DatZalBest
Newbie
Na het lezen van ontelbaar veel verhalen van anderen heb ik nu, na lang twijfelen toch ook maar besloten mijn verhaal hier te delen. Nu zal je vast denken: ''owh weer zo'n levensverhaal,'' Nou als je dat denkt kan je het maar beter skippen. Ik typ dit verhaal met als doel advies te krijgen in hoe ik deze laatste stap moet zetten.
Het begon, zoals alle verhalen hier op dit forum rond mijn 15e. Het eerste, wel bekende jointje. ''What if i'd never smoke that first spliff.'' Een zinnetje van het nummer Melow van Pete Philly. Een zin die vaak door me hoofd gaat de laatste tijd. Het eerste jointje was geweldig en ik was gelijk helemaal verkocht. Heerlijk om even aan niks te denken en al mijn zorgen te vergeten en vooral mijn gevoel weg te drukken en gewoon gezellig over onzin praten met mijn vrienden. Vooral zorgen over school want daar ging het toentertijd niet zo goed op. Ik mocht niet naar het gymnasium omdat ik gemiddeld 0,3 tekort kwam en al mijn vrienden gingen toen wel. God wat baalde ik zeg. Vanaf dat moment kwam de non chalante houding en de fuck-the-world mentaliteit.
Één jointje werden er 2 en nou je kent het wel. Ik kreeg boetes voor zwartrijden, graffiti spuiten en baldadigheid. Op een gegeven moment kwam ook coke in mijn leven en ik was gelijk verkocht, dit gebeurde rond mijn 17e. In de tijd van mijn 15e t/m 19e heb ik me ouders veel pijn aangedaan. Ik was in principe alleen thuis om avond te eten en om te slapen. In het weekend was ik zelfs meerdere dagen van thuis zonder ook maar iets van me te laten horen. Ik jatte geld van me ouders, loog tegen ze en hield me afzijdig van mijn familie.
Rond mijn 18-19 kwam ook speed om de hoek kijken. Nachtenlang met vrienden over straat zwerven, urenlang lopen en overdag non-stop gamen. Daar bestond mijn leven uit. Ik had geen rem. En dan kom je weer thuis op zondag om 04:30, en dan sta je met die grote doppen je moeder weer te vertellen dat je niks hebt gedaan. Wat een verschrikkelijke tijd als ik daaraan terug denk.
Op mijn 19e gebeurde het. Ik werd verliefd op een meisje waar ik uiteindelijk 3-4 iets mee heb gehad. Ik had drugs en vrienden op een laag pitje gezet maar ik wist na 2 jaar dit dit niet iets was wat ik voor de rest van mijn leven wou. Ik wou gewoon mezelf zijn en dat kon ik bij haar niet. Drugs nam ik stiekem en mijn vrienden zag ik niet zo vaak meer. Op gegeven moment ging dat over en ik kwam een nieuwe meisje tegen, mijn huidige vriendin.
Wauw, wat is deze meid geweldig. Haar vrienden zijn nog gekker als de mijne en ze houdt ook van een feestje. Weer helemaal verkocht! Op een avond na een feestje haalde ze opeens een flugel flesje tervoorschijn, ze had het er al vaker over gehad, namelijk GHB. Ach dacht ik, waarom niet, en pats het was weer gelijk raak. Mijn wiet en coke ''verslaving'' had ik redelijk onder controle, speed had ik ondertussen al afgezworen, maar dit, WAUW. Flugels werden kwart liters en dat werden weer liters. Het weekend begon veel eerder en op gegeven moment pakte ik maar ander half buisje zodat ik lekker kon slapen. In het begin was het dikke porno en niks was te gek daarna krijgen we steeds vaker ruzie als we die zooi op hadden. Lekker vaag en dan de stad in lekker vol vreten, telefoon kopen, naar me ouders, nachten met zijn 2'en doorgaan op GHB en coke om uiteindelijk nok te gaan.
Op een dag waren we weer vaag en heb ik het in een vage GHB bui uitgemaakt met haar. Waarom weet ik niet, ik was vaag en dacht niet na. Na veel drama en ellende heb ik haar toch weten te overtuigen dat ik gewoon echt heel vaag was en niet wist wat ik zei. Ze geloofde me en daarna hebben alles door de plee gespoeld. Doordat we niet 24/7 gebruikte hoefde we niet af te bouwen maar desalniettemin waren de eerste weekenden zonder wel even wennen en vooral in het begin erg slecht geslapen.
In deze tijd ben ik ook in therapie gegaan omdat ik merkte, door het minder vaak blowen, dat er een hoop gevoel en emotie was weggedrukt. Ik had moeite met mezelf te uiten en echt te zeggen wat ik denk. Inmiddels ben ik 25 en gaat alles naar wens. Therapie is bijna afgelopen, ik ben een half jaar al gestopt met roken, speed en coke zijn ongeveer ook zo lang geleden en XTC ga ik dit weekend weer voor het eerst doen sinds 3 maanden maar daar wil ik ook mee stoppen aan het einde van het jaar. Alleen nu komt het, ik wil ook stoppen met blowen maar ik merk dat ik daar erg veel moeite mee heb. Ik blow al recreatief, dus alleen in het weekend en ik doe het nooit thuis maar altijd met vrienden. Ik merk dat het heel lastig vind om het blowen op te geven ik weet niet waarom het is maar ik kan er niks aan doen. Ik kijk uit naar het weekend omdat ik dan weer gezellig met mijn vrienden kan blowen. Het is een gewoonte maar voor me gevoel geen verslaving omdat het alleen in het weekend is. Maar als ik er naar uit kijk moet het wel een verslaving zijn toch? Ik weet gewoon niet hoe ik deze laatste stap moet zetten.
Kan iemand mij helpen?
Gr DatZalBest
Het begon, zoals alle verhalen hier op dit forum rond mijn 15e. Het eerste, wel bekende jointje. ''What if i'd never smoke that first spliff.'' Een zinnetje van het nummer Melow van Pete Philly. Een zin die vaak door me hoofd gaat de laatste tijd. Het eerste jointje was geweldig en ik was gelijk helemaal verkocht. Heerlijk om even aan niks te denken en al mijn zorgen te vergeten en vooral mijn gevoel weg te drukken en gewoon gezellig over onzin praten met mijn vrienden. Vooral zorgen over school want daar ging het toentertijd niet zo goed op. Ik mocht niet naar het gymnasium omdat ik gemiddeld 0,3 tekort kwam en al mijn vrienden gingen toen wel. God wat baalde ik zeg. Vanaf dat moment kwam de non chalante houding en de fuck-the-world mentaliteit.
Één jointje werden er 2 en nou je kent het wel. Ik kreeg boetes voor zwartrijden, graffiti spuiten en baldadigheid. Op een gegeven moment kwam ook coke in mijn leven en ik was gelijk verkocht, dit gebeurde rond mijn 17e. In de tijd van mijn 15e t/m 19e heb ik me ouders veel pijn aangedaan. Ik was in principe alleen thuis om avond te eten en om te slapen. In het weekend was ik zelfs meerdere dagen van thuis zonder ook maar iets van me te laten horen. Ik jatte geld van me ouders, loog tegen ze en hield me afzijdig van mijn familie.
Rond mijn 18-19 kwam ook speed om de hoek kijken. Nachtenlang met vrienden over straat zwerven, urenlang lopen en overdag non-stop gamen. Daar bestond mijn leven uit. Ik had geen rem. En dan kom je weer thuis op zondag om 04:30, en dan sta je met die grote doppen je moeder weer te vertellen dat je niks hebt gedaan. Wat een verschrikkelijke tijd als ik daaraan terug denk.
Op mijn 19e gebeurde het. Ik werd verliefd op een meisje waar ik uiteindelijk 3-4 iets mee heb gehad. Ik had drugs en vrienden op een laag pitje gezet maar ik wist na 2 jaar dit dit niet iets was wat ik voor de rest van mijn leven wou. Ik wou gewoon mezelf zijn en dat kon ik bij haar niet. Drugs nam ik stiekem en mijn vrienden zag ik niet zo vaak meer. Op gegeven moment ging dat over en ik kwam een nieuwe meisje tegen, mijn huidige vriendin.
Wauw, wat is deze meid geweldig. Haar vrienden zijn nog gekker als de mijne en ze houdt ook van een feestje. Weer helemaal verkocht! Op een avond na een feestje haalde ze opeens een flugel flesje tervoorschijn, ze had het er al vaker over gehad, namelijk GHB. Ach dacht ik, waarom niet, en pats het was weer gelijk raak. Mijn wiet en coke ''verslaving'' had ik redelijk onder controle, speed had ik ondertussen al afgezworen, maar dit, WAUW. Flugels werden kwart liters en dat werden weer liters. Het weekend begon veel eerder en op gegeven moment pakte ik maar ander half buisje zodat ik lekker kon slapen. In het begin was het dikke porno en niks was te gek daarna krijgen we steeds vaker ruzie als we die zooi op hadden. Lekker vaag en dan de stad in lekker vol vreten, telefoon kopen, naar me ouders, nachten met zijn 2'en doorgaan op GHB en coke om uiteindelijk nok te gaan.
Op een dag waren we weer vaag en heb ik het in een vage GHB bui uitgemaakt met haar. Waarom weet ik niet, ik was vaag en dacht niet na. Na veel drama en ellende heb ik haar toch weten te overtuigen dat ik gewoon echt heel vaag was en niet wist wat ik zei. Ze geloofde me en daarna hebben alles door de plee gespoeld. Doordat we niet 24/7 gebruikte hoefde we niet af te bouwen maar desalniettemin waren de eerste weekenden zonder wel even wennen en vooral in het begin erg slecht geslapen.
In deze tijd ben ik ook in therapie gegaan omdat ik merkte, door het minder vaak blowen, dat er een hoop gevoel en emotie was weggedrukt. Ik had moeite met mezelf te uiten en echt te zeggen wat ik denk. Inmiddels ben ik 25 en gaat alles naar wens. Therapie is bijna afgelopen, ik ben een half jaar al gestopt met roken, speed en coke zijn ongeveer ook zo lang geleden en XTC ga ik dit weekend weer voor het eerst doen sinds 3 maanden maar daar wil ik ook mee stoppen aan het einde van het jaar. Alleen nu komt het, ik wil ook stoppen met blowen maar ik merk dat ik daar erg veel moeite mee heb. Ik blow al recreatief, dus alleen in het weekend en ik doe het nooit thuis maar altijd met vrienden. Ik merk dat het heel lastig vind om het blowen op te geven ik weet niet waarom het is maar ik kan er niks aan doen. Ik kijk uit naar het weekend omdat ik dan weer gezellig met mijn vrienden kan blowen. Het is een gewoonte maar voor me gevoel geen verslaving omdat het alleen in het weekend is. Maar als ik er naar uit kijk moet het wel een verslaving zijn toch? Ik weet gewoon niet hoe ik deze laatste stap moet zetten.
Kan iemand mij helpen?
Gr DatZalBest
