DreamerOfDreams
Bewuste gebruiker
ik zit met het volgende probleem:
ik blow nu een jaar of 4/5, gemiddeld 2/3 keer in de week. laatste maanden dagelijks door mijn langzaam maar zeker groeiende tabaksverslaving. Het dagelijks paffen werd mij rap teveel/chaotisch/met lichte psychotische trekjes (hebben we dat niet allemaal een beetje?)
ik ben daardoor gestopt met tabak en rook nu automatisch minder wiet & hasj. ik probeer nu moedig om zoveel mogelijk met een pijpje te roken ondanks dat ik daarbij het helse genot van het 'joint roken' moet missen.
het probleem is, als ik een tijd geen tabak meer gerookt heb voel ik mij slecht en depri. het lijkt een winterdip, maar in de zomer heb ik dat ook ondervonden, dat ik een tijd stop met blowen en pas als ik na lange tijd weer een paar trekjes neem van een joint dat ik dan wakker wordt, weer blij, zorgeloos en euforisch kan zijn, en weer veel zin krijg om vanalles te doen.
ik leef dus met een haat liefdesverhouding met wiet & tabak, en ik vraag mij af waarom ik mij alleen goed kan voelen als ik rook, en waarom de afkick zo lang lijkt te duren.
Het lijkt logisch dat een tabaks afkick de oorzaak is, maar andere dingen wijzen erop dat ik mij zonder wiet echt niet goed voel. Het is ook zo dat als ik geblowt heb dat ik mij de volgende ochtend zeer goed zal voelen (naast de gebruikelijke dufheid)
als ik lange tijd stop met blowen (dat is naar mijn normen een week of 2 maar is ook al 2 maand geweest) vind ik het leven ook altijd een stuk oppervlakkiger, ik ben wel heel blij en joepie wat voel ik mij goed dat ik niet meer smoor en ik slaap beter en blabla maar als ik dan weer een joint rook dan heb ik het gevoel dat ik eindelijk weer wakker word en weer echt bewust lijk te zijn (ik overdrijf nu wel)
dus mijn vraag: hoe zit het met lange termijn afkicken van wiet en tabak
ik blow nu een jaar of 4/5, gemiddeld 2/3 keer in de week. laatste maanden dagelijks door mijn langzaam maar zeker groeiende tabaksverslaving. Het dagelijks paffen werd mij rap teveel/chaotisch/met lichte psychotische trekjes (hebben we dat niet allemaal een beetje?)
ik ben daardoor gestopt met tabak en rook nu automatisch minder wiet & hasj. ik probeer nu moedig om zoveel mogelijk met een pijpje te roken ondanks dat ik daarbij het helse genot van het 'joint roken' moet missen.
het probleem is, als ik een tijd geen tabak meer gerookt heb voel ik mij slecht en depri. het lijkt een winterdip, maar in de zomer heb ik dat ook ondervonden, dat ik een tijd stop met blowen en pas als ik na lange tijd weer een paar trekjes neem van een joint dat ik dan wakker wordt, weer blij, zorgeloos en euforisch kan zijn, en weer veel zin krijg om vanalles te doen.
ik leef dus met een haat liefdesverhouding met wiet & tabak, en ik vraag mij af waarom ik mij alleen goed kan voelen als ik rook, en waarom de afkick zo lang lijkt te duren.
Het lijkt logisch dat een tabaks afkick de oorzaak is, maar andere dingen wijzen erop dat ik mij zonder wiet echt niet goed voel. Het is ook zo dat als ik geblowt heb dat ik mij de volgende ochtend zeer goed zal voelen (naast de gebruikelijke dufheid)
als ik lange tijd stop met blowen (dat is naar mijn normen een week of 2 maar is ook al 2 maand geweest) vind ik het leven ook altijd een stuk oppervlakkiger, ik ben wel heel blij en joepie wat voel ik mij goed dat ik niet meer smoor en ik slaap beter en blabla maar als ik dan weer een joint rook dan heb ik het gevoel dat ik eindelijk weer wakker word en weer echt bewust lijk te zijn (ik overdrijf nu wel)
dus mijn vraag: hoe zit het met lange termijn afkicken van wiet en tabak
las ik een 'pauze' in en stop ik een paar weekjes met smoken.