LSD TRIP REPORT 1 ZEGEL P.P.
Na de zegel om een uur of 7 in hebben genomen, arriveerde henk kort daarna, en gaf ik de jongen ook zijn portie. Vervolgens gingen we naar de supermarkt voor drinks 'n f00d, en bleven we buiten de supermarkt socializen met de locale jeugd/maten.
Om ongeveer 8 uur zaten we bij een vriend in de garage, biertje te drinken en te ouwehoeren. We werden steeds lacheriger, 2 dude's in een campingstoeltje debiel en vrolijk kijkend
Ik voelde de werkelijkheid langzaam anders worden, om ongeveer 22 uur sloeg het werkelijk in. Ik keek naar Henks gestalte (die ondertussen al aardig wat blikjes Heineken geconsumeerd had), zijn hoofd leek dikker dan normaal.. plotseling vervormde z'n hoofd weer tot normale proporties. De letters op m'n pakje shag vervormden, en de chipszak zag er ook erg vermakelijk uit. We begonnen steeds meer onzin te raaskallen.
We gingen even naar buiten, en de blaadjes op de grond waren prachtig :P Henk gooide met z'n pakje shag en zei "kijk jong! net een boemerang! je gooit het weg! en je haalt 't weer op!" waarop ik in een schaterlach uitbarste. Ik gooide ook m'n pakje shag een eind over straat, aangezien Henk zich er kostelijk mee scheen te vermaken.
De jongens die binnen zaten schenen steeds minder van ons te begrijpen. Ook wel logisch, aangezien wij enkel luidkeels histerisch zaten te lachen, en zeer onsociaal bezig waren. Grenzend aan het arrogante zou je kunnen zeggen.
Op een gegeven moment gingen we naar een paar andere gozers toe die een eind buiten het dorp zaten in een oefenruimte. Op de fiets was werkelijk prachtig, de wegen werden langer en korter, auto's waren onherkenbaar, prachtige kleuren en vreemde geluiden overal, en het fietsen ging vanzelf.
Gearriveerd in de oefenruimte wouden we eigenlijk al snel weer weg, we konden niet meer normaal communiceren met mensen, volledig krankzinnig dat we waren. Dus ik heb zo'n vermoeden dat we na 20 minuten daar zijn geweest alweer naar huis zijn gefietst.
Terug in Buitenpost zijn we naar mijn huis toe gegaan, om een pak ijsthee en bier op te halen. Vervolgens zijn we ergens op een verhoogd stuk gras op een bankje gaan zitten. De 'heuvel' oplopen was erg prettig, het leek net alsof we in een berg zacht tapijt zakten. We hebben een uur op het bankje zitten praten, tot zover dat ging. De enigste woorden die er vaak uitkwamen waren "Siiieeeek man" "Jeeuuuzas" & "Dude, whoaaaooohhhh".
Op het laatst kwamen we een bekende tegen die uit de kroeg kwam, die ons volgens mij maar vreemde snuiters vond. We gingen weer terug naar m'n huis en hebben een uurtje discovery channel gekeken, en vonden het maar gestoord. Ook hebben we nog een halfuur Return To Castle Wolfenstein gespeeld wat erg gaaf was
Daarna kwam mijner lieve moeke beneden om ons op bed te schoppen, wat we dan ook braaf deden.
Op bed duurde het nog tot 7 uur voordat we in slaap konden vallen, de trip duurde werkelijk zo'n 12 uren. Vlak voordat ik ging slapen heb ik 't enigste negatieve in de trip meegemaakt, namelijk allerlei bizarre beelden van uit elkaar gescheurde lijken, wolfskoppen, en meer van dat dergelijke. Henk zag 'The Reaper' nog rondjes draaien op m'n kamer, en hij keek henk ook nog even aan met vurig rode ogen.
Positieve dingen: Het immens gelukzalige gevoel, de lachbuien, de kleuren die ik zag, en vreemde geluiden die ik hoorde. Afstanden die niet meer klopten, en vervormende gezichten. Daarnaast ook de enigzins rustigere en en veranderde kijk op het leven. Ook was ik zeer nuchter, maar tegelijkertijd ook erg van de wereld, apart. Ook vond ik roken een afschuwwekkende gewoonte. Zeer relaxt.
Negatieve dingen: De bodyload, het leek constant alsof je naar de aarde gedrukt wordt, en het zweet gutst je werkelijk overal vandaan. Ook vond ik het erg moeilijk om sociaal te doen, ik kon onmogelijk fatsoenlijk uit m'n woorden komen. Wat ook wel ietwat vervelend was, is dat je een afschuw hebt van alles wat niet natuurlijk is. Ook andere mensen kunnen je compleet gestolen worden, je denkt op dat moment dat die er geen bal vanaf weten, dat ze in onwetendheid gehuld zijn.
Conclusie: Een zeer aparte, en vooral erg positieve ervaring. Zeker voor herhaling vatbaar, maar niet op de korte duur, elke dag rondlopen als een krankzinnige professor lijkt me verre van ideaal. Ik geloof dat je hier erg in de war van kan raken (als je 't erg vaak doet), aangezien je kijk op het leven er wel van kan veranderen, en dan raken je zogenaamde 'inzichten' erg in de knoei.
Acid is met geen woorden te beschrijven eigenlijk, ik had nog veel meer kunnen typen, maar dat heeft weinig zin. Ik raad het iedereen aan om eens te doen.
Ik ben van plan om dit weekend eens de Shrooms uit te proberen, en kijken hoeveel anders dat is.
