Hoe denken jullie over de dood?

[Lytje pole]

De vraag is, is dit een 100% creatie van ons, of hebben we iets werkelijks zo gemanipuleerd dat het te gebruiken valt als machtsmiddel?

Ik ben van mening dat er bij ieder geloof sprake is van machtsverhoudingen die regelmatig leiden tot misbruik. Of het nu gaat om een profeet die beweert rechtstreeks te communiceren met god en het daardoor beter weet of een priester die misbruik maakt van de kinderlijke onschuld van zijn leerlingen in het klooster. Als agnost durf ik niet te zeggen of er een "iets" is. Ik voel mij eerder aangesproken tot de natuur. Het gemanipuleerde "iets" zou naar mijn idee de psyche van de gemanipuleerde zijn, niet een externe hogere macht die wordt aangewend om te manipuleren.

Aan de ene kant. Maar aan de andere kant was dit universum niet dit universum geweest zonder dat mensenleven (of wat voor leven dan ook). Een onmisbaar onderdeel van dit universum. Dit (specifieke) universum had niet kunnen bestaan zonder jou of elk ander wezen dat deel uitmaakt van het universum. Het is imo ook belangrijk om het zo te zien, om niet door te slaan naar nihilisme. We zijn als unieke expressies (nooit zal er weer exact iemand zijn zoals jij) integraal onderdeel van het universum. Het universum kiest er op dit moment voor om zich uit te drukken als jij en mij. Het had zich ook anders uit kunnen drukken, maar dat is niet deze realiteit maar slechts fantasie.

Wat een mooi idee. Ik ben het ermee eens dat iedereen uniek is en dat deze exacte configuratie van het omniversum niet meer terugkomt (waarschijnlijk). Prettig om er op deze manier over na te denken.

(De illusie van) tijd maakt dingen triviaal. Over miljoenen jaren gezien stelt een mensenleven niets voor nee. Maar stop je met kijken naar het verleden (en toekomst), dan zie je dat wij nu op dit moment absoluut onmisbaar zijn in de kosmos. We maken onszelf klein door concepten als tijd en ruimte.

Hier ben ik het mee eens, stil staan bij het moment en reflecteren is goed. Wel binnen het bredere perspectief van de menselijke ontwikkeling die begint bij de avondkrant.

Interessant.

 

[Sally Tessio]

Is het raar als je er eigenlijk nooit over nadenkt? Het is een niet te kraken code, misschien maakt dat dat ik er totaal niet mee bezig ben.

 

[Amfitamientje Power]

Ik ga vast naar de pep en innovatie hemel.

 

[MDMAZIING]

De dood is net zoals voordat je geboren werd, niks dus. Lekker rustig.

 

[Rebell]

Ik denk dat dood ook echt dood is. Gewoon onder de grond opgegeten worden door de natuur. Natuurlijk voelen we ons allemaal speciaal. Maar dat zijn gewoon onze hersens die zo complex zijn.

Overigens vind ik verhalen uit Bijbels en korans etc. De grootste onzin. Manipulatie op zijn top.

Dit is het leven wat we hebben hemel en hell dat is hier op aarde...

 

[Pompen]

Na het diepste niveau van geen zin meer in het leven te hebben gehad.
(Klinkt heel sad, dat is niet m'n punt, het kan alleen beter worden vanaf daar)

Ben blij met elk jaar wat ik weer gehad heb.
De dood mag morgen plaatsvinden, maar over 30 jaar is ook prima.

Ben er wel over uit dat er hier na niks meer is.
Al zou een "ghost experience" meer dan welkom zijn om het tegendeel te bewijzen.

 

[Vallinor]

Wat een positieve insteek, interessant.

Persoonlijk ben ik van mening dat het menselijk is om er altijd van uit te gaan dat iets zin heeft of dat iets een bepaald doel heeft.

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Ik bedoel hiermee niet dat een mensenleven niets waard is. In tegendeel, toon empathie en maak er het beste van, je krijgt maar één kans.

Dank voor je respectvolle reactie.

Ik denk, of eigenlijk hoop, dat tijd niet zo lineair is zoals wij dit in een mensenleven ervaren. Iets begint en iets eindigt, bijvoorbeeld een mensen leven. Maar als iets eindigt, begint ook iets nieuws. Van macro niveau, bijvoorbeeld een ster die supernova gaat en daardoor nieuwe elementen produceert. Tot micro niveau, dezelfde elementen die door de natuurkunde samenkomen. Nieuwe planeten vormen en alles wat leeft en groeit voortbrengen. Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.

 

[Mindless]

Dat lijkt mij ook plausibel.

Als je kijkt naar vondsten uit de oudheid: megalitische bouwwerken waarvan we ze nu niet eens zouden kunnen namaken met die precisie. Bijvoorbeeld de grote piramide. Het lijkt mij niet vergezocht dat wij (de mensheid) dat hebben gemaakt. Om te communiceren met onszelf door de milennia heen. We denken dat we nu slim zijn, maar we zijn compleet uit balans omdat we het rationele plaatsen boven het intuïtieve. Hierdoor zijn we hogere kennis en wijsheid verloren. Dit is maar een theorie natuurlijk, maar ik denk dat we hier al heel lang zijn en dat de vroegere mensheid exact dezelfde mensheid is als nu. Door de illusie van tijd.

 

[Lytje pole]

Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.

Hiermee ben ik het zeker eens, mooie gedachte. Voor mij biedt dit echter geen troost. Ondanks dat ik niet helemaal blij ben met deze maatschappij zou ik er van balen als ik vandaag zou sterven. Dat mijn onderdelen vervolgens worden gerycycled doet niet af aan dit ongenoegen.

 

[8️⃣6️⃣]

Als je kijkt naar vondsten uit de oudheid: megalitische bouwwerken waarvan we ze nu niet eens zouden kunnen namaken met die precisie. Bijvoorbeeld de grote piramide.

Dit is natuurlijk grote onzin. Maar goed, ik ken de 'documantaires' waar dit soort zaken beweerd worden. Heel knap hoor, die bouwwerken uit de oudheid met de middelen die ze destijds tot hun beschikking hadden, maar zeker niet onmogelijk en uiteraard kunnen we dat alles nu namaken.

We denken dat we nu slim zijn, maar we zijn compleet uit balans omdat we het rationele plaatsen boven het intuïtieve.

Dit vind ik nog veel grotere onzin. Je doet het altijd voor alsof rationaliteit killing is voor intuitie/gevoel en je daarom ver weg van rationele zaken dient te blijven, terwijl die gewoon naast elkaar kunnen bestaan. Het is juist dat het verstandig is om van BEIDE gebruik te maken. Als je teveel overhelt naar de een of de ander dan raak je juist uit balans.

 

[Mindless]

Dit is natuurlijk grote onzin. Maar goed, ik ken de 'documantaires' waar dit soort zaken beweerd worden. Heel knap hoor, die bouwwerken uit de oudheid met de middelen die ze destijds tot hun beschikking hadden, maar zeker niet onmogelijk en uiteraard kunnen we dat alles nu namaken.

Ik heb heel wat wetenschappers horen zeggen dat de precisie waarmee zo'n groot bouwwerk gemaakt is praktisch onmogelijk is, zelfs met moderne tools. En er bestaan ook bijvoorbeeld niet eens moderne kranen die de grootste blokken op kunnen tillen van bepaalde bouwwerken. Het komt niet eens in de buurt... Laat staan dat alles kon met de zogenaamde tools die destijds bestonden. Luister eens naar Graham Hancock bijvoorbeeld.

Dit vind ik nog veel grotere onzin. Je doet het altijd voor alsof rationaliteit killing is voor intuitie/gevoel en je daarom ver weg van rationele zaken dient te blijven, terwijl die gewoon naast elkaar kunnen bestaan. Het is juist dat het verstandig is om van BEIDE gebruik te maken. Als je teveel overhelt naar de een of de ander dan raak je juist uit balans.

Dat zeg ik toch. Er is in wetenschap vaak geen ruimte voor intuïtie, dus is er een onbalans.

Graham Hancock is trouwens imo een voorbeeld van een wetenschapper die ook in contact staat met zijn intuïtie. Toch is hij een zeer rationele man. En zo zullen er meer zijn.

 

[8️⃣6️⃣]

@Mindless
Ja, ik heb dat soort zaken ook wel voorbij zien komen, maar dat zijn geen wetenschappers, die lui die dat soort documantaires maken. Die praten je maar wat aan. De naam die jij noemt, Graham Hancock is dan ook een schrijver en reporter, en geen wetenschapper dus die schuif ik meteen terzijde. Hij wordt dan ook genegeerd door de echte wetenschappers.

Over rationaliteit en spiritualiteit worden we het gewoon nooit eens lijkt me.

 

[8️⃣6️⃣]

@Mindless
Ben je trouwens bekend met de term pseudowetenschap? Jouw Graham Hancock is een uitstekend voorbeeld van een pseudowetenschapper.

Pseudowetenschap is de benaming voor een stelsel van opvattingen, uitspraken, of handelingen dat de toets van een wetenschappelijke methode niet doorstaat, maar waarvan aanhangers toch beweren of suggereren dat het om wetenschap handelt.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Pseudowetenschap

Wetenschap vs Pseudowetenschap

 

[Vallinor]

Omdat de wetenschap gebaseerd is op empirisch bewijs, heeft het per definitie zijn beperkingen. Dat is omdat wij als soort niet in staat zijn om alles waar te nemen. Er zijn prachtige theoretische modellen waarbij bijvoorbeeld donkere materie voorspelt wordt. Volgens de huidige natuurkundige modellen moet er namelijk veel meer massa aanwezig zijn in het heelal, om de baan bewegingen van de verre sterren te verklaren. Echter we hebben geen idee hoe we dit zichtbaar kunnen maken of aantonen. Dus neemt de wetenschap het aan totdat een sterkere theorie zich aanbied. We tasten letterlijk in het donker. Daarom denk ik dat er veel meer is dan wij zien of kunnen aantonen. Ook op het spirituele vlak.

 

[Mindless]

Intuïtie en conventionele wetenschap gaan waarschijnlijk ook niet goed samen. Vele wetenschappers kijken ook neer op iemand als Graham Hancock ja. Maar waar conventionele wetenschap niet samengaat met intuïtie kan rationaliteit dat wel denk ik. Dat er geen intuïtie is toegestaan in wetenschap is iets van de laatste eeuwen. De Grieken bijvoorbeeld lieten gevoel toe in hun wetenschap.

Hancock doet dat nu ook (imo!), maar men is er niet klaar voor. Voor mij persoonlijk is iemand als Hancock vele malen intelligenter dan alle niet-pseudo wetenschappers, juist omdat hij intuïtie toelaat. We zijn geen robots.

Slechts mijn mening acht. Niet boos worden.

 

[8️⃣6️⃣]

Intuitie en conventionele wetenschap gaan wel degelijk samen. Intuitie is heel vaak de basis voor wetenschappelijk onderzoek dat dan naar wetenschappelijke conclusies leidt. Oftewel, je moet ergens beginnen, en daar speelt intuitie juist een heel grote rol.

Graham Hancock is kortweg gezegd een leugenaar die maar wat lult. Daarom wordt hij niet serieus genomen. Dat wil niet zeggen dat die man totaal waardeloos is, ik vind het wel leuk om zijn werk te lezen onder het genot van een jointje of in de nawerking van een psychedelica-sessie. best leuk vermaak om wat met zijn 'what if' theorieen te stoeien, vooral als je licht onder invloed bent. Maar je moet het wel in de juiste context zien en het met een korreltje zout nemen.

 

[Mindless]

Oké let's agree to disagree.

 

[8️⃣6️⃣]

@Mindless
Misschien een beetje respectloos van me om de man een leugenaar te noemen, mijn excuses. Maar zijn theorieen zijn gebaseerd op veronderstellingen en niet op feiten, dus is er van wetenschap geen sprake.

 

[Mindless]

Wellicht is er niet sprake van conventionele wetenschap nee.

 

[8️⃣6️⃣]

@Mindless:
Inderdaad, en dat heeft dus een naam, pseudowetenschap.

 

[Mindless]

Ik vermoed alleen dat veel conventionele wetenschappers ten onrechte neerbuigend kijken naar zogenaamde pseudowetenschap.

Het is alsof gezegd wordt: wij weten al de manier waarop we tot antwoorden (weten) zullen komen, wijk je van dat systeem af dan zul je geen echte antwoorden vinden.

 

[Lytje pole]

Omdat de wetenschap gebaseerd is op empirisch bewijs, heeft het per definitie zijn beperkingen. Dat is omdat wij als soort niet in staat zijn om alles waar te nemen. Er zijn prachtige theoretische modellen waarbij bijvoorbeeld donkere materie voorspelt wordt. Volgens de huidige natuurkundige modellen moet er namelijk veel meer massa aanwezig zijn in het heelal, om de baan bewegingen van de verre sterren te verklaren. Echter we hebben geen idee hoe we dit zichtbaar kunnen maken of aantonen. Dus neemt de wetenschap het aan totdat een sterkere theorie zich aanbied. We tasten letterlijk in het donker. Daarom denk ik dat er veel meer is dan wij zien of kunnen aantonen. Ook op het spirituele vlak.

Mee eens. Het huidige paradigma blijft valide en vindt draagvlak in de maatschappij en de wetenschap totdat het wordt gefalsificeerd en er een nieuw paradigma ontstaat.

Wetenschap ontwikkelt zich dmv empirisch onderzoek en gestandaardiseerde methoden en technieken. Trial and error.

 

[Roze Olifant]

Ik vermoed alleen dat veel conventionele wetenschappers ten onrechte neerbuigend kijken naar zogenaamde pseudowetenschap.

Het is alsof gezegd wordt: wij weten al de manier waarop we tot antwoorden (weten) zullen komen, wijk je van dat systeem af dan zul je geen echte antwoorden vinden.

Sorry Mindless, maar acht.zes heeft hier wel gewoon gelijk. Graham Hancock staat bekend als pseudowetenschapper. Ik vind het nogal naar dat er steeds gesproken wordt over ‘neerkijken op’. Het heeft niks te maken met wetenschappers die ‘neerkijken op’. Het gaat erom dat pseudowetenschap simpelweg feitelijk gezien geen wetenschap is (niet peer reviewed, dus niet wetenschappelijk onderbouwd) dus mag het ook niet zo genoemd worden. Als zo iemand zichzelf wel wetenschapper noemt is dat een leugen.

Dat betekent niet dat we in de wetenschap wél alles weten (zie reactie Vallinor hierboven) maar dat maakt pseudowetenschap geen argument.

 

[8️⃣6️⃣]

Wetenschap heeft een heel logisch motto: if it cant be repeated, it aint science.

Als een bepaalde stelling een miljoen keer wordt onderzocht en die wordt een miljoen keer bewezen met dezelfde uitkomst dan mag je er toch wel van uitgaan dat die stelling klopt. Om dan als individu te zeggen dat je intuitie je verteld dat het toch anders is, tja...

Dus als iets wetenschappelijk bewezen is maakt het niet uit wie dat onderzoekt, de uiteindelijke uitkomst is altijd hetzelfde. Zo'n Graham Hancock daarentegen beweert dingen die als wetenschappers het onderzoeken er heel andere conclusies zullen getrokken worden. Misschien dat een van de theorieen van Hancock ooit bewezen zal worden maar tot nu toe heeft hij precies 0 ontdekkingen gedaan.

Voorbeeld is dat hij zegt dat er heel grote stenen in de oudheid zijn die ze nu nog niet zouden kunnen optillen, wat dus Mindless ook al als 'bewijs' aanvoerde. Wat zou zo'n grote steen uit de oudheid wegen? Paar vrachtwagens of zo, ik ga niet eens zoeken omdat het wel duidelijk is als je leest over dit monster
https://en.wikipedia.org/wiki/Taisun die duizenden stenen uit de oudheid tegelijk kan tillen.
Overigens kan je met rollers en duwen dat tillen overbodig maken, kost er slechts een fractie van de energie van. Dus je hoeft die stenen uit de oudheid niet eens op te tillen.

We kunnen nu dus 20.000 ton TILLEN en in de oudheid ROLDEN we stenen van 50 ton (dat weegt de zwaarste steen van Stonehenge, heb het inmiddels opgezocht) met nota bene rollers naar hun plaats. Dat gebeurt er dus als je wetenschap loslaat op een pseudowetenschappelijke stelling, ze houden het niet als je ze rationeel toetst.

 

[Lytje pole]

Dank voor je respectvolle reactie.

Natuurlijk, ik probeer mijn woorden altijd zorgvuldig te wegen omdat ze anders al snel hard kunnen klinken zo in een paar zinnetjes online.

Over het algemeen ben ik nieuwsgierig naar wat mensen te zeggen hebben en sta ik open voor een dialoog.

 

[Mindless]

@Roze olifant
Hij noemt zichzelf dus ook geen wetenschapper. Dat was ik. Maar dat klopt dus niet.

Maar ik moet toegeven, jullie hebben gelijk.

Ik denk dat zogenaamde pseudowetenschap mij dan gewoon veel meer aanspreekt dan conventionele. Iemand als Hancock en ook Rupert Sheldrake benoemen de dogma's van conventionele wetenschap en alleen dat is al een goed iets.

 

[Vchip]

Doodgaan is een vervelend proces. Het is de overgang van leven naar dood die mij 10x niks lijkt. Al schijnen er daar gevoelens van liefde en verbondenheid bij te komen kijken. Ligt er natuurlijk ook aan hoe je gaat. Maar de dood zelf kan ik geen oordeel over hebben want ik weet niet wat het is en hoe het is. Ik hoop zelf op geen bewustzijn en dat is er gewoon helemaal niks is. Maar de kans bestaat dat dit leven een simulatie is en wij weer opnieuw worden geboren, terwijl we helemaal van niks weten. Of dat er een hemel is waar we rijk zijn en alles hebben. We weten het niet. Wat ik wel weet is dat als je hart stil komt te staan er daarna nog 10minuten lang activiteit is in je hersenen. En het schijnt dat allemaal herinneringen van je leven aan je voorbij komen. Ik denk dat over een paar honderd jaar wij ouder dan 200jaar gaan worden en dat de dood iets is wat heel lang uitgesteld kan worden.

 

[kapitein-x]

Het proces van sterven is inderdaad naar in sommige gevallen. Ben echter voor dood op zich niet bang.

Eckhart Tolle had wel aardige quote hoorde ik laatst, geparafraseerd:
'Dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar van geboorte. Leven is wat altijd is. Geboorte en dood verschijnen daarin.'

Ik heb niet dit hele topic gelezen, maar betreft die bouwwerken uit de oudheid: het geheime ingrediënt is meestal slavernij...

En wetenschappers. Vroeger had ik neiging om mensen met een academische opleiding bijna automatisch voor een groot deel te vertrouwen als het ging om wetenschappelijk denken. Maar daar ben ik van teruggekomen. Het meeste wat gesteld wordt over psychedelica mbt menselijke evolutie e.d. zijn niet meer dan aardige theorietjes.

Of zoiets als DMT als 'god molecule' die vrijkomt wanneer we sterven, dat schijnt ook heel erg theoretisch te zijn. Het is niet zo dat dit een valide conclusie is die je uit dmt-onderzoek kunt trekken.

Edit: veel van mijn handelen en denken is overigens in de verste verte niet wetenschappelijk/rationeel. Ik kan die waardering voor een rationele benadering prima combineren met een spirituele blik (waar de gemiddelde wetenschapper om zal gniffelen wellicht.)

 

[Mindless]

Dit las ik nog van Lao Tzu (Tao Te Ching) dit weekend over de dood:

What others teach, I also teach; that is:
"A violent man will die a violent death!"
This will be the essence of my teaching.

Die quote van Eckhart Tolle is ook goed.

 

[Vallinor]

Ik heb net het boek "lives between lives" van hypnotherapeut Michael Newton gelezen. Vond het erg boeiend.

In dit boek deelt deze man verschillende casuïstiek uit zijn praktijk. Mensen die onder hypnose vertellen over doodgaan, reincarnatie en dat ons doel is om te leren om te groeien als ziel.

Charlatan? Misschien...
Ik denk dat hypnose een twijfelachtige reputatie heeft, wellicht onterecht. Mensen zouden beïnvloedt worden of gemanipuleerd. Maar de potentie van hypnose is groots imo.

 

[Amfitamientje Power]

Dood is scheibe. Onze hond is afgelopen zaterdagavond plotseling overleden tijdens het uitlaten. We zullen je missen lieve “........”

 

[Casaan]

scheibe

alt+0223

Gecondoleerd @Parfumflesje ... een huisdier verliezen is als een stuk van jezelf verliezen. Sterkte!

 

[Amfitamientje Power]

@Casaan, dank je. We missen hem. Hij blijft voor altijd in ons hart en we koesteren de mooie herinneringen.

Die asci code werkt niet op mijn iPhone.

 

[Feline]

Ik denk dat het net is als voor je geboren werd, maar dat weet je nu niet meer.

We voelen ons als aparte entiteiten die in het universum geplaatst zijn, maar ik vind het fijner om het te zien alsof het universum mij (tijdelijk) gevormd heeft, dan weer 'afbreekt' in zekere zin, en als 'ik' weer 'opgebouwd' ben, dan weet ik niet dat ik dood was. Dood komt met leven idd, net as aan/uit. Zonder aan heb je geen uit, zonder uit geen aan.

Maar dat is alleen hoe ik nu denk, en eigenlijk kijk ik er steeds wel weer anders naar.

Toen ik ong 4 jaar oud was besefte ik me voor het eerst heel sterk dat ik dood moest gaan uiteindelijk. Ik heb in mijn jeugd periodes gehad dat ik soms opeens heel bang voor de dood was, ik kon echt voelen dat ik dood ging zegmaar, het is best lastig uit te leggen. Uiteindelijk accepteerde ik dat gevoel gewoon en heb het nu al 2 jaar niet gehad.

In de samenleving wordt de dood heel grimmig afgebeeld. Zeer dramatisch. Natuurlijk iemand verliezen is heel verdrietig, maar toch wordt het als een soort kwaadaardig iets beschouwt, waarom? Dus daar groei je dan ook mee op.

 

[pelgrim]

Ik heb verschillende gedachten ivm de dood. Te high en te lui om nu alles in detail te typen hier (liever eerlijk). Heb het meeste dat ik denk dat er gwn niets meer is...Poef, je bent er niet meer. Net als voor je geboren was. Maar dan denk ik ook van tjah nu hebben we wel geleefd en ons bewustzijn etc kan toch niet dat alles voor niks was??

Dan denk ik ook dat als je sterft in een soort droom komt?? En dan hopen een goede droom (hemel) en geen nachtmerrie (hel) want het is een eeuwige droom?

Ook al zitten denken dat we steeds herboren worden steeds op een andere plek op aarde?? Dat de dood eigenlijk een poort is naar een groter en beter level van bestaan??

Paranormale denk ik ook soms verschillende dingen over. Ik weet echt het antwoord niet maar soms denk ik er wel aan.

 

[Space Ape]

Ik heb teveel dingen ervaren nuchter en onder de invloed om zomaar te kunnen zeggen dat er niets is na de dood.

Ik kijk er echter niet naar uit. Ik was liever een paar duizend jaar geleden geboren geweest, toen wist je niet hoe tof de toekomst zal gaan worden aangezien er weinig innovatie was.
Maar nu, het is een kwestie van tijd tot deep space reizen een realiteit wordt, game consoles worden toffer, virtual reality als in ready player one gaat ooit realiteit worden alsmede zoveel andere toffe dingen maar helaas ben ik er dan niet meer.

Wat ook tegenstrijdig is, ik wil niet dood gaan maar als ik mijn opa en oma van 91 en 89 zie en hoe zij struggelen met hun gezondheid en alle andere oudjes op de afdeling van mijn oma (dementie) dat hoeft van mij ook niet.

Nee, de dood is niet mijn favoriete onderwerp.

 

[Mindless]

Maar dan denk ik ook van tjah nu hebben we wel geleefd en ons bewustzijn etc kan toch niet dat alles voor niks was??

Zoals Alan Watts zei:

"The meaning of life is just to be alive."

In die zin is het waarschijnlijk inderdaad voor niks. Wat we voor dit leven ervoeren is ook niets voor ons nu. We hebben er niets aan overgehouden. Het enige dat er voor ons is, is nu levend zijn.

Dan denk ik ook dat als je sterft in een soort droom komt?? En dan hopen een goede droom (hemel) en geen nachtmerrie (hel) want het is een eeuwige droom?

Is een droom (of welke ervaring dan ook) ooit oneindig gebleken? Nee toch? Waarom dan aannemen dat er een oneindige ervaring zal komen? Dromen gaan voorbij, maar de dromer ook?

 

[Rebell]

OT

Elke levensvorm op aarde gaat dood.
Ook alle mensen die je kent en waar je van houd.
Als iemand komt te overlijden dan is het verdriet groot en dat hoort.
Ik heb verschillende mensen en famillieleden verloren maar heb daar snel vrede mee.
Omdat ik heb geaccepteerd dat de dood een onderdeel van het leven is en als ik mijn emoties ga laten lijden door verdriet omdat mensen dood gaan zou ik een ongelukkig leven lijden.
Dus kan het zo van me afzetten en verder gaan met het leven.
En af en toe een keertje iemand missen is niet erg.

Wat ik wel begrijp is dat mensen die in een relatie zitten en over hun oren verliefd zijn en hun soulmate hebben gevonden en dat diegene dan plots overlijd, of iemand die zijn kind verliest op jonge leeftijd er een behoorlijke trauma aan kan overhouden.
En dat moeilijk kunnen verwerken.
Heb dat gelukkig zelf niet meegemaakt.

Maar ook daarin vind ik dat mensen daar ook niet in moeten blijven hangen.
Je maakt je eigen leven een hell terwijl het een onderdeel is van het leven wat wij allemaal moeten accepteren.

En als je jezelf zo druk maakt dat je zelf dood gaat..
Zorg dan dat je goed voor jezelf zorgt en voor de mensen om je heen en geniet van de kleine dingen in het leven want voor je het weet is het zo voorbij.
Maar dan heb je wel genoten van de tijd die je hebt.

 

[GoldenGrow]

ik ben niet bang voor het dood zijn, ik ben bang voor het moment ervoor stel ik weet ik ga elk moment dood? hoe ga ik daar mee om op dat besef moment? het is iets waar je heel je leven vraagtekens bij had en veel over nadenkt en dan is het moment ineens zo ongelofelijk dichtbij dat lijkt me erg naar.

verder denk ik dat het gewoon is zoals de laatste keer dat je ging slapen, weet je nog waneer je inslaapviel en wat er gebeurde voordat je wakker werd? nee.

 

[Mindless]

ik ben niet bang voor het dood zijn, ik ben bang voor het moment ervoor stel ik weet ik ga elk moment dood? hoe ga ik daar mee om op dat besef moment? het is iets waar je heel je leven vraagtekens bij had en veel over nadenkt en dan is het moment ineens zo ongelofelijk dichtbij dat lijkt me erg naar.

We hebben een heel leven om te oefenen.

verder denk ik dat het gewoon is zoals de laatste keer dat je ging slapen, weet je nog waneer je inslaapviel en wat er gebeurde voordat je wakker werd? nee.

Klopt. Zonder enige twijfel laten we elke nacht alle controle los zonder de garantie morgen weer wakker te worden. Dat is een soort dood.