Je kunt de situatie accepteren hoe deze is en de dingen doen die je wel kunt doen. Natuurlijk laat ik het mijn humeur ook weleens verpesten omdat ik niet dit of dat kan doen of niet kan afspreken met die en die, maar is dit wijs van mezelf? Is dit niet een perfecte tijd om te leren omgaan met dergelijke limitaties? En met verveling. Ik denk dat verveling per definitie een staat is waarin je niet aanwezig in het hier en nu bent, niet aanwezig in de realiteit. Je zit dan in je hoofd, afgeleid van de werkelijkheid door je eigen gedachten. In plaats van dat je geniet van je tijdelijke bestaan hier op aarde, besteed je het aan willen dat het anders was. Verveling en chagrijnig zijn zijn keuzes. Het gaat niet hoe je wilt, oké. Maar ga je jezelf daarmee pijnigen de rest van de dag, of laat je dat los zodat je weer de mogelijkheden kunt zien die wél beschikbaar zijn, waaronder soms ook gewoon even niet productief zijn. Jezelf toelaten niet productief te zijn.
Volgens mij is alles dicht.... of is de camping nog open?
Denk dat hier weinig veteranen zijn
alleen wij 2? Of zijn er nog stille onder ons? Soms mis ik het leger wel.
Denk dat hier weinig veteranen zijn
Denk dat hier weinig veteranen zijn
Nice je zat in havelte dus? Ik zat bij de 44 pantserinfanterie.
Bij mij duurde het best lang voor ik burgers als gelijke zag. Klinkt misschien raar, maar ik had echt het idee dat burgers een beetje net als schapen waren. De film american sniper legt het wel goed uit (zie onderstaand).
Je kunt de situatie accepteren hoe deze is en de dingen doen die je wel kunt doen. Natuurlijk laat ik het mijn humeur ook weleens verpesten omdat ik niet dit of dat kan doen of niet kan afspreken met die en die, maar is dit wijs van mezelf? Is dit niet een perfecte tijd om te leren omgaan met dergelijke limitaties? En met verveling. Ik denk dat verveling per definitie een staat is waarin je niet aanwezig in het hier en nu bent, niet aanwezig in de realiteit. Je zit dan in je hoofd, afgeleid van de werkelijkheid door je eigen gedachten. In plaats van dat je geniet van je tijdelijke bestaan hier op aarde, besteed je het aan willen dat het anders was. Verveling en chagrijnig zijn zijn keuzes. Het gaat niet hoe je wilt, oké. Maar ga je jezelf daarmee pijnigen de rest van de dag, of laat je dat los zodat je weer de mogelijkheden kunt zien die wél beschikbaar zijn, waaronder soms ook gewoon even niet productief zijn. Jezelf toelaten niet productief te zijn.
Als ik naar mijn hoofd luister, kan deze me alle redenen geven waarom ik de situatie niet zou moeten accepteren en ik me zou moeten vervelen bijvoorbeeld. Geen probleem, de hele dag door. Daarom luister ik vaak niet naar mijn hoofd/gedachten. Dan kom ik weer in die positieve space waarin er vanzelf weer ideeën komen over dingen die ik wél kan doen.
