Truffels en angst

[Ikbeneenfiets]

Beste mensen,

Ik ben een 24 jaar oude man. Ik zit nu al een paar jaar thuis met psychische klachten. Dit betreft voornamelijk een variëteit aan angst en spanningsklachten. Ik ben niet depressief. Ik heb hier waarschijnlijk wat aanleg voor en blowen hielp ook niet. Ik heb nu al 5 jaar niks gebruikt inclusief alcohol. Toen ik net ziek was geworden heb ik een keer 2cb gedaan 15 gram. Was er heftig en angstig maar heb het uiteindelijk wel kunnen sturen en controleren. Setting was absoluut niet chil en ik had veel alcohol op. Ik was erg wanhopig toen. Ik ben nu al heel lang bezig met therapie en veel sporten en het gaat iets beter met me. Ik kan mijn gedachten goed controleren en mediteer veel. Ik kan echter de spanning niet uit mijn lichaam krijgen. Al mijn spieren zijn 24 uur per dag compleet verkrampt en ik heb ook veel last van alle andere klachten die je van spanning kan krijgen. Het is alsof ik mijn onderbewustzijn er niet van kan overtuigen dat alles ok is, terwijl ik bewust toch een boel heb geleerd.

Nu heb ik gehoord dat psilocybine alles een beetje in nieuw perspectief kan plaatsen, mits je een trip goed stuurt. Ik wil dit proberen. Echter ik heb nog veel spanning in mijn lichaam en achter in mijn hoofd. Kan ik dit proberen denk je en zou ik daar wat aan kunnen hebben? Ik ben bewust dat de trip erg confronterend gaat zijn voor mijn angst. Maar ik hoop juist dat het daarbij kan helpen en ben benieuwd hoe jullie daar over denken.

Ik heb helaas de meeste van mijn vrienden verloren en heb niemand om mij te zitten.

Zo ja, wat voor een dosis raden jullie aan?

Bedankt voor het reageren bij voorbaat,

Een fiets

 

[De Dunne]

Hoi Ikbeneenfiets! (Geinige naam haha)
Wat vervelend dat je al zo lang psychische problemen hebt, erg rot. Er zijn idd therapieën die gebruik maken van psilocybine. Het kan idd wel werken heb ik gelezen. Maarrrrr.... Trippen als je mentaal niet lekker in je vel zit kan ook juist nadelig werken. Bad trips die je mentale staat nog meer verslechteren.
Daarom word het gebruik van drugs, tripmiddelen vooral, afgeraden als je mentaal niet goed zit.
Ik denk dat het een keuze/risico is dat je zelf moet afwegen.
Misschien zijn er zo nog andere df’ers die je er meer over kunnen vertellen.

 

[Mindless]

Hee!

Het kan helpen, want het kan je leren je angst/spanning vanuit een ander perspectief te zien. En het kan je laten zien hoe je door middel van het onderliggende verlangen van de spanning af te willen komen je meditatie saboteert. Deze vaak subtiele aanwezige motivatie zorgt ervoor dat de eigenlijke meditatie niet in gang gezet wordt. What you resist, persists.

Ik ben bekend met de klachten die je omschrijft. Het is een diep, gelaagd, hardnekkig (en vaak enorm frustrerend) probleem. Uiteraard wil je van je klachten af komen, maar gek genoeg kun je er pas wat aan doen op het moment dat je het verlangen om van het probleem af te komen opgeeft. Een trip kan je op directe wijze tonen hoe je je angst/pijn/spanning kunt accepteren op een oprechte manier zodat het de mogelijkheid heeft om op eigen tempo op te lossen.

Maar wat De Dunne zegt is waar. Het is een afweging die je zelf moet maken, want er zitten risico's aan trippen. Het is geen voorwaarde dat je geen enkel mentaal probleem hebt, want het zijn middelen die je juist helpen met heling. Maar je moet voldoende mentaal stabiel zijn om eventuele moeilijke momenten aan te kunnen.

Wat betreft de dosering raad ik beginners meestal 7 tot 10 gram aan. Dat is ongeveer een half pakje of iets meer. Wat je je het beste vanaf het begin al kunt beseffen is dat psychedelica slechts tools zijn. Jijzelf bent degene die de heling doet. Trap niet in de valstrik dat deze middelen jou gaan fixen. Het zijn enorm sterke tools, maar je zult wanneer een trip is afgelopen verder moeten op eigen kracht. Het is een grote waste of time om te denken dat een trip of zelfs tientallen trips jou gaan fixen (believe me, i know...). Leer ervan wat je kunt, maar besef dat jij het moet doen.

Veel succes en ben benieuwd wat je bevindingen zijn mocht je het proberen.

 

[De Dunne]

Ge-edit:

Maar je moet voldoende mentaal stabiel zijn om eventuele moeilijke momenten aan te kunnen.

Precies! Trippen op truffels (en heel misschien ooit eens LSD) staat zeker op mijn “to do list” maar omdat ik mezelf nog niet vertrouw of ik niet weet dat ik mijzelf wel kan handelen met een trip stel ik het uit.
Op het moment ben ik mentaal wel goed en redelijk stabiel maar in mijn beleving nog niet sterk of gedurft genoeg om echt te trippen. Ik heb een verleden met lichte psychisch slechte periodes (mede zelf gecreëerd door een jaren lange zware wiet verslaving) en weet van mijzelf dat ik nogal een control freak ben. Voor mij reden genoeg nu geen tripmiddelen te nemen. Ik verwacht namelijk eerder een vette bad trip te krijgen dan iets positiefs er uit te kunnen halen momenteel. Alleen al die verwachting kan de kans op een bad trip versterken. Denk er dus idd goed over na.

Als je het doet veel plezier en succes! Laat je nadien hier even weten hoe het gegaan is? Ben nieuwsgierig!

Weer erg mooi en goed uitgelegd Mindless!

 

[Ikbeneenfiets]

Hee!

Het kan helpen, want het kan je leren je angst/spanning vanuit een ander perspectief te zien. En het kan je laten zien hoe je door middel van het onderliggende verlangen van de spanning af te willen komen je meditatie saboteert. Deze vaak subtiele aanwezige motivatie zorgt ervoor dat de eigenlijke meditatie niet in gang gezet wordt. What you resist, persists.

Ik ben bekend met de klachten die je omschrijft. Het is een diep, gelaagd, hardnekkig (en vaak enorm frustrerend) probleem. Uiteraard wil je van je klachten af komen, maar gek genoeg kun je er pas wat aan doen op het moment dat je het verlangen om van het probleem af te komen opgeeft. Een trip kan je op directe wijze tonen hoe je je angst/pijn/spanning kunt accepteren op een oprechte manier zodat het de mogelijkheid heeft om op eigen tempo op te lossen.

Maar wat De Dunne zegt is waar. Het is een afweging die je zelf moet maken, want er zitten risico's aan trippen. Het is geen voorwaarde dat je geen enkel mentaal probleem hebt, want het zijn middelen die je juist helpen met heling. Maar je moet voldoende mentaal stabiel zijn om eventuele moeilijke momenten aan te kunnen.

Wat betreft de dosering raad ik beginners meestal 7 tot 10 gram aan. Dat is ongeveer een half pakje of iets meer. Wat je je het beste vanaf het begin al kunt beseffen is dat psychedelica slechts tools zijn. Jijzelf bent degene die de heling doet. Trap niet in de valstrik dat deze middelen jou gaan fixen. Het zijn enorm sterke tools, maar je zult wanneer een trip is afgelopen verder moeten op eigen kracht. Het is een grote waste of time om te denken dat een trip of zelfs tientallen trips jou gaan fixen (believe me, i know...). Leer ervan wat je kunt, maar besef dat jij het moet doen.

Veel succes en ben benieuwd wat je bevindingen zijn mocht je het proberen.

Hey Mindless! Wat een lief bericht schrijf je.

Begrijp ik het goed dat je zegt dat psychedelica je inzicht kunnen geven in hoe je op de lange termijn aan dit soort problemen kan werken? Hoe moet ik mij dit voorstellen? Je ervaart een soort van andere kijk op dingen die je dan kan proberen om te reproduceren in het dagelijks leven?

Je zegt bekent te zijn met mijn problemen. Heb je zelf wel eens wat gehad aan psychedelica hierbij? Hoe kan je dit helende aspect het best naar boven brengen? Het lijkt me misschien handig om pen en papier bij de hand te hebben om inzichten op te schrijven, en misschien om veel tijd met mijn ogen dicht door te brengen om te focussen om het mentale aspect van de trip. Nog meer van dit soort tips?

Bedankt voor je reactie!

Een fiets

 

[Mindless]

Goed dat je dan nog niet gaat trippen De Dunne. Je weet het wel wanneer de tijd er rijp voor is.

Hey Mindless! Wat een lief bericht schrijf je.

Begrijp ik het goed dat je zegt dat psychedelica je inzicht kunnen geven in hoe je op de lange termijn aan dit soort problemen kan werken? Hoe moet ik mij dit voorstellen? Je ervaart een soort van andere kijk op dingen die je dan kan proberen om te reproduceren in het dagelijks leven?

Ja, ze laten je op een andere manier naar dingen zien. Dit is perfect te doen zonder psychedelica, maar het is enorm waardevol om zo'n hogere staat van bewustzijn een keer te hebben meegemaakt, want dan weet je uit eigen ervaring wat het is en waar je min of meer naar toe werkt. Het hoeft helemaal geen voorwaarde te zijn, iedereen is anders. Maar als ik soms van mensen hoor dat ze 10, 20, 30, 40 jaar of langer bezig zijn met meditatie en bepaalde kern inzichten nog niet gehad hebben en dus eigenlijk maar wat aanlummelen, dan denk ik: zo iemand zou er missichien enorm baat bij hebben gehad om op jongere leeftijd eens een goede trip meegemaakt te hebben. Of wellicht nu nog.

Je verkrijgt er tijdelijk een ander perspectief door. Het is mogelijk dat je je leven vanaf een soort birds eye view kunt overzien. Normaal kijken we toch vaak met een soort tunnelvisie naar dingen.

Je zegt bekent te zijn met mijn problemen. Heb je zelf wel eens wat gehad aan psychedelica hierbij?

Ja, ik heb daar zeker wat aan gehad. Ik moet er niet aan denken wie ik was geweest als ik nooit een psychedelische trip had gehad. Maar dit hoeft zeker niet voor iedereen het geval te zijn. En aan de andere kant ben ik ook doorgeschoten in bepaalde zaken. In de zin van dat ik vrij zweverig ben geworden (daar kunnen veel mensen het op dit forum het denk ik wel mee eens zijn ). Ik zie dit ook niet enkel als iets slechts, maar ook als iets waar ik veel van heb geleerd. Maar het is wel iets waar ik aan moet werken en daar ben ik ook actief mee bezig. Ik ben wat uit balans geschoten en dat moet gecorrigeerd worden. Maar, ik zou het toch niet gemist willen hebben...

Hoe kan je dit helende aspect het best naar boven brengen? Het lijkt me misschien handig om pen en papier bij de hand te hebben om inzichten op te schrijven, en misschien om veel tijd met mijn ogen dicht door te brengen om te focussen om het mentale aspect van de trip. Nog meer van dit soort tips?

Hoe je dit helende aspect naar boven brengt kan ik je uitleggen, maar het punt is dat psychedelica dat veel beter kunnen. Je kunt met de juiste intentie in een trip in een gesprek met jezelf komen. Jijzelf (je hogere zelf zou je kunnen zeggen) weet het allerbeste hoe jij geheeld moet worden.

Je kunt dingen opschrijven tijdens een trip. Persoonlijk hou ik daar niet zo van en laat ik alles het liefst allemaal over me heen komen. De dingen die ik echt moet onthouden, onthoud ik vaak wel.


Nog een aanmoediging dan:

Ik geloof erin dat de mensen met de meeste angst/spanning/mentale pijn de mensen met de meeste potentiële bliss (gelukzaligheid) zijn. Iets wat in eerste instantie op een vloek lijkt, kan in één keer een zegening worden. Door de weerstand vanuit het juiste perspectief te aanschouwen, kan alles in één keer compleet veranderen. Energie is neutraal. Het zijn wij die het betekenis geven. Bekijk het vanaf de andere kant en de energie werkt voor je in plaats van tegen je. Maar dit is iets wat je in je eigen directe beleving moet ervaren om te begrijpen. En dat is waar psychedelica een rol kunnen spelen. De omschakeling in perspectief is zó dichtbij ons, zó simpel, dat we het niet zien. Een tijdelijke stopzetting van gedachten (meditatie) is nodig om het te kunnen zien. En er moet steeds opnieuw naar teruggekeerd worden, want de werkelijkheid is dat we allemaal diep geïndoctrineerd zijn in deze wereld. Alles is erop gemaakt om deze simpele waarheid niet te zien. Ga er daarom vanuit dat de spanning/weerstand in lagen is opgebouwd in je lichaam. Wees niet ontmoedigd dat wanneer een laag loslaat, er een volgende verschijnt. Onthoudt dat het allemaal draait om een subtiele verandering van perspectief en blijf daar naar terugkomen. Dat kan je hopen ellende besparen.

 

[Eik]

Hoi @Ikbeneenfiets

Welkom op het forum. Wat vervelend voor je dat je zoveel last hebt van angst en spanningsklachten. Ik heb in mijn eigen omgeving ook iemand die hier serieus veel last van heeft. Het klopt inderdaad dat er bijzonder goede resultaten behaald worden met het combineren van psychedelica en therapie bij patienten met o.a. depressieve klachten. Helaas is het in Nederland nu nog niet mogelijk om psychedelica te combineren met proffesionele therapie. Dat zou voor jou wellicht heel goed uit kunnen pakken.

Dan blijft de vraag over of je er zelf mee moet experimenteren. Het officiele advies is in dit soort gevallen vaak "niet doen". Ik denk inderdaad dat er zeker bepaalde risico's zitten aan tripen terwijl je mentale problemen hebt en zou het daarom ook niet aan willen raden. Aan de andere kant zijn er ook genoeg verhalen bekend over mensen die veel hebben gehad aan "zelfmedicatie" met psychedelica. Volgens mij is de sleutel hierbij dat psychedelica je "normale" manier van denken doorbreekt. Als jouw normale manier van denken negatief/angstig is kan het nuttig zijn om jouw leven een keer vanuit een totaal nieuw perspectief te zien. De keerzijde is natuurlijk dat het ook een hele nare, extra angstige ervaring tot gevolg kan hebben.

De keuze is denk ik echt aan jou. Mocht je er mee willen experimenteren wees dan extra voorzichtig en begin met superlage doseringen. Zelfs microdoseren zou al best wel kunnen helpen en kan je wat inzicht geven.

Heel veel sterkte en succes!

 

[Ikbeneenfiets]

Hoi @Ikbeneenfiets

Welkom op het forum. Wat vervelend voor je dat je zoveel last hebt van angst en spanningsklachten. Ik heb in mijn eigen omgeving ook iemand die hier serieus veel last van heeft. Het klopt inderdaad dat er bijzonder goede resultaten behaald worden met het combineren van psychedelica en therapie bij patienten met o.a. depressieve klachten. Helaas is het in Nederland nu nog niet mogelijk om psychedelica te combineren met proffesionele therapie. Dat zou voor jou wellicht heel goed uit kunnen pakken.

Dan blijft de vraag over of je er zelf mee moet experimenteren. Het officiele advies is in dit soort gevallen vaak "niet doen". Ik denk inderdaad dat er zeker bepaalde risico's zitten aan tripen terwijl je mentale problemen hebt en zou het daarom ook niet aan willen raden. Aan de andere kant zijn er ook genoeg verhalen bekend over mensen die veel hebben gehad aan "zelfmedicatie" met psychedelica. Volgens mij is de sleutel hierbij dat psychedelica je "normale" manier van denken doorbreekt. Als jouw normale manier van denken negatief/angstig is kan het nuttig zijn om jouw leven een keer vanuit een totaal nieuw perspectief te zien. De keerzijde is natuurlijk dat het ook een hele nare, extra angstige ervaring tot gevolg kan hebben.

De keuze is denk ik echt aan jou. Mocht je er mee willen experimenteren wees dan extra voorzichtig en begin met superlage doseringen. Zelfs microdoseren zou al best wel kunnen helpen en kan je wat inzicht geven.

Heel veel sterkte en succes!

Hey Eik,

Ik denk dat ik gebaseerd op wat ik heb gehoord het toch eens ga proberen. Ik zat zelf te denken aan 10 gram van bijvoorbeeld Mexicana. Wat bedoel jij met een superlage dosis? Ik zelf wil intuïtief eigenlijk niet lager want dan weet je zeker dat je niet genoeg neemt om voorbij je angst te komen en ga je dus sowieso een mild onplesante ervaring hebben zonder echt verder te komen. Maar als jij dit op een andere manier kunt beargumenteren ben ik zeer geïnteresseerd.

Ik realiseer mij dat mijn ervaring waarschijnlijk confronterend en moeilijk zal zijn. Ik hoop echter dat als ik de dosis niet al te hoog doe ik mij in ieder geval bewust kan zijn van mijn reactie en dit een beetje kan sturen. Er zullen vast veel angstige momentjes zijn maar dit is niet erg zolang ik maar niet flip. Het zou inderdaad wel beter zijn als ik iemand had om een beetje voor mij te zorgen en op me te letten. Dat is de voornaamste reden dat ik toch nog een beetje twijfel. Ik zit echter zo vast in een denkpatroon en probeer al vijf jaar hieruit te komen op enorm verantwoorde wijze zonder erg veel succes. Een nieuwe werkwijze lijkt me niet zo gek.

Een fiets

 

[Eik]

Hoi @Ikbeneenfiets,

Wat bedoel jij met een superlage dosis?

Ik zat te denken aan ergens tussen de 5 en 8 gram. Dat zal waarschijnlijk niet genoeg zijn voor een volwaardige trip en de (mogelijk) positieve effecten die je zoekt. Het kan je wel een beeld geven van wat psilocybine doet zonder dat het je zal overweldigen. Als het bevalt kun je later altijd nog meer nemen.

dan weet je zeker dat je niet genoeg neemt om voorbij je angst te komen

Echt "voorbij je angst komen" gaat je niet snel lukken denk ik. Ik denk dat je met hogere dossissen LSD of Psilocybine en zeker ook met DMT op gegeven moment zo weinig ego over kunt hebben dat je ook je angsten verliest maar ik zou je zeker niet willen aanraden zo hoog te doseren. Het lijkt me verstandiger er rekening mee te houden dat angstige momenten voor kunnen komen in je trip.

ga je dus sowieso een mild onplesante ervaring hebben

Dit is absoluut geen zekerheid. Gezien je psychische klachten loop je een hoger risico voor een vervelende trip. Maar dit is absoluut niet gegarandeerd. Het is ook mogelijk dat je een hele prettige ervaring zult hebben. Mocht je ervoor kiezen om te trippen dan is het heel belangrijk om hier goed voorbereid maar zonder al teveel verwachting in te gaan en te accepteren wat over je heen komt.

ik mij in ieder geval bewust kan zijn van mijn reactie

Verstandig! Het observeren van hoe je op de trip reageert kan volgens mij super leerzaam zijn. Ongeacht of het gevoel prettig of vervelend uitpakt.

en dit een beetje kan sturen

Ik denk dat de wens om zaken te controleren je trip moeilijker gaat maken. Het hele idee van trippen is juist dat zaken anders lopen dan gebruikelijk (als jij aan het stuur zit als het ware). Je verzetten tegen wat er in een trip gaande is, is volgens mij de belangrijkste oorzaak van een slechte trip-ervaring. Uiteraard is het makkelijk kletsen op een forum. In het echt kost het mij ook moeite en heb ik af en toe ook te maken met angstige momenten tijdens trips (kijk maar eens naar mijn laatste LSD en DMT trip reports).

Alles bij elkaar genomen vind ik jouw casus een lastige. Aan de ene kant is de conventionele houding dat het niet verstandig is om te trippen als je last hebt van psychische klachten. Aan de andere kant zijn er ook verhalen bekend van mensen die er wel degelijk veel baat bij hebben gehad. Volgens mij is het een "high risk-high reward" situatie waarbij je uiteindelijk zelf die keuze moet maken. Het enige wat wij op het forum kunnen bieden is advies over hoe je zo optimaal mogelijk een trip in kunt gaan...

 

[Mindless]

Een lage dosering (5 tot 8 gram dus bijvoorbeeld) psilocybine is geen gek idee in mijn ogen. In tegenstelling tot andere drugs, had ik met psilo niet het gevoel van een net-niet ervaring daarmee. Je zult misschien niet full-on trippen, maar je ervaart een meer kalme en introspectieve state of mind. Staar je niet teveel blind op de grootse, bombastische en mystieke trip ervaringen. De kleinere, meer intieme ervaringen kunnen net zo waardevol zijn of meer zelfs. Je doel is immers zelfheling, al kan ik begrijpen dat je eens een echte trip wilt meemaken.

 

[Ikbeneenfiets]

Ik zal jullie aanradingen in overweging nemen. Ik ga sowieso niet voorbij de tien gram, misschien 8. En ik ga het doen na het kickboxen, zodat ik er kalm en open in ga. Dat zijn echt de enige momenten dat ik een beetje rustig ben. Ik ben benieuwd! Ik denk dat om echt een heel erg helende ervaring te hebben je wel richting de 15 of 20 gram moet, wat ik heb gehoord van anderen. Maar dat durf ik niet zonder iemand die begeleid en op mij past. En het kan sowieso niet zoveel kwaad licht te beginnen. Ik ga het misschien morgen doen, maar als ik me dan nog erg slecht voel dan misschien vrijdag. Ik zal aan jullie terugrapporteren. In ieder geval heel erg bedankt voor alle tips en steun!

 

[Eik]

Slim om er een goed moment voor uit te kiezen. Ik denk dat de meer helende ervaringen waarschijnlijk pas op wat hogere doseringen komen maar ik denk dat het, gezien jouw omstandigheden, verstandig is om voorzichtig te beginnen. Hou er wel rekening mee dat 15 gram meer dan dubbel zo sterk is dan 8 gram! Het effect van psilocybine verloopt namelijk niet lineair maar exponentieel.

Ik ben al benieuwd naar je eerste ervaring!

 

[Ikbeneenfiets]

Heya guys,

Gisteravond dus de truffels genomen, ging voor 10 gram Atlantis. Ik heb nog geen zin om een trip report te schrijven, ben er nog een beetje ondersteboven van en weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Maar ik zal even een korte samenvatting geven.

Ik ging dus echt knetterhard. Ik keek even een aflevering van archer totdat het begon in te kicken. Toen zette ik een muziekje op. Eerst bach maar dat was niet chil dus toen geswitcht naar ambient psy en dat was de shit. Daarna deed ik mijn ogen dicht en vrij snel begon alles superhard te tintelen en mijn ademhaling kwam heel erg in golven. Ik had mijn ogen dicht en de visuals waren echt bizar gaaf. Ik was nog wel angstig maar niet op een akelige manier. Ik probeerde de trip een beetje te sturen door te focussen op positieve dingen en door na te denken over mijn situatie. Ik deed dit tenslotte omdat ik er wat aan wilde hebben. Ik kwam tot de conclusie dat het wel gaaf was geweest om dit met iemand te delen. Het liefst een meisje. Had graag iemand aangeraakt. Voelde me erg eenzaam. Daarna kwam ik in een fase van verwondering waarin ik in een soort extase aan het filosoferen was over ruimte en tijd en bewustzijn. Inner eye visuals waren echt helemaal in sneltreinvaart langs aan het schieten. Hierna piekte ik en ging het een tijdje echt goed. Ik kon alle angst en controle een tijdje loslaten en viel door mijn eigen geest zonder echt gedachten te hebben of emoties. Gewoon een reis zonder bagage. Ik zat nu absoluut niet meer aan het s tuur en dat was wel fijn. Had het gevoel echt van mijn lichaam los te komen. Na een tijdje van dit was ik echt super hard aan het pieken. Ik deed nu af en toe mijn ogen open en de hele kamer was gemaakt van licht. Waarin alles in mijn kamer eerst een beetje in elkaar draaide was nu de hele kamer gewoon weg zo´n beetje.

Wat wel vervelend was, was dit ik vaak naar het toilet moest. Deze wandelingen naar het toilet (van maar 3 meter ofzo) waren wel erg moeilijk. Terwijl ik als ik met mijn ogen dicht op bed lag meer het gevoel had van een reis te hebben en door mijn geest te vallen. Maar als ik door het huis ging wandelen was de wereld echt super freaky en cartoonachtig. Zit die badkamer natuurlijk ook nog vol met spiegels... Daar ga ik het niet eens over hebben. Maar die wandelingen naar het toilet waren wel intens.

Ik had terwijl ik op bed lag een gevoel van vrijheid en liefde en begrip dat ik moeilijk vind om uit te leggen of te reproduceren. Ik dacht veel na over de sixties en de hippie beweging. Dit vond ik soms wel een neerslachtig onderwerp.

Hierna werd ik duidelijk een beetje te moe en de fysieke symptomen van vergiftiging begonnen wat meer binnen te komen. Het lukte mij niet meer om lost te laten. Dit stuk van de trip was wel erg moeilijk. Ik dacht ook veel na over hoe ik me voorstellen dat mensen helemaal geschrift worden in zo'n trip. Het was zo intens en ik ging zo diep mn kop in. Dat soorten gedachten waren niet plezant. Deze fase van fysiek ongemak en enige angst duurde in mijn gevoel erg lang en ik kan me dit helaas beter herinneren dan de kaboom fase van daarvoor. Toen ik uiteindelijk weer een heel kleine beetje terug op aarde was heb ik nog vier afleveringen van archer gekeken. Dit leidde mij een beetje af ik moest er wel om lachen. Ik probeerde alle tripeffecten te negeren en gewoon het verhaal te volgen. Als ik naar mijn kamer keek smolt alles nog steeds zo weer weg. Aan het einde hiervan probeerde ik in slaap te vallen. DAt was best moeilijk en oncomfortabel. Maar toen werd ik in ene om kwart over 7 wakker en toen voelde ik me veel beter. Mijn lichaam was wat hersteld en ik was niet meer aan het trippen .Toen nog twee uurtjes geslapen en nu voel ik me wel redelijk eigenlijk. Daar ben ik wel blij om want de comedown was niet prettig en ik had het soms wel moeilijk.

Ik had verwacht een veel minder intense ervaring te hebben. De visuals waren zo bizar sterk, dit had ik echt niet verwacht. Ik heb ook wel eens 15 milligram 2cb gedaan, maar dit was echt nog een stuk heftiger. Alhoewel ik dat cartoonerige daar wel van herkende. Gelukkig heb ik het allemaal wel redelijk kunnen sturen en een tijdje zelfs helemaal loslaten. Daar ben ik wel trots op. Of ik hier wat aan ga hebben wat betreft mijn mentale klachten weet ik niet. Dat moet allemaal nog even verwerkt worden. Dit was waarschijnlijk een beetje een vaag verhaal maar het is moeilijk dit te verwoorden. Nu heb ik toch een heel trip report geschreven. Ach ja...

Een fiets

 

[Mindless]

Dat klinkt vrij intens voor maar 10 gram, maar zo zie je maar dat je maar beter voorzichtig kunt beginnen qua dosering, want je weet gewoon niet van tevoren welk effect het op je gaat hebben.

Uit je verhaal kan ik wel duidelijk aflezen dat je nog wat moet wennen aan de minder leuke fases van een trip. De angst en het ongemak is er niet om je dwars te zitten. Dit zijn de momenten waarop je de kans hebt om daar doorheen te werken middels acceptatie en loslaten. Sturen en controleren lijkt een goed iets om te doen, maar het is precies dat wat het je moeilijk heeft gemaakt op het einde van je trip. Je wou een film kijken om er niet aan te denken, maar je lichaam was nog bezig om ongemakkelijke gevoelens naar de oppervlakte te werken en zo te verwerken.

Als je serieus bent over heling, luister je het best naar je lichaam en leg je je verlangen je goed te voelen (middels afleiding/entertainment) tijdelijk opzij. Doe je dit voldoende en accepteer je alles wat opkomt in je bewustzijn dan zal een trip je zoveel lichter achterlaten.

Het is niet voor iedereen. Je moet bereid zijn je schaduw onder ogen te komen en uit je comfortzone te stappen. Wellicht is het een kwestie van hier even aan wennen, maar ik zou het eens proberen er op die manier naar te kijken de volgende keer.

Edit: misschien was ik wat te "streng". Je had ook momenten waarop je de controle losliet, wat zegt dat je goed bezig bent. Het gaat vaak zo dat dat loslaten het ene moment makkelijk gaat en het andere moment niet zo. Vallen en opstaan. Je hebt in ieder geval kunnen zien hoe krachtig zo'n trip kan zijn denk ik.

 

[Ikbeneenfiets]

Dat klinkt vrij intens voor maar 10 gram, maar zo zie je maar dat je maar beter voorzichtig kunt beginnen qua dosering, want je weet gewoon niet van tevoren welk effect het op je gaat hebben.

Uit je verhaal kan ik wel duidelijk aflezen dat je nog wat moet wennen aan de minder leuke fases van een trip. De angst en het ongemak is er niet om je dwars te zitten. Dit zijn de momenten waarop je de kans hebt om daar doorheen te werken middels acceptatie en loslaten. Sturen en controleren lijkt een goed iets om te doen, maar het is precies dat wat het je moeilijk heeft gemaakt op het einde van je trip. Je wou een film kijken om er niet aan te denken, maar je lichaam was nog bezig om ongemakkelijke gevoelens naar de oppervlakte te werken en zo te verwerken.

Als je serieus bent over heling, luister je het best naar je lichaam en leg je je verlangen je goed te voelen (middels afleiding/entertainment) tijdelijk opzij. Doe je dit voldoende en accepteer je alles wat opkomt in je bewustzijn dan zal een trip je zoveel lichter achterlaten.

Het is niet voor iedereen. Je moet bereid zijn je schaduw onder ogen te komen en uit je comfortzone te stappen. Wellicht is het een kwestie van hier even aan wennen, maar ik zou het eens proberen er op die manier naar te kijken de volgende keer.

Edit: misschien was ik wat te "streng". Je had ook momenten waarop je de controle losliet, wat zegt dat je goed bezig bent. Het gaat vaak zo dat dat loslaten het ene moment makkelijk gaat en het andere moment niet zo. Vallen en opstaan. Je hebt in ieder geval kunnen zien hoe krachtig zo'n trip kan zijn denk ik.

Ja ik snapte het idee van loslaten en dat klikte ook wel echt even, maar ik werd erg moe uiteindelijk en toen ging het even niet meer. Ik wilde wel maar het lukte gewoon even niet meer. Volgende keer misschien overdag doen maar ik woon nog bij mn ouders...

 

[Mindless]

Begrijpelijk.

Een goed trucje is om dan even los te laten dat het loslaten niet lukt. Dat we te moe zijn om los te laten is een list van je verstand om te blijven denken, te blijven identificeren met je gedachten. Loslaten vergt namelijk geen energie (ook al lijkt dat vaak zo). Het is een staat van rust die juist energie geeft.

Maar ik snap je helemaal hoor. Het is makkelijk om te geloven in zulke gedachten.

Overdag kun je proberen. Ik heb truffels/paddo's altijd het meeste geschikt gevonden voor 's nachts. Mede omdat de visuals dan veel meer tot hun recht komen denk ik.

 

[Eik]

Hoi @Ikbeneenfiets ,

Dat klinkt als een behoorlijk heftige eerste kennismaking met truffels. Sterker ook dan ik had verwacht met 10 gram. Zo zie je maar weer dat voorzichtig doseren verstandig is! 2-CB geeft wel een kennismaking met psychedelica maar persoonlijk vind ik psilocybine (truffels0 en LSD zelfs op bescheiden doseringen toch een stuk heftiger.

Ik vind het wel heel positief dat je er zo goed op hebt gereageerd. Gezien jouw problematiek had het ook veel slechter uit kunnen pakken.

Lees zelf onderstaande stukje tekst nog eens een paar keer goed door:

Daarna kwam ik in een fase van verwondering waarin ik in een soort extase aan het filosoferen was over ruimte en tijd en bewustzijn. Inner eye visuals waren echt helemaal in sneltreinvaart langs aan het schieten. Hierna piekte ik en ging het een tijdje echt goed. Ik kon alle angst en controle een tijdje loslaten en viel door mijn eigen geest zonder echt gedachten te hebben of emoties. Gewoon een reis zonder bagage. Ik zat nu absoluut niet meer aan het s tuur en dat was wel fijn.

Gedaan? Goed. Dit stukje is volgens mij cruciaal. Als je leeft met angst(stoornis) en de wereld missschien negatiever ervaart dan objectief noodzakelijk is dan moet zo'n ervaring toch aangeven hoe het is om zonder die extra ballast door het leven te gaan? Ook al is het maar een moment en is het onder invloed van een middel. Het geeft wel aan dat je dat kunt ervaren. Volgens mij is het 'loslaten' dat je hier doet heel belangrijk bij. Probeer de komende dagen/weken je trip goed te verwerken en zelf kritisch te kijken naar wat je er van kunt leren voor je dagelijkse leventje. Dit heet het 'integreren' van je trip. Dat heeft tijd nodig.

Ik had terwijl ik op bed lag een gevoel van vrijheid en liefde en begrip dat ik moeilijk vind om uit te leggen of te reproduceren. Ik dacht veel na over de sixties en de hippie beweging. Dit vond ik soms wel een neerslachtig onderwerp.

Intrigerend! Ik ben wel benieuwd naar wat meer uitleg! Mede door mijn tripervaringen heb ik het idee dat ik meer affiniteit met de hippiebeweging heb gekregen. Ik beschouw dat als iets positiefs. Wat was er voor jou precies neerslachtig aan?

Hierna werd ik duidelijk een beetje te moe en de fysieke symptomen van vergiftiging begonnen wat meer binnen te komen. Het lukte mij niet meer om lost te laten. Dit stuk van de trip was wel erg moeilijk. Ik dacht ook veel na over hoe ik me voorstellen dat mensen helemaal geschrift worden in zo'n trip.

Omdat psylocybinegebruik fysiek niet ongezond is, zou ik niet snel over "vergiftiging" spreken bij het gebruiken van truffels. Zo zag ik het toen ik 19 was ook maar ondertussen weet ik beter. Het is volgens mij en terechter en prettiger om het als een medicijn of drug te zien dan als vergiftiging.

Wel herkenbaar overigens dat je vermoeid kunt worden tijdens een trip en dat die vermoeidheid om kan slaan in negativiteit. Met name bij hogere doseringen kan je dan moeilijk relativeren. Eigenlijk wel goed dat je ook zo'n moeilijke fase hebt gehad in je trip. Ook dat zet aan tot denken en zorgt ervoor dat je met voldoende respect een volgende trip in gaat.

Volgende keer misschien overdag doen maar ik woon nog bij mn ouders...

Mag ik vragen hoe oude je bent? Ik was er vanuit gegaan dat je al volwassen was omdat je redelijk verstandig overkomt. Zelf vind ik psychedelica meer iets om mee te experimenteren vanaf je 18de maar ik zie dit niet als harde grens.

zelfs helemaal loslaten. Daar ben ik wel trots op

Daar kun je ook echt trots op zijn! Ik hoop echt dat je wat hebt gehad aan deze ervaring! Laat je ons nog even weten hoe het met je gaat in de dagen/weken na je ervaring?

 

[Mindless]

Wat je zegt Eik, dat stukje wat je quote van Ikbeneenfiets waar hij de controle losliet, daar gaat het allemaal om.

Gek genoeg werkt het zo dat je dat kunt meemaken en het een volgend moment helemaal kunt zijn vergeten. Er is een apart soort herinneren voor nodig. Ik zie het als herinneren in de verticale dimensie, ipv de horizontale. Klinkt exotisch, maar er is denk ik een cruciaal verschil om te begrijpen. Iedereen weet wel dat het een kwestie van loslaten van controle is, maar hoe doe je dat? Je kunt het niet herinneren op de normale manier. Je moet werkelijk in de verticale dimensie dieper in het nu zijn om te herinneren hoe je de controle loslaat. Tijd is de grote misleider, het houdt je er vandaan.

 

[Eik]

Oeps zie nu dat je leeftijd in je eerste post staat... Vergeet mijn een-na laatste quote dus maar

 

[Ikbeneenfiets]

Hoi @Ikbeneenfiets ,

Dat klinkt als een behoorlijk heftige eerste kennismaking met truffels. Sterker ook dan ik had verwacht met 10 gram. Zo zie je maar weer dat voorzichtig doseren verstandig is! 2-CB geeft wel een kennismaking met psychedelica maar persoonlijk vind ik psilocybine (truffels0 en LSD zelfs op bescheiden doseringen toch een stuk heftiger.

Ik vind het wel heel positief dat je er zo goed op hebt gereageerd. Gezien jouw problematiek had het ook veel slechter uit kunnen pakken.

Lees zelf onderstaande stukje tekst nog eens een paar keer goed door:


Gedaan? Goed. Dit stukje is volgens mij cruciaal. Als je leeft met angst(stoornis) en de wereld missschien negatiever ervaart dan objectief noodzakelijk is dan moet zo'n ervaring toch aangeven hoe het is om zonder die extra ballast door het leven te gaan? Ook al is het maar een moment en is het onder invloed van een middel. Het geeft wel aan dat je dat kunt ervaren. Volgens mij is het 'loslaten' dat je hier doet heel belangrijk bij. Probeer de komende dagen/weken je trip goed te verwerken en zelf kritisch te kijken naar wat je er van kunt leren voor je dagelijkse leventje. Dit heet het 'integreren' van je trip. Dat heeft tijd nodig.



Intrigerend! Ik ben wel benieuwd naar wat meer uitleg! Mede door mijn tripervaringen heb ik het idee dat ik meer affiniteit met de hippiebeweging heb gekregen. Ik beschouw dat als iets positiefs. Wat was er voor jou precies neerslachtig aan?


Omdat psylocybinegebruik fysiek niet ongezond is, zou ik niet snel over "vergiftiging" spreken bij het gebruiken van truffels. Zo zag ik het toen ik 19 was ook maar ondertussen weet ik beter. Het is volgens mij en terechter en prettiger om het als een medicijn of drug te zien dan als vergiftiging.

Wel herkenbaar overigens dat je vermoeid kunt worden tijdens een trip en dat die vermoeidheid om kan slaan in negativiteit. Met name bij hogere doseringen kan je dan moeilijk relativeren. Eigenlijk wel goed dat je ook zo'n moeilijke fase hebt gehad in je trip. Ook dat zet aan tot denken en zorgt ervoor dat je met voldoende respect een volgende trip in gaat.


Mag ik vragen hoe oude je bent? Ik was er vanuit gegaan dat je al volwassen was omdat je redelijk verstandig overkomt. Zelf vind ik psychedelica meer iets om mee te experimenteren vanaf je 18de maar ik zie dit niet als harde grens.



Daar kun je ook echt trots op zijn! Ik hoop echt dat je wat hebt gehad aan deze ervaring! Laat je ons nog even weten hoe het met je gaat in de dagen/weken na je ervaring?

Hey Eik,

Bedankt voor je reactie. Ik ben nu met het verwerken bezig. Ik merk nu al dat ik er op een bescheiden wat aan heb gehad. Mijn herstelproces van mentale issues gaat met ups en downs en meteen na die trip was dat echt omgeslagen van een down naar een up zegmaar. Ik voel me iets kalmer en een stuk positiever. Ik probeer bij het mediteren en wat ik doe te oefenen op het loslaten. Ik begrijp nu wat beter waar ik naar toe werk. Maar het is nog wel ontzettend moeilijk. Zal nog wel lang duren voordat dit echt goed gaat, en dat is misschien ook wel ok. Ik denk dat het mij ook zal helpen om toch nog wat vaker te experimenteren met truffels. Ik denk dat er nog wel meer te leren is. Misschien over een week of drie of een maand nog een keer tien gram of misschien twaalf, maar dat zie ik dan wel.

Dat van die hippiebeweging vond ik neerslachtig om hoe het is afgelopen. Er is in de generaties daarna echt helemaal niks van overgebleven. Ironisch genoeg zijn het juist ook de drugs die daarvoor gezorgd hebben. De hippiebeweging voor zover die nu nog bestaat is ook anders. Het voelt niet zo oprecht en hoopvol als toen. Dus ik werd neerslachtig omdat ik het gevoel had dat het allemaal voor niks was geweest.

Ik ben 24 jaar oud, word binnenkort 25. Ik wil graag volgend jaar mijn studie weer oppakken, na vijf jaar thuis te hebben gezeten. Hopelijk lukt dit alhoewel er nog wel flink wat aan herstellen gedaan moet worden.

Ooit, in de verre toekomst, zou ik ook wel eens willen experimenteren met andere psychelica, al hoewel ik denk dat het zolang ik nog een zware psychiatrische patient ben niks anders moet doen dan truffels. Weet bovendien ook niet waar ik iets anders zou moeten halen. Zijn er nog andere psychedelica die ook kunnen helpen bij het leren loslaten enzo? En kan jij mij misschien tips geven over hoe ik mijn reis met truffels moet vervolgen? Wanneer weer doen, en wat voor dosis?

Knuffel,

Een fiets

 

[Mindless]

De hippiebeweging was denk ik gedoemd te falen. Het was een kinderachtige droom van vrede/liefde willen, zonder zelf verantwoordelijkheid te willen nemen over de schaduwzijde van de zelf. Wat het hippieleven in werkelijkheid vaak was, was eerder hedonisme te noemen. Vrije liefde namen ze het. Het kwam er vaak op neer dat jonge mensen bij elkaar kwamen om hun eigen lusten te botvieren. Prima als mensen dat willen en doen met wederzijdse toestemming, maar zonder serieus werk aan de eigen schaduw is de contributie aan wereldvrede waar hippies het over hadden denk ik non-existent. Verreweg de meeste hippies wilden denk ik gewoon sensuele bevrediging en het gevoel ergens bij te horen en deden dat in naam van zogenaamde wereldvrede. Als de intenties oprecht en onzelfzuchtig waren geweest, dan had het allemaal een veel langer leven gehad vermoed ik.

De hippie periode had zo zijn charmes, maar ik denk dat er gewoon een diep gebrek aan echte substantie was.

 

[Ikbeneenfiets]

Trouwens een laatste iets wat ik jullie graag wilde vragen, is over hppd. Ik kende iemand die daar erg veel last van had en een paar jaar thuis zat met hele zware klachten. Welke factoren bepalen het risico daarop? Is het waarschijnlijk dat dit kan gebeuren als je redelijk verstandig tript?

Fiets

 

[Eik]

. Ik merk nu al dat ik er op een bescheiden wat aan heb gehad. Mijn herstelproces van mentale issues gaat met ups en downs en meteen na die trip was dat echt omgeslagen van een down naar een up zegmaar. Ik voel me iets kalmer en een stuk positiever.

Wow! Dit is toch super?! Dit is waarom we psychedelica gebruiken (naast dat het leuk is natuurlijk). Echt heel fijn dat je je nu positiever en kalmer voelt. Probeer dat vast te houden. Psychedelica zijn geen wondermiddelen maar het zou toch fantastisch zijn als het trippen je een beetje kan helpen om terug aan je studie te beginnen!

Ik denk dat je zelf het beste voelt wanneer je weer klaar bent voor een volgende trip. Ik zou je wel willen adviseren er niet overhaasd mee te werk gaan. Ik vind 3-weken tot een maand wachten al best vlotjes. Qua dosering zou je nog eens voor die 10 gram kunnen gaan... Ophogen naar 12 is zeker ook een optie. Ik zou zelf niet sneller ophogen als je op 10 gram al best een heftige reactie had.

Het gaat er uiteindelijk om dat jij een positieve en mogelijk helende ervaring hebt en niet dat je zo snel mogelijk je maximale dosering vind. Qua andere psychedelica zou je nog eens LSD kunnen proberen of misschien ayahuasca. Die laatste wordt regelmatig aangeboden in rituele groepsettings. Is wat minder eenzaam maar ook wat minder "vrij".

Dat van die hippiebeweging vond ik neerslachtig om hoe het is afgelopen. Er is in de generaties daarna echt helemaal niks van overgebleven. Ironisch genoeg zijn het juist ook de drugs die daarvoor gezorgd hebben. De hippiebeweging voor zover die nu nog bestaat is ook anders. Het voelt niet zo oprecht en hoopvol als toen. Dus ik werd neerslachtig omdat ik het gevoel had dat het allemaal voor niks was geweest.

In hoeverre het 'oprecht' was en in hoeverre het slechts 'hedonisme' was, zoals mindless denkt, weet ik niet. Ik kan niet in de hoofden van die oude hippies kijken. Ik heb wel afgelopen zomer een reis in de VS gemaakt en daar met oude hippies gesproken die het allemaal mee hebben gemaakt in de San Francisco omgeving. Ik vermoed dat het een combinatie van oprecht idealisme en hedonisme is geweest. Zelf heb ik niet zoveel problemen met hedonisme zo lang het maar op een sociale 'altruistische' wijze gebeurd. Ik deel jouw teleurstelling dat zo weinig van de mooie idealen uit die periode overeind zijn gebleven.

In de VS hebben we de Oregon Country Fair bezocht. Dat moet je maar eens googelen. Dat was echt een verzamelplaats van hedendaagse hippies. Het kwam op mij heel optimistisch, duurzaam, positief en oprecht over. Ik vond het super!

 

[Vchip]

Als ik slecht ga op truffels of op een ander middel, dan helpt het mij om buiten een stuk te lopen...

En ik durf het bijna niet te zeggen -heb alleen het beginpost gelezen- maar met psychische klachten is het extra riskant om drugs te gebruiken...

 

[Eik]

@PsychedelicMagic

En ik durf het bijna niet te zeggen -heb alleen het beginpost gelezen- maar met psychische klachten is het extra riskant om drugs te gebruiken...

Helemaal mee eens! Daarom heb ik ook zo voorzichtig gereageerd. Ik denk dat je elke keer dat je psychedelica gebruikt een bepaald psychisch risico neemt. Dat neemt niet weg dat je ook elke keer de kans hebt op een bijzondere, leerzame en helende ervaring. Bij mensen met psychische klachten zijn de risico's inderdaad groter. Er is helaas nog (te) weinig wetenschappelijk onderzoek om de mogelijke positieve effecten (die ook echt wel voor kunnen komen) in te schatten.

Als ik slecht ga op truffels of op een ander middel, dan helpt het mij om buiten een stuk te lopen...

Serieus?! Dat is echt het laatste dat ik zou willen doen tijdens een moeilijke/bad trip! Alleen al het risico om nuchtere mensen tegen te komen die je veroordelen om wat je doet....

 

[Mindless]

Toen ik slecht ging op truffels hoorde ik mensen krijsen alsof ze gemarteld werden, ademde het alsof er geen zuurstof meer in de lucht zat maar alleen stof, voelde ik overal een soort demonische entiteiten, proefde ik de meest walgelijke zure smaak in mijn mond en was het alsof mijn gewrichten uit elkaar getrokken werden.

Nee, een stukje wandelen zat er die avond niet in.

 

[Vchip]

Nee oke. Dat is dan echt een badtrip. Als ik merk dat ik angstig begin te worden en ik word onrustig, dan helpt een wandeling in de koude buitenlucht mij nog wel. En desnoods zet ik een zonnebril op met spiegelglazen. Dan praat niemand tegen je. Oja, fijne muziek op zetten tijdens de wandeling is een must. Zet je favoriete muziek op.