Socialrealist
Belezen gebruiker
Na bruine hero in eleboog kreeg ik een dikke hand
Laatst bewerkt door een moderator:
reactie na hero shot
- Onderwerp starter Socialrealist
- Startdatum
MissTerror
Newbie
Tsja, hero...
Dat is duidelijk een geval van het syndroom/fenomeen van Raynaud (google er maar eens op), ofwel een slechte bloedcirculatie/vernauwde vaten in handen of tenen. Kan o.a. een gevolg zijn van (langdurig) intraveneus drugsgebruik. Kende het vooral van stims en wist eigenlijk niet dat het ook bij opiaten kon optreden, maar blijkbaar dus wel.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Ik gebruik pas een week, maar vaak deze plek/ader die nu beurs/geïrriteerd is.
Ik had ook afgelopen week op die plek mijn stroombotje geraakt.
Ik heb verder niet veel keus qua aders.
Liggen diep, zijn dun en rollen weg.
Ik heb zo ie zo slechte bloedcirculatie- spataderen op mijn 30ste
.Was het nog te warm was na het koken?
Te veel citroensap/druppels van de supermarkt gebruikt? Ik schoot nogal uit...
Socialrealist
Belezen gebruiker
Waarschijnlijk..?Je spuit geen groente in je elleboog.
Dus waarschijnlijk is het niet gezond
Ik gebruik pas een week, maar vaak deze plek/ader die nu beurs/geïrriteerd is.
Ik had ook afgelopen week op die plek mijn stroombotje geraakt.
Ik heb verder niet veel keus qua aders.
Liggen diep, zijn dun en rollen weg.
Ik heb zo ie zo slechte bloedcirculatie- spataderen op mijn 30ste
Was het nog te warm was na het koken?
Te veel citroensap/druppels van de supermarkt gebruikt? Ik schoot nogal uit...
Ik zou het je niet durven vertellen, wat in jouw geval de exacte oorzaak is van het fenomeen. Ik heb er net even op zitten zoeken maar ik vind er ook zo snel niet echt veel informatie over i.c.m. heroïnegebruik. Helaas geen tijd momenteel om het uitgebreid uit te pluizen. Ik heb het zelf wel eens - weliswaar in mindere mate - gehad na wat teveel pep. Het lijkt iets waar de één gevoeliger is voor de ander. Bij stimulanten is het echter wat directer voor de hand liggend omdat die een vaatvernauwende werking hebben. Het is ook een bekend symptoom bij cocaïnegebruik. Heb je eerder dit soort klachten gehad, bij drugsgebruik of gewoon nuchter? Dan bedoel ik ook zaken zoals blauwe tenen, etc.
Pas je op? Als je dit soort verschijnselen na een week krijgt dan betekent het wellicht dat je een gevoelig cardiovasculair systeem hebt, wat je zelf ook al zegt m.b.t. je spataders. Sowieso is IV-gebruik van heroïne natuurlijk dramatisch slecht voor je, maar zo ver was je neem ik aan al... Ik weet niet wat je redenen zijn, maar stop nu het nog kan, of zoek hulp bij je problemen.
Sterkte!
Kan goed kloppen. Ik heb het ook. Ongeveer 25% van de NL bevolking heeft dit in meer of mindere mate. Ik heb er vooral in de winter erg last van met kou. Beide handen. Soms ook aan de tenen. Pijnlijk en vervelend maar een aanval duurt bij mij nooit langer als een half uurtje. En idd hebben uppers zoals speed daar wel invloed op. Ik heb tijdens drugs nog geen aanval gehad maar kan wel lichte tinteling krijgen, soort voorteken, alleen heeft het nooit doorgezet tijdens gebruik.
Wat dit te maken heeft met Hero weet ik niet.
Ik zou idd nog proberen te stoppen nu je nog maar kort hiermee bezig bent. Sterkte!
Fijn dat het bij jou niet heel erg veel verergert door speed tot nu toe. Het komt inderdaad bij veel mensen voor, en is principe meestal een onschuldig symptoom wanneer het niet drugsgerelateerd is, gelukkig.
Bij mij wisselen dit soort symptomen ook per type stim. Ik word van MDMA bijvoorbeeld alleen bleek, terwijl ik van speed daarnaast ook vaak een vlekkerige huid krijg met soms blauwe tenen of Raynaud’s fenomeen-achtige verschijnselen. Toen het de eerste keer optrad schrok ik er wel van. Helpt wel om niet te hoog te doseren, dan is het aanzienlijk minder of afwezig.
Ja een tikke blauwe vingers/tenen heb ik ook een keer gehad van speed. Maar idd niet meer als dat gelukkig. Een aanval is echt wel pijnlijk hoor soms. Gelukkig duurt het nooit lang! Fles open draaien, iets kleins vastpakken is er dan niet bij!Fijn dat het bij jou niet heel erg veel verergert door speed tot nu toe. Het komt inderdaad bij veel mensen voor, en is principe meestal een onschuldig symptoom wanneer het niet drugsgerelateerd is, gelukkig.
Bij mij wisselen dit soort symptomen ook per type stim. Ik word van MDMA bijvoorbeeld alleen bleek, terwijl ik van speed daarnaast ook vaak een vlekkerige huid krijg met soms blauwe tenen of Raynaud’s fenomeen-achtige verschijnselen. Toen het de eerste keer optrad schrok ik er wel van. Helpt wel om niet te hoog te doseren, dan is het aanzienlijk minder of afwezig.
Au, klinkt naar! Ik heb zelf nooit een pijnlijke versie ervan gehad, maar het is wel bekend dat het zeer kan doen.
Het went na 20 jaar hahahaha
Socialrealist
Belezen gebruiker
Ik heb niet eerder dit soort klachten gehad met drugs.
Alleen als mijn voeten opzwellen/pijn doen (spataderen) wordt 1 voet welens rood, paarsachtige.
Ik heb een rede om hero uit te proberen en om te oefenen met naalden.
Het is niet bedoeld als gewoon drugs gebruik.
Ik vindt er ook vrij weinig aan, plus dat ik er kotsmisselijk van wordt.
Ik geef de voorkeur toch aan pep.
Dat zal dan wel een heel fucking goede reden zijn.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Ik wil het uitleggen, maar ik denk dat dit forum niet geschikt is voor dit onderwerp.Dat zal dan wel een heel fucking goede reden zijn.
Het betreft euthanasie
Rivalrie
Badass junkie
Heb je al een poging gedaan om professionele hulp te krijgen? EMDR is voor velen een oplossing...
Dit is niet alleen maar strikt een drugsforum. We praten hier ook over onder andere verslaving en andere problemen waar je eventueel mee zit. Misschien voelt het goed om het even kwijt te kunnen aan ons?
De Zandman
DF-koning
Ooeff. Dit is op zich al een heel zwaar onderwerp, en ik krijg de indruk dat er nogal wat speelt of gespeeld heeft in jouw leven?
Euthanasie volgens de regels is geen kleinigheidje.
Er zijn twee artsen bij betrokken , en er zijn een aantal criteria daarvoor, en dat is óók al niet niks..
Ik weet natuurlijk niet waarom je deze weg wilt gaan, maar waarom met hero...
er zijn veel andere medicijnen en combinaties daarvan, die een gewenst resultaat kunnen geven, ikzelf ga ze niet noemen, maar eerst dit,
Is er echt geen uitweg meer?
Ben je echt voor 10000% zeker?
Hoe staan andere deskundigen hier tegenover?
Zo maar één paar vragen...
Euthanasie volgens de regels is geen kleinigheidje.
Er zijn twee artsen bij betrokken , en er zijn een aantal criteria daarvoor, en dat is óók al niet niks..
Ik weet natuurlijk niet waarom je deze weg wilt gaan, maar waarom met hero...
er zijn veel andere medicijnen en combinaties daarvan, die een gewenst resultaat kunnen geven, ikzelf ga ze niet noemen, maar eerst dit,
Is er echt geen uitweg meer?
Ben je echt voor 10000% zeker?
Hoe staan andere deskundigen hier tegenover?
Zo maar één paar vragen...
Blijkbaar zat er iets bij dat irritatie veroorzaakt, kan door de PH waarde van het citroensap komen ja.
... :')
Dat zullen mensen niet snel gaan toejuichen natuurlijk. Als het aan mij lag had een goede vriend van mij ook nog geleefd ondanks dat hij toch wel vrij consistent zei dat het hem allemaal zwaar zat was geweest. Ik heb begrip voor zijn keuze voor zover mogelijk maar ik ben het er gewoon niet mee eens. We kunnen een ander zijn leven niet leiden en we kunnen ook niet weten welke exacte gevoelservaring een ander beleeft. Het licht ook gewoon niet zozeer in het instinct van de mens om actief met de dood bezig te zijn en vermijden dit liever letterlijk en figuurlijk.
Ik denk dat iemand al vrij sterk in zijn schoenen moet kunnen staan wil die dat gesprek met jou kunnen voeren. Als je iemand die dicht tot je staat met veel zekerheid laat merken uit het leven te willen stappen zul je ze niet alleen met de dood confronteren maar ook een sterk gevoel van tekort schieten die nooit volledig af te schudden valt.
Toen mij zoiets verteld werd hoorde ik het wel maar tegelijkertijd hoorde ik het ook niet, het ging de kluis in om de mentale impact behapbaar te maken. Ik heb destijds begrip getoond voor zover mogelijk en geen spijt maar misschien vraag je wel om het onmogelijke van mensen om je heen. Het blijft moeilijk in ieder geval.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Ik begrijp absoluut wat ik vraag, daarom wacht ik rustig af.
Mensen moet zelf ook mentaal klaar zijn om dit te doen voor mij.
Ik ben niet overhaast.
Ik bereid het alvast voor.
Dat geeft ook enigszins rust, dat ik er op deze manier mee bezig ben , dan kwaad en woedend zijn dat men het niet kan/wil en continu bezig met de zelfmoord gedachten.
De Zandman
DF-koning
Ja.
Het is, en blijft zeer, zeer moeilijk .
Na mijn actieve dienst heb ik twee kameraden verloren, die niet meer verder konden.
Soms, als ik down ben, d a n denk ik ook weleens van...
Daarna, dan ben ik weer blij, dat het leven weer verdergaat.
Het is, en blijft zeer, zeer moeilijk .
Na mijn actieve dienst heb ik twee kameraden verloren, die niet meer verder konden.
Soms, als ik down ben, d a n denk ik ook weleens van...
Daarna, dan ben ik weer blij, dat het leven weer verdergaat.
Socialrealist
Belezen gebruiker
True, alleen ben ik op een punt beland dat ik " klaar" ben. Voltooid leven zeggen ze ook wel.
Ik weet dat het altijd goed komt, en het gaat ook goed, vergeleken met vroeger.
Ja precies, sommige dingen hebben mensen simpelweg geen controle op. Het blijft toch ook wat lastig over praten omdat ik er toch wel voor vrees dat ik daarmee mensen kan aanzetten tot handelen of solideren van ideeën. Maar als het hier niet bespreekbaar is is dat het nergens vrees ik.
Ai. Dit topic was al heftig, maar heeft nu een nog heftigere wending genomen.
Ik vind het vreselijk voor je dat je hiermee worstelt.
Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van suïcide preventie.
0900 - 0113
Of kijk op de website www.113.nl.
Heroïne is sowieso niet de manier... dat is (poging tot) zelfdoding, geen euthanasie. Het risico dat zoiets ‘mislukt’ met allerlei gevolgen vandien is niet klein.
Altijd welkom om contact op te nemen via PB als je erover wil praten. En superveel sterkte nogmaals.
Ik vind het vreselijk voor je dat je hiermee worstelt.
Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van suïcide preventie.
0900 - 0113
Of kijk op de website www.113.nl.
Heroïne is sowieso niet de manier... dat is (poging tot) zelfdoding, geen euthanasie. Het risico dat zoiets ‘mislukt’ met allerlei gevolgen vandien is niet klein.
Altijd welkom om contact op te nemen via PB als je erover wil praten. En superveel sterkte nogmaals.
@Socialrealist
Moeilijk...
Ik begrijp waarom je graag wilt dat mensen begrip voor deze keuze hebben, maar aan de andere kant begrijp ik ook waarom mensen dat gewoon niet zouden kunnen opbrengen. Veel mensen zien het denk ik namelijk zo dat als je in een diep dal zit je geen uitweg ziet, maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien. Zij willen dan iemand logischerwijs behoeden voor een keuze die niet meer teruggedraaid kan worden. Aan de andere kant, wij kunnen niet in iemand anders' hoofd kijken en zullen bijvoorbeeld een depressie altijd vergelijken met een van onze eigen ervaringen. Maar je weet gewoon nooit écht wat er in een ander omgaat.
En ik zou er zelf ook grote moeite mee hebben als ik ontdekte dat een naaste euthanasie zou willen plegen. Om de bovengenoemde reden dat wij mensen soms ineens heel anders naar dingen kunnen kijken. En daarnaast ook omdat ik niet geloof dat de dood per se het einde van ons lijden is. Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
Respect voor je dat je dit hier zo allemaal verteld. En ik denk dat je toch maar moet proberen zoveel mogelijk te praten met je naasten, maar ook naar hún kant moet gaan luisteren. Het is voor hen natuurlijk ook een enorm iets. En misschien dat professionele hulp - zelfs zonder je familie erbij - toch wat voor je kan betekenen(?)
Moeilijk...
Ik begrijp waarom je graag wilt dat mensen begrip voor deze keuze hebben, maar aan de andere kant begrijp ik ook waarom mensen dat gewoon niet zouden kunnen opbrengen. Veel mensen zien het denk ik namelijk zo dat als je in een diep dal zit je geen uitweg ziet, maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien. Zij willen dan iemand logischerwijs behoeden voor een keuze die niet meer teruggedraaid kan worden. Aan de andere kant, wij kunnen niet in iemand anders' hoofd kijken en zullen bijvoorbeeld een depressie altijd vergelijken met een van onze eigen ervaringen. Maar je weet gewoon nooit écht wat er in een ander omgaat.
En ik zou er zelf ook grote moeite mee hebben als ik ontdekte dat een naaste euthanasie zou willen plegen. Om de bovengenoemde reden dat wij mensen soms ineens heel anders naar dingen kunnen kijken. En daarnaast ook omdat ik niet geloof dat de dood per se het einde van ons lijden is. Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
Respect voor je dat je dit hier zo allemaal verteld. En ik denk dat je toch maar moet proberen zoveel mogelijk te praten met je naasten, maar ook naar hún kant moet gaan luisteren. Het is voor hen natuurlijk ook een enorm iets. En misschien dat professionele hulp - zelfs zonder je familie erbij - toch wat voor je kan betekenen(?)
Ik zou ook professionele hulp aanraden. Daarbij, euthanasie en/of de wens daartoe wordt gelukkig steeds meer bespreekbaar tegenwoordig. Al blijft het een lastig onderwerp voor veel hulpverleners, vooral euthanasie bij psychiatrische problematiek (want wanneer besluit je dat dit ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ is?) is nog moeilijk. Ik vind het een goede ontwikkeling dat dit steeds meer ‘open’ is, maar het zijn ingewikkelde kwesties.
Vooral wanneer het (voornamelijk) geestelijk lijden betreft denk ik. Niet dat geestelijk lijden niets voorstelt (integendeel), maar het is wel iets dat mogelijk kan veranderen.
Je (@Socialrealist) zegt dat je niet overhaast bent, dus waarom niet professionele hulp een kans geven?
Als die persoon in ieder geval eerst een poosje nuchter is geweest en in staat daadwerkelijk zijn of haar eigen gevoelens te ervaren zou het voor mij al een stuk makkelijker wezen om te accepteren.
Ik denk dat we gewoon zowel hier als in het hiernamaals verslaafd zijn aan prikkels en dat die eeuwige rust op een gegeven moment eeuwig gaat vervelen, maar dat kan op hetzelfde neerkomen. :')
Ja dat zou wel helpen.
Ik denk dat het ego dat we hier hebben op aarde ons niet alleen verhinderd bevrijding te vinden, maar ook functioneert als een soort demper om prikkels tegen te houden. En ik denk dat dat in het hiernamaals wegvalt en je alles rauw - zonder buffer - op je dak krijgt. Dat zou een goede reden zijn om te reïncarneren. Ik ben niet helemaal overtuigd dat we door simpelweg dood te gaan eeuwige rust krijgen. Sure, je lichaam gaat dood. Maar betekent dat dat alles wat je weggestopt hebt in je onderbewuste zomaar weg is? Ik denk het niet.
Hier, in dit leven is er denk ik de mogelijkheid om daaraan te werken zonder overweldigd te worden door de full force van je eigen pijnlichaam (trademark Eckhart Tolle)/schaduw.
Dat is inderdaad een belangrijk bezwaar waar rekening mee wordt gehouden, en terecht. In het geval van primair psychisch lijden kun je nooit echt met zekerheid weten wanneer iemand is uitbehandeld. Er is vaak niet zoals bij veel lichamelijke aandoeningen een betrouwbare inschatting van de kans op genezing te maken. Maar de wet betreffende patiëntenrechten zegt óók dat de patiënt een bepaalde behandeling mag weigeren (zelfbeschikkingsrecht). Je kunt je dus afvragen of het te rechtvaardigen is om iemands doodswens te betwisten als iemand is uitbehandeld volgende de huidige stand van zaken binnen de geneeskunde/psychiatrie, en zelf daarbij geen enkel nut meer ziet in een volgend behandeltraject.
Lastige vraagstukken. Heftig.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Oh ik ben uitbehandeld.Dat is inderdaad een belangrijk bezwaar waar rekening mee wordt gehouden, en terecht. In het geval van primair psychisch lijden kun je nooit echt met zekerheid weten wanneer iemand is uitbehandeld. Er is vaak niet zoals bij veel lichamelijke aandoeningen een betrouwbare inschatting van de kans op genezing te maken. Maar de wet betreffende patiëntenrechten zegt óók dat de patiënt een bepaalde behandeling mag weigeren (zelfbeschikkingsrecht). Je kunt je dus afvragen of het te rechtvaardigen is om iemands doodswens te betwisten als iemand is uitbehandeld volgende de huidige stand van zaken binnen de geneeskunde/psychiatrie, en zelf daarbij geen enkel nut meer ziet in een volgend behandeltraject.
Lastige vraagstukken. Heftig.
Geen instelling wilt mij meer hebben in NL.
Ik heb nogal een reputatie
Oh ik ben uitbehandeld.
Geen instelling wilt mij meer hebben in NL.
Ik heb nogal een reputatie
Why?
* Edit: Ah sorry ik had je vorige bericht niet gezien. Ik snap dat het lastig kort uitleggen is allemaal, op een forum. Het klinkt al met al erg zwaar voor je, dus hopelijk is het duidelijk dat het interesse en medeleven vanuit onze kant is (voor zover we kunnen op afstand, natuurlijk).
@Socialrealist
Ik kan je denk ik wel een beetje begrijpen. Het 'er doorheen moeten' gevoel lijkt vaak wel inherent aan het leven. Al denk ik wel dat we hier met een reden zijn en dat is denk ik om te leren dat het leven juist niet iets is waar je 'doorheen moet'.
Vaak wordt ook gezegd dat we eeuwig kunnen rusten wanneer we dood zijn, maar is dat zo? We zijn hier nu toch ook? Waar waren we hiervoor dan? "Eeuwig" aan het rusten? Totdat we hier kwamen dan ja. We komen hier - zonder te weten hoe - en verwachten dan dat het hiernamaals ons eeuwige rust zal geven. Zien we deze kromme redenatie? Als onze rust zo makkelijk weggenomen kan worden zonder dat we ook maar weten hoe, waarom geloven we dan dat dat niet weer zal gebeuren? Aangezien we niet anders kennen dan dit leven, is de meest logische voorspelling dat we weer een soortgelijk iets zullen ervaren.
Ik begrijp enigszins waar je vandaan komt, maar ik denk dat zelfdoding om bovenstaande reden niet de oplossing is. Garantie op de rust en vrede die je zoekt is er niet. Wat als je terugkomt naar een nog zwaarder bestaan met je herinnering aan dit leven verloren, maar je karma volledig intact. Wellicht moet je dan niet alleen door hetzelfde heen werken, maar meer.
Maar ja, je begrijpt dat ik nu echt even mijn kijk neerzet en dit over jouw situatie heen projecteer. Maar verder ben ik ook heel sceptisch wanneer mensen zeggen echt klaar te zijn met het leven en toch zeggen dat het goed gaat. Dan denk ik dat er ergens iets 'gesloten' is. En gesloten is denk ik nooit goed. Want we kunnen nooit alles van álle kanten hebben bekeken. Wellicht dat we op een dag toch ineens een andere invalshoek ontdekken en dit alles verandert voor ons.
In ieder geval, ik hoop dat je toch een goed gesprek kunt aangaan met je naasten en dat je ook open blijft voor wat ze hebben te zeggen.
Ik kan je denk ik wel een beetje begrijpen. Het 'er doorheen moeten' gevoel lijkt vaak wel inherent aan het leven. Al denk ik wel dat we hier met een reden zijn en dat is denk ik om te leren dat het leven juist niet iets is waar je 'doorheen moet'.
Vaak wordt ook gezegd dat we eeuwig kunnen rusten wanneer we dood zijn, maar is dat zo? We zijn hier nu toch ook? Waar waren we hiervoor dan? "Eeuwig" aan het rusten? Totdat we hier kwamen dan ja. We komen hier - zonder te weten hoe - en verwachten dan dat het hiernamaals ons eeuwige rust zal geven. Zien we deze kromme redenatie? Als onze rust zo makkelijk weggenomen kan worden zonder dat we ook maar weten hoe, waarom geloven we dan dat dat niet weer zal gebeuren? Aangezien we niet anders kennen dan dit leven, is de meest logische voorspelling dat we weer een soortgelijk iets zullen ervaren.
Ik begrijp enigszins waar je vandaan komt, maar ik denk dat zelfdoding om bovenstaande reden niet de oplossing is. Garantie op de rust en vrede die je zoekt is er niet. Wat als je terugkomt naar een nog zwaarder bestaan met je herinnering aan dit leven verloren, maar je karma volledig intact. Wellicht moet je dan niet alleen door hetzelfde heen werken, maar meer.
Maar ja, je begrijpt dat ik nu echt even mijn kijk neerzet en dit over jouw situatie heen projecteer. Maar verder ben ik ook heel sceptisch wanneer mensen zeggen echt klaar te zijn met het leven en toch zeggen dat het goed gaat. Dan denk ik dat er ergens iets 'gesloten' is. En gesloten is denk ik nooit goed. Want we kunnen nooit alles van álle kanten hebben bekeken. Wellicht dat we op een dag toch ineens een andere invalshoek ontdekken en dit alles verandert voor ons.
In ieder geval, ik hoop dat je toch een goed gesprek kunt aangaan met je naasten en dat je ook open blijft voor wat ze hebben te zeggen.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Ik wil hier dolgraag op reageren,maar wil eerst weten hoe jij denkt over " het einde der tijden" , wanneer de wereld tot zijn eind komt, mensheid en hoe.
Want mijn antwoord is; ik kom niet terug. Ik ben klaar.
Ik zou verbaasd zijn als we er over 50 jaar nog zijn, gezien de staat van de mensheid nu. Sterker nog, ik denk dat we nu in het begin van het einde der tijden zijn. We zitten nu op een soort kantelpunt waar we als mensheid ofwel kunnen veranderen en de transitie naar een ander (hoger) soort bewustzijn maken, of niet veranderen en samen met alles gewelddadig ten ondergang komen.
Maar... ik denk dat het leven als een soort toneelspel is waarbij kosmische krachten achter de schermen grote invloed uitoefenen om alles in grote lijnen in goede banen te leiden, maar hierin onze vrije wil niet mogen schenden. Dingen zijn denk ik in ieder geval niet wat ze lijken. De wereld is slechts een reflectie van de zelf. Alsnog, de inzet is hoog en het is in het belang van ons allen om deze wereld niet te (blijven) verwoesten.
Ligt dat in onze macht om te beslissen?
AcidWarrior
Wijs gebruiker
Mijn ervaring is idd dat psychedelica zeker bepaalde poortjes kunnen openen. Eens die poortjes open staan, is het natuurlijk aan jezelf om er verder wat mee te doen, of net niet.
@Socialrealist
Uiteraard wil jij voor jezelf, in jouw specifieke situatie, de beste keuze maken, want een keuze die heb je altijd. Maar besef wel, als je ervoor kiest om werkelijk heen te gaan, dat je nooit ofte nimmer nog een nieuwe kans op prachtige ervaringen krijgt die het leven óók biedt.
Laatst bewerkt:
Rivalrie
Badass junkie
Ik geloof niet dat je daadwerkelijk klaar bent. Anders zou je niet deze post plaatsen. Wat in mijn optiek heel goed is dat je dit doet. Ik denk dat veel mensen begrip kunnen tonen voor je situatie, maar uit het leven stappen is zelden een oplossing.
Wellicht door meer te delen zul je van gedachten kunnen veranderen???
Iskra
Bewuste gebruiker
Daarom ben ik ook zo benieuwd naar het effect op iemand met zo'n wens.
Ik denk alleen dat het ego zoiets kan willen, want het pure zelf wil niks en is uiteindelijk alleen maar liefde.
Het gevoelsmatige inzicht tijdens een ego dood kan verhelderend zijn.
De Zandman
DF-koning
Goeiendag toch...Dit topic is toch nu een topic geworden, dat ik als één van de allerzwaarste beschouw, wat ik ooit niet alleen op df, maar waar dan ook, gelezen heb.
Euthanasie alleen is zwaar maar dan ook de worsteling van een persoon daarmee, tjaaa.
Als we strikt de wetgeving hierover zouden volgen, wel, dan heeft de TS een probleem.
Want , zuiver en alleen het " klaar zijn met je leven, is niet voldoende.
Er zijn veel zwaarder criteria voor om deze wens vervuld te krijgen.
Of dat juist is, dit laat ik even terzijde.
We lezen verder over het hiernamaals.
Persoonlijk geloof ik er niet in.
Je leeft maar 1 x !!
Als het over is, dan is het over . Fini!
Ik ga hier van uit, omdat ik enkele kameraden verloren heb, met wie ik de afspraak had, dat zij, als waren zij "elders ", zij mij enig teken daarvan zouden hebben gegeven.
Dit is nooit gebeurd.
Ik denk dat de discussie over euthanasie, wanneer wel, of juist niet, veel meer zin heeft.
Er zijn zoveel landen, waar euthanasie absoluut onbespreekbaar is, al ben je 100, of in coma, en laten we gelovigen niet vergeten! Hier is veel werk te verrichten....
Euthanasie alleen is zwaar maar dan ook de worsteling van een persoon daarmee, tjaaa.
Als we strikt de wetgeving hierover zouden volgen, wel, dan heeft de TS een probleem.
Want , zuiver en alleen het " klaar zijn met je leven, is niet voldoende.
Er zijn veel zwaarder criteria voor om deze wens vervuld te krijgen.
Of dat juist is, dit laat ik even terzijde.
We lezen verder over het hiernamaals.
Persoonlijk geloof ik er niet in.
Je leeft maar 1 x !!
Als het over is, dan is het over . Fini!
Ik ga hier van uit, omdat ik enkele kameraden verloren heb, met wie ik de afspraak had, dat zij, als waren zij "elders ", zij mij enig teken daarvan zouden hebben gegeven.
Dit is nooit gebeurd.
Ik denk dat de discussie over euthanasie, wanneer wel, of juist niet, veel meer zin heeft.
Er zijn zoveel landen, waar euthanasie absoluut onbespreekbaar is, al ben je 100, of in coma, en laten we gelovigen niet vergeten! Hier is veel werk te verrichten....
