Terugval in benzo's, controleverlies.
- Onderwerp starter Raver
- Startdatum
De Zandman
DF-koning
Ik zal het jammer vinden, als je definitief verdwijnt, @Raver .
Ik heb jouw verhaal gevolgd, en als ook ex-benzo verslaafde herkende ik veel van wat je hebt meegemaakt in de strijd tegen de verduivelde benzo ellende.
Maar ik begrijp het wel.
Als DF geen meerwaarde meer voor je heeft, dan kan dit een signaal zijn om weg te gaan.
Respect voor je!
Jazz35
Wijs gebruiker
Goed van je, Raver! Ik overweeg het ook, eerst die van een maand, dan een permanente. Ik wens jou alle goeds toe!
Kordie
DF-koning
Jammer
Alweer een topper (ook in de zin van ervaringsdeskundige/deler/waarschuwer/kenner) die ons gaat verlaten.
Die maand snap ik wel even. Even ademrust is niet verkeerd. Maar een permban zou ik erg jammer vinden
_shikantaza
Badass junkie
Raver
Badass junkie
Zoals misschien wel is opgevallen ben ik nog steeds op het forum. Ik had wel een ban aanvraag gedaan maar bij nader inzien is harm reduction me ook veel waard. Voor nu iig.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
_shikantaza
Badass junkie
Fijn dat je toch blijft. Houd het klein en doe elke dag iets buiten je comfort zone. Je kunt veel meer dan je denkt 👍
Kordie
DF-koning
Fijn dat je blijft Raver.
En dat je onze kennis wilt blijven delen over hoe het met je gaat, en zeker ook hoe gevaarlijk teveel en te structureel benzo's namelijk is.
Je maakt stapjes vooruit, en dat is al heel goed.
Grotere stappen komen vanzelf op den duur wel.
Dan ga je weer fluitend de deur uit
Jazz35
Wijs gebruiker
Allereerst: fijn dat je toch nog op DF bent!
Ik las dat je momenteel veel angst ervaart om de straat op te gaan of andere dingen te ondernemen. Rot voor je man. Ik heb die periodes ook gehad. En het is echt wel belangrijk dat je jezelf niet gaat opsluiten en je wereldje steeds kleiner maakt. Mild exposure inderdaad. De podcast van Andrew Huberman (een neurowetenschapper), Huberman Lab geeft goede tips en inzichten onder andere met betrekking tot anxiety and stress relief. De moeite waard om eens in te duiken. Mij hebben zijn afleveringen over stress, anxiety, bipolar disorder and ADHD erg goed geholpen. Hij legt niet alleen helder en uit, maar geeft ook bruikbare tips (wel op een behoorlijk gedetailleerd en soms wetenschappelijk niveau en dus in het Engels, weet niet of je daar comfortabel mee bent).
Hiernaast denk ik toch belangrijk om in beweging te blijven, ook al is dat misschien lastig voor je. Ook thuis kun je wat oefeningen doen. Ook al ben je moe, uiteindelijk geeft bewegen vaak energie. Evenals buitenlucht en zon (ik zeg vast niets nieuws
). Vanavond ga ik zelf (tip van Huberman) vanavond een half uurtje Yoga Nidra proberen. Gewoon thuis. Schijnt een megagoede reset voor lichaam en geest te zijn, anders dan meditatie. Ik ben wel benieuwd.Verder: dit mág even hè. Gaat ook weer over. Je lijf is vast moe van het plots moeten functioneren zonder dat de deksel erop zit. Kan me voorstellen dat alles dan wat harder binnenkomt en dat dat je moe maakt. Het gaat over, echt!! Hou vol jij!
Laatst bewerkt:
_shikantaza
Badass junkie
Yup. Ik was hartstikke moe, maar kon gek genoeg niet slapen overdag ondanks die vermoeidheid die recht achter m'n ogen leek te zitten. Slapte, hmm. Ik ben nooit heel sterk geweest.
Manu76
Badass junkie
Ja, komt me zeker bekend voor. In de maanden dat ik stopte met THC toevoer, maar ook bij ontwenningsverschijnselen na stoppen of afbouwen van SSRI en Pregabaline.
Vaste slaaptijden aanhouden
Beweging
Gezond dieet
Een nieuwe hobby..
En geen haast hebben!
Succes toegewenst in deze periode!
Raver
Badass junkie
Ben alweer enorme stappen vooruit gegaan! Ik verwacht eerlijk gezegd niet dat ik een geval ga zijn die nog 6 maanden later last heeft van (ernstige) klachten. Fijn gevoel dat ik echt richting herstel aan het groeien ben.
Spannend dingetje wel alleen; ik ga dinsdagonder narcose. Heb mijn anesthesist gebeld met de vraag of ze mij geen benzodiazepines willen geven. Dat waren ze ook niet van plan was het antwoord. Maar ik begreep dat narcose middelen ook werken op het centrale zenuwstelsel. Propofol schijnt ook iets te doen met GABA. Dus ben erg benieuwd of ik daarna meer klachten ga krijgen. Al zal het om een korte blootstelling gaan.
Spannend dingetje wel alleen; ik ga dinsdagonder narcose. Heb mijn anesthesist gebeld met de vraag of ze mij geen benzodiazepines willen geven. Dat waren ze ook niet van plan was het antwoord. Maar ik begreep dat narcose middelen ook werken op het centrale zenuwstelsel. Propofol schijnt ook iets te doen met GABA. Dus ben erg benieuwd of ik daarna meer klachten ga krijgen. Al zal het om een korte blootstelling gaan.
Laatst bewerkt:
Raver
Badass junkie
We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
RnB_fan
Bewuste gebruiker
Allemaal heel erg herkenbaar, kerel. Het herstel van benzo's is zo enorm grillig. Het duurde bij mij wel een jaar, voordat ik bijna geen door jou benoemde 'waves' meer ervaarde. Om gek van te worden. Maar het gaat over. Volhouden!We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
Kordie
DF-koning
We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
Teneerste, "mooi" hoe je je gevoelens zo goed weet te verwoorden.
En erg om te lezen wat die waves met je doen.
Stapje voor stapje ga je er komen !
_shikantaza
Badass junkie
Hoe moeilijk het ook is, het gaat over. Heb je een dagbesteding die je er van zou weerhouden om te doomscrollen in passiviteit enzo?We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
En hoe zit het met verslavingszorg of andere therapie eigenlijk?
Damius
Bewuste gebruiker
Misschien is dit dan wel een geruststellende gedachte: je weet dat je je ook weer beter gaat voelen én dat het voorbij gaat.
Klinkt hoe dan ook verschrikkelijk om mee te maken. Veel sterkte en keep up the good work!
Raver
Badass junkie
Ik ben bezig met mijn reïntegratie. Verder haal ik veel ontspanning uit zwemmen of wandelen. Als ik dat dus ook daadwerkelijk toe. Laatste paar dagen gaat t wel weer wat de betere kant op.
Momenteel onderweg naar werk voor 6 uurtjes.
Ik heb 2 keer per week ambulante detoxgroepen gevolgd en ik zie elke week mijn psycholoog voor CGT en exposuretherapie.
Raver
Badass junkie
Gruwelijk grillig. Maar fijn dat voor mij dat het iig herkenbaar is en ik niet gek word haha.
Ik zag je ooit beschrijven dat je bang was voor hersenschade. Ik snap nu echt volledig wat je bedoelde.
Soms is de brainfog zo intens. Het is net alsof ik mijn intelligentie ben verloren. Bizar.
_shikantaza
Badass junkie
Sounds good 👍
Zeer herkenbaar! Alles wat je noemt heb ik nu na 5 maanden clean van de benzo (en de rest) ook nog steeds.We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver
Maaaaar:
Ik kan elke maand zeggen dat het beter gaat dan de maand ervoor 💪 . Natuurlijk nog steeds ook zijn up en downs maar de downs worden steeds minder diep en de ups steeds vaker en hoger.
Ik vind het allemaal maar knap hoor dat ondanks je klachten je zo hard met reintegratie bezig bent. Mag je best heel erg trots op zijn!
Nou zijn onze situaties natuurlijk niet gelijk maar ik ben nog volledig bezig met herstel en zit nog in de ziektewet. Dus dikke vette respect voor jou topper!
Kordie
DF-koning
wat ben jij ontzettend goed bezig, schouderklop!
De Zandman
DF-koning
Brakka Mang
Badass junkie
Ze zeggen dat het minimaal een jaar duurt voordat alles een beetje is herstelt. In ieder geval bij volledige abstinentie. Als ik het goed heb val je ook vaak terug in blowen na clean worden van andere middelen. Heb je daar nu moeite mee of ben je daar ook wel vanaf nu? Anxiety en blowen is natuurlijk ook geen goede combi. Ik werd daar ook altijd verschrikkelijk angstig van, pleinvrees mensenvrees, eigenlijk alles vrees 😜
De Zandman
DF-koning
Idd. Het herstel van een benzo verslaving duurt een flinke tijd.
Ikzelf heb om echt te herstellen van de benzo's ongeveer een half jaar nodig gehad waarna zich een volgende verslaving zich aan diende.
Raver
Badass junkie
Dat was inderdaad wel vaak het geval. Gelukkig nu geen moeite mee. Wil lekker clean zijn!
Brakka Mang
Badass junkie
Gij bent goed bezig💪🏽🙏🏽
RnB_fan
Bewuste gebruiker
Gelukkig ben ik dat inmiddels niet meer!
Mijn koppie werkt weer zoals voorheen. Maar het heeft wel ruim een jaar van absitinentie, herstel en gezond leven gekost, voordat ik me weer normaal ging voelen. Inmiddels anderhalf jaar onderweg en nu wil ik nooit meer terug!
De Zandman
DF-koning
Maar je houdt het goed vol, @Raver!
Met het verlopen van de tijd zal het beter gaan en dat weet jij ook
Sterkte!
Bij mij duurde het ook erg lang, de geestelijke ontwenning....
Kordie
DF-koning
Raver
Badass junkie
Dankjewel. Ik vind vooral de fysieke vage klachten lastig. En de mentale depressie en uitzichtloosheid. Man wat zwaar inderdaad. Maar ben nog steeds even sterk tegenover benzo's, nooit meer.
Dankjewel man. Dat is ook inderdaad veel waard.
🥰
