Schreeuw je cravings en frustratie eruit!

Na me werk naar huis rijdend, overvallen worden door enorme cravings.

Ik zou gewoon naar de coffeeshop kunnen rijden... Waarom niet?

Ach ik hoef het tegen niemand te vertellen..

Stel je voor, lekker stoned op de bank. Hoe sterk zou je high nu zijn..

Ja ik ga denk naar de coffeeshop..


Zo ging het een beetje. Ik zet wijs mijn scooter langs de weg en bel een vertrouwde fellow. Die zegt goed dat je het uitspreekt man. En al bellend (handsfree met oortjes) naar huis gereden. Nu thuis, en nog steeds clean. 14 maanden en 1 dag.

Wat kan het ondanks dat nog steeds soms nog zo moeilijk aanvoelen. Ik mis de high echt soms..!
Knap van je @Raver ❤️

Al meer dan 14 maanden clean en dan zo dichtbij een 'terugval'. Fijn dat het zo goed helpt om nog op tijd een fellow te bellen. Die cravings en verslavingsgedachten zijn geniepig.
 
Heb het er flink wat weken goed van kunnen nemen en bijna nergens op hoeven letten, drank, coke, keta, wiet druppels, 2m, in willekeurige volgorde genomen.

Nu al een paar weken niets, en omdat m'n weekend gisteren begon en ik keta in huis heb dacht ik "zal ik dan toch een beetje nemen". Niet gedaan en daar ben ik blij om. Het gaat uiteindelijk allemaal om balans, en de tolerantie laag houden 😂
 
Zo'n dag wat al begint met weinig slaap, je erover zetten en toch je taken gaan doen.
Ondertussen loopt het stroef en komt het moment dat je naar de supermarkt moet.
Zonder enige zucht naar alcohol en goede moed in de winkel terecht gekomen en dan komt ie ; èèn wijn, oh lekker een roes. 1 kan geen kwaad. Jij vind het zo lekker.
Dan slaap je goed.
Echt zin in alcohol.
Toe maar je hebt een lastige dag.

Nee zei ik.
Daar ben ik blij mee.

Het tekort aan slaap kan een zwak moment creëren.
Minder scherp zijn, denken van "laat maar"
Veel dingen gingen mis, waarom? Slecht geslapen.
Ondertussen nog niets gegeten, gestresst en heb ik net maar Clonazepam genomen om het te verzachten.
Ja, tis weer een vervanger, lang leven de verslaafde.
Helaas is het zondag en kan ik niemand bereiken, dat zegt m'n coping natuurlijk.
Uiteindelijk denk ik ; wat een aansteller weer, slecht geslapen en er is weer wat aan de hand, sta op...
En daar is de spiraal
 
Gisteren een paar uur in een gezelschap gezeten waarbij iedereen alcohol aan het nuttigen waren.
Ik heb niets gedronken.
Wel heb ik er irritatie van over gehouden.
Is dat bekend bij anderen?
De confrontatie met de geur, het wellis/nietus spelletje ( wat gelukkig mee viel)
Maar ook de gedachten "ik mag niet" (van mezelf dus is goed, wel vervelend)
En dan achteraf gezien heb ik me dat allemaal liever bespaart.
 
Gisteren een paar uur in een gezelschap gezeten waarbij iedereen alcohol aan het nuttigen waren.
Ik heb niets gedronken.
Wel heb ik er irritatie van over gehouden.
Is dat bekend bij anderen?
De confrontatie met de geur, het wellis/nietus spelletje ( wat gelukkig mee viel)
Maar ook de gedachten "ik mag niet" (van mezelf dus is goed, wel vervelend)
En dan achteraf gezien heb ik me dat allemaal liever bespaart.
Het is altijd beter om even uit de buurt te blijven van dergelijke activiteiten waarbij alcohol of drugs wordt gebruikt.
Als je echt zover ben dan irriteer je eigen veel minder als je dan in gezelschap ben van drinkers.

Op moment denk je er nog teveel bij na wat een onprettige situatie dat met zich mee brengt.
Dus als bescherming voor jezelf is het opzoeken nu even niet mogelijk ,en dat is heel normaal als je in herstel ben.
 
Momenteel heb ik enorm zin om cannabis te gebruiken, maar ik weet dat die craving straks weer weg kan zijn, dus ik blijf hopelijk gewoon even sterk.

Bijna 3 weken 'clean' en die periode van 3 weken is al vaker gehaald, waarna ik weer in dagelijks gebruik terug viel. Ik hou dus rekening met extra cravings en geniepige verslavingsgedachten de komende week / weken. Ik moet het echt proberen langer vol te houden.
 
Het is altijd beter om even uit de buurt te blijven van dergelijke activiteiten waarbij alcohol of drugs wordt gebruikt.
Als je echt zover ben dan irriteer je eigen veel minder als je dan in gezelschap ben van drinkers.

Op moment denk je er nog teveel bij na wat een onprettige situatie dat met zich mee brengt.
Dus als bescherming voor jezelf is het opzoeken nu even niet mogelijk ,en dat is heel normaal als je in herstel ben.
Ik zoek het ook zeker niet op.
Dit was ook niet opgezocht.
Het proces in m'n hoofd is wat me dwars zit en zo verraderlijk is.
Als m'n vriendin er niet bij was weet ik zeker dat ik was gaan drinken. In 3 seconden kan het mis gaan.

Aan de andere kant leven we eenmaal in een wereld waar harddrugs gebruik (alcohol) geprezen word en is er vaak een soort rechtbank jury als je verteld dat je niet drinkt met tientallen vragenvuren.

Ik kan het anderen niet verplichten niet meer te drinken in m'n bij zijn en dat hoeft ook niet (denk ik) maar achteraf vraag ik me dan wel af ; wat heb ik hier aan gehad? Ik heb dan die wedstrijden in m'n hoofd.
Tis dat ik dan zo scherp moet blijven om niet uit gewoonte toch te gaan drinken.

Ik heb al stappen gezet met het veranderen van mensen in m'n omgeving. Daarmee bedoel ik, mensen die sporten, gezond leven en niet drinken.
Daar heb ik nu fijne korte gesprekken mee en kan ik soms even raaskallen over dit onderwerp en wat het doet met mij.
En het feit is dat dit tijdelijk is, het gaat wel voorbij.
Tot nu is het vooral incasseren waar ik me enigszins op voorbereid heb en hopen dat ik niet in drank terugval doort kortetermijn zucht.
 
In 3 seconden kan het mis gaan.
Ik weet er alles van en kan je vertellen dat ik na 3 decennia zonder smack ook nee kan zeggen en het van tafel vegen.
Het lukt ook de 2e keer en 3e keer maar zelfs ik kan door de mand vallen bij de 4e keer.

Verslaving an sich is echt een ziekte die je levenslang bij je moet dragen.
Het enige wat je kan doen is de scene vermijden en een compleet ander leven opbouwen zoals jij doet met mensen die gewoon clean zijn en gezond leven.
Dat is ook mijn geheim om te overleven.

Cravings verzwakken ,maar niet als het recht voor je neus ligt ,dat is slopend en psychische marteling voor een ex verslaafde.
Gelukkig heb je nu een vriendin die je kan corrigeren , dat is een gods geschenk kan ik je vertellen.

Anders had ik ook niet meer geleefd denk ik.
Hou vol je doet het echt goed !
 
Gisteren een paar uur in een gezelschap gezeten waarbij iedereen alcohol aan het nuttigen waren.
Ik heb niets gedronken.
Wel heb ik er irritatie van over gehouden.
Is dat bekend bij anderen?
De confrontatie met de geur, het wellis/nietus spelletje ( wat gelukkig mee viel)
Maar ook de gedachten "ik mag niet" (van mezelf dus is goed, wel vervelend)
En dan achteraf gezien heb ik me dat allemaal liever bespaart.
Jep, heel bekend!

Hoe graag we ook zouden willen, stiekem heeft dit invloed op ons onderbewustzijn. Dit slijt wel over tijd hoor.

Heb je over deze gedachten en gevoelens met iemand fysiek kunnen praten? Dus niet via chat. Dat is wel wat uiteindelijk die irritatie kan verlichten.
 
Heb je over deze gedachten en gevoelens met iemand fysiek kunnen praten? Dus niet via chat. Dat is wel wat uiteindelijk die irritatie kan verlichten.
Ja m'n vriendin.
Ze heeft geluisterd en dat was eigenlijk voldoende en dat was fijn.
Even uiten en dan is bij mij de druk eraf.

Het enige waar ik zelf nogsteeds mee zit is dat ik zo scherp moet blijven, ben pas opweg en het is echt een gewoonte geweest van ruim 16 jaar.

Voel me wel beter dan ooit, kan dat niet ontkennen en dat is wel fijn dat ik al vruchten pluk!
 
T was bijna voorbij
Gelukkig uit voorzorgsmaatregelen neem ik al weken m'n ID kaart niet mee om impulsen te voorkomen.
Dat heeft vandaag het kopen/drinken van zwaar bier kunnen tegenhouden Godzijdank.
Een zwak moment kan elk moment zijn, hoe goed of slecht je je ook voelt.
Blijft lastig.

Ik wil het nog één keer benoemen, hierna houd ik m'n mond: ga naar een meeting!

Mijn ervaring is dat wilskracht ècht onvoldoende is als je net als ik een echte verslaafde bent. Een van m'n sponsees komt net uit een terugval, en ik zie weer van dichtbij wat voor puinhoop iemand er in drie weken van kan maken. Niet best... 😅
 
T was bijna voorbij
Gelukkig uit voorzorgsmaatregelen neem ik al weken m'n ID kaart niet mee om impulsen te voorkomen.
Dat heeft vandaag het kopen/drinken van zwaar bier kunnen tegenhouden Godzijdank.
Een zwak moment kan elk moment zijn, hoe goed of slecht je je ook voelt.
Blijft lastig.
Herkenbaar. Je kunt jezelf op de gekste momenten niet vertrouwen. Vandaag ook in de verleiding gekomen met bier in de aanbieding in de supermarkt. Gelukkig ben ik er niet ingetrapt.
 
Ik wil het nog één keer benoemen, hierna houd ik m'n mond: ga naar een meeting!

Mijn ervaring is dat wilskracht ècht onvoldoende is als je net als ik een echte verslaafde bent. Een van m'n sponsees komt net uit een terugval, en ik zie weer van dichtbij wat voor puinhoop iemand er in drie weken van kan maken. Niet best... 😅
Mee eens. Verslaving is veels te creatief voor welke drempel, blokkade, belofte of maatregel dan ook. De echte oplossing zit van binnen.
 
Gisteren een paar uur in een gezelschap gezeten waarbij iedereen alcohol aan het nuttigen waren.
Ik heb niets gedronken.
Wel heb ik er irritatie van over gehouden.
Is dat bekend bij anderen?
De confrontatie met de geur, het wellis/nietus spelletje ( wat gelukkig mee viel)
Maar ook de gedachten "ik mag niet" (van mezelf dus is goed, wel vervelend)
En dan achteraf gezien heb ik me dat allemaal liever bespaart.

Ja, heel erg herkenbaar. Ook de gedachtes van ‘als ik er geen misbruik van was gaan maken, had ik nu nog lekker mee kunnen doen’. Maar het is niet zo zwart wit haha.
Het blijft een lastige, misschien wordt het met tijd en acceptatie beter? Of als we kunnen denken ‘ik wil niet’ ipv ‘ik mag niet’?
 
Ja, heel erg herkenbaar. Ook de gedachtes van ‘als ik er geen misbruik van was gaan maken, had ik nu nog lekker mee kunnen doen’. Maar het is niet zo zwart wit haha.
Het blijft een lastige, misschien wordt het met tijd en acceptatie beter? Of als we kunnen denken ‘ik wil niet’ ipv ‘ik mag niet’?
Ik spreek uit eigen ervaring dat “ik mag niet” volledig is ingewisseld voor “ik wil niet”. Hopelijk kunnen anderen hier hoop uit putten. Het vergt tijd, geduld en bovenal ook consistentie. Waar ik mijzelf in het begin ook veroordeelde over de door jou genoemde gedachten “had ik het maar niet verpest zodat ik nog …” voel ik mij nu echt vrij; na meer dan drie jaar geheelonthouding van alcohol en dopamine triggerende middelen (koffie en suiker niet meegerekend).

Blijf volhouden. En zoek iets nieuws moois om aan te werken / te bouwen. Het moet geen kwestie zijn van afscheid nemen. Eerder de start van iets nieuws duurzaams.
 
Ik spreek uit eigen ervaring dat “ik mag niet” volledig is ingewisseld voor “ik wil niet”. Hopelijk kunnen anderen hier hoop uit putten. Het vergt tijd, geduld en bovenal ook consistentie. Waar ik mijzelf in het begin ook veroordeelde over de door jou genoemde gedachten “had ik het maar niet verpest zodat ik nog …” voel ik mij nu echt vrij; na meer dan drie jaar geheelonthouding van alcohol en dopamine triggerende middelen (koffie en suiker niet meegerekend).

Blijf volhouden. En zoek iets nieuws moois om aan te werken / te bouwen. Het moet geen kwestie zijn van afscheid nemen. Eerder de start van iets nieuws duurzaams.
Dankjewel!

Ik denk alleen niet dat ‘ik mag niet’ vanzelf naar ‘ik wil niet’ verandert? Weet ik niet hoor, misschien ook wel. Maar weet ook niet zo goed wat ik er zelf aan kan bijdragen om dat te veranderen..
 
Dankjewel!

Ik denk alleen niet dat ‘ik mag niet’ vanzelf naar ‘ik wil niet’ verandert? Weet ik niet hoor, misschien ook wel. Maar weet ook niet zo goed wat ik er zelf aan kan bijdragen om dat te veranderen..
Bij mij kwam dat moment zodra ik begon in te zien wat voor negatief effect bepaalde middelen op mijn kwaliteit van leven hebben gehad. Zodra je het gebruik van een middel gaat linken aan alle negatieve effecten die het op je heeft gehad is het makkelijker om "ik wil dit niet" te denken ten opzichte van "ik mag dit niet".

Een praktijkvoorbeeld om het duidelijker te maken:
De laatste paar keer dat ik 4-mmc gebruikte voordat ik ermee stopte kreeg ik elke sessie een steeds erger wordende kater. De laatste sessie was zelfs zo erg dat ik er gezondheidsklachten aan over hield en paniekaanvallen kreeg waarbij ik dacht dat ik doodging (spontaan zwart zien, hartkloppingen, gevoel alsof je elk moment gaat overgeven, etc). Voor gebruik had ik daar nooit last van gehad. De eerste week na die binge was het enigste wat ik nog maar kon doen wandelen en proberen niet na te denken. Zodra ik begon na te denken (om de paar seconde dus), werd ik gelijk overvallen door een intense paniek. Ik kreeg ook geen hap door mijn keel en was in korte tijd 3 kilo afgevallen.

De link was dus duidelijk: 4-mmc gebruiken = alsmaar slechter wordende mentale en fysieke toestand. Zodra dat duidelijk was dacht ik elke keer wanneer ik weer cravings kreeg gewoon aan die momenten waarbij ik dacht dat ik dood ging en dat de ellende nooit zou stoppen. Je zou dan haast gek zijn om te denken "Ik mag dit niet" ten opzichte van "Ik wil dit niet".

‐-------------------------------------

Nu iets meer on topic:
Ik merk de laatste tijd ineens weer een toename van gedachtes om maar weer eens drugs te gaan gebruiken. Gedachtes om weer te beginnen met blowen "MaAr dAn AlLeEn HaSj..." of om MDMA weer een kans te geven op een feest "Om te zien of dat wel nog goed gaat" verder ook spontaan cravings om coke te proberen (nog nooit gebruikt).

Sinds ik af en toe weer porno kijk (geen videos, maar wel afbeeldingen), lijkt dit voor mij slapende honden wakker te maken.
 
Laatst bewerkt:
Dankjewel!

Ik denk alleen niet dat ‘ik mag niet’ vanzelf naar ‘ik wil niet’ verandert? Weet ik niet hoor, misschien ook wel. Maar weet ook niet zo goed wat ik er zelf aan kan bijdragen om dat te veranderen..

Dacht ik ook altijd.

Ik denk dat het een combinatie van factoren is die maken dat je op ten duur dat "ik wil niet" krijgt.

Waarom ik al die jaren nou echt verslaafd was weet ik eigenlijk nog steeds niet precies.

Ja, ongelukkig, dwalend en depressiviteit etc. Combinatie van allerlei factoren die maakte dat ik mij fijner voelde in een roes, dan het leven bewust meemaken.

Ik ben nu bijna twee jaar clean (na 8 jaar strijd en klinische opnames) , de eerste periode was een combo van "Ik wil niet en ik mag niet", met stiekem toch gewoon een diepe hunkering naar een roes. Herkenbaar gok ik.

Het verschil begon te groeien toen ik weer begon te bouwen aan mijn toekomst.
Steeds een beetje werd mijn leven weer wat completer.

Er waren en zijn ook nog steeds genoeg momenten dat het leven helemaal ruk is, dat hoort er ook gewoon bij.

Maar drugs gaat mij niks meer brengen wat ik niet al heb. Ik hoef niet te vluchten, ik wil geen roes.

Ik wil het leven voelen, ik wil mijn doelen behalen en mijn reis door het leven voortzetten, niet pauzeren of weer in het verleden duiken.

De reis naar "Ik wil niet" is vergelijkbaar met het ontwikkelen van verslaving. Het slijt er in.

Niemand kan je vertellen wanneer jij dat gevoel ook gaat krijgen.

We kunnen je wel vertellen dat als je aan je herstel blijft werken, ook jij ooit "Ik wil niet" gaat bereiken. ❤️
 
Over het algemeen wil ik het niet.
Maar zoals net in de super dacht ik weer; ik mag niet.
Soms is dat ook maar een manier om het niet te doen.
Alhoewel ik nog steeds enorm verlang naar een roes op z'n tijd waar ik nog mee zit of ik dat moet laten of niet.
Dagelijks is ook zeker niet waar ik het over heb.
Voor mij is vooral de verandering in m'n leven wat telt op het moment en moet ik niet zo enorm streng zijn.
Tegelijkertijd wel scherp zijn en opletten op oud gedrag.
 
Ik heb echt enorm zin aan een stimfap sessie met 4mmc. Ik heb al meerdere keren mijn bitcoin wallet geopend op geld te storten voor de betaling van de 4m. Ik kan mijzelf net tegenhouden. dit gaat binnenkort mis vrees is
 
Terug
Bovenaan