Elke dag een nieuw hoofdstuk. Inmiddels zie ik dit als mijn dagboek.
Dag 4 clean.
Flanellen benen zijn nog aanwezig; ben inmiddels erachter wat het exact is. Het zijn stijve spieren in me benen. Daardoor voelt elke beweging als anders dan normaal.
Vandaag is echt de eerste dag dat ik voel dat ik nuchter begin te worden. De sluier van benzo's is eraf. Ik voel weer dingen. Vanochtend was t echt zo van ah zo voelt blijdschap!
Maar echt nog fors aan het ontwennen. Spanning op de borst, duizelig, spanning door me lijf, misselijk, heel snel emotioneel, wat verwarring.
De pijn op de borst met de duizeligheid en slapte was voor de arts hier een rede voor een ECG. Uiteraard niks uitgekomen. Zo intens is het dus.
Ik denk wel dat ik ondertussen een soort verdraagzaamheid heb gecreëerd tegen de ontwenningsverschijnselen.
Het is heel fors maar het lukt me om tot dingen te komen. Wel moet ik elke paar uur even op me kamer ontprikkelen zegmaar. Anders word ik overvallen door duizeligheid en slapte.
Slapen is wel flink ellendig; slaap een paar uurtjes en word dan weer wakker door een nachtmerrie. En dan wisselt zich af.
Máár ik vreesde zolang voor de 4e dag; nu is die aangebroken en merk ik dat ik de ontwenningsverschijnselen kan verdragen. Dat geeft me weer kracht om door te gaan voor vandaag. Morgen kan het zo weer anders zijn.