Wat kan je kopen wat je leven heeft veranderd?

https://www.universiteitvannederlan...erland.nl//college/is-hoogsensitiviteit-onzin


Edit: geen idee waarom die link niet werkt..

Ik ben inmiddels helemaal anti-label, de labels die ik heb gehad hebben me wel geholpen op een bepaalde manier, maar ik voel best wel wat weerstand tegen het gelabel.

Anyhow, ik kan niet goed tegen prikkels. Dat is geen knop die ik uit of aan kan zetten. Het enige wat ik kan doen is prikkels doseren. Dus op tijd een prikkelarme omgeving opzoeken.

Misschien noemde ze dat vroeger een boerentrien 🤷🏻‍♀️
Sinds ik een prikkelarm leven leid, heb ik geen drugs meer nodig en voel ik me goed.


Oh OT:

- mijn katten (gekocht vind ik trouwens een naar woord, heb ze geadopteerd, dus betaald voor de onkosten die het asiel heeft gemaakt)
- Nuvaring
 
Laatst bewerkt:
Ik ben inmiddels helemaal anti-label, de labels die ik heb gehad hebben me wel geholpen op een bepaalde manier, maar ik voel best wel wat weerstand tegen het gelabel.
Helemaal mee eens. Het schiet tegenwoordig imo steeds vaker door, waardoor ik er ook meer een aversie tegen voel. Met name het soort labels waar mensen hun identiteit sterk in zoeken.

Anyhow, ik kan niet goed tegen prikkels. Dat is geen knop die ik uit of aan kan zetten. Het enige wat ik kan doen is prikkels doseren. Dus op tijd een prikkelarme omgeving opzoeken.
Het is voor mij ook niet altijd even makkelijk, maar neem nu bijvoorbeeld de supermarkt: voorheen was dit een omgeving voor mij waar ik per definitie in ging met de gedachte: ik moet hier even doorheen, het zal even niet prettig zijn met al die prikkels, maar straks ben ik er vanaf. "Een knop omzetten" is wellicht te simplistisch gesteld, maar steeds vaker kan ik het nu zo zien als iets waar ik niet (snel) doorheen moet, maar wat ik gewoon helemaal toe kan laten, waardoor de prikkels als niet meer overweldigend ervaren worden en het zelfs een plezierige activiteit wordt. Zelfs in drukke supermarkten.
 
Het is voor mij ook niet altijd even makkelijk, maar neem nu bijvoorbeeld de supermarkt: voorheen was dit een omgeving voor mij waar ik per definitie in ging met de gedachte: ik moet hier even doorheen, het zal even niet prettig zijn met al die prikkels, maar straks ben ik er vanaf. "Een knop omzetten" is wellicht te simplistisch gesteld, maar steeds vaker kan ik het nu zo zien als iets waar ik niet (snel) doorheen moet, maar wat ik gewoon helemaal toe kan laten, waardoor de prikkels als niet meer overweldigend ervaren worden en het zelfs een plezierige activiteit wordt. Zelfs in drukke supermarkten.

Na een dag met veel prikkels, bijvoorbeeld na een drukke dag op werk, lukt me wat jij zegt niet meer.
De filter is dan ook echt 'opgebruikt'.
Ik kan dan mijn mindset niet meer aanpassen, wat dus wel lukt als ik een prikkelarme dag heb gehad.
 
Na een dag met veel prikkels, bijvoorbeeld na een drukke dag op werk, lukt me wat jij zegt niet meer.
De filter is dan ook echt 'opgebruikt'.
Ik kan dan mijn mindset niet meer aanpassen, wat dus wel lukt als ik een prikkelarme dag heb gehad.
Het is voor mij dan ook vaak moeilijker hoor.

Wat ik voor mezelf wel steeds meer begin te denken, is dat het niet écht een soort voorraad van iets is dat leeg kan raken, maar een verandering in perspectief. Maar dat geloof dat het wél een soort batterij is die leegraakt, waarna het niet meer mogelijk is, zit er ook bij mij (diep) in na zowat mijn hele leven dit als zodanig te hebben bekeken. Dus het steekt nog geregeld de kop op.

Toch, omdat het (geloof ik) in werkelijkheid een verandering in perspectief is, lukt het soms toch om zelfs wanneer ik moe ben die "knop" om te zetten en dan krijg ik juist energie van een dergelijke sociale situatie. Eigenlijk hoe een extravert ook energie krijgt dus. Maar in de praktijk is die drempel vaak wel hoger dan wanneer ik helemaal uitgerust ben.

Ik ben nog steeds overwegend introvert en laad als vanzelf op, op de momenten dat ik op mezelf ben. Maar de grens tussen introvert en extravert begint wat te vervagen. Het staat niet meer zo vast dat ik een soort batterijtje heb die sowieso leegraakt in sociale situaties (met veel prikkels dus).
 
Het is voor mij dan ook vaak moeilijker hoor.

Wat ik voor mezelf wel steeds meer begin te denken, is dat het niet écht een soort voorraad van iets is dat leeg kan raken, maar een verandering in perspectief. Maar dat geloof dat het wél een soort batterij is die leegraakt, waarna het niet meer mogelijk is, zit er ook bij mij (diep) in na zowat mijn hele leven dit als zodanig te hebben bekeken. Dus het steekt nog geregeld de kop op.

Nou, deels wíl ik er ook niet mee om gaan. Ik vind het ongezond, de hoeveelheid en de inhoud van de prikkels die op me af gevuurd worden.
Ik kan in de weerstand gaan, maar ik accepteer voor mezelf dat de wereld niet te veranderen is, maar ik zelf wel deels kan kiezen hoe ik ermee omga.

Toch, omdat het (geloof ik) in werkelijkheid een verandering in perspectief is, lukt het soms toch om zelfs wanneer ik moe ben die "knop" om te zetten en dan krijg ik juist energie van een dergelijke sociale situatie. Eigenlijk hoe een extravert ook energie krijgt dus. Maar in de praktijk is die drempel vaak wel hoger dan wanneer ik helemaal uitgerust ben.

Ik ben nog steeds overwegend introvert en laad als vanzelf op, op de momenten dat ik op mezelf ben. Maar de grens tussen introvert en extravert begint wat te vervagen. Het staat niet meer zo vast dat ik een soort batterijtje heb die sowieso leegraakt in sociale situaties (met veel prikkels dus).

Bij mij staat een sociale situatie niet gelijk aan veel prikkels, kan wel. Maar het zijn voornamelijk geluid, geuren, visuele prikkels.

Ik snap wat je zegt hoor, maar ik denk niet dat je overal controle over hebt. Op een gegeven moment is de emmer gewoon vol en ik probeer dat zoveel mogelijk te voorkomen, dat is de enige 'controle' die ik erover heb.

Edit: oeps, had naar off topic gemoeten idd, sorry! Was ook wel het laatste wat ik wilde zeggen 😅
 
Een verzwaringsdeken. Ik slaap veel dieper, ik word minder vaak wakker tijdens de nacht en daardoor ook uitgerust wakker. Nu met deze hitte kan ik hem helaas niet gebruiken en merk echt het verschil, ben weer vaak wakker en heel onrustig aan het slapen waardoor ik soms al verrot aan de dag begin.
De mijne ligt netjes opgeruimd in de kast. Die kast is momenteel geblokkeerd. Beetje sip :(
 
Een verzwaringsdeken. Ik slaap veel dieper, ik word minder vaak wakker tijdens de nacht en daardoor ook uitgerust wakker. Nu met deze hitte kan ik hem helaas niet gebruiken en merk echt het verschil, ben weer vaak wakker en heel onrustig aan het slapen waardoor ik soms al verrot aan de dag begin.
Sammeeee kan niet wachten tot ik hem weer kan gebruiken
 
Ja ik! Ik had wel een DSM geclassificeerde diagnose voor mijn burn-out maar die diagnose is nu weg. Maar een paar (blijvende) steekjes los kan ik niet ontkennen.
Dat zijn dus nu 2 neuro-typische mensen op DF in totaal. ;)

Ik wist niet dat een burnout ook in de DSM zat.

En ja, geen diagnose betekent niet meteen geestelijk geen enkele issues. Zo heb ik zelf wel geworsteld (en soms nog weleens) met (over-)gevoeligheid, dwangmatige licht neurotische dingetjes en dingen die misschien licht op het autisme spectrum zouden vallen. Maar al die dingen zijn ofwel verdwenen of erg afgezwakt en verbeteren nog steeds. :)
 
Dat zijn dus nu 2 neuro-typische mensen op DF in totaal. :wink:

Ik wist niet dat een burnout ook in de DSM zat.

En ja, geen diagnose betekent niet meteen geestelijk geen enkele issues. Zo heb ik zelf wel geworsteld (en soms nog weleens) met (over-)gevoeligheid, dwangmatige licht neurotische dingetjes en dingen die misschien licht op het autisme spectrum zouden vallen. Maar al die dingen zijn ofwel verdwenen of erg afgezwakt en verbeteren nog steeds. :)
Burn-out bestaat ook niet in de DSM. Daar gebruiken ze andere diagnoses voor: somatische symptoomstoornis, aanpassingsstoornis of depressie (maar over die laatste weet ik het niet meer helemaal zeker). En op basis daarvan kan je dan een behandeling krijgen aangeboden.
 
Enneeeeh. Dat is geen label?
Eigenlijk zijn alle woorden labels. Om dingen te omschrijven. Een kat of een boom weet niet dat wij het die label hebben gegeven.
giphy.gif
 
Goeie set speakers.
Een goed matras.
Mijn computer, met stuur
Goeie fiets (al verouderd, geen elektrische)
Hete saus, zoals tabasco
 
Een goed bed (Auping) van mijn eerste bonus. Nooit meer weggedaan en slaapt nog steeds super. Als ik slaap...
 
Dus wanneer je later op je sterfbed ligt noem je deze dingen op en zeg je: "toen ik deze kocht nam mijn leven een andere wending aan."
Ik denk niet over mijn tijd op het sterfbed. Heb nog een behoorlijke tijd te gaan, pas 26 jaar.

Ik denk dat ik dan andere dingen zou zeggen, maar tis ook niet al te serieus hé.

Het matras zal ik wel nog zeggen denk ik op het sterfbed :tearsofjoy:
 
Wat zijn aankopen wat je leven postief hebben veranderd?

Ik trap af.

Een goed kussen zodat ik betere nachtrust heb en bijna nooit meer last heb van me nek en schouders.
Mdma in lichte dosering om posttraumatische stressstoornis tegen te gaan bij triggers. Dus geen last meer van paniek, angst of stress. In lage dosering heb ik geen kater (dinsdag dip).
 
laptop/ computer/smartphone etc (youtube / informatie heeft mijn leven echt veranderd, zonder youtube en de gigantisch bronnen aan informatie die beschikbaar is was ik niet zoals ik nu ben)
 
Terug
Bovenaan