Stiltedagen

Mowgli33

Experimenterende gebruiker
Ik hoorde recent op een meeting dat er verslavingsinstellingen zijn die tijdens de behandeling ´´stiltedagen´´ opleggen, waarbij je meerdere dagen helemaal niets mag denken en doen, zodat je dwars door de bodem van je gevoel heen gaat. Jezelf dus eigenlijk vastbinden op een stoel en alleen maar voelen. Het doel hierbij is het gevoel er laten zijn en er letterlijk niet voor weglopen. Is dit effectief? Zijn hier ervaringen mee?
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Lijkt me alleen effectief als iemand al flinke ervaring heeft met meditatie/mindfulness.

Denk maar eens 1 hele minuut aan helemaal niets. Gaat je niet lukken.

Je kunt wel stil gaan zitten op een stoel, maar dan verplaatst je uitwendige activiteit zich waarschijnlijk allemaal naar inwendige activiteit (denken, malen).

Ik vind het nogal extreem. Beter gewoon op momenten op de dag mindful worden van je gevoelens (bijvoorbeeld elke keer wanneer je erbij stilstaat) en van daaruit voortbouwen.
 

Don Draper

Badass junkie
Ik ben nooit opgenomen geweest in een kliniek voor verslaving maar heb het wel zelf ondervonden door gebrek aan daginvulling (op enkele dagen na) en het afkicken.

Ik gebruikte drugs soms als opvulling voor een leegte in mijn leven. Wanneer je de drugs weglaat wordt je weer geconfronteerd met de leegte waar je zo tegen zat te vechten. Opzich is er overdag er wel wat aan te doen (https://drugsforum.nl/threads/goedkope-manieren-om-door-je-trek-afkick-te-gaan.73206/) maar soms kan dat niet. Soms heb je er de kracht er niet voor. Soms laat de tijdstip het niet toe. Dan zit je echt met je enorme kut gevoel in je eentje. Als je bijvoorbeeld alles bent kwijt geraakt door je drugs verslaving of je ligt in bed en ligt wakker, wat je normaal met een downer zou oplossen.

Ik kan me goed voorstellen dat je dan leert om ermee om te gaan. Je hebt mensen die een marathon gaan sporten om het gevoel te ontvluchten maar de echte winnaars zijn degene die acceptatie vinden met hun leegte. Het kut gevoel. De stilte. De saaiheid.

Want: in het begin is dit echt klote om mee te maken. Maar langer in herstel wordt dit minder. Leer je ermee leven. Ebt het weg. Je gaat het verwerken. Eventuele trauma's die je dan eindelijk pas kan verwerken in plaats van ontvluchten. Als je in nuchterheid daar de tijd voor neemt, ben je over een jaar of langer(!) van je problemen af waar je drugs gebruik in eerste instantie voor gebruikte of misschien zelfs misbruikte. In die tijd doe je echt wel wat met dat gevoel. Je geeft het een plekje. Je gaat zoeken naar oplossingen. Je gaat saaie activiteiten meer waarderen. Dan gaat de oude jij de nieuwe jij uitlachen dat je toch aan (vrijwilligers)werk bent begonnen terwijl je daar toch te goed voor was?

Dus wat jij zegt vind ik wel goed. Een hele dag vind ik wel overdreven maar van opstaan tot slapen jezelf bezighouden is ook niet de weg.
 

Manu76

Badass junkie
Zeker goed, voelen en merken dat je er niet dood van gaat. Na zon komt altijd regen, maar die vertrekt weer en dan komt de zon weer terug. Drugs heb je niet nodig om van de stress verlost te raken.
 
Laatst bewerkt:

_shikantaza

Badass junkie
Dit heb ik in de kliniek niet meegemaakt. Wat er wel werd gedaan waren mindfulnesswandelingen. Met een groep mensen door het bos lopen, en dan steeds stukjes van 10-15 minuten stil zijn zonder afleiding. Werkte voor mij wel goed, en er kwamen ook zeker dingen naar boven waaraan ik moest werken, dus die ik mee kon nemen naar de psycholoog aldaar. Voor mij een welkome aanvulling op de meer wetenschappelijk bewezen onderdelen van de behandeling. Ook yoga werkte voor mij erg goed. Werd in de zaterdagochtend gegeven in de kliniek en daardoor was / begon mijn zaterdag 9/10 keer heel relaxt.

Een hele dag stil vind ik wat veel van het goede, maar gedoseerd stilte was gooed voor mijn bezinning.
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
hoorde recent op een meeting dat er verslavingsinstellingen zijn die tijdens de behandeling ´´stiltedagen´´ opleggen, waarbij je meerdere dagen helemaal niets mag denken en doen, zodat je dwars door de bodem van je gevoel heen gaat. Jezelf dus eigenlijk vastbinden op een stoel en alleen maar voelen. Het doel hierbij is het gevoel er laten zijn en er letterlijk niet voor weglopen. Is dit effectief? Zijn hier ervaringen mee?
Dit is op zich een bekende techniek uit oosterse meditatietechniek. Zoek maar eens op vipassana. Meestal duren vipassana-retraîtes een week. In die week is het inderdaad de bedoeling dat je niet praat, hele dagen stil zit en verder sober leeft. Het idee is dat je dan heel erg confronteerd wordt met je eigen gedachten omdat je die dan eigenlijk niet meer kunt ontsnappen. Dat geeft dan weer een gelegenheid om meer over jezelf te leren, de dingen die je jezelf oplegt of aanpraat.

Ik heb best wat vrienden die het gedaan hebben in Thailand enzo, niet per se vanwege verslaving, maar meer als spirituele verbreding. Zij zijn er wel positief over.
Ik denk dat ik het nooit zal doen, want het lijkt me echt verschrikkelijk. Ik kan niet stil zitten en ik heb ook een hekel aan mensen die me vertellen wat ik precies wel en niet moet doen. Dus met zo'n vipassana-retraîte kun je me denk ik heel snel heel goed op de kast jagen 😂
Sommigen zeggen dan 'ja juist daarom moet je het doen!!' Maar die mensen mogen zich lekker met hun eigen zaken bemoeien 🤫
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Niets denken... hoe dan?!
Ik denk dat er onderscheid gemaakt moet worden tussen aan de ene kant: helemaal geen gedachten hebben (good luck with that...) en aan de andere kant: niet je aandacht investeren in je gedachten. Oftewel: niet denken.

Je kunt gedachten hebben zonder te denken. Dan ben je je gedachten slechts aan het observeren. Je bent er dan niet in geïnvesteerd.


Lijkt me vooral lastig controleren of iemand iets aan het denken is 😂
Nu nog wel ja.

Give it time...

En dan elke keer een schok als je denkt. :wink:
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Dit is op zich een bekende techniek uit oosterse meditatietechniek. Zoek maar eens op vipassana. Meestal duren vipassana-retraîtes een week. In die week is het inderdaad de bedoeling dat je niet praat, hele dagen stil zit en verder sober leeft. Het idee is dat je dan heel erg confronteerd wordt met je eigen gedachten omdat je die dan eigenlijk niet meer kunt ontsnappen. Dat geeft dan weer een gelegenheid om meer over jezelf te leren, de dingen die je jezelf oplegt of aanpraat.

Ik heb best wat vrienden die het gedaan hebben in Thailand enzo, niet per se vanwege verslaving, maar meer als spirituele verbreding. Zij zijn er wel positief over.
Ik denk dat ik het nooit zal doen, want het lijkt me echt verschrikkelijk. Ik kan niet stil zitten en ik heb ook een hekel aan mensen die me vertellen wat ik precies wel en niet moet doen. Dus met zo'n vipassana-retraîte kun je me denk ik heel snel heel goed op de kast jagen 😂
Sommigen zeggen dan 'ja juist daarom moet je het doen!!' Maar die mensen mogen zich lekker met hun eigen zaken bemoeien 🤫
Wat een kwelling... Lijkt mij ook niks, zeker niet het gedeelte van dat mensen je gaan vertellen wat je wel en niet mag doen.

Ik kan wel stilzitten, maar dat kun je werkelijk overal gratis doen. En op natuurlijke wijze, als in 10 minuutjes of zo. Niet 10 dagen. :tongueclosed: 10 dagen van je leven waar je van deze mooie wereld kan genieten, ga je stilzitten met ogen dicht en betaal je daar nog geld voor ook. :neutral::laughing:
 

Spatsen

Belezen gebruiker
Heb het meegemaakt bij Solutions in Voorthuizen. Was puur bedoeld voor mensen die altijd hun tetter open hadden, of altijd iets moesten zeggen.

je moest de hele dag stil zijn, alleen aan een tafeltje eten en je mocht niks zeggen tijdens de groep sessies.

Doel erachter is dat je tot jezelf komt en gaat nadenken, nadenken en nadenken.

ohja.. ze hadden daar ook een zogenaamde “ SlobberDag “ dit was bedoeld voor de ijdeltuitjes, die zich verstopten achter het “ alleen maar bezig zijn met hun uiterlijk “ wat uiteindelijk ook een masker is, en je daardoor ook niet bij je kern komt.

uiteindelijk zijn het allemaal maskers waar we ons achter verstoppen. De ene sport, de andere een slachtoffer-rol, weer een ander de clowsmasker
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Dit is kneiter effectief. Alleen heeft TS het net niet helemaal omschreven zoals ze over het algemeen ingezet worden.

Heb het meegemaakt bij Solutions in Voorthuizen. Was puur bedoeld voor mensen die altijd hun tetter open hadden, of altijd iets moesten zeggen.
Vooral dit!

Stiltedag en worden gebruikt voor mensen die hun sociale vaardigheden kunnen inzetten om mensen niet dichtbij te laten.

Denk hierbij aan de comedian, de charmeur, de betweter, etc.
Iedereen die door praten, grappen maken, etc de focus van zichzelf en zijn emoties af weet te leggen.

Dit zijn allemaal maskers zoals hierboven al uitgelegd.

In een goede kliniek worden ze op het juiste moment ingezet. Wanneer iemand al dicht richting breekpunt zit.

Je mag dan inderdaad niet communiceren zodat je opgesloten zit met je eigen gedachten en gevoelens. Zodat je niet meer kan vluchten.
Belangrijk is hierbij ook wel dat je ook geen telefoon mag hebben bijvoorbeeld. Je moet niet in allerlei andere zaken kunnen vluchten, want dan heeft het nog geen nut.

Uiteindelijk ontkom je er niet een en wordt je geconfronteerd met je gevoel. Je moet er wel bijkomen omdat je niets anders hebt om je op de te richten.

Nogmaals, dit werkt alleen als ze op het juiste moment in je behandeling worden ingezet. Maar als dat het geval is, is het behoorlijk effectief.
Vooral voor degenen die niet in willen zien dat ze hun sociale vaardigheden inzetten als masker
 

ljuv

DF-koningin
Dit is kneiter effectief. Alleen heeft TS het net niet helemaal omschreven zoals ze over het algemeen ingezet worden.


Vooral dit!

Stiltedag en worden gebruikt voor mensen die hun sociale vaardigheden kunnen inzetten om mensen niet dichtbij te laten.

Denk hierbij aan de comedian, de charmeur, de betweter, etc.
Iedereen die door praten, grappen maken, etc de focus van zichzelf en zijn emoties af weet te leggen.

Dit zijn allemaal maskers zoals hierboven al uitgelegd.

In een goede kliniek worden ze op het juiste moment ingezet. Wanneer iemand al dicht richting breekpunt zit.

Je mag dan inderdaad niet communiceren zodat je opgesloten zit met je eigen gedachten en gevoelens. Zodat je niet meer kan vluchten.
Belangrijk is hierbij ook wel dat je ook geen telefoon mag hebben bijvoorbeeld. Je moet niet in allerlei andere zaken kunnen vluchten, want dan heeft het nog geen nut.

Uiteindelijk ontkom je er niet een en wordt je geconfronteerd met je gevoel. Je moet er wel bijkomen omdat je niets anders hebt om je op de te richten.

Nogmaals, dit werkt alleen als ze op het juiste moment in je behandeling worden ingezet. Maar als dat het geval is, is het behoorlijk effectief.
Vooral voor degenen die niet in willen zien dat ze hun sociale vaardigheden inzetten als masker
I feel personally attacked so badly😂😂😂😂
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Wat is dan zegmaar het juiste moment ongeveer?
Wanneer je er het aller- allerminste zin in hebt.

(Maar ik zou misschien beginnen met het inzichtelijk krijgen van je 'maskers' a.k.a. afstandelijke beschermers om in schematherapie taal te praten.)

In een intensieve klinische behandeling is het vaak wanneer de councelors steeds.meer door je bullshit heen gaan prikken en je flink geconfronteerd wordt. Ze werken dan richting dat breekpunt. In een zesweekse behandeling is het vaak tussen de 3,5 en 4e week.
 
Bovenaan