Zijn emoties verslavend?
- Onderwerp starter DrippTone
- Startdatum
Ik vind dat dit klinkt als iemand die het slachtoffer is geworden van zijn/haar eigen emoties...
Hislordship
Wijs gebruiker
ik kan me ook wel vinden hierin. klinkt opzich allemaal ook logish
Ik kan me vooral herkennen in het stukje dat je dus die secondaire emoties gaat opwerpen als een masker voor wat er werkelijk aan de hand is. Niet dat ik dit bewust doe, maar heb vroeger(nu gelukkig bijna niet meer) me vaak genoeg rot gevoeld zonder te weten waarom. Maar ergens is het makkelijker om je gewoon kut te voelen dan echt met dat probleem aan de slag te gaan. En allemaal onbewust. Maar in je bewustzijn ervaar je wel dat het makkelijk is om je zo te voelen op een of andere manier. En ik kon er ook altijd veel inspiratie uit halen. En op gegeven moment was het toch een soort van vertrouwd iets, om weg te kruipen in die emotie. Om dus achter dat masker te zitten.
Gelukkig heb ik die problemen dan eindelijk overwonnen, maar nu merk ik dat ik toch dat masker er soms weer bij pak voor het kleinste tegenvallertje en hoe kut dat ook voelt. Aan de andere kant voelt het heel goed. Dus heb het idee dat ik door de jaren heen verslaafd ben geraakt aan die emotie.
Niet dat het uitmaakt voor anderen, ik los het uiteindelijk wel op. Maar ben gewoon benieuwd of meer mensen dat ervaren. Dat ze aanhankelijk zijn geworden van een bepaalde emotie omdat ze daar toch een voordeel uit kunnen halen die makkelijker te behalen is dan de voordelen die het je oplevert als je meteen tot de kern komt en daar je shit oplost. En of emoties dus werkelijk verslavend kunnen zijn.
Gelukkig heb ik die problemen dan eindelijk overwonnen, maar nu merk ik dat ik toch dat masker er soms weer bij pak voor het kleinste tegenvallertje en hoe kut dat ook voelt. Aan de andere kant voelt het heel goed. Dus heb het idee dat ik door de jaren heen verslaafd ben geraakt aan die emotie.
Niet dat het uitmaakt voor anderen, ik los het uiteindelijk wel op. Maar ben gewoon benieuwd of meer mensen dat ervaren. Dat ze aanhankelijk zijn geworden van een bepaalde emotie omdat ze daar toch een voordeel uit kunnen halen die makkelijker te behalen is dan de voordelen die het je oplevert als je meteen tot de kern komt en daar je shit oplost. En of emoties dus werkelijk verslavend kunnen zijn.
Als emoties niet verslavend zijn dan zijn drugs ook niet verslavend, de meeste drugs hebben immers dezelfde werkingsprincipes als emoties.
Trouwens het laatste wat in dat stukje staat :
"En als we dan toch zonodig verslaafd willen zijn waarom zijn we dan niet verslaafd aan positieve en constructieve gevoelens zoals liefde en vreugde. Dat zijn ook emoties. Misschien is geen enkele verslaving goed. Maar als je zou kunnen kiezen, en dat kan je, waarom dan niet voor de laatste? "
Er zijn genoeg mensen die verslaafd zijn aan liefde, dat zijn de mensen die ongeveer alle 3 tot 6 maanden een nieuwe relatie aangaan of ander niet gezond relatie gedrag. Dit noem ik nou ook niet bepaald positief. Ook zijn er genoeg sex verslaafden, mensen die vaak op een onveilige manier ontzettend veel betpartners hebben. Dit zijn uiteindelijk allemaal positieve gevoelens die toch destructief zijn.
Verslaafd zijn aan vreugde lijkt mij het makkelijkste om het niet destructieve te doen, maar zoals bij iedere verslaving zou dit toch destructief kunnen zijn. Doordat je bijvoorbeeld dingen nalaat die je geen vreugde bezorgen of bepaalde vrienden in de steek laten omdat je liever op dat moment iets leukers maar minder belangrijks gaat doen.
Trouwens het laatste wat in dat stukje staat :
"En als we dan toch zonodig verslaafd willen zijn waarom zijn we dan niet verslaafd aan positieve en constructieve gevoelens zoals liefde en vreugde. Dat zijn ook emoties. Misschien is geen enkele verslaving goed. Maar als je zou kunnen kiezen, en dat kan je, waarom dan niet voor de laatste? "
Er zijn genoeg mensen die verslaafd zijn aan liefde, dat zijn de mensen die ongeveer alle 3 tot 6 maanden een nieuwe relatie aangaan of ander niet gezond relatie gedrag. Dit noem ik nou ook niet bepaald positief. Ook zijn er genoeg sex verslaafden, mensen die vaak op een onveilige manier ontzettend veel betpartners hebben. Dit zijn uiteindelijk allemaal positieve gevoelens die toch destructief zijn.
Verslaafd zijn aan vreugde lijkt mij het makkelijkste om het niet destructieve te doen, maar zoals bij iedere verslaving zou dit toch destructief kunnen zijn. Doordat je bijvoorbeeld dingen nalaat die je geen vreugde bezorgen of bepaalde vrienden in de steek laten omdat je liever op dat moment iets leukers maar minder belangrijks gaat doen.
ImmortalTech
Bewuste gebruiker
Ik kan me niet helemaal vinden in wat in deze blog geschreven staat.
Liefde en vreugde zijn juist de meest verslavende emoties. Emoties die iedereen nodig heeft. Ik ben zelf het meest verslaafd aan liefde en vreugde. Niet in de vorm van relaties of altijd seks moeten hebben, maar in de vorm van genegenheid naar vrienden en familie. "Happiness is only real when it's shared"
Secundaire emoties zoals haat/woede kan je door veel training wel uitbannen. Iedere vorm van woede/haat is volgens mij een emotie om een andere primaire emotie uit te bannen.
Ik heb zelf ook gehad dat ik woede gebruikte om andere (primaire) emoties zoals angst of verdriet te verwerken, maar op termijn kom je erachter dat je woede niks oplost. Uiteindelijk moet je toch echt naar de kern van het probleem gaan om je emoties te verwerken.
In het kort kan je zeggen dat primaire emoties onvermijdelijk zijn. Secundaire emoties zijn verslavend in de zin van dat het makkelijk is om woede of haat te uiten bij onzekerheid of angst, maar uiteindelijk schiet je niks op met je woede. Het bouwt zich alleen maar op tot je er zelf aan onderdoor gaat.
Liefde en vreugde zijn juist de meest verslavende emoties. Emoties die iedereen nodig heeft. Ik ben zelf het meest verslaafd aan liefde en vreugde. Niet in de vorm van relaties of altijd seks moeten hebben, maar in de vorm van genegenheid naar vrienden en familie. "Happiness is only real when it's shared"
Secundaire emoties zoals haat/woede kan je door veel training wel uitbannen. Iedere vorm van woede/haat is volgens mij een emotie om een andere primaire emotie uit te bannen.
Ik heb zelf ook gehad dat ik woede gebruikte om andere (primaire) emoties zoals angst of verdriet te verwerken, maar op termijn kom je erachter dat je woede niks oplost. Uiteindelijk moet je toch echt naar de kern van het probleem gaan om je emoties te verwerken.
In het kort kan je zeggen dat primaire emoties onvermijdelijk zijn. Secundaire emoties zijn verslavend in de zin van dat het makkelijk is om woede of haat te uiten bij onzekerheid of angst, maar uiteindelijk schiet je niks op met je woede. Het bouwt zich alleen maar op tot je er zelf aan onderdoor gaat.
Bij nader inzien zet ik deze ook even in general, aangezien we het hier over emoties hebben en niet over drugs... 
Emoties zijn het gevolg van neurotransmitters in de hersenen welke op zich het gevolg zijn van externe factoren. In principe, iemand die aan een bepaalde drug verslaafd is, is niet verslaafd aan de drug zelf, maar aan de stoffen die het gevolg hiervan zijn in de hersenen.Flip Trip zei:
Emoties zijn verslavend, zo is liefdesverdriet gewoon afkick van phenethylamine.
DrippTone zei:
Emoties is waar het allemaal om draait. Geluk wordt als een primaire behoefte van de mens beschouwd en de mens zal er ook alles aan doen om gelukkig te zijn. Je kan echter niet verslaafd zijn aan emoties zelf aangezien je daar geen directe invloed op hebt, maar wel aan middelen die emoties (in het beloningssysteem bij voorkeur) oproepen zoals seks, eten, gokken en drugs.
Mensen die verslaafd zijn aan zichzelf in de polsen snijden of verslaafd zijn aan verdriet zijn verslaafd aan het natuurlijke verdovende geluksstofje wat er dan bij de receptoren vrijkomt.
Ik ben tevens van mening dat emoties niet bestaan. Niet op de manier waarop wij ze in hokjes stoppen in ieder geval. Het ligt allemaal een stuk ingewikkelder naar mijn indruk aangezien een persoon nooit één van de bekende emoties bezit.
Aan emoties kan je niet verlsaafd raken. Verslaafd kun je raken aan externe invloeden die je iets laten voelen. Niet aan hetgene wat je zelf voelt.
Voor drugs kan je kiezen, voor emoties kan je niet kiezen, het overkomt je. En dan wat men noemt de secundaire emoties, daar kies je ook niet voor. Het is niet een kwestie van kiezen, want dan zou de wereld alleen liefde kennen.
Emoties overkomen je, en sturen je een kant op waarin je controle lijkt te hebben over je emoties. Maar deze emoties zijn voortekomen uit je primaire emoties, dus heb je er geen controle over. Het zijn meer instincten.
Voor drugs kan je kiezen, voor emoties kan je niet kiezen, het overkomt je. En dan wat men noemt de secundaire emoties, daar kies je ook niet voor. Het is niet een kwestie van kiezen, want dan zou de wereld alleen liefde kennen.
Emoties overkomen je, en sturen je een kant op waarin je controle lijkt te hebben over je emoties. Maar deze emoties zijn voortekomen uit je primaire emoties, dus heb je er geen controle over. Het zijn meer instincten.
.sullI zei:
Dat ben ik niet helemaal met je eens. Die secundaire emoties waar ze het over hebben daar kies je onbewust voor. Maar als je jezelf er wel bewust van bent dan kun je een andere keuze maken. En ze komen ook niet voort uit je primaire emoties, die staan er los van.
En ik denk wel degelijk dat je verslaafd kunt raken aan een bepaalde staat van zijn, een bepaalde gedachten stroom die destructief is voor jezelf. En zo ook een emotie die je onderbewust zijn creëert om te vluchten voor wat er werkelijk aan de hand is. Dat doet men met sommige drugs ook.
Emoties kunnen uitermate verslavend zijn.
Geluksgevoelens bijvoorbeeld. Die wellen soms in je op, maar ze vervluchtigen vaak ook weer naar verloop van tijd. Maar je wilt dat ze weer terugkeren en als je een factor hebt ontdekt die het geluk oproept, dan ga je daar mee aan de slag. Je zoekt bijvoorbeeld steeds vaker de persoon op die de euforie bij je teweegbrengt. Of je de draait de song die je in vervoering brengt over & over again. De hier beschreven vorm van emotie-verslaving hoeft niet ongezond te zijn. Zeker niet als de persoon die jou het goede gevoel schenkt zich daar ook wel bij voelt.
En zolang je het volume van de song in kwestie niet te hoog opvoert zodat je buren en je trommelvliezen niet overprikkeld raken is er ook geen reden tot alarm
Het komt verder niet zelden voor dat eenzame mensen door krijgen dat het uiten van somberheid of verdriet extra aandacht van hun omgeving oplevert. In dat geval kan je ook verslaafd raken aan deze emoties, die over het algemeen niet in een gunstig daglicht staan. Voor de persoon in kwestie worden het echter positieve emoties omdat ze hem een bepaalde mate van voldoening schenken zolang hij ze in stand weet de houden. Ze activeren op deze wijze tevens het beloningsproces dat zich in het brein afspeelt.
Het is echter consequenter om te stellen dat men in dit geval aan de keten verdriet/aandacht/voldoening verslaafd is ipv enkel aan de emotie in kwestie.
Verder zie je ook vaak dat mensen aan de emotie opwinding verslaafd raken. Dat kan een reden zijn waarom iemand nachtenlang games als Doome zit te spelen. Soms kan je omdat je hooked aan opwinding bent daadwerkelijk gevaar gaan opzoeken. Dan ontstaat er een zucht naar adrealine die mechanismen in stand houdt waardoor mensen de SM-kelder betreden of met een aldaar gedragen masker schreeuwend een bankgebouw binnenrennen terwijl ze een gat in het plafond schieten.
Of ze gaan drugs gebruiken die een hevige opwinding teweegbrengen.
Zo ken ik iemand die dacht dat hij aan de cocaine verslaafd was, maar na langdurig zelfonderzoek bleek hij aan opwinding verslaafd te zijn
Als je met je emotie-verslaving goed en sane kan blijven functioneren en hij je een nuttige portie zelfreflectie biedt waarmee je naar een dieper/breder bestaansniveau kan doorreizen, lijkt het me geen problematisch verschijnsel
Geluksgevoelens bijvoorbeeld. Die wellen soms in je op, maar ze vervluchtigen vaak ook weer naar verloop van tijd. Maar je wilt dat ze weer terugkeren en als je een factor hebt ontdekt die het geluk oproept, dan ga je daar mee aan de slag. Je zoekt bijvoorbeeld steeds vaker de persoon op die de euforie bij je teweegbrengt. Of je de draait de song die je in vervoering brengt over & over again. De hier beschreven vorm van emotie-verslaving hoeft niet ongezond te zijn. Zeker niet als de persoon die jou het goede gevoel schenkt zich daar ook wel bij voelt.
En zolang je het volume van de song in kwestie niet te hoog opvoert zodat je buren en je trommelvliezen niet overprikkeld raken is er ook geen reden tot alarm
Het komt verder niet zelden voor dat eenzame mensen door krijgen dat het uiten van somberheid of verdriet extra aandacht van hun omgeving oplevert. In dat geval kan je ook verslaafd raken aan deze emoties, die over het algemeen niet in een gunstig daglicht staan. Voor de persoon in kwestie worden het echter positieve emoties omdat ze hem een bepaalde mate van voldoening schenken zolang hij ze in stand weet de houden. Ze activeren op deze wijze tevens het beloningsproces dat zich in het brein afspeelt.
Het is echter consequenter om te stellen dat men in dit geval aan de keten verdriet/aandacht/voldoening verslaafd is ipv enkel aan de emotie in kwestie.
Verder zie je ook vaak dat mensen aan de emotie opwinding verslaafd raken. Dat kan een reden zijn waarom iemand nachtenlang games als Doome zit te spelen. Soms kan je omdat je hooked aan opwinding bent daadwerkelijk gevaar gaan opzoeken. Dan ontstaat er een zucht naar adrealine die mechanismen in stand houdt waardoor mensen de SM-kelder betreden of met een aldaar gedragen masker schreeuwend een bankgebouw binnenrennen terwijl ze een gat in het plafond schieten.
Of ze gaan drugs gebruiken die een hevige opwinding teweegbrengen.
Zo ken ik iemand die dacht dat hij aan de cocaine verslaafd was, maar na langdurig zelfonderzoek bleek hij aan opwinding verslaafd te zijn
Als je met je emotie-verslaving goed en sane kan blijven functioneren en hij je een nuttige portie zelfreflectie biedt waarmee je naar een dieper/breder bestaansniveau kan doorreizen, lijkt het me geen problematisch verschijnsel
greenpower
Bewuste gebruiker
Iedereen is een slaaf van zijn eigen emoties en behoeftes.
Behalve monniken e.d. en die soms ook nog wel.
Behalve monniken e.d. en die soms ook nog wel.
Kijken hoe dit topic het doet in ons gloednieuwe subforum over verslaving...
Marla Singer zei:Kijken hoe dit topic het doet in ons gloednieuwe subforum over verslaving...
Ja goedzo!! jij kan lezen.. en zijn emoties verslavend???
Ben jij verslaafd aan lekker een potje janken?
Of misschien verslaafd aan iedereen te manipuleren?
Of ben jij verslaafd aan vrolijk zijn
Of depressief zijn..
Of is liefde soms niet verslavend.
Ik vind het erg krom dat je een topic over verslaving pas als verslaving gaat zien als het woordje DRUGS voorkomt.
Wat maatschappelijk correct ben jij!
En ik zeg ja emoties zijn verslavend!! Ik kan en wil niet zonder. Ik wil kunnen janken en schreeuwen en kunnen knuffelen en zoenen en liefde hebben. Vriendschap en al die dingen die je dagelijks op je plaat krijgt. Ik heb overal emoties bij nodig.. Anders zou ik simpel weg niet bestaan!
Dus wat maakt het nou uit of ik verslaafd ben aan emoties, eten, roken, gamen of aan drugs, die zovele emoties los maken kan op verschillende manieren.
Mijn naam is JunkXL en ik ben verslaafd aan me goed voelen!!
JunkXL zei:Headdick zei:Beschrijft dit niet gewoon de puberteit ?
wat inderdaar rotvervelend is, maar zover ik weet, gaat dat toch over ?
Nee het zegt gewoon dat illusies heel mooi lijken maar dat de waarheid ze wel in haalt.
oke, goed. Maar dan heeft iedereen het wel. dus dan kan het moeilijk een verslaving zijn toch ?
ik bedoel, het is als ademen, je doet het onbewust, maar dat wilt dan niet zeggen dat iedereen aan lucht verlsaafd is. het is geen verslaving als iedereen het doet. en je kunt er ook niet mee stoppen. ik vind het allemaal maar een rare gedachten. Wie is er eigenlijk op het idee gekomen dat emoties verslavend zijn ?
Ik wil het toch weer even opwerpen dat er bedoelt word dat je aan 1 bepaalde emotie verslaafd kan raken wanneer je die voor iets gebruikt. Een emotie die je een praktisch doel geeft. Een bepaalde staat van zijn waar je weer in terug keert wanneer iets tegen zit. Om het maar even te vergelijken met drugs gebruiken omdat je je kut voelt. Je problemen ontvluchten.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat het voor mij verslavend is om in een bepaalde emotie te duiken wanneer ik problemen heb waar ik niet zo makkelijk uit kom. Om het als toevlucht te gebruiken.
Gelukkig doe ik dit nu helemaal niet meer. Maar ik ben dus benieuwd wie dit nog meer heeft gedaan of nog steeds doet. En eventueel waarom, welke emotie, wat voor problemen, etc.
Ik heb me jaren verscholen achter bitchen.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
Op die manier probeerde in de mensen in mijn omgeving af te stoten.
Ik wou geen mensen bij mij binnen laten. Misschien verslaafd aan de angst?
Het afstoten werkte niet. :P
De mensen die ik de moeite waard vind heb ik binnen gelaten, en ik hoop dat ze nooit meer weggaan.
De angst om mensen binnen te laten, dat zou je als emotie neer kunnen zetten. Maar was dat je verslaving? Waar gebruikte je die angst voor dan? Want het bitchen is weer geen emotie, dat is hoe je je gedraagt.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
Wat ik bedoel is heb je misschien een andere emotie gebruikt om die angst te onderdrukken of te verstoppen? En dus niet met iets wat je doet maar wat je voelt. Dus niet naar de buitenwereld toe maar voor jezelf.
Berbatov zei:
Here’s more middlebrow bullshit philosophy. “That which does not kill me makes me stronger.” I’ve got something more realistic: “That which does not kill me may sever my spinal cord, crush my rib cage, cave in my skull and leave me helpless and paralyzed, soaking in a puddle of my own waste.” Put that in your T-shirt, touchy feely New Age asshole!
George Carlin
Nathaniel
Wijs gebruiker
op een paar vragen na...
[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]
...nuff said
[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6BkI8LD24y0&hl=nl_NL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]
...nuff said
