ThePhotographer
Experimenterende gebruiker
Nou, hier een tripreportje van gisteren. Tijden zijn geschat. iTunes aan, en gaan met die banaan. (Of truffels.. 
)
Ik en een vriend, beide 15 gram Hollandia. Sitter...? Niet nodig.
Inname 15:00; fijngesneden, in een bierpul roosvicé.. Stukje chocola om de truffelsmaak te neutraliseren en voor de rest neus dicht houden, en de limonade met stukjes truffel doorslikken. Afgrijselijk maar beter dan kauwen!
15:30; eerste effecten merkbaar. Lichaam wordt stoned en koud, maag begint lastig te doen. Er is angst voor overgeven, maar ik blijf rustig, rechtop blijven zitten, goed blijven ademen, op de bank met lekkere gemakkelijke joggingbroek en vest. Lekker luisteren naar wat muziek. Volgens mij was het alt-J, vond het niet zo boeiend. In ieder geval afleiding.
16:00 Israel Kamakawiwoole - Facing Future; Trip begint nu echt zijn werk te doen. Zintuigen worden scherper. Vriend is aan het tekenen, ik hou me rustig en 'geniet' van de muziek. Paar keer boeren met die vieze zure truffelsmaak.. Stukje milkachocola gegeten. Dat was werkelijk onbeschrijvelijk lekker! Vol van smaak, bijna rokerig. Tussen de truffels door, die met golven toenemen, praten we wat over onze toekomst en vervallen we in een keiharde lachbui. Voor de mensen die meneer Kamakawiwoole niet kennen; een gigantische Hawaiiaan met Ukulele die oa. 'Over the Rainbow' heeft gezongen. Sommige nummers klinken zo vreemd, en samen met het visualiseren van de zanger, zorgt dat voor rare tafarelen. Ik heb keihard gelachen, tot huilen aan toe. (Je moet je voorstellen, een superdikke Hawaiiaan met mini Ukulele, zittend op een wolk, aan het jodelen. WTF.)
Toiletpauze is ook zeer vreemd. Schemering treed op. Lopend van de steile trap, hangend aan de leuning. De blauwe gloed maakte me eenzaam. Op het toilet zitten is ook vreemd. Helemaal afgesloten, het licht van de gloeilamp gaat van geel naar rood en alles leeft. Mijn maat zat al vol in de trip en ik ging, zonder aanleiding, diep ademhalen. Boem. De meest intense tripgolf slaat in als een bom. Prachtig. Alsof je met elke zucht de trip tot je neemt.
16:45 Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy. Toppunt van de trip. Verlies van ego. Afvragen waarom we niet zonder veplichtingen kunnen leven. Waarom moeten we studeren en werken met de bijbehorende stress? Zintuigen lopen in elkaar over. De slaapkamer van mijn maat is een kleine zolderkamer, alles wit, half onder het mansarde/schuine dak. Tegen de wand met het (enige) zolderraam stond het bed waar mijn maat in lag. Ik zat/lag op de bank ertegenover. Rechts op de grond was de laptop met muziek. De gehele trip ervoer ik dit als het centrum van de energie, natuurlijk door de muziek, maar ook door de helderheid van het scherm en de verlichte toetsen (macbook pro). Het toetsenbord leek te schitteren als golvend water met maanlicht-reflecties. In het midden lag een grote badhanddoek, in verschillende rode, oranje, aubergine en zwarte lijnen. Dit wiegde met vertraging op de maat, van links naar rechts. Er stond slecht een gele slaapkamerlamp aan en normaal gesproken is de kamer dan geel/wit, dof en saai. Nu was de kamer intens goudgekleurd. Spleten en randen vervaagde, het bed en deken werd een gezicht als de evil cat van Alice in Wonderland. Alleen niet eng. Ik accepteerde alles. Mijn groene vest is pluizig door verkeerd wassen. Nu leken de pluisjes kleine kiemen die ontsproten, de geweven stof vormde patronen als kleine, aardse stromen. Prachtig. Mijn handen waren rood, de aders golfden op en neer, en het kijken naar het samentrekken van de binnenzijde van mijn hand was heel apart. De groeven, plooien en het bloed was een golvend, ademend object.
17:30 Foster the People - Torches / Ben Howard - Every Kingdom. De trip werd een beetje mellow. Niet veel noemenswaardige gebeurtenissen. Gepraat over fotografie en architectuur, vrienden met toekomstplannen. Af en toe viel het gesprek weg omdat we onze ogen sloten en in onze eigen wereld belandden. Ik heb gips, en kan inmiddels belasten. Spelen met de druk op mijn voet was heel apart. En het gips zag er ook raar uit.
De mellow-fase is officieel. Het intense van de trip neemt snel af.
18:30 Empire of the Sun - Walking on a Dream; Lichaam wordt zwaarder, hoofdpijn ontstaat. Muziek is zeer ontspannend. Veelal met ogen dicht beleefd.
19:00 Bon Iver - For Emma, Forever Ago; Heerlijk, pure muziek, superscherp. Denkend aan mijn vriendin geeft een mooi, warm en troostend gevoel. Ego komt terug. Ik dacht veel aan een eigen huisje en waarom een thuis, geluk en liefde hebben zo ontzettend belangrijk is.
19:45 Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver - Ook zo mooi, filmische beelden, utopia, harmonie, orkesten, bijna hemelse visuals.
20:30 Opgehaald door mijn moeder. Heel lichte natrip. De geuren, de lichtjes en kerstkleuren en gezelligheid op het plein, met alle kroegen, imponeren. Ik loop met krukken over straat naar de auto toe. Op naar de Macdonalds voor een Quarterpounder, (want in de gehele trip alleen maar drie stukjes chocola gegeten). Eenmaal thuis nog tot 00:30 Red Dead Redemption gespeeld. (Onlogische keuzes gemaakt, een paard kopen voor 1000 dollar, waarin het paard na één missie dood gaat.) Toen ben ik maar gestopt.
Al met al de meest intense ervaring tot nu toe. Nadelen; de truffels smaken niet anders dan bijv. Atlantis, wat wel gepretendeerd wordt. Daarnaast is de trip niet zo heel helder (al doet deze tripreport anders vermoeden) en heb ik ontzettende koppijn.
Voordelen: Lees maar , intense, visuele en mentale trip met een toppunt van 1 tot 1,5 uur, met een heerlijke, mellow afbouw naar nuchterheid. Daarnaast werd ik niet, zoals bij de Atlantis, snel naar een negatieve sfeer gelokt. Ondanks dat mijn maat af en toe discussies wilde voeren met negatieve energie. Ik bleef er ontzettend nonchalant over! Volgende keer ga ik denk ik aan de 20 gram. Dit kan met gemak.
Bedankt voor het lezen!
)Ik en een vriend, beide 15 gram Hollandia. Sitter...? Niet nodig.
Inname 15:00; fijngesneden, in een bierpul roosvicé.. Stukje chocola om de truffelsmaak te neutraliseren en voor de rest neus dicht houden, en de limonade met stukjes truffel doorslikken. Afgrijselijk maar beter dan kauwen!
15:30; eerste effecten merkbaar. Lichaam wordt stoned en koud, maag begint lastig te doen. Er is angst voor overgeven, maar ik blijf rustig, rechtop blijven zitten, goed blijven ademen, op de bank met lekkere gemakkelijke joggingbroek en vest. Lekker luisteren naar wat muziek. Volgens mij was het alt-J, vond het niet zo boeiend. In ieder geval afleiding.
16:00 Israel Kamakawiwoole - Facing Future; Trip begint nu echt zijn werk te doen. Zintuigen worden scherper. Vriend is aan het tekenen, ik hou me rustig en 'geniet' van de muziek. Paar keer boeren met die vieze zure truffelsmaak.. Stukje milkachocola gegeten. Dat was werkelijk onbeschrijvelijk lekker! Vol van smaak, bijna rokerig. Tussen de truffels door, die met golven toenemen, praten we wat over onze toekomst en vervallen we in een keiharde lachbui. Voor de mensen die meneer Kamakawiwoole niet kennen; een gigantische Hawaiiaan met Ukulele die oa. 'Over the Rainbow' heeft gezongen. Sommige nummers klinken zo vreemd, en samen met het visualiseren van de zanger, zorgt dat voor rare tafarelen. Ik heb keihard gelachen, tot huilen aan toe.
(Je moet je voorstellen, een superdikke Hawaiiaan met mini Ukulele, zittend op een wolk, aan het jodelen. WTF.)Toiletpauze is ook zeer vreemd. Schemering treed op. Lopend van de steile trap, hangend aan de leuning. De blauwe gloed maakte me eenzaam. Op het toilet zitten is ook vreemd. Helemaal afgesloten, het licht van de gloeilamp gaat van geel naar rood en alles leeft. Mijn maat zat al vol in de trip en ik ging, zonder aanleiding, diep ademhalen. Boem. De meest intense tripgolf slaat in als een bom. Prachtig. Alsof je met elke zucht de trip tot je neemt.
16:45 Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy. Toppunt van de trip. Verlies van ego. Afvragen waarom we niet zonder veplichtingen kunnen leven. Waarom moeten we studeren en werken met de bijbehorende stress? Zintuigen lopen in elkaar over. De slaapkamer van mijn maat is een kleine zolderkamer, alles wit, half onder het mansarde/schuine dak. Tegen de wand met het (enige) zolderraam stond het bed waar mijn maat in lag. Ik zat/lag op de bank ertegenover. Rechts op de grond was de laptop met muziek. De gehele trip ervoer ik dit als het centrum van de energie, natuurlijk door de muziek, maar ook door de helderheid van het scherm en de verlichte toetsen (macbook pro). Het toetsenbord leek te schitteren als golvend water met maanlicht-reflecties. In het midden lag een grote badhanddoek, in verschillende rode, oranje, aubergine en zwarte lijnen. Dit wiegde met vertraging op de maat, van links naar rechts. Er stond slecht een gele slaapkamerlamp aan en normaal gesproken is de kamer dan geel/wit, dof en saai. Nu was de kamer intens goudgekleurd. Spleten en randen vervaagde, het bed en deken werd een gezicht als de evil cat van Alice in Wonderland. Alleen niet eng. Ik accepteerde alles. Mijn groene vest is pluizig door verkeerd wassen. Nu leken de pluisjes kleine kiemen die ontsproten, de geweven stof vormde patronen als kleine, aardse stromen. Prachtig. Mijn handen waren rood, de aders golfden op en neer, en het kijken naar het samentrekken van de binnenzijde van mijn hand was heel apart. De groeven, plooien en het bloed was een golvend, ademend object.
17:30 Foster the People - Torches / Ben Howard - Every Kingdom. De trip werd een beetje mellow. Niet veel noemenswaardige gebeurtenissen. Gepraat over fotografie en architectuur, vrienden met toekomstplannen. Af en toe viel het gesprek weg omdat we onze ogen sloten en in onze eigen wereld belandden. Ik heb gips, en kan inmiddels belasten. Spelen met de druk op mijn voet was heel apart. En het gips zag er ook raar uit.
De mellow-fase is officieel. Het intense van de trip neemt snel af.
18:30 Empire of the Sun - Walking on a Dream; Lichaam wordt zwaarder, hoofdpijn ontstaat. Muziek is zeer ontspannend. Veelal met ogen dicht beleefd.
19:00 Bon Iver - For Emma, Forever Ago; Heerlijk, pure muziek, superscherp. Denkend aan mijn vriendin geeft een mooi, warm en troostend gevoel. Ego komt terug. Ik dacht veel aan een eigen huisje en waarom een thuis, geluk en liefde hebben zo ontzettend belangrijk is.
19:45 Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver - Ook zo mooi, filmische beelden, utopia, harmonie, orkesten, bijna hemelse visuals.
20:30 Opgehaald door mijn moeder. Heel lichte natrip. De geuren, de lichtjes en kerstkleuren en gezelligheid op het plein, met alle kroegen, imponeren. Ik loop met krukken over straat naar de auto toe. Op naar de Macdonalds voor een Quarterpounder, (want in de gehele trip alleen maar drie stukjes chocola gegeten). Eenmaal thuis nog tot 00:30 Red Dead Redemption gespeeld. (Onlogische keuzes gemaakt, een paard kopen voor 1000 dollar, waarin het paard na één missie dood gaat.) Toen ben ik maar gestopt.
Al met al de meest intense ervaring tot nu toe. Nadelen; de truffels smaken niet anders dan bijv. Atlantis, wat wel gepretendeerd wordt. Daarnaast is de trip niet zo heel helder (al doet deze tripreport anders vermoeden) en heb ik ontzettende koppijn.
Voordelen: Lees maar
, intense, visuele en mentale trip met een toppunt van 1 tot 1,5 uur, met een heerlijke, mellow afbouw naar nuchterheid. Daarnaast werd ik niet, zoals bij de Atlantis, snel naar een negatieve sfeer gelokt. Ondanks dat mijn maat af en toe discussies wilde voeren met negatieve energie. Ik bleef er ontzettend nonchalant over! Volgende keer ga ik denk ik aan de 20 gram. Dit kan met gemak. Bedankt voor het lezen!
