Golden Teacher’s Trip
Voor ik begin nog even een waarschuwing voor zwakke maagjes en viesneuzen : DIT KAN GORTIG ZIJN!
mijn 1ste echte trip die ik something to remember noem…
Something To Remember
Met dank aan vriend Emmer
Woensdagavond de slechts mogelijke moment ( depressief, negatief denken heel de tijd) om te trippen, besloot ik om een keer thuis goed te trippen. Een vriend had gezegd volgende keer als je tript pak dan ineens een half doosje zodat je eens goed tript in plaats van zo maar een beetje visuals. Alle voorbereidingen getroffen zoals een emmer, drinken, suiker en citroensap, de telefoons klaargelegd, boeken met stereogrammen om de trip op te wekken.
20h55 half doosje golden teachers opgegeten. Ramen overal gaan sluiten, goa opgezet met de koptelefoon. 21h10 mmm ik voel precies duizeligheid opkomen. Dat is al wel snel. Vaag het idee ik heb teveel genomen als dat nu al opkomt. In de zetel gaan zitten en vriend emmer een beetje dichterbij gezet. 21h20 ik lig ondertussen. Zwaartekracht drukt ontzettend door op mij.
Oeps het blafond begint door te hangen, lijkt op een stuk stof dat doorhangt. Het hangt bijna tot op mijn neus! Ja daar hebben we het, ik moet kotsen. Shit paniek ik heb teveel binnen!!! Recht zitten vriend emmer pakken en daar gaat de eerste lading paddos er terug uit. Lichten onstoken overal. Geen zin in duisternis. 20h28 Terug gaan liggen effe de scenes van trainspotting (het wegzinken in het tapijt en de zwempartij in de wc) voor de geest gehaald.
Krijg zelf het gevoel of ik word in de zetel geduwd, het blafond komt wederom bijna tot op mijn neus. Ik word alsmaar zwaarder en zwaarder. Duisternis begint zich op te dringen. Pikzwarte duisternis. Brr nee daar wil ik niet zijn, ik kom niet meer terug als ik daarheen ga.
Bang om erin te blijven. Fuck wie gaat er voor Jasha (mijn hond) zorgen als ik het loodje leg? Vechten om terug bewust te worden. Vriend emmer mag zich weer nuttig maken. Ok blijven we maar rechtop zitten. Gatverderrie ik heb echt te veel binnen! Een glas water drinken. Weer overgeven.
Ik voel me slecht. Opeens beelden van verwoeste natuur. Uitgestrekte gebieden volledig weggevaagd. Alles dor en verbrand en oranje-kleurig. Dat heb ik gedaan, ik heb dat alles vernield!! Ik ben neergestreken als een atoombom!! Ah shit man ik ben niks waard. Ik breng alleen maar slechte dingen niet te verschieten dat mijn vrienden mij beginnen te mijden.
Ik bel mijn beste vriend waar ik eerder die avond wenend ben weggegaan. Blijkt dat die ook zitten te trippen. Fuck en ik zit hier alleen.
Ik lul een beetje over dat ik het zwaar te verduren heb in men trip en of zij mij soms ervaren als een atoombom (het antwoord weet ik ondertussen niet meer). Ik voel me weer wegzinken en zeg van ik ga ophangen de teacher’s komen me terug halen (hoe kom ik erbij!)
Nu ben ik “in the womb” ik zwem (terwijl ik eigelijk iemand anders zie zwemmen) koprolletjes. Ik voel dat mijn blaas vol is maar ik wil eigenlijk helemaal niet opstaan. Dit begint leuk te worden. Ik wil wegschieten van de aarde, maar zit hier nog met dat aardse vege lijf! Dit duurt ik weet niet hoe lang voort. Uiteindelijk ga ik toch maar pissen, zou het liever gewoon laten lopen hebben.
Ik vlieg over de verwoeste vlaktes nu, groot immens groot. Plots 1 klein groen plantje dat zich uit de bodem begint te wurmen. Terug leven!!! Joepie ik ben toch nog niet zo slecht er komt nog leven na mijn verwoesting. Ik doe men ogen open en het licht explodeert! Overal schijnt de zon!!! In heel het huis schijnt de zon. Fel oranje licht vult mijn ogen. Ik ben in het licht!!! Onvoorstelbaar gevoel! Ik ben in het licht!!! De zon schijnt op mij.
ik begin me bewust te worden van de omgeving. Kijk naar Jasha die op de 2-zit ligt. Jasha kijkt terug met een kop van wat zit gij daar te kotsen in de zetel? Ik zeg ja sorry maatje het vrouwtje is aan’t trippen. Dan begint de zetel onder de hond weg te glijden als een stuk stof!
Bizar de hond blijft gewoon in de lucht zweven terwijl de zetel eronder door golft en de muur die erachter aan volgt. Bah weeral kotsen. Zit met vriend emmer op schoot in de zetel en word me ineens bewust van de stank van de kots. Vriend emmer gaan schoonmaken. Zit nu terug in de zetel met mijn benen gekruist onder me. Ik zink weer weg. Opnieuw duisternis maar niet zo verstikkend. Jasha zit nu naast me en ik aai haar terwijl ik in de duisternis zit. Ik ruik zweetvoeten! Bah zo stinken. Van wie zijn die? Van mij of van Jasha… de mijne gatverderrie… voetjes maar lekker op de grond gezet. Ik kijk naar de salon tafel waarop men boek met stereogrammen open ligt. De kleuren spatten ervan af. Er ligt een gaas van veelkleurig diamant over. Allemaal 8 hoekjes erover met parelmoerschijn. Wow zo schoon!! Ik kijk wat verder en nu beginnen de meubels regelmatig bokkesprongen te maken. Supersnel schiet de zetel 2 keer een halve meter naar links zik zik. Brr weer overgeven. Ik pak vriend emmer. Ik doe men mond open en opeens een geluid. KLAK en er vliegt ineens een prop wit schuim uit men mond! Ik bedenk dat was de derde teacher. Die was er teveel aan. De halogeenlamp krijgt een paar extra armen en begint lustig mee te springen met de rest van het meubilair.
Ik kijk naar men spullen op de salontafel. Cool de salontafel schuift links en rechts en de spullen blijven er gewoon boven zweven. De fles water krimpt en groeit, boeken die pulseren. Brr weer overgeven. Deze keer valt mijn overgeefsel er in de vorm van een schuimig wit vraagteken uit. Strange wat moet ik hiervan denken…
Op de tv (die uitstaat) verschijnt een cirkel met rare draaiende objecten in het midden.
Over de vloer en vriend emmer komt ook het diamant laagje te liggen. Man zulk een coole laminaat heb ik nog nooit gezien. De max. ik doe men ogen weer dicht. Ik ben aan het bevallen… nu schieten mijn ogen terug open. Bevallen?!? Ik heb nog geeneens kinderen hoe kan ik dan weten hoe het voelt om te bevallen. Ik kijk toch maar even naar men benen.
Ik zie alleen mijn benen niks bloed ofzo… dan komt het besef. Ik kan over leven beslissen.
Ik doe mij ogen terug dicht en zweef in een soort van stroom en zie heel de evolutie van het leven en besluit op die moment dat ik geen drugs meer in dit lichaam wil stoppen. Ik ben mezelf aan het vergiftigen. Ik zie moeder aarde. IK ZIE (vraag me niet wat,maar ik zag en ik wist).
Ik ben een vrouw ik kan over leven en dood beslissen. Alles wordt teruggevoerd naar de “materie” (wat eigenlijk moeder betekent). Ik besluit op die moment als ik nu een man had maakte ik een kind ( wat mijn rationele verstand niet toelaat). Ogen weer open onder de indruk van de dingen die ik allemaal denk en visualiseer. Ik kijk weer naar Jasha en zie dat haar neus begint te groeien. Ik draai mijn hoofd om want dat wil ik niet zien. De living doet nog meer kunstjes voor een tijd. En dan ben ik er weer. Mijn trip is voorbij. Ik ben weer volledig bewust.
Heel dit verhaal heeft 3.5 uur geduurd maar het leek echt wel veel langer. Weet niet of ik alles erin heb staan want die trip is ondertussen al een week geleden, maar dat ie fantastisch was is zeker. Heb al een hele week een vredig gevoel en heb geen kalmeringsmiddelen moeten nemen. Ben vorige zaterdag ook gestopt met blowen, maar paddos zullen nog wel af en toe gebruikt worden. Voor mij worden paddos een therapeutische drug denk ik. Anyway ik hoop dat jullie evenveel genieten van dit te lezen als ik ervan heb genoten om het te ervaren ook al waren er dan donker stukken en al het kotsen erbij…
Voor ik begin nog even een waarschuwing voor zwakke maagjes en viesneuzen : DIT KAN GORTIG ZIJN!
mijn 1ste echte trip die ik something to remember noem…
Something To Remember
Met dank aan vriend Emmer
Woensdagavond de slechts mogelijke moment ( depressief, negatief denken heel de tijd) om te trippen, besloot ik om een keer thuis goed te trippen. Een vriend had gezegd volgende keer als je tript pak dan ineens een half doosje zodat je eens goed tript in plaats van zo maar een beetje visuals. Alle voorbereidingen getroffen zoals een emmer, drinken, suiker en citroensap, de telefoons klaargelegd, boeken met stereogrammen om de trip op te wekken.
20h55 half doosje golden teachers opgegeten. Ramen overal gaan sluiten, goa opgezet met de koptelefoon. 21h10 mmm ik voel precies duizeligheid opkomen. Dat is al wel snel. Vaag het idee ik heb teveel genomen als dat nu al opkomt. In de zetel gaan zitten en vriend emmer een beetje dichterbij gezet. 21h20 ik lig ondertussen. Zwaartekracht drukt ontzettend door op mij.
Oeps het blafond begint door te hangen, lijkt op een stuk stof dat doorhangt. Het hangt bijna tot op mijn neus! Ja daar hebben we het, ik moet kotsen. Shit paniek ik heb teveel binnen!!! Recht zitten vriend emmer pakken en daar gaat de eerste lading paddos er terug uit. Lichten onstoken overal. Geen zin in duisternis. 20h28 Terug gaan liggen effe de scenes van trainspotting (het wegzinken in het tapijt en de zwempartij in de wc) voor de geest gehaald.
Krijg zelf het gevoel of ik word in de zetel geduwd, het blafond komt wederom bijna tot op mijn neus. Ik word alsmaar zwaarder en zwaarder. Duisternis begint zich op te dringen. Pikzwarte duisternis. Brr nee daar wil ik niet zijn, ik kom niet meer terug als ik daarheen ga.
Bang om erin te blijven. Fuck wie gaat er voor Jasha (mijn hond) zorgen als ik het loodje leg? Vechten om terug bewust te worden. Vriend emmer mag zich weer nuttig maken. Ok blijven we maar rechtop zitten. Gatverderrie ik heb echt te veel binnen! Een glas water drinken. Weer overgeven.
Ik voel me slecht. Opeens beelden van verwoeste natuur. Uitgestrekte gebieden volledig weggevaagd. Alles dor en verbrand en oranje-kleurig. Dat heb ik gedaan, ik heb dat alles vernield!! Ik ben neergestreken als een atoombom!! Ah shit man ik ben niks waard. Ik breng alleen maar slechte dingen niet te verschieten dat mijn vrienden mij beginnen te mijden.
Ik bel mijn beste vriend waar ik eerder die avond wenend ben weggegaan. Blijkt dat die ook zitten te trippen. Fuck en ik zit hier alleen.
Ik lul een beetje over dat ik het zwaar te verduren heb in men trip en of zij mij soms ervaren als een atoombom (het antwoord weet ik ondertussen niet meer). Ik voel me weer wegzinken en zeg van ik ga ophangen de teacher’s komen me terug halen (hoe kom ik erbij!)
Nu ben ik “in the womb” ik zwem (terwijl ik eigelijk iemand anders zie zwemmen) koprolletjes. Ik voel dat mijn blaas vol is maar ik wil eigenlijk helemaal niet opstaan. Dit begint leuk te worden. Ik wil wegschieten van de aarde, maar zit hier nog met dat aardse vege lijf! Dit duurt ik weet niet hoe lang voort. Uiteindelijk ga ik toch maar pissen, zou het liever gewoon laten lopen hebben.
Ik vlieg over de verwoeste vlaktes nu, groot immens groot. Plots 1 klein groen plantje dat zich uit de bodem begint te wurmen. Terug leven!!! Joepie ik ben toch nog niet zo slecht er komt nog leven na mijn verwoesting. Ik doe men ogen open en het licht explodeert! Overal schijnt de zon!!! In heel het huis schijnt de zon. Fel oranje licht vult mijn ogen. Ik ben in het licht!!! Onvoorstelbaar gevoel! Ik ben in het licht!!! De zon schijnt op mij.
ik begin me bewust te worden van de omgeving. Kijk naar Jasha die op de 2-zit ligt. Jasha kijkt terug met een kop van wat zit gij daar te kotsen in de zetel? Ik zeg ja sorry maatje het vrouwtje is aan’t trippen. Dan begint de zetel onder de hond weg te glijden als een stuk stof!
Bizar de hond blijft gewoon in de lucht zweven terwijl de zetel eronder door golft en de muur die erachter aan volgt. Bah weeral kotsen. Zit met vriend emmer op schoot in de zetel en word me ineens bewust van de stank van de kots. Vriend emmer gaan schoonmaken. Zit nu terug in de zetel met mijn benen gekruist onder me. Ik zink weer weg. Opnieuw duisternis maar niet zo verstikkend. Jasha zit nu naast me en ik aai haar terwijl ik in de duisternis zit. Ik ruik zweetvoeten! Bah zo stinken. Van wie zijn die? Van mij of van Jasha… de mijne gatverderrie… voetjes maar lekker op de grond gezet. Ik kijk naar de salon tafel waarop men boek met stereogrammen open ligt. De kleuren spatten ervan af. Er ligt een gaas van veelkleurig diamant over. Allemaal 8 hoekjes erover met parelmoerschijn. Wow zo schoon!! Ik kijk wat verder en nu beginnen de meubels regelmatig bokkesprongen te maken. Supersnel schiet de zetel 2 keer een halve meter naar links zik zik. Brr weer overgeven. Ik pak vriend emmer. Ik doe men mond open en opeens een geluid. KLAK en er vliegt ineens een prop wit schuim uit men mond! Ik bedenk dat was de derde teacher. Die was er teveel aan. De halogeenlamp krijgt een paar extra armen en begint lustig mee te springen met de rest van het meubilair.
Ik kijk naar men spullen op de salontafel. Cool de salontafel schuift links en rechts en de spullen blijven er gewoon boven zweven. De fles water krimpt en groeit, boeken die pulseren. Brr weer overgeven. Deze keer valt mijn overgeefsel er in de vorm van een schuimig wit vraagteken uit. Strange wat moet ik hiervan denken…
Op de tv (die uitstaat) verschijnt een cirkel met rare draaiende objecten in het midden.
Over de vloer en vriend emmer komt ook het diamant laagje te liggen. Man zulk een coole laminaat heb ik nog nooit gezien. De max. ik doe men ogen weer dicht. Ik ben aan het bevallen… nu schieten mijn ogen terug open. Bevallen?!? Ik heb nog geeneens kinderen hoe kan ik dan weten hoe het voelt om te bevallen. Ik kijk toch maar even naar men benen.
Ik zie alleen mijn benen niks bloed ofzo… dan komt het besef. Ik kan over leven beslissen.
Ik doe mij ogen terug dicht en zweef in een soort van stroom en zie heel de evolutie van het leven en besluit op die moment dat ik geen drugs meer in dit lichaam wil stoppen. Ik ben mezelf aan het vergiftigen. Ik zie moeder aarde. IK ZIE (vraag me niet wat,maar ik zag en ik wist).
Ik ben een vrouw ik kan over leven en dood beslissen. Alles wordt teruggevoerd naar de “materie” (wat eigenlijk moeder betekent). Ik besluit op die moment als ik nu een man had maakte ik een kind ( wat mijn rationele verstand niet toelaat). Ogen weer open onder de indruk van de dingen die ik allemaal denk en visualiseer. Ik kijk weer naar Jasha en zie dat haar neus begint te groeien. Ik draai mijn hoofd om want dat wil ik niet zien. De living doet nog meer kunstjes voor een tijd. En dan ben ik er weer. Mijn trip is voorbij. Ik ben weer volledig bewust.
Heel dit verhaal heeft 3.5 uur geduurd maar het leek echt wel veel langer. Weet niet of ik alles erin heb staan want die trip is ondertussen al een week geleden, maar dat ie fantastisch was is zeker. Heb al een hele week een vredig gevoel en heb geen kalmeringsmiddelen moeten nemen. Ben vorige zaterdag ook gestopt met blowen, maar paddos zullen nog wel af en toe gebruikt worden. Voor mij worden paddos een therapeutische drug denk ik. Anyway ik hoop dat jullie evenveel genieten van dit te lezen als ik ervan heb genoten om het te ervaren ook al waren er dan donker stukken en al het kotsen erbij…
