Boner zei:
Wanneer ik vind dat het tijd is om even te chillen en mijn hoofd op 0 te zetten
Yep, dat ken ik..maar wat als dat steeds meer wordt?
Het liefst hou ik mijn hoofd op 0..
Mijn hoofd is helaas zelden stil :P
Ik ben nieuw hier..zal me even voorstellen:
Op dit forum heb ik mezelf Dsire genoemd; dame, laatste jaar als twintiger, getrouwd met mijn beste vriendin, zoontje van 6 jr. (eind vorig jaar diabetes 1 geconstateerd), vwo gedaan, nooit verder gestudeerd maar echte jobhopper, hypotheek, hondje, huis met tuin, borderliner (tja..weet dat maar eens te typeren
), regelmatig tot dagelijks rokende sinds mijn 18de, opgegroeid bij blowende ouders (werd als "normaal" gezien; er werd ook stevig geblowd als wij, de kids, erbij waren. Met giechel-kick en al..), nu mezelf voorgenomen het voor het eggie te doen: begin over drie dagen met begeleid stoppen met blowen.
Ik zit nu (weer) thuis, loop (weer) in de ziekte-wet, (weer) overspannen/depressief.
En dan begint de visieuze cirkel van voor af aan:
Stress op werk doordat ik niet doe wat ik wil (qua werk; wat houdt me tegen? Diploma's..), stress om het verliezen van mijn baan,
Heel veel willen gaan ondernemen om niet (financieel) te leiden en eindelijk te gaan doen wat je
echt wilt (..die opleiding eindelijk beginnen; thuisstudie uiteraard, want naar school terug gaat financieel gezien niet: mijn vrouwtje is 4 jaar jonger dan ik, ik ben de hoodfkostwinner..),
Te veel stresssss!!!
en dan wordt het me al gauw te veel.
Dan denk ik: ff een jointje om tot rust te komen; terwijl ik weet dat ik het beter niet kan doen, want
altijd loopt het uit de hand: dagelijks meervoudig gebruik...
En zoals ik net al kort meldde: vanavond heb ik besloten te stoppen.
Ik ga het missen, zeer zeker. Maar ik wil mijn leven terug
Prettig kennis te maken
Lady-D.
altijd al de rebelse motherfucker :P
