TeKno met een K
- Onderwerp starter Funky Monkey
- Startdatum
-spaceman-
Badass junkie
Vanavond een party van Hit & Run Soundsystem in Amsterdam
Ik ben er...
Ik ben er...
-spaceman-
Badass junkie
Jammer, anders hadden we een vervroegde meeting.. 
http://www.myspace.com/hitnrunsoundsystem
Maargoed Rebeltronics! Dat word m!
http://www.myspace.com/hitnrunsoundsystem
Maargoed Rebeltronics! Dat word m!
-spaceman-
Badass junkie
-spaceman- zei:
Eurhmmm... misschien toch Tekno in Utrecht...
-spaceman-
Badass junkie
Dopezilla zei:En het was vet in Utrecht!
De 27e zou er nog een grote tekno met 4 systems moeten zijn ergens. Mocht iemand wat informatie vergaren, gelieve deze dan met mij te delen.
Olle
Het was heel erg vet in Utrecht... Jij was er dus ook... Haha ik ben nog op een totale random afgestapt die een beetje op jouw leek, met de vraag; ben jij toevallig Dopezilla? (antwoord) Wat? Hoezo dan? Omdat ik zo van de kaart ben?
Zeer goed georganiseerd feest en verdomme... DE MUZIEK WAS HEERLIJK!!!
-spaceman-
Badass junkie
Tekno verhaaltje..
Tekno in een slachthuis
door: Raul de Jong Oct 24 2002
Het is zaterdagavond, een uur of twaalf. Samen met Bas zit ik in de trein naar Zoetermeer-Oost. Volgens onze laatste informatie is daar vannacht een illegaal tekno-feestje in een oud slachthuis. Bas gaat voor zijn plezier, ik ga voor dit stukje en eigenlijk heb ik helemaal geen zin. Heb besloten om eens nuchter te blijven vanavond en dan te kijken hoe ik het vind. Ik was veertien toen ik voor het eerst naar tekno ging. Ik zat in een soort vriendenclubje met mensen die ik al kende van toen ik een baby was. Een paar van hen waren per ongeluk verzeild geraakt op een teknofeest en ze vonden het fantastisch. Magisch was het gewoon en ze hadden ook een pilletje geslikt. Een pilletje geslikt?! Maar wij zouden toch nooit pilletjes slikken?! Nee, dat is waar, maar het was wel heel erg leuk. Nou, hoe leuk het ook was, ik zou het nooit doen. Maar een week later was ik al op tekno en slikte ik toch mijn eerste pilletje. Station Zoetermeer-Oost is een verlaten nieuwbouw station. Normaal zal het hier niet druk zijn zaterdagnacht, maar nu staan er dertig jongeren. Zij gaan ook naar het feestje, dat zie je meteen. Aan hun afgeragde, legergroene kleren, hun truien met capuchons en aan de vele variaties op het dreadlockkapsel. We vragen cool of ze al weten waar 't feestje is. "Wordt aan gewerkt" zegt een kale jongen met één grote vieze dreadlock. Ze bellen en uiteindelijk achterhaalt iemand de locatie, twintig minuten lopen van het station. We lopen door een verlaten industriegebied. Er wordt weinig gezegd onderweg. Iedereen lijkt zich in stilte voor te bereiden. Dan een vaag gedreun vanuit de verte. "Hoor je dat?" Iedereen wordt enthousiast. "Kankerlauw!" zegt Bas. Hij maakt een soort dreunbewegingen met zijn armen, alsof hij al helemaal in de muziek opgaat. "Bam bam bam", zegt de jongen met de vieze dreadlock. Hij heeft een grote glimlach op zijn gezicht. Het gedreun komt steeds dichterbij en uiteindelijk bereiken we het feestje. Een grote loods, auto's buiten en mensen die bezig zijn met een lachgasballon. Door een groot gat in de muur komen we in een enorme hal met keiharde dreunmuziek. Het is heel donker, op de felle lichtflitsen na. Helemaal aan het einde van de hal staan de boxen, 'het soundsystem', en daarvoor staan mensen te dansen. Allemaal individueel, alsof het soundsystem een tempel is. Er zijn zo'n vijfhonderd mensen, schat ik. Ik heb het koud. Mijn eerste feestje was vooral heel raar. Ik zag mensen neuken die avond en er werd me cocaïne aangeboden. Ik wist niet wat me overkwam. Die donkere hal, die muziek. Het vieze, maar ook het fantastische ervan. Ik slikte een pilletje en ging dansen, uren achter elkaar. En daarna had ik diepzinnige gesprekken met iedereen die ik tegenkwam. Ik ging om zeven uur naar huis, zo laat was ik nog nooit thuis gekomen. De volgende dag was kut, maar ik wist iets wat jij niet weet. Ik kom veel mensen tegen die ik nog ken van vroeger. Ze begroeten me met de teknogroet, ik heb hem nooit gekund, dus ik geef ze gewoon een hand. Iedereen heeft drugs op en ik moet me inhouden om niet ook gewoon een pilletje te slikken. Dan zou ik semi-diepzinnig kunnen praten en lekker kunnen dansen. Nuchter is het niet zoveel. Gewoon een vies gebouw met keiharde teringherrie en overal kauwende mensen. Na het eerste feestje kwamen er meer. Heel Nederland ben ik er voor afgereisd. En steeds later naar huis. Eerst om zeven uur ' s ochtends en uiteindelijk om vier uur 's middags. De drugs werden steeds normaler, want iedereen deed het. Eerst twee pilletjes en toen drie en toen ook speed en coke en LSD en toen ook doordeweeks. Eigenlijk had ik het na twee keer wel weer gehad, maar buiten de groep vallen wilde ik ook niet. Dus ik ging, maar niet elk weekend. De rest van het vriendengroepje wel. Tekno kreeg de overhand in hun leven. Ze bleven zitten, of gingen van school. Ons groepje viel langzaam uit elkaar. We werden steeds harder en steeds gemener. Alles draaide om hoe geliefd je was in de teknowereld, hoeveel connecties je had en hoe snel je wist waar dat weekend een feestje was. Het hoogtepunt, of dieptepunt natuurlijk, werd twee jaar geleden bereikt tijdens teknival Frankrijk, een tien dagen durend teknofeest op een afgelegen vliegveld in Frankrijk. Eigenlijk wilde ik niet gaan, maar een vriendin had geregeld dat ik gratis kon meereiden in het busje van een of andere vage vijftiger die er ook naar toe ging. Samen met een punkstelletje en twee teknomeisjes reden we naar Frankrijk. Een van die teknomeisjes is vorige week opgenomen in een kliniek, hoorde ik vandaag toevallig. De heenreis was nogal spannend. We mochten absoluut niet aangehouden worden door de politie, vanwege de grote hoeveelheid drugs die in het busje aanwezig was. Om een uur of elf kwamen we aan, het regende. De vage vijftiger parkeerde het busje en vervolgens moesten we een halfuur lopen door een blubberveld. Onderweg slikte ik het eerste pilletje. Het feest zelf was nogal surrealistisch. Er waren diverse soundsystems en een centrale weg. Langs die weg allemaal schreeuwende Franse dealers die zakken pillen en speed omhoog hielden. De rest van het vriendengroepje was er al drie dagen. Ze zaten voor hun tenten, vlak naast een Nederlands soundsystem. Ik schrok toen ik ze zag. Ze waren lijkbleek en broodmager. Jasper kon niet praten, hij had vijf pillen tegelijk geslikt. "We verstaan je niet Jasper!" schreeuwde Janne chagrijnig. Eerder die avond was ze bijna verkracht en opgesloten in een busje, toen ze speed ging halen. Dirk zei niets en kauwde met zijn kaken. Met zijn vingers tikte hij neurotisch op zijn benen. Gelukkig waren er nog meer mensen die ik kende uit Rotterdam. Met hen heb ik die nacht doorgebracht. Ik slikte over de hele nacht verspreid vier pillen, snoof drie lijntjes speed en dronk een kwart fles wodka. Ik sliep twee uur in een tent, hoe ik kon slapen weet ik ook niet, en toen ik wakker werd was alles groen. Dat duurde een uur. Nogal eng, maar ook wel grappig op dat moment. Ons busje ging om twee uur 's middags weer naar Nederland. Gelukkig, want het werd steeds enger allemaal. Mensen begonnen door te draaien. De frietkraam was in de fik gestoken en een jongen was door zes mannen in elkaar getrapt. De andere Rotterdammers wilden ook weg, maar ze hadden geen vervoer. Bovendien was Jasper verdwenen. Hij lag in coma in het dichtsbijzijnde ziekenhuis, bleek later. Daarna nooit meer naar tekno geweest, tot deze zaterdag dus. Na een tijdje kom ik Sanne tegen, een meisje dat ik nog ken van vroeger. Ik schrik als ik haar zie. Ze zit in haar eentje in een hoekje op de grond. Ze heeft een blauw oog en allemaal korsten op haar gezicht. "Wat is er met je gebeurd?" vraag ik. Maar ze wil het niet vertellen, dat is niet mijn zaak, zegt ze. En dan besluit ik dat het wel weer leuk geweest is met dit experimentje. Ik wil weg, naar huis. "Ga je mee Bas?" Nee, Bas wil blijven. Zijn pilletje is net ingeslagen en hij heeft het naar zijn zin. Prima. Na wat rondvragen vind ik een lift terug naar Rotterdam. Gelukkig. Het is een heel, heel, heel fijn gevoel om daar weer weg te rijden.
Tekno in een slachthuis
door: Raul de Jong Oct 24 2002
Het is zaterdagavond, een uur of twaalf. Samen met Bas zit ik in de trein naar Zoetermeer-Oost. Volgens onze laatste informatie is daar vannacht een illegaal tekno-feestje in een oud slachthuis. Bas gaat voor zijn plezier, ik ga voor dit stukje en eigenlijk heb ik helemaal geen zin. Heb besloten om eens nuchter te blijven vanavond en dan te kijken hoe ik het vind. Ik was veertien toen ik voor het eerst naar tekno ging. Ik zat in een soort vriendenclubje met mensen die ik al kende van toen ik een baby was. Een paar van hen waren per ongeluk verzeild geraakt op een teknofeest en ze vonden het fantastisch. Magisch was het gewoon en ze hadden ook een pilletje geslikt. Een pilletje geslikt?! Maar wij zouden toch nooit pilletjes slikken?! Nee, dat is waar, maar het was wel heel erg leuk. Nou, hoe leuk het ook was, ik zou het nooit doen. Maar een week later was ik al op tekno en slikte ik toch mijn eerste pilletje. Station Zoetermeer-Oost is een verlaten nieuwbouw station. Normaal zal het hier niet druk zijn zaterdagnacht, maar nu staan er dertig jongeren. Zij gaan ook naar het feestje, dat zie je meteen. Aan hun afgeragde, legergroene kleren, hun truien met capuchons en aan de vele variaties op het dreadlockkapsel. We vragen cool of ze al weten waar 't feestje is. "Wordt aan gewerkt" zegt een kale jongen met één grote vieze dreadlock. Ze bellen en uiteindelijk achterhaalt iemand de locatie, twintig minuten lopen van het station. We lopen door een verlaten industriegebied. Er wordt weinig gezegd onderweg. Iedereen lijkt zich in stilte voor te bereiden. Dan een vaag gedreun vanuit de verte. "Hoor je dat?" Iedereen wordt enthousiast. "Kankerlauw!" zegt Bas. Hij maakt een soort dreunbewegingen met zijn armen, alsof hij al helemaal in de muziek opgaat. "Bam bam bam", zegt de jongen met de vieze dreadlock. Hij heeft een grote glimlach op zijn gezicht. Het gedreun komt steeds dichterbij en uiteindelijk bereiken we het feestje. Een grote loods, auto's buiten en mensen die bezig zijn met een lachgasballon. Door een groot gat in de muur komen we in een enorme hal met keiharde dreunmuziek. Het is heel donker, op de felle lichtflitsen na. Helemaal aan het einde van de hal staan de boxen, 'het soundsystem', en daarvoor staan mensen te dansen. Allemaal individueel, alsof het soundsystem een tempel is. Er zijn zo'n vijfhonderd mensen, schat ik. Ik heb het koud. Mijn eerste feestje was vooral heel raar. Ik zag mensen neuken die avond en er werd me cocaïne aangeboden. Ik wist niet wat me overkwam. Die donkere hal, die muziek. Het vieze, maar ook het fantastische ervan. Ik slikte een pilletje en ging dansen, uren achter elkaar. En daarna had ik diepzinnige gesprekken met iedereen die ik tegenkwam. Ik ging om zeven uur naar huis, zo laat was ik nog nooit thuis gekomen. De volgende dag was kut, maar ik wist iets wat jij niet weet. Ik kom veel mensen tegen die ik nog ken van vroeger. Ze begroeten me met de teknogroet, ik heb hem nooit gekund, dus ik geef ze gewoon een hand. Iedereen heeft drugs op en ik moet me inhouden om niet ook gewoon een pilletje te slikken. Dan zou ik semi-diepzinnig kunnen praten en lekker kunnen dansen. Nuchter is het niet zoveel. Gewoon een vies gebouw met keiharde teringherrie en overal kauwende mensen. Na het eerste feestje kwamen er meer. Heel Nederland ben ik er voor afgereisd. En steeds later naar huis. Eerst om zeven uur ' s ochtends en uiteindelijk om vier uur 's middags. De drugs werden steeds normaler, want iedereen deed het. Eerst twee pilletjes en toen drie en toen ook speed en coke en LSD en toen ook doordeweeks. Eigenlijk had ik het na twee keer wel weer gehad, maar buiten de groep vallen wilde ik ook niet. Dus ik ging, maar niet elk weekend. De rest van het vriendengroepje wel. Tekno kreeg de overhand in hun leven. Ze bleven zitten, of gingen van school. Ons groepje viel langzaam uit elkaar. We werden steeds harder en steeds gemener. Alles draaide om hoe geliefd je was in de teknowereld, hoeveel connecties je had en hoe snel je wist waar dat weekend een feestje was. Het hoogtepunt, of dieptepunt natuurlijk, werd twee jaar geleden bereikt tijdens teknival Frankrijk, een tien dagen durend teknofeest op een afgelegen vliegveld in Frankrijk. Eigenlijk wilde ik niet gaan, maar een vriendin had geregeld dat ik gratis kon meereiden in het busje van een of andere vage vijftiger die er ook naar toe ging. Samen met een punkstelletje en twee teknomeisjes reden we naar Frankrijk. Een van die teknomeisjes is vorige week opgenomen in een kliniek, hoorde ik vandaag toevallig. De heenreis was nogal spannend. We mochten absoluut niet aangehouden worden door de politie, vanwege de grote hoeveelheid drugs die in het busje aanwezig was. Om een uur of elf kwamen we aan, het regende. De vage vijftiger parkeerde het busje en vervolgens moesten we een halfuur lopen door een blubberveld. Onderweg slikte ik het eerste pilletje. Het feest zelf was nogal surrealistisch. Er waren diverse soundsystems en een centrale weg. Langs die weg allemaal schreeuwende Franse dealers die zakken pillen en speed omhoog hielden. De rest van het vriendengroepje was er al drie dagen. Ze zaten voor hun tenten, vlak naast een Nederlands soundsystem. Ik schrok toen ik ze zag. Ze waren lijkbleek en broodmager. Jasper kon niet praten, hij had vijf pillen tegelijk geslikt. "We verstaan je niet Jasper!" schreeuwde Janne chagrijnig. Eerder die avond was ze bijna verkracht en opgesloten in een busje, toen ze speed ging halen. Dirk zei niets en kauwde met zijn kaken. Met zijn vingers tikte hij neurotisch op zijn benen. Gelukkig waren er nog meer mensen die ik kende uit Rotterdam. Met hen heb ik die nacht doorgebracht. Ik slikte over de hele nacht verspreid vier pillen, snoof drie lijntjes speed en dronk een kwart fles wodka. Ik sliep twee uur in een tent, hoe ik kon slapen weet ik ook niet, en toen ik wakker werd was alles groen. Dat duurde een uur. Nogal eng, maar ook wel grappig op dat moment. Ons busje ging om twee uur 's middags weer naar Nederland. Gelukkig, want het werd steeds enger allemaal. Mensen begonnen door te draaien. De frietkraam was in de fik gestoken en een jongen was door zes mannen in elkaar getrapt. De andere Rotterdammers wilden ook weg, maar ze hadden geen vervoer. Bovendien was Jasper verdwenen. Hij lag in coma in het dichtsbijzijnde ziekenhuis, bleek later. Daarna nooit meer naar tekno geweest, tot deze zaterdag dus. Na een tijdje kom ik Sanne tegen, een meisje dat ik nog ken van vroeger. Ik schrik als ik haar zie. Ze zit in haar eentje in een hoekje op de grond. Ze heeft een blauw oog en allemaal korsten op haar gezicht. "Wat is er met je gebeurd?" vraag ik. Maar ze wil het niet vertellen, dat is niet mijn zaak, zegt ze. En dan besluit ik dat het wel weer leuk geweest is met dit experimentje. Ik wil weg, naar huis. "Ga je mee Bas?" Nee, Bas wil blijven. Zijn pilletje is net ingeslagen en hij heeft het naar zijn zin. Prima. Na wat rondvragen vind ik een lift terug naar Rotterdam. Gelukkig. Het is een heel, heel, heel fijn gevoel om daar weer weg te rijden.
Mja ik heb dat verhaal al eerder ergens gelezen. Eerlijk gezegd geloof ik er niet zo veel van. Veel van wat er in staat zie ik echt niet terug in de tekno. Wat ik tot dus ver eigenlijk gemerkt heb is dat iedereen op elkaar let, ookal lijkt het er zo nu en dan niet op, ik heb nog nooit slaande ruzie gezien, behalve met wouten op filmpjes. Zolang je gewoon normaal doet, geen ruzie gaat lopen zoeken/moeilijk gaat doen en geen drinken over de apparatuur gooit is het allemaal wel okay.
Het verhaal doet me denken aan een angstzaaiende 'docu' over illegale tekno/hardcore/goa/whatever feestjes welke ergens in de jaren 90 op de publieke omroep werd uitgezonden. Daarin was een gozer zijn verhaal aan het doen, zijn gezicht werd niet getoond en als ik me niet vergis was zijn stem vervormd. Hierin beschreef hij sumbliminale duivelsaanbidding in de muziek, orgies, en andere 'satanistische' zaken.
Ik heb bij die docu alleen maar slap gelegen, net als bij deze bullshit.
Het verhaal doet me denken aan een angstzaaiende 'docu' over illegale tekno/hardcore/goa/whatever feestjes welke ergens in de jaren 90 op de publieke omroep werd uitgezonden. Daarin was een gozer zijn verhaal aan het doen, zijn gezicht werd niet getoond en als ik me niet vergis was zijn stem vervormd. Hierin beschreef hij sumbliminale duivelsaanbidding in de muziek, orgies, en andere 'satanistische' zaken.
Ik heb bij die docu alleen maar slap gelegen, net als bij deze bullshit.
-spaceman-
Badass junkie
Tja.. Ik ben het er ook niet helemaal mee eens. Soms, vooral als je zelf van de kaart bent, kan je een verdraaid beeld onthouden. Iets wat er misschien wel was, maar in vele mindere mate, maakt meer indruk dan zou moeten. Als het ware heeft deze jongen dus gewoon een verdraaid verhaal opgeschreven, ''gebaseerd op de waarheid''. Maar toch klopt ook een groot deel.
De indruk of gevoel die het verhaaltje afgeeft is negatief. Onterecht zou ik zeggen, op mijn ervaringen gebaseerd.
Maargoed, ik heb het artikel hier vandaan -> http://www.spunk.nl/index.php?nav=51&in ... Id2=446232
De reacties zijn ook heel verschillend..
De indruk of gevoel die het verhaaltje afgeeft is negatief. Onterecht zou ik zeggen, op mijn ervaringen gebaseerd.
Maargoed, ik heb het artikel hier vandaan -> http://www.spunk.nl/index.php?nav=51&in ... Id2=446232
De reacties zijn ook heel verschillend..
-spaceman-
Badass junkie
Nou, de foto's van afgelopen zaterdag staan erop...
Het was toch ook een geweldig feest zeg...
Kleine impressie:
http://070.freetekno.nl
Tekno in Utrecht is leuk!
Het was toch ook een geweldig feest zeg...
Kleine impressie:
http://070.freetekno.nl
Tekno in Utrecht is leuk!
-spaceman-
Badass junkie
Een veel beter bericht. Verassend actueel als je nagaat dat het 7 jaar gelden is geschreven. Een mooi samenhangend eerlijk verhaal..
Uit: Ravage #16 van 19 december 2003
Fight for your right to party
Free partyscene onder vuur
Volgens het CDA-kamerlid Ten Hoopen zouden illegale feesten in gekraakte bedrijfspanden voor veel schade en overlast zorgen, terwijl de organisatoren stinkend rijk worden. Niets is minder waar. De sound systems doen het niet voor het geld en leiden steeds vaker verlies omdat de politie de feesten vroegtijdig beëindigd.
In een gekraakt bedrijfspand aan de Boterberg in Tilburg dansen teknoliefhebbers uit onder meer Nederland, Duitsland en Frankrijk al de hele nacht op de opzwepende klanken van een Nederlands en een drietal buitenlandse sound systems, als plotseling de politie voor de deur staat.
De muziek moet ongenblikkelijk stoppen en om uiterlijk drie uur moeten de sound systems hun spullen hebben gepakt, anders wordt alles in beslag genomen, zo laten de agenten weten. Omdat men uit ervaring weet dat dit geen loos dreigement is, wordt het feest beëindigd en de boel opgeruimd. Wanneer de politie om half vier komt controleren, is het podium leeg en zijn de meeste bezoekers verdwenen.
Teknoliefhebbers zijn er inmiddels aan gewend. ,,Bijna iedere week wordt er wel een feestje vroegtijdig beëindigd door ingrijpen van de politie'', zegt Tommie van sound system Kierewiet. ,,Meestal komt de politie je eerst waarschuwen. Als je dan niet begint met afbreken of binnen een uur stopt, kunnen ze je apparatuur in beslag nemen. Zelf hebben wij het zover nooit laten komen.''
Helaas waarschuwt de politie niet altijd voordat ze ingrijpen. Vorige maand werd van sound system Proces Kabaal niet alleen de geluidsinstallatie, maar ook de gehele platencollectie in beslag genomen. Pas weken later kregen ze de spullen na een hoop getalm van de kant van de politie en officier van justitie weer terug.
Geweld
Ruben bezoekt sinds 1996 regelmatig teknoparties. Volgens hem is het optreden van de politie in de loop der jaren veranderd. ,,Een jaar of tien geleden waren de 'illegale' parties nog een relatief nieuw verschijnsel. Tegen de tijd dat de politie bedacht had hoe ze het feest moest stoppen, was alles al opgeruimd en iedereen vertrokken. Maar ook de politie leert en helaas kiezen ze daarbij meestal voor de snelste oplossing, namelijk geweld. Honden, ME-pelotons, de brandweer, het is allemaal meerdere malen ingezet en met alle gevolgen van dien'', aldus Ruben.
De meeste politiekorpsen hebben inmiddels draaiboeken ontwikkeld om deze feesten aan te pakken. Maar een landelijk beleid voor de aanpak van 'illegale' feesten is er niet. Het voorkomen van deze feesten heeft voor minister van Binnenlandse Zaken Remkes geen prioriteit, zo blijkt uit antwoorden op Kamervragen van Van der Staaij. De SGP'er wilde weten waarom er bij een illegale party in het natuurgebied Bergerheide in Noord-Limburg in september vorig jaar pas na twee dagen werd ingegrepen. Hij vroeg zich af of de overheid illegale parties soms tolereert.
Dit laatste was volgens minister Remkes niet het geval, maar de ontruimingen dienen wel op een 'zorgvuldige, geweldloze en in alle opzichten een verantwoorde wijze' te verlopen. Daarom duurde het in dit geval twee dagen voordat er werd ingegrepen, zo liet de hij weten.
Maar niet alle politiekorpsen gaan zo 'zorgvuldig en geweldloos' te werk als die in Bergen. Vooral de politie in Rotterdam en Utrecht treedt vaak hard op, weet Ruben. ,,Gemeenten willen niet graag bekend staan als een plaats waar je zonder veel problemen een illegaal feest kunt geven. Dat is een schrikbeeld voor elke burgemeester.''
Het komt dan ook steeds vaker voor dat de politie de 'organisatoren' aanpakt door versterkers, speakers, aggregaten en soms zelfs langspeelplaten in beslag te nemen. ,,Dit is extra vervelend voor een sound system omdat een groot deel van dit materiaal vaak gehuurd wordt'', zegt Ruben. ,,Als je die spullen te laat inlevert bij de verhuurder krijg je meestal hoge boetes. De politie weet dat. Hoewel het hen zelden lukt om gehuurd materiaal definitief af te nemen, moet je wel actief achter je in beslag genomen spullen aanzitten: Verzoeken indien, bezoeken afleggen, advocaten en andere juridische steun inroepen... een hoop gedoe.''
Overleg
Op vrijwel elke 'illegale' party komt tegenwoordig de politie even een kijkje nemen. In overleg met de officier van justitie wordt vervolgens bekeken of men ingrijpt of niet. Dat is afhankelijk van de locatie en mogelijke geluidsoverlast en de moeite die men heeft genomen om niemand tot last te zijn. Want in tegenstelling tot wat het CDA-kamerlid Ten Hoopen in toelichting op zijn motie voor een verbod op het kraken van bedrijfspanden beweert, laten de feestende krakers bij vertrek zelden een grote puinhoop achter.
,,Een jaar of tien geleden werden de feesten nog vaak in slooppanden gegeven'', zegt Ruben. ,,Toen was het nog niet zo belangrijk om de locatie netjes achter te laten. Er waren bijvoorbeeld regelmatig feesten in de oude steenfabriek in Vuren in Noord-Brabant. Een zwaar vervallen fabriekspand dat nergens nog goed voor was, behalve voor een tekno-feestje.''
Voor een tekno-feest is een flinke afstand van de bewoonde wereld (om geluidsoverlast te voorkomen) en een beetje beschutting al genoeg. Dergelijke locaties worden echter steeds zeldzamer en ging men op zoek naar alternatieven, zoals gekraakte panden.
,,Omdat een gekraakt pand nog steeds een eigenaar heeft moet daar rekening mee worden gehouden'' zegt Ruben. ,,Meestal worden bij de ingang en de bar flyers uitgedeeld met daarop het verzoek respect te hebben voor andermans eigendommen en dus de boel niet te slopen en te bekladden met graffiti. De bezoekers die tot het einde blijven, steken vaak de handen uit de mouwen door mee te helpen opruimen. Bij (illegale) festivals neemt men vuilniszakken mee om het afval dat in de directe omgeving ligt op te ruimen.''
Winst
Een ander argument van Ten Hoopen luidt dat de organisatoren van deze feesten bakken met geld verdienen en vaak 10 tot 15 euro entree vragen. ,,Ik vind het triest dat een Kamerlid met dergelijke argumenten komt om een kraakverbod kracht bij te zetten'', zegt Ruben. ,,Het is gewoon niet waar. Bijna alle feesten zijn gratis.''
In de partyscene spreekt men dan ook van free tekno. Niet alleen is tekno veel hardere en kalere muziek dan de commerciële techno die in veel discotheken wordt gedraaid, de parties zijn ook nadrukkelijk niet gericht op het maken van winst
,,Ik ken natuurlijk niet elke eigenaar van een set speakers van meer dan 400 Watt'', vertelt Ruben, ,,maar zelf ken ik er geen één waarbij het draait om de winst. De sound systems bestaan stuk voor stuk uit enthousiastelingen die door het bundelen van de bus van een oom, een gehuurde aggregaat, de draaitafels van x en de PA van de studierichting muziekregistratie iets op poten zetten.''
Die paar speakers en die ene versterker zijn na tien jaar, veel ervaring en nog veel meer plezier uitgegroeid tot... eigenlijk precies hetzelfde. Ruben: ,,Het is nog steeds een gehuurde, of inmiddels tweedehands aangeschafte aggregaat, de versterkers zijn groter geworden en het aantal speakers ook, maar het is nog steeds voor het overgrote deel tweedehands spul. Het geleende busje is ook nog steeds een geleend busje...''
Ook Kierewiet heeft sinds ze anderhalf jaar geleden begon met het geven van feesten slechts eenmaal winst gemaakt. ,,Hierdoor konden we nieuwe kabels en andere hoognodige dingen kopen''', zegt Joost. ,,De apparatuur hebben we vooral uit eigen zak betaald. Het gaat ons er om dat iedereen voor weinig geld een leuke avond heeft. Dit in tegenstelling tot de legale houseparties, georganiseerd door ID&T en dergelijke, waar je al snel 30 tot 50 euro betaalt om binnen te komen en een biertje 3 euro kost. Bij ons kost bier 1 euro en we heffen geen entree.''
Het optreden van de politie maakt het wel steeds moeilijker om uit de kosten te komen. Joost: ,,Omdat de feesten vroegtijdig worden afgebroken kunnen we geen bier meer verkopen en dat is onze enige inkomstenbron. De laatste jaren staat er daarom steeds vaker een donatiepot bij de ingang. Ook worden er regelmatig benefietfeesten gehouden waar wel entree wordt geheven. Bijvoorbeeld om de kosten te dekken voor een set opgeblazen speakers of de boete van de politie.''
Muziekstijlen
Ondanks het optreden van de politie en het geringe aantal geschikte locaties voor een party, kent ons land nog steeds een omvangrijke free teknoscene. Volgens Joost zijn er in Nederland zo'n twintig sound systems, waarvan er ongeveer tien actief proberen feesten te geven.
Daarnaast komen er regelmatig sound systems uit andere landen op bezoek. Want daarin heeft Ten Hoopen wél gelijk, de free partyscene is een inter- of transnationaal netwerk. Nederlandse tekno-liefhebbers zijn niet te beroerd om voor een goed feest naar België, Frankrijk, Duitsland, Spanje of Tsjechië af te reizen, en andersom geldt hetzelfde.
Bovendien zijn er ook sound systems die vooral Goa, Drum&Bass, Ragga, Gothik, of een andere muziekstijl draaien. En al deze muziekstijlen kennen weer hun eigen circuit van illegale feesten.
,,Goa is ook hartstikke underground'', zegt Robert-Jan die de naam van zijn sound system liever niet prijsgeeft. ,,Alleen in Amsterdam zijn er al tientallen sound systems die Goa draaien. In het voormalige ELF-pand aan de Vlaardingenlaan in Amsterdam en het huidige BricoRama vinden regelmatig Goa-feesten plaats. Maar ook de uptempo Jungle en Drum&Bass parties waren in het begin hartstikke underground en trokken veel teknoliefhebbers.''
Wat hem betreft zou het met het oog op het politie-optreden en dreigende kraakverbod goed zijn als de eilandjesmentaliteit in de partyscene doorbroken wordt. Robert-Jan: ,,Bij de Goa-parties hebben we minder last van de politie omdat we geen alcohol verkopen en de Goa-muziek heeft alleen mid-laag waardoor de muziek niet op grote afstand te horen is. Maar het wordt wel steeds moeilijker om geschikte locaties te vinden. Het zou daarom goed zijn om gezamenlijk te proberen ervoor te zorgen dat een kraakverbod van bedrijfspanden er niet komt.''
Manier van leven
Volgens Robert-Jan hoeft een kraakverbod niet het einde van de free partyscene te betekenen. ,,Je moet alleen nog langer zoeken naar een geschikte locatie''. Joost denkt dat door het verbieden van het kraken van bedrijfspanden sommige systems minder actief zullen worden, anderen juist actiever en om politieke redenen een feest geven. ,,Dan is het geen kraak meer, maar een bezetting. Zeker is dat de teknoscene zal blijven bestaan, omdat het voor velen een manier van leven is.''
Wat dat inhoudt? ,,Dat is heel simpel te verwoorden en ontzettend moeilijk om over te brengen'', zegt Ruben. ,,Je jas ergens neer kunnen leggen en hem dan ook nog terug vinden. Iemand kunnen aanstoten zonder een vuist in je gezicht te krijgen. In Tsjechië dezelfde mensen ontmoeten als in Deventer. Altijd weer een nieuwe locatie moeten vinden op basis van een paar simpele aanwijzingen. Je aanwezigheid die niet wordt gebruikt voor reclame, winst of de promotie van een gemeente.''
,,Maar ook de onverwachte initiatieven'', zo vervolgt Robert-Jan, ,,die worden genomen in de vorm van live acts, decoraties, locaties, live sets en muziekstijlen. De toewijding die mensen ertoe brengt om er honderden kilometers voor te reizen. De ontzettend gezellige sfeer die met zo weinig middelen en een simpele instelling tot stand komt... Als je dat nu allemaal door elkaar mixed, dan kom je een beetje in de buurt. En... smaken verschillen, dus de heerlijke, krachtige muziek noem ik bij deze als laatste reden.''
Freek Kallenberg
Check it out: http://www.freetekno.nl
Uit: Ravage #16 van 19 december 2003
Fight for your right to party
Free partyscene onder vuur
Volgens het CDA-kamerlid Ten Hoopen zouden illegale feesten in gekraakte bedrijfspanden voor veel schade en overlast zorgen, terwijl de organisatoren stinkend rijk worden. Niets is minder waar. De sound systems doen het niet voor het geld en leiden steeds vaker verlies omdat de politie de feesten vroegtijdig beëindigd.
In een gekraakt bedrijfspand aan de Boterberg in Tilburg dansen teknoliefhebbers uit onder meer Nederland, Duitsland en Frankrijk al de hele nacht op de opzwepende klanken van een Nederlands en een drietal buitenlandse sound systems, als plotseling de politie voor de deur staat.
De muziek moet ongenblikkelijk stoppen en om uiterlijk drie uur moeten de sound systems hun spullen hebben gepakt, anders wordt alles in beslag genomen, zo laten de agenten weten. Omdat men uit ervaring weet dat dit geen loos dreigement is, wordt het feest beëindigd en de boel opgeruimd. Wanneer de politie om half vier komt controleren, is het podium leeg en zijn de meeste bezoekers verdwenen.
Teknoliefhebbers zijn er inmiddels aan gewend. ,,Bijna iedere week wordt er wel een feestje vroegtijdig beëindigd door ingrijpen van de politie'', zegt Tommie van sound system Kierewiet. ,,Meestal komt de politie je eerst waarschuwen. Als je dan niet begint met afbreken of binnen een uur stopt, kunnen ze je apparatuur in beslag nemen. Zelf hebben wij het zover nooit laten komen.''
Helaas waarschuwt de politie niet altijd voordat ze ingrijpen. Vorige maand werd van sound system Proces Kabaal niet alleen de geluidsinstallatie, maar ook de gehele platencollectie in beslag genomen. Pas weken later kregen ze de spullen na een hoop getalm van de kant van de politie en officier van justitie weer terug.
Geweld
Ruben bezoekt sinds 1996 regelmatig teknoparties. Volgens hem is het optreden van de politie in de loop der jaren veranderd. ,,Een jaar of tien geleden waren de 'illegale' parties nog een relatief nieuw verschijnsel. Tegen de tijd dat de politie bedacht had hoe ze het feest moest stoppen, was alles al opgeruimd en iedereen vertrokken. Maar ook de politie leert en helaas kiezen ze daarbij meestal voor de snelste oplossing, namelijk geweld. Honden, ME-pelotons, de brandweer, het is allemaal meerdere malen ingezet en met alle gevolgen van dien'', aldus Ruben.
De meeste politiekorpsen hebben inmiddels draaiboeken ontwikkeld om deze feesten aan te pakken. Maar een landelijk beleid voor de aanpak van 'illegale' feesten is er niet. Het voorkomen van deze feesten heeft voor minister van Binnenlandse Zaken Remkes geen prioriteit, zo blijkt uit antwoorden op Kamervragen van Van der Staaij. De SGP'er wilde weten waarom er bij een illegale party in het natuurgebied Bergerheide in Noord-Limburg in september vorig jaar pas na twee dagen werd ingegrepen. Hij vroeg zich af of de overheid illegale parties soms tolereert.
Dit laatste was volgens minister Remkes niet het geval, maar de ontruimingen dienen wel op een 'zorgvuldige, geweldloze en in alle opzichten een verantwoorde wijze' te verlopen. Daarom duurde het in dit geval twee dagen voordat er werd ingegrepen, zo liet de hij weten.
Maar niet alle politiekorpsen gaan zo 'zorgvuldig en geweldloos' te werk als die in Bergen. Vooral de politie in Rotterdam en Utrecht treedt vaak hard op, weet Ruben. ,,Gemeenten willen niet graag bekend staan als een plaats waar je zonder veel problemen een illegaal feest kunt geven. Dat is een schrikbeeld voor elke burgemeester.''
Het komt dan ook steeds vaker voor dat de politie de 'organisatoren' aanpakt door versterkers, speakers, aggregaten en soms zelfs langspeelplaten in beslag te nemen. ,,Dit is extra vervelend voor een sound system omdat een groot deel van dit materiaal vaak gehuurd wordt'', zegt Ruben. ,,Als je die spullen te laat inlevert bij de verhuurder krijg je meestal hoge boetes. De politie weet dat. Hoewel het hen zelden lukt om gehuurd materiaal definitief af te nemen, moet je wel actief achter je in beslag genomen spullen aanzitten: Verzoeken indien, bezoeken afleggen, advocaten en andere juridische steun inroepen... een hoop gedoe.''
Overleg
Op vrijwel elke 'illegale' party komt tegenwoordig de politie even een kijkje nemen. In overleg met de officier van justitie wordt vervolgens bekeken of men ingrijpt of niet. Dat is afhankelijk van de locatie en mogelijke geluidsoverlast en de moeite die men heeft genomen om niemand tot last te zijn. Want in tegenstelling tot wat het CDA-kamerlid Ten Hoopen in toelichting op zijn motie voor een verbod op het kraken van bedrijfspanden beweert, laten de feestende krakers bij vertrek zelden een grote puinhoop achter.
,,Een jaar of tien geleden werden de feesten nog vaak in slooppanden gegeven'', zegt Ruben. ,,Toen was het nog niet zo belangrijk om de locatie netjes achter te laten. Er waren bijvoorbeeld regelmatig feesten in de oude steenfabriek in Vuren in Noord-Brabant. Een zwaar vervallen fabriekspand dat nergens nog goed voor was, behalve voor een tekno-feestje.''
Voor een tekno-feest is een flinke afstand van de bewoonde wereld (om geluidsoverlast te voorkomen) en een beetje beschutting al genoeg. Dergelijke locaties worden echter steeds zeldzamer en ging men op zoek naar alternatieven, zoals gekraakte panden.
,,Omdat een gekraakt pand nog steeds een eigenaar heeft moet daar rekening mee worden gehouden'' zegt Ruben. ,,Meestal worden bij de ingang en de bar flyers uitgedeeld met daarop het verzoek respect te hebben voor andermans eigendommen en dus de boel niet te slopen en te bekladden met graffiti. De bezoekers die tot het einde blijven, steken vaak de handen uit de mouwen door mee te helpen opruimen. Bij (illegale) festivals neemt men vuilniszakken mee om het afval dat in de directe omgeving ligt op te ruimen.''
Winst
Een ander argument van Ten Hoopen luidt dat de organisatoren van deze feesten bakken met geld verdienen en vaak 10 tot 15 euro entree vragen. ,,Ik vind het triest dat een Kamerlid met dergelijke argumenten komt om een kraakverbod kracht bij te zetten'', zegt Ruben. ,,Het is gewoon niet waar. Bijna alle feesten zijn gratis.''
In de partyscene spreekt men dan ook van free tekno. Niet alleen is tekno veel hardere en kalere muziek dan de commerciële techno die in veel discotheken wordt gedraaid, de parties zijn ook nadrukkelijk niet gericht op het maken van winst
,,Ik ken natuurlijk niet elke eigenaar van een set speakers van meer dan 400 Watt'', vertelt Ruben, ,,maar zelf ken ik er geen één waarbij het draait om de winst. De sound systems bestaan stuk voor stuk uit enthousiastelingen die door het bundelen van de bus van een oom, een gehuurde aggregaat, de draaitafels van x en de PA van de studierichting muziekregistratie iets op poten zetten.''
Die paar speakers en die ene versterker zijn na tien jaar, veel ervaring en nog veel meer plezier uitgegroeid tot... eigenlijk precies hetzelfde. Ruben: ,,Het is nog steeds een gehuurde, of inmiddels tweedehands aangeschafte aggregaat, de versterkers zijn groter geworden en het aantal speakers ook, maar het is nog steeds voor het overgrote deel tweedehands spul. Het geleende busje is ook nog steeds een geleend busje...''
Ook Kierewiet heeft sinds ze anderhalf jaar geleden begon met het geven van feesten slechts eenmaal winst gemaakt. ,,Hierdoor konden we nieuwe kabels en andere hoognodige dingen kopen''', zegt Joost. ,,De apparatuur hebben we vooral uit eigen zak betaald. Het gaat ons er om dat iedereen voor weinig geld een leuke avond heeft. Dit in tegenstelling tot de legale houseparties, georganiseerd door ID&T en dergelijke, waar je al snel 30 tot 50 euro betaalt om binnen te komen en een biertje 3 euro kost. Bij ons kost bier 1 euro en we heffen geen entree.''
Het optreden van de politie maakt het wel steeds moeilijker om uit de kosten te komen. Joost: ,,Omdat de feesten vroegtijdig worden afgebroken kunnen we geen bier meer verkopen en dat is onze enige inkomstenbron. De laatste jaren staat er daarom steeds vaker een donatiepot bij de ingang. Ook worden er regelmatig benefietfeesten gehouden waar wel entree wordt geheven. Bijvoorbeeld om de kosten te dekken voor een set opgeblazen speakers of de boete van de politie.''
Muziekstijlen
Ondanks het optreden van de politie en het geringe aantal geschikte locaties voor een party, kent ons land nog steeds een omvangrijke free teknoscene. Volgens Joost zijn er in Nederland zo'n twintig sound systems, waarvan er ongeveer tien actief proberen feesten te geven.
Daarnaast komen er regelmatig sound systems uit andere landen op bezoek. Want daarin heeft Ten Hoopen wél gelijk, de free partyscene is een inter- of transnationaal netwerk. Nederlandse tekno-liefhebbers zijn niet te beroerd om voor een goed feest naar België, Frankrijk, Duitsland, Spanje of Tsjechië af te reizen, en andersom geldt hetzelfde.
Bovendien zijn er ook sound systems die vooral Goa, Drum&Bass, Ragga, Gothik, of een andere muziekstijl draaien. En al deze muziekstijlen kennen weer hun eigen circuit van illegale feesten.
,,Goa is ook hartstikke underground'', zegt Robert-Jan die de naam van zijn sound system liever niet prijsgeeft. ,,Alleen in Amsterdam zijn er al tientallen sound systems die Goa draaien. In het voormalige ELF-pand aan de Vlaardingenlaan in Amsterdam en het huidige BricoRama vinden regelmatig Goa-feesten plaats. Maar ook de uptempo Jungle en Drum&Bass parties waren in het begin hartstikke underground en trokken veel teknoliefhebbers.''
Wat hem betreft zou het met het oog op het politie-optreden en dreigende kraakverbod goed zijn als de eilandjesmentaliteit in de partyscene doorbroken wordt. Robert-Jan: ,,Bij de Goa-parties hebben we minder last van de politie omdat we geen alcohol verkopen en de Goa-muziek heeft alleen mid-laag waardoor de muziek niet op grote afstand te horen is. Maar het wordt wel steeds moeilijker om geschikte locaties te vinden. Het zou daarom goed zijn om gezamenlijk te proberen ervoor te zorgen dat een kraakverbod van bedrijfspanden er niet komt.''
Manier van leven
Volgens Robert-Jan hoeft een kraakverbod niet het einde van de free partyscene te betekenen. ,,Je moet alleen nog langer zoeken naar een geschikte locatie''. Joost denkt dat door het verbieden van het kraken van bedrijfspanden sommige systems minder actief zullen worden, anderen juist actiever en om politieke redenen een feest geven. ,,Dan is het geen kraak meer, maar een bezetting. Zeker is dat de teknoscene zal blijven bestaan, omdat het voor velen een manier van leven is.''
Wat dat inhoudt? ,,Dat is heel simpel te verwoorden en ontzettend moeilijk om over te brengen'', zegt Ruben. ,,Je jas ergens neer kunnen leggen en hem dan ook nog terug vinden. Iemand kunnen aanstoten zonder een vuist in je gezicht te krijgen. In Tsjechië dezelfde mensen ontmoeten als in Deventer. Altijd weer een nieuwe locatie moeten vinden op basis van een paar simpele aanwijzingen. Je aanwezigheid die niet wordt gebruikt voor reclame, winst of de promotie van een gemeente.''
,,Maar ook de onverwachte initiatieven'', zo vervolgt Robert-Jan, ,,die worden genomen in de vorm van live acts, decoraties, locaties, live sets en muziekstijlen. De toewijding die mensen ertoe brengt om er honderden kilometers voor te reizen. De ontzettend gezellige sfeer die met zo weinig middelen en een simpele instelling tot stand komt... Als je dat nu allemaal door elkaar mixed, dan kom je een beetje in de buurt. En... smaken verschillen, dus de heerlijke, krachtige muziek noem ik bij deze als laatste reden.''
Freek Kallenberg
Check it out: http://www.freetekno.nl
-spaceman-
Badass junkie
Ketaboy zei:Utreg was mooi feeske allright. Geinig om -spaceman- weer eens tegen het lijf te lopen
Jazeker, leuk om je weer is te zien Ketaboy! En leuk om je ook weer is te spreken.
Het was een interessant gesprek.
Similar threads
