Soberlurker
Experimenterende gebruiker
Hey allemaal!
Ik kijk bijna dagelijks op dit forum en vind het heel inspirerend om sommige mensen hun verhaal te lezen, hoe ze zijn afgekickt en hoe het nu met ze gaat! Echt respect voor jullie.
Maar nu zit ik zelf een beetje met een tweestrijd.. Ik blow al 2 jaar laten we zeggen bijna dagelijks, en ik vind het heel erg gezellig. Heb zelf niet het gevoel dat ik verslaafd ben, doe het meer om 'iets' te doen te hebben en mn rust te pakken om sommige momenten.
Maar om eerlijk te zijn ben ik al een paar weken/maanden aan het twijfelen of ik nog wel door wil gaan met wiet gebruik. Ik heb voor mezelf helemaal niet het gevoel het 'nodig' te hebben, echt niet. Maar ik zit er toch wel mee dat ik niet kan stoppen als ik dat zelf gewoon wil??? Al mijn vrienden blowen en mijn (ex?) vriend ook. Ik zie hun dagelijks en heb t altijd erg gezellig met ze. We chillen lekker stoned en zijn de perfecte stoners vrienden groep. Maar ik wil het niet meer, ik merk dat ik er lui en laks van word. Begin weer te spijbelen op school (terwijl ik net een week ben begonnen op een nieuwe opleiding....) en rook toch snel een jointje als ik in de stress schiet.. Ik weet dat je niet lichamelijk en ook niet snel geestelijk verslaafd aan wiet kan worden, maar ik heb wel het verslavings gevoelige gen in mijn hoofd zitten, met dank aan mijn 'vader' die ene alcohol probleem had.. En aan de andere kant twijfel ik weer heel erg om te stoppen. Heb heel veel shit mee gemaakt de laatste jaren en alles begint nu eindelijk (na 10 jaar) weer een beetje de goeie kant op te gaan.. Ik heb het de laatste jaren alleen maar gebruikt om die rust in mn hoofd terug te krijgen, lol te kunnen hebben en even lekker te relaxen! En daar is wiet ook voor, absoluut. En ik vind het ook geen gevaarlijke drug, maar ik zou zo graag willen dat ik ook eens een avond thuis kan zitten met een boek op schoot zonder dat ik druk in mijn hoofd word of heel erg down en depresief begin te worden..
Ik heb dit sinds een paar weken eerlijk tegen mijn moeder gezegt, ze schrok er erg van (al helemaal omdat haar ex partner en man van haar kinderen een heel erg groot drugs en drank probleem had) Ik ben blij dat ik open tegen haar kan zijn ook over hoe vaak en wanneer ik het doe. ze maakt zich erg veel zorgen natuurlijk maar ik voel me wel een stuk vrijer zo.. Ik ben eigenlijk opzoek naar iemand waar ik mee kan praten.. Mijn verhaal even kwijt kan als het niet mee zit maar waar ik vooral ook mee kan praten als het wel goed gaat! Mn ei even kwijt kan.. Ik weet niet of een van jullie zich herkent in mijn verhaal maar als dat zo is mogen jullie mij een PB sturen! Graag zelfs!
Ik hoop dat ik op een of andere manier hier toch een maatje kan vinden die me echt begrijpt.. En die me erdoor heen kan slepen. Want hoe lieve vrienden ik ook heb, ik weet zeker dat als ik écht wil stoppen ik het contact zal moeten verbreken.. Net zoals met mijn (ex?) vriend, we draaien een beetje om elkaar heen de laatste tijd en zijn wel samen maar toch niet echt en blablabla.
Hoop dat er iemand is bij wie ik af en toe even kan zeiken over van alles en nog wat! En als iemand mij daarvoor nodig heeft hoor ik het graag! Wil er graag voor mensen zijn en ze steuen!
Fijne dag nog allemaal, ik ga vandaag beginnen met mijn gevecht. Jullie horen nog van me!

Ik kijk bijna dagelijks op dit forum en vind het heel inspirerend om sommige mensen hun verhaal te lezen, hoe ze zijn afgekickt en hoe het nu met ze gaat! Echt respect voor jullie.
Maar nu zit ik zelf een beetje met een tweestrijd.. Ik blow al 2 jaar laten we zeggen bijna dagelijks, en ik vind het heel erg gezellig. Heb zelf niet het gevoel dat ik verslaafd ben, doe het meer om 'iets' te doen te hebben en mn rust te pakken om sommige momenten.
Maar om eerlijk te zijn ben ik al een paar weken/maanden aan het twijfelen of ik nog wel door wil gaan met wiet gebruik. Ik heb voor mezelf helemaal niet het gevoel het 'nodig' te hebben, echt niet. Maar ik zit er toch wel mee dat ik niet kan stoppen als ik dat zelf gewoon wil??? Al mijn vrienden blowen en mijn (ex?) vriend ook. Ik zie hun dagelijks en heb t altijd erg gezellig met ze. We chillen lekker stoned en zijn de perfecte stoners vrienden groep. Maar ik wil het niet meer, ik merk dat ik er lui en laks van word. Begin weer te spijbelen op school (terwijl ik net een week ben begonnen op een nieuwe opleiding....) en rook toch snel een jointje als ik in de stress schiet.. Ik weet dat je niet lichamelijk en ook niet snel geestelijk verslaafd aan wiet kan worden, maar ik heb wel het verslavings gevoelige gen in mijn hoofd zitten, met dank aan mijn 'vader' die ene alcohol probleem had.. En aan de andere kant twijfel ik weer heel erg om te stoppen. Heb heel veel shit mee gemaakt de laatste jaren en alles begint nu eindelijk (na 10 jaar) weer een beetje de goeie kant op te gaan.. Ik heb het de laatste jaren alleen maar gebruikt om die rust in mn hoofd terug te krijgen, lol te kunnen hebben en even lekker te relaxen! En daar is wiet ook voor, absoluut. En ik vind het ook geen gevaarlijke drug, maar ik zou zo graag willen dat ik ook eens een avond thuis kan zitten met een boek op schoot zonder dat ik druk in mijn hoofd word of heel erg down en depresief begin te worden..
Ik heb dit sinds een paar weken eerlijk tegen mijn moeder gezegt, ze schrok er erg van (al helemaal omdat haar ex partner en man van haar kinderen een heel erg groot drugs en drank probleem had) Ik ben blij dat ik open tegen haar kan zijn ook over hoe vaak en wanneer ik het doe. ze maakt zich erg veel zorgen natuurlijk maar ik voel me wel een stuk vrijer zo.. Ik ben eigenlijk opzoek naar iemand waar ik mee kan praten.. Mijn verhaal even kwijt kan als het niet mee zit maar waar ik vooral ook mee kan praten als het wel goed gaat! Mn ei even kwijt kan.. Ik weet niet of een van jullie zich herkent in mijn verhaal maar als dat zo is mogen jullie mij een PB sturen! Graag zelfs!
Ik hoop dat ik op een of andere manier hier toch een maatje kan vinden die me echt begrijpt.. En die me erdoor heen kan slepen. Want hoe lieve vrienden ik ook heb, ik weet zeker dat als ik écht wil stoppen ik het contact zal moeten verbreken.. Net zoals met mijn (ex?) vriend, we draaien een beetje om elkaar heen de laatste tijd en zijn wel samen maar toch niet echt en blablabla.
Hoop dat er iemand is bij wie ik af en toe even kan zeiken over van alles en nog wat! En als iemand mij daarvoor nodig heeft hoor ik het graag! Wil er graag voor mensen zijn en ze steuen!
Fijne dag nog allemaal, ik ga vandaag beginnen met mijn gevecht. Jullie horen nog van me!
