Stoppen met slaapmiddelen; elkaar helpen

Gemberthee

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Dit topic is speciaal voor alle mensen die willen stoppen met slaapmiddelen en daar (evt naast hun huidige hulp) aanmoediging en steun bij kunnen gebruiken, even van zich af willen schrijven of inspiratie willen delen.

Ikzelf gebruik op en af bromazolam voor het slapen en varieer in dosis tussen 1 en 3 mg. Ik gebruik geen andere middelen. Ik zet me er voor in om niets meer te gebruiken en ik begin vanavond met de afbouw.

Ik hoop dat dit mensen aantrekt en we elkaar een handje kunnen helpen :).
 
Laat ik een begin maken. Ik heb het afgelopen jaar zo ongeveer een boekwerk aan inspirerende citaten en teksten verzameld van mensen die ik spreek, van filosofen, gedichten, zelfhulpboeken en romans. Ik heb me ook verdiept in de wetenschap achter de darmflora en de relatie die het heeft met je brein (en dus ook depressie) en heb me een beetje verdiept in Wim Hof (ik vind winterzwemmen heerlijk). Ook heb ik persoonlijke verhalen van wat kennissen gehoord (die zelf arts zijn) en die er vele malen slechter aan toe waren, maar er goed uit gekomen zijn. Dus dan kan ik het ook!

Vannacht goed geslapen op een afbouw :). Ik voel weer wat meer zin in de dag! En nog belangrijker: ik wil naar de toekomst kijken. Waar een wil is, is een weg.

Onvermijdelijk gaan er moeilijke momenten komen bij de afbouw. Dan kom ik hier waarschijnlijk terug met een zeikverhaal :wink:. Maar ik vind het een goed ding dat alles kan en mag tijdens de weg naar verbetering.
 
Laatst bewerkt:
Ik ga gewoon ff stug door :-p ookal zijn er geen berichten terug (wel likes). Ik ga er voor het gemak ff vanuit dat dat okey is en anders hoor/ merk ik dat vanzelf wel :-). Hier komt het zeikverhaal.

Het leek beter te gaan. Had onlangs een succeservaring door een hele geslaagde (korte) wintersportvakantie waarbij ik zelfs de rode pistes af kon boarden. Ik voelde weer meer ontspanning bij mezelf. Maar gisteren ff een terugvalletje. Ik heb in m'n eentje, en met tegenzin, 3 wijntjes en een half bromazolam genomen. Ik was om gerechtvaardigde redenen die dag best moe (gebroken nacht), had die dag confronterende aantekeningen van mezelf terug gelezen vanaf het moment dat het niet meer goed met me ging, en ik had wederom een grens aangegeven bij een kennis van me die steeds iets intiems van me wil wat ik hem niet wil geven. (Ik vind grenzen aangeven niet super makkelijk. Wel blij dat ik het gedaan heb.) Ook voelde ik me even weer die grote idioot die het maar niet voor elkaar krijgt om d'r leven op orde te krijgen.

Ik wíl weer dingen. Ik wil weer werken, ik wil weer gitaar spelen, ik wil dat m'n kinderen me niet meer constant wakker maken in de nacht, ik wil fysiek sterker worden, ik wil een eerlijkere rolverdeling binnen het gezinsleven zodat er ook daadwerkelijk ruimte vrij komt voor mij om dat allemaal te bewerkstelligen.

Kortom ik wil een rijker leven, maar daarmee voel ik ook onzekerheid en frustratie. Want iets willen, betekent dat ik ook om moet gaan met mislukking en het betekent ook dat ik duidelijker voel wat ik niet langer meer wil, waarmee het verdragen van wat ik niet wil opeens een kader krijgt (wat wel een goed ding is). Ben ik vaag of snapt iemand dat? Ik heb een tijdlang geprobeerd om minder te willen, maar dat is me niet gelukt zonder me daar ook verdrietig over te voelen.
 
Thnx @Mevrouw Pløp en @Zeehond
Heb nu idd ff zo'n care hartje nodig. Ik neem een besluit. Ik bungel al zo'n 3 jaar tussen gemiddeld en bovengemiddeld depressie (zelfdiagnose www.depressie.nl) Mijn voornemen is om helemaal te stoppen met bromazolam, mijn vriend te vragen voorlopig even te gaan zorgen (moeilijk om uit handen te geven, maar denk wel noodzakelijk) en als dat geen vruchten afwerpt vraag ik de huisarts of ik psychologisch getest mag worden. Misschien ben ik wel gewoon gebaat met een antidepressiva.
 
@Gemberthee virtuele knuffel voor jou! En aan jezelf denken kan echt lastig zijn (zeker icm gezinsleven) maar ook noodzakelijk om vanuit daar weer verder te kunnen bouwen. En ook dat is grenzen aangeven en om hulp vragen waar je dat nodig hebt. Soms bewust een stapje terug om daarna weer stappen vooruit te zetten. Sterkte 💛
 
Ha @Gemberthee , allereerst een hart onder de riem !
Mijn voornemen is [...} mijn vriend te vragen voorlopig even te gaan zorgen
Hoe veel van waar je mee bezig bent, heb je al met jouw vriend gedeeld ?
en als dat geen vruchten afwerpt
Waarom niet meteen ook de huisarts vragen ? Tegen de tijd dat je aan de beurt bent, ben je hopelijk wat opgeknapt. En krijg je een extra inzicht op basis van een test en gesprekken. Hopelijk houvast voor de toekomst.
 
Hoe veel van waar je mee bezig bent, heb je al met jouw vriend gedeeld ?
Hij weet het niet van de bromazolam. Hij weet wel dat ik slaapmiddelen van internet heb gebruikt ooit, maar hij denkt dat ik ben afgebouwd mbv de huisarts, wat ook zo was. Hij weet alleen niet dat het er weer langzaam bij in is geslopen. Ik had vanochtend al besloten om dat tegen hem te vertellen. Ik vind dat wel heel erg moeilijk. Ik wil hem geen vervelende gevoelens geven, maar dat zal onvermijdelijk gaan gebeuren. Het zal wel moeten om mezelf weer opgelapt te krijgen.
Waarom niet meteen ook de huisarts vragen ? Tegen de tijd dat je aan de beurt bent, ben je hopelijk wat opgeknapt. En krijg je een extra inzicht op basis van een test en gesprekken. Hopelijk houvast voor de totoekomst.
Ja idd. Ik denk dat de huisarts toch wel nu al nodig is. Ik kan soms erg koppig zijn met m'n "ik moet het zelf kunnen" houding. Maar ik krijg het almaar niet zelfstandig voor elkaar om over het kantelpunt heen te komen. Ik hoop zo dat het mij met hulp wel lukt!
 
Hij weet het niet van de bromazolam. Hij weet wel dat ik slaapmiddelen van internet heb gebruikt ooit, maar hij denkt dat ik ben afgebouwd mbv de huisarts, wat ook zo was. Hij weet alleen niet dat het er weer langzaam bij in is geslopen. Ik had vanochtend al besloten om dat tegen hem te vertellen. Ik vind dat wel heel erg moeilijk. Ik wil hem geen vervelende gevoelens geven, maar dat zal onvermijdelijk gaan gebeuren. Het zal wel moeten om mezelf weer opgelapt te krijgen.

Ja idd. Ik denk dat de huisarts toch wel nu al nodig is. Ik kan soms erg koppig zijn met m'n "ik moet het zelf kunnen" houding. Maar ik krijg het almaar niet zelfstandig voor elkaar om over het kantelpunt heen te komen. Ik hoop zo dat het mij met hulp wel lukt!
De huisarts heeft mij zo goed geholpen! Ik ben stom geweest met Etizolam destijds en zat op uitgerekend 80 mg Diazepam. De arts heeft een mooi schema voor me opgesteld en ik heb wekelijks contact momenten gehad ook met hem. Was super fijn om die ondersteuning te hebben.

Succes, zet ‘m op!
 
Dankjulliewel! Super lief die betrokkenheid. Ik wacht toch nog heel ff. Ik neem vanavond ook geen bromazolam, want ik voel me helemaal niet lekker in mijn buik vandaag. Maar dat ik nadenk om open en bloot te gaan, is voor mij al een stapje (hoe klein dan ook).
 
Heel veel sterkte toegewenst, benzodiazepines zijn in mijn ogen de meest moeilijke en zwaarste drugs om mee te stoppen. Mooi dat je hiervoor hulp wil zoeken. Zelfstandig afbouwen kan fataal aflopen.

Weet ajb wel dat benzos en alcohol een zeer gevaarlijke combinatie zijn. Wees voorzichtig en veel succes 🤗
 
Dankjewel! Ja ik weet dat het geen goede combi. Áls ik dat doe, neem ik van beiden niet veel.

(Ps Uitstel wordt geen afstel hoor. Ik voel me vandaag gewoon ff niet zo goed.)
 
Vannacht slecht geslalen en veel gepiekerd. Ik las dat antidepressiva vooral werkt bij mensen met een heftige depressie en mijn depressie zou ik eerder licht of matig noemen. Deze groep wordt in principe niet met medicatie behandeld, tenzij ze al meer dan 2 jaar met deze klachten lopen. Dat is in mijn geval zo. Ik vind het allemaal wel spannend: wat als het allemaal niet werkt? Of als de dokter me niet wil helpen?

Desalniettemin heb ik toch besloten vandaag de huisarts te bellen. Het is een logische stap, omdat mijn huisarts 2,5 jaar geleden al zei dat ze denkt dat ik in een depressie zit, wat ik toen glashard ontkende.

Ik zat zelf te denken aan het volgende:

Kijken of antidepressiva aanslaat, zoniet dan afbouwen + zoplidem voor slapen (eerder goede ervaringen mee) + psychotherapie

Of: psychotherapie + zolpidem.

Ik heb echt geen idee. Het is een nieuwe wereld voor me..
 
Heel veel sterkte toegewenst, benzodiazepines zijn in mijn ogen de meest moeilijke en zwaarste drugs om mee te stoppen. Mooi dat je hiervoor hulp wil zoeken. Zelfstandig afbouwen kan fataal aflopen.

Weet ajb wel dat benzos en alcohol een zeer gevaarlijke combinatie zijn. Wees voorzichtig en veel succes 🤗
Ik gebruik de ene keer niet en andere keer wel, waardoor de dosis tussen de 1 en 3 mg bromazolam blijft hangen. Hoe hoog zat jij destijds? En ben je er nu helemaal vanaf?

En jij @Spyro , ben jij er helemaal vanaf?

Mijn doel mbt afbouw is toch veranderd nu. Mijn doel is nu stabiliteit zodat ik kan toewerken naar afname van fysieke klachten en beginnen met werken. Volgens mij moet ik op de eerste plaats mijn leven meer kleur geven en verrijken en mezelf beter voelen. Pas daarna kan ik afbouwen denk ik.
 
Benzo’s zijn heftig om af te bouwen, ik heb het meerdere malen gedaan. Z-drugs zijn volgens mij niet heel anders maar ik kan niet uit ervaring spreken.

@Gemberthee goed om he huisarts in te schakelen, zeker niet alleen doen zo’n afbouw. Heb je de Ashton Manual al gelezen?

Therapie is eigenlijk altijd wel een goed idee. Hoe eerlijker je bent des te meer heb je eraan.
 
Laatst bewerkt:
Dankjewel voor je bericht. Ik heb eigenlijk de ervaring dat ik wel steeds op eigen houtje kan stoppen, maar goed, dat is persoonlijk misschien. Echter blijkt de onderliggende oorzaak stieren, waardoor ik weer naar de benzo's grijp op de momenten dat ik het spannend vind.

Mijn inzicht dat er mogelijk een onderliggende depressie aanwezig is, kwam tot me toen ik een paar dagen geleden met een aantal moeders op wintersport ging. Toen werd de leegte van mijn leven en de rijke levens van hun wel confronterend duidelijk. Überhaupt op wintersport gaan was voor mij al een overwinning zeg maar. Ik vond het super leuk en wil daardoor niet meer terug die lege bubbel in.

En.... vier jaar geleden zag m'n leven er heel anders uit. Toen voedde ik mijn kind op, werkte parttime, liep stage, ging naar school, schreef een scriptie, studeerde af, starte een extra baan als zelfstandige en had nog energie over om leuke dingen te doen. Dat was ook een confronterend inzicht.

Z-medicatie is idd hetzelfde hoor. Maar omdat ik daar eerder goede ervaringen mee heb gehad, gaat mijn voorkeur daarnaar uit.

Anyway, de kogel is door de kerk. Woensdag heb ik een afspraak bij de dokter.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het extreem spannend om te moeten zeggen dat ik rc drugs gebruik tbv slapen bij spanning. Hoe was dat voor jullie @Spyro @Snuffelaar en anderen? Reageert de huisarts daar boos op of normaal? Ik voel me daarover nl best wel een sukkel en onverantwoord.
 
Ik vind het extreem spannend om te moeten zeggen dat ik rc drugs gebruik tbv slapen bij spanning. Hoe was dat voor jullie @Spyro @Snuffelaar en anderen? Reageert de huisarts daar boos op of normaal? Ik voel me daarover nl best wel een sukkel en onverantwoord.
Die spanning is logisch. Zelf apotheker spelen is meestal niet heel slim en je huisarts zal waarschijnlijk aansturen op afbouwen en oplossen van de onderliggende problemen. Slaapmedicatie voor lange tijd willen ze voorkomen. Probeer niet te veel van tevoren in te vullen. Je hebt een moedige stap gezet die lastig is, dat weet jouw huisarts ook best.
 
En nog even een direct antwoord vanuit mijn ervaring over het voorbije jaar. Heb toen iets te vaak mijn gebruik van middelen moet opgeven aan diverse artsen (steeds dezelfde vragen, terwijl het vaak al in het dossier staat ...). Boze reactie ben ik nooit tegengekomen.
Gebrek aan kennis over de diverse RC's wel maar nooit op de vervelende of belerende manier. Bovendien deed een beetje uitleg van mijn kant over wat iets is, al wonderen.

Specifiek over Bromazolam: de huisarts zocht het op en constateerde "Oh, het lijkt op Alprazolam."
Vervolgens stopte hij het in de categorie "party drugs". Ondanks deze wat denigrerende aanduiding kreeg ik zonder probleem of zelfs aarzeling, een nieuw recept voor Zolpidem.
Bedenk: een huisarts komt de vreemdste dingen tegen. En dan zijn bonzo's niet eens heel vreemd. Wees gerust wat dat betreft !
 
Ja hè, dat denk ik ook. Ik vraag me super erg af waar de huisarts mee gaat komen. Als ik huisarts was zou ik benzodiazepine voorschrijven met oog op afbouw zonder daar direct mee te beginnen en ook evt antidepressiva om de volgende redenen:

- Ik slik al 3,5 jaar met tussenpozen (tijdens zwangerschap niet) benzodiazepines voor slapen. In het begin op voorschrift (zolpidem) waarbij ik steeds herhaalrecepten kon krijgen, zonder dat de huisarts daar een plan op maakte voor mij.
- de wachtlijsten voor GGZ lang zijn.
- ik jonge kinderen heb
- ik al zo lang worstel met milde/matige depressie

Je ziet al, ik word een complete control freak hiervan. Ik hou er helemaal niet van om in deze afhankelijke positie te zitten.
 
En nog even een direct antwoord vanuit mijn ervaring over het voorbije jaar. Heb toen iets te vaak mijn gebruik van middelen moet opgeven aan diverse artsen (steeds dezelfde vragen, terwijl het vaak al in het dossier staat ...). Boze reactie ben ik nooit tegengekomen.
Gebrek aan kennis over de diverse RC's wel maar nooit op de vervelende of belerende manier. Bovendien deed een beetje uitleg van mijn kant over wat iets is, al wonderen.

Specifiek over Bromazolam: de huisarts zocht het op en constateerde "Oh, het lijkt op Alprazolam."
Vervolgens stopte hij het in de categorie "party drugs". Ondanks deze wat denigrerende aanduiding kreeg ik zonder probleem of zelfs aarzeling, een nieuw recept voor Zolpidem.
Bedenk: een huisarts komt de vreemdste dingen tegen. En dan zijn bonzo's niet eens heel vreemd. Wees gerust wat dat betreft !
Ohhhhhh zo lief! Dankjewel!!!!
 
Ik vind het extreem spannend om te moeten zeggen dat ik rc drugs gebruik tbv slapen bij spanning. Hoe was dat voor jullie @Spyro @Snuffelaar en anderen? Reageert de huisarts daar boos op of normaal? Ik voel me daarover nl best wel een sukkel en onverantwoord.
Mijn huisarts was totaal niet boos en juist begripvol. Hij heeft alleen maar in oplossingen gedacht. Ik kwam zelf al best voorbereid binnen, ik wist waar ik het over had en dat kon hij merken. Daardoor hebben we een mooie start dosis kunnen bepalen en is alles goed gekomen!
 
Ik vind het extreem spannend om te moeten zeggen dat ik rc drugs gebruik tbv slapen bij spanning. Hoe was dat voor jullie @Spyro @Snuffelaar en anderen? Reageert de huisarts daar boos op of normaal? Ik voel me daarover nl best wel een sukkel en onverantwoord.
Mijn eerste keer moest ik afkicken van 7-8mg Flualprazolam per dag. Was intens zwaar.

De tweede keer zat ik op een bepaald punt op 2mg Clonazolam per dag. Verplicht cold turkey moeten stoppen. Twee weken zo licht geslapen dat het leek alsof ik gewoon niet sliep, maar de nachtmerries bevestigde wel degelijk dat kleine beetje slaap. De nachtmerries waren zo realistisch dat ik helemaal niet het verschil meer kon zeggen tussen droom en realiteit. Ook twee seizures gekregen, doodseng. Twee weken pure hel.

Wees niet bang over wat je huisarts zal denken over je gebruik. Ze hebben al veel gezien en ze zijn er net om jou te helpen.

Een verslaving is geen keuze, niemand wil dat. En benzodiazepines kruipen er heel erg snel in. Don't be ashamed.
 
Dankjulliewel!

Inmiddels heb ik ook het moeilijkste gedaan: mijn vriend verteld dat ik hulp nodig heb. Het was een goed gesprek.

Aanvankelijk reageerde hij ontkennend. Hij ziet niet dat ik me bang en instabiel voel en mijn zelfwaardering zo laag is. Hij denkt dat ik er wel bovenop kom als ik leuke dingen ga doen, maar uiteindelijk begreep hij het wel. Hij zag toch ook wel dat ik weinig energie heb en weinig onderneem, terwijl dat dus niet in m'n aard zit. Hij zei ook terecht dat ik hem veel meer mee moet nemen in mijn gedachten en gevoel, want nu weet hij steeds niets. Ik besprak het niet om hem vervelende gevoelens te besparen. Anyway.... dit zijn grote stappen voor mij.
 
Om het toch maar even concreet te zeggen: ik heb ook nooit een vervelende opmerking o.i.d. gehad van de huisarts over drugsgebruik. Afhankelijkheid of verslaving is gewoon een gezondheids issue dat opgelost moet worden met hulp van een arts of specialist. Een gebroken been hoef je ook niet te verzwijgen en suikerziekte is geen reden voor schaamte, het overkomt je gewoon door pech of onoplettendheid.
 
Dankjewel dat je dat zegt. Nu ik het allemaal heb opengegooid en hulp heb gevraagd voel ik me al een stukje lichter, omdat ik het niet alleen hoef te doen.

@Mindless heeft ooit dit gezegd tegen mij (ik heb sommige woorden weggelaten zodat ik het beter bij mij vind passen) en nu pas lukt het me om dit zo te voelen en er werkelijk naar te handelen:

"Pas als je erin slaagt om angstige en beknellende gevoelens volledig te aanvaarden en elk verzet ertegen op te geven, dan ontstaat de ruimte om niet te manipuleren, niemand de schuld te geven en ben je op den duur in staat om tijdens moeilijkheden je hart open te houden en je liefde te blijven voelen, voor jezelf, voor je angst en je beknelling, en voor de partner die je helpt op dit bijzondere spirituele pad. En dan blijkt dat je hart afsluiten het daadwerkelijk lijden was."
 
Ohhhhhh... ik ben zo opgelucht!

De huisarts was helemaal niet boos. Super fijne vent zelfs. We hadden allebei dezelfde gedachten, namelijk dat ik in de hoek van gegeneraliserende angst/ sociale fobie zit, met sombere gevoelens als gevolg.

Ik verbaas me erover hoe snel de hulp wordt ingezet. Echt bizar ook hoe meelevend hij was. Ik ben helemaal van de kaart. Ik had niet zo'n succeservaring verwacht.

Overmorgen begin ik met SSRI voor 6 maanden. Eigenlijk stelde ik Diazepam voor, met oog op afbouw, maar dat vond hij geen goed idee omdat ik dan hetzelfde doe als wat ik altijd al deed, namelijk vermijden. Daar wil hij niet in meegaan en dat vind ik een goed idee. Aanvankelijk leek me een SSRI te heftig, maar hij legde uit dat het milder is dan Diazepam. Het vermindert piekeren en zorgt dat de pieken en dalen wat meer stabiliseren.

Ik heb volgende week alweer een afspraak staan met hem om te checken hoe de medicatie valt en daarna ook met de praktijk ondersteuner om alvast mee aan de slag te gaan. Nu nog een psycholoog/ psychotherapeut zoeken. Wachttijd om en nabij 3 maanden is. Geen probleem voor mij. Ik ben goed in wachten.

Zo dankbaar!
 
Laatst bewerkt:
Mooi dat het zo erg meeviel. Dat hadden meerdere mensen hier ook al wel voorspeld he :wink:

Hoe lang heb je eigenlijk aan de benzo’s gezeten?

Therapie gaat je echt helpen bij sociale angsten. Heeft het bij mij ook gedaan. Voorwaarde was wel dat ik alles vertelde, geen geheimen meer. ‘t Is hard werken maar de moeite meer dan waard.
 
Laatst bewerkt:
Ja haha kennelijk onderdeel van die sociale fobie dat ik bang was voor de huisarts. Ik zal je nog iets sterkers vertellen...
Toen ik hier net op het forum binnen kwam ben ik een periode bang geweest om een ban te krijgen (lol). Ik heb er zelfs een nachtmerrie over gehad. Bizar toch.

Ik heb verspreid over 3,5 jaar aan "de benzo's" gezeten, waarbij ik ook wel eens lange periodes (wisselend van paar dagen tot paar maanden) niets slikte. Daardoor bleef het ook altijd z'n werking houden en heb ik nooit meer dan 3 mg bromazolam per dag geslikt.

Dankjewel voor de tip om álles te vertellen. De knop is eindelijk om bij mij hoor.
 
Ja haha kennelijk onderdeel van die sociale fobie dat ik bang was voor de huisarts. Ik zal je nog iets sterkers vertellen...
Toen ik hier net op het forum binnen kwam ben ik een periode bang geweest om een ban te krijgen (lol). Ik heb er zelfs een nachtmerrie over gehad. Bizar toch.

Ik heb verspreid over 3,5 jaar aan "de benzo's" gezeten, waarbij ik ook wel eens lange periodes (wisselend van paar dagen tot paar maanden) niets slikte. Daardoor bleef het ook altijd z'n werking houden en heb ik nooit meer dan 3 mg bromazolam per dag geslikt.

Dankjewel voor de tip om álles te vertellen. De knop is eindelijk om bij mij hoor.

Jij krijgt geen ban hoor, gek. 😘😃 Super goed bezig! Ik ben benieuwd hoe de SSRI bevalt. En de therapie als die wordt opgepakt. Houd ons op de hoogte. 🍀 Voor mij is de struggling met benzo’s in periodes van (verhoogde) angst/depressie herkenbaar.
 
Ugh misselijk! Ik heb gisteren nacht de eerste pil ingenomen, dus heb waarschijnlijk door de ergste misselijkheid heen geslapen. Rare dromen. Allemaal negatief ook. Bv dat ik bergen niet op kwam. Niet lopend, niet fietsend, niet met de auto. En anderen wel.

De bijwerkingen gaan als het goed is weg zodra ik aan het medicijn gewend ben geraakt.
 
Ugh misselijk! Ik heb gisteren nacht de eerste pil ingenomen, dus heb waarschijnlijk door de ergste misselijkheid heen geslapen. Rare dromen. Allemaal negatief ook. Bv dat ik bergen niet op kwam. Niet lopend, niet fietsend, niet met de auto. En anderen wel.

De bijwerkingen gaan als het goed is weg zodra ik aan het medicijn gewend ben geraakt.
Kan bij SSRIs wel een week of twee duren. Gewoon dag voor dag inderdaad. You can do it!
 
Dankjulliewel! De misselijkheid en sufheid is alweer weg.

Heb zojuist ook 6 min in de rivier gezwommen, in bikini. Best leuk om daarna thuis uit je plaat te gaan op zo'n motivational sportmix totdat je gevoel in je tenen weer terug komt.
Kijk, dat is nog eens een kick halen op een gezonde manier 😄
 
Dankjulliewel! De misselijkheid en sufheid is alweer weg.

Heb zojuist ook 6 min in de rivier gezwommen, in bikini. Best leuk om daarna thuis uit je plaat te gaan op zo'n motivational sportmix totdat je gevoel in je tenen weer terug komt.

Knap dat je deze stappen zet!
Ik heb geen benzo-verslaving gehad, maar heb wel 20 jaar middelen gebruikt om te kunnen slapen.

Het stoppen was echt lastig, want ja, slapen gaat niet goed, maar ik blijf doorzetten. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken. Je bent in ieder geval erg goed op weg!

En het winterzwemmen helpt mij ook enorm om te ontspannen en daardoor ook beter te slapen.
Is je therapie ook gericht op het beter leren slapen?

Ik wens je alle kracht en veel succes met het proces en zal je topic blijven volgen!
 
Knap dat je deze stappen zet!
Ik heb geen benzo-verslaving gehad, maar heb wel 20 jaar middelen gebruikt om te kunnen slapen.

Het stoppen was echt lastig, want ja, slapen gaat niet goed, maar ik blijf doorzetten. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken. Je bent in ieder geval erg goed op weg!

En het winterzwemmen helpt mij ook enorm om te ontspannen en daardoor ook beter te slapen.
Is je therapie ook gericht op het beter leren slapen?

Ik wens je alle kracht en veel succes met het proces en zal je topic blijven volgen!
Dankjewel! Knap van jou ook zeg dat je blijft doorzetten, ondanks dat het lastig is. Wat een discipline!

Ik denk dat de therapie zich gaat richten op de sociale fobie. Dat zou wel m'n persoonlijke voorkeur hebben, want dan zou het gepieker ook stoppen verwacht ik. Maar mogelijk richten we ons ook op het slapen. Ik ben benieuwd. Duurt nog wel ff voor de behandeling wordt gestart gok ik.
 
Terug
Bovenaan