Ik schijn mijn ouders ook met zo iemand te delen. Hij verscheen een jaar of vijf eerder maar inmiddels is het toch wel duidelijk dat ik hier de grote broer ben.
En als hij lief is wil ik hem af en toe ook best erkennen als mijn kleine broertje in plaats van slechts 'die andere zoon van mijn ouders'.
En als ik hem had kunnen helpen om eindelijk eens een man te worden had ik dat allang gedaan. Want ja, het blijft toch familie van familie.
Maar sommige mensen hebben nou eenmaal gewoon een chronisch ballen tekort.
En het enige wat jij dan zou kunnen doen is jezelf van deze mensen afhelpen, aangezien je ze toch niet kan helpen met het feit dat ze zichzelf veel te graag van zichzelf afhelpen.
Hoop dat je hier wat aan hebt.
En ach, het zijn de andere kinderen van je ouders maar. Om je daar nou serieus druk om te gaan maken.
Zelf heb ik meer met kinderen van andere ouders, al moet ik daar wel bij zeggen dat ik dan weer totaal niks heb met kinderen.