van het begin, tot het stoppen...

[Yoro]

De teller van die foto met laatste meet-pilletje in m'n hand op hol geslagen
Ik geloof er niets van dat er op zo'n korte tijd ruim 250 mafkezen die foto van dichtbij bekeken hebben! Hallo, t'is maar een hand met een klein wit pilletje
En hij blijft maar oplopen...
Enige logische verklaring moet zijn: teller naar de klote.

 

[r@r@]

Ik vind grote handen juist wel sexy, misschien ben ik niet de enige?

Mooi dat het zo goed gaat, Yoro! Ik wou dat ik lekker bij een bos woonde, maar bij mij noemen ze het Groene Hart natuur. Jaja..

Hoi!

 

[Yoro]

tis voor mij 5 minuten rijden en ik kan in het bos staan, da's wel lekker.
Heeft zo z'n voor en z'n nadelen, dit is dan een voordeel.
Nadeel is dat je kans hebt over een sloot over de kop het weiland in te rijden

 

[r@r@]

Oh, dus je hebt alweer een andere auto, dat is snel!

 

[Yoro]

ik rijd nog wel in een leen auto van de autodealer rond hoor.
Mijn nieuwe auto wordt pas over 2 weken verwacht.
Ik heb gelijk maar een ander kleurtje besteld, een zwarte deze keer.

Ik hoorde gisteren trouwens op het nieuws dat de gemiddelde bestuurder 8 auto's heeft gekocht in zijn leven. Ik heb nog geen 10 jaar mijn rijbewijs, en dit wordt auto nummer 11

v.w. golf II
m.b. colt
v.w. golf I
peugeot 405
opel kadet
ford escort
citroën az
subaru jumbo
alfa 146
swift grijs
swift zwart

Ik trek het gemiddelde dus iets omhoog...

Overigens al wel 9 schadevrije jaren bij de verzekering hoor!
En dankzij de goede verzekering heb ik die na afgelopen ongeval ook kunnen behouden.
Lang leve de no-claim beschermer! kost zo'n 50 euro per jaar, maar dan heb je ook wat!
Dan mag ik alleen de rest van het jaar geen schade meer claimen, want dan ben ik mijn no-claim korting van 75% dus wél kwijt...

 

[Yoro]

update

Jaja, ik ga jullie weer stalken met een update, komt ie dan hé!



Nog precies 6 dagen en dan zal ik niemand meer lastig vallen met schematjes hoor

Gr, Yoro

 

[r@r@]

Nee joh, dat is juist goed. Je biedt zo hoop aan andere verslaafden die misschien denken: "Ik kan nooit clean worden, omdat ik zo'n hoge dosis heb."

Volgens mij ben jij de enige die het tot nul heeft volgehouden, over zo'n lange periode én met een dagboek van dag tot dag.

Het helpt jou, maar zeker ook anderen!

Truste!

 

[Chemical]

goed bezig yoroman, ik ben 1 van de zoveel die je hand heeft bekeken

 

[Yoro]

ik ben 1 van de zoveel die je hand heeft bekeken

Oké, ik ben zelf ook best nieuwschierig aangelegd hoor.
Maar die teller staat nu op ruim 350, klopt echt niet!
Ik heb denk ik iets niet goed gedaan bij het posten van die bijlage.
Normaal zie je pas wanneer je met de muis er boven hangt hoeveel keer deze bekeken is.
Bij deze foto staat het er al als tekst onder
Ik zal de post eens proberen te wijzigen, ff opnieuw want dit staat echt belachelijk.

 

[heroboy]

Ikzelf sta voor de moment nog op 60mg methadon + bromazepam(12mg) maar slik veel te veel pillen.
Toch ga ik meestal nog om heroine gwn omdat de drang ernaar nog steeds te groot is, ook al slik ik me rot in de bromazepams, de craving gaat niet weg. Echt het is al de zoveelste keer dat ik er probeer vanaf te komen, ik betwijfel echt dat ik ooit van dat kutspul ga af geraken.
Het was wel eventjes uit met mijn vriendin (zo'n hele maand), maar dit is geen excuus. Sinds gisteren ben ik terug bij mijn vriendin en denk alleen maar aan haar, ik heb van de hele dag nog niet aan bruin gedacht en geloof mij dit is al een hele prestatie voor mij.
Soms helpt het ook om een paar joints te roken zodat ik te lam ben, om om bruin te gaan, iemand die dit nog herkent?

 

[Yoro]

Hi heroboy,

Klinkt idd erg herkenbaar hoor.
Het is duidelijk dat methadon prima je lichamelijke ontwenningsverschijnselen kan wegnemen.
Wanneer je echter bij blijft gebruiken zul je die dosis methadon steeds hoger en hoger zien gaan.
Tegen de geestelijke verslaving, de craving, is methadon waardeloos.
Buprenorfine daarintegen is daar dan weer wél geschikt voor.

Ik weet niet hoe ze bij jou in de regio daar mee om gaan.
Of ze dit zeg maar wel of niet voor kunnen/willen schrijven.
Dit is voor hun namelijk een stuk duurder dan methadon.
Informeer eens bij je verslavingsarts.

Wel moet ik er bij zeggen dat het overstappen op buprenorfine pas gaat wanneer je eerst een stuk omlaag bent gegaan met je dosis methadon. Ook dat zou ik met je verslavingsarts bespreken om een strijdplan op te stellen. Zeg maar je dosis iedere week of iedere 2 weken met 5mg omlaag. Dit zal niet zonder slag of stoot gaan, maar als je iets heel graag wilt, dan kan het ook. Zeker wanneer je een vast schema hebt hielp bij mij erg goed.
Iets om naar uit te kijken, weten waar je aan toe bent, dagen aftellen tot je zover bent.
Het is anders dan ziek zijn, en niet weten wanneer het ophoudt. dan lijkt het zinloos en ga je veel makkelijker tóch weer heroine halen.

Dit is iig mijn persoonlijke ervaring.
Je kunt natuurlijk ook informeren naar een opname in een kliniek.
Je zegt zelf dat het de zoveelste keer is dat je het probeert.
(was bij mij trouwens ook hoor, maar die pogingen duurden steeds hooguit een paar dagen).
Maar als je er echt een hard hoofd in hebt om het ambulant (thuis) te doen, is opname in een kliniek misschien een goede optie.

Mijn advies zou zijn, bespreek het met je arts, en ben 100% eerlijk tegen hem.
Dan kun je samen bedenken wat voor jou het beste werkt.
En als je toch nog vragen hebt van mensen uit eigen ervaring ben je hier op het DF op het juiste adres. Er zijn er genoeg die het zowel ambulant als in klinieken ervaren hebben.

sterkte, suc6, en geniet er van dat je weer bij je vriendin bent

 

[Yoro]

ik heb de post met de "handfoto" trouwens gewijzigd hoor, maar geen resultaat.
Enkel de teller weer op nul gezet.
Ik geef het op, lekker belangrijk

 

[r@r@]

Hoe gaat het Yorrieboy?

 

[Yoro]

Zojuist mijn laatste pilletje bupe van vandaag weggesmolten.

Nog 5 dagen te gaan

Vandaag trouwens voor het eerst sinds de overstap van meet naar bupe weer ziek geweest.
Was natuurlijk een kwestie van tijd!
Ik had gisteren al 1 pilletje minder bupe, en dan vandaag wéér 1 minder...
Afbouwen staat nou eenmaal gelijk aan niet lekker voelen.
Gisteren merkte ik er nog weinig van, maar nu ik dan 2 pilletjes p/dag minder geslikt heb begint het feest weer hoor
Eerst toen ik wakker werd.
Klokslag 7 uur werd ik uit mezelf wakker met dat onrustige gevoel, heel koud, maar toch nat van het zweet. geen houding lag lekker dus flink woelen van de ene naar de andere positie.
Toen gauw mijn ochtenddosis bupe ingenomen, bakje koffie en een peuk gedaan, en daarna even terug in bed gekropen. Toen heb ik tóch weer tot 11 uur geslapen
De rest van de dag niet echt ziek hoor. Zeg maar, niet lekker voelen maar wel goed houdbaar.
Ik heb vandaag dan ook nog vanalles gedaan. wekelijkse boodschappen, de stad in om kado's te kopen voor de twee verjaardagen van aankomend weekend, en bij mijn broer blijven eten en met zijn 3 jonge kids in de tuin gespeeld. Trampoline, voetballen, schommelen, bellen blazen, you name it. Ik was dan ook blij toen ik om 22.30 naar huis ging.
Aardig opgebrand zeg maar. wel leuk, maar toch vermoeiend.
Morgen rustdag.
Enige wat morgen ga doen is langs de tattoo-shop.
Ik heb hem eergisteren mijn basisontwerp gemaild.
Zie onderstaande.



betekenis: overwinning, met daaronder de datum van mijn eerste cleane dag 22-7-2009
Hij gaat voor me dit ontwerp in de tribal-stijl aanpassen en iets uitbreiden.
Ik zou deze nog tijdens m'n vakantie, of het weekend na mijn vakantie willen laten zetten.
Eerst zal hij nog aan het ontwerp moeten werken etc.
kan dus nog wel even duren voor deze naar wens is en op m'n arm gaat.
Ik heb al aardig wat geduld op moeten brengen, dus kan er dat ook nog makkelijk bij.
Maar dat ie erop gaat is iig 100% zeker!

Morgen alweer een pilletje minder bupe.
Dan sta ik op 1mg temgesic. 5 pilletjes van 0.2mg dus.
De komende 5 dagen iedere dag 1 pilletje minder, tot ik op nul sta.

p.s. ik heb aardig m'n oxazepammetjes aan het sparen geweest.
sinds ik ze gehad heb heb ik ieder dag maar 1 van 10mg geslikt.
Gaat tot nu toe goed, het slapen.
Zodra dit slechter gaat heb ik er een paar extra om dan toch die nachten te verlichten.
Ik had ze ook gewoon kunnen slikken en weer nieuwe vragen aan de arts, maar ik ben bang dat als ik dat te veel doe, dat ik daar dan weer verslaafd aan raak.
Ik ben er dus erg voorzichtig mee.

Zo, nou stop ik met tiepen, anders blijf ik ratelen

Trusten allemaal

 

[r@r@]

Fijn dat het relatief goed gaat (en thanx voor PM ).

Even over die Oxazepam: niet-verslaafden kunnen het 2-3 maanden slikken, maar verslaafden zoals jij en ik zijn er gevoeliger voor.

Toch kan jij het écht zonder problemen 3 weken slikken hoor. Het is goed dat je er nu zuinig mee bent, maar wees dat alsjeblieft (tijdelijk) niet als je op nul staat.

Je bent dan écht ziek, bescherming tegen trek van Bupe is dan weg en Oxa helpt dan ook goed om trek/onrust te voorkomen.

Misschien krijg je wel geen trek (had ik deze laatste afkick ook niet echt), maar het zou zonde zijn als je dat toch krijgt en het dan te laat is.

Ik bedoel dus niet dat je handen vol moet gaan slikken dan , maar ik bedoel dus dat je die eerste 2 weken even niet bang moet zijn om verslaafd te raken aan de Oxazepam.

Ik leef zo met je mee, vind het nu ook echt spannend worden ...

Straks ga jij misschien ook zo geil, losgeslagen en onbezonnen rondstuiteren als ik deed, lijkt me leuk om het eens bij een ander te zien (want in Detoxen waren cleane mensen alleen maar depressief omdat ze weer wilden gebruiken).

Truste!

 

[Yoro]

Thx Ra,

Ik ben nu achteraf ook heel blij dat ik weken geleden al niet met oxazepam begonnen ben.
Toen heb ik het een tijdje echt serieus overwogen omdat ik toen zo'n lange tijd slecht sliep met de afbouw van de meet. Nu ben ik er mezelf heel dankbaar voor dat ik het tóch niet gedaan heb.
Dat geeft me straks, eenmaal op nul, idd de mogelijkheid om ze zonder vergroot risico op verslaving daaraan te kunnen slikken.
Dan zal ik ze zeker zo hard nodig hebben om de redenen die je net al zegt.
als ik nu al weken aan de pammetjes zat, en dan nu de komende weken ook....
dan had ik dáár hoogstwaarschijnlijk ook weer van af moeten kicken.

so far so good, komt nu ineens wel heel dichtbij allemaal hoor.
Ik weet nog goed dat ik de maanden en de weken aftelde, en dan nu ineens 5 dagen
Het einde komt nu pas écht in zicht, dat alleen al geeft moed in zieke tijden.
De wetenschap dat het allemaal niet voor niets is geweest, en dat het binnenkort grotendeels achter de rug is.... heerlijk.
Dan kan ik natuurlijk nog niet achterover gaan zitten, van zo: ik ben clean...klaar.
Neenee, clean blijven op zich wordt ook nog een hele uitdaging.
Nog wel het volste vertrouwen in dat het me gaat lukken, met die instelling ga ik er iig in.
Dat het allemaal niet makkelijk is en vanzelf gaat is duidelijk.
Maar ook om clean te blijven zal ik al het mogelijke in de strijd gooien.
Ik heb al die jaren mijn (wat ik dacht) uitgestippelde lot gevolgd, en nu is het me duidelijk dat je daar zelf ook nog inbreng in hebt. make your own destiny...
half jaartje geleden een horloge gekocht met deze tekst erop, ik vond em gewoon wel mooi.
De tekst begint me de laatste tijd wel erg aan te spreken, vandaar m'n onderschrift met foto.
zelfs al gebeuren er nog zoveel dingen waar je zelf geen invloed op hebt, wat je wél kan beinvloeden is de manier waarop je er mee omgaat!

Oké, ik begin weer slap te lullen, hoogste tijd om nu echt te gaan slapen

 

[r@r@]

Heb je dan écht geen trek of tenminste onrust?

Ik bedoel; ik geloof je wel hoor, deze laatste keer afkicken had ik ook niet echt trek. Maar dat is toch wel bijzonder, in het verleden moest ik tijdens het afkicken bij wijze van spreken mezelf op een stoel vastbinden.

Ik zit nu in een hele andere vibe, van zelfvertrouwen en dat ook écht neer kunnen zetten. En jij hebt dat ook.

Dat vind ik erg fijn, niets praat immers zo fijn als met iemand die hetzelfde doormaakt, maar ook even gemotiveerd is om structureel het roer om te willen gooien.

Ik ben blij dat je er bent. Wilde ik even kwijt

p.s. Waar heb je dat horloge gekocht?
p.p.s. Mooie tatoo! Hoe groot wordt 'ie?
p.p.p.s. Mijn foto van Shawshank is 871x bekeken zag ik net; zal ook wel niet kloppen

 

[Yoro]

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik er nooit aan denk.
natuurlijk denk ik nog wel eens van, goh wat was het lekker.'
maar echt serieus overwegen om wat te gaan halen, nee.
Als die gedachte in me opkomt heb ik die héél vlug weggezet tegenover de nadelen.
Dan ga ik ook gewoon weer verder tot de orde van de dag.
Het besluit om het niet te doen is dan immers al gemaakt.
Ik word er dus niet onrustig van.
Ik kan tot nu toe dan ook vrij moeiteloos mijn gedachten verzetten en het zelfs vergeten.
niet echt vergeten, want ik kan het me nog wel herinneren, maar ik denk er dan gewoon echt niet meer aan. werkt tot nu toe prima voor mij.

Tis trouwens iid wel leuk om herkenning te zien bij ons beide.
Allebei in die vibe van zelfvertrouwen en overheersende wilskracht.
Beide de overtuiging om het roer om te gooien en meer dan genoeg juiste motivaties.
juist in die moeilijke periodes of momenten is het wel fijn er met iemand over te praten die toch min of meer hetzelfde meemaakt.

Lang leve het DF

betreft horloge, heb ik bij de carrefour in frankrijk vlak bij parijs gekocht.
betreft tattoo grootte. zal ongeveer van bovenkant schouder tot onderkant van de t-shirt lijn worden.

 

[r@r@]

Beschrijf jouw motivatie nog eens...
(dan kan je het teruglezen als je volgende week op nul staat ).

Waarom wil jij clean blijven?

 

[Yoro]

Waarom wil jij clean blijven?

kom ik morgen uitgebreid op terug

 

[Yoro]

ik kan het nu niet opbrengen om die lijst te maken Ra.
Gewoon ff een k*tdag.
Vanmorgen weer ziek wakker geworden, en vanmiddag ook al heel de middag.
Da's dan het lichamelijke, maar tussen de oren is het ook aan het borrelen.
vanmorgen belde m'n franse tante (ja die psycho) helemaal in paniek huilend en krijsend naar m'n moeder. Ze was met m'n oma alweer naar het ziekenhuis geweest.
Daar gaat het gewoon niet goed mee, en zoals het er naar uit ziet heeft ze niet lang meer te gaan. combinatie van leukemie en hoogstwaarschijnlijk A.L.S.
Ze is dan ook al 84 jaar oud, maar heel die kant van de familie draait om haar.
Als zij wegvalt loopt echt alles in de soep daar.
Ze had iig van de dokter daar begrepen dat het niet goed ging.
Zij had dan ook de conclusie getrokken dat ze van de ene op de andere dag dood zou gaan.
Vandaar de paniekreactie en het hysterische telefoongesprek met m'n moeder.
Ook m'n moeder is niet erg stabiel op het moment, dus die werd meegenomen in haar paniek.
Zaten ze allebei snakkend naar adem zo zaten ze te huilen.
M'n moeder wilde meteen alles laten vallen en naar Frankrijk toe gaan.
Pas twee uur later heb ik via via het telefoonnummer kunnen achterhalen van de dokter van m'n oma.
Die was pas maandag weer bereikbaar, maar de zuster zei dat het écht niet nodig is om nú meteen al te komen. Dat we makkelijk tot volgende week konden wachten. Want dan zouden we toch al naar Frankrijk gaan. Al bij al blijkt het dus lang niet zo erg als dat ze het zelf allemaal dachten.
We gaan dus ook pas volgend weekend. En ja ik ga ook.
Al is het maar een weekend. Het zou toch heel goed de laatste keer kunnen zijn.
Ziek of niet ziek wil ik er toch even naartoe.
Was weer een heftig begin van de dag...

Ik heb trouwens nog iets,
Altijd heb ik al moeite gehad om emoties te hebben/tonen. (welke van de twee weet ik niet)
Zelden huilde ik al toen ik nog een klein jongetje was, en hoe ouder ik werd kwam het minder voor. bij begrafenissen of dat soort dingen was ik altijd één van de weinigen die nooit een traan liet rollen. In de afgelopen 10 jaar kan ik me maar één keer herinneren dat ik écht gehuild heb.
Toen ik met de rug tegen de muur stond in de problemen waar ik nooit meer uit dacht te komen.

Ik vond het altijd wel makkelijk, en haast een zegen dat ik nooit huilde.
Om me heen heb ik eigenlijk altijd mensen gehad die héél veel huilde.
m'n zus en m'n moeder zijn daarin eigenlijk altijd het ergst geweest.
beide zijn erg emo aangelegd en janken haast om iedere scheet die dwars zit.

Maar sinds ik met de afkick begonnen ben komt er best een hoop naar boven.
Ik heb de laatste maanden, maar vooral de afgelopen 4 weken steeds vaker dat ik tegen het janken aan zit. Nu soms zelfs een paar keer per dag.
wanneer ik een emo film kijk, of als ik alleen ben, in gedachten verzonken.
Maar voordat het doorzet en de tranen komen trekt het ineens weg.
Echt super irri. Ik heb nou zoiets van, dan maar een keer goed janken, dan is het er misschien uit. Maar het lukt me gewoon niet. Al doe ik nog zo m'n best.
Ik heb het echt al geprobeerd, aan ellendige dingen denken en weet ik het allemaal nog meer.
Maar het lukt gewoon niet. zodra ik dat gevoel krijg van, nou komt het, dan is het ineens weg. Ik ben ook wel een beetje bang dat wanneer er straks eens wat gebeurt, al is het maar iets kleins dat ik dan ineens toch in huilen uitbarst waar iemand bij is. volgens mij een kwestie van tijd. Die weten dan niet wat ze meemaken. Zo heeft niemand me ooit gezien, en zo kennen ze me helemaal niet. Als ik dan moet gaan verklaren waarom... tja, leg dat maar eens uit.
ik kan de waarheid niet zeggen, dus schiet dat niet echt op.
Liefst zou ik het gewoon willen doen als ik alleen op m'n slaapkamer ben ofzo.
Maar dat is me dus nog niet gelukt. herkent uberhaupt iemand dit gevoel??
Volgens mij is het echt de omgekeerde wereld.
De meesten proberen juist níét te huilen en hebben dáár juist moeite mee.
maar moeite om wél te huilen...

Ik heb altijd gedacht dat ik die emoties gewoon helemaal niet had.
Omdat ik van jongs af aan al zo ben geweest.
Maar nu de laatste maanden toch ineens die gevoelens boven komen weet ik het niet meer.
En als ik goed terugdenk moet ik haast de conclusie trekken dat ik die emoties al die tijd toch gehad heb, maar ze gewoon geblokkeerd heb.
Ik was 14 toen m'n ouders gingen scheiden, en m'n moeder voor een jaar opgenomen was in een psychiatrische inrichting. De periode daarvoor ook best veel meegemaakt.
zelfmoordpogingen van m'n moeder, dat ze op het spoor stond, uit een rijdende auto probeerde te springen en ik en mijn zus op de achterbank ze tegen probeerde te houden, zeker 10 keer dmv o.d. medicijnen, paar keer maag leeg laten pompen, etc. etc.
Ik denk dus dat ik al best jong onbewust dat soort emoties geblokkeerd heb.
Heeft me in die tijd wel geholpen, maar nu komt het denk ik langzaam toch naar boven.

Is eigenlijk een onderwerp wat ik met een zieleknijper had willen bespreken, maar misschien dat het zo via het toetsenbord makkelijker gaat...
Als jullie tips hebben, heel graag.
Ik weet gewoon even niet hoe ik er mee om moet gaan.

Het heeft geen invloed op mijn missie om clean te raken hoor.
Dat staat nog steeds als een huis.
Maar misschien wel om uteindelijk clean te blijven...
Ik zou gewoon eens een keer flink willen janken dat het eruit is.
Nu zit ik er constant tegenaan te hikken, begint nu toch echt vervelend te worden!

 

[r@r@]

Lieve Yoro,

Zat al te wachten op een bericht van jou, ik weet dat je het nu steeds moeilijker gaat krijgen, vandaar

Ik voel me zelf ook emotioneel worden als ik jouw verhaal lees en ik moest net echt even teruglezen wat jouw vraag precies was: je wil eindelijk eens goed kunnen huilen.

Begrijpelijk, want dat is ook ontzettend lekker.
Ik kan juist heel goed huilen over gewone problemen, maar heb nooit kunnen huilen over échte trauma''s (groepsverkrachting, blablabla ).

Je doel van het huilen is niet het huilen op zich, toch? Het gaat er toch om, dat je je eindelijk eens kan laten gaan in je emoties. Dat je die steen in je maag kwijtraakt, toch?

Misschien verbind je het kunnen uiten te veel met huilen, misschien past het bij jou beter om je emoties op een andere manier te uiten?

Ik heb dus nooit gehuild om mijn echte trauma's (maar jank weer wel als ik bijv. Schindler's List zit te kijken of hoor/lees over kindermisbruik/kinderprostitutie), maar wat mij heel erg geholpen heeft is heel hard schreeuwen. Echt in de middle of nowhere gaan staan, denken aan alles wat zo kut is geweest in je leven en dan echt de longen uit je lijf schreeuwen.

En het hoort ook echt bij afkicken hoor. Ook juist dat kutte gevoel van "het wel voelen opkomen, maar dat het niet doorzet" (net als menstruatie of weeën voor een bevalling soms, maar dat zegt jou natuurlijk helemaal niks ).

Als je nou echt per se wilt kunnen huilen om écht het gevoel te hebben: nou heb ik die shit geuit; helpt bepaalde muziek dan niet bij jou?

Je hebt trouwens heel mooi en eerlijk geschreven, pet je af voor hoe jij op alle fronten wil voorkomen dat je ooit gaat terugvallen.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen; je bent zó goed bezig. Het is zwaar, ik weet het!, maar het gaat je lukken. En vecht niet tegen al die gevoelens, het hoort er allemaal bij.

Toen ik in de goot lag zei een ex-verslaafde eens tegen mij (hij werkte toen op de Detox in Den Haag): "Clean worden is net als afscheid nemen van je beste vriend. Je kan het vergelijken met rouwen, met alle fases die erbij horen: verdriet, ontkenning, woede etc."

Verzet je niet, laat het komen. Want wat er ook voor raars met je gebeurt, je kan wel zeggen: "Maar hé, ik ben wél clean!

 

[r@r@]

Kansas Carry On My Wayward Son

Lieve Yoro,

Carry on my wayward son
There'll be peace when you are done
Lay your weary head to rest
Don't you cry no more

Once I rose above the noise and confusion
Just to get a glimpse beyond this illusion
I was soaring ever higher
But I flew too high

Though my eyes could see I still was a blind man
Though my mind could think I still was a mad man
I hear the voices when I'm dreaming
I can hear them say

Masquerading as a man with a reason
My charade is the event of the season
And if I claim to be a wise man, well
It surely means that I don't know

On a stormy sea of moving emotion
Tossed about I'm like a ship on the ocean
I set a course for winds of fortune
But I hear the voices say

Carry on, you will always remember
Carry on, nothing equals the splendor
The center lights around your vanity
But surely heaven waits for you

Carry on my wayward son
There'll be peace when you are done
Lay your weary head to rest
Don't you cry (don't you cry no more)

(En nu ben ik aan het huilen...)

[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pw6_VXPwm6U&hl=nl&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pw6_VXPwm6U&hl=nl&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]

 

[Yoro]

oooowwww, t´is natuurlijk niet de bedoeling dat ik jóú aan het huilen maak

Wel een sterke tekst Ra, ik denk dat muziek idd wel helpt.
Ik heb het net twee keer achter elkaar afgespeeld en op bepaalde momenten, bij sommige stukken tekst krijg ik zwaar kippenvel en voel ik het opkomen.
Blijkbaar is muziek wel een goeie hoek waar ik het zoeken kan.
Heb ik soms ook als ik naar de radio luister, stom dat ik daar zelf niet aan gedacht heb.
Goeie tip Ra, thx!

Je doel van het huilen is niet het huilen op zich, toch? Het gaat er toch om, dat je je eindelijk eens kan laten gaan in je emoties. Dat je die steen in je maag kwijtraakt, toch?
.....
maar wat mij heel erg geholpen heeft is heel hard schreeuwen. Echt in de middle of nowhere gaan staan, denken aan alles wat zo kut is geweest in je leven en dan echt de longen uit je lijf schreeuwen.

Klopt helemaal hoor Ra, het gaat niet eens zozeer om het huilen zelf. Gewoon het laten gaan van emoties op zich. huilen is daar volgens mij een goeie manier voor omdat ik dat juist eerder nooit deed, maar nu de laatste maanden steeds tegenaan zit. zou meer een opluchting zijn denk ik. Dat verwacht ik er tenminste van. misschien dat het maar van korte duur is en ik het gevoel blijf houden, maar toch wil ik het proberen.

Ik heb ook vaak genoeg dat ik opgekropte frustraties en woede veel te lang binnen houd. Had ik geloof ik ergens anders op het df al eens verteld. dat ik dan na een lange tijd een woedeuitbarsting kreeg. Die ging dan pas over wanneer alles rond me heen kapot was, en het bloed van m'n vuisten droop. Daarna had ik ook altijd zo'n gevoel van opluchting, van het is er uit, dan kon ik weer een hele tijd tegen.
Verdriet is dus niet de enige emotie waar ik moeite mee heb, ook woede is bij iets wat niet helemaal gaat zoals gebruikelijk. zelfs blijdschap. Ik kan nooit super enthousiast oprecht blij zijn. wel met woorden, maar niet met emotie, geen grote lach op mijn gezicht, tenzij geforceerd. Ook dat is al vanaf jonge leeftijd zo.
Gewoon emoties in het algemeen zeg maar.

Wat je zegt over het schreeuwen tot je longen haast uit je lijf klappen klinkt dan ook erg aanlokkelijk. een afgelegen plekje vinden hier tussen de weilanden moet ook geen probleem zijn. Ga ik zeker proberen!

Als ik ooit normaal met emoties om wil leren gaan zal ik moeten beginnen met ze te kunnen uiten. Ik heb m'n huiswerkopdracht genoteerd hoor juf Ra
nogmaals bedankt, je hulp wordt zeer gewwaardeerd

p.s. nog 4 dagen te gaan

 

[r@r@]

Lieve Yo,

Ff nog iets wat door me heen schoot: je geeft zelf eigenlijk het antwoord al waarom je niet kan huilen; je houdt het nl. zélf tgen (omdat je bang bent voor opkroppen en bang bent daardoor een uitbarsting te krijgen).

Eigenlijk is het net als in een auto rijden: je geeft gas (je wil graag vooruit, want je wil je uiten door te huilen), maar tegelijkertijd trap je op de rem (uit angst voor een uitbarsting met nare gevolgen voor jezelf en/of de ander).

De oplossing zit dus in jou: laat het toe! En nu moet je dan iets zien te vinden dat alles a.h.w. kan triggeren (muziek, schreeuwen, etc.).

Slaap lekker!

Dikke knuffel,
R@

 

[Yoro]

nou, het punt van afkickziek is nu goed bereikt hoor.
ik voelde het gisternavond al, en vannacht geen oog dicht gedaan, ik loop echt tegen de muren omhoog. Zoals je in het schema kunt zien was gisterenavond 23 uur de eerste keer dat ik maar één temgesic slikte, het leek wel of ik daar helamaal niets van voelde.
vanmorgen om 7 uur ook voor het eerst maar één temgesic.
Het is nu 10 uur en ik ben nog steeds superonrustig.
Ik ben dan dus ook aan de oxazepam voorraad begonnen.
gelukkig had ik aardig wat gehamsterd.
gisterennacht heb ik 3 pammetjes geslikt, maar hielp weinig.
Ik ga wat ik over heb maar verdelen tot aan de maandag wanneer ik naar de arts moet.
Dan schrijft hij maar nieuwe voor, zal ik hard nodig hebben.
vanmorgen naast dat ene pilletje temgesic ook 1 pammetje geslikt.
geen effect. Ik heb er zojuist nog 1 pammetje bijgeslikt...hopelijk gaat het zo beter.
Ik heb om 12 uur bij m'n broer afgesproken voor het verjaardagsfeestje van mijn neefje.
Die gaat met al zijn schoolvriendjes vanmiddag naar de bioscoop (megamindy kijken )
omdat het er zo veel zijn ga ik mee. dan rijden we met twee auto's.
Dan nog babysitten tijdens de film, en ze weer naar huis brengen.
Een hele dag met bijna 10 drukke kids van zo'n 6 jaar oud.
Dat wordt nog wat....
extra temgesic bijslikken is ook geen mogelijkheid.
Ik heb precies op de pil na genoeg meegekregen voor de kuur volgens schema.
Hier moet ik dan ook maar doorheen.

Tis zeker zo heftig als toen ik van 12,5 naar 10mg methadon afbouwde die eerste dagen.
Enige verschil is dat ik toen in de ochtend een uur na inname wél een paar uurtjes mezelf beter voelde. Nu is het al sinds gisterenavond non stop. ik lig nu op bed met laptop op schoot, maar kan amper de tekst lezen. m'n benen schudden spastisch op en neer en m'n scherm wiebelt alle kanten op. zucht...

Ik heb nu nog 14 pammetjes over.
Ik zal er vandaag extra nemen om de dag zo goed moegelijk door te komen.
Maar ik moet er nog over houden voor morgen en e.v. maandag.
Morgen is de verjaardag van m'n broer...ook dat nog.
We gaan ergens brunchen waar je ook kunt bowlen en midgetgolfen springkussen etc.
En dat met wéér een pilletje temgesic minder...
wat een f*cking waardeloze timing van die k*tverjaardagen zeg.

maar even van dag tot dag bekijken.
vandaag wil ik het met 6 pammetjes doen.
m'n tweede dosis bupe neem ik eerder, niet om 13 uur maar al om half 12.
in combi met 3 pammetjes moet dat me de eerste uren toch rustig houden, hoop ik.
dan heb ik nog 3 pammetjes achter de hand.
de dosis tem van 18 uur neem ik dan indien nodig ook gewoon eerder in. om 16 uur ofzo.
Als ik die dag met die kids maar doorkom.
Dan een helse avond volhouden, en de rest bewaren voor wanneer het 23 uur is.
dan pas het laatste pilletje bupe innemen en de overgebleven van de 6 pammetjes.

dan zie ik dan wel weer hoe ik het morgen ga doen bij de volgende verjaardag.
komende dagen worden echt een beproeving!
ultieme test, hoe capabel ben ik om met een ziek lijf door te zetten.
only one way to find out!

Ik ga nu even een flinke tijd onder de hete douche, aankleden, 1 pilletje tem nemen, 3 pammetjes nemen, en dan op hoop van zegen op naar het verjaardagsfeestje van m'n neefje!

wish me luck!

 

[r@r@]

Hé Yoro,

Ik zit de hele tijd online en check af en toe DF om te kijken hoe het met je gaat.

Wat kut zeg dat je zo slecht hebt geslapen!
Ik weet nog dat ik, toen ik een een jaar geleden (augustus) een paar dagen op nul stond van Meet afkick (zonder Tem) zó kapot was van slaaptekort, dat ik 10 Oxazepam van 10 mg. tegelijk heb ingenomen.
Mijn man zorde voor de kinderen en ik lag "met griep" in bed.

Niet dat ik het je wil aanraden, maar mij hielp het wel.
Ik heb toen geloof ik iets van 5 uur achter elkaar kunnen slapen na 3 dagen zonder slaap. Dat was erg veel voor mij toen. Ernstig slaaptekort tijdens afkicken maakte mij bij Meet (na nullijn) bijna suïcidaal, dus dan was de keuze snel gemaakt.

Uiteindelijk heb ik het toen ook niet volgehouden, hoor.
De vervangend arts (eigen verslavingsarts was op vakantie) weigerde Tem en daarna Nal voor te schrijven, terwijl het wél zo was afgesproken met mijn eigen arts van de Brijder.
Het stond zelfs in de computer/mijn dossier maar hij zei: "Ik ga niet iets voorschrijven als ik er niet in geloof; jij bent al zó lang aan het klungelen met afbouwen, jij kan beter voor de rest van je leven stabiel blijven, nee, echt niet. Dat moet je maar met dokter de Bruijn bespreken." (For the record, die lul heette Leijsingh, hij zou me nu eens moeten zien! :P :P :P ).

Ik was toen 3 weken helemaal clean, zie mijn posts van aug. 2008 (behalve nog steeds Oxazepam), kwam net van vakantie en was gelijk heel ziek toen we op Schiphol aankwamen. Gelijke dus afspraak gemaakt om Tem en daarna Nal te vragen. En toen zei hij dat!

Wat een lul was dat zeg! Een paar dagen later viel ik dus terug (stom hè, om uit boosheid dan terug te gaan vallen, hoezo zwak ), waarna ik in oktober onder narcose weer ben afgekickt. De rest weet je (van februari tot 3 mei weer zitten kloten met opiaten).

Maar ik dwaal af, sorry...

Even wat tips voor jou:
- heet bad/douchen
- veel water drinken
- keiharde muziek
- films kijken (tip: serie Supernatural)
- veel zout (cup-a-soup)
- veel energie (chocola//melk/dik belegde boterhammen/junkfood/erwtensoep)
- thee met veel suiker

Mijn man moest dan altijd een vette hap bij de snackbar halen en dan voelde ik me een half uurtje iets beter.

Suc6! Enne... ik blijf ingelogd, dus als er iets is:
bel of post!!!

Ik weet wat een eenzame bezigheid afkicken is (zeker als verder niemand anders het weet, heb ik in het verleden ook vaak gedaan, in mijn studentenkamertje ), dus als ik kan helpen, graag!

Zeg thuis dat je griep hebt en laat je lekker verwennen met lekker eten, drinken etc.

Dikke knuffel,
R@

 

[Sarori]

De laatste loodjes Yoro, ze zijn zwaar, zeer zwaar als ik het zo lees. Maar met jouw wilskracht moet het zeker gaan lukken. De eerste meters van een berg lijken altijd zo makkelijk...maar de laatste meters net voor de top, als de wind door je heen snijdt en de kou en de vermoeidheid steeds voelbaarder wordt, díe hakken erin. De beloning van de overwinning als je toch op de top staat doen je gelukkig de ellende van de reis erheen weer snel vergeten. Zet hem op en klim je laatste metertjes, want veel zijn het er niet meer!

Als je je echt te ziek voelt, denk dan gewoon eens aan jezelf en niet aan al die verjaardagen. Jij bent nu het belangrijkste en volgend jaar zijn ze allemaal weer jarig toch?

Heel veel sterkte en succes!

 

[Sarori]

Beste Yoro,

Je schrijft dat je als kind je zelf al hebt "aangeleerd" om je diepe emoties te blokkeren. Ook wel logisch want je hebt dingen meegemaakt die andere kinderen niet eens hebben ervaren in hun zorgeloze kinderjaren. Als je dan niet de juiste steun hebt uit je omgeving om je verhaal te doen, dan is het niet meer dan logisch dat je jouw gevoelens gaat verstoppen of afvlakken. Je wilt tenslotte overleven en niet ten onder gaan in je eigen verdriet, waavoor je geen uitweg ziet.

Misschien dat je latere verslaving aan opiaten daar wel mee te maken heeft gehad? Opiaten dempen toch ook al je emoties en dat is nou ook het lekkere ervan: geen pijn meer ervaren, maar alleen die gelukzalige roes. Al kom je er op een gegeven moment achter dat die ook maar weer tijdelijk is. Dan slaan de nadelen van opiaatgebruik je weer om de oren. Die kan je dan gaan verdoven door weer te gaan gebruiken, of je kunt besluiten dat het roer om moet. Dat laatste heb jij gedaan Yoro. Daarmee heb je aangegeven dat je jouw emoties niet meer wilt dempen, maar wilt toelaten en dat is een hele grote overwinning!

Huilen kan inderdaad behoorlijk opluchten. Je kunt dat alleen niet afdwingen. Ik sta niet bekend als een huilebalk, maar laat best wel eens een traantje of meer over mijn wangen biggelen. Als ik verdrietig ben, als het me allemaal zwaar tegenzit of als ik me genaaid voel, figuurlijk dan wel . Maar soms ook als ik mij heel gelukkig voel en er eigenlijk geen aanleiding voor is. Sommige muziek kan het ook triggeren: ik krijg vanaf de eerste seconde kippenvel of ik voel de tranen opkomen.

Een keer per jaar luister ik thuis naar de Mattheus Passion. Ramen en deuren dicht en de telefoon van de haak. Vanaf de eerste klanken begint het al en dan kan ik zo een half uur onbedaarlijk huilen. Met een mengeling van verdriet en blijdschap, want die vloeien vaak door elkaar heen. Begrijp je meteen waarom het zo lang heeft geduurd voor ik live naar een uitvoering toe durfde te gaan Bij de eerste keer ging het ook meteen mis, en ik dacht toen alleen maar: what the fuck wat anderen ervan denken. het zijn mijn emoties en als ik wil snotteren dan doe ik dat.

ik denk dat je al veel opgeschoten bent als je zegt dat je aandrang voelt om te huilen. Dat is toch prima? Die emotie heb je al heel lang niet meer gehad. Laat het gewoon toe en geniet ervan, want ook dat is emotie. Niemand zegt dat je verplicht moet huilen en hoe harder je het probeert, hoe moeilijker het wordt. Just let it be. Het is goed zoals het is!

Het belangrijkste is dat je iets doet met de emoties die in je opborrelen. Je kunt er met iemand een goed gesprek over hebben. Of je gaat er lekker om huilen. Of je registreert de aandrang om te huilen, zonder dat het tot huilen komt. Maar je kunt ook "de handel" er lekker uitschreeuwen of heerlijk tegen een boom aanstampen. Als je ze maar niet opkropt en ze op een of andere manier een weg geeft om ze af te laten vloeien. De methode daarvoor is niet zo belangrijk en voor ieder mens verschillend.

Geniet er maar gewoon van dat je beseft dat de emoties weer opborrelen. Want dat is volgens mij al weer lang geleden dat je dat bij jezelf hebt toegelaten. Heerlijk toch? Het maakt je weer mens. Houden zo.

 

[Yoro]

Nou, ik heb het kinderfeestje overleefd hoor, was een hele opgave maar toch blij dat ik het gedaan heb. na de hete douche voor het vertrek ging het al wat beter, toen die ene tem genomen en een pammetje. uiteindelijk in de loop van de dag maar 2 pammetjes bijgeslikt.
tot aan de film ging het best redelijk, maar na 10 minuten in die stoel te zitten kreeg ik het wel moelijk, om de 10 seconden van positie van veranderen omdat ik maar niet lekker zat, ik kreeg spierpijn in mijn benen en in mijn rug, het zweet brak me uit en toen kwam het kippenvel ook nog op zetten. wat was ik blij toen halverwege de pauze kwam. meteen een pammetje ingenomen op het toilet, wat rond gelopen daar, want stilzitten is voor mij op het moment echt een straf en toen was het weer houdbaar. de tweede helft van de film was ook niet echt aangenaam. m'n nichtje van 3 jaar wou per sé bij mij op schoot. normaal vind ik dat juist fijn, maar was nu een extra moilijkheidsgraad. gelukkig was ze superlief en lag ze gewoon languit op mij stilletjes naar de film te kijken. na de fil meteen het tweede pammetje genomen, waarna we friet gingen eten. om 17u30 waren we weer terug bij m'n broer.
Rond 18 uur was ik weer terug thuis. zojuist dus meteen m'n dosis tem van 18 uur ingenomen, samen met nog een pammetje. voor vananvond 23 uur heb ik nog 1 tem en 2 pammetjes over.

Heeft me echt veel energie gekost om "normaal" over te komenen mijn benen stil te houden dat ze niet alle kanten op wiebelden etc. maar tis gelukt.

Morgen de verjaardag van m'n broer nog (die wordt 40 jaar dus geeft een extra groot feest).
Dan kan ik veel makkelijker naar huis mocht het niet meer gaan.
vandaag had ik m'n auto vol kinderen zitten om ze mee naar de bios te brengen, en moest ze dus ook weer terug brengen.
eerder vertrekken was dus geen optie.
Morgen rijd ik maar alleen, dus kan ik dus wel vertrekken wanneer ik wil.

sarori en ra, allebei bedankt voor jullie tips.
alles wat het ook maar enigszins kan verlichten grijp ik aan.

Junkfood had ik inmiddels ook al bedacht.
de afgelopen dagen ben ik al 2x langs mc drive geweest, 3 keer dôner gehaald, en dat buiten de normaal maaltijden. werkt idd wel goed. niet voor heel lang, maar toch even lekker.

thee lust ik helaas niet, maar ik drink wel veel koffie.
Dat was de afgelopen 5 jaar iedere ochtend wanneer ik m'n methadon innam wat ik er bij dronk.
SIndsdien is dat verband tussen beter voelen en koffie geboren.
Enkel een kop koffie werkt dus bij ook.
Een bad heb ik helaas niet, maar een hete douche daar knap je idd ook van op.
Dat heb ik vandaag ook wel gemerkt.
ook qua films en tv series ben ik voorzien, ik hoef me daarmee niet te vervelen.
vooral het veel water drinken zou ik nog kunnen proberen.
op een of andere maniier zit er bij tussen m'n orern iets waardoor ik denk dat veel water drinken averechts werkt, maar ik ga het toch proberen.
ik hoor het van meer mensen, dus zou het moeten kloppen.

betreft het hele emotie verhaal, jullie slaan allebei de spijker aardig op zijn kop.
Door het zo uit te typen en er daardoor dus nog eens goed en lang over na te denken moet ik tot de zelfde conclusies komen. geeft me wel wat antwoorden die ik al een tijdje zocht.
Het harddrugsgebruik in het algemeen, en toch zeker toen ik met heroine begon heeft zeer zeker te maken met het verleden. een stukje destructief, maar toch voornamelijk het verder blokkeren van emoties. steeds als er weer iets tegenzat werd m'n middelengebruik alleen maar meer. nu het allemaal toch weer bovenkomt zal ik er maar het beste van maken.
Jullie zeggen het al, forceren en gaan zitten van: NU moet ik gaan huilen, dat werkt niet.
Wel kan ik het provoceren dmv van muziek.
Ik had gisteren al e.e.a op willen zoeken maar was zo uitgeput dat ik er mezelf niet toe kon zetten. vanavand dan maar. eigenlijk mag ik al niet klagen.
Het feit dat ik uberhaupt al emoties terug begin te krijgen is idd al heel wat na al die jaren.
Ik zal het allemaal wel weer te snel willen. net als het lichamelijk afbouwen gaat daar nou eenmaal tijd overheen. Ik zal dus wat meer geduld proberen te krijgen.
Het komt allemaal vast vanzelf wel, maar ik ga het toch een zetje in de rug proberen te geven.

ik heb al bij de familie door laten schemeren dat ik me niet zo lekker voel, beetje grieperig zeg maar. Mijn plan is om maandag nadat ik bij de arts ben geweest en weer een nieuwe dosis oxazepam heb gehaald mezelf thuis "ziek te melden."
idd gewoon een paar dagen ziek op bed zodat ik met rust gelaten word.
laptop en films bij de hand, en dan hopen dat na een paar dagen de scherpe kanten eraf zijn.

ik ben trouwens nog bij de tattooshop geweest gisterenavond.
hij zou een paar opzetjes maken aan de hand van mijn wensen.
Zou wel een week of 3 duren, misschien langer.
Maar ik heb er ook niet zo'n haast mee hoor.
Als het maar wordt zoals ik wil, het gaat ook meer om het idee.

ik laat zo nu en dan uiteerd wel wetenhoe het allemaal gaat, kan ik m'n ei weer kwijt.
En iedere keer komen jullie toch weer met tips en ideëen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.

THX

 

[r@r@]

Hé lieve Yoro,

Zoals beloofd zal ik elke dag even checken hoe het gaat.

Hoe gaat het met je? Je zal je nu heel erg kut voelen.

Ik denk regelmatig aan je en hoop dat het iets helpt te weten dat je niet helemaal alleen staat.

Dikke knuffel,
R@

 

[Yoro]

Het gaat zoals verwacht, en eigenlijk ook gewoon volgens schema behoorlijk ziek.



ik heb al meerdere keren m'n laptop willen pakken om hier op het df te zijn, maar kon het maar niet eerder opbrengen. ik ben naar de tweede verjaardag geweest tot 16u30 en was toen erg blij dat ik eindelijk terug naar huis kon.
Ik had ipv 13 uur al om 11u30 m'n tweede pilletje tem ingenomen om die verjaardag enigszins door te komen. is redelijk gelukt, maar daardoor duurde die overbrugging naar het laatste tabletje tem van 23 uur wel hééél lang.
ik ben na de verjaardag op bed gaan liggen en heb maar wat tv series gekeken, ziek op bed dus. Niet ziekjes, maar gewoon écht ziek.
heel m'n matras doorweekt, zo liggen woelen dat de matrashoezen, lakens en het dekbed helemaal opgefrommeld op een hoopje liggen.
om 23 uur precies heb ik m'n laatste tem van vandaag ingenomen.
nu net begin ik me pas langzaam in staat te voelen om hier dit te tiepen.
Worden nog een paar heftige dagen...

Morgen sta ik nog op 2 tabletjes tem, en dan overmorgen die ene allerlaatste.
morgen ook de afspraak met de arts om 14 uur.
Direct een extra doos oxazepam voor laten schrijven, dat is het enige wat het allemaal iets kan verlichten. En dan eenmaal op nul maar hopen dat het na een paar dagen toch beter gaat.
Ik probeer het allemaal positief in te zien, ben goed bezig, na een hele rit al achter de rug ben ik er bijna, nog even volhouden, etc..
Maar dat valt niet mee als je ziek bent en tegen de muren omhoog loopt.

Bij geen gehoor lig ik gewoon in bed uit te zieken hoor.
terugval naar bruin speelt nu geen rol.
Enkel die ongeduldige onrustige drang om het allemaal zsm achter de rug te hebben.

trusten, ik laat weer wat van me horen zodra ik kan.

 

[r@r@]

Hé Yoro,

Slaap lekker vannacht!

Je hoeft helemaal niets te posten als je je niet goed voelt (of als je simpelweg geen zin hebt). Voel je vooral niet verplicht!

Ik maak me nu echt geen zorgen meer of je terugvalt, ik weet dat je het helemaal afmaakt!

Denk nou gewoon alleen aan jezelf (is moeilijk voor jou, dat heb ik best door ).

Ik log alleen regelmatig in om te kijken of je op welke manier dan ook hulp nodig hebt, maar ik verwacht omgekeerd echt niet dat jij elke keer even van je laat horen omdat ik me zorgen zou maken.

Het gaat nu om jou, laat dat duidelijk zijn!

Kus,
R@

 

[Yoro]

thx Ra

Zozo, nog maar 1 dag verwijderd van het einde van het schema, yehaa!!

Zoals je ziet gaat het een stuk beter, ondanks dat ik vandaag alwéér een pilletje afgebouwd heb. Daar heb ik wel wat hulp bij gehad hoor, en ik ben er nog niet. maar ttoch ff lekker!
zeg maar ziekjes maar veel beter houdbaar.

Vandaag bij de arts geweest, en hem verteld dat de laatste dagen wel heftig waren.
Hij heeft nog eens 20 stuks oxazepam van 10mg voorgeschreven.
Maar vooral vanwege die onrust heeft hij me ook clonidine voorgeschreven.
6 tabletjes van 0.15mg. ik heb er vanmiddag om 16 uur 2 stuks van ingenomen.
Dan had ik er in de loop van de avond en nacht ook nog 2 bij mogen slikken, en dan morgenochtend weer 2.
Dan moet ik morgen om 13.00 uur terug voor bloeddruk controle, die wil nogal eens flink zakken door die clonidine.

Ik heb na die twee stuks clonidine toch even genoeg.
Het heeft me deze dag wel goed door laten komen, beetje sufjes, maar wel beter dan ziek.
Alleen toch wel een beetje misselijk van geworden, en een hele droge mond.
Als ik heel misselijk of duizelig werd van die clonidine moest ik meteen stoppen ivm de verlaagde bloeddruk. Ik houd ze dus maar even achter de hand voor het geval dat ik weer echt onrustig wordt. En dan maar één pilletje slikken om te proberen.

Zometeen om 23.00 uur een tabletje tem innemen met een pammetje of twee, dus zal die clonidine niet nodig zijn. misschien morgenochtend. Dan moet ik het de hele dag zonder tem doen tot het allerlaatste pilletje tem om 23.00 uur.

langzaam maar zeker kom ik er wel...

p.s. ik kan aanstaande donderdag m'n nieuwe auto ophalen

 

[r@r@]

Hé lieve Yoro,

Idd; nog maar 1 nachtje en dan neem je je laatste Tem in. Dan mag jij je ook officieel CLEAN noemen!

Ik moest even opzoeken wat Clonidine is, maar bij Wikipedia zag ik dat het iid wordt voorgeschreven bij opiaat-afkick.

Donderdag kan je een vreugderitje, wat zeg ik: VICTORY-RIDE in je nieuwe auto maken, geweldig!

Ik hoop dat je een beetje kan slapen.

Truste!

 

[Sarori]

Bijna je één na laatste temmetje en dan morgenavond helemaal clean!

Vaarwel het opiatentijdperk!

Het traject heb je dan volbracht. Een reis met zo nu en dan veel bloed, zweet en tranen, maar je hebt je ijzersterk getoond met een vastberadenheid waar je U tegen zegt. Dat kunnen er niet veel je na zeggen en iets om oprecht TROTS op te zijn. Vanaf deze kant niets dan lof!

Ik ben blij dat het momenteel weer wat beter gaat en je ook weer eens een iets betere dag mag beleven. Ik zal echt voor je duimen dat er nog vele nog veel betere dagen mogen komen.

Ik vind het heel lief van R@ hoe ze hier telkens voor je klaar staat. Zij begrijpt je als geen ander en steunt je door dik en dun. Een vette knuffel is wel op zijn plaats.

Heb je trouwens de nazorg met de arts vanmiddag ook kunnen bespreken? Weet je al hoe je dat gaat aanpakken?

Slaap lekker en ....op naar de laatste dag

Sarori

 

[Yoro]

De steun wordt van jullie beide zeer gewaardeerd
En van de eend en de kanariepiet natuurlijk!
Alleen al van alle vele posts en topics van iedereen hier heb ik veel opgedaan.
De afgelopen maanden echt veel aan gehad, thx allemaal

Ik heb inmiddels de één na laatste temgesic onder de tong liggen.
Op naar de allerlaatste!

Ik vrees toch nog wel een tijdje last te houden,
maar dat hoort er dan ook bij.
Morgen het laatste opiaatje m'n lichaam in, en dan woensdag 22 juli 2009 officiëel
geheel opiaat CLEAN

Morgen om 13 uur m'n bloeddruk laten checken bij de arts, en dan heb ik woensdag ook
om 13 uur die afspraak over de nazorg.
Uiteraard volgt nog uitgebreid verslag.

Nog een één na laatste update van het schema voordat ik deze woensdag volledig groen gekleurd nog een allerlaatste keer post

Dan is het hopelijk eenmaal op nul toch vlug mogelijk om ook de oxazepammetjes etc te stoppen. Dat is dan weer de volgende stap, zsm stoppen met de benzo's.
Vóórdat ik daar dan weer verslaafd aan raak.
Hopelijk werkt m'n lichaam een beetje mee.
De bedoeling is om uiterlijk eind volgende week helemaal niets meer te slikken.
Behalve dan de homeopatische middeltjes enzo natuurlijk, maar verder dus niets meer!

Volgende uitdaging dus!

trusten allemaal

 

[r@r@]

.Nog een één na laatste update van het schema voordat ik deze woensdag volledig groen gekleurd nog een allerlaatste keer post

Bedoel je allerlaatste keer bij dit topic of bij DF in algemeen?

Of begin je dan ook een topic "Van clean tot volledig hersteld"?

 

[Yoro]

kan een beetje verward overkomen maar ik heb na de meest helse nacht ooit van gisteren groffe maatregelen genomen. Ik heb gistesteren letterlijk geneen seconde geslapen, ongekend omnrustig zoals nooit tevoren, de minuten tikten wel zóó langaaam weg.
Om 8 uur vanmorgen heb ik heel even licht gepit tot 9 uur waarna ik weer klaarwakker was.
met de daarop verder volgende onrust. ik werd gewoon helemaal gek van mezelf.

in overleg met arts heeft hij me vanmoddag 3 temazepam 20mg tablet als inslalper voor geschreven. (vloebaar in pilletje)
Mocht er maar 1 maar p/dag heb er net toch 2 genomen. daarnaast 4 oxazpam van 10mg, een halve clonidine van 0.15mg en een hele rovotril die ik van mijn moeders medicijnvoorraad geplukt heb.
samen met het laatste 0.2mg temgesic tabletje moet ditwel een megacoctail zijn om te slapen.

misschien een overdreven reactie, maar de afgelopen nacht was zo'n onvoorstelbare hel...
simpelweg tot wanhoop gedreven om deze nacht te kunnen slapen.
als afsluiter van het opiatentijdperk, op naar mijn eerste dag opiaatclean morgen.

lets go out with a bang, hopelijk word ik morgen pas laat en uitgerust wakker, zal me goed doen.

Trusten allemaal
wish me luck!

 

[r@r@]

Lieve Yoro,

Dat snap ik heel goed; die wanhoop.Ik schreef al dat ik na een paar nachten zonder slaap zo wanhopig werd (en praktisch suïcidaal door slaaptekort en afkick) in 1 keer 10 x 10 mg. Oxazepam heb genomen. Ik sliep toen iets van 4 uur en voelde me erna wat beter.

Je voelt je alsof je je haren uit je hoofd wil trekken, tegen de muren opkruipen, rusteloos...

Nog even een paar dagen volhouden en dan zul je merken dat het minder wordt. Maar nu zegt jou dat niks, dat begrijp ik.

Met Oxazepam krijg je niet zo snel een OD (of je moet het wel heel bont maken...).

Je doet het zó goed, houd vol, het einde is in zicht, nog een paar dagen!

Ik stop nu, heb een bijzonde spannende dag gehad (sollicitatie...) en blijft spannend...