Vier hier je clean-tijd mijlpalen

LucidLucy

Verslaafde in herstel
11 dagen vandaag! Heb een uitglijder gemaakt met alcohol en wiet. Echter wel veel geleerd. Voornamelijk om nu de negatieve gedachtes om te zetten naar positieve gedachtes.

Met speed en ketamine 99 dagen clean, maar dat telt niet met de nieuwe start die ik gemaakt heb. Ik hoop deze keer wel de 90 dagen mijlpaal te kunnen halen!

Lekker bezig hoor!

Luister je nog steeds hardere stijlen muziek? Of was dat ècht een drugs hobby?
 

annihilation

Badass junkie
32 weken zonder alcohol. Ik ben er heel blij mee.

Ik heb nog weleens momenten dat ik denk dat een drankje een goed idee lijkt. Ik kan mezelf gelukkig overtuigen dat dit niet waar is.
Goed bezig! Heb je nog tips?
Ik zit nu op 18ish weke alcohol vrij :grin: ja oke ook drugs maar dat deed ik alleen nadat ik gedronken had dus drugs was mijn tweede probleem. Doe ik het eerste niet dan gebruik ik het tweede niet :P

Maar terug naar de tips? En wat is jouw motivatie om niet meer te drinken?
 

Hippie Langwaus

DF-koning
Maar terug naar de tips? En wat is jouw motivatie om niet meer te drinken?
Ik denk bij een craving aandachtig terug aan de keren dat ik mezelf ontzettend vergiftigd heb met alcohol. Vooral accent leggen op de ellende die overmatig drankgebruik oplevert, helpt om het als gif te zien.

Bij mij zijn dat onvoorspelbare stemmingswisselingen de sombere kant uit, levensgevaarlijke situaties voor mezelf, ik mag echt dankbaar zijn dat ik nog leef en kwijtgeraakte bezittingen en ook de nare kater die altijd volgde.

Het helpt me om in te zien dat het een voor mij gevaarlijk gif is. Het werkingsmechanisme in het lichaam is ook weinig subtiel en alcohol werkt zeer aspecifiek. Je gehele lichaam wordt aangetast voor een roes die eigenlijk niet interessant is.

Juist als ik drugsgebruik als hobby heb, moet ik mijn lichaam en geest niet blootstellen aan alcohol.
 

Manu76

Badass junkie
Ervaren jullie ook dat je zenuwachtiger bent voor dingen waarvoor je voorheen totaal niet zenuwachtig was na een tijdje clean te zijn?
Kan, maar wat noem je een tijdje? Met nicotine heb ik er tot een jaar last van gehad.
Met andere drugs minder volgens mij, maar je moet wel aanpassen. Bijvoorbeeld minder koffie en Red Bulls drinken als je afkickt van Benzodiazepines, wiet en waarschijnlijk alcohol.
 

annihilation

Badass junkie
Kan, maar wat noem je een tijdje? Met nicotine heb ik er tot een jaar last van gehad.
Met andere drugs minder volgens mij, maar je moet wel aanpassen. Bijvoorbeeld minder koffie en Red Bulls drinken als je afkickt van Benzodiazepines, wiet en waarschijnlijk alcohol.
4 maand alcohol en sos.
 

annihilation

Badass junkie
tja, dan verbaast het me niets dat je nog wel een flinke periode last kunt hebben van onzekerheid/ stress en andere stoornissen.
Maar klinkt wel als een mooie prestatie. Volhouden! Proficiat!
Ja maar ook gewoon voor dingen wat ik voorheen geen last of zenuwachtig voor was 😂. Niet dat het extreem is ofzo maar het viel mij gewoon op.
 

RnB_fan

Bewuste gebruiker
Ervaren jullie ook dat je zenuwachtiger bent voor dingen waarvoor je voorheen totaal niet zenuwachtig was na een tijdje clean te zijn?
Zeker.

Tijdens ds benzo ontwenning heb ik wekenlang bijna onafgebroken last gehad van paniekaanvallen. Na het ontwennen ging het de eerste maanden eigenlijk heel erg goed. Maar toen de vreugde van het clean zijn eraf ging, ben ik weer in een vreselijke periode van angsten en onzekerheden terecht gekomen.

Dit is pas weer structureel beter geworden, nadat ik me serieus met mindfulness en meditatie bezig ben gaan houden.
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Ik ga mijn record van 3 jaar verbreken, ik weet het zeker

Nu ben ik zelf al talloze keren gestopt, waarvan ik twee pogingen toch wel noemenswaardig vond: 9 maanden en 1 jaar en 4 maanden.

Ik zit dan nu in mijn derde noemenswaardige stoppoging: 1 jaar, 3 maanden, 3 weken.

Maar dit soort voorbeelden boezemen toch wel een beetje angst bij me in. Dat je zelfs na 3 jaar nog terug kan vallen. Dus ik ben dan altijd wel benieuwd:

Hoe kwam het dat je na 3 jaar gestopt te zijn, toch weer begon met roken?

Ik heb nu van mezelf het idee dat ik nooit meer hoef te beginnen. Ik weet dat ik er niets aan heb, zeker niet nu ik niet meer vast rook. Als ik nu een sigaret op zou steken heb ik niet dat opgelucht gevoel dat je wel hebt als je vast rookt. En hij zal nog keismerig smaken ook.
Ik hoef dus maar één ding te doen en dat is gewoon nooit meer doe eerste sigaret opsteken.

Daarom ben ik weleens benieuwd waarom sommigen na een lange stoppoging weer gaan roken.

Mijn vorige stoppoging van langer dan een jaar is gestrand toen ik ging afstuderen. Ik kon me erg slecht concentreren op het schrijven van mijn scriptie. Roken was dan altijd mijn manier van coping. Dus ik begon met roken omdat ik geen andere uitweg zag om mijn scriptie te kunnen schrijven.
Het werkte maar één of twee weken, daarna niet meer. Dus toen ging ik maar blowen om de concentratie te kunnen hebben. Ook dat werkte weer een paar weken en zo heb ik in elk geval m'n studie afgerond.
 

Manu76

Badass junkie
Hoe kwam het dat je na 3 jaar gestopt te zijn, toch weer begon met roken?
Ik toevallig ook 2x in mijn leven 3 jaar gestopt. En nu ga ik weer richting de 3 jaar.
Beide keren dat ik terugviel na 3 jaar kwamen er vrienden uit het verleden bij kijken en alcohol. En 1 sigaret bestaat niet, dus als je een trekje neemt na x jaar ben je snel weer een pakje aan het kopen. (Mijn ervaring) Ik denk nu wel, dat het me geen 3de keer zal overkomen. Ezel verhaal en oh oh oh wat was het deze keer moeilijk om te stoppen.
 

Purplext

Badass junkie
Nu ben ik zelf al talloze keren gestopt, waarvan ik twee pogingen toch wel noemenswaardig vond: 9 maanden en 1 jaar en 4 maanden.

Ik zit dan nu in mijn derde noemenswaardige stoppoging: 1 jaar, 3 maanden, 3 weken.

Maar dit soort voorbeelden boezemen toch wel een beetje angst bij me in. Dat je zelfs na 3 jaar nog terug kan vallen. Dus ik ben dan altijd wel benieuwd:

Hoe kwam het dat je na 3 jaar gestopt te zijn, toch weer begon met roken?

Ik heb nu van mezelf het idee dat ik nooit meer hoef te beginnen. Ik weet dat ik er niets aan heb, zeker niet nu ik niet meer vast rook. Als ik nu een sigaret op zou steken heb ik niet dat opgelucht gevoel dat je wel hebt als je vast rookt. En hij zal nog keismerig smaken ook.
Ik hoef dus maar één ding te doen en dat is gewoon nooit meer doe eerste sigaret opsteken.

Daarom ben ik weleens benieuwd waarom sommigen na een lange stoppoging weer gaan roken.

Mijn vorige stoppoging van langer dan een jaar is gestrand toen ik ging afstuderen. Ik kon me erg slecht concentreren op het schrijven van mijn scriptie. Roken was dan altijd mijn manier van coping. Dus ik begon met roken omdat ik geen andere uitweg zag om mijn scriptie te kunnen schrijven.
Het werkte maar één of twee weken, daarna niet meer. Dus toen ging ik maar blowen om de concentratie te kunnen hebben. Ook dat werkte weer een paar weken en zo heb ik in elk geval m'n studie afgerond.

Mijn rokerscarrière is een beetje vreemd verlopen. Ik ben vanaf dat ik begon op mijn 16e nooit zo'n hele dag roker geweest. Pauzes school, het sigaretje na het eten en vooral met uitgaan en thuisfeestjes kon ik flink paffen.

Degen waar ik mee samenwoonde 9 jaar moest echt bij zijn eerste kopje koffie een sjekkie en de hele dag door wel zijn tax behalen, ik vergat soms ook te roken, gewoon omdat ik er geen zin in had.

Rond mijn 30e zei een zware rokersvriendin van me dat ze ging stoppen en ik zei; ohh ik doe wel met je mee. En ik stopte, zonder blikken of blozen (zij viel na 10 dagen terug) en ik was dus drie jaar gestopt, ik rookte echt heel sporadisch nog een peuk op een feestje.

En toen kwam er ineens een mindere periode; ik ging weer harddrugs gebruiken na 10 jaar niks, foute mannen en Coronatijd en veel stress op werk en ik ging weer roken, maar dit keer als troost en stresscoping. Ik stopte vrij snel ook weer, hield dat weer een jaar vol, viel weer terug met tegenslagen/stress en stopte dan weer etc. Dus elke keer weer wel een half jaar/jaar stoppen en weer paar maanden tot half jaar roken afgewisseld.

En met elke keer weer beginnen, werd elke stoppoging veel zwaarder. De laatste keer was ik op zo'n donkere plek mentaal, dat ik gewoon niet meer wist hoe te stoppen (ik heb het altijd gewoon zonder hulpmiddelen gedaan en van de ene op de andere dag gestopt) Maar nu rookte ik gewoon tegen mn zin in en maakte de ene peuk aan met de andere, zo kende ik mezelf helemaal niet. Maar de connectie stress-peuk-troost was gemaakt....

Uiteindelijk begonnen in het boek van Carr met als stopdatum 1 oktober (ook zo'n hekel aan, dat hele Stoptober, deed ik uit dwarsigheid nooit aan mee, want ik geloof niet in een datum uitzoeken, als je wilt stoppen, dan stop je, klaar...)

Je moest door roken tot je het boek uit had, en het was inmiddels 2 okt. en ik had dat boek niet uit, maar ik was mezelf zo beu. En dus maar weer geen peuk aangestoken en dat tot nu toe. En nu weet ik hoe geniepig het allemaal werkt in je hoofd en de associaties met troost en stresscoping en wil ik daar niet meer intrappen.

Ik weet nu dat ik nooit meer een sigaret met die reden moet opsteken omdat dat terugval betekent.

Overigens ken ik ook mensen die na 10 of 20 jaar weer beginnen, wat dat betreft is het altijd goed waakzaam te blijven... Waarom je stopt raakt ook steeds verder uit je geheugen na lange tijd...
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Maar nu rookte ik gewoon tegen mn zin in

maar ik was mezelf zo beu.

Dit was bij mijn laatste poging ook zo. Ik was net weer een tijdje clean en dan is het eigenlijk gewoon af te raden om te stoppen met roken. Of tegelijkertijd met alles stoppen, of een tijd doorrollen en pas later stoppen als je gewend bent om te leven zonder drugs.

Maar ik was er zo ontzettend klaar mee. Ik rookte om dat gevoel van opluchting te krijgen. Om dat knagende gevoel weg te roken. Maar die ging op een gegeven moment niet meer weg. Dus leefde ik in een constant gevoel van knagende anxiety die ik niet meer weggerookt kreeg en ik kon niet voluit ademhalen. Alsof m'n longen beklemd waren ofzo.

En toen ik 100 dagen clean was, was ik het zo beu. Ik zag die cleandatum en dacht: dit is het teken. Nu stop ik!

Nou ik heb het geweten hoor. Ik ben weer een paar keer teruggevallen in de drugs.
Ik was in opbouw met werken tijdens reïntegratie. En de maand september brak aan, de maand waarin ik het jaar daarvoor naar de kliniek ging, m'n vader overleed, mijn eigen verjaardag. Het werd ook drukker op werk en ik kreeg meer en meer last van herbelevingen.

Maar die sigaretten heb ik niet meer aangeraakt sindsdien.

Wat dat betreft heb ik altijd alles in 'de verkeerde volgorde' gedaan. Toen ik de kliniek binnenkwam rookte ik ook al niet meer. Dat is pas weer begonnen in de kliniek omdat iedereen om me heen rookte en ik verder met alles stopte.

Eerst stoppen met roken, daarna wiet, daarna alcohol, daarna harddrugs. Is eigenlijk altijd de volgorde geweest voor mij 😂
 

Purplext

Badass junkie
Dit was bij mijn laatste poging ook zo. Ik was net weer een tijdje clean en dan is het eigenlijk gewoon af te raden om te stoppen met roken. Of tegelijkertijd met alles stoppen, of een tijd doorrollen en pas later stoppen als je gewend bent om te leven zonder drugs.

Maar ik was er zo ontzettend klaar mee. Ik rookte om dat gevoel van opluchting te krijgen. Om dat knagende gevoel weg te roken. Maar die ging op een gegeven moment niet meer weg. Dus leefde ik in een constant gevoel van knagende anxiety die ik niet meer weggerookt kreeg en ik kon niet voluit ademhalen. Alsof m'n longen beklemd waren ofzo.
Dat ja, het niet meer weggerookt krijgen... En dat is natuurlijk het hele mechanisme van verslaving ook; het middel verergert de kwaal waar je het middel eigenlijk tegen/voor (?) wilt gebruiken...
En toen ik 100 dagen clean was, was ik het zo beu. Ik zag die cleandatum en dacht: dit is het teken. Nu stop ik!

Nou ik heb het geweten hoor. Ik ben weer een paar keer teruggevallen in de drugs.
Ik was in opbouw met werken tijdens reïntegratie. En de maand september brak aan, de maand waarin ik het jaar daarvoor naar de kliniek ging, m'n vader overleed, mijn eigen verjaardag. Het werd ook drukker op werk en ik kreeg meer en meer last van herbelevingen.

Maar die sigaretten heb ik niet meer aangeraakt sindsdien.
💪🏻💪🏻💪🏻
Wat dat betreft heb ik altijd alles in 'de verkeerde volgorde' gedaan.
😎 En voor jou de juiste, want hey; here you are now! En hoe!
Toen ik de kliniek binnenkwam rookte ik ook al niet meer. Dat is pas weer begonnen in de kliniek omdat iedereen om me heen rookte en ik verder met alles stopte.

Eerst stoppen met roken, daarna wiet, daarna alcohol, daarna harddrugs. Is eigenlijk altijd de volgorde geweest voor mij 😂
Mijn volgordes zijn ook onnavolgbaar 🥲

Ik ben gestopt met de middelen/copingstijlen die het slechtse voor mij waren, maar ik ben niet clean. Ik ben dan ook nooit zo diep gegaan met iets dat ik dusdanig in de problemen kwam dat ik moest stoppen.

Dus ja, vergelijken met anderen heeft niet zoveel zin. Maar jou zo hier gevolgd te hebben, durf ik wel te zeggen dat jij grote kans maakt dat goede pad wat je bent ingeslagen, vol te houden, en die sigaretten dus echt wel verleden tijd zijn. 👏🏻👏🏻 Respect voor je hoor!
 
Bovenaan