Lees op het forum vaker dat er 2 ,3 4 soms zelfs meer nachten worden doorgetrokken...wow
Net zoals bij G er word gesproken over 'out gaan..
(is daadwerkelijke een comateuze toestand of 'mini-coma)
Is ook 'ineens slapen' niet juist.
Na lang wakker blijven in 1 x in slaap donderen(collapsen). Niet meer weten waarom je op die plek wakker word of plots omvallen..
Dat is dus geen slapen, maar bewusteloosheid.
Afijn,.naast de belerende volwassene (so be it) leer je het meest van mensen die open en eerlijk zijn. Heb 100x meer aan een eerlijk verhaal van iemand die wel doortrekt, dan een theoretische factsheet.
*Blijven of bleven jullie weleens wakker? Hoeveel nachten?
*Toeval of serieuze planning om zo lang mogelijk vol te houden?
Eerlijke vraag:
*Zijn jullie bewust van het gevaar
*Wil je hier mee stoppen (beetje als slaapmisbruik ipv drugs) of niet?
*Wat weten jullie over het gevaar (of niet) hiervan.
Vragen,vragen, maar oprecht benieuwd..
Soms denk ik..Ai post dit nou niet..voor je het weet idealiseer je het, hou je het probleem in stand, of denkt een ander...wil ik ook..maar als je die Disclaimer zou gebruiken hef je de kracht van DF op, toch?
De laatste weekenden, sinds half januari haal ik regelmatig een weekend door van vrijdag avond tot zondag ochtend, aan pep of 3-mmc.
Het is dan dat ik niet denk aan slapen, het komt gewoon niet in me op zo van "oh damn 2e nacht al achter de rug, laat ik eens gaan pitten".
Heel afentoe aan de pep vraag ik mezelf wel eens af "stoppen of toch nog even re-dosen?" En vaak word dat dan re-dosen.
Als de poeders op zijn en ik geslapen heb, dan pas heb ik het besef waar ik mee bezig was, en hoe slecht het eigenlijk is.
Of ik er mee wil stoppen?
Als ik me wat meer bewust zou zijn over de gevolgen op het moment dat ik aan de stims zit wel, maar wel lastig voor mij, ik denk dan meer aan herdoseren in plaats van slapen.
Ik ben me er ook van bewust dat zo vaak zo lang doorhalen mentaal en ook fysiek niet goed is, kans op psychoses en/of lichamelijke klachten.
Ik zal m'n best doen om te denken aan slapen als ik aan de stims zit, makkelijker gezegd dan gedaan in mijn geval.
Het langste dat ik heb doorgehaald is 5 nachten, en nee fijn was dat niet. Mentaal draaide ik ook even door op dat moment, super spichtig denkend dat ik overal mensen hoor, gemompel waar ik geen zin of woord uit kan halen, maar er van uit gaat dat het over mij gaat.
Voor m'n hart was het sws ook niet goed merkte ik, hele harde onregelmatige kloppen, soms weer wat zwakke klopjes waardoor ik dan dacht dat m'n hart niet meer klopte en overal ging voelen voor een hartslag.
Na 4 dagen wakker, recent nog, ik denk 3 weken terug, viel ik onbewust in slaap zonder dat ik merkte dat ik moe was of iets, gwn poef, en ik was gone. Toen besefte ik mij wel dat ik zo lang doorhalen moet voorkomen, dat was even een teken van m'n lichaam en geest dat het genoeg was. Denken ging moeilijk, woorden in zinnen haalde ik door elkaar, en begreep soms niks van een simpele zin of iets wat iemand vertelde.
Maar nu gemiddeld is het 2 dagen wakker in het weekend, met soms een uitschieter doordeweeks, ook 2 dagen. Achja ik moet er maar eens vaker op gaan letten.
Of zit je precies in het midden?
