Ik ben niet zo taalvaardig als de meeste mensen hierop het forum,maar oké;dit is dan
mijn verslag
Maandagmiddag 13.00 uur, goed en wel aangekomen. Iedereen (lees: ik en me vriendin) super goed geluimd. Nog eventjes moete wachten op onze andere vriend. Vriendin dacht van, nou, ik ga mijn portie al binnenspelen.
13.30 uur vriendin van me zat heel rustig op de sofa en was dingen aan het zeggen die ik eigelijk niet kon volgen, maar goed
ze leek me in een leuke wereld te zijn beland.
vijf minuutjes later gaat de deurbel en mn vriendin vraagt om open te doen, vriend gearriveerd. Ik leg hem uit dat vriendin al behoorlijk weg was. Eet jij ze ook maar op, zei hij me.
Zo gezegd,zo gedaan. Vanaf dan heb ik eigelijk geen tijdsbenul meer. Weet niet wanneer het is beginnen werken,maar weet nog wel dat de gehele kamer begon schuin te trekken. Ik zat precies in een wiskundigachtig vierkant geval,waarbij de diagonalen evenwijdig zijn, maar toch schuin staan. Althans, zo dacht ik toch op die moment.
Direct nadat ik dàt gevoel ervaarde,wist ik dat de werking van de paddo's waren begonnen. Ik liet me meeslepen...het voelde aan alsof ik op een luchtmatras in de zee lag, lichtjes golvend...
Mn vriend zei dat ik er zeker drie uur heb gezeten/gehangen met een gelukzalige glimlach op mn gezicht.
Ik vroeg me niet af hoe het kwam waarom vogels bijvoorbeeld vliegen (zulke vragen had ik doch verwacht). Het leek me gewoon doodnormaal dat vogels vliegen, want ze hebben vleugels. Achteraf bedacht ik me dat ik geen echte vogels kon zien, want -inderdaad-, het kwam door de paddo's. Dan aan mn vriend gevraagd waar ik dan juist die vogels uit maakte. Hij snapte me niet. Dan ben ik maar op verkenningstocht gegaan. Voor mij leek het een wandeling van kilometers lang, maar eigenlijk waren het maar enkele stappen van de sofa tot de muur (een muur waar zulk mooi behangpapier opkleeft, op die moment nog nooit gezien). Tijdens die paar stappen vielen er mij dingen op; een lamp met een zachte lampekap. Ik was ervan overtuigd dat ook dit ding leefde en met zachtheid diende behandeld te worden.
Uiteindelijk de muur bereikt. Het leek me wel blindeschrift. Het gevoel ervan...de tekening erop...zo mooi ???!!!??? Ik dacht, zou dit nu door dé mens zijn gemaakt? Dat kan toch niet? Zoiets moois...dat moet wel van moeder natuur komen. Ja, ik was er steevast van overtuigd dat behangpapier NIET door de mens gemaakt kon geworden zijn. "Hoe dan wel", vroeg ik plots aan me vriend die -storende- televisie was aan het kijken. Vriend zei dat ik dat maar eens aan mn vriendin moest vragen...
Terug naar de sofa gewandeld, gefascineerd door al het mooie dat ondertussen gebeurde en waarvan ik het bestaan niet wiste, zag ik aan mn vriendin dat zij zéker dezelfde mening zou hebben. Ik vraag ook aan haar uit het niets "hoe dat moest komen"...Hoewel ze niet wist waarover ik het had,en ze helemaal geen antwoord gaf op een vraag die in mn hoofd speelde, leek haar antwoord me heel logisch en gaf ik haar gelijk.
Zo, ik denk dat dit wel het toppunt uit mn trip was. Heb me vooraf en nadien nog wel zaken afgevraagd,maar het is zoals ik vermeld had hierboven; ze leken mij zo logisch. Ik wist het antwoord precies al.
Ook ik heb vrij sterke visuals gehad,vooral in het begin. Zo kwam het toch voor mij over. De tekeningen in het behangpapier die "eruit" kwamen en vervormden. Het tapijt waarvan ik dacht dat het de zee was e.d.
Eerlijk gezegd heb ik me gewoon supergoed geamuseerd.
maard anw el af en toe 
