Mijn Wiet Verslaving

[Stroopwafel]

Ok, ik ben niet heel vaak meer op drugsforum. Eigenlijk vooral omdat ik erachter ben dat ik niet veel heb gebruikt, het niet van plan ben, en me er niet zo veel in intresseer. Behalve wiet heeft mij erg veel bezig gehouden. Ik wil gewoon even mijn verhaal doen, en misschien dat jullie mij wat tips kunnen geven, ik weet het zelf ook niet. Voor de duidelijkheid, ik heb add. Voor de mensen die het niet kennen, add is een vorm van autisme, lijkend op adhd, maar meer in je hoofd. (moeite met concentreren, beetje op jezelf zijn, drukke gedachtes etc. )

Het is allemaal begonnen op mijn vijftiende. Ik zakte voor school, en kwam op het vmbo-k terecht. Een school waar ik zelf niet thuishoor, het zijn niet de mensen met wie ik om wil gaan. Al met al, niks aan de hand. Ik kwam in aanraking met blowen puur door mijzelf. Ik wilde het proberen, omdat ik voelde dat ik iets miste. Ben nooit echt populair geweest, nooit veel vrienden (ook niet echt veel behoefte aan gehad). Ik had dus behoefte aan iets nieuws. Iets waarvan je je echt lekker zou voelen. Ze vertelde mij dat wiet echt 'the shit' was, en dat het helemaal niet verslavend was. (jullie kennen dit wel, iedereen zegt wiet is niet verslavend, en dan overkomt het je, en dan denk je: 'hoe stom kon ik zijn? drugs is drugs!')

Maargoed, ik probeerde het, niets gevoeld. Week erna met een vriend nog een keer geprobeerd, en toen begon het. Geweldige ervaring! Wat geweldig, al dat lachen, dat ultieme relaxte gevoel. 'Dus daarom heet het stoned! Je bent net een steen van 100 kilo!'

De tijd die erna kwam ligt niet helemaal helder meer in mijn geheugen. Het was eerst één keer per week, toen 2, toen 3, en op mijn 16e was ik verkocht. Elke avond 1 joint, niet veel zou je zeggen, maar het patroon was er al goed ingesleten. GIng geld jatten van mijn moeder. Hier ging het fout. Ik heb dit nooit goed kunnen maken. Zit er echt mee, nog elke dag.

We zijn nu in totaal 3 jaar verder. Ben 18 en een half, en goed verslaafd. Paar weken geleden betrapt op zolder met een joint in mijn handen. Mijn moeder overstuur, wist niet wat ze moest doen. En op dat moment heb ik gezegd, dit kan zo niet meer. Ik wil niet meer jatten en niet meer liegen en bedriegen. Niet meer mijn hele leven om wiet laten draaien. Na een aantal mislukte stop pogingen (nog niet eens een dag vol gehouden) is het me eindelijk gelukt. Nog nooit, sinds mijn 16e, een dag gestopt. En vanaf vandaag 6 dagen gestopt. Nee wacht, het zijn er 7, want het is na 12en! Haha.

Ik moet eerlijk zeggen, dit is nog niks, maar het gaat de goede kant op. Ik word gek van de trek, het is gewoon niet eerlijk. Ik ervaar vooral totale onrust in mijn hoofd, gedachten die rondspoken in mijn hoofd en moeilijk weggaan. En vooral de joint die gewoon in mijn gedachtes blijft, dag in dag uit, elke keer denk ik eraan: 'Ik ben gestopt. Maar ik voel me kut. Ik wil blowen want dan gaat het weer weg. Maar ik mag het niet, ik moet het niet, en ik wil het niet!'

Redelijk lang verhaal. Maar ik moest mijn ei even kwijt. Nou had ik een paar vragen die ik zou willen weten. Verslavingen zijn voor iedereen anders. Maar wat ik mij dus afvroeg is het volgende. Hoe lang kan ik ongeveer ontwenning verwachten? Praten we dan over weken, maanden, halfjaar, jaar? En hoe zit het met roken? Ik rook namelijk nog wel, maar dus geen wiet meer alleen tabak. Zou het dit kunnen aanwakkeren? (tot nu toe niet echt gebeurd)
En stel je voor dat ik volgende week toch een joint rook (niet dat ik dat van plan ben hoor :P ) Begin ik dan weer helemaal bij af? Is elk thc-molecuul een teken dat je weer vanaf het begin moet beginnen?

Ik moest gewoon mijn ei kwijt. Ga nu slapen, en verdomme wat heb ik toch trek in een joint! Bang dat ik weer niet kan slapen, want dat is de laatste paar dagen echt teringslecht gegaan, wakkerliggen en de uren aftellen: 1:00, 2:00, 3:00, 4:00 (dan ff wegdommelen) en dan 6 uur weer wakker. En dan nog verdomme om half negen werken! Het is niet eerlijk. Maar ik sla me er doorheen!

 

[Stroopwafel]

Het is nu 8 dagen geleden dat ik mijn laatste joint rookte. Had verwacht dat de ontwenningen minder zouden zijn. Maar ze zijn juist erger! Ik mis het zo erg, ik begin nu pas te beseffen dat ik nooit meer kan blowen. Ik ben bang voor het idee dat ik nooit meer stoned zal zijn. Herkent iemand dit?

 

[Anton]

Het is nu 8 dagen geleden dat ik mijn laatste joint rookte. Had verwacht dat de ontwenningen minder zouden zijn. Maar ze zijn juist erger! Ik mis het zo erg, ik begin nu pas te beseffen dat ik nooit meer kan blowen. Ik ben bang voor het idee dat ik nooit meer stoned zal zijn. Herkent iemand dit?

Beste Leon,

Heel erg goed dat je duidelijk je eigen problemen kunt omschrijven. Misschien is het ook goed om hulp te zoeken?

Op http://www.minderdrinken.nl weet ik dat veel zeggen ik kijk niet naar morgen, maar naar vandaag. Jezelf niet druk maken om wat je morgen niet kunt doen... enkel dat wat je vandaag niet mag doen en dat is blowen en zo moet dat morgen ook gaan. Morgen pas druk maken dat je die dag niet mag blowen.... Maar voor elke verslaving is er vrijwel een onderliggend probleem... je geeft aan wat dit is en een verslaving oplossing is kijken naar problemen en die ook oplossen. Als dat zich neit oplost blijf je altijd ergens een 'leeg' gevoel houden...

 

[Stroopwafel]

Het is eigenlijk iets ingewikkelder als ik heb uitgelegd. Het is namelijk zo dat ik in een soort van sociaal isolement ben geraakt. Ik heb in principe nog maar 1 vriend. De rest blowt, en wil ik niet meer zien. Puur omdat dit te risicovol is. En niet om persoonlijke redenen.

Verder gaat het verder niet heel goed met me. Ben erg depressief vaak, en voel me vaak in een sleur, een routine die elke keer weer hetzelfde is. School, werk, thuiskomen, avondeten, savonds film met joint en slapen. En als ik dan ook nog maar 1 vriend heb, die ik weinig spreek, is het gewoon erg moeilijk om te stoppen. Maar ik zie mijn probleem wel in, ik weet wat er moet gebeuren, en ik weet ook dat die ontwenning nog lang niet over is. Maar ik accepteer het.

Verder wil ik nog even melden dat ik nog bij mijn moeder woon. Haar alles uitgelegd, ze was niet boos maar begripvol. Ze vond het goed dat ik er iets aan wou doen, en ze vond het dapper dat ik het zelf vertelde. Ik ga verder naar een psycholoog omdat ik het gevoel heb dat ik dingen opkrop en behoefte heb aan ontlading. Ik wil mijn ei kwijt kunnen, iemand persoonlijk kunnen vertellen hoe het zit.

Straks weer een slapeloze nacht. maar ik accepteer het, en zet me erdoorheen!

 

[Anton]

Het is eigenlijk iets ingewikkelder als ik heb uitgelegd. Het is namelijk zo dat ik in een soort van sociaal isolement ben geraakt. Ik heb in principe nog maar 1 vriend. De rest blowt, en wil ik niet meer zien. Puur omdat dit te risicovol is. En niet om persoonlijke redenen.

Verder gaat het verder niet heel goed met me. Ben erg depressief vaak, en voel me vaak in een sleur, een routine die elke keer weer hetzelfde is. School, werk, thuiskomen, avondeten, savonds film met joint en slapen. En als ik dan ook nog maar 1 vriend heb, die ik weinig spreek, is het gewoon erg moeilijk om te stoppen. Maar ik zie mijn probleem wel in, ik weet wat er moet gebeuren, en ik weet ook dat die ontwenning nog lang niet over is. Maar ik accepteer het.

Verder wil ik nog even melden dat ik nog bij mijn moeder woon. Haar alles uitgelegd, ze was niet boos maar begripvol. Ze vond het goed dat ik er iets aan wou doen, en ze vond het dapper dat ik het zelf vertelde. Ik ga verder naar een psycholoog omdat ik het gevoel heb dat ik dingen opkrop en behoefte heb aan ontlading. Ik wil mijn ei kwijt kunnen, iemand persoonlijk kunnen vertellen hoe het zit.

Straks weer een slapeloze nacht. maar ik accepteer het, en zet me erdoorheen!

Dat is echt niet raar of zo hoor... Drugs/drank vrienden. Zoek nieuwe vrienden... of spreek af dat jij niet blowt. Ik heb een aantal keren XTC gebruikt en verder eigenlijk niks. Een paar van die mensen loopt continue te zeuren of ik weer een keer wil spacen, maar laat hen maar lekker spacen... ik doe daar niet aan mee. Die mensen zijn er niet omdat het echte vrienden van mij of jou zijn maar die willen enkel spacen of onder invloed zijn van een bepaalde drug. Daar heb je niks aan en die mensen kun je beter links laten liggen. Ik ben blij dat ik hier vroeg achter ben gekomen... ik had ook elke maand een keer onder invloed van pillen door kunnen brengen met hen... maar ik heb veel meer waar ik beter mijn tijd in kan stoppen.


En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.

En dat is hartstikke goed! Het heeft geen zin om boos te zijn... het heeft een bepaalde reden en dat maakt het niet goed, maar je laat blijken dat je er vanaf wil in de postst die je plaatst. Laat je moeder blijken dat je er echt vanaf wil... Mijn vader wil wel stoppen met drinken maar hij kan nog altijd excuses verzinnen waarom hij wel wil/zou moeten drinken... en die excuses zijn er gewoon teveel dus ik heb geen contact meer met hem. Hij begrijpt het niet en ik heb het idee dat hij zich niet volledig ervoor wil inzetten. Als jij je er compleet voor inzet en je zakt af en toe terug is dat geen probleem. Maar je moet wel erkennen dat er een probleem is die niet alleen uit blowen bestaat. Dat heeft mijn vader wel. Hij denkt dat het enige probleem dat hij heeft een alcoholprobleem is.

 

[Stroopwafel]

Dankjewel man, jou posts helpen me echt. En ik begrijp dat je vader verslaafd is aan alcohol? Ik weet hoe het is, vreselijk. Heb alles zelf meegemaakt met mijn eigen vader. Totdat hij zichzelf letterlijk dooddronk, en dood werd gevonden. En dat doet pijn. En je kan er niks aan veranderen want hij is de enige die dat kan. Hij heeft zijn verslaving in de hand. Al met al wens ik je veel sterkte met alles!

 

[Svali]

Mooi topic. En sluit zeker aan op mijn leven. Ik weet hoe je je voelt en mijn ouders waren ook alcoholisten, al is mijn vader dat nog steeds en mijn moeder is er inmiddels aan overleden. En ja, de verslaving pakt je in en neemt je mee. Of het nou wiet, alcohol of wat dan ook is.

En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.

Zo ervaar ik dat ook ja. Het gaat niet bewust maar je wordt er in meegezogen.Sommigen hebben dat niet maar als je een probleemgeval bent kan het dodelijk zijn.

 

[Anton]

Dankjewel man, jou posts helpen me echt. En ik begrijp dat je vader verslaafd is aan alcohol? Ik weet hoe het is, vreselijk. Heb alles zelf meegemaakt met mijn eigen vader. Totdat hij zichzelf letterlijk dooddronk, en dood werd gevonden. En dat doet pijn. En je kan er niks aan veranderen want hij is de enige die dat kan. Hij heeft zijn verslaving in de hand. Al met al wens ik je veel sterkte met alles!

Daar ben ik blij om!

En klopt, mijn vader is alcoholist, dronk 1 krat bier per dag... Wat hij nu drinkt weet ik niet... volgens mij wel minder. Maar ik denk dat hij een onnodig veel te zware strijd aangaat. Hij wil in het weekend blijven drinken... Iets van 1- 1,5 krat of zo in het weekend drinken ziet hij al sociaal drinken....

Ik zou het niet erg vinden als hij op zaterdag wat zou drinken als hij dat kan volhouden.... zonder terug te vallen in zijn oude verslaving. Maar het liegen is pas begonnen toen hij wilde stoppen met drinken. Het doel van zijn drinkgedrag is ook verandert naarmate de maanden vorderden. Ik wil mijn vader best steunen, maar niet als ik niet het idee heb dat hij er volledig voor gaat.

En dat is inderdaad waar, ik kan er niks aan veranderen maar het is wel een probleem dat ik mee draag. Dat is ook iets wat hij niet wil inzien.

 

[Anton]

Mooi topic. En sluit zeker aan op mijn leven. Ik weet hoe je je voelt en mijn ouders waren ook alcoholisten, al is mijn vader dat nog steeds en mijn moeder is er inmiddels aan overleden. En ja, de verslaving pakt je in en neemt je mee. Of het nou wiet, alcohol of wat dan ook is.

En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.

Zo ervaar ik dat ook ja. Het gaat niet bewust maar je wordt er in meegezogen.Sommigen hebben dat niet maar als je een probleemgeval bent kan het dodelijk zijn.

Meestal is dat ook, al dan niet onbewust....

Verder hebben alcoholisten een emotionele (dit was het volgens mij) achterstand omdat zij telkens in een roes verkeren. Het geestelijk oplossen van problemen blijft hangen op het niveau daar waar zij zijn gebleven. Het lijkt mij dat dit voor andere drugs ook is...

 

[Stroopwafel]

In totaal nu 10 dagen gestopt. Het voelt echt fantastisch. Dit is pas het begin. De trek is er nog steeds, maar minder en minder. Ik begin steeds meer te genieten van de dingen in het leven, die ik eerst nooit kon waarderen als ik niet stoned was. Ik ben socialer geworden, praat veel meer, en heb meer zin om dingen te ondernemen.

Ik wil niet zeggen dat alles nu voorbij is. Nu ook, de gedachte aan het blowen is er nog steeds. Maar het word minder en minder. Het is alsof mijn leven langzaam weer als een puzzel in elkaar valt. En alle stukjes zijn er nog niet, maar elke dag is een nieuw stukje in die puzzel. Vandaag ook weer een nieuw contact gekregen, een jongen van school. We zijn nog niet echt vrienden, maar hij is een goeie kerel, blowt niet, en is meer mijn type vriend. Had al vaker met hem gepraat, en wie weet worden we wel vrienden ooit. Nudat ik dit merk, dat zonder het blowen alles veel beter gaat, en ik zelf ook veel meer onderneem, weet ik dat ik het ga volhouden. Het voelt echt goed om tegen mensen te kunnen zeggen: 'Nee, ik ben gestopt'. En dan hoef je dus niet te liegen, want je bent echt gestopt!

Het word verder gewoon wachten tot de trek weggaat. Die zal wel een tijd blijven, snap wel dat dat niet in 10 dagen weg is. Soms lijkt écht nuchter zijn wel een beetje op stoned zijn. De helderheid, het plezier, de motiviatie etc.

 

[Oekrus]

Ik vind het heel herkenbaar wat je allemaal zegt, ik ben vandaag 29 dagen gestopt met blowen na ongeveer 6 jaar bijna dagelijks te blowen. Ik ben begonnen op mijn 11e als er wel eens gelegenheid was en vanaf 14/15 was het elke week meermalen. Toen ik 18 werd blowde ik elke dag en nadat ik enkele maanden later mijn VWO-diploma gehaald had ben ik uit huis gegaan.
In mei word ik 21 jaar, en ik heb 2 jaar stilgezeten; 2 opleidingen begonnen en 2 verpest. Tevens ben ik uit mijn huis getrapt, na het meermaals niet betalen van de huur. Het klinkt als een zielig verhaal maar het is mijn eigen schuld geweest, in de tussentijd heb ik mijzelf een letterlijk rookgordijn voorgehouden door elke dag minstens één maar meestal meerdere joints te roken.
Een aantal maanden geleden las ik een artikel over verslavingen waarin een andere definitie van verslavingen werd gegeven dan die ik kende: een verslaving is het meermaals gebruik van iets wat je leven op een negatieve manier beinvloed. Dit heeft mij na enig denken doen beseffen dat dit mijn leven inderdaad negatief beinvloed en dat ik dit niet langer mág volhouden!
Wat voor mij heel goed helpt is om elke keer als je naar de coffeeshop wil gaan te bedenken dat het mijn leven (vooral) op een negatieve manier beinvloed. En steeds uit te kijken naar woensdag en iedereen die je spreekt zeggen woensdag ben ik vijf weken gestopt met blowen(voor mij althans); ik denk dat je dan een soort doel stelt voor jezelf, wat heel bevredigend werkt als je het ook daadwerkelijk haalt.
Clean blijven is het belangrijkste voor mij op dit moment en ik begin vanaf volgende week met een nieuwe opleiding die ik moet gaan halen van mezelf. Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken níet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.

Ik hoop dat jullie er een beetje wijs uit kunnen en misschien er nog wat moed uit kunnen putten.
Niet blowen in het weekend en kijk uit met oversteken!

 

[Stroopwafel]

Clean blijven is het belangrijkste voor mij op dit moment en ik begin vanaf volgende week met een nieuwe opleiding die ik moet gaan halen van mezelf.

Ik begin maandag met mijn nieuwe opleiding. Ook een reden om niet weer te gaan blowen, en weer mijn opleiding tot 2 keer toe te verzieken.

Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken níet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.

Ik ben trots dat ik... hoeveel zijn het er eigenlijk, 18 dagen zoiets? weet het niet meer :P dan is het bij mij wel veel erger, ik denk echt van, dit had ik nooit gedacht te kunnen. Maja succes man

 

[Stroopwafel]

gister weer geblowd. Zo'n spijt van. Maar sjezus wat ging ik bad toen, snap niet hoe ik stoned zijn ooit leuk heb gevonden, hij kwam veel en veelste hard binnen Maarja van fouten moet je leren. Voortaan dus met een grote boog om het beruchte coffeeshopsteegje rijden, en me neus dicht houden voor al die 'zoete' geuren

 

[Anton]

gister weer geblowd. Zo'n spijt van. Maar sjezus wat ging ik bad toen, snap niet hoe ik stoned zijn ooit leuk heb gevonden, hij kwam veel en veelste hard binnen Maarja van fouten moet je leren. Voortaan dus met een grote boog om het beruchte coffeeshopsteegje rijden, en me neus dicht houden voor al die 'zoete' geuren

Goed dat je het wel eerlijk zegt! Het is niet voor niets een verslaving natuurlijk. Je hebt de situatie niet altijd in de hand, als je dat wel had gehad had je hier dit topic niet gemaakt. Zolang jij een keer 'terug' valt met het idee dat dat de laatste joint is e dat ook echt probeert is het niet erg. Je hebt 20 dagen of zo niet geblowd? Het is je eerste serieuze poging en het is hartstikke goed gegaan, ik denk dat je ouders ook trots op je zijn. Laat je moed er niet door inzakken maar zie het als een 'oppepper' om het idee in stand te houden.

Vele alcoholisten vallen ook terug omdat 1 glaasje toch wel kan denken ze.... maar toch niet, alcohol is een vele ernstigere verslaving. Jij hebt gemerkt dat 1 joint niet goed is, met dat uitgangspunt kun je verder werken aan je verslaving. Het is altijd een proces van vallen en opstaan. Daar moet je mee leren leven.

Ik hoop dat dat je laatste joint was, heel erg veel succes.

 

[Stroopwafel]

hey dankjewel. Ja dit was me laatste :P heb nou totaal geen behoefte, dus gaat weer helemaal goedkomen. Maar de valkuilen moet ik herkennen, zodat ik er niet weer in val

 

[Oekrus]

Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken níet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.

Ik ben trots dat ik... hoeveel zijn het er eigenlijk, 18 dagen zoiets? weet het niet meer :P dan is het bij mij wel veel erger, ik denk echt van, dit had ik nooit gedacht te kunnen. Maja succes man

18 dagen is bijna 3 weken, maar goed ik dacht hetzelfde.
Ik denk ook steeds dat ik wel casual zou willen blowen, maar bedenk er achteraan dat ik dat nu gewoon niet kan!
33 dagen and going strong

 

[visionair87]

Ik heb 7-8 jaren gekampt met een verslaving (3 a 4 joints/dag). Ondertussen ben ik wel al bijna 4 jaar gestopt, weliswaar met enkele kleine terugvallen (van 1-2 weken). Mijn ervaring is dat je het je enkel moeilijker maakt als je terug blowt. Sinds ik gestopt was heb ik anderhalf jaar geen joint aangeraakt waardoor ik eerder een afkeer had van blowen. Na een half jaar had ik er absoluut geen zin meer in en snapte ik niet meer waarom ik het mezelf al die jaren heb aangedaan. Ik voel me veel frisser, actiever, slimmer, gezonder, gelukkiger, socialer, ondernemender,... en zo kan ik blijven doorgaan.
Ik geloof wel dat af en toe blowen mss niet veel kwaad kan, maar de verslaving is des te vernietigender en mag absoluut niet gebagatelliseerd worden, wat nog veel te veel gebeurd.
Mij prestaties op school waren ondermaats, met mijn familie klikte het niet meer, ik verloor vrienden, werd asociaal, appatisch, paranoia en verloor in bijna alles interesse en dan nog de schade die het mijn geheugen heeft aangedaan (van dat laatste merk ik nog steeds de gevolgen, al is het wel al gebeterd)

Omdat ik nog steeds vrienden heb die blowen dacht ik op een gegeven moment dat nog eens een jointje wel niet veel kwaad zou kunnen. Het effect was enorm! Ik werd ontzettend stoned van slechts enkele trekjes en voelde me erg paranoia. Ondanks kreeg ik achteraf toch weer zin en de volgende week kon ik weer geen nee zeggen, toen voelde de joint wel heerlijk. Sindsdien blow ik regelmatig nog eens een joint en er zijn zelf momenten geweest dat ik eens een weeklang blowde. Waarom? Omdat het craven naar de joint terugkomt als je terug begint te blowen en omdat blowen soms zo heerlijk kan zijn. Gelukkig hou ik het wel onder controle en geef ik niet toe aan de verslaving die nog steeds in mij zit. Als ik te veel na elkaar blow, komen immers de nadelige effecten weer boven en stop ik meteen opnieuw voor minstens een maand. Ik maak het mezelf momenteel alleen moeilijker door steeds weer toe te geven aan dat occasioneel jointje waardoor de verslaving terug aanwakkert en de zin terugkomt.
Zolang ik het onder controle heb en mijn leven er niet meer onder lijdt heb ik niet echt een probleem maar binnenkort ben ik wel van plan om mijn laatste joint te roken gewoon omdat ik het beu ben steeds te moeten vechten tegen de drang om meer te gaan blowen. Als ik dan oud en versleten ben, blow ik me gewoon te pletter, dat lijkt me een mooie manier om mijn oude dag te verslijten en zo heb ik niet mijn hele leven weggegooid.

Aan al diegenen die proberen te stoppen wil ik de raad geven van dat moment niet uit te blijven stellen. Hoe langer je blijft blowen, hoe groter de schade die je aanricht. Stoppen wil niet zeggen dat je nooit meer zal blowen. Bekijk het gewoon van dag tot dag en probeer het eerst al eens 2 maanden vol te houden. JE LEVEN BEGINT PAS OPNIEUW ALS JE VAN DE WEED AF BENT!!!
Elke maand voel je je beter en beter en ben je meer en meer gelukkig dat je leven weer op zijn pootjes komt.

 

[Stroopwafel]

Vandaag weer de fout in gegaan. Gisteravond begon het met één onschuldig jointje. Vandaag een vijfje gehaald, en eentje van gedraaid en gerookt. Uit pure frustratie het hele zakje met wiet en al kapot geknipt, en in een flesje water gegooid (onmogelijk om terug halen). Daarna nog eens in een volle vuilniszak gedaan en in de schuur gezet. Dit heb ik puur gedaan zodat ik, zoals ik me nu voel, onmogelijk weer naar de wiet kan grijpen. (onmogelijk, bedoel natuurlijk als ik niet naar de coffeeshop ga of iets dergelijks)

Ik voel me nu zo moe, en suf, en heb echt barstende koppijn! Dat had ik anders nooit, maar tjezus ben gewoon ziek aan het worden lijkt het wel. Alsof mijn lichaam zegt: 'Nee, je was gestopt, nou gaan we je je zwaar beroerd laten voelen dat je wel 2 keer nadenkt volgende keer'.

 

[Jonko]

Je moet je niet al te druk maken, dat je op deze leeftijd al inziet dat je moet stoppen is al een hele stap, echter het stoppen zelf is inderdaad wat moeilijker, ben zelf 21, en ben meer dan een jaar gestopt, heb geblowt vanaf mijn 15e, zelfde hoeveelheden als jou ongeveer, lekker met een filmpje of een game 's avonds, ik weet hoe relaxed het is, mijn redenen om te stoppen lagen op financieel gebied, want wat is dat spul toch duur he, maar ook je psychische en sociale gesteldheid heeft baat bij stoppen.

Ik had besloten om samen met mijn vrienden te stoppen, zijn er ondertussen nog 3 van over, en de rest is gewoon doorgegaan, want wat moeten ze anders doen op een avond?

Het probleem ligt in ons geval dan ook grotendeels aan verveling, want stoppen is een stuk makkelijker als je iets zoekt als plaatsvervanging, bijvoorbeeld een sportschool of een vriendin, ga leuke dingen plannen om de tijd op te vullen.

Ook de tabak waarmee je het rookt kan het o zo lekker maken, heb ook heel lang shag gerookt in rijstervloei, wat een goede plaatsvervanging was en mij enorm geholpen heeft te stoppen, maar had uiteindelijk het gevoel dat ik meer leed onder tabak dan wiet, daarom ben ik nu dus ook gestopt met roken voor een lange tijd al, en heb ondertussen wel weer eens puur wiet gerookt, wat niet zo lekker en verslavend is als een jointje, maar wel hetzelfde effect oplevert, dit kun je wel eens in de maand doen, maar dan moet je wel sterk zijn en het dan ook echt weer een maand niet doen, zo heb je ook iets om op uit te kijken en zit dan niet met het "nooit meer blowen" gevoel.

Ik hoop voor je dat je weer een punt gaat zetten en het weer volhoudt, het zal na een maand niets meer voorstellen geloof me, ik weet dat het frustrerend is om terug te vallen, maar juist omdat het zo frustrerend is voor je heb ik goede hoop dat het je gaat lukken.

Veel geluk kerel

 

[Stroopwafel]

Het probleem ligt in ons geval dan ook grotendeels aan verveling, want stoppen is een stuk makkelijker als je iets zoekt als plaatsvervanging, bijvoorbeeld een sportschool of een vriendin, ga leuke dingen plannen om de tijd op te vullen.

Ik ga een jaarabonnement afsluiten bij een fitness-school. Ik wil zoiezo gezonder en breder worden, dus dat is dan in elk geval al 1. Punt 2 is dat ik verder ga met mijn piano spelen, wat ik eerst wel deed, maar altijd stoned, en dan kwam het van echt stukken leren ook niet echt. Ga ook lessen nemen enzovoort. Dat zijn dus al 2 punten. En idd, vooral 's avonds waarbij ik normaal een joint rookte, is nu erg moeilijk. Overdag valt mee, tijdens school en werk deed ik het toch nooit.

Ook de tabak waarmee je het rookt kan het o zo lekker maken, heb ook heel lang shag gerookt in rijstervloei, wat een goede plaatsvervanging was en mij enorm geholpen heeft te stoppen, maar had uiteindelijk het gevoel dat ik meer leed onder tabak dan wiet, daarom ben ik nu dus ook gestopt met roken voor een lange tijd al, en heb ondertussen wel weer eens puur wiet gerookt, wat niet zo lekker en verslavend is als een jointje, maar wel hetzelfde effect oplevert, dit kun je wel eens in de maand doen, maar dan moet je wel sterk zijn en het dan ook echt weer een maand niet doen, zo heb je ook iets om op uit te kijken en zit dan niet met het "nooit meer blowen" gevoel.

Voor mij lijkt dit niet echt een slim idee. Ik kan zoiezo niet stoppen als ik weet dat er ook maar iets van rijstevloei, tips, lege zakjes, grinders, waterpijpen, puurpijpjes of anders smoke-materiaal op mijn kamer ligt. Opgeborgen of niet, het moet allemaal weg.

En over dat puur roken, ik heb laatste tijd dat ik blowde (dan praat ik over een paar maanden) heel vaak puur gerookt in een puurpijp. Dan zat ik op me kamer en rookte dan een top precies in een teug leeg, lang inhouden en dan uitblazen. Maar daarna wou ik eigenlijk alleen maar die puurpijpjes roken. Het was gewoon veelste lekker.

Nee stoppen is voor mij stoppen, ik kan niet recreatief blowen, dat gaat me gewoon niet lukken. Wil het wel heel graag, want ook nu denk ik: 'Ik kan wel zonder, maar op een gegeven moment vergeet je hoe het was, en dan na een keer stiekem toch doen weet ik meteen weer hoe of wat'.

Naja lang verhaal, wou k ff kwijt toen ik je reactie las. En bedankt man, je weet hoe het zit en bent niet zoals veel mensen ('het is maar een softdrug' en 'stel je niet zo aan gast'.) Jij ook succes verder, al zit dat wel goed denk ik, omdat je al zo lang gestopt bent.

 

[Quitter&Sitter]

Hey. Wil het al een beetje lukken met je stoppogingen?

Ik ben zelf laatst gestopt (3 weken) na ongeveer 3 jaar non-stop geblowd te hebben. Had een hoop redenen om te stoppen waarvan geld en gezondheid zo'n beetje onder aan het lijstje stonden.

Het heeft mij erg veel geholpen om het boek van Allen Carr te lezen: Stoppen met roken.
Klinkt raar maar deze man is zelf van 100 sigaretten per dag naar nul gegaan en hij snapt heel goed hoe een nicotine verslaving werkt. Nu vond ik zelf dat zijn verhalen op bijna iedere verslaving van toepassing zijn.

Weet niet of je zelf ook veel sigaretten rookt. Als dat zo is weet ik niet of je het boek wel wilt lezen. Misschien geniet je dan niet meer van je peukie. :P

Daarnaast heb ik het roken van mn laatste joint gepland en er een soort van feestje van gemaakt. Daarna mn grinder en alle shit weg gedondert.
90% van mn maten blowen nog en heb met hun afgesproken dat ik geen enkel trektje krijg. Ook niet al loop ik te smeken ofzo. maar als jij denkt dat de verleiding dan te groot is kan je ze ook links laten liggen.

In ieder geval het stoppen gaat echt fucking goed. Was alleen in de weekenden ff wat moeilijk. Mn zelfvertrouwen groeit met de dag en voel me stuk beter. Ook weer begonnen met sporten en nieuwe vrienden maken die niet blowen.

Hoop dat je er iets aan hebt man. Veel succes.

 

[Stroopwafel]

haha ja roken doe ik als een ketter. En ik heb over het boek gehoord inderdaad, mijn moeder stelde voor dat we het allebei gaan lezen. (woon nog thuis, met mijn moeder, rookt ook als een ketter.) Wie weet helpt het? Het lijkt me sterk, maarja, proberen kan geen kwaad :P

EN ja, het stoppen gaat me wel goed af, af en toe wat last van cravings, maar ben nu ook heel obsessief met school bezig, vanwege mijn nieuwe opleiding die 1 week is gestart. Het is moeilijk, maar zie het wel goedkomen eerlijk gezegd.

 

[Odille]

Hallo,
ben helemaal nieuw op dit forum, hopelijk stoort dit jullie niet

Ben sinds vorige week woensdag ook gestopt met blowen, na een goeie 6-7 jaar. Tot nutoe voel ik me nog steeds behoorlijk rot, weinig eten, weinig slapen,... Maar dat zijn de standaard afkick-verschijnselen, waar ik geen probleem mee heb.

Het probleem zit hem er in dat ik de laatste 3 jaar emotioneel heb gerookt, om kut-gedachten weg te werken, om het gebrek aan vrienden op te vangen, of gewoon om de immense verveling tegen te gaan. Het klopt inderdaad wat hier reeds gesteld is dat verslaving vaak te maken heeft met een onderliggende factor en die van mij is een soort depressie. Arg, voel me vaak zo stom: blanke jongen uit welgesteld gezin die zijn 'depressies' tracht weg te roken... Belachelijk. Maar mijn vriendenkring is ondertussen wel gedecimeerd, en van mijn opleiding komt ook niet veel van in huis. Dit is een soort vicieuze cirkel: ik blow omdat ik bijna geen vrienden meer heb, maar juist door het blowen maak ik geen vrienden, waardoor ik nog meer ga blowen...

Het ergste vind ik dat ik een zeer agressieve kant van mijzelf heb ontdekt de voorbije week. Voor het minste word ik ontzettend opvliegend. Heb nu zo juist -omdat ik een slechte online gaming beurt heb gemaakt, kan je 't geloven - een glas tegen de muur kapotgeslaan en keihard beginnen bloeden. Nu weer afgekoeld. Dit is maar een voorbeeld van de vele absurde oprispingen die ik heb gehad, na nog geen week gestopt te zijn. Ik heb deze agressieve gevoelens wel gekend, maar er nog nooit zo hard aan toe gegeven (wiet was een soort kalmeringspil voor mij???)

Nu jullie van deze -ongelooflijk aanstellerige - feiten op de hoogte zijn, heb ik een vraag: is het een goed idee om een plan op te stellen (op papier, een soort schema) waarbij ik langzaam afbouw (bijv. 1 joint per dag de eerste week, daarna om de twee dagen 1 joint, om na een maand of zo er volledig mee te kappen). Je moet weten dat ik wel van een 10tal joints per dag vertrek. Of is het wijzer om direct voor de cold turkey te gaan? Heb altijd gedacht dat de tweede optie de beste ging zijn, maar met al dat agressief gedoe...shit, ik ken mezelf niet meer. Bovendien als ik me vroeger slecht voelde, rookte ik me gewoon in slaap. Nu gaat dit echt niet, de slechte gedachten blijven mijn hoofd maar doorspoken.. ik hou het niet meer zo lang vol vrees ik. Een dergelijk plan zou me misschien hiermee kunnen helpen. Het constant niks doen en high zijn, daarmee heb ik het echt wél gehad, dus ik denk wel dat ik er mij aan zou kunnen houden. Me concentreren op schoolwerk en studentejobs overdag, om dan één week 's avonds één joint te roken, en na die eerste week nog meer afbouwen. Of het is een uitvlucht om toch weer te kunnen blowen, en zal ik me niet kunnen houden aan mijn eigen regels, om daarna te hervallen? Ervaringen?

@LeonR123: respect, blijven volhouden, en laat je niet verleiden door mijn 'plan': ik heb het gevoel dat jij veel meer positieve effecten van stoppen ervaart (of ik ben gewoon minder sterk :P )

 

[Odille]

Nog eens goed nagedacht: fokkit, ik ga voor de eerste optie. Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee. Groeten en succes aan OP

 

[Stroopwafel]

Is het een goed idee om een plan op te stellen (op papier, een soort schema) waarbij ik langzaam afbouw (bijv. 1 joint per dag de eerste week, daarna om de twee dagen 1 joint, om na een maand of zo er volledig mee te kappen). Je moet weten dat ik wel van een 10tal joints per dag vertrek. Of is het wijzer om direct voor de cold turkey te gaan? Heb altijd gedacht dat de tweede optie de beste ging zijn, maar met al dat agressief gedoe...shit, ik ken mezelf niet meer. Bovendien als ik me vroeger slecht voelde, rookte ik me gewoon in slaap. Nu gaat dit echt niet, de slechte gedachten blijven mijn hoofd maar doorspoken.. ik hou het niet meer zo lang vol vrees ik. Een dergelijk plan zou me misschien hiermee kunnen helpen. Het constant niks doen en high zijn, daarmee heb ik het echt wél gehad, dus ik denk wel dat ik er mij aan zou kunnen houden. Me concentreren op schoolwerk en studentejobs overdag, om dan één week 's avonds één joint te roken, en na die eerste week nog meer afbouwen. Of het is een uitvlucht om toch weer te kunnen blowen, en zal ik me niet kunnen houden aan mijn eigen regels, om daarna te hervallen? Ervaringen?

Sorry dat ik het zeg, maar dit zijn typische smoesjes om eigenlijk niet te stoppen. No offence, wil je helemaal niet beledigen, maar als je wilt stoppen doe het dan nu. En dat je je een tijdje kut gaat voelen is nou eenmaal zo. Het is een teken van je lichaam dat het alle slechte stoffen uit je lichaam wilt verwijderen, en je de gewoonte wilt laten afleren. Dat gaat nou niet eenmaal zonder die ontwenning. Als je denkt dat je de ontwenning niet aan kunt, dan moet je maar gewoon verder blowen. Klinkt hard, maar zo is het. Ik heb laatst ook een terugval gehad, en ja dat was erg zwak van mezelf, en schaam me diep, maar je leert ervan.

Nog eens goed nagedacht: fokkit, ik ga voor de eerste optie. Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee. Groeten en succes aan OP

Je geeft het hier zelf ook al aan. Cold turkey is inderdaad de makkelijkste optie. Het is niet de enige, maar het kost je veel meer energie om af te bouwen. Dat zou mij nooit lukken, en ik denk in jou situatie ook niet.

Succes, wat je als laatste zei is de goeie instelling.

Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee.

Onthoud dat je dit hebt gezegd.


Success!

 

[Stroopwafel]

Het is nu 2 dagen na de terugval die ik had. Zit weer op me kamer, zoals veel blowavonden. En geloof me, ik begin weer echt trek te krijgen. Maar echt trek, echte cravings, zoals ik ze paar weken terug ook had net toen ik stopte. Ik voel dat ik weer bij af ben. (is niet zo natuurlijk, maar je begrijpt wat ik bedoel) hebbe die kloteorthodontisten mijn beugel ook weer megastrak gezet, en ik mag niet verdoven :P jammer man

 

[Stroopwafel]

De laatste tijd heb ik nadat ik ritalin heb ingenomen (mijn dagelijkse medicijn) veel minder last van cravings of piekeren. Is dit alarmerend? Ben ik mijn gebruik nu aan het vervangen voor ander gebruik?

Ik hou me aan de voorschriften van de arts. Soms nog wel 1 ritalin extra, maar dat mag als ik lang moet werken/school heb.

 

[Gstylo074]

jouw verhaal lijkt op mijn verhaal, ik ben er alleen afgekomen omdat ik in de jeugtgevangenis kwam anders lowde ik nog steeds maar als je lang genoeg vol houd voel je je beter zonden terwijl je je normaal niet goed voelt sonder
suc6 nog leef met je mee

 

[Stroopwafel]

dankje man, jeugdgevangenis? Heftig. Succes met alles!

 

[Gstylo074]

jah ik was typish zo'n jongetje (al 18maanden trug) dat alles deed voor de wiet mensen rippen etc. nog veel erger daardoor kwam ik voor 10maanden in de jeugtgevangenis, maar 1tip die ik je wil meegeven is om je weed verslaving niet in te ruilen voor een andere zoals mij.

dankje

 

[Stroopwafel]

echt kut voor je... probeer echt uit de problemen te raken, geloof me ik ken gasten van rond de 50 die zichzelf letterlijk paranoide hebben geblowd. Zowil je niet worden

 

[Gstylo074]

Precies daarom prijs ik mij gelukig dat ik nooit meer blow ookal slaap ik slecht, het is echt een aanrader om te stoppen!
maar soms twijfel ik of ik eter af was met jonko

 

[Kokosnoot]

Kan mezelf hier zeker ook in herkennen, je bent niet de enige man

 

[Stroopwafel]

De laatste tijd gaat het weer bergafwaarts. Ik lieg tegen iedereen, zelfs tegen de therapeut. Ik lieg tegen me moeder, tegen me vrienden en tegen mezelf. Alles ging zo goed, maar nu voel ik mezelf echt ongezonder worden. Ik voel mezelf magerder worden. Alsof iets me van binnen opvreet.

Ik voel gewoon dat ik minder conditie heb. Ik heb zowat de hele dag hoofdpijn. M'n hoofd zit zo godverdommde vol met shit, en stress, en geldzorgen, en pijn, en al die shit.


Ik blijf excuusjes verzinnen om ermee door te gaan. Elke keer weer vind ik ze terecht. Wanneer komt nou eindelijk 'de openbaring?'

 

[LadyM]

De laatste tijd gaat het weer bergafwaarts. Ik lieg tegen iedereen, zelfs tegen de therapeut. Ik lieg tegen me moeder, tegen me vrienden en tegen mezelf. Alles ging zo goed, maar nu voel ik mezelf echt ongezonder worden. Ik voel mezelf magerder worden. Alsof iets me van binnen opvreet.

Ik voel gewoon dat ik minder conditie heb. Ik heb zowat de hele dag hoofdpijn. M'n hoofd zit zo godverdommde vol met shit, en stress, en geldzorgen, en pijn, en al die shit.


Ik blijf excuusjes verzinnen om ermee door te gaan. Elke keer weer vind ik ze terecht. Wanneer komt nou eindelijk 'de openbaring?'

Hey!

Ik lees net jouw topic na het plaatsen van een post in mijn oude topic..
Ik herken een hoop en ga proberen om te stoppen vanaf morgen..rook nu mijn laatste joint en ben er helemaal klaar mee..helemaal na het lezen van jouw topic want ik heb het nooit echt goed geprobeerd of zo lang weten vol te houden...ik ken pas een hoop smoezen!

Die openbaring wacht ik ook al heel erg lang op..en ben ergens een beetje bang dat ik die openbaring wel weet maar het gewoon tegenhoud

Hey maar minder man, dat het weer ff kut gaat..let's help eachother!

 

[Stroopwafel]

Allen car (daar gaat ie weer hoor) beschrijft in zijn boek over stoppen met roken dat het moment van openbaring iets is dat juist NIET komt als je erop gaat wachten. Het grappige is juist dat als het komt, je eigenlijk niet eens door hebt dat het er is. Het is zo'n geleidelijke verandering.

Op het moment dat je ervaart dat je nieuwe leven dusdanig bij je past, dat je niet meer verlangt naar het oude leven, en dat je het gevoel krijgt eindelijk eens echt te leven, zit je goed. Maar het werkt niet als een drug. Het is niet een soort klap die je plotseling krijgt. Het is nou juist datgene wat het stoppen moeilijk kan maken.

Kortom, je moet de openbaring niet zien als een plotselinge prikkel, maar als een geleidelijk proces. Eigenlijk is er niet eens zoiets als een openbaring. Wie denkt er nou dat bij het stoppen met een verslaving eerst periodes van somberheid en afkick zijn, en dan op een goeie dag is er dan het moment. Het knalt erin als een shot: 'de openbaring'. Tuurlijk niet.

De openbaring bestaat niet eens. Wat grappig, ik geloofde er heilig in. Ik wist het zeker. 'Wanneer komt het nou? Ik voel de trek nog steeds!'

 

[Stroopwafel]

Dan het grote struikelblok is trek. Het is een sluipmoordenaar. Het heeft je te pakken, maar dan is het al te laat. Probeer ervan te bewust te zijn wanneer je trek ervaart. Mijn ervaring van ongeveer 4 weken stoppen is dat je dondersgoed weet dat je goed bezig bent. Je weet heus wel dat het stoppen onmiddelijke voordelen met zich meebrengt.



Het proces ging bij mij ongeveer als volgt:

Week 1:
"Ik besefte dat ik gestopt was. Ik stond op, en ik wist het. Gestopt. Meteen een gevoel van vreugde, en macht. Ik voelde me alsof ik de wereld aankon. Die dag moest ik werken. Ik werk in een winkel, waar ik kassa draai, vracht verwerk, en klanten help. In principe niet een heel zwaar of moeilijke baan. Op het moment dat ik aan het werk was, voelde ik de trek opkomen. Tegen een uur of 3 was ik erg moe, en wou ik naar huis. Ik wilde graag ontspannen, en blowen. Ik wilde even niet meer stressen. Even niet meer op me kop krijgen omdat ik slordige fouten maakte. Maar ik kon niet zomaar weg, en ik kon al helemaal niet blowen. Ik was toch gestopt?

Precies, deze 2 tegenstelling maakte het zo'n klotedag. Ik was klaar met werken, en kwam thuis. Ma eten gekookt, gezellig gepraat, daarna ff een sigaretje gerookt voor de buis. Op dat moment geen enkele trek ervaren. Maar toen ik boven kwam was hij er alweer. Ik werd er woedend van. Echt laaiend. Ik kwam de week wonder boven wonder door zonder te gebruiken."


Week 2 en 3:
"Ik voelde me steeds beter. Ik kon weer met mijn vrienden chillen zonder te blowen. Wat kon ik die films toch goed begrijpen. Ik had weer meer zin in dingen ondernemen, ik plande meer, ik kon weer oprecht lachen, in plaats van een kunstmatig opgewekte lachkick hebben.

Op sommige momenten kreeg ik trek. Veel minder als hiervoor, maar hij was er nog wel. Gelukkig wist ik bij mezelf dat ik goed op weg was. Ik was immers een week gestopt, en dat was me eerder niet gelukt. Ik was zo trots op mezelf. Weer dat gevoel van ik kan de hele wereld aan."


Week 4:
"Hier ging het fout. Ik voelde me echt beter. Er waren zoveel voordelen, ze zijn niet eens op 2 handen te tellen. Zo snel al. Maar toch voelde ik een leegte. Hoe was het ook al weer om stoned te zijn? Ik kon het me niet eens meer voorstellen. Waarom was dat zo'n lekker gevoel? Mijn leven was redelijk op orde. Ik deed het goed op school, had geen geldzorgen, had weinig vrienden maar ik was socialer en zelfverzekerder geworden. Ik had zoveel meer levenslust gekregen.

Maar de trek was er nog steeds, en ik ben me er niet van bewust geweest. Ik ging naar de coffeeshop om een jointje te halen. Na zo'n lange tijd stoppen ( voor mijn doen dan) kon ik toch makkelijk stoppen? Wat maakte eentje dan nog uit? En voordat ik er erg in had, blowde ik weer elke dag. Mijn oude patroon was weer tot leven gekomen. En het kon me ineens niet meer zoveel schelen. Waarom nu stoppen? Dat doe ik later wel zei ik."



En nu, ongeveer een maand of misschien 2 maanden later gebruik ik weer elke dag. Het punt is dat je bij trek nou juist niet moet proberen te forceren, maar het ook niet moet weglachen. Je moet het accepteren. Accepteer dat het er is. Accepteer dat je fouten maakte, maar dat je ervan bewust bent dat het ook anders kan.

Succes aan alle stoppers. Wou dit ff kwijt

 

[mandragora]

Klaar en duidelijk omschreven, klinkt zéér herkennend.
Dit heb ik altijd met vakanties daar blow ik ook niet en dan spreek ik af van wanneer ik terug thuis ben alleen in het weekend te blowen, tot ik weer een trek heb genomen daarna is alles weer om zeep helaas.

In vakantiesfeer is het makkelijk te laten in verhouding met het dagdagelijkse leven...raar maar waar.

grts

 

[Stroopwafel]

Idd, lastig voor te stellen tot je het zelf meemaakt he. Je bent er zo van overtuigd dat het onmogelijk is om na een trekje weer verslaafd te raken.

Helaas is het principe van een drugsverslaving altijd hetzelfde, in elk opzicht:
'Meer en meer, en niet minder en minder'.

Afbouwen = totale onzin. Als dat wel lukt, ben je nooit echt verslaafd geweest. Verslaafde moeten stoppen. Alleen gebruikers kunnen minderen. Het is zo, en het zal altijd zo blijven.

We krijgen van onze lieve heer niet eindeloos kansen. Is je kans, of je kansen, verspild,en ben je verslaafd, dan is dat pech hebben. Maar het is een onomkeerbaar principe verslaafd = verslaafd.

(begrijp me niet verkeerd, ben niet gelovig, maar vond em wel passen)

 

[mandragora]

Heb het nou toch al tijdje klaar gekregen om af te bouwen, heb mezelf de regel opgelegd om niet meer in de dag te blowen, nou blow ik alleen nog 's nachts een miezerig jointje dus 1klein jointje/dag.

Al is dit nog steeds dagelijks gebruik....