Misschien kun je het brein zien als een knikker. In het begin is 'ie nog helemaal gaaf maar als je ermee gaat spelen dan komen er krasjes op. Als je een keer hard knikkert of tegen een randje aan botst dan kan er ineens een flinke buts in komen.
Die schade ontstaat dus tijdens het spelen en niet daarna pas.
Da's uiteraard een metafoor, en bovendien een beetje een gedateerde want de afgelopen 10-20 jaar wordt er ook meer ontdekt over neuroplasticiteit; hoe het brein na schade bepaalde functionaliteiten toch weer kan overhevelen naar andere hersengebieden en in sommige situaties ook weer neuronen kan herstellen of nieuwe laten groeien.
In het geval van MDMA is het bij mensen überhaupt niet bekend of het leidt tot neurotoxiciteit. Ja, grootverbruikers hebben vaker lichte geheugenklachten en cognitieve stoornissen zoals HPPD komen voor, wat zou kunnen duiden op schade. Maar het bewijs is lang niet zo overtuigend als wat je zou verwachten op basis van de dierproeven in de jaren '90 - '00. Bovendien is de invloed van de omgeving nog onbekend en zijn er veel onzekerheden over gebruikte doseringen en gebruik van andere drugs (zoals alcohol) die de metingen zouden kunnen beïnvloeden.
Toch blijft de aanname wel dat de spreekwoordelijke knikker niet meer zo gaaf wordt als dat je 'm had.