probleemgeval420
Newbie
Hoi allemaal
Iets wat eigenlijk al een lange tijd aan de gang is, maar nu begint het besef toch echt te komen.
Ik ben verslaafd.
Alcohol drinken geeft quasi altijd problemen in mijn geval. Katers, mensen kwetsen,afspraken niet nakomen, rijden onder invloed, berichten sturen waar ik de dag nadien spijt van heb. Heb ook altijd de neiging om dope (stims) te fixen, al moet ik naar de andere kant van het land rijden. Ik ben mij hier bewust van, maar toch wint het duiveltje op mijn schouder af en toe.
Ook heb ik ongeveer 2-wekelijks een craving naar 3mmc (of wat het ook mag zijn tegenwoordig). Dit eindigt altijd in stimfap binges, uren aan een stuk. Op de moment zelf voelt het als 1 van de lekkerste dingen die er bestaan, de dagen erna zitten vol schaamte en schuldgevoel.
Een 5tal jaar geleden moest ik niets hebben van harddrugs, ik zweerde bij wiet (dagelijks)en een biertje(wekelijks). Verder ging alles goed, het had vrij weinig invloed op de rest van mijn leven, imo. Ik zou geld geven om terug naar deze tijd te kunnen gaan, ondanks dat dagelijks drugs gebruiken nooit goed te keuren valt, al is het 'maar' wiet.
Door omstandigheden moeten stoppen met de wiet. Ik ging ook getest worden dus er zat wel een zekere druk achter. Is me uiteindelijk ook gelukt maar als gevolg begon ik meer te drinken. Tot het punt nu, dat ik eigenlijk enkel en alleen drink om het dronken gevoel te krijgen.
In een dronken bui dan ook met een vriend voor de eerste keer coke gesnoven. Mefi volgde niet veel later. Gebruik is altijd in binges, tot alles op is. Meestal werkt het ook gewoon niet meer na 5gram mefi en probeer ik wanhopig een belachelijk grote lijn te snuiven met een neus die potdicht zit.
Mijn vriendin is op de hoogte van mijn problemen en probeert mij te steunen. Ik weet dat dit veel energie vraagt van haar, en ben er zeer dankbaar voor.
Het is hoogtijd dat er iets verandert. Ik weet heel zeker, dat als het mij lukt om sober te blijven, dat een nieuw deel van mijn leven, van start zal gaan. Verder m'n carrière uitbouwen, een gezinnetje stichten,... Allemaal goeie dingen. Toch blijf ik keer op keer terugvallen. Ik probeer actief bezig te zijn met mijn herstel, en ga sinds kort bij een psycholoog. Toch blijkt het niet te lukken.
Ik zit eigenlijk al op het punt dat het leven soms saai lijkt zonder al de genotsmiddelen. Wel zit ik op dit moment in de comedown van een 5g mefi binge, dus terug een paar dagen depri, ik weet hoe het gaat...
Iets wat eigenlijk al een lange tijd aan de gang is, maar nu begint het besef toch echt te komen.
Ik ben verslaafd.
Alcohol drinken geeft quasi altijd problemen in mijn geval. Katers, mensen kwetsen,afspraken niet nakomen, rijden onder invloed, berichten sturen waar ik de dag nadien spijt van heb. Heb ook altijd de neiging om dope (stims) te fixen, al moet ik naar de andere kant van het land rijden. Ik ben mij hier bewust van, maar toch wint het duiveltje op mijn schouder af en toe.
Ook heb ik ongeveer 2-wekelijks een craving naar 3mmc (of wat het ook mag zijn tegenwoordig). Dit eindigt altijd in stimfap binges, uren aan een stuk. Op de moment zelf voelt het als 1 van de lekkerste dingen die er bestaan, de dagen erna zitten vol schaamte en schuldgevoel.
Een 5tal jaar geleden moest ik niets hebben van harddrugs, ik zweerde bij wiet (dagelijks)en een biertje(wekelijks). Verder ging alles goed, het had vrij weinig invloed op de rest van mijn leven, imo. Ik zou geld geven om terug naar deze tijd te kunnen gaan, ondanks dat dagelijks drugs gebruiken nooit goed te keuren valt, al is het 'maar' wiet.
Door omstandigheden moeten stoppen met de wiet. Ik ging ook getest worden dus er zat wel een zekere druk achter. Is me uiteindelijk ook gelukt maar als gevolg begon ik meer te drinken. Tot het punt nu, dat ik eigenlijk enkel en alleen drink om het dronken gevoel te krijgen.
In een dronken bui dan ook met een vriend voor de eerste keer coke gesnoven. Mefi volgde niet veel later. Gebruik is altijd in binges, tot alles op is. Meestal werkt het ook gewoon niet meer na 5gram mefi en probeer ik wanhopig een belachelijk grote lijn te snuiven met een neus die potdicht zit.
Mijn vriendin is op de hoogte van mijn problemen en probeert mij te steunen. Ik weet dat dit veel energie vraagt van haar, en ben er zeer dankbaar voor.
Het is hoogtijd dat er iets verandert. Ik weet heel zeker, dat als het mij lukt om sober te blijven, dat een nieuw deel van mijn leven, van start zal gaan. Verder m'n carrière uitbouwen, een gezinnetje stichten,... Allemaal goeie dingen. Toch blijf ik keer op keer terugvallen. Ik probeer actief bezig te zijn met mijn herstel, en ga sinds kort bij een psycholoog. Toch blijkt het niet te lukken.
Ik zit eigenlijk al op het punt dat het leven soms saai lijkt zonder al de genotsmiddelen. Wel zit ik op dit moment in de comedown van een 5g mefi binge, dus terug een paar dagen depri, ik weet hoe het gaat...