Hallo mede drugsgebruikers,
Ik heb al meerdere tripreports gelezen op het forum en had nu gewoon opeens zin om een tripreport te schrijven over afgelopen donderdag. Even een inleiding als begin: ik ben 22 jaar, smoke ongeveer 2 a 3 keer per week (probeer het onder controle te houden
) heb al een paar keer XTC en truffels gebruikt en ook meerdere ervaringen met spacecake. Het was zelfs niet de eerste keer dat space cake at voor mijn voetbaltraining (ik chill trouwens vaak voor de training, meestal ben ik niet nuchter als ik ga trainen). Omdat mijn ouders op vakantie waren en de vorige keren space cake tijdens de training met gekochte cake was (in Brandpunt, Rotterdam) wilde ik nu zelf een cake maken en dan gaan trainen. Zelfgemaakte cake werkt toch vaak beter en ik polste of er meerdere mensen aan waren. Uiteindelijk was een vriend van me aan: J. Een bagga 18 gehaald en daarna lekker de cake gaan bakken. Er kwamen nog twee andere vrienden die ook gingen trainen, maar die hadden geen zin om space cake te eten (R en S). Zij gingen zuipen voor de training zodat ze dronken zouden zijn.
Na een lang proces van crummen, wietboter maken en de cake in de oven gooien nog wat biertjes gedronken en wat lachgas ballonnen gedaan. Toen de cake eindelijk klaar was besloten J en ik om allebei een kwart cake te eten en de andere helft over te houden voor een andere keer. Rond half 8 begonnen we met eten van de cake en ik was tijdens het eten wel een beetje voorzichtig. Uiteindelijk besloot om toch een stukje niet op te eten, omdat ik de vorige keer dat ik zelf gemaakte cake had gegeten niet eens in staat om mezelf te focussen op een film en dat wilde ik toch voorkomen tijdens het voetballen.
We waren uiteindelijk een kwartier te laat op de training en na ons zo snel mogelijk om te kleden liepen we naar het veld. Ik deed wat ik altijd doe als ik moet wachten op de effecten en ik zocht naar tekenen dat ik al iets merkte, maar helaas was dat nog niet geval. M'n teamgenoten zeiden zelfs dat ik fitter dan ooit op de training uit zag. Het was ondertussen rond kwart voor 9 en hoopte toch wel elk moment iets te gaan voelen. Bij het maken van de teams kwam het trouwens zo uit dat ik zowel bij J als bij de twee dronken vrienden zat
Er waren gelukkig twee teamgenoten van ons nog wel nuchter.
Ik vroeg aan J of hij al iets voelde en we kwamen samen tot de conclusie dat als er iets was het in ieder geval niet noemenswaardig was. Even was ik bang dat de cake niet zou werken, de laatste keer dat J namelijk een zelfgemaakte cake had gegeten voelde hij er niks van. Ik probeerde niet teveel te denken aan het wel of niet werken van de cake en focuste mezelf op het spel. Niet geheel onverwacht stonden we na een kwartier al hopeloos met 6-0 achter. Normaal als ik stoned ben en het trainen gaat niet goed word ik belachelijk lui, maar nu juist niet. Ik merkte dat de cake, eindelijk, een beetje begon te werken en toen ik onze eerste goal scoorde zat ik er helemaal in. Ik vloog voor m'n gevoel over het veld en bijna elk balcontact ging goed. Dit zal in de werkelijkheid waarschijnlijk wel heel erg meevallen, maar door de space cake en m'n hervonden motivatie rende ik mezelf echt helemaal kapot.
We kwamen gewoon terug en het werd zowaar een spannend potje toen de achterstand nog maar 11-9 was. Maar ik merkte dat de cake harder en harder begon te werken en kon voor m'n gevoel niet meer ademen zonder een intense pijn te voelen. Ik stopte even met voetballen en richtte mijn volledige aandacht op mijn ademhaling onder controle brengen. Ik nam een paar slokken water uit de fles die ik mee had genomen. Op dat moment was ik trouwens echt belachelijk blij met mezelf dat ik eraan had gedacht om die fles mee te nemen Na die paar slokken water ging het iets beter en ik probeerde mezelf weer te richten op het spel. Na een korte sprint, van echt 3 stappen of iets dergelijks, ging het al niet meer en moest ik weer even stilstaan. Opeens werd ik me er van bewust dat ik wel echt belachelijk zweette en probeerde mezelf weer tot kalmte te manen. Bad gaan is natuurlijk sowieso nooit leuk, maar al helemaal niet op een voetbalveld met m'n hele team om me heen. Even kreeg ik ook het idee dat mensen me raar aankeken en dreigde ik paranoïde te worden. Gelukkig kreeg ik opeens de bal in m'n voeten gespeeld zonder dat ik er moeite voor hoefde te doen en toen ik de bal doorspeelde en hij aankwam bij een medespeler wist dat ik er maar 1 optie was: ik moest gewoon blijven voetballen. Niet teveel nadenken over shit, gewoon dom achter die bal aanrennen.
De rest van de training ging met ups en downs: het ene moment kon ik voor m'n gevoel blijven rennen en een seconde later voelde het alsof ik letterlijk geen stap meer kon zetten. Uiteindelijk verloren we helaas het potje alsnog en teleurgesteld ging ik terug naar de kleedkamer. Ik heb J maar heel even gesproken, maar we hadden beide aan een paar woorden genoeg: we gingen allebei hard als een motherfucker. In de kleedkamer ging ik zo snel mogelijk douchen omdat ik de kleedkamer iets te bedrukkend en klein vond. Tijdens het douchen weet ik nog wel dat ik met iemand heb gepraat, maar ik zou totaal niet meer weten met wie en helemaal niet waarover. Na het douchen en aankleden keek ik naar J en was ik teleurgesteld dat hij nog geen actie ondernam om te douchen. Normaal vind ik het heerlijk om in de kleedkamer te chillen en een beetje met mensen te praten, maar nu wilde ik eigenlijk zo snel mogelijk weg. Zodra ik aangekleed was begon ik ook alweer te zweten als een otter en daarom ging ik maar even buiten roken. Na een paar trekjes van m'n sigaret kwam ik weer een beetje tot rust en was het enige probleem mijn mond die zo droog was als de sahara. Na het roken snel veel water gedronken en nog een paar gesprekken gevoerd met mensen. Mensen wisten dat ik space cake had gedaan, maar toch bleef ik mezelf maar afvragen wat ze van me moesten denken.
Toen J ook gedoucht was en de immidels niet meer dronken R en S ook klaar waren gingen we naar de stad waar een andere maat net klaar was met werken (Jo). Ik twijfelde even of ik wel naar een terrasje wilde omdat het zo druk zou zijn, maar omdat ik al weer meer rust had leek het me wel interessant. Op de fiets een beetje met R gepraat, die sinds een paar dagen is gestopt met smoken. Hij zei dat m'n ogen nog spierwit waren, terwijl voor m'n gevoel ze roder dan ooit waren. Ik vertelde dat ik echt belachelijk stoned was en dat er ook geen enkele kans was dat ik ook maar een druppel van een biertje zou drinken.
Eenmaal in de stad ook aan Jo uitgelegd dat ik echt 0 biertjes wilde en een cola bestelt op het terras. Samen met J trouwens, want die zag een biertje ook echt niet zitten :P. Op het terras ging ik totaal niet meer te hard, maar nog wel lekker. Ik keek m'n ogen uit om me heen en luisterde naar alle gesprekken die mensen voerde, om daadwerkelijk mee te doen aan een gesprek was echter een stuk moeilijker. Op een gegeven moment moest ik naar de WC en met moeite liep ik naar de WC. Bij iedere persoon die ik passeerde had ik het idee dat ze overduidelijk zagen dat ik op een iets andere wereld was, maar in ieder geval zei niemand er iets over. Toen ik terug kwam zei Jo dat ondanks dat m'n ogen er totaal niet stoned uitzagen hij aan mij merkte dat ik echt ver was, hij vond dat het net leek alsof ik harddrugs had gebruikt omdat ik heel schichtig om me heen keek en bijna alles blijkbaar herhaalde als ik iets zei. En dat juist op het moment dat ik heel trots op mezelf was dat ik mezelf eindelijk in het gesprek kon mengen :P
Toen het terras dichtging ging S naar huis, gingen J en Jo smoken en ging ik met R erbij staan. Ik hoefde echt totaal geen jonko en was erg verbaasd dat J dat wel wilde. Ik rookte in plaats daarvan maar een peuk en dronk nogal wat slokken water om m'n mond zo gehydrateerd mogelijk te houden. Het zomerweer in Nederland stelde mij wederom teleur en na drie keer m'n hele sporttas te doorzoeken stelde ik ook mezelf teleur. Ik had geen trui of jas bij en alleen een t-shirt werd het snel te koud voor. Ik voelde mezelf weer wat onrustig worden omdat ik het koud had en eigenlijk naar huis wilde. Aan de andere kant wilde ook met mensen blijven, omdat ik de hele trip al een beetje in mezelf gekeerd was. Niet dat dit per se erg is, maar ik vind het ook altijd prachtig om ervaringen te delen met iemand die precies op hetzelfde level is als jij. Iedereen bleek echter naar huis te willen en dus restte mij weinig anders dan ook naar huis te gaan. De terugreis van ongeveer 25 minuten fietsen ging voor m'n gevoel zo voorbij. Toen ik mijn voordeur opendeed kon ik me al niks meer herinneren van de hele terugreis. Thuis snel weer wat drinken gepakt, TV aangedaan en mezelf doodgelachen om Frasier. Wat ik normaal gesproken toch een middelmatige serie vindt op z'n best. Toen ik opstond om naar de WC te gaan zag ik de slagroomspuit staan en besloot ik nog een ballontje te nemen. Voor m'n gevoel heb ik een kwartier lang met open mond naar de TV liggen staren maar de klok zei dat het toch echt maar 2 minuten was. Gek hoe je tijdsbesef met lachgas toch altijd zo belachelijk slecht is. Nog verder TV gekeken, me verbaasd over hoe mooi de kleuren bleven en rond een uur of 2 in slaap gevallen.
Al met al een toch een fijne space cake trip met een paar momenten dat ik mezelf onder controle moest houden. Vooral het voetballen was echt geweldig, ik had er zolang ik normaal kon ademen echt belachelijk veel zin in en was in de wolken als een actie lukte :P. De andere helft van de cake heb ik zondag met J opgegeten om naar Ajax en Feyenoord te kijken. Hij is voor Feyenoord en ik ben voor Ajax, dus we waren beide zeer teleurgesteld. In ieder geval zorgde de cake er wel voor dat ik het een stuk beter kon handelen. Ik ga in de toekomst als de mogelijkheid zich voordoet nog wel een keer zelfgemaakte cake eten voor de training, maar misschien iets minder zware zodat ik niet de kleine paniek momentjes heb. Ik moet trouwens wel zeggen dat iedereen in mijn voetbal team weet dat ik, J, Jo en vroeger R smoken en dat iedereen dat ook accepteert. Ik denk dat als dit niet het geval was de paniekmomentjes een stuk groter en frequenter zouden zijn geweest.
Ik heb al meerdere tripreports gelezen op het forum en had nu gewoon opeens zin om een tripreport te schrijven over afgelopen donderdag. Even een inleiding als begin: ik ben 22 jaar, smoke ongeveer 2 a 3 keer per week (probeer het onder controle te houden
) heb al een paar keer XTC en truffels gebruikt en ook meerdere ervaringen met spacecake. Het was zelfs niet de eerste keer dat space cake at voor mijn voetbaltraining (ik chill trouwens vaak voor de training, meestal ben ik niet nuchter als ik ga trainen). Omdat mijn ouders op vakantie waren en de vorige keren space cake tijdens de training met gekochte cake was (in Brandpunt, Rotterdam) wilde ik nu zelf een cake maken en dan gaan trainen. Zelfgemaakte cake werkt toch vaak beter en ik polste of er meerdere mensen aan waren. Uiteindelijk was een vriend van me aan: J. Een bagga 18 gehaald en daarna lekker de cake gaan bakken. Er kwamen nog twee andere vrienden die ook gingen trainen, maar die hadden geen zin om space cake te eten (R en S). Zij gingen zuipen voor de training zodat ze dronken zouden zijn. Na een lang proces van crummen, wietboter maken en de cake in de oven gooien nog wat biertjes gedronken en wat lachgas ballonnen gedaan. Toen de cake eindelijk klaar was besloten J en ik om allebei een kwart cake te eten en de andere helft over te houden voor een andere keer. Rond half 8 begonnen we met eten van de cake en ik was tijdens het eten wel een beetje voorzichtig. Uiteindelijk besloot om toch een stukje niet op te eten, omdat ik de vorige keer dat ik zelf gemaakte cake had gegeten niet eens in staat om mezelf te focussen op een film en dat wilde ik toch voorkomen tijdens het voetballen.
We waren uiteindelijk een kwartier te laat op de training en na ons zo snel mogelijk om te kleden liepen we naar het veld. Ik deed wat ik altijd doe als ik moet wachten op de effecten en ik zocht naar tekenen dat ik al iets merkte, maar helaas was dat nog niet geval. M'n teamgenoten zeiden zelfs dat ik fitter dan ooit op de training uit zag. Het was ondertussen rond kwart voor 9 en hoopte toch wel elk moment iets te gaan voelen. Bij het maken van de teams kwam het trouwens zo uit dat ik zowel bij J als bij de twee dronken vrienden zat
Er waren gelukkig twee teamgenoten van ons nog wel nuchter.Ik vroeg aan J of hij al iets voelde en we kwamen samen tot de conclusie dat als er iets was het in ieder geval niet noemenswaardig was. Even was ik bang dat de cake niet zou werken, de laatste keer dat J namelijk een zelfgemaakte cake had gegeten voelde hij er niks van. Ik probeerde niet teveel te denken aan het wel of niet werken van de cake en focuste mezelf op het spel. Niet geheel onverwacht stonden we na een kwartier al hopeloos met 6-0 achter. Normaal als ik stoned ben en het trainen gaat niet goed word ik belachelijk lui, maar nu juist niet. Ik merkte dat de cake, eindelijk, een beetje begon te werken en toen ik onze eerste goal scoorde zat ik er helemaal in. Ik vloog voor m'n gevoel over het veld en bijna elk balcontact ging goed. Dit zal in de werkelijkheid waarschijnlijk wel heel erg meevallen, maar door de space cake en m'n hervonden motivatie rende ik mezelf echt helemaal kapot.
We kwamen gewoon terug en het werd zowaar een spannend potje toen de achterstand nog maar 11-9 was. Maar ik merkte dat de cake harder en harder begon te werken en kon voor m'n gevoel niet meer ademen zonder een intense pijn te voelen. Ik stopte even met voetballen en richtte mijn volledige aandacht op mijn ademhaling onder controle brengen. Ik nam een paar slokken water uit de fles die ik mee had genomen. Op dat moment was ik trouwens echt belachelijk blij met mezelf dat ik eraan had gedacht om die fles mee te nemen
Na die paar slokken water ging het iets beter en ik probeerde mezelf weer te richten op het spel. Na een korte sprint, van echt 3 stappen of iets dergelijks, ging het al niet meer en moest ik weer even stilstaan. Opeens werd ik me er van bewust dat ik wel echt belachelijk zweette en probeerde mezelf weer tot kalmte te manen. Bad gaan is natuurlijk sowieso nooit leuk, maar al helemaal niet op een voetbalveld met m'n hele team om me heen. Even kreeg ik ook het idee dat mensen me raar aankeken en dreigde ik paranoïde te worden. Gelukkig kreeg ik opeens de bal in m'n voeten gespeeld zonder dat ik er moeite voor hoefde te doen en toen ik de bal doorspeelde en hij aankwam bij een medespeler wist dat ik er maar 1 optie was: ik moest gewoon blijven voetballen. Niet teveel nadenken over shit, gewoon dom achter die bal aanrennen.De rest van de training ging met ups en downs: het ene moment kon ik voor m'n gevoel blijven rennen en een seconde later voelde het alsof ik letterlijk geen stap meer kon zetten. Uiteindelijk verloren we helaas het potje alsnog en teleurgesteld ging ik terug naar de kleedkamer. Ik heb J maar heel even gesproken, maar we hadden beide aan een paar woorden genoeg: we gingen allebei hard als een motherfucker. In de kleedkamer ging ik zo snel mogelijk douchen omdat ik de kleedkamer iets te bedrukkend en klein vond. Tijdens het douchen weet ik nog wel dat ik met iemand heb gepraat, maar ik zou totaal niet meer weten met wie en helemaal niet waarover. Na het douchen en aankleden keek ik naar J en was ik teleurgesteld dat hij nog geen actie ondernam om te douchen. Normaal vind ik het heerlijk om in de kleedkamer te chillen en een beetje met mensen te praten, maar nu wilde ik eigenlijk zo snel mogelijk weg. Zodra ik aangekleed was begon ik ook alweer te zweten als een otter en daarom ging ik maar even buiten roken. Na een paar trekjes van m'n sigaret kwam ik weer een beetje tot rust en was het enige probleem mijn mond die zo droog was als de sahara. Na het roken snel veel water gedronken en nog een paar gesprekken gevoerd met mensen. Mensen wisten dat ik space cake had gedaan, maar toch bleef ik mezelf maar afvragen wat ze van me moesten denken.
Toen J ook gedoucht was en de immidels niet meer dronken R en S ook klaar waren gingen we naar de stad waar een andere maat net klaar was met werken (Jo). Ik twijfelde even of ik wel naar een terrasje wilde omdat het zo druk zou zijn, maar omdat ik al weer meer rust had leek het me wel interessant. Op de fiets een beetje met R gepraat, die sinds een paar dagen is gestopt met smoken. Hij zei dat m'n ogen nog spierwit waren, terwijl voor m'n gevoel ze roder dan ooit waren. Ik vertelde dat ik echt belachelijk stoned was en dat er ook geen enkele kans was dat ik ook maar een druppel van een biertje zou drinken.
Eenmaal in de stad ook aan Jo uitgelegd dat ik echt 0 biertjes wilde en een cola bestelt op het terras. Samen met J trouwens, want die zag een biertje ook echt niet zitten :P. Op het terras ging ik totaal niet meer te hard, maar nog wel lekker. Ik keek m'n ogen uit om me heen en luisterde naar alle gesprekken die mensen voerde, om daadwerkelijk mee te doen aan een gesprek was echter een stuk moeilijker. Op een gegeven moment moest ik naar de WC en met moeite liep ik naar de WC. Bij iedere persoon die ik passeerde had ik het idee dat ze overduidelijk zagen dat ik op een iets andere wereld was, maar in ieder geval zei niemand er iets over. Toen ik terug kwam zei Jo dat ondanks dat m'n ogen er totaal niet stoned uitzagen hij aan mij merkte dat ik echt ver was, hij vond dat het net leek alsof ik harddrugs had gebruikt omdat ik heel schichtig om me heen keek en bijna alles blijkbaar herhaalde als ik iets zei. En dat juist op het moment dat ik heel trots op mezelf was dat ik mezelf eindelijk in het gesprek kon mengen :P
Toen het terras dichtging ging S naar huis, gingen J en Jo smoken en ging ik met R erbij staan. Ik hoefde echt totaal geen jonko en was erg verbaasd dat J dat wel wilde. Ik rookte in plaats daarvan maar een peuk en dronk nogal wat slokken water om m'n mond zo gehydrateerd mogelijk te houden. Het zomerweer in Nederland stelde mij wederom teleur en na drie keer m'n hele sporttas te doorzoeken stelde ik ook mezelf teleur. Ik had geen trui of jas bij en alleen een t-shirt werd het snel te koud voor. Ik voelde mezelf weer wat onrustig worden omdat ik het koud had en eigenlijk naar huis wilde. Aan de andere kant wilde ook met mensen blijven, omdat ik de hele trip al een beetje in mezelf gekeerd was. Niet dat dit per se erg is, maar ik vind het ook altijd prachtig om ervaringen te delen met iemand die precies op hetzelfde level is als jij. Iedereen bleek echter naar huis te willen en dus restte mij weinig anders dan ook naar huis te gaan. De terugreis van ongeveer 25 minuten fietsen ging voor m'n gevoel zo voorbij. Toen ik mijn voordeur opendeed kon ik me al niks meer herinneren van de hele terugreis. Thuis snel weer wat drinken gepakt, TV aangedaan en mezelf doodgelachen om Frasier. Wat ik normaal gesproken toch een middelmatige serie vindt op z'n best. Toen ik opstond om naar de WC te gaan zag ik de slagroomspuit staan en besloot ik nog een ballontje te nemen. Voor m'n gevoel heb ik een kwartier lang met open mond naar de TV liggen staren maar de klok zei dat het toch echt maar 2 minuten was. Gek hoe je tijdsbesef met lachgas toch altijd zo belachelijk slecht is. Nog verder TV gekeken, me verbaasd over hoe mooi de kleuren bleven en rond een uur of 2 in slaap gevallen.
Al met al een toch een fijne space cake trip met een paar momenten dat ik mezelf onder controle moest houden. Vooral het voetballen was echt geweldig, ik had er zolang ik normaal kon ademen echt belachelijk veel zin in en was in de wolken als een actie lukte :P. De andere helft van de cake heb ik zondag met J opgegeten om naar Ajax en Feyenoord te kijken. Hij is voor Feyenoord en ik ben voor Ajax, dus we waren beide zeer teleurgesteld. In ieder geval zorgde de cake er wel voor dat ik het een stuk beter kon handelen
. Ik ga in de toekomst als de mogelijkheid zich voordoet nog wel een keer zelfgemaakte cake eten voor de training, maar misschien iets minder zware zodat ik niet de kleine paniek momentjes heb. Ik moet trouwens wel zeggen dat iedereen in mijn voetbal team weet dat ik, J, Jo en vroeger R smoken en dat iedereen dat ook accepteert. Ik denk dat als dit niet het geval was de paniekmomentjes een stuk groter en frequenter zouden zijn geweest.
