hallo, mijn naam is Jochen en zit zoal 17 jaar aan de speed. Vroeger was ik een timide jongen ben pas beginnen openbloeien wanneer ik mijn eerste pil samen met mijn broer genomen had. Veel vrienden gemaakt. Een 7-jaar durende relatie gehad. Uiteindelijk kapot gegaan. Mede dankzij de speed. Enigste miskleun: trip genomen, bad-trip gehad. Stomme gedachte gehad van 'wat moet ik zeggen'. Was ervoor al geen spraakzaam persoon. Mijn relatie was mijn houvast. Tot daar de trip begon door te sijpelen. Kon niet meer praten met mijn vriendin. En spaak liep het. De problemen begonnen pas als ik in mijn bed kroop en telkens een klop in mijn hoofd krag. Naar de dokter geweest. Conclusie: weet en speed. Besloten om te stoppen. Dit 6 maanden kunnen volhouden. De eerste maanden viel het mee dankzij de medicatie dat de dokter me voorschraf. Mijn hoofd was helder, dacht aan niets meer. Tot de 6de maand. Gedachten waren er terug. Soort angst voor sociale situaties. Had eerst niet door wat voor gevoelens het juist waren. Na enkele gesprekken had ik door wat het probleem was. Sociale fobie. Naarmate de maanden heeft zich dit diep in me gedrongen. Voel mij overal beperkt, werk, vrienden, familie, zelfs gezin. Met als gevolg, mijn verslaving is mijn medicijn geworden: speed, mijn uitweg om toch wat sociaal te zijn. Ik weet dat de enige oplossing stoppen is maar de Jochen die ik dan ken, wil zijn, verdwijnt dan dag na dag totdat er niets overschiet dan een timide jongen. Kan t niet aanvaarden om zo te zijn.
Wil stoppen maar ben bang voor wat komen zal. Na 6maanden clean weet ik hoe het zal zijn.
Nu is het van dag tot dag. Amuseer me maar kan dit niet mijn ganse leven doen.
Tijd brengt raad!
Wil stoppen maar ben bang voor wat komen zal. Na 6maanden clean weet ik hoe het zal zijn.
Nu is het van dag tot dag. Amuseer me maar kan dit niet mijn ganse leven doen.
Tijd brengt raad!
