Zijn extreem hoge dosissen psychedelica helend?

[Mindless]

Oef. Ik heb het gevoel dat ik meer psilo's moet eten. Ik vraag me af of ik mijn ware zelf wel eens geweest ben. Ik denk eigenlijk niet zo veel meer na in mijn trips. Op 4 gram kan ik me alleen maar beelden herinneren. En hoe mijn gezichtsveld langzaam verboog. Ik heb altijd het idee dat ik dan ook spreek zonder er over na te denken. Ik weet het niet. Ik moet een keer een hoge dosis psilo nemen in mijn eentje. En dan echt de tijd nemen om in het abyss te staren. Zonder afleiding.

Mediteer je tijdens trips? Mediteer je überhaupt? Kan zijn dat je dat eerder gezegd hebt hoor, dan ben ik dat misschien vergeten.

Imo kun je je veel beter daarop richten dan op hogere doseringen. High doses zorgen in mijn ogen sneller voor verwarring, dan vrij zijn van je ego. En als het wel voor ego-oplossing zorgt, dan gebeurd dit vaak gepaard met veel verwarring.

Je ware zelf ben je altijd. Het is alleen dat je niet-ware zelf daar vaak nog bovenop aanwezig is. Je ware zelf is zo stil en volgens Osho zó "gentlemanly", dat het de valse zelf laat doen wat die wil. Het is dus zaak om weer bewust de positie van de ware zelf aan te nemen en zo alles te zien wat vals is, waardoor het vanzelf verdwijnt. Dat is wat je met meditatie doet en de combinatie daarvan met psychedelica kan enorm krachtig zijn hierin.

Toch zou ik graag er ooit achter willen komen wat iemand nou zo psychotisch maakt. Als je daar een antwoord op zou kunnen geven dan is het grootste counter argument tegen psychedelics helemaal dood. Ik had ook wel interesse in psychedelics mede omdat ik dacht een psychose dan beter te kunnen begrijpen. Maar ik begrijp er nu nog steeds geen snars van.

Mijn persoonlijke mening over psychotisch worden is dat dit een soort zelfverdedigingsmechanisme is tegen extreem trauma. De geest kan denken dat het tijdens een extreme ervaring beter is om "gek" te worden, voor zelfbescherming. Het alternatief kan wellicht erger lijken voor de persoon in kwestie. "Gek" worden is lager gaan in bewustzijn, waardoor dingen minder direct aankomen. Maar dit is echt slechts maar mijn opvatting hierover en staat niet in verband met wat de opvattingen vanuit de medische wereld hierover zijn.

Een quote die ik echt geweldig vind en hier al vaak gequote heb:

"The psychotic drowns in the same waters in which the mystic swims with delight."

Dit impliceert voor mij dat het een kwestie van perceptie is. De 'mystic' erkent de wilde wateren van de geest, maar behoudt zijn kalmte en kan er zo doorheen navigeren. De psychoot voelt zich overweldigd door deze zelfde wateren en is zijn kalmte verloren. De wateren spelen met hem. (of haar)

 

[transformated]

@Mindless
Als ik angstig word tijdens gebruik of het dagelijks leven, noem maar op. Dan kan ik me soms op de 1 of andere manier onbewust zelf kalmeren en als ik het bewust doe dan doe ik het meer op mijn manier (alleen let ik op me ademhaling heel soms).

Denk je dat ik dan mediteer op het moment zelf op mijn manier en niet op die van andere?
Want als ik er nu bij stil sta, denk ik dan dat het een meditatie is die voorkomt uit het geen wat ik meegemaakt heb als ik spiritueel nadenk.

 

[Mindless]

@Mindless
Als ik angstig word tijdens gebruik of het dagelijks leven, noem maar op. Dan kan ik me soms op de 1 of andere manier onbewust zelf kalmeren en als ik het bewust doe dan doe ik het meer op mijn manier (alleen let ik op me ademhaling heel soms).

Denk je dat ik dan mediteer op het moment zelf op mijn manier en niet op die van andere?
Want als ik er nu bij stil sta, denk ik dan dat het een meditatie is die voorkomt uit het geen wat ik meegemaakt heb als ik spiritueel nadenk.

Ik denk dat er in essentie maar 1 meditatie is: de positie van de ware zelf aannemen en vanaf daar bewust worden van de valse zelf. Je kunt dat proces wellicht op verschillende manieren in gang zetten.

Of ik begrijp je vraag niet helemaal(?)

 

[Zeelanddude]

Toch zou ik graag er ooit achter willen komen wat iemand nou zo psychotisch maakt

breng het dan niet tot een punt dat je dat ondergaat en probeer het nuchter uit te zoeken of in normale dosissen. Op hoge dosissen ga je hierop geen antwoorden krijgen, denk ik hoor.

 

[transformated]

Ik denk dat er in essentie maar 1 meditatie is: de positie van de ware zelf aannemen en vanaf daar bewust worden van de valse zelf. Je kunt dat proces wellicht op verschillende manieren in gang zetten.

Of ik begrijp je vraag niet helemaal(?)

Hmmm ik zal het zo goed mogelijk proberen te verwoorden.
Nu ik volledig nuchter ben zoals ik toen 14 jaar was voel ik me weer vrij en toen kon ik alles gemakkelijk loslaten op 1 of andere manier. Nu ervaar ik weer pure rust in me hoofd gepaard met alle gevoelens. Ik denk dat ik het op een of andere manier weet hoe ik me van alles moet distantiëren en dat gaat uit mezelf maar dat kan ik niet uitleggen omdat ik niet weet hoe ik het doe.
Is het misschien omdat ik altijd heel stil ben misschien verlegen of introvert. Ik krop ook alles op meestal als er iets gebeurt wat niet goed is maar daardoor denk ik dan dat ik daarom een soort innerlijke rust heb ook al klinkt het raar. Maar als het eruit vliegt dan is het nooit met woorden bij ik.
Soms voelt het alsof ik een soort van tweestrijd zit met mezelf.

Ik denk dat dit bericht waarschijnlijk verwarrend is.

 

[Martinus]

Ik ben bar slecht in mediteren als ik nuchter ben.
Maar als ik psilo's eet dan lijk ik wel een monnik te worden in letterlijke zin. Het lijkt wel als ik dan gewoon lekker ga leggen, dat ik mediteer zonder het te proberen. Ik heb dan een state of mind van rust en ik smelt dan weg in mijn bank. Het is absoluut heerlijk. Op 2/3 gram dan zijn de hallucinaties daarbij vrij mild. En op 4 gram kwam alles tot leven. Ik zag objecten in mijn 3de oog uiteen vallen in DNA strengen en er groeide rare dingen uit de muren en wat niet.

Het enige wat ik doe om die state of mind te bereiken is "mezelf" ontspannen. Soms is het ook echt heel euforisch.
Ik heb ook een keer gedeeld in een andere topic dat ik op hoge dosis wiet ook wel eens mediteer en dat ik daar ook wel rare ervaringen mee heb. Zwaar euforisch. Maar op wiet is het heel moeilijk om "mezelf" te ontspannen omdat wiet juist de gedachte stroom aansterkt in plaats van stil legt.

"The psychotic drowns in the same waters in which the mystic swims with delight."

Dit impliceert voor mij dat het een kwestie van perceptie is. De 'mystic' erkent de wilde wateren van de geest, maar behoudt zijn kalmte en kan er zo doorheen navigeren. De psychoot voelt zich overweldigd door deze zelfde wateren en is zijn kalmte verloren. De wateren spelen met hem. (of haar)

Dat is inderdaad wel een mooie quote. Ik ga daar nog wel even over denken.

 

[Mindless]

@transformated
Wel wat verwarrend ja.

Want je zegt aan de ene kant dat je pure rust ervaart en weet hoe je je van alles distantieert. Maar je kropt ook alles op en zit in tweestrijd met jezelf.

Wellicht breng je het niet helemaal onder woorden zoals je het bedoeld(?)

 

[transformated]

@transformated
Wel wat verwarrend ja.

Want je zegt aan de ene kant dat je pure rust ervaart en weet hoe je je van alles distantieert. Maar je kropt ook alles op en zit in tweestrijd met jezelf.

Wellicht breng je het niet helemaal onder woorden zoals je het bedoeld(?)

Zelf ben ik er ook nog niet uit en dat is 1 van de redenen dat ik deze week truffels doe. Omdat het me altijd nieuwe inzichten geeft op 1 of andere reden ook voor een beetje plezier natuurlijk.
Dan zal ik misschien eens met een psycholoog gaan praten die me misschien ook wat kan helpen.
Ik vind het wel fijn dat er hier toch altijd ook geluisterd en geantwoord word dat helpt ook al veel

 

[Zeelanddude]

Hmmm ik zal het zo goed mogelijk proberen te verwoorden.
Nu ik volledig nuchter ben zoals ik toen 14 jaar was voel ik me weer vrij en toen kon ik alles gemakkelijk loslaten op 1 of andere manier. Nu ervaar ik weer pure rust in me hoofd gepaard met alle gevoelens. Ik denk dat ik het op een of andere manier weet hoe ik me van alles moet distantiëren en dat gaat uit mezelf maar dat kan ik niet uitleggen omdat ik niet weet hoe ik het doe.
Is het misschien omdat ik altijd heel stil ben misschien verlegen of introvert. Ik krop ook alles op meestal als er iets gebeurt wat niet goed is maar daardoor denk ik dan dat ik daarom een soort innerlijke rust heb ook al klinkt het raar. Maar als het eruit vliegt dan is het nooit met woorden bij ik.
Soms voelt het alsof ik een soort van tweestrijd zit met mezelf.

Ik denk dat dit bericht waarschijnlijk verwarrend is.

IK herken dit ook echt wel hoor, maar meer uit ervaring als dat ik het uit kan leggen, Aan de ene kant wil je je "ego" accepter ofzo maar aan de andere kant wil ik er ook aan schaven en veranderen, maar daar ben ik het in mn hoofd dan weer niet altijd mee eens wat weer zorgt voor 2 strijd of onrust/conflict? geen idee eigenlijk.

 

[transformated]

@Zeelanddude
Eerlijk gezegd heb ik er geen flauw idee van soms maar nu ik een nuchter hoofd heb kan ik beter nadenken. Ik probeer het uit te zoeken wat het juist is maar soms laat ik het zo want dan komt het antwoord soms zelf naar me toe.

 

[Martinus]

Zelf ben ik er ook nog niet uit en dat is 1 van de redenen dat ik deze week truffels doe. Omdat het me altijd nieuwe inzichten geeft op 1 of andere reden ook voor een beetje plezier natuurlijk.
Dan zal ik misschien eens met een psycholoog gaan praten die me misschien ook wat kan helpen.
Ik vind het wel fijn dat er hier toch altijd ook geluisterd en geantwoord word dat helpt ook al veel

Ik denk persoonlijk dat je meer kan leren van de psilo's dan van een psychiater. Maar dat is mijn ervaring.
Zelf ben ik ook wel een introvert en ik denk dat bij introvert zijn ook wel een beetje hoort dat je op je eigen problemen gaat zitten brouwen en er zelf een oplossing voor vind. Maar misschien heb ik het mis. Ik lik in ieder geval het liefst mijn eigen wonden. :P

 

[transformated]

@Martinus

Psycholoog schrijft geen pillen voor maar een psychiater wel daar zit het verschil. Maar ik ben het nog niet heel zeker als ik met een psycholoog zal praten dat zal ik zien in de komende weken.

 

[Martinus]

@Zeelanddude
Eerlijk gezegd heb ik er geen flauw idee van soms maar nu ik een nuchter hoofd heb kan ik beter nadenken. Ik probeer het uit te zoeken wat het juist is maar soms laat ik het zo want dan komt het antwoord soms zelf naar me toe.

Ik moet ook wel zeggen dat voor mij vaak het probleem juist is dat ik een probleem probeer op te lossen in mijn hooft. Vaak is dat juist het probleem. Door het gewoon lost te laten en het leven meer te laten overkomen zit je ook minder vast in je hooft.

 

[Martinus]

@Martinus

Psycholoog schrijft geen pillen voor maar een psychiater wel daar zit het verschil. Maar ik ben het nog niet heel zeker als ik met een psycholoog zal praten dat zal ik zien in de komende weken.

Sorry ik gooi ze vaak beide over de zelfde kam. Ik heb beide gehad en ik was niet echt onder de indruk.

 

[Zeelanddude]

Ik moet ook wel zeggen dat voor mij vaak het probleem juist is dat ik een probleem probeer op te lossen in mijn hooft. Vaak is dat juist het probleem. Door het gewoon lost te laten en het leven meer te laten overkomen zit je ook minder vast in je hooft.

Ja, een probleem in je hoofd oplossen is heel leuk, maar uiteindelijk moet het je in de buitenwereld ook lukken. IEts in je hoofd oplossen en de volgende dag tegenaan lopen (of een week daarna) lijkt mij een hele reële kans om conflict in je hoofd te krijgen?

 

[transformated]

Ik moet ook wel zeggen dat voor mij vaak het probleem juist is dat ik een probleem probeer op te lossen in mijn hooft. Vaak is dat juist het probleem. Door het gewoon lost te laten en het leven meer te laten overkomen zit je ook minder vast in je hooft.

Ja dat klopt wel maar dan denk ik soms dat ik mezelf zou veranderen op 1 of andere manier. Slecht of goed dat weet ik niet maar ik denk dat ik blunt zou zijn dan met sommige uitspraken.
Ik ben al veranderd vergeleken met vroeger maar toch niet zoveel en nu ik ook redelijk zwaar verslaafd ben geweest voor een goeie 4 jaar. Nu ben ik al +3maand nuchter voel ik ook alles weer aan en laat ik het niet over me heen stampen dan toen ik high was. Maar toch blijf ik op 1 of andere manier nog altijd die jongen van 14 jaar.

 

[transformated]

Sorry ik gooi ze vaak beide over de zelfde kam. Ik heb beide gehad en ik was niet echt onder de indruk.

Ja dat is wel waar ik vind persoonlijk als je een psycholoog of psychiater wil worden dat je ook de situatie's moet hebben meegemaakt of soortgelijke situatie's.

 

[Martinus]

Ja dat klopt wel maar dan denk ik soms dat ik mezelf zou veranderen op 1 of andere manier. Slecht of goed dat weet ik niet maar ik denk dat ik blunt zou zijn dan met sommige uitspraken.
Ik ben al veranderd vergeleken met vroeger maar toch niet zoveel en nu ik ook redelijk zwaar verslaafd ben geweest voor een goeie 4 jaar. Nu ben ik al +3maand nuchter voel ik ook alles weer aan en laat ik het niet over me heen stampen dan toen ik high was. Maar toch blijf ik op 1 of andere manier nog altijd die jongen van 14 jaar.

Je ben bang dat je bot over komt als je niet eerst heel goed na denkt over wat je wil zeggen? Om eerlijk te zijn, ik ben nu bijna 32 en diep van binnen is er niks veranderd sins ik 6 was. Mijn hart legt nog steeds op de zelfde plaatsen. Het leven is alleen onnodig ingewikkeld geworden door de wereld om mij heen.

 

[रति]

Naja wat ik dus denk is dat als je een sterke ego heb dan ben je meer bestendig tegen het doden van je ego.
Als je een zwakke ego heb dan zou je door een goede shock van een levenservaring of een psychedelic misschien wel metaal geheel instorten.

Ik begrijp dat jij het ego als iets goeds beschouwt. Maar ik vermoed dat je een paar dingen door elkaar haalt. Het zelf en het ego. Je kan sterk in je schoenen staan en toch geen sterk ego hebben. Het ego wordt geassocieerd met geconditioneerdheid- hoe je bent geconditioneerd door persoonlijke ervaringen. Zoals @Mindless al zei, wordt het ook sterk geassocieerd met eigenschappen als willen overheersen, controle uitoefenen, vasthouden. Dit zijn eigenschappen die handig zijn in een door ego gestuurde maatschappij waarin je moet presteren. Echter wanneer het ego te sterk wordt leidt dat tot allerlei negatief gedrag. Bovendien werkt het ego sterk kleurend op je perceptie. Je bekijkt alles vanuit je eigen door ervaringen gekleurde bril, wat je ervan weerhoudt de werkelijkheid te zien. Het is niet voor niets dat in het boedhisme en sommige andere religieuze en spirituele stromingen wordt gestreefd naar ego-dissolutie.
Wanneer er gesproken wordt over ego dissolutie gaat het dus om het oplossen van die laag van geconditioneerdheid die ligt over je werkelijke Zelf, zodat je in diep contact komt met je diepste Zelf = (staat gelijk aan) de meest pure werkelijkheid.

 

[रति]

@Martinus re: psychose
Voordat je moet willen streven naar ‘het meest hoge in jezelf’ moet je eerst met beide benen stevig op de grond staan. Ge-aard zijn. Wanneer iemand geestelijk labiel is moet die persoon nooit aan psychedelica beginnen. Laat staan extreme dosissen. Voor die personen is het veel beter om zich weer te verbinden met hun menselijke natuur. Sporten, wandelen in de natuur, yoga, goed leren ademen, meditatie, gezond eten, stoppen met verslavingen. Dat soort dingen. Je gewoon fijn en veilig voelen bij je zelf. Werkelijk zelf-vertrouwen. Voor veel mensen die zo diep zitten dat ze aan psychoses lijden geldt dat ze ver weg moeten blijven van alles wat hen ont-aardt. Alle drugs zijn dan al een no go eigenlijk. Alhoewel medicatie wel weer goed kan zijn onder strikte doktersvoorschriften, beslist geen zelfmedicatie.

Verder geloof ik ook sterk in het accepteren van alles in jezelf, inclusief je eigen vreemde kanten. Wanneer je dat accepteert is eigenlijk niets vreemd. Totale zelf acceptatie leidt uiteindelijk tot heling.

 

[रति]

Ego vs Zelf:
Wanneer je het onderscheid leert zien tussen deze twee kan je leren meer vanuit het Zelf te handelen- en handelen vanuit je ego te vermijden. Wanneer je handelt vanuit je Zelf komt dat letterlijk voort uit jezelf- het geeft innerlijke bevrediging en werkt voedend. Handelen vanuit ego streelt het ego. Je bekijkt jezelf vanuit de ogen van een ander, doet dingen om in een goed blaadje te komen bij anderen. Handelen vanuit het ego wordt bepaald door je in je leven opgedane (meestal negatieve) ervaringen. Waardoor je in hetzelfde kringetje blijft lopen. Daaruit breken geeft bevrijding. Het oplossen van het ego betekent bijvoorbeeld niet dat je passief wordt en geen enkele activiteit onderneemt. Dat denken mensen vaak. Maar het betekent juist dat je veel daadkrachtiger wordt. De onzin van de zin onderscheidt. Alles wordt in één klap helder wat voor jou echt waardevol is en wat je doet vanuit de conditie van je ego of vanuit je Zelf.

Ego dissolutie tijdens psychedelische / entheogene ervaringen duurt relatief kort, maar is zo krachtig dat het wel degelijk de zware muren van je ego sloopt. Zodat je daar in het dagelijkse leven profijt van hebt. Maar het vraagt wel veel integratiewerk, omdat dat soort transformaties veel losmaken.

 

[Martinus]

Ego vs Zelf:
Wanneer je het onderscheid leert zien tussen deze twee kan je leren meer vanuit het Zelf te handelen- en handelen vanuit je ego te vermijden. Wanneer je handelt vanuit je Zelf komt dat letterlijk voort uit jezelf- het geeft innerlijke bevrediging en werkt voedend. Handelen vanuit ego streelt het ego. Je bekijkt jezelf vanuit de ogen van een ander, doet dingen om in een goed blaadje te komen bij anderen. Handelen vanuit het ego wordt bepaald door je in je leven opgedane (meestal negatieve) ervaringen. Waardoor je in hetzelfde kringetje blijft lopen. Daaruit breken geeft bevrijding. Het oplossen van het ego betekent bijvoorbeeld niet dat je passief wordt en geen enkele activiteit onderneemt. Dat denken mensen vaak. Maar het betekent juist dat je veel daadkrachtiger wordt. De onzin van de zin onderscheidt. Alles wordt in één klap helder wat voor jou echt waardevol is en wat je doet vanuit de conditie van je ego of vanuit je Zelf.

Ego dissolutie tijdens psychedelische / entheogene ervaringen duurt relatief kort, maar is zo krachtig dat het wel degelijk de zware muren van je ego sloopt. Zodat je daar in het dagelijkse leven profijt van hebt. Maar het vraagt wel veel integratiewerk, omdat dat soort transformaties veel losmaken.

Ik denk dat bij mij de verwarring legt omdat ik mezelf misschien niet zo heel bewust ben van waar de grens tussen mijn ego en mijn ware zelf legt.
Op een wiet ervaring had ik een keer een behoorlijke inzinker omdat ik me toen even besefte dat ik mijn buitenste schil had gemaakt als muur tegen de samenleving. En ik brak toen in tranen uit. Ik heb mij toen misschien niet helemaal beseft dat ik me toen bewust was geworden van mijn ego. En in mijn hooft was de ego misschien een groter deel van mijzelf dan dat het werkelijk is.

Ik moet zeggen dat als ik lees wat jullie beschrijven dat mijn ego misschien wel niet zo heel krachtig meer is. Ik ben absurd open geworden en ik heb voor een groot deel al mijn materialistische dromen op gegeven. Ik denk alleen nog maar aan over de wereld rond zwerven en kampvuurtjes maken. Ik heb werken opgegeven en doe nu vooral vrijwilligerswerk. Als de samenleving mij ooit verstoot word ik waarschijnlijk een bosjesman.

En ik had er niet eens een hele fles LSD voor nodig. Ik denk dat ik op lage dosis psilo's waarschijnlijk al behoorlijk ego vrij ben. Ik loop dan door het park brandnetels te aaien en zie ze dan als lieve wezens omdat ze alleen uit zelfverdediging je pijn doen..... Alleen ik hallucineer dan eigenlijk niet echt en de realiteit is gewoon nog daar. Mijn perceptie is alleen zeer zuiver en liefdevol.

Ik noem het altijd dat ik al mijn neuroses kwijt ben.


Ik denk dat gesprekken voeren zoals deze ook wel iets waardevols hebben! Vind het altijd leuk om te horen wat jullie te zeggen hebben.

 

[Cerberus]

Maar egoloosheid betekent tegelijkertijd dat gerealiseerd wordt dat er geen enkele houvast meer is aan de wereld. Dat zelfs de letterlijke wereld niet meer de 'rock of ages' was die ik dacht dat het was, maar in feite een projectie van licht. Dat familie en vrienden 'daar' niet zijn en slechts onderdeel zijn van dit magistrale kosmische toneelstuk. Dat er überhaupt geen "anderen" zijn en ik in de kern helemaal alleen ben, voor altijd... En dat heeft mij op momenten dat er geen sprake was van volledige ego-oplossing een paar keer ongelofelijk laten schrikken. Wanneer dat besef echt goed doordrong was er diepe existentiële angst.

Ik herken dit thema wel van uit de moeilijke momenten in mijn trips. Mag ik weten hoe je daar mee omgegaan hebt / hoe je dat opgelost hebt? Want ik heb recent de indruk dat die ideeën ook in mijn nuchtere staat overdag mijn gedachten binnenglippen. Alsof mijn onderbewustzijn er sinds die trips zonder dat ik er veel van weet mee bezig is, en als ik eens kopzorgen heb zoals de laatste tijd, mijn onderbewustzijn er van gebruik maakt deze gedachten ook naar de voorgrond te brengen. En dan worden mijn zorgen erger.

 

[Mindless]

Ik herken dit thema wel van uit de moeilijke momenten in mijn trips. Mag ik weten hoe je daar mee omgegaan hebt / hoe je dat opgelost hebt? Want ik heb recent de indruk dat die ideeën ook in mijn nuchtere staat overdag mijn gedachten binnenglippen. Alsof mijn onderbewustzijn er sinds die trips zonder dat ik er veel van weet mee bezig is, en als ik eens kopzorgen heb zoals de laatste tijd, mijn onderbewustzijn er van gebruik maakt deze gedachten ook naar de voorgrond te brengen. En dan worden mijn zorgen erger.

Ik kan niet zozeer zeggen dat ik het 'opgelost' heb. Elke keer als ik een dergelijke ervaring heb, dan komen dezelfde angsten wel weer boven in een of andere vorm. Maar het is voornamelijk dan (tijdens een ego-oplossing in een trip) dat het extreem confronterend wordt. Normaal is het er ook wel, maar is het relatief makkelijk om het te accepteren of om mezelf er van af te leiden. Ik denk serieus dat alle afleiding die mensen zoeken, uiteindelijk terug te leiden is naar het voelen van dat existentiële alleen zijn. Dit doet me trouwens heel erg denken aan dit filmpje:



En wat Louis C.K. zegt: het voelen van die leegte, die pijn, dat verdriet, dat is wat echt helpt. Maar het zijn lagen op lagen op lagen. En dat moet allemaal gevoeld worden.

 

[रति]

Ik denk dat bij mij de verwarring legt omdat ik mezelf misschien niet zo heel bewust ben van waar de grens tussen mijn ego en mijn ware zelf legt.

Om dat bij jezelf te zien is ook bijzonder moeilijk. Het is veel makkelijker om het bij een ander te zien. Het ego kent allerlei trucs om je voor de gek te houden. Wat ook niet meehelpt is dat het ego het eerste is waar je je van bewust bent in het dagelijkse leven. En als je niet weet dat er onder die buitenste laag een andere laag ligt, dat het niet hetzelfde ding is, komt identificatie met dat ego. Mediteren in dit opzicht is erg bruikbaar. Of wandelen in de natuur oid. Sommige mensen krijgen onder de douche de beste ingevingen.

 

[रति]

Ik denk serieus dat alle afleiding die mensen zoeken, uiteindelijk terug te leiden is naar het voelen van dat existentiële alleen zijn.

Helemaal mee eens. Ik denk dat het mobieltje de moderne versie van een sigaret is
De mens is een neurotisch wezen dat constant op de vlucht is voor zichzelf.

 

[रति]

Imo kun je je veel beter daarop richten dan op hogere doseringen. High doses zorgen in mijn ogen sneller voor verwarring, dan vrij zijn van je ego. En als het wel voor ego-oplossing zorgt, dan gebeurd dit vaak gepaard met veel verwarring.

True. Wanneer je net tegen die treshhold aan zit, dat gebied waar jij vaak vertoefd hebt, kom je in een enorme strijd met een ego, dat mogelijk een ware doodstrijd met je voert. Lijkt me niet fijn. Lijkt me ook vermoeiend. Lijkt me zelfs onvoorstelbaar heftig, kan me er niet eens een voorstelling van maken. Kan je dan nog genieten voorbij het ego?

Ik denk dat normale dosering fijner is. Of een middel zoals Bufo Alvarius (of evt via extreme dosering zoals genoemt in dat artikel hierboven- maar dat kan ik niet uit eerste hand bevestigen), welke je meteen ver voorbij die treshhold brengt, waar het ego helemaal weg is en je in direct contact staat met de naakte waarheid. Soms is directe strijd met een sterke tegenstander niet wat je wil Beter om jezelf in één keer in een gebied te droppen waar je vanuit dat gebied het ego indirect vernietigt via kosmische liefde.

 

[De Zandman]

Naja ik zit hier hard vind het wel een interessant onderwerp om over na te denken.
Ik heb wel in mijn leven meerdere mensen gekend die last hadden van psychoses en het is voor mij altijd een mysterie hoe en waarom dat gebeurt.

Een psychose krijgen is iets. Wat in wezen bij tamelijk veel mensen een keertje vóórkomt.
En vrijwel altijd blijft het bij één keer.
Sommige mensen hebben pech, zij krijgen vaker, en langdurige psychoses, men spreekt dan van een ziekte. Een hersenziekte.
Psychoses kunnen werkelijk afschuwelijk zijn voor diegenen, die ze krijgen.
Eén aantal kenmerken zijn hetzelfde, namelijk:
Extreme achterdocht
Het idee, dat hun eten wordt vergiftigd
Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat zij Jezus zijn, of zelfs God zelf,
En men heeft vaak " stemmen" in het hoofd.
Sommige mensen zijn echt volkomen van het padje, en moeten worden opgenomen.
Ter bescherming van anderen, maar ook zichzelf.
Sommige psychoses duren lang.
Sommige mensen krijgen deze regelmatig terug.
Ik heb ooit een meisje gekend, dat zwaar misbruikt was door een stiefbroer van haar, en dit 5 jaar of 6 jaar lang.
Zij kreeg regelmatig psychose verschijnselen, het meest rare vond ik dat zij me ooit vertelde dat zij een volwaardige relatie had met een.....cd speler.
Ja, jullie lezen het goed.
Eén cd speler! Deze had zij niet meer in huis, hij stond in bewaring bij haar begeleider, waar zij regelmatig een gesprek mee had.
Zij was een keer bij mij op bezoek en ik had toen nog zo'n ding bij mij staan.
Zij zag hem, die cd speler, ging ernaar toe, en deed de lade open.
Zij legde haar kin op die lade en raakte ahw in trance.
Enkele minuten.
Zij deed de lade dicht, en zei tegen mij:
Hij is bang, bang voor me en hij wil niet met mij mee...
Tsja, wat moet je hier nu mee, nietwaar....
Ik heb haar na deze keer nooit meer gesproken. Nooit meer gezien.
Typisch, nietwaar.

 

[Mindless]

True. Wanneer je net tegen die treshhold aan zit, dat gebied waar jij vaak vertoefd hebt, kom je in een enorme strijd met een ego, dat mogelijk een ware doodstrijd met je voert. Lijkt me niet fijn. Lijkt me ook vermoeiend. Lijkt me zelfs onvoorstelbaar heftig, kan me er niet eens een voorstelling van maken. Kan je dan nog genieten voorbij het ego?

Genieten voorbij het ego?

Als je goede training hebt met meditatie hoeft het niet per se een doodstrijd te zijn. Dan blijf je goed geaard in jezelf en zie je je gedachten houvast proberen te krijgen en daarin falen, terwijl jij onveranderlijk je onpartijdige zelf blijft. Zeker als je een voldoende hoge dosering van een sterk psychedelicum hebt genomen en je aandacht goed gefixeerd blijft op jezelf kun je mogelijk heel snel "doorbreken". Soms was het eerder een kwestie van seconden dan minuten. Maar je geest kent al je zwaktes (omdat het jou is) en zal die gebruiken, áls je ernaar luistert. En dan kan het mogelijk een doodstrijd worden. Daarom is stabiele meditatie nogal belangrijk denk ik, op zijn zachtst gezegd.

 

[रति]

Genieten voorbij het ego?

Vroeg dit me af.

Als je goede training hebt met meditatie hoeft het niet per se een doodstrijd te zijn. Dan blijf je goed geaard in jezelf en zie je je gedachten houvast proberen te krijgen en daarin falen, terwijl jij onveranderlijk je onpartijdige zelf blijft. Zeker als je een voldoende hoge dosering van een sterk psychedelicum hebt genomen en je aandacht goed gefixeerd blijft op jezelf kun je mogelijk heel snel "doorbreken". Soms was het eerder een kwestie van seconden dan minuten. Maar je geest kent al je zwaktes (omdat het jou is) en zal die gebruiken, áls je ernaar luistert. En dan kan het mogelijk een doodstrijd worden. Daarom is stabiele meditatie nogal belangrijk denk ik, op zijn zachtst gezegd.

Akkoord. Ik dacht dat je zei dat je moeilijke momenten had. Dan valt het allemaal nog goed mee.
Voor mijzelf had ik juist wel moeilijke momenten tijdens de come down, in de fase dat het ego terugkeerde. Het werd ineens zeer duidelijk met welke zaken ik issues heb, aangezien dit het eerste was waar ik mij bewust van werd. Zeer verhelderend.

 

[Mindless]

O ik heb moeilijke momenten gehad... Meditatie gaat niet altijd makkelijk voor me. In theorie hoeft een ego oplossing niet gepaard te gaan met een grote worsteling als je het juiste standpunt aanneemt. In de praktijk heb ik vaak toch het verkeerde standpunt aangenomen omdat dat zo'n gewoonte is. Maar soms dus ook niet en dan is het geen worsteling.

 

[De Zandman]

O ik heb mo......

In theorie hoeft een ego oplossing niet gepaard te gaan met een grote worsteling als je het juiste standpunt aanneemt.
In de.....

Deze uitspraak, dit vind ik er eentje, die van de Dalai Lama ( in diepe trance verkerende!)
Zelf afkomstig had kunnen zijn.
Dit is werkelijk het summum! Zo ontzettend goed!
Deze had ik 35 jaren terug eens moeten kunnen toepassen, in de situatie waarin ik toen verkeerde.
Dat had mij onnoemelijk veel ellende kunnen besparen. Absoluut!
Maar ja. Het verleden, het is passé.
Ik kan er nu niets meer aan veranderen.
Ik kan er wél lering ende vermaeck uithalen.
En dat Zal Ik dan maar doen....

 

[Martinus]

Ik vind meditatie sowieso een beetje een mindfuck.

Ik heb het idee dat ik nooit echt mediteer maar dat ik probeer te mediteren. Het is wel iets wat ik graag zou willen kunnen. Zonder daarbij een drug te hoeven nemen.

 

[Space 🕉]

Ik vind meditatie sowieso een beetje een mindfuck.

Ik heb het idee dat ik nooit echt mediteer maar dat ik probeer te mediteren. Het is wel iets wat ik graag zou willen kunnen. Zonder daarbij een drug te hoeven nemen.

Heb je ook ademhalingstechnieken geprobeerd?

Ik heb toevallig net een sessie gedaan, en dit brengt mij in een psychedelische staat van eigen liefde en verbondenheid met de kosmos. De tijd staat stil en alles wordt energie. Dit is oprecht het lekkerste moment van de dag, ik raad je echt aan om het eens te proberen om hier diep in te gaan.

 

[De Zandman]

Onder invloed van een lichte dosis 2FDCK kun je je zeer goed concentreren op....ademhalen.
Rustig, vanuit de buik, diep ademhalen en je ogen gesloten.
Dit geeft een ongelooflijke innerlijke rust.
Goed leren om op de goede manier te kunnen ademhalen is zooooo ontzettend belangrijk.
Dit weten de Japanners, de Birmeense monniken, Als géén ander.

 

[Mindless]

Ik vind meditatie sowieso een beetje een mindfuck.

Ik heb het idee dat ik nooit echt mediteer maar dat ik probeer te mediteren. Het is wel iets wat ik graag zou willen kunnen. Zonder daarbij een drug te hoeven nemen.

Het is soms ook gewoon lastig om die knop om te zetten en gewoon te zijn, ipv de hele tijd proberen je gedachten stil te krijgen. In principe is het simpel: stoppen met de aandacht op je gedachten te leggen en in plaats daarvan de aandacht terug te brengen naar 'ik ben'. Maar in de praktijk lijkt dat soms onmogelijk. Ik voel je worsteling daarmee, geloof me...

Wat @Space Criminal zegt helpt hartstikke goed. Wat mij verder soms ook goed helpt zijn guided meditations. Als iemand je begeleidt en zo nu en dan praat, dan is je aandacht daarop gericht, ipv op compulsieve gedachten. En als de spreker goed is, dan leidt hij/zij je steeds terug naar 'ik ben'. Want dat is de "plek" waar je wilt zijn. Ik zal binnenkort wel even een paar goede bij elkaar zoeken en in een topic onderbrengen, zodat meer mensen er wat aan hebben.

 

[Zeelanddude]

Wat mij verder soms ook goed helpt zijn guided meditations. Als iemand je begeleidt en zo nu en dan praat, dan is je aandacht daarop gericht, ipv op compulsieve gedachten. En als de spreker goed is, dan leidt hij/zij je steeds terug naar 'ik ben'. Want dat is de "plek" waar je wilt zijn.

Daar ben ik mee bezig inderdaad. Maar zie je dat nou niet als een soort “cheat” meditatie? Omdat je het dan nog niet helemaal zelf doet?

 

[Mindless]

Daar ben ik mee bezig inderdaad. Maar zie je dat nou niet als een soort “cheat” meditatie? Omdat je het dan nog niet helemaal zelf doet?

Nou ja soms heiligen de middelen het doel.

Hoe langer je doorbrengt in het simpele 'ik ben' bewustzijn, hoe meer je jezelf eraan went "daar" te zijn. Als je dan later zonder begeleiding mediteert, dan ben je al meer gewend om je aandacht daarop te houden.

Ik denk niet dat we te strikt op onszelf moeten zijn qua correcte methoden en dergelijke. Zolang we maar meer meditatief worden.

 

[रति]

Ik denk niet dat we te strikt op onszelf moeten zijn qua correcte methoden en dergelijke. Zolang we maar meer meditatief worden.

@Zeelanddude
Ik hou zelf van Transcendente meditatie. Hierbij spreek je repetitief een onzinwoord uit in gedachten. Dit is een zelfgekozen woord, zonder enige betekenis. Je herhaalt dit woord gedurende 10 minuten tot een half uur in gedachten, terwijl je ontspannen zit. Dit mag ook op een keukenstoel of in je auto zijn (niet tijdens het rijden!!). Op een bepaald moment wordt het woord steeds abstracter en leidt het je naar geestelijke abstractie. Dit is de meditatieve geest.

Verder vind ik Yoga Nidra prettig. Dit is guided meditation. De truuk is zo diep mogelijk te gaan, zonder in slaap te vallen. Je komt dan in een droomachtige staat terecht. Een halfslaap waaruit je soms opschrikt en realiseert dat je ineens heel diep zat.

Verder: Pranayama. Ademmeditatie.

 

[रति]

Deze uitspraak, dit vind ik er eentje, die van de Dalai Lama ( in diepe trance verkerende!)
Zelf afkomstig had kunnen zijn.
Dit is werkelijk het summum! Zo ontzettend goed!
Deze had ik 35 jaren terug eens moeten kunnen toepassen, in de situatie waarin ik toen verkeerde.
Dat had mij onnoemelijk veel ellende kunnen besparen. Absoluut!
Maar ja. Het verleden, het is passé.
Ik kan er nu niets meer aan veranderen.
Ik kan er wél lering ende vermaeck uithalen.
En dat Zal Ik dan maar doen....

Ik meen ergens een uitspraak van de dalai Lama te hebben gelezen dat hij zichzelf verre van verlicht voelt. Volgens mij mediteert hij ook relatief weinig. Althans, ik meen mij te herinneren dat hij zei dat hij er te weinig tijd voor had. De Dalai Lama heeft beslist kwaliteiten maar is ook een heel nuchter persoon en volgens mij is dat de meest gezonde manier om met dit soort zaken om te gaan.

Zaken als persoonlijke transformatie wordt gelukkig steeds normaler in meerdere lagen van de bevolking. Het heeft mij positief verbaasd dat zelfs in tijdschriften/websites welke bedoeld zijn voor business/economie-gerelateerde zaken er af en toe artikelen verschijnen over DMT, paddenstoelen, ayahuasca, etc. Ik juich dit enorm toe. In de wetenschap is het eindelijk ook weer toegestaan om therapieën te geven met gebruik van entheogene middelen.

Andersom is er onder drugsgebruikers steeds meer het inzicht dat bepaalde middelen (psychedelica of entheogene middelen) uitstekend geschikt zijn voor persoonlijke transformatie. Veel drugsgebruikers zijn ooit begonnen met gebruiken vanuit een diepe behoefte tot connectie met 'iets groters dan henzelf'. Kosmische connectie. Spirituele connectie, you name it.
Ik ben dan ook heel benieuwd naar wat DF'ers nu eigenlijk tegenkomen in zichzelf (misschien per ongeluk of zijdelings) wanneer ze psychedelica gebruiken (of zelfs andere middelen, alhoewel niet alles zich daar even goed voor leent).