anoniem2017
Newbie
Het begon allemaal op een maandagmorgen, had 10 gram speed in bezit en met toch al vrij hoge tolerantie opzoek naar de leuke rush waarin ik mezelf altijd heerlijk kan vinden in de muziek.
Ik begon vol goede moed, legde wat lijntjes klaar. Vond een gram altijd wel redelijk maar was een beetje chaotisch begonnen. 2 dagen verder, zakje gewogen en al ong. 3gram verder. Achteraf dacht ik wel van "oeps dit is toch wel weer overschat" . Maar ik ging heerlijk de rush duurde 45 minuten en met een klein lijntje kon ik hem zo weer terughalen.
Uiteindelijk 5 dagen wakker geweest, bijna niks gegeten wel gedronken. 4kg lichter.
9 gram verder en nergens last van, toen de resterende gram na een droogperiode in 30minuten ongeveer opgesnoven.
4-5 uur later werd ik ineens extreem onrustig. Ik wou slapen maar het lukte niet. Gedachten gingen alle kanten op.
Plots kreeg ik pijn in mijn rechterkaak en ik herkende dit als niet goed. Besloot mijn ouders te roepen en mijn vader me naar de ehbo laten rijden. Onderweg werd de pijn langzaam erger en straalde uit vanmijn rechtse 2 tanden naar de rechterhelft van mijn gebit.
Toen kwam ook de rechterhelft van mijn hoofd de druk tevoorschijn. Dit was de meest extreme hoofdpijn ooit. Deze bleef maar erger en erger worden, ik dacht nu ben ik er geweest, ik krijg een hersenbloeding.
Gelukkig naar het ziekenhuis kunnen komen en de pijn begon nu ook door links uit te stralen. Chaotisch drukte ik op de liftknop, drukte op de foute verdieping. Trillend kwam ik op 2 aan. De eerste de beste arts schreeuwde ik toe: "IK HEB GODVERDOMME DIAZEPAM NODIG WANT IK HEB EEN OPWINDINGSTOESTAND". Na te beseffen dat ik fout zat ging ik naar de juiste verdieping toe en kwam bij de wachtkamer van de SEH. Terwijl ik de liftdeur openhield omdat deze sloot dacht ik als ik nu nog kracht zet knal ik echt uit elkaar.
Bij de SEH aangemeld, gezegd " ik heb steken in mijn hele kaaklijn en hoofd en heb speed gebruikt". Ok meneer, wacht u even, de arts komt er zo aan.
De deur naar de bedden van de SEH en extreem paniekerig rende ik naar de eerste de beste groep personeel toe, ging op de grond liggen want de pijn liep nu ook uit op mijn rug en zei huilend:"kunnen jullie mij als-je-blieft... ALS-JE-BLIEFT DIAZEPAM geven". Uiteindelijk beveiliging gekomen en mij in bedwang gehouden omdat ik door begon te draaien. Goed en wel onderzocht, bloeddruk was veel te hoog en 5mg diazepam gekregen. Dit hielp een heel klein beetje maar voelde dat de toestand nogsteeds erger werd. De pijn die ik voelde was onbeschrijfelijk en het leek alsof iemand stikstof door mijn hoofd aan het gieten was. Uiteindelijk daar door beveiliging eruit geflikkerd, toen nog op magische manier naar de huisartsenpost gereden waar mijn arts mij een injectie gaf van 10mg diazepam. Toen begon de pijn weg te trekken. nog 20mg diazepam meegekregen en naar huis gegaan.
Conclusie:
Past er goed mee op, ik drink nooit niks meer en raak nooit niks meer aan. Dat mijn bloedvaten dit uberhaupt overleefd hebben zal ik nooit begrijpen.
Het gevoel van die hoofdpijn is voor mij nu niet meer te beschrijven maar ik was heilig ervan overtuigd dat ik uitelkaar ging knallen. Achteraf weer geluk gehad.
Voor mij nu toch definitief clean.
Voor andere mensen die toch willen gebruiken, kijk ermee uit, het is geen speelgoed.
Ik begon vol goede moed, legde wat lijntjes klaar. Vond een gram altijd wel redelijk maar was een beetje chaotisch begonnen. 2 dagen verder, zakje gewogen en al ong. 3gram verder. Achteraf dacht ik wel van "oeps dit is toch wel weer overschat" . Maar ik ging heerlijk de rush duurde 45 minuten en met een klein lijntje kon ik hem zo weer terughalen.
Uiteindelijk 5 dagen wakker geweest, bijna niks gegeten wel gedronken. 4kg lichter.
9 gram verder en nergens last van, toen de resterende gram na een droogperiode in 30minuten ongeveer opgesnoven.
4-5 uur later werd ik ineens extreem onrustig. Ik wou slapen maar het lukte niet. Gedachten gingen alle kanten op.
Plots kreeg ik pijn in mijn rechterkaak en ik herkende dit als niet goed. Besloot mijn ouders te roepen en mijn vader me naar de ehbo laten rijden. Onderweg werd de pijn langzaam erger en straalde uit vanmijn rechtse 2 tanden naar de rechterhelft van mijn gebit.
Toen kwam ook de rechterhelft van mijn hoofd de druk tevoorschijn. Dit was de meest extreme hoofdpijn ooit. Deze bleef maar erger en erger worden, ik dacht nu ben ik er geweest, ik krijg een hersenbloeding.
Gelukkig naar het ziekenhuis kunnen komen en de pijn begon nu ook door links uit te stralen. Chaotisch drukte ik op de liftknop, drukte op de foute verdieping. Trillend kwam ik op 2 aan. De eerste de beste arts schreeuwde ik toe: "IK HEB GODVERDOMME DIAZEPAM NODIG WANT IK HEB EEN OPWINDINGSTOESTAND". Na te beseffen dat ik fout zat ging ik naar de juiste verdieping toe en kwam bij de wachtkamer van de SEH. Terwijl ik de liftdeur openhield omdat deze sloot dacht ik als ik nu nog kracht zet knal ik echt uit elkaar.
Bij de SEH aangemeld, gezegd " ik heb steken in mijn hele kaaklijn en hoofd en heb speed gebruikt". Ok meneer, wacht u even, de arts komt er zo aan.
De deur naar de bedden van de SEH en extreem paniekerig rende ik naar de eerste de beste groep personeel toe, ging op de grond liggen want de pijn liep nu ook uit op mijn rug en zei huilend:"kunnen jullie mij als-je-blieft... ALS-JE-BLIEFT DIAZEPAM geven". Uiteindelijk beveiliging gekomen en mij in bedwang gehouden omdat ik door begon te draaien. Goed en wel onderzocht, bloeddruk was veel te hoog en 5mg diazepam gekregen. Dit hielp een heel klein beetje maar voelde dat de toestand nogsteeds erger werd. De pijn die ik voelde was onbeschrijfelijk en het leek alsof iemand stikstof door mijn hoofd aan het gieten was. Uiteindelijk daar door beveiliging eruit geflikkerd, toen nog op magische manier naar de huisartsenpost gereden waar mijn arts mij een injectie gaf van 10mg diazepam. Toen begon de pijn weg te trekken. nog 20mg diazepam meegekregen en naar huis gegaan.
Conclusie:
Past er goed mee op, ik drink nooit niks meer en raak nooit niks meer aan. Dat mijn bloedvaten dit uberhaupt overleefd hebben zal ik nooit begrijpen.
Het gevoel van die hoofdpijn is voor mij nu niet meer te beschrijven maar ik was heilig ervan overtuigd dat ik uitelkaar ging knallen. Achteraf weer geluk gehad.
Voor mij nu toch definitief clean.
Voor andere mensen die toch willen gebruiken, kijk ermee uit, het is geen speelgoed.
