drugs die dopamine verhogen

Karentje

Belezen gebruiker
Bestaan er minder riskante drugs dan cocaïne die ook dopamine verhogen en dus een euforisch gevoel geven? Liefst dan drugs die je al eens vaker kunt gebruiken. Bepaalde rc's misschien?
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Middelen die direct dopamineverhogend zijn hebben intrinsiek een sterk verslavingspotentieel, aangezien de 'belonende' effecten van dergelijke middelen direct verband houden met deze dopaminerge activiteit. Als we daarom de vermeende farmacologische activiteit van een middel even loslaten, dan vraag je dus om middelen die een euforisch gevoel geven, maar die - als ik het goed begrijp - minder belastend voor je lichaam of minder verslavend zijn? Ik kom in mijn antwoord dan al snel uit bij psychedelica, al is daarbij de euforie niet gegarandeerd. Bij psychedelica moet het toch net even wat meer uit jezelf komen is mijn ervaring, in plaats van dat je met zekerheid een min of meer fail proof positieve push krijgt.
 

Karentje

Belezen gebruiker
Zonet een artikel gelezen waarin ze op zoek gaan naar op cocaïne gelijkende drugs en daarin hexen en NEP aanraden. Iemand daarmee ervaring?
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Zonet een artikel gelezen waarin ze op zoek gaan naar op cocaïne gelijkende drugs en daarin hexen en NEP aanraden. Iemand daarmee ervaring?
Je hebt een heel scala aan op cocaïne gelijkende stimulanten, maar je vraagt naar 'minder riskante drugs dan cocaïne'. Daar vallen de middelen die jij nu noemt mijns inziens niet onder. Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar graag hou ik dat ook zo.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Zonet een artikel gelezen waarin ze op zoek gaan naar op cocaïne gelijkende drugs en daarin hexen en NEP aanraden. Iemand daarmee ervaring?

Hexen en NEP worden juist geassocieerd met nog heftiger bijwerkingen. Het vervelende van hexen en NEP is dat ze maar een korte plezierige roes geven, maar daarna een heel lange onprettige nastimulatie. Dat veroorzaakt langdurig sterke zin om meer bij de pakken, en als je dat een paar keer doet dan krijg je al snel last van hartkloppingen, overmatig zweten, hallucinaties, paranoia, misselijkheid, hoofdpijn, noem de hele mikmak maar op. En die bijwerkingen blijven dan nog een hele tijd voortduren...
 

Fyrckant

Bewuste gebruiker
Ik ben nu aan het microdoseren (of moet ik zeggen minidoseren) met 1P-LSD, een RC. Ik word er ligt euforisch, scherp en wazig tegelijk van, krijg zin om te dansen (beetje lastig op werk maar een beetje bouncen met je hoofd telt ook toch) en praten/vergaderen met collega’s gaat ook lekker. En het werkt vet lang (6-8 uur) en bijnemen doet niks tenzij je dubbel-upped.

Als je op tijd neemt is slapen echt geen probleem en de dag erna is vaak net zo goed maar dan niet meer een tikkie raar.

Het is bij lange na niet hetzelfde als coke maar dat is juist het idee, snap je?
 

Karentje

Belezen gebruiker
Ik ben nu aan het microdoseren (of moet ik zeggen minidoseren) met 1P-LSD, een RC. Ik word er ligt euforisch, scherp en wazig tegelijk van, krijg zin om te dansen (beetje lastig op werk maar een beetje bouncen met je hoofd telt ook toch) en praten/vergaderen met collega’s gaat ook lekker. En het werkt vet lang (6-8 uur) en bijnemen doet niks tenzij je dubbel-upped.

Ik ga dit ook eens proberen dan. Er zijn echt weinig drugs die mij een goed gevoel geven. Cocaïne is de uitzondering. En dan nog enkel in combinatie met alcohol. Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
 

Purplext

Badass junkie
Ik ga dit ook eens proberen dan. Er zijn echt weinig drugs die mij een goed gevoel geven. Cocaïne is de uitzondering. En dan nog enkel in combinatie met alcohol. Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?

Daar is natuurlijk niks over te zeggen of xtc ook niks bij je doet omdat 6-apb niks deed.
Zit je überhaupt wel lekker in je vel? Waarom zoek je drugs die je een lekker gevoel geven?

Ik experimenteer nu ook met microdosen van 1-p-lsd en eerlijk is eerlijk, de dagen dat ik microdoseer gaat alles een stukje makkelijker, maar ik voel me echt niet euforisch.
Wél met een maxidosering, wat in mijn geval 50 ug is. Dan trip ik niet, maar heb ik wel heel veel energie en ben ik erg goed gehumeurd, tegen het euforische aan. Let op, 50 ug geeft anderen wel trippy effecten. Ik heb tolerantie door het microdosen.
Als je het al wil proberen, neem dan 10-15 ug op een vrije dag om te testen.
 

Karentje

Belezen gebruiker
Zit je überhaupt wel lekker in je vel? Waarom zoek je drugs die je een lekker gevoel geven?

Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.
 
Laatst bewerkt:

FerdFatoehaus

Badass junkie
Ik ga dit ook eens proberen dan. Er zijn echt weinig drugs die mij een goed gevoel geven. Cocaïne is de uitzondering. En dan nog enkel in combinatie met alcohol. Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Gebruik je medicijnen toevallig?
 

Karentje

Belezen gebruiker
Ik ben nu aan het microdoseren (of moet ik zeggen minidoseren) met 1P-LSD, een RC. Ik word er ligt euforisch, scherp en wazig tegelijk van, krijg zin om te dansen (beetje lastig op werk maar een beetje bouncen met je hoofd telt ook toch) en praten/vergaderen met collega’s gaat ook lekker. En het werkt vet lang (6-8 uur) en bijnemen doet niks tenzij je dubbel-upped.
Ik heb dit zonet besteld. Ik wil het ook nemen voor een goed gevoel en niet zozeer voor te trippen. Maar hoeveel raad je me dan aan om te nemen?
 

Purplext

Badass junkie
Ik ga er niks zeggen over zeggen, het is jouw leven, jouw keuzes en ik herken de gedachtengang.
Ik zou als je dan toch wil microdoseren rond de 10 ug starten. 1 dag microdosen, 2 dagen niet en dan weer wel. 1 tot 2 maanden proberen, rapporteren en dan weer even rust en evalueren.
 

Fyrckant

Bewuste gebruiker
Wat @Purplext zegt. Het is een beetje zoeken naar wat goed voelt. Ik vind het persoonlijk niet erg dat ik geconcentreerd in discussie kan zijn met een collega terwijl in m’n perifere gezichtsveld een beetje verkleuring optreed, voor een ander is dat veel te veel. En bedenk je dat elke microgram in die doses al gauw 5-10% meer of minder is. Enfin er is veel info te vinden hoe het aan te pakken.

En je bent niet raar. Ik ben ook een beetje socially awkward en met een toefje acid in m’n mik verdwijnt het als sneeuw voor de zon :).
 

Gezelligheid

Experimenterende gebruiker
Ik denk dat elke drugs wel een risico met zich meedraagt.
Als je maar voorzichtig bent dan kun je de risico's met elke drugs wel beperken en ook de coke!
Iknvind coke wel lekker alleen verschild de kwaliteit zo vaak jammer genoeg :weary:
 
R

Revolutionair

Gast
Crystal Meth verhoogd je dopamine naar een waarde van1500 las ik :tonguewink:
En coke maar naar maximaal 300.
Een keertje Crystal Meth en je brnt klaar met het ophogen van je dopamine :tearsofjoy:
 

Karentje

Belezen gebruiker
Ondertussen lijkt DOC me ook wel een interessante drug, omdat het ook stimulerend werkt. Maar zou DOC de tolerantie afbouw van cocaïne verhinderen? Ik vermoed van niet omdat cocaïne op dopamine werkt en DOC op serotonine, maar kan iemand dit bevestigen. Dit vraag ik puur uit nieuwsgierigheid, want ik ga het nog niet direct uitproberen.
 

ATGC

Bewuste gebruiker
Weet je wat ook dopamine verhoogt? Nieuwe muziek ontdekken. Je kan nu 3 maanden gratis Spotify testen dus ik heb een premium abbo genomen. Allemaal ouwe shit opnieuw opgezocht en letterlijk tientallen nieuwe bands ontdekt door suggesties te volgen.

Nieuwe muziek vinden en er van genieten maakt dopamine vrij, zo blijkt uit onderzoeken
https://www.psypost.org/2019/02/lis...brain-release-more-dopamine-study-finds-53059
 

gomega

Belezen gebruiker
Ondertussen lijkt DOC me ook wel een interessante drug, omdat het ook stimulerend werkt. Maar zou DOC de tolerantie afbouw van cocaïne verhinderen? Ik vermoed van niet omdat cocaïne op dopamine werkt en DOC op serotonine, maar kan iemand dit bevestigen. Dit vraag ik puur uit nieuwsgierigheid, want ik ga het nog niet direct uitproberen.
Ondanks dat DOC een gesubstitueerde amfetamine is, is het geen stimulant maar een psychedelicum. Dat wil dus ook zeggen dat DOC niet direct op je serotonine werkt (i.e. het is geen releaser/heropname remmer). In plaats daarvan werkt het op je serotonine receptoren, net zoals LSD, Paddo's en 2C-B dat bijvoorbeeld doen. Echter is er erg weinig onderzoek naar de farmacologie van DOC gedaan (dat is ook een van de redenen dat het een RC is) dus het zou kunnen dat het toch nog op andere receptoren oid werkt, wat voor het stimulerende effect zorgt.

In principe kun je er vanuit gaan dat het geen effect heeft op je cocaine tolerantie, en als het al effect heeft dan zal dat denk ik minimaal zijn.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Crystal Meth verhoogd je dopamine naar een waarde van1500 las ik :tonguewink:
En coke maar naar maximaal 300.
Een keertje Crystal Meth en je brnt klaar met het ophogen van je dopamine :tearsofjoy:

Je kunt dit niet zo met elkaar vergelijken zonder de testmethode en de context in ogenschouw te nemen, anders zegt het niks.
'Dopamine verhogen' is neurologisch gezien niks, het is allemaal veel genuanceerder. Dus wat meet je precies? Bio-availabilty? Receptor ligand binding? Hersenactiviteit in corpus striatum?

En wat waren de doseringen die zijn gebruikt?
Want als je evenveel gram methamfetamine gebruik als cocaïne, ja, dan is meth wel een stuk sterker inderdaad.
Of vergelijk je de twee dan op basis van subjectieve effecten? En welke schaal gebruik je daar dan voor..?

Je begint misschien mijn probleem te snappen :wink:
 

Bee

Belezen gebruiker
Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.

Ik snap dat het heel vervelend is, maar wat als je "gewoon" accepteert dat je het moeilijker vindt jezelf open te stellen tegenover anderen? Wat is daar slecht aan? Wat ik vaak zie bij mensen met een sociale fobie (en daar ben ik er zeker een van) is dat er een enorm oordeel aan vast zit, dat je spontaan "moet" zijn, dat je mee "moet" doen etc. Voor wie precies? Waarom? Omdat je anders niet mee zou tellen? Over het algemeen vergroot dat oordeel juist de spanning, terwijl die spanning er best gewoon mag zijn net als iedere andere emotie. Je vindt sociale situaties moeilijk -> je weet dat je dit moeilijk vindt en gaat proberen die spanning weg te drukken -> de spanning zegt "fuck you" en dringt zich nog erger op -> Zie je wel, ik kan dit niet. Ik zuig in sociaal contact, ik kan het beter niet meer doen.

Qua medicatie/drugs zou ik oppassen, mijn ervaring is dat dopamineverhogende middelen de klachten wat kunnen verergeren. Dopamine is inderdaad de "belonende" neurotransmitter, maar het kan ook zorgen voor verhoogde spanning. Helaas is het niet zo simpel dat er een middel is wat er enkel voor zorgt dat die rem er een beetje af gaat. Nogmaals, ik snap je echt en het is allemaal ook niet zo makkelijk, maar de grootste tip die ik kan geven in dit geval is accepteren dat je het moeilijk vindt en een beetje aardig zijn voor jezelf daarin.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik snap dat het heel vervelend is, maar wat als je "gewoon" accepteert dat je het moeilijker vindt jezelf open te stellen tegenover anderen? Wat is daar slecht aan? Wat ik vaak zie bij mensen met een sociale fobie (en daar ben ik er zeker een van) is dat er een enorm oordeel aan vast zit, dat je spontaan "moet" zijn, dat je mee "moet" doen etc. Voor wie precies? Waarom? Omdat je anders niet mee zou tellen?

Extraverte mensen hebben veel vaker spijt van dingen die ze wel hebben gedaan.

Iedereen heeft wel iets.
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Extraverte mensen hebben veel vaker spijt van dingen die ze wel hebben gedaan.

Iedereen heeft wel iets.
Maar introverte mensen hebben wel vaker last dat ze introvert zijn dan extraverte mensen las hebben van extravert te zijn. Terwijl dat, als het aan mij zou liggen, helemaal niet hoeft. Met introverte mensen heb je vaak de interessantste gesprekken.
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Maar introverte mensen hebben wel vaker last dat ze introvert zijn dan extraverte mensen las hebben van extravert te zijn. Terwijl dat, als het aan mij zou liggen, helemaal niet hoeft. Met introverte mensen heb je vaak de interessantste gesprekken.
Zou ik niet zo gauw zeggen. Hoewel ik zelf erg introvert ben, heb ik ook een paar hele extraverte mensen in mijn kring met wie ik erg goed bevriend ben. Ik heb daar ook wel regelmatig serieuze gesprekken mee. Wat je vaak ziet is dat zij hun eigen grenzen over gaan: dat ze overal maar ja op zeggen, van hot naar her rennen en daardoor geen rust kunnen vinden. Ze zijn heel veel onder de mensen, hebben daardoor weinig tijd voor zichzelf en kunnen op den duur aan zichzelf en hun eigen behoeftes of aan vermoeidheid voorbij gaan, met allerlei nare gevolgen van dien.
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Zou ik niet zo gauw zeggen. Hoewel ik zelf erg introvert ben, heb ik ook een paar hele extraverte mensen in mijn kring met wie ik erg goed bevriend ben. Ik heb daar ook wel regelmatig serieuze gesprekken mee. Wat je vaak ziet is dat zij hun eigen grenzen over gaan: dat ze overal maar ja op zeggen, van hot naar her rennen en daardoor geen rust kunnen vinden. Ze zijn heel veel onder de mensen, hebben daardoor weinig tijd voor zichzelf en kunnen op den duur aan zichzelf en hun eigen behoeftes of aan vermoeidheid voorbij gaan, met allerlei nare gevolgen van dien.
Ik vond jou helemaal niet introvert overkomen tijdens de meet. Buiten dat een "erg" introverte persoon niet eens naar een meet zou gaan met allemaal vreemden. Natuurlijk is dit alleen maar mijn observatie net als het voor mij lijkt dat ik vaker introverte mensen zie en hoor klagen over hun introvertie. Ik ben ook van mening dat introverte mensen meer te klagen hebben omdat extraverte mensen de wereld beheersen en dus een extraverte maatschappij hebben gecreëerd.
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Ik vond jou helemaal niet introvert overkomen tijdens de meet. Buiten dat een "erg" introverte persoon niet eens naar een meet zou gaan met allemaal vreemden. Natuurlijk is dit alleen maar mijn observatie net als het voor mij lijkt dat ik vaker introverte mensen zie en hoor klagen over hun introvertie. Ik ben ook van mening dat introverte mensen meer te klagen hebben omdat extraverte mensen de wereld beheersen en dus een extraverte maatschappij hebben gecreëerd.
Oké, interessant dit. Ik kan het wel verklaren. Ik ben in het verleden altijd héél introvert geweest, écht heel introvert, het teruggetrokken buitenbeentje. Dat voelt toch nog een beetje onderdeel van mijn identiteit denk ik, hoewel ik met name de afgelopen paar jaar hierin ontzettend ben begroeid en een stuk meer outgoing ben geworden, zodanig dat ik met betrekking tot zo'n meet ook gewoon kan denken ''ach fuck it, gewoon gaan, ik zie 't wel...'' en dat het me dan ook eigenlijk wel oké af gaat, iets wat ik nog niet zo heel lang geleden echt nooit zou hebben gedaan. Mijn identiteitsbeleving lijkt soms nog wat achter te lopen ten opzichte van hoe ik recent ben veranderd.

Goed, ik ben in ieder geval absoluut niet 'erg introvert' meer nee. Dat je dat zo tegen me zegt is wel even een soort 'reality check', dat ik denk van 'oh ja... inderdaad' en dat voelt goed. Ik heb overigens niet de ambitie extravert te worden. Het is meer dat ik me richting een positie wil ontwikkelen die voor mij prettiger voelt dan die uit het verleden, wat voor mij vooral betekent meer openlijk mezelf zijn, niet van mezelf iets anders proberen te maken of mezelf anders voordoen dan ik werkelijk ben. In de praktijk betekent het wel dat ik wat meer outgoing word, maar extravert zal het nooit worden. Het is vooral een stukje onzekerheid waar ik beter mee om leer gaan, op zo'n manier dat het me niet meer zo beheerst, dat ik me niet meer zo mee laten voeren door een overkritisch ego. Wellicht beweeg ik wat meer naar een gulden middenweg tussen introversie en extraversie in, of in ieder geval naar introversie met minder scherpe randjes. Naja, waar het mij om gaat is dat ik voel dat ik beweeg naar een staat van meer authentiek mezelf (kunnen) zijn. Hoe zich dat verhoudt tot de positie op de schaal introversie-extraversie interesseert me eerlijk gezegd weinig. Het is gewoon een zoveelste dichotomie die de mens voor zichzelf heeft opgeworpen in de hoop de wereld wat overzichtelijker te maken. De realiteit is toch complexer dan hokje introversie en hokje extraversie.
 
Laatst bewerkt:

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Goed, ik ben in ieder geval absoluut niet 'erg introvert' meer nee. Dat je dat zo tegen me zegt is wel even een soort 'reality check', dat ik denk van 'oh ja... inderdaad' en dat voelt goed.
Goed zo, gelukkig :)
Het is gewoon een zoveelste dichotomie die de mens voor zichzelf heeft opgeworpen in de hoop de wereld wat overzichtelijker te maken. De realiteit is toch complexer dan hokje introversie en hokje extraversie.
Precies!
 

Karentje

Belezen gebruiker
Ik snap dat het heel vervelend is, maar wat als je "gewoon" accepteert dat je het moeilijker vindt jezelf open te stellen tegenover anderen? Wat is daar slecht aan?

Het is slecht als het relaties in de weg staat of als je mensen dreigt te verliezen waar je om geeft. Ik heb het niet over iets introvert zijn wat ik hier in de reacties lees. Daarmee zou ik nog kunnen leven, maar helaas het is erger dan dat. Anders zou ik ook geen drugs overwegen.
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Doorgaans wordt 6-APB ervaren als minder waus dan MDMA, dus als je van 6-APB al een 'dwaze kop' krijgt, zal dat met MDMA hoogstwaarschijnlijk niet veel beter wezen. Echter, zou het ook niet kunnen dat je te hoog gedoseerd hebt? Zo'n 120-130 mg 6-APB is voldoende. Less is more, is mijn devies. Laat je niet misleiden door torenhoge doseringen die je geregeld de revue ziet passeren. Blijf nadenken voor jezelf.

Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.
Ik vind het niet per se een slechte reden om drugs te gebruiken, op voorwaarde dat je dit dan wel op een goed doordachte wijze doet. Er is in mijn optiek dan sprake van therapeutisch gebruik. De intentie moet zijn om van je angst af te komen, niet om je angst tijdelijk te ontvluchten. Er bestaat zeker een oplossing voor je sociale angst, namelijk 'exposure in vivo', ofwel herhaalde blootstelling aan de angst in het 'echte' leven. Hiermee kun je ervaren dat er feitelijk niets is om bang voor te zijn, waardoor de angst zal afnemen. Wanneer de angst echt groot is, gaat het natuurlijk niet werken om jezelf voor de leeuwen te gooien. Dan klap je dicht en wordt je angst juist bekrachtigd. Wat je kunt doen met drugs is de angst verzachten, zodat het draaglijk wordt op zo'n manier dat je het wél kunt doorstaan en gaandeweg correctieve ervaringen kunt hebben waardoor de angst geleidelijk kan afnemen. Het gaat hierbij zoals gezegd niet om het ontvluchten van de angst. Integendeel. Stel je een glazen muur voor. Je zou aan de andere kant willen staan, maar je kunt het niet, durft het niet, weet niet hoe. De juiste drugs kunnen je aan de andere kant van de muur brengen. Wat je dan niet moet doen is drugs blijven gebruiken om aan die andere kant van de muur te komen, maar proberen om de ervaringen met het aan de andere kant van de muur zijn onder invloed van drugs te integreren in je dagelijkse - hopelijk nuchtere - leven. Naarmate je meer vertrouwd raakt met die andere kant, zal het gemakkelijker worden om op eigen kracht aan die andere kant te komen. Dáár is waar het om gaat wanneer je voor je sociale angst drugs gaat gebruiken: niet om je naar de andere kant te brengen, maar om te leren hoe je zélf, op eigen kracht zónder de drugs, aan die andere kant kunt komen. Dat is een geleidelijk leerproces.

Het meest voor de hand liggend voor incidenteel gebruik bij (sociale) angst zijn benzodiazepines. Ik heb dat járen geleden ook toegepast bij mijn sociale problemen, precies om correctieve ervaringen te kunnen beleven en gaandeweg meer vertrouwen te krijgen. Ik heb dat enkele malen gedaan, steeds een iets lagere dosis tot ik besefte dat ik het nu zonder óók wel zou kunnen. Immers, a pill is not a skill. Als je lekker sociaal kunt wezen of kunt dansen op een pilletje, dan benut je een vaardigheid die je al in je hebt. Het is dan echter een vaardigheid die is toegedekt door je angst, daarom moeilijk om in nuchtere staat te gebruiken. Echter, beseffen dat je het wél kan doordat je dat door drugs hebt mogen ervaren geeft kracht om het ook echt te gaan benutten in nuchtere staat. Nou is het nadeel van benzodiazepines dat ze in zekere zin emotioneel afvlakken, waardoor je niet per se echt socialer wordt of van een sociale gelegenheid kunt genieten. Je zou in plaats van een benzodiazepine daarom eens phenibut kunnen overwegen, wat doorgaans dezelfde angstremming geeft zonder de emotionele afvlakking. Wat doet 'gewoon' alcohol eigenlijk bij je? In het verleden heb ik op alcohol ook enkele malen zeer succesvol mijn onzekerheden voorbij kunnen gaan wat me een enorme boost gaf. Echter kon ik lang niet altijd op dat effect rekenen (het was toch altijd meer een hit or miss) en bovendien is de lichamelijke belasting van dit middel zodanig groot dat het voor mij althans een aanzienlijk bezwaar vormt.
 

Space 🕉

Bewuste gebruiker
Vandaag ben ik naar buiten gegaan in mijn zwembroek. Daar heb ik een half uur staan bewegen in de ijskoude wind als iemand uit een oerstam uit de diepste jungles. En ben ik net als de iceman in een ijsbad gegaan voor 2.5 minuut.:fearscream:

Holly shit ik heb nog nooit zoveel adrenaline en dopamine door mijn aderen voelen stromen als vandaag! :confounded::astonished::tearsofjoy:

Hier is speed of coke niks bij. The power of the mind! High on my own supply!!

Wat een dag! Zoveel angst spanning en overwinning.... Echt wauw!

Dus bespaar ff 2 gram coke en koop een ticket voor een workshop bij wim hof fundamentals. Het is het echt waard! :wink:
 

Psilocyloner

Bewuste gebruiker
Nee die fase komt nu pas :wink: als je de smaak te pakken hebt:tearsofjoy:
Ik was laatst aan het trippen op 2C-E. Ben op een gegeven moment gaan wandelen in een parkje hier vlakbij en kreeg opeens spontaan het idee om in die vijver te springen. 'Why not?' vroeg ik me af. Heb het niet gedaan... m'n hoofd ging met me aan de haal en kwam met 1001 redenen om het niet te doen. Ik had gewoon moeten denken 'fuck it'. Ach, de winter is nog lang...
 

Levensgenieter🌈

Badass junkie
Weet je wat ook dopamine verhoogt? Nieuwe muziek ontdekken. Je kan nu 3 maanden gratis Spotify testen dus ik heb een premium abbo genomen. Allemaal ouwe shit opnieuw opgezocht en letterlijk tientallen nieuwe bands ontdekt door suggesties te volgen.

Nieuwe muziek vinden en er van genieten maakt dopamine vrij, zo blijkt uit onderzoeken
https://www.psypost.org/2019/02/lis...brain-release-more-dopamine-study-finds-53059

Doet me denken aan mijn vergelijking: binnenkomen in een tent en je favoriete nummer knalt net uit de boxen, dan voel ik de euforie zoals op mdma.
 
Bovenaan