Ik ben vroeger geboren in een niet echt ideale setting. Daar mijn vader zwaar schizofreen is. Hierdoor groeide ik op tussen zijn psychoses, hallucinaties en zijn agressieve momenten. Ook zijn crack verslaving hielp niet echt mee.
Verder is mijn vader echt een goede man. Maar wordt zijn persoon overmant door zijn ziektes.
Op de basisschool heb ik er nooit echt bij gehoord. Ik werd regelmatig gepest omdat ik de allerkleinste was. Dit was ook niet de beste ervaring.
Toen ik in de brugklas terecht kwam wilde ik graag bij de groep horen. Bij de “stoere” jongens. Ik kwam er achter dat alle “stoere” jongens wiet rookten. Dus in de avond ben ik wiet gaan regelen. En heb ik samen met vriendje’s ons eerste stickie gerookt. Het restant nam ik de volgende dag mee naar school toe. En hiermee had ik al snel vrienden gemaakt.
De weken erna rookte ik in de avond elke dag een stickie. Het restant werd de volgende middag gebruikt met de jongens van school.
Al vrij snel begon ik ook voor schooltijd te roken. Tijdens de pauze snel een stickie. En tussenuren werden optimaal benut om te blowen.
In de jaren die volgde groeide mijn gebruik explosief. Een stickie werden jointjes. En op het laatst rookte ik 3 tot 5 gram per dag. Dan van die zware indica soorten. Dit zorgde ervoor dat ik de gehele dag totaal stoned was. En er kwam echt niets zinnigs uit mij.
Tijdens deze jaren van gebruik werd ik langzaam aan steeds minder sociaal. Ik raakte op mezelf en had steeds minder interactie met mensen. Mijn functioneren en schoolprestaties liepen hard achteruit. Ik ontwikkelde concentratie problemen en mijn geheugen leek wel een gatenkaas. En ik begon als enige vreemde geluiden en gelach waar te nemen.
In een gesprek werd duidelijk dat ik sterk afwijkend gedrag vertoonde en dat bepaalde symptomen steeds sterker naar voren traden. Mensen uitte hun zorgen om mij.
Ik wuifde alles weg en schreef mijn gedrag toe aan het intens en diep stoned zijn.
Uiteindelijk ben ik gestopt met het roken van wiet in een poging mijn diploma te redden. Alle symptomen zwakte af en verdwenen naar de achtergrond.
Na mijn 16e werd mij op een avond xtc aangeboden. Ik wilde dit in eerste instantie niet maar heb me toch laten overhalen om het te proberen.
Wow wat een ervaring. Ik heb me nog nooit zo intens gelukkig gevoeld. Alles werd mooier, iedereen werd liever en muziek klonk hemels.
De weekenden die volgde gebruikte ik steeds meer xtc. Ik sloeg geen weekend over. En gebruikte van vrijdag tot zondag. Heb dit zo ongeveer 1 jaar volgehouden. Ik gebruikte steeds meer en begon ook de negatieve effecten te ervaren. De dip werd sterker en duurde langer. En ik ontwikkelde angsten.
Toen ben ik amfetamine tegengekomen. Het eerste weekend 2 lijnen gehad. En ik ging als een raket. Vervolgens gebruikte ik dit ieder weekend, soms in combinatie met xtc.
Na het weekend was ik totaal afgemat. Zowel geestelijk als lichamelijk. De wekelijkse dip werd ingeruild voor een depressie. Ik was zo brak dat ik me bed amper uit kwam. En energie had ik al helemaal niet meer.
Toen besloten om in de ochtend amfetamine te gaan snuiven. Dit resulteerde erin dat ik door de weeks weer op de been was. Ik had weer energie, en dit van puntjes.
Een puntje werd al snel een lijntje en lijntjes werden groter. Snuiven gebeurde steeds vaker. Uiteindelijk gebruikte ik iedere dag amfetamine. Soms sloeg ik een nachtje over, dan weer 2 of 3.
Mijn psychotische klachten verergerde met de week. Ik werd achterdochtig, enorm angstig, had last van stemmen en wanen. Maar toch bleef ik volhouden dat er niks mis was met mij.
Enkele jaren heb ik zo rondgelopen. Om uiteindelijk in een psychose te belanden. Daar loop ik voor in behandeling. Heb zware medicatie gekregen. En sinds ik die krijg, 1 jaar terug, ben ik geleidelijk uit de psychose gekomen. Op zich gaat het wel goed.
Speed ben ik tegen advies in blijven gebruiken. Maar daar komt verandering in. Gister heb ik mijn laatste amfetamine gebruikt. En dan is het op en over. Dit wordt afkicken dus. Ben er best bang voor. Geen idee wat ik zou kunnen verwachten.
Verder is mijn vader echt een goede man. Maar wordt zijn persoon overmant door zijn ziektes.
Op de basisschool heb ik er nooit echt bij gehoord. Ik werd regelmatig gepest omdat ik de allerkleinste was. Dit was ook niet de beste ervaring.
Toen ik in de brugklas terecht kwam wilde ik graag bij de groep horen. Bij de “stoere” jongens. Ik kwam er achter dat alle “stoere” jongens wiet rookten. Dus in de avond ben ik wiet gaan regelen. En heb ik samen met vriendje’s ons eerste stickie gerookt. Het restant nam ik de volgende dag mee naar school toe. En hiermee had ik al snel vrienden gemaakt.
De weken erna rookte ik in de avond elke dag een stickie. Het restant werd de volgende middag gebruikt met de jongens van school.
Al vrij snel begon ik ook voor schooltijd te roken. Tijdens de pauze snel een stickie. En tussenuren werden optimaal benut om te blowen.
In de jaren die volgde groeide mijn gebruik explosief. Een stickie werden jointjes. En op het laatst rookte ik 3 tot 5 gram per dag. Dan van die zware indica soorten. Dit zorgde ervoor dat ik de gehele dag totaal stoned was. En er kwam echt niets zinnigs uit mij.
Tijdens deze jaren van gebruik werd ik langzaam aan steeds minder sociaal. Ik raakte op mezelf en had steeds minder interactie met mensen. Mijn functioneren en schoolprestaties liepen hard achteruit. Ik ontwikkelde concentratie problemen en mijn geheugen leek wel een gatenkaas. En ik begon als enige vreemde geluiden en gelach waar te nemen.
In een gesprek werd duidelijk dat ik sterk afwijkend gedrag vertoonde en dat bepaalde symptomen steeds sterker naar voren traden. Mensen uitte hun zorgen om mij.
Ik wuifde alles weg en schreef mijn gedrag toe aan het intens en diep stoned zijn.
Uiteindelijk ben ik gestopt met het roken van wiet in een poging mijn diploma te redden. Alle symptomen zwakte af en verdwenen naar de achtergrond.
Na mijn 16e werd mij op een avond xtc aangeboden. Ik wilde dit in eerste instantie niet maar heb me toch laten overhalen om het te proberen.
Wow wat een ervaring. Ik heb me nog nooit zo intens gelukkig gevoeld. Alles werd mooier, iedereen werd liever en muziek klonk hemels.
De weekenden die volgde gebruikte ik steeds meer xtc. Ik sloeg geen weekend over. En gebruikte van vrijdag tot zondag. Heb dit zo ongeveer 1 jaar volgehouden. Ik gebruikte steeds meer en begon ook de negatieve effecten te ervaren. De dip werd sterker en duurde langer. En ik ontwikkelde angsten.
Toen ben ik amfetamine tegengekomen. Het eerste weekend 2 lijnen gehad. En ik ging als een raket. Vervolgens gebruikte ik dit ieder weekend, soms in combinatie met xtc.
Na het weekend was ik totaal afgemat. Zowel geestelijk als lichamelijk. De wekelijkse dip werd ingeruild voor een depressie. Ik was zo brak dat ik me bed amper uit kwam. En energie had ik al helemaal niet meer.
Toen besloten om in de ochtend amfetamine te gaan snuiven. Dit resulteerde erin dat ik door de weeks weer op de been was. Ik had weer energie, en dit van puntjes.
Een puntje werd al snel een lijntje en lijntjes werden groter. Snuiven gebeurde steeds vaker. Uiteindelijk gebruikte ik iedere dag amfetamine. Soms sloeg ik een nachtje over, dan weer 2 of 3.
Mijn psychotische klachten verergerde met de week. Ik werd achterdochtig, enorm angstig, had last van stemmen en wanen. Maar toch bleef ik volhouden dat er niks mis was met mij.
Enkele jaren heb ik zo rondgelopen. Om uiteindelijk in een psychose te belanden. Daar loop ik voor in behandeling. Heb zware medicatie gekregen. En sinds ik die krijg, 1 jaar terug, ben ik geleidelijk uit de psychose gekomen. Op zich gaat het wel goed.
Speed ben ik tegen advies in blijven gebruiken. Maar daar komt verandering in. Gister heb ik mijn laatste amfetamine gebruikt. En dan is het op en over. Dit wordt afkicken dus. Ben er best bang voor. Geen idee wat ik zou kunnen verwachten.
). Hoe gaat het met je psychische klachten? Krijg je daar nog steeds hulp voor? Heb je eigenlijk ook nog hulp gehad om te stoppen met de drugs?
