Stoppen met blowen...erg lastig!

[LadyM]

Hoi
Ik ben een vrouw van 28 jaar en ben tot de conclusie gekomen dat stoppen met blowen wel heel erg lastig voor me is.
Ik heb er erg veel moeite mee en ben dan ook echt verslaafd...het is zo in mn hele leven verweven dat ik serieus niet weet wat ik anders moet doen, of dingen moet doen zonder blowen....

Ikke..pff ben eigenlijk een beetje op zoek naar lotgenoten..ervaringsdeskundigen...whatever!

Ik WEET dat ik het misbruik en dat het té ver gaat...maar DOE het vervolgens NIET....

WTF!

 

[Svali]

Dat is wel zo'n beetje het lastige aan een verslaving, we weten allemaal dat het niet goed is maar we doen het toch. En dat is oom wat het wel lekker maakt... als het niet mag, ga je het juist doen.
Ik blow zelf ook al 19 jaar en het is ook in mijn leven verweven, al is het voor mij niet zo belangrijk als alcohol.

Maar goed, hoe vaak blow je en hoeveel?

 

[mandragora]

idd dit is voor mij ook niet evident, ik kan me geen leven indenken zonder wiet en wil het ook niet , ik zal sterven met een joint in me hand en heb daar vrede mee.

 

[Svali]

Denk je dat echt ? Geloof me maar dat dingen anders kunnen uitpakken dan dat je denkt. Je hebt er nu vrede mee, maar voor altijd?

 

[mandragora]

ik geloof van wel ja... en als het geen joint is zal het een plakje cake of een theetje zijn.

 

[Svali]

Ok.

 

[Tijdloos]

idd dit is voor mij ook niet evident, ik kan me geen leven indenken zonder wiet en wil het ook niet , ik zal sterven met een joint in me hand en heb daar vrede mee.

Ik zeg altijd zolang je je sociaal leven en werk/school er niet onder leid, en je het zo fijn vind waarom niet? Ik denk dat ik vanzelf stoppen zal, door er minder behoefte aan te hebben.

@LadyM
Hoeveel en hoelang gebruik je ongeveer? zoals Svali ook zei. En op welke momenten heb je er het meest behoefte aan? Of een gevoel die er is waarom je het doet? Als ik bullshit moet regelen en het zit tegen, of voor het slapen te relaxen zijn voorbeelden van mijn gebruik te omschrijven, of omdat ik geen honger heb/maagpijn verminderd er ook drastisch van op een goede manier. Herken goed wat je omschrijft dus hier al een lotgenoot om het zo te benoemen pb gerust als je wilt. Hopelijk heb je er iets aan

Greets!

 

[LadyM]

Dat is wel zo'n beetje het lastige aan een verslaving, we weten allemaal dat het niet goed is maar we doen het toch. En dat is oom wat het wel lekker maakt... als het niet mag, ga je het juist doen.
Ik blow zelf ook al 19 jaar en het is ook in mijn leven verweven, al is het voor mij niet zo belangrijk als alcohol.

Maar goed, hoe vaak blow je en hoeveel?

Had ik een heel relaas getikt...gaat mijn laptop kuren vertonen....!

Maar om je vragen te beantwoorden...
Voor het eerste geblowed op mijn 13e...vanaf 15e 'fulltime'ah blowen

Rook elke dag, ma-do gemiddeld 2-3 jointjes per dag en in het weekend 5-7 per dag...

 

[mandragora]

mijn sociaal leven leid er zeker niet onder, mijn sociale contacten roken duchtig mee, het enigste wat wel gebeurd is dat de verstandshouding met mijn ouders vervaagt en ik me hun leven niet kan voorstellen en hun mijn leven niet. ik heb een heel andere denkwijze gecreëerd dmv wiet en tripmiddelen, dit vind ik niet erg maar het is wel zo dat sommigen andere me niet kunnen volgen en ik hun ook niet. ik denk anders maar zeker niet slechter.

 

[sinslord]

Ik heb precies het zelfde probleem.. alleen dan wel al door die andere "denkwijze" wel al een crisis met mijn ouders.

Maar de crisis is meer iets dat met accepteren temaken heeft dan met de daadwerkelijke meningen over drugs of wat dan ook.

En Blowen.. tja.. voor mij is het net een boterham kaas eten.. tegenwoordig.
Heel erg lastig ga deze discussie ook goed volgen en hoop op meer responces.

 

[Tufnut]

Ik WEET dat ik het misbruik en dat het té ver gaat...maar DOE het vervolgens NIET....
WTF!

Tja, je weet het wel, maar je doet het niet. Wordt dus tijd om het wel te gaan doen. natuurlijk is dat even lastig (vooral de eerste dag). Ik weet dat uit eigen ervaring. Maar ik weet ook dat je jezelf voor de gek houd met dat je het niet kan, dat het zo verweven is in je leven. Alles wat je doet met blow kun je ook zonder doen. Je moet hier alleen wel echt voor kiezen.

Als je echt wil dan kan je het. iedere keeer dat je denkt te willen blowen is dta de verslaving die je probeert te verleiden het te gaan doen. Jij zal iedere keer moeten bedenken dat jij niet je verslaving bent en dat jij een eigen keuze hebt (gemaakt). En dan is het een kwestie van niet doen.

Eenmaal echt die stap gezet zul je zien dat het reuze meevalt. Ga dan juist dingen doen die je anders met blow zou doen. Zo blowde ik altijd mega veel onder xtc en in mindere mate onder speed. Ik ben expres een keer speed en daarna xtc zonder gaan gebruiken. Ook ben ik zonder blowen in mijn shop gaan zitten en dat soort dingen.

Omdat ik geen stopper ben (ik wil het genot af en toe kunnen blijven voelen), maar wel van mijn verslaving af wilde ben ik na een tijdje ook heelbewust weer begonnen. Ik rook sindsdien puur en heb me in het begin expres gehouden aan een stelregel van 1x in de twee weken. Later kon ik dit loslaten en nu kan ik een week dagelijks in de avond een pijpje roken, maar ook weer een week niet. Het blijft oppassen, maar ik ben wel van mening niet meer verslaafd te zijn.

Het komt er dus op neer dat je gewoon moet stoppen. Niet zielig gaan doen dat het zo moeilijk is. Je legt daarmee alleen maar meer verslaving aan jezelf op. je wilt ervan af of niet.

Succes!

 

[mandragora]

daar heb je een punt tufnut.

 

[LadyM]

Ik WEET dat ik het misbruik en dat het té ver gaat...maar DOE het vervolgens NIET....
WTF!

Tja, je weet het wel, maar je doet het niet. Wordt dus tijd om het wel te gaan doen. natuurlijk is dat even lastig (vooral de eerste dag). Ik weet dat uit eigen ervaring. Maar ik weet ook dat je jezelf voor de gek houd met dat je het niet kan, dat het zo verweven is in je leven. Alles wat je doet met blow kun je ook zonder doen. Je moet hier alleen wel echt voor kiezen.

Als je echt wil dan kan je het. iedere keeer dat je denkt te willen blowen is dta de verslaving die je probeert te verleiden het te gaan doen. Jij zal iedere keer moeten bedenken dat jij niet je verslaving bent en dat jij een eigen keuze hebt (gemaakt). En dan is het een kwestie van niet doen.

Eenmaal echt die stap gezet zul je zien dat het reuze meevalt. Ga dan juist dingen doen die je anders met blow zou doen. Zo blowde ik altijd mega veel onder xtc en in mindere mate onder speed. Ik ben expres een keer speed en daarna xtc zonder gaan gebruiken. Ook ben ik zonder blowen in mijn shop gaan zitten en dat soort dingen.

Omdat ik geen stopper ben (ik wil het genot af en toe kunnen blijven voelen), maar wel van mijn verslaving af wilde ben ik na een tijdje ook heelbewust weer begonnen. Ik rook sindsdien puur en heb me in het begin expres gehouden aan een stelregel van 1x in de twee weken. Later kon ik dit loslaten en nu kan ik een week dagelijks in de avond een pijpje roken, maar ook weer een week niet. Het blijft oppassen, maar ik ben wel van mening niet meer verslaafd te zijn.

Het komt er dus op neer dat je gewoon moet stoppen. Niet zielig gaan doen dat het zo moeilijk is. Je legt daarmee alleen maar meer verslaving aan jezelf op. je wilt ervan af of niet.

Succes!

Inderdaad....!
Pfff.....thanks!
Ik moet het ook wel écht kunnen!

 

[Tufnut]

Uiteindelijk wel.
Hoewel ik nog steeds achter mijn post sta bedacht ik me wel dat je wel iets kunt willen, maar dat het dan toch soms niet lukt. Ik zou best iedere dag willen hardlopen. Ik wil alleen nog liever zelf bepalen wat ik wanneer doen en daardoor wordt hardlopen vaak uitgesteld.
Met blowen kan dat ook zo zijn. Je wilt wel stoppen, maar je wilt misschien ook graag te suf zijn om aan bepaalde problemen te denken. Dit zal vaak onbewust zo zijn. het is dus ook wel zaak om goed naar jezelf te kijken en heel eerlijk te zijn over de reden waarom je zoveel blowt. Zodra je dat helder hebt, kun je andere strategien bedenken en wordt het een stuk makkelijke om te stoppen.

 

[LadyM]

Uiteindelijk wel.
Hoewel ik nog steeds achter mijn post sta bedacht ik me wel dat je wel iets kunt willen, maar dat het dan toch soms niet lukt. Ik zou best iedere dag willen hardlopen. Ik wil alleen nog liever zelf bepalen wat ik wanneer doen en daardoor wordt hardlopen vaak uitgesteld.
Met blowen kan dat ook zo zijn. Je wilt wel stoppen, maar je wilt misschien ook graag te suf zijn om aan bepaalde problemen te denken. Dit zal vaak onbewust zo zijn. het is dus ook wel zaak om goed naar jezelf te kijken en heel eerlijk te zijn over de reden waarom je zoveel blowt. Zodra je dat helder hebt, kun je andere strategien bedenken en wordt het een stuk makkelijke om te stoppen.

Ook so true.....
Tufnut..je slaat wel koppen met spijkers zeg!

Laatste keer dat ik niet kon blowen, na een heftige gebeurtenis, zat in het buitenland en kon echt niet, was gewoon niet aanwezig, heb ik echt heftige nachtmerries gehad...ben heel erg bang voor wat er komen gaat, heb een hoop shit sober te verwerken.

Ik ben het in mijn hoofd stiekem alweer aan het verzetten terwijl ik dinsdag a.s. een afspraak heb bij een kliniek, verslavingszorg...in mijn eentje trek ik het gewoon erg slecht...of ben ik gewoon te zwak..want wil ik het nou wel echt?!

Helemaal stoppen lijkt mij niet realistisch maar het zo misbruiken en/of geestelijk afhankelijk (willen?) zijn breekt mij gewoon op!

Moet ook aan mezelf werken en dingen onder ogen komen...en als ik deze verslaving/afhankelijkheid kan beaten ben ik al voor 2/3 op weg!

Neemt niet weg dat het nog steeds erg lastig is...voer toch wel vaak de struisvogel-politiek uit op momenten dat ik sterk zou moeten zijn en NIET zou moeten toegeven..*zucht*

Vallen en opstaan........

 

[TheDailySmoker]

Het enige probleem dat ik heb met mijn "verslaving" is dat ik er soms echt lastig van word als ik niet kan blowen...
Het ergste van al is dat mijn ouders er het meeste onder lijden, want zij geven mijn zakgeld altijd braaf, maar weten niet wat er mee gebeurd, met als gevolg dat het al op is in het midden van de schoolweek!!

 

[TamaraR]

Ik loop zelf inmiddels al een half jaar bij Novadic Kentron, maar naar mijn mening word er daar niet naar mij geluisterd.

Ik ben op eigen kracht heftig geminderd met mijn blowgedrag, van 5 gram op een dag naar 1, maximaal 2 jointjes(dus een grammetje in totaal) en dat nu af aan het bouwen naar alleen 's weekends. Het is idd moeilijk, ook omdat AL mijn sociale contacten blowen, alles wat ik deed met blowen te maken had (iets leuks doen met vrienden werd al gauw een jointje in de shop roken) en ik er vooral mee begonnen ben om dingen te onderdrukken.

Als je met je hulpverlener gaat praten, geef dan duidelijk aan wat je WEL en NIET wilt. Ik was in het begin bij Novadic heel erg bang dat als ik nee zou zeggen tegen hun ideeen en visies, ze me niet meer wilden helpen. Resultaat hiervan is uiteraard dat je niet meer volledig eerlijk bent richting je hulpverlener en dat heeft diegene wel nodig om jou echt te kunnen helpen. Zo wilden ze mij bijvoorbeeld een volledige onthouding van wiet aanpraten, ik ben hiertegenin gegaan omdat dat niet en nooit mijn doel is geweest, mijn doel is het onder controle krijgen van iets wat nu uit de hand is gelopen. Toen ik dat rustig had uitgelegd tegenover mijn hulpverlener, had die er alle begrip voor. Misschien is het ook iets voor je om bijvoorbeeld zelf urinecontroles aan te vragen? Ik heb dit gedaan om een 'stok achter de deur' te houden, ik kon niet zeggen dat ik maar weinig geblowd had die week want de labresultaten bewezen het tegendeel.


Het blijft lastig, vooral op de lange termijn! Veel mensen zeggen dat het begin het moeilijkst is, in mijn geval was dit niet zo. Voor mij is het volhouden veel moeilijker.

Mocht je erover willen praten, je kan altijd een PMetje sturen!

 

[grun]

Erg herkenbaar je verhaal, ik heb de afgelopen 10 jaar elke dag geblowt. Op het laatst waren het er 10 per dag, en het laatste jaar ook nog een sixpack 10 procent bier erbij.
Eindeloze pogingen gedaan om te stoppen of te minderen maar nooit gelukt.

Ik ga nu sinds 1 maand naar aa meetings toe en werk hard aan me 12 stappenplan en heb nu in 1 maand 2 terugvallen gehad van 1 dag, en dit is me record in 10 jaar tijd (2 dagen blowen in een maand tijd).

Het is echt verschrikkelijk lastig, al je opgekropte emoties komen naar boven + alle narigheid wat er in je dagelijkseleven ervaart komt nu snoeihard binnen omdat je nuchter bent.
Maar er zitten mensen bij de bijeenkomsten die al 5 jaar niet meer gebruiken en daar probeer ik me op te focussen, en ik hoop dat ik er over 5 jaar zo bij zit.

Enorm veel succes met stoppen!

 

[rhonja]

knap van je ! ik blow ook dagelijks en heb morgen mijn eerste afspraak bij verslavingszorg maar zie idd op tegen de shit die dan omhoog komt. hoe gaat het slapen en dromen nu?

 

[iceman4u]

euh , nu niet overdrijven he , stoppen met blowen is knap lastig , maar na 2 weken komt de zon weer op niet hervallen is het moeilijkste

 

[iceman4u]

goddard58 , waar heb je het over ?

nog een tip om de afkick aangenamer te maken , 2 weekjes valium of trazolan en dan 2 weekjes afbouwen met de valium of trazo

 

[mandragora]

nog een tip om de afkick aangenamer te maken , 2 weekjes valium of trazolan en dan 2 weekjes afbouwen met de valium of trazo

Kan je zo niet van de ene verslaving in de andere rollen?

 

[rhonja]

Ga even kijken of de permissies goed staan ingesteld in de gallerij, waarschijnlijk zal dat het zijn

 

[iceman4u]

@ mandragora

heb eens 6 maanden aan de trazolan gegaan en plots gestopt en dat was geen enkel probleem .

bij valium ligt dat anders , daar mee kan je het best zo kort mogelijk houden , best niet meer dan 2 maanden , ( en dan heb ik het over diazepam ) het zijn maar hulpmiddeltjes maar ze maken het afkicken en craven veel aangenamer .

als ik deze niet gebruikt had zou ik er ook niet in slagen om te stoppen omdat het dan gewoon te zwaar word ( zeker voor degene die al 25 jaar smoken )

 

[mandragora]

ok, dank je voor je eerlijke informatie

 

[grun]

knap van je ! ik blow ook dagelijks en heb morgen mijn eerste afspraak bij verslavingszorg maar zie idd op tegen de shit die dan omhoog komt. hoe gaat het slapen en dromen nu?

Ik slaap maximaal 2 uur achter elkaar ofzo, dus ik heb nog geen last gehad van nachtmerries. Ik ben nooit naar een kliniek geweest, omdat ik dan het gevoel heb dat het gemakkelijk is om niet te gebruiken omdat er niks voor handen is. En ik niet leer om nee te zeggen in mijn leven waar ik normaal in zit.

euh , nu niet overdrijven he , stoppen met blowen is knap lastig , maar na 2 weken komt de zon weer op niet hervallen is het moeilijkste

Fin dat het voor jou alleen de eerste 2 weken knap lastig is, maar daardoor overdrijven andere mensen niet hoor. Iedereen is anders en iedereen ervaart alles anders.

goddard58 , waar heb je het over ?

nog een tip om de afkick aangenamer te maken , 2 weekjes valium of trazolan en dan 2 weekjes afbouwen met de valium of trazo

De ene drugs voor de anndere vervangen is nooit slim.

nog een tip om de afkick aangenamer te maken , 2 weekjes valium of trazolan en dan 2 weekjes afbouwen met de valium of trazo

Kan je zo niet van de ene verslaving in de andere rollen?

Precies. De kans is heel erg klein dat als je eenmaal verslaafd bent geweest aan een drug, je met een andere drug wel mate kan houden. Ja misschien in het begin, maarja dat had je met blowen waarschijnlijk ook in het begin.

 

[mandragora]

idd, daarom lijkt het me zo gevaarlijk om je wiet te vervangen door een nog ongezonder alternatief.

 

[batm]

Hey,

Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:

Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.

Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.

Succes, try to reset your mind!

 

[mandragora]

heee, ben echt blij voor je batm!
leuk dat het nu zo goed lukt en je het als positief ervaart.
volhouden! al lijkt me dit niet zo moeilijk meer voor je.

grts

 

[grun]

Hey,

Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:

Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.

Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.

Succes, try to reset your mind!

Erg herkenbaar. Niets dan respect dat je het al zo lang volhoud. Hoe lang hebben bij jou de slaaproblemen aangehouden?

 

[Yvonnetje50]

Hoi allemaal.

Ik zit in therapy bij Iris zorg voor verslaving van cannabis.
Morgen 1-11-2011 ga ik stoppen met blouwen.
Voel me er goed bij en sta ook 1000 % achter mijn beslissing en therapy die ik volg.
Zit nu dus aan een jointje en ben afscheid aan het nemen , hihih
Ik weet ook dat ik het moeilijk ga krijgen en het niet ligt opneem het afkicken!
Ik hoop hier een beetje lotgenootjes tegen te komen en ervaringen en steun aan elkaar kan geven....

Groetjes Yvon

 

[Svali]

Ben je al eens gestopt? En hoe lang doe je het al?

Veel succes!

 

[Yvonnetje50]

Hey,

Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:

Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.

Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.

Succes, try to reset your mind!

Hoi ,

Ik ben hier nieuw en lees jou verhaal en ik kan me er echt heel goed in vinden.
Denk in veel opzichten net zo al jou.
Ik ga morgen stoppen met blowen en loop bij Iris zorg voor verslaving.

Ik ben een vrouw van 50 jaartjes.

Yvonne

 

[Yvonnetje50]

Ik doe het al 3 jaar.
Ik ben eens 3 weken gestopt maar, dat was omdat we op vakantie waren in Amerika.

 

[batm]

Mijn slaapproblemen duurde drie weken. Daarna ook nog vaker wakker in de nacht, maar het werd mondjesmaat minder. Na twee maanden ook dromen die minder intensief werden. Maar het dromen vind ik wel boeiend, na jarenlang droomloze nachten .
Ik stopte bewust toen ik met vakantie ging. Geen coffeeshop of wiet te bekennen. En als voordeel dat als ik slecht sliep, overdag lekker kon dommelen, wegdromen en hoefde ik niet in de stress te schieten omdat ik onvoldoende uitgerust naar mijn werk moest.

 

[Tufnut]

Het is een manier om de kop eraf te krijgen, maar persoonlijk zou ik adviseren om te stoppen terwijl de rest je dagelijks leven gewoon voortgang vind. Uiteindelijk zul je toch die situaties ana moeten gaan. Mijn advies is juist om die bewust op te zoeken. Maar goed ik ben ook geen stopper, ik ben meer iemand die van zijn verslaving af wilde. In mijn geval is dat gelukt, al blijft elke eerste dag van een blowloze periode altijd lastig.

 

[darkbull]

Ik doe het al 3 jaar.
Ik ben eens 3 weken gestopt maar, dat was omdat we op vakantie waren in Amerika.

hoe gaattie??

 

[LadyM]

Pfffff...nou daar ben ik dan weer...bijna een half jaar na het posten van mijn bericht.....

Vind het nog steeds erg lastig, en ben nu voor de zoveelste keer mijn laatste joint aan het roken..wetende dat ik morgen weer moet gaan werken, weer fucked up ga opstaan maar ja....moest en zou perse een 5je halen omdat ik lekker met mijn jointje de kampioenswedstrijd wou kijken..pfffff het slaat helemaal nergens op en begin mezelf erom te haten!

Ga begin volgende maand een weekje op vakantie, maar wil dan al zwaar geminderd zijn zodat ik op zijn minst een beetje kan genieten en niet de eerste 2 dagen super sjaggo ben...wou sowieso al zwaar geminderd zijn na oud en nieuw maar ja..dan is het ineens weer mei en bedenk je dat je weer bijna halverwege het jaar bent en geen moer van je voornemens hebt uitgevoerd door jawel, mijn grote vriend de joint....

Het ergste is dat ik weet dat het zoveel dingen voor me zou oplossen en mijn kijk op het leven zoveel zou kunnen veranderen..maar ben tegelijkertijd ook zo bang voor de nare shit die naar boven zal komen..voel me zo kut over mezelf....krijg het maar niet voor elkaar....vet gaan sporten ipv vet gaan zitten blowen..het zit er gewoon zo in....verslaving is gewoon fokking lastig...pfff respect voor de mensen die het hebben overwonnen...echt waar!

Dus ik ga hier gewoon een dagboekje maken, hoop ik op reacties, want hier zijn er mensen die snappen wat je doorgaat trying to kill that habit... en eerlijk zijn als ik weer terugval (dat hield me vorige keer natuurlijk weer tegen om terug te komen) neem ik me heilig voor om morgen weer te gaan werken, niet dat ik me ziek had gemeld voor/door (excessief) blowen maar omdat ik last heb van mijn rug en omdat het niet lekker loopt op mijn werk (organisatorische problemen, grafsfeer etc) en ik moeite heb om mijn emoties te scheiden van de inhoud in duscussies die ik heb/krijg en blabla, niet interessant, ik dwaal af..maar het zit me dwars vandaar!Had vorige week een aanvaring/uitbarsting en dat was uitgesproken en ik had vrijgenomen vrijdag zodat ik long weekend had (kdag vrij natuurlijk) maar toen schoot het weer in mijn rug en ben dus thuis gebleven..en had me wederom voorgenomen om te nokken met die joint en deze vrije dagen gebruiken om te kunnen slapen en te resetten maar niets van gekomen natuurlijk....vandaag weer niet maar MOET van mezelf morgen gaan werken, en MOET mezelf gaan inschrijven op die sportschool wat ik al veels te lang voor me uitschuif en niet doe en uiteraard NIET naar de coffeeshop gaan en morgen na het sporten lekker gaan slapen om vrijdag fris en fruitig op werk aan te komen...maar dan is het weekend en dan?!
Ow ow ow ik zit nu alweer allemaal dingen te bedenken waardoor ik vh weekend wel weer mag en het zal tegenkomen of waar het normaal is of zelfs wel van me verwacht word dat ik wiet bij me heb op een verjaardag en bij de voorbereidingen daarvan en vind ik het zelfs wel lekker om te doen voor ik dr ga helpen enzo...ach ja niet teveel in 1 keer...eerst morgen de beloftes aan mezelf waarmaken!

Maar goed, de mensen die vorig jaar reageerde, hoe zit het met jullie?
En zijn er misschien nieuwe mensen die zich herkennen in mijn verhaal en ook willen stoppen?

Ik lees jullie graag!

 

[Katatonia]

Herkenbaar. Mijn tip: niet stoppen met stoppen.

Na een jaar of 10 dagelijks gebruik was ik er net zo aan toe als jij. Ik wenste zo dat ik er 'overheen zou groeien'.

Na elke stoppoging viel ik terug. In het begin al na 2 dagen, maar na verloop van tijd (jaren) na een paar maanden.

Uiteindelijk ben ik eerst helemaal gestopt met roken en nicotine. Ik rookte wiet puur in een pijpje.

Toen ontdekte ik dat nicotine 'the bitch' was, en lukte het me om langere perioden rookvrij te blijven, als ik maar wat anders omhanden had.

De laatste paar keer zelfs maanden probleemloos rookvrij, en ik durf zowaar te zeggen dat ik er - na 15 jaar worstelen - eindelijk echt 'overheen lijkt te groeien'.

Sinds vorige herfst heb ik twee keer een beetje geblowd, uiteraard puur. En daarna niet de behoefte om weer terug te vallen.

Nu ben ik zwanger, en weet ik dat ik het komende jaar absoluut niks zal gebruiken. Best een opluchting.

Nicotine en verveling: reken daar eerst mee af. Succes.

 

[Glite]

Pfffff...nou daar ben ik dan weer...bijna een half jaar na het posten van mijn bericht.....

Vind het nog steeds erg lastig, en ben nu voor de zoveelste keer mijn laatste joint aan het roken..wetende dat ik morgen weer moet gaan werken, weer fucked up ga opstaan maar ja....moest en zou perse een 5je halen omdat ik lekker met mijn jointje de kampioenswedstrijd wou kijken..pfffff het slaat helemaal nergens op en begin mezelf erom te haten!

Ga begin volgende maand een weekje op vakantie, maar wil dan al zwaar geminderd zijn zodat ik op zijn minst een beetje kan genieten en niet de eerste 2 dagen super sjaggo ben...wou sowieso al zwaar geminderd zijn na oud en nieuw maar ja..dan is het ineens weer mei en bedenk je dat je weer bijna halverwege het jaar bent en geen moer van je voornemens hebt uitgevoerd door jawel, mijn grote vriend de joint....

Het ergste is dat ik weet dat het zoveel dingen voor me zou oplossen en mijn kijk op het leven zoveel zou kunnen veranderen..maar ben tegelijkertijd ook zo bang voor de nare shit die naar boven zal komen..voel me zo kut over mezelf....krijg het maar niet voor elkaar....vet gaan sporten ipv vet gaan zitten blowen..het zit er gewoon zo in....verslaving is gewoon fokking lastig...pfff respect voor de mensen die het hebben overwonnen...echt waar!

Dus ik ga hier gewoon een dagboekje maken, hoop ik op reacties, want hier zijn er mensen die snappen wat je doorgaat trying to kill that habit... en eerlijk zijn als ik weer terugval (dat hield me vorige keer natuurlijk weer tegen om terug te komen) neem ik me heilig voor om morgen weer te gaan werken, niet dat ik me ziek had gemeld voor/door (excessief) blowen maar omdat ik last heb van mijn rug en omdat het niet lekker loopt op mijn werk (organisatorische problemen, grafsfeer etc) en ik moeite heb om mijn emoties te scheiden van de inhoud in duscussies die ik heb/krijg en blabla, niet interessant, ik dwaal af..maar het zit me dwars vandaar!Had vorige week een aanvaring/uitbarsting en dat was uitgesproken en ik had vrijgenomen vrijdag zodat ik long weekend had (kdag vrij natuurlijk) maar toen schoot het weer in mijn rug en ben dus thuis gebleven..en had me wederom voorgenomen om te nokken met die joint en deze vrije dagen gebruiken om te kunnen slapen en te resetten maar niets van gekomen natuurlijk....vandaag weer niet maar MOET van mezelf morgen gaan werken, en MOET mezelf gaan inschrijven op die sportschool wat ik al veels te lang voor me uitschuif en niet doe en uiteraard NIET naar de coffeeshop gaan en morgen na het sporten lekker gaan slapen om vrijdag fris en fruitig op werk aan te komen...maar dan is het weekend en dan?!
Ow ow ow ik zit nu alweer allemaal dingen te bedenken waardoor ik vh weekend wel weer mag en het zal tegenkomen of waar het normaal is of zelfs wel van me verwacht word dat ik wiet bij me heb op een verjaardag en bij de voorbereidingen daarvan en vind ik het zelfs wel lekker om te doen voor ik dr ga helpen enzo...ach ja niet teveel in 1 keer...eerst morgen de beloftes aan mezelf waarmaken!

Maar goed, de mensen die vorig jaar reageerde, hoe zit het met jullie?
En zijn er misschien nieuwe mensen die zich herkennen in mijn verhaal en ook willen stoppen?

Ik lees jullie graag!

Hey LadyM

Ontzettend herkenbaar allemaal, maar vooral niet opgeven! Je wil om te stoppen zal uiteindelijk
overwinnen van de verslaving. Ik wou dat ik een gouden tip voor je had, maar we varen wat dat betreft in het zelfde schuitje. Ik ben ook heer en meester in het verzinnen van domme excuses om weer wat wiet te kopen.

Ik blow zelf nu vanaf mn 19e echt dagelijks, ik ben nu 25 en wil er dol graag vanaf en net als velen heb ik ook het stoppen onderschat, "aah dat doe ik wel even" yea right. Na meerdere pogingen doen om te stoppen ben ik toch maar eens naar de huis arts gegaan op aandringen van familie. Die gaf mij een verwijs brief voor een soort afkick kliniek hier in de stad. Dat is nu ongeveer een maand geleden en heb er nog steeds niks mee gegaan, maar blow ondertussen wel vrolijk door (nouja vrolijk). Ik merk vooral dat ik steeds meer teleurgesteld raak in mezelf. Naast dat ik de afgelopen 5jaar als semi-zombie door het leven ben gegaan heb ik ook niet veel bereikt in die jaren. Ik word zelfs een beetje moe van mezelf nu ik dit zo type, ik heb dit verhaaltje al 100x aal mezelf verteld. Maar van je af schrijven helpt wel.

Ik wil nog 1x heel graag op eigen houtje proberen te stoppen, omdat ik weet dat ik het kan. Daarmee bedoel ik zonder kliniek, maar met vrienden en familie. Niemand is verantwoordelijk voor mijn blow gedrag behalve ik en er is ook niemand die het kan stoppen behalve ik. Ik hoop dat jij de kracht zult vinden om uiteindelijk de joints naast je neer te leggen. Net zoals ik dat voor mezelf hoop.

Heel veel sterkte en succes aan een ieder die probeert te stoppen!

En je bent niet alleen.