Ik denk dat de twee niet in competitie met elkaar hoeven te zijn. Denk dat lichaam en geest beide belangrijk zijn, maar dan in de eerste plaats voor gezondheid. Aantrekking is een mooie bijkomstigheid. (En niet iedereen hoeft een bulky bodybuilder fysiek te hebben
)
Nou je hebt de bijbel ik heldere taal https://www.debijbel.nl/bgt bijvoorbeeld. En ik had mân moeders fiancĂ© gevraagd en hij zei dattie ook dagelijks een korte meditatie met uitleg vd bijbel doet en ik dacht, dat is nou net iets voor jou. Maar hij heppem niet meer doorgestuurd hahaha.
Als man heb je vaak niet door dat je intimiderend over kan komen⊠of tenminste, als ik voor mezelf spreek, ik had dit vaak niet door. Ik had nooit slechte intenties met dit soort dingen (per ongeluk staren of nog een keertje langs lopen). Ik was dan juist onder de indruk van iemand en eigenlijk zat ik op een wondertje te hopen, zo van âmisschien ziet ze me wel staanâ.
Je moet gewoon in hun hoofd kijken: vind ze je onaantrekkelijk, dan zal ze jouw rondjes door de supermarkt om haar nog een keer tegen te komen en jouw herhaaldelijke blikken als creepy beschouwen.
Hahah, ja zo komt het soms wel over.
Tuuuuurlijk en dat snap ik ook heel goed! Want als je zelf nooit die ervaring hebt gehad en de vrouwen om je heen ook niet Ăłf praten er niet over (met jou): hoe had je dat kunnen weten dan?
Ik hoop dat dit ook minder grappig is nu je bovenstaande hebt gelezen.
Dit betwijfel ik dus een beetje. Misschien als we wat verder zijn, en er minder mannen zijn die voor daadwerkelijk onveilige situaties voor vrouwen zorgen, kunnen we kijken of we het weer âkunnen aanvoelenâ. Maar ik heb zelf het idee dat er nu wel zoveel stuk is, dat we het maar beter vermijden.
Kijk dan die kleine groep mannen aan, en niet de vrouwen die dit ervaren. Spreek die gasten aan, ook als het je eigen vrienden zijn. Spreek je hiertegen uit, geef dit je kinderen mee.
đđŒđđŒđđŒđđŒ
Ik ben door ditzelfde proces gegaan. Ben uit de kast gekomen als lesbisch en ontdekte op veel latere leeftijd dat ik mannen toch ook aantrekkelijk kan vinden. Herken heel erg wat je schrijft over jezelf opnieuw leren kennen en dat het voelt alsof je weer opnieuw uit de kast komt. Het is een proces en zo te lezen ben je hier al erg bewust mee bezig. Ik wil zeggen: het komt wel. Gun jezelf tijd en probeer jezelf daarin niet teveel beperkingen op te leggen, zowel letterlijk als meer figuurlijk, aka in je manier van denken.
Wow wat een interessante bijdrage! Hier ga ik me vanavond op de terugweg weer eens aan wagenđ
đ„čđđ»đ
Ik vind het eigenlijk nogal logisch dat je als man niet 's nachts in een steegje, donker straatje of bijvoorbeeld parkeergarage op een vrouw afstapt die ook nog eens alleen is. Dat doe je gewoon niet, als je je verstand hebt.
Ik snap het voor dat soort scenarios die je hier schetst, maar niet in situaties waar de gemiddelde man met wél een greintje inlevingsvermogen in zijn bol avances maakt naar een vrouw, zoals bijvoorbeeld in een drukke verlichte supermarkt overdag.
Sure, er zijn zulke situaties. Maar er zijn ook een hoop situaties waar die angst niet gerechtvaardigd is: mensen in de buurt, overdag, een man die gewoon vriendelijk contact probeert te maken.
Er zullen altijd dat soort mannen zijn...
Zeker. Ik bemoei me ermee als er ergens onrecht is en dit zou imo ook de norm moeten zijn. Al kan dit soms ook de boel escaleren, maar dat hangt van de situatie af.
Zoals gezegd: dat soort mannen zullen er altijd zijn.
Ik snap je verhaal heel goed @ljuv en alle begrip voor je angst, maar ik begin @ÎŁÎ±ÎœÏα nu ook een beetje te begrijpen.
Daar branden een hele hoop mannen hun vingers niet aan.
Ook niet als je zin hebt in seks? Of als de vrouw zo mooi is dat het wel eens de liefde van je leven kan zijn? Of als je een glaasje of blowtje te veel op hebt?
Maar nu ga je oordelen over wat iemand voelt⊠dat klopt toch niet? Dat is toch niet iets dat wel of niet te rechtvaardigen is? En zo wel: is het dan al niet gerechtvaardigd als je al (heel vaak) in situaties hebt gezeten die wel onprettig of gevaarlijk waren?!
Maar dat soort mannen krijgen tot nog toe ook de ruimte daarop te acteren⊠Hoe kan dat dan volgens jou? Waar zit hem dat in?
Nee⊠dat zeker niet. En ik denk dat jullie hier die situaties ook wel aardig kunnen inschatten als ik de reacties zo lees. Maar ik zou gewoon niet daarin de grens opzoeken. Ik plaats mezelf sowieso van nature buiten situaties waarin ik andere benadeel, daar overdrijf ik vaak ook wat in⊠maar als dit zoân structureel probleem is, moeten we ons daar allemaal dan niet structureel op aanpassen?
Hier word ik dan wel weer een beetje door getriggerd heheh. Want: vrouwen moeten hun angst voor wat (groepen) mannen ons aan kunnen doen wel opzij zetten want âniet alle mannen zijn zoâ maar jullie hoeven je angst voor groepen vrouwen niet opzij te zetten?
Precies dat is waar ik het afgelopen jaar veel mee aan het oefenen ben
Ik niet. Heb het tenminste nooit gedaan en zie het mezelf nooit doen.
Wederom: dat begrijp ik, in zulke situaties.
Klopt dat dat niet kan, maar relativeer het nou eens Ljuv en kijk eens naar mijn voorbeeld: Overdag in een supermarkt met overal mensen in de buurt en een man probeert vriendelijk contact te maken met een vrouw. JA, je mag je als vrouw daardoor ongemakkelijk voelen, want inderdaad wat je zegt: jouw gevoelens zijn van jou en kunnen niet door iemand anders gedicteerd worden. En zo'n vrouw kan ook van alles meegemaakt hebben. Logisch dat ze dan meer op haar hoede is dan iemand die dat niet heeft.
O nee dan begrijp je me verkeerd. Natuurlijk leg ik ook de verantwoordelijkheid bij daders, zij zitten hartstikke fout. En de verantwoordelijkheid ligt ook bij omstanders. Helaas is wat betreft dat laatste geconstateerd dat hoe meer mensen dichtbij elkaar wonen (grote stad), hoe minder het verantwoordelijkheidsgevoel van omstanders is. Wordt iemand overvallen: "not my problem" Ligt iemand te creperen op de grond: "boog eromheen, not my problem". Idealistisch gezien moet dit wat mij betreft ook beter. Helaas is de realiteit echter vaak gewoon anders dan dat.
Is het niet vanzelfsprekend dat dit een verzameling van factoren is die daarvoor zorgt? De mannen met kwaad in de zin zijn waarschijnlijk bedreven in het sneaky doen. Of het gebeurd subtiel in huiselijke sfeer, waarbij de mishandeling er langzaam insluipt. Ook zijn omstanders vaak (al dan niet terecht) bang in te grijpen/zich ermee te bemoeien als ze getuige zijn van iets, zeker als het een agressief ogende man betreft. Ten derde (en dit is misschien een controversiële) zijn heel veel vrouwen aangetrokken tot het type man dat juist geneigd is naar mishandeling en komen keer op keer terecht bij hetzelfde soort type, hoe onbegrijpelijk dit misschien ook lijkt. En waarschijnlijk vergeet ik nog vele andere redenen. Oftewel: het ligt complex.
Ik denk dat BEIDE partijen een zeker risico moeten nemen, als zij contact willen met het andere geslacht. En dat dit een intelligent gecalculeerd risico moet zijn.
De vraag is een beetje of dat puur voortkomt uit vermeende lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen, of dat het voortkomt uit een culturele programmering waarbij mannen bijvoorveeld geen kwetsbaarheid mogen tonen (want dan zijn het 'geen echte mannen'), en dat vanuit zulke man-vrouwrollen ook verwacht wordt dat mannen op vrouwen 'jagen'.
www.vpro.nl
www.bnnvara.nl
Nee die discussie moet ook niet te lang doorgaan, maar ik voel me een beetje getriggered door het laatste wat je daar zegt.
)
Ik loop als man op straat meestal angstvallig proberen te vermijden dat vrouwen een angstige interpretatie van me kunnen hebben. Bijvoorbeeld niet te dichtbij komen tijdens het lopen. As ik iemand wil inhalen niet op de stoep blijven lopen maar aan de andere kant van de auto's gaan lopen zodat er veel ruimte tussen zit, en expres de andere kant op kijken zodat ik niet beschuldigd kan worden van goorlapperij.
Herken hier eigenlijk niets van. Ik geef iedereen zijn/haar ruimte, ongeacht wie het is. Maar ik woon dan ook in een klein stadje en wellicht is dit heel anders in grotere steden/dichtbevolkte gebieden.
Het gaat lang niet voor iedereen op hoor. Maar ik heb wel meer mannelijke vrienden die zich er ongemakkelijk bij voelen omdat ze weldegelijk zorgen van vrouwen serieus nemen en daarin hun steentje willen bijdragen. Ik zeg het ook vooral om de diversiteit binnenin de groep mannen (en dus ook binnenin de groep vrouwen) te onderstrepen. Juist daarom ben ik ook niet zo'n fan van cultureel bepaalde normen voor man-vrouwverschillen, en al helemaal niet van biologische verklaringen over dat het wel aan de testosteron zal moeten liggen.
Ja, achteraf zou ik dit anders verwoorden. Ik bedoelde meer iets in de zin van âMisschien moeten wij als mannen eerst eens kijken wat wij beter kunnen doen, voordat we vrouwen vragen zich aan te passenâ, want veel vrouwen lopen rond met traumas rondom sexualiteit en daar stap je niet zomaar overheen.
Ik ben helemaal voor het bevragen van de stereotypen van mannen en vrouwen in onze maatschappij đ Ik denk alleen dat dit soort diep gewortelde man-en-vrouw beelden zich niet zomaar laten veranderen. Maar ik herken het wel: man als initiatiefnemer, vrouw als afwachtend. En daar vloeit dan misschien deels uit voort: man als potentiĂ«le dader, vrouw als potentieel slachtoffer. Veel te kort door de bocht natuurlijk.
Sommige mannen snappen niet..
Ja daar sta ik achter. Dat vind ik sowieso een goede instelling en manier van leven: verantwoordelijkheid nemen en kijken: wat kan ik doen?
Ja ik heb het meermaals geprobeerd te benadrukken in mijn vorige post, maar het gaat hier om het maatschappelijke probleem en de context waar we nu allemaal negatieve gevolgen van ervaren. Niet om wat jij wel of niet goed doet.
En ik probeerde juist uit te leggen dat je van te voren niet kan weten of het âzoânâ situatie is of wordt. Daarom houd je er rekening mee in elke situatie. Persoonlijk vind ik het daarom heel normaal dat er vrouwen zijn die zich onveilig voelen in de meeste situaties waarin mannen op je afkomen.
Naja ik gaf geloof ik in de vorige bijdrage ook al aan dat er prima situaties zijn waarin het wel kan, zoals die die je nu omschrijft.
Eens, en daar kunnen we elkaar (vooral stedelingen) weer meer op attenderen. Dat zal het allemaal zeker beteren (al is het natuurlijk lang niet alles wat er nodig is).
Maar realiseer je je dan wel wat het verschil is in het risico dat een man of een vrouw moet nemen⊠Wat het verschil is tussen de gevolgen die eruit kunnen komen?
Ik leef niet in de illusie dat - als we dit als maatschappij zo optimaal mogelijk hebben geregeld zouden hebben - zulke voorvallen helemaal niet meer zullen voorkomen. Maar ik leef wel in de werkelijkheid waar elke 8 dagen een vrouw wordt vermoord (in Nederland) omdat ze een vrouw is. En in die werkelijkheid is er blijkbaar nogsteeds een kennisachterstand en vooral héél veel onbegrip voor dit probleem. Dus ja: ik geloof wel dat we dit samen beter kunnen maken.
Dat hoop en geloof ik ook, maar als ik jou random tegenkom, kan ik dat niet raden.
Neeeee!! Met uitstek niet. Maar dat is wel wat er miste in wat er vóór vandaag geïmpliceerd werd. Uiteindelijk liggen er veel meer sociale structuren aan ten grondslag, die lees je in het verloop van de discussie vgm ook. En dit
is zeker een belangrijk onderdeel daarvan.
đŹ
Goeie aanraders, groot sekszusjes fan hier!
Ho, ho⊠Dat zei ook niemand he? Of in elk geval ik niet. De problemen zijn namelijk compleet aan elkaar gerelateerd en hebben een direct verband. Dus ja: moeten we samen doen.
Dit is niet okay: iedereens problemen doen ertoe. Erg kut dat je daar zoân nare ervaring mee hebt.
Hoe worden we dan een team, als je niet mee gaat doenâŠ
Precies dit dus. Maar het is niet of-of he⊠het is en-en. In elk geval in mijn interpretatie.
Dat is ook niet wat ik hier bepleitâŠ
Je hebt inderdaad gelijk, want ik ben er wel vrij zeker van dat ik tot nu toe op romantisch en seksueel gebied alleen ben aangetrokken tot mannen. Ik sluit niet uit dat dat ooit anders kan zijn, overigens.
Ik denk dus dat ik de meeste situaties benader zoals jij een professionele situatie/relatie benadert. Dat zal o.a. komen doordat ik al lang een relatie heb. Maar ook omdat ik zo ben gesocialiseerd, denk ik. Ik ben van jongs af aan veel in aanraking gekomen met mensen die verschillen op verschillende vlakken, bijvoorbeeld.
Die zullen er bij mij ongetwijfeld ook zijn, hoor. Ik denk wel meer op de achtergrond, maar niemand is een ongeschreven blad.
Hmmm ik kan me voorstellen dat dit erg lastig is. In eerste instantie omdat het al best een ding is uit te vogelen dat je homoseksuele gevoelens hebt, dit van jezelf te accepteren en dit vervolgens aan de buitenwereld kenbaar te maken (ik had je tweede reactie nog niet gelezen en in retrospectief: voor jou NOG lastiger omdat je dit laatste niet op jouw tempo en voorwaarden hebt kunnen doen. Dat is vreselijk oneerlijk en daarmee kan ik de struggle die je bij bovenstaande voelt nog veel beter begrijpenâŠ). En dan vervolgens moet je dat niet vanzelfsprekende beeld van jezelf weer loslaten en dat acceptatieproces opnieuw aangaan. Ik durf daarmee misschien ook wel te zeggen dat het âgeslachtsblindâ maar misschien wel meer âseksueelblindâ kijken maar mensen voor mij makkelijker zou kunnen zijn omdat ik hetro ben en al deze processen nooit heb doorstaan.
Ik denk dat dit voor heel veel mensen heel verwarrend is! Je bent er iig echt niet âraarâ door. En wat leuk om zoân onderwerp op die manier aan te vliegen! Op veel vlakken heel leerzaamđ
Ik geloof dat veel mensen dit hebben, inderdaad. Dat ze toch ook een voorkeur in geslacht hebben voor vriendschappen of in elk geval soorten vriendschappen. Ik zou in eerste instantie dan toch wel het idee hebben dat je seksuele(/romantische) voorkeur je emotionele voorkeur beïnvloedt: het is moeilijk een goede hechte vriendschap op te bouwen als je alleen maar bezig bent met hoe sexy iemand is of hoe graag je er een ring om wil doen⊠maar dat is duidelijk niet jouw ervaring, en heel eerlijk gezegd ook niet de mijne.
What the fuck. Ik vond het eerste deel van je verhaal hier al best kut (voor je) maar dit: what the fuck. Ik weet niet zo goed wat te zeggen behalve dat je dit niet hebt verdiend en dat ik het een bizarre actie vind.
Wat goed dat je met haar het gesprek durft aan te gaan en dat je hierin naar je eigen fouten/bijdrage kijkt. Ik ken het stappenplan van na niet zo goed dus weet niet of wat ik nu ga zeggen daar echt âop tegen isâ, maar volgens mij kan dit gesprek ook andersom gevoerd worden en mag je daar ook best om vragen: uitleg (en excuses) over de outing en kwijt kunnen wat het met jou gedaan heeft. Want wat ze heeft gedaan gaat ook de boekjes te buiten. In elk geval: ik werd ook wel echt boos toen ik je tweede bijdrage las, en ook al snap ik dat je van die boosheid af wil: hij is zeker gegrond.
Tja, ergens werd het ook wel een beetje tijd hoor. Mijn coming-out was zo'n 8 jaar nadat ik voor het eerst verliefdheid voelde voor een jongen. Toen ik dat voor het eerst meemaakte had ik dat helemaal nog niet door, dat dat verliefdheid was. Dat besef kwam pas maanden later haha
Nouja, mijn conclusie was ook wel een beetje dat maar heel weinig mensen er echt een goed beeld bij hadden. En velen vonden het toch ook maar wat ongemakkelijk. Het was inderdaad best leuk om te doen!
Ik vraag me weleens af hoeveel mannen dat ook doen, zichzelf uitdagen om te fantaseren over hetzelfde geslacht. In de meeste kringen waar ik kwam voor en tijdens mijn gebruikerstijd, was dat onderwerp onder mannen eigenlijk not-done om over te praten. Met drie ('hetero') vrienden heb ik er weleens over kunnen spreken; Ă©Ă©n werd heel open over zijn seksuele voorkeuren en vond ook dat er eigenlijk te weinig over gepraat werd een ander was toch ook wel een beetje bi en weer een ander niet. Dit was wel na mijn coming uit, maar voor de meeste mensen waren zij on the down low en hadden ze liever niet dat dit openbaar werd.
Nog bedankt voor deze tip, ik ga er naar kijken.
Hij kwam vandaag met de dagelijkse mediatie: https://bible.com/nl/bible/75/2co.4.18.HTB Elke dag een tekst van de bijbel om te overdenken.Nog bedankt voor deze tip, ik ga er naar kijken.
Ik vind dat je het heel goed deed hoor, ik kan het goed begrijpen.
Hahaha heeeeel toevallig inderdaad.