Je hebt een heel scala aan op cocaïne gelijkende stimulanten, maar je vraagt naar 'minder riskante drugs dan cocaïne'. Daar vallen de middelen die jij nu noemt mijns inziens niet onder. Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar graag hou ik dat ook zo.Zonet een artikel gelezen waarin ze op zoek gaan naar op cocaïne gelijkende drugs en daarin hexen en NEP aanraden. Iemand daarmee ervaring?
Je hebt een heel scala aan op cocaine gelijkende stimulanten, maar je vraagt naar 'minder riskante drugs dan cocaïne'. Daar vallen die middelen absoluut niet onder. Geen ervaring mee, maar graag hou ik dat ook zo.
Zonet een artikel gelezen waarin ze op zoek gaan naar op cocaïne gelijkende drugs en daarin hexen en NEP aanraden. Iemand daarmee ervaring?
Ik ben nu aan het microdoseren (of moet ik zeggen minidoseren) met 1P-LSD, een RC. Ik word er ligt euforisch, scherp en wazig tegelijk van, krijg zin om te dansen (beetje lastig op werk maar een beetje bouncen met je hoofd telt ook toch) en praten/vergaderen met collega’s gaat ook lekker. En het werkt vet lang (6-8 uur) en bijnemen doet niks tenzij je dubbel-upped.
Ik ga dit ook eens proberen dan. Er zijn echt weinig drugs die mij een goed gevoel geven. Cocaïne is de uitzondering. En dan nog enkel in combinatie met alcohol. Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Zit je überhaupt wel lekker in je vel? Waarom zoek je drugs die je een lekker gevoel geven?
Gebruik je medicijnen toevallig?Ik ga dit ook eens proberen dan. Er zijn echt weinig drugs die mij een goed gevoel geven. Cocaïne is de uitzondering. En dan nog enkel in combinatie met alcohol. Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Ik heb jarenlang ssri gebruikt, maar ben hiermee gestopt. Waarschijnlijk is dit de reden dat 6-apb en andere serotonine drugs niet werken bij mij.Gebruik je medicijnen toevallig?
Ik heb dit zonet besteld. Ik wil het ook nemen voor een goed gevoel en niet zozeer voor te trippen. Maar hoeveel raad je me dan aan om te nemen?Ik ben nu aan het microdoseren (of moet ik zeggen minidoseren) met 1P-LSD, een RC. Ik word er ligt euforisch, scherp en wazig tegelijk van, krijg zin om te dansen (beetje lastig op werk maar een beetje bouncen met je hoofd telt ook toch) en praten/vergaderen met collega’s gaat ook lekker. En het werkt vet lang (6-8 uur) en bijnemen doet niks tenzij je dubbel-upped.
Ondanks dat DOC een gesubstitueerde amfetamine is, is het geen stimulant maar een psychedelicum. Dat wil dus ook zeggen dat DOC niet direct op je serotonine werkt (i.e. het is geen releaser/heropname remmer). In plaats daarvan werkt het op je serotonine receptoren, net zoals LSD, Paddo's en 2C-B dat bijvoorbeeld doen. Echter is er erg weinig onderzoek naar de farmacologie van DOC gedaan (dat is ook een van de redenen dat het een RC is) dus het zou kunnen dat het toch nog op andere receptoren oid werkt, wat voor het stimulerende effect zorgt.Ondertussen lijkt DOC me ook wel een interessante drug, omdat het ook stimulerend werkt. Maar zou DOC de tolerantie afbouw van cocaïne verhinderen? Ik vermoed van niet omdat cocaïne op dopamine werkt en DOC op serotonine, maar kan iemand dit bevestigen. Dit vraag ik puur uit nieuwsgierigheid, want ik ga het nog niet direct uitproberen.
Crystal Meth verhoogd je dopamine naar een waarde van1500 las ik
En coke maar naar maximaal 300.
Een keertje Crystal Meth en je brnt klaar met het ophogen van je dopamine![]()
Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.
Ik snap dat het heel vervelend is, maar wat als je "gewoon" accepteert dat je het moeilijker vindt jezelf open te stellen tegenover anderen? Wat is daar slecht aan? Wat ik vaak zie bij mensen met een sociale fobie (en daar ben ik er zeker een van) is dat er een enorm oordeel aan vast zit, dat je spontaan "moet" zijn, dat je mee "moet" doen etc. Voor wie precies? Waarom? Omdat je anders niet mee zou tellen?
Maar introverte mensen hebben wel vaker last dat ze introvert zijn dan extraverte mensen las hebben van extravert te zijn. Terwijl dat, als het aan mij zou liggen, helemaal niet hoeft. Met introverte mensen heb je vaak de interessantste gesprekken.Extraverte mensen hebben veel vaker spijt van dingen die ze wel hebben gedaan.
Iedereen heeft wel iets.
Zou ik niet zo gauw zeggen. Hoewel ik zelf erg introvert ben, heb ik ook een paar hele extraverte mensen in mijn kring met wie ik erg goed bevriend ben. Ik heb daar ook wel regelmatig serieuze gesprekken mee. Wat je vaak ziet is dat zij hun eigen grenzen over gaan: dat ze overal maar ja op zeggen, van hot naar her rennen en daardoor geen rust kunnen vinden. Ze zijn heel veel onder de mensen, hebben daardoor weinig tijd voor zichzelf en kunnen op den duur aan zichzelf en hun eigen behoeftes of aan vermoeidheid voorbij gaan, met allerlei nare gevolgen van dien.Maar introverte mensen hebben wel vaker last dat ze introvert zijn dan extraverte mensen las hebben van extravert te zijn. Terwijl dat, als het aan mij zou liggen, helemaal niet hoeft. Met introverte mensen heb je vaak de interessantste gesprekken.
Ik vond jou helemaal niet introvert overkomen tijdens de meet. Buiten dat een "erg" introverte persoon niet eens naar een meet zou gaan met allemaal vreemden. Natuurlijk is dit alleen maar mijn observatie net als het voor mij lijkt dat ik vaker introverte mensen zie en hoor klagen over hun introvertie. Ik ben ook van mening dat introverte mensen meer te klagen hebben omdat extraverte mensen de wereld beheersen en dus een extraverte maatschappij hebben gecreëerd.Zou ik niet zo gauw zeggen. Hoewel ik zelf erg introvert ben, heb ik ook een paar hele extraverte mensen in mijn kring met wie ik erg goed bevriend ben. Ik heb daar ook wel regelmatig serieuze gesprekken mee. Wat je vaak ziet is dat zij hun eigen grenzen over gaan: dat ze overal maar ja op zeggen, van hot naar her rennen en daardoor geen rust kunnen vinden. Ze zijn heel veel onder de mensen, hebben daardoor weinig tijd voor zichzelf en kunnen op den duur aan zichzelf en hun eigen behoeftes of aan vermoeidheid voorbij gaan, met allerlei nare gevolgen van dien.
Oké, interessant dit. Ik kan het wel verklaren. Ik ben in het verleden altijd héél introvert geweest, écht heel introvert, het teruggetrokken buitenbeentje. Dat voelt toch nog een beetje onderdeel van mijn identiteit denk ik, hoewel ik met name de afgelopen paar jaar hierin ontzettend ben begroeid en een stuk meer outgoing ben geworden, zodanig dat ik met betrekking tot zo'n meet ook gewoon kan denken ''ach fuck it, gewoon gaan, ik zie 't wel...'' en dat het me dan ook eigenlijk wel oké af gaat, iets wat ik nog niet zo heel lang geleden echt nooit zou hebben gedaan. Mijn identiteitsbeleving lijkt soms nog wat achter te lopen ten opzichte van hoe ik recent ben veranderd.Ik vond jou helemaal niet introvert overkomen tijdens de meet. Buiten dat een "erg" introverte persoon niet eens naar een meet zou gaan met allemaal vreemden. Natuurlijk is dit alleen maar mijn observatie net als het voor mij lijkt dat ik vaker introverte mensen zie en hoor klagen over hun introvertie. Ik ben ook van mening dat introverte mensen meer te klagen hebben omdat extraverte mensen de wereld beheersen en dus een extraverte maatschappij hebben gecreëerd.
Goed zo, gelukkigGoed, ik ben in ieder geval absoluut niet 'erg introvert' meer nee. Dat je dat zo tegen me zegt is wel even een soort 'reality check', dat ik denk van 'oh ja... inderdaad' en dat voelt goed.
Precies!Het is gewoon een zoveelste dichotomie die de mens voor zichzelf heeft opgeworpen in de hoop de wereld wat overzichtelijker te maken. De realiteit is toch complexer dan hokje introversie en hokje extraversie.
Ik snap dat het heel vervelend is, maar wat als je "gewoon" accepteert dat je het moeilijker vindt jezelf open te stellen tegenover anderen? Wat is daar slecht aan?
Doorgaans wordt 6-APB ervaren als minder waus dan MDMA, dus als je van 6-APB al een 'dwaze kop' krijgt, zal dat met MDMA hoogstwaarschijnlijk niet veel beter wezen. Echter, zou het ook niet kunnen dat je te hoog gedoseerd hebt? Zo'n 120-130 mg 6-APB is voldoende. Less is more, is mijn devies. Laat je niet misleiden door torenhoge doseringen die je geregeld de revue ziet passeren. Blijf nadenken voor jezelf.Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Ik vind het niet per se een slechte reden om drugs te gebruiken, op voorwaarde dat je dit dan wel op een goed doordachte wijze doet. Er is in mijn optiek dan sprake van therapeutisch gebruik. De intentie moet zijn om van je angst af te komen, niet om je angst tijdelijk te ontvluchten. Er bestaat zeker een oplossing voor je sociale angst, namelijk 'exposure in vivo', ofwel herhaalde blootstelling aan de angst in het 'echte' leven. Hiermee kun je ervaren dat er feitelijk niets is om bang voor te zijn, waardoor de angst zal afnemen. Wanneer de angst echt groot is, gaat het natuurlijk niet werken om jezelf voor de leeuwen te gooien. Dan klap je dicht en wordt je angst juist bekrachtigd. Wat je kunt doen met drugs is de angst verzachten, zodat het draaglijk wordt op zo'n manier dat je het wél kunt doorstaan en gaandeweg correctieve ervaringen kunt hebben waardoor de angst geleidelijk kan afnemen. Het gaat hierbij zoals gezegd niet om het ontvluchten van de angst. Integendeel. Stel je een glazen muur voor. Je zou aan de andere kant willen staan, maar je kunt het niet, durft het niet, weet niet hoe. De juiste drugs kunnen je aan de andere kant van de muur brengen. Wat je dan niet moet doen is drugs blijven gebruiken om aan die andere kant van de muur te komen, maar proberen om de ervaringen met het aan de andere kant van de muur zijn onder invloed van drugs te integreren in je dagelijkse - hopelijk nuchtere - leven. Naarmate je meer vertrouwd raakt met die andere kant, zal het gemakkelijker worden om op eigen kracht aan die andere kant te komen. Dáár is waar het om gaat wanneer je voor je sociale angst drugs gaat gebruiken: niet om je naar de andere kant te brengen, maar om te leren hoe je zélf, op eigen kracht zónder de drugs, aan die andere kant kunt komen. Dat is een geleidelijk leerproces.Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.
G'woon op straat of wa? Waar doe je da?Vandaag ben ik naar buiten gegaan in mijn zwembroek. Daar heb ik een half uur staan bewegen in de ijskoude wind als iemand uit een oerstam uit de diepste jungles.
Owh, een workshop! Dacht even dat je gewoon op eigen houtje naar buiten was gegaan ofzo, lol!Workshop werd gegeven bij iemand thuis. Grote achtertuin! We waren met 15 man.
Nee die fase komt nu pasOwh, een workshop! Dacht even dat je gewoon op eigen houtje naar buiten was gegaan ofzo, lol!
Ik was laatst aan het trippen op 2C-E. Ben op een gegeven moment gaan wandelen in een parkje hier vlakbij en kreeg opeens spontaan het idee om in die vijver te springen. 'Why not?' vroeg ik me af. Heb het niet gedaan... m'n hoofd ging met me aan de haal en kwam met 1001 redenen om het niet te doen. Ik had gewoon moeten denken 'fuck it'. Ach, de winter is nog lang...Nee die fase komt nu pasals je de smaak te pakken hebt
![]()
Weet je wat ook dopamine verhoogt? Nieuwe muziek ontdekken. Je kan nu 3 maanden gratis Spotify testen dus ik heb een premium abbo genomen. Allemaal ouwe shit opnieuw opgezocht en letterlijk tientallen nieuwe bands ontdekt door suggesties te volgen.
Nieuwe muziek vinden en er van genieten maakt dopamine vrij, zo blijkt uit onderzoeken
https://www.psypost.org/2019/02/lis...brain-release-more-dopamine-study-finds-53059
Denk maar niet dat het vandaag makkelijk was... Ik had precies hetzelfde. Alles in je zegt dat je dit niet moet doen, zo zijn we geprogrammeerd.m'n hoofd ging met me aan de haal en kwam met 1001 redenen om het niet te doen.