Kan ik gelukkig zijn zonder drugs?

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Beste forumleden,
Graag wil ik jullie enkele eerlijke vragen stellen over drugs en jullie gebruik daarvan. De titel lijkt mij duidelijk. Ik vraag me al geruime tijd af of ik wel gelukkig kan zijn zonder drugs. Bestaat geluk zonder drugs wel? Graag zou ik zoals vroeger wel weer gaan geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar dat drugs zo groot is tegenwoordig, doet anders vermoeden. Ik kreeg te horen dat meer kleur had en heftiger was. En sindsdien zie ik mijn leven zonder drugs geregelde als grijs en suf. Blijkbaar heb je drugs nodig om iets te bereiken in je leven. Om mee te komen met de rest, populair te zijn en dingen écht te ervaren. Jezelf zijn zonder middelengebruik is niet meer genoeg, iets dat ik zo jammer vind. Alcoholgebruik ben ik ook mee gestopt, omdat die associatie met gedragveranderende middelen mij helemaal gek maakte. Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen, vandaar mijn gebruikersnaam.

Drugs zegt toch echt dat alles wat ik ooit beleefde en nog ga beleven zonder drugs. Ik wil het liefst helemaal geen drugs gebruiken omdat ik dat niet bij mezelf vind passen. Ik vind de handel erin duister en kwaadaardig, ik blijf graag mezelf. Al vind ik leven in een drugssamenleving als deze in Nederland wel erg lastig.

Dus veel zorgen dus. Het is daarom een beetje een egoïstisch topic misschien. Maar als jullie met mij mee zouden denken dan wordt dat gewaardeerd. De volgende vragen kunnen misschien een beetje helpen om het concreet te maken;

1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?

2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?

3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?

4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?

5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?

6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?

7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?

:sunglasses: Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?

Groet,
Een anonieme drugsloos persoon.
 
Laatst bewerkt:

Paranoize.

Badass junkie
Natuurlijk kan je gelukkig zijn zonder drugs, er zijn zat mensen die nog nooit drugs hebben aangeraakt maar toch gelukkig zijn
Als je verslaafd bent geweest kan het wel heel moeilijk zijn om terug te keren naar dat moment
Maar het is niet alleen de drugs, we leven in een rare tijd met een hoop factoren die onze geluk in de weg staan
 

SneeuwStorm

Wijs gebruiker
Ik heb geen idee of jij - als anoniem drugsloos persoon - gelukkig bent. Je komt op mij niet al te gelukkig over, maar dat is volledig gebaseerd op de ingevoerde tekst. Het is mij dan ook volstrekt onduidelijk wie deze vraag dient te beantwoorden. Jij of ik? En als ik het ben, dien ik dan de vraag voor jou te beantwoorden? Lastig hoor zo op de 2e dag van 2024. Weet je zeker dat je geen dinsdagdipje hebt?
 

Javelin FGM-148F

Wijs gebruiker
1. Nee
2. Nee
3 Niet altijd , ligt aan of je verslaafd bent
4 Nee
5 tuurlijk niet. Ik valideer mensen niet om hun lifestyle maar om hun persoonlijkheid
6 Absoluut niet.
7 Ik ben gelukkig zonder drugs. Ik ben gelukkig met drugs. Ik ben minder gelukkig na mijn gebruik ( dip) en als ik te vaak ( in mijn beleving) gebruik. Dan ben ik niet blij met mijzelf. Maar over het algemeen waardeer ik mijn nuchter leven .
 

ljuv

DF-koningin
1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?
Nee. Drugs verrijken mijn leven, maar zijn niet hét ding dat mij leven vol of kleurrijk maakt. Dat zijn voor mij vooral de mensen met wie ik omga en de dingen die ik doe, zoals het werk dat ik nu mag doen en hoe ik daarin aan mezelf kan werken.

2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?
Het leven is niet per se beter of per se slechter met drugs in mijn idee. Dat is heel persoonlijk…
Ik ben wel voorstander van een levensbeindigingstraject voor mensen die vrijwillig hun leven willen beindigen om heel verschillende redenen. Maar “want ik gebruik geen drugs” lijkt me daar niet 1 van.
Ik vind dit best een vergaande stelling. Is er iemand in jullie omgeving die dit echt zo heeft gesteld, of is dit iets wat je jezelf hebt aangepraat?

3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?
Ik heb niet altijd drugs in gedachten, maar ik ben nooit (ernstig) verslaafd geweest. Dus nee: eens een gebruiker is niet altijd een gebruiker. Eens verslaafd betekent vaak wel voor altijd verslaafd, maar dat is wel een heul ander level van gebruik dan bij de meeste drugsgebruikers

4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?
Dat lijkt me ook enorm persoonlijk. Veel drugservaringen kunnen echt een levensveranderende impact hebben. Ik denk dan vooral aan het gebruik van psychedelica, die inzichten en doorbraken kunnen bieden. Dat kan je leven echt positief veranderen. Dat kan andersom ook, namelijk bij het gebruik en misbruik van drugs zoals speed, wat je leven heel negatief kan beïnvloeden.
Voor mij heeft het vooralsnog veel toegevoegd op mijn leven, maar is het nooit zo impactvol geweest als ik me kan voorstellen bij trouwen oid.

5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?
Nee
Ook niet lager.

6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?
Zelf heb ik wel de behoefte veel te proberen en ontdekken, zo ook met drugs. Maar ook met reizen, koken, leren. Dus voor mij zou het zeker voelen als een gemiste kans. Als je iemand bent die minder nieuwsgierig is, lijkt me dit minder opgaan

7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?
Absoluut. Ik houd vooral van drugs omdat ik het met vrienden doe en dat nieuwe verbintenissen kan brengen. Soms voel ik me persoonlijk ook kortstondig beter, zoals met xtc. Maar dat gevoel kan ik ook ervaren als ik iets eet dat ik ongelofelijk lekker vind. Of als ik in de natuur ben. Of als ik nieuwe informatie leer en mezelf daar helemaal in verlies en maar door blijf zoeken. Dus ondanks dat ik graag drugs gebruik, vind ik nog veel meer geluk in alle andere dingen die het leven mij geeft. Maar: ook dat is anders als je verslaafd bent geweest. En hoewel anderen op dit forum daar vast meer over willen vertellen, lees ik niets wat daar op lijkt echt in je verhaal terug?

:sunglasses: Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?
Nee

Zoals je leest aan mijn antwoorden, is er niet echt een duidelijk antwoord op je vragen omdat het ongelofelijk persoonlijk is en afhankelijk van de situatie. Daarom lijkt het me ook veel belangrijker te focussen op wat jou geluk kan brengen, wat jouw antwoorden op deze vragen zijn, en daar naar te handelen. Die van ons zullen je maar weinig geluk brengen, omdat dit vooral voor ons geldt.
 

CuriousExplorer

DF-koning
Beste forumleden,
Graag wil ik jullie enkele eerlijke vragen stellen over drugs en jullie gebruik daarvan. De titel lijkt mij duidelijk. Ik vraag me al geruime tijd af of ik wel gelukkig kan zijn zonder drugs. Bestaat geluk zonder drugs wel? Graag zou ik zoals vroeger wel weer gaan geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar dat drugs zo groot is tegenwoordig, doet anders vermoeden. Ik kreeg te horen dat meer kleur had en heftiger was. En sindsdien zie ik mijn leven zonder drugs geregelde als grijs en suf. Blijkbaar heb je drugs nodig om iets te bereiken in je leven. Om mee te komen met de rest, populair te zijn en dingen écht te ervaren. Jezelf zijn zonder middelengebruik is niet meer genoeg, iets dat ik zo jammer vind. Alcoholgebruik ben ik ook mee gestopt, omdat die associatie met gedragveranderende middelen mij helemaal gek maakte. Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen, vandaar mijn gebruikersnaam.

Drugs zegt toch echt dat alles wat ik ooit beleefde en nog ga beleven zonder drugs. Ik wil het liefst helemaal geen drugs gebruiken omdat ik dat niet bij mezelf vind passen. Ik vind de handel erin duister en kwaadaardig, ik blijf graag mezelf. Al vind ik leven in een drugssamenleving als deze in Nederland wel erg lastig.

Dus veel zorgen dus. Het is daarom een beetje een egoïstisch topic misschien. Maar als jullie met mij mee zouden denken dan wordt dat gewaardeerd. De volgende vragen kunnen misschien een beetje helpen om het concreet te maken;

1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?
Nee. Het geluk van drugs is allebehalve echt geluk.
2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?
Nee.
3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?
Nee, klopt niet.
Als ik kijk naar mijn eigen kan ik echt wel stellen dat ik geen drugs meer nodig heb.
4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?
Nee. Het beginnen met drugs is vaak een impulsieve keuze imo.
5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?
Nee.
6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?
Nee. Dat is iets wat drugs je wijsmaakt.
7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren?
Ja hoor. Ik ben zelf gelukkiger nu dan toen ik gebruikte.
Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk?
Nee.
Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?
Ik ben gelukkiger dan toen ik drugs nam.
:sunglasses: Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?
Nee. En dat zou niemand moeten doen.
Groet,
Een anonieme drugsloos persoon.
Ik hoop dat je ook ooit geluk kunt kennen zonder drugs. Het is het echt waard imo.
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Zelf heb ik wel de behoefte veel te proberen en ontdekken, zo ook met drugs. Maar ook met reizen, koken, leren. Dus voor mij zou het zeker voelen als een gemiste kans. Als je iemand bent die minder nieuwsgierig is, lijkt me dit minder opgaan
Dus als ik kies om als mezelf door het leven te gaan, ben ik plots een type dat niet nieuwsgierig is, een soort kasplantje? Als je die nieuwsgierigheid eenmaal hebt, dan kan je geïnteresseerd zijn in elk middelengebruik. Waar ligt de grens dan bij jou? Of is er geen grens, en hoop je ooit dood te gaan onder invloed van drugs, zodat je gaat op je hoogtepunt?
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Ik ben zelf gelukkiger nu dan toen ik gebruikte.
Dank voor de reactie! Maar kan je dan wel stellen dat jij op een of andere manier wel drugs nodig had, om goed door te kunnen gaan met je leven? Is eenmaal gebruik minimaal een must om aansluiting te vinden of populair te zijn. Of gebruikte je enkel voor jezelf? Dat doet mij dan wel vermoeden dat drugs iets buitenaards en ongeëvenaard goeds is dat nergens op deze aarde kan worden gevonden behalve in drugs
 

ljuv

DF-koningin
Dus als ik kies om als mezelf door het leven te gaan, ben ik plots een type dat niet nieuwsgierig is, een soort kasplantje? Als je die nieuwsgierigheid eenmaal hebt, dan kan je geïnteresseerd zijn in elk middelengebruik. Waar ligt de grens dan bij jou? Of is er geen grens, en hoop je ooit dood te gaan onder invloed van drugs, zodat je gaat op je hoogtepunt?
Nee hoor totaal niet. Je kan ook heel nieuwsgierig zijn naar alles behalve drugs. Ik bedoelde er vooral mee te zeggen dat het voor míj als een gemiste kans zou hebben gevoeld als ik mezelf dit per definitie had ontzegd. Maar daarentegen worden op dit forum ook veul drugs gebruikt waar ik totaal geen behoefte aan heb ze te proberen. Ik voel me daardoor niet minder cool, stoer, nieuwsgierig. Ik voel me niets meer of minder dan de mensen die deze drugs wel gebruiken.
En die grens verschuift. Ik vond ooit alle drugs die je moet snuiven te ver gaan. Inmiddels niet meer. En ik kan me ook voorstellen dat dit in een andere levensfase juist weer omkeert. Dat ik weer strengere grenzen heb hierin. Maar ik definier mezelf sowieso niet door of met mijn drugsgebruik, net zo als ik geluk niet alleen maar haal uit mijn drugsgebruik. En zoals ik dat bij mezelf niet doe, doe ik dit ook niet naar anderen.
 

CuriousExplorer

DF-koning
Dank voor de reactie! Maar kan je dan wel stellen dat jij op een of andere manier wel drugs nodig had, om goed door te kunnen gaan met je leven?
Nee. Ik ben er impulsief aan begonnen.
Onder invloed van drugs (en foute vrienden) was ik er toenindertijd ook vn overtuigd dat mijn leven was zoals het hoorde te zijn.
Maar dat maakt elke verslaafde zich wel wijs denk ik.
Is eenmaal gebruik minimaal een must om aansluiting te vinden of populair te zijn. Of gebruikte je enkel voor jezelf?
Altijd nieuwssgierig geweest wel ja. Ik deed het puur daarom.
Wat mensen van mij vinden maakt me niet zoveel uit.
Dat doet mij dan wel vermoeden dat drugs iets buitenaards en ongeëvenaard goeds is dat nergens op deze aarde kan worden gevonden behalve in drugs
Wat jij vindt in drugs, vinden andere mensen in seks, games, sporten, etc..
 

Druktemaker

DF-koningin
Mijn vraag aan jou is: hoe komt het dat je zonder te gebruiken drugs op een troon zet?

Ik gebruik naast een wijntje helemaal niks meer. Mijn leven is een stuk beter geworden. Mijn leven wordt kleurrijker door te groeien en de mensen om mij heen.

Iedereen staat er anders in, maar ik gok dat niemand drugs in de top 3 zet van verrijkingen in zijn/haar leven. Dat zou een behoorlijk treurig bestaan zijn. Verslaving even daarbuiten gelaten.
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Mijn vraag aan jou is: hoe komt het dat je zonder te gebruiken drugs op een troon zet?

Ik gebruik naast een wijntje helemaal niks meer. Mijn leven is een stuk beter geworden. Mijn leven wordt kleurrijker door te groeien en de mensen om mij heen.

Iedereen staat er anders in, maar ik gok dat niemand drugs in de top 3 zet van verrijkingen in zijn/haar leven. Dat zou een behoorlijk treurig bestaan zijn. Verslaving even daarbuiten gelaten.
Het komt door het gebruik van mijn vriend. Alles kleurrijker en intenser. Dus dan is mijn leven logischerwijs suf en kleurloos, toch?
 

Spyro

DF-koning
Dus als ik kies om als mezelf door het leven te gaan, ben ik plots een type dat niet nieuwsgierig is, een soort kasplantje? Als je die nieuwsgierigheid eenmaal hebt, dan kan je geïnteresseerd zijn in elk middelengebruik. Waar ligt de grens dan bij jou? Of is er geen grens, en hoop je ooit dood te gaan onder invloed van drugs, zodat je gaat op je hoogtepunt?
Het kan aan mij liggen maar ik vind deze vragen heel vreemd. Een hoogtepunt en geluk ga je niet in drugs vinden als je zonder drugs al niet gelukkig bent.
 

Druktemaker

DF-koningin
Het komt door het gebruik van mijn vriend. Alles kleurrijker en intenser. Dus dan is mijn leven logischerwijs suf en kleurloos, toch?
Drugs kan heel leuk zijn, maar je kent de andere kant niet.
‘Ik kan de hele dag wel chocola eten, ben er dol op’ zeggen mensen ook wel eens. Je hoort ze er niet over dat ze dan nog 2 dagen buikpijn hebben. Niet dat mensen ook werkelijk de hele dag chocola eten, maar je snapt m’n punt vast.
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Nouja, als
Het kan aan mij liggen maar ik vind deze vragen heel vreemd.
Okey ik ben het er mee eens dat het een vreemde vraag is. Maar als je veel verhalen hoort over drugs, of bijvoorbeeld de Spuiten en Slikken serie van NPO3, dan merk je toch wel echt dat ze doelen op dat drugs het hoogtepunt van je leven is
 

Druktemaker

DF-koningin
Nouja, als

Okey ik ben het er mee eens dat het een vreemde vraag is. Maar als je veel verhalen hoort over drugs, of bijvoorbeeld de Spuiten en Slikken serie van NPO3, dan merk je toch wel echt dat ze doelen op dat drugs het hoogtepunt van je leven is
Je snapt dat ze hierbij je proberen te informeren en het uitgangspunt niet verheerlijken is?
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Drugs kan heel leuk zijn, maar je kent de andere kant niet.
‘Ik kan de hele dag wel chocola eten, ben er dol op’ zeggen mensen ook wel eens. Je hoort ze er niet over dat ze dan nog 2 dagen buikpijn hebben. Niet dat mensen ook werkelijk de hele dag chocola eten, maar je snapt m’n punt vast
Ja wel, maar dat geeft mij ook wel extra zorg, want hoe meer pain hoe meer gain misschien. Dus misschien kan je dan nooit echt gelukkig zijn als je het risico niet neemt en de pijn niet voor lief neemt daarna.
 

Spyro

DF-koning
Het komt door het gebruik van mijn vriend. Alles kleurrijker en intenser. Dus dan is mijn leven logischerwijs suf en kleurloos, toch?
Hoe vaak gebruikt hij? Want ik kan je vertellen dat dit stadium ook niet lang voort blijft duren.
Nouja, als

Okey ik ben het er mee eens dat het een vreemde vraag is. Maar als je veel verhalen hoort over drugs, of bijvoorbeeld de Spuiten en Slikken serie van NPO3, dan merk je toch wel echt dat ze doelen op dat drugs het hoogtepunt van je leven is
Ik heb heel veel dieptepunten gehad door drugs. Mentaal en lichamelijk. Drugs is een tijdelijke pleister voor al je problemen. Je kunt beter aan jezelf gaan werken zonder drugs, zorgen dat je gelukkig bent. Pas dan is drugs (af en toe) een leuke en kleurrijke toevoeging aan je leven.
 

Druktemaker

DF-koningin
Ja wel, maar dat geeft mij ook wel extra zorg, want hoe meer pain hoe meer gain misschien. Dus misschien kan je dan nooit echt gelukkig zijn als je het risico niet neemt en de pijn niet voor lief neemt daarna.
Dus eigenlijk hoop je dat iemand hier je de bevestiging geeft dat je echt wat mist zonder drugs, zodat je het voor jezelf recht kan praten om het te gaan doen.

Nou bij deze: bij mij heeft het een hoop kapot gemaakt 👍🏻
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Je snapt dat ze hierbij je proberen te informeren en het uitgangspunt niet verheerlijken is?
Euhm. Ik begrijp dat dit is waarom ze subsidie krijgen. Maar als ik bijvoorbeeld hun 'Mdma' kerstspecial zie, of dat ze grappend met bners over hun ervaringen praten, dan denk ik zeker dat het doel is om hoge ogen te scoren met drugs en om de populairiteit te verhogen
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Hoe vaak gebruikt hij? Want ik kan je vertellen dat dit stadium ook niet lang voort blijft duren.
Maar een keer eigenlijk. Maar blijkbaar was dat genoeg om zijn hele leven waardevoller te maken en ja als het dus echt kleurrijker is en intenser... Dan kan hij vast niet meer genieten van het echte leven ook
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Want kan je door drugs meer kleuren zien? Maakt het kleurenblinden opeens kleuren zien bijvoorbeeld? Want ik merk dat drugs een enorm kleurrijk imago heeft. Telkens als het voorbij komt met kleurrijke visuals en teksten. Dan is het leven zonder eigenlijk minder kleurrijk begrijp ik?
 

Spyro

DF-koning
Maar een keer eigenlijk. Maar blijkbaar was dat genoeg om zijn hele leven waardevoller te maken en ja als het dus echt kleurrijker is en intenser... Dan kan hij vast niet meer genieten van het echte leven ook
Ik vind dit een beetje kort door de bocht gedacht. Nogmaals, het kan zeker een toevoeging aan je leven zijn. Maar geen must.
Want kan je door drugs meer kleuren zien? Maakt het kleurenblinden opeens kleuren zien bijvoorbeeld?
Nee.
 

Druktemaker

DF-koningin
Euhm. Ik begrijp dat dit is waarom ze subsidie krijgen. Maar als ik bijvoorbeeld hun 'Mdma' kerstspecial zie, of dat ze grappend met bners over hun ervaringen praten, dan denk ik zeker dat het doel is om hoge ogen te scoren met drugs en om de populairiteit te verhogen
Heb je de memo gemist dat bepaalde BN’ers in en uit klinieken gaan? Of is dat het deel wat je niet wil weten?
 

Spyro

DF-koning
Want kan je door drugs meer kleuren zien? Maakt het kleurenblinden opeens kleuren zien bijvoorbeeld? Want ik merk dat drugs een enorm kleurrijk imago heeft. Telkens als het voorbij komt met kleurrijke visuals en teksten. Dan is het leven zonder eigenlijk minder kleurrijk begrijp ik?
Ik denk niet dat wij de antwoorden voor je hebben waar je misschien op had gehoopt. Gek hè, een stel drugs gebruikers op een forum die het even voor je ontkrachten.

Heb je zelf ooit drugs gebruikt?

Ik als verslaafde, zou het je niet eens willen aanraden.

Drugs maakt dagelijks gezinnen kapot. Lichamen, je mentale gesteldheid. Je leven is niet minder zinvol zonder drugs.
 

ljuv

DF-koningin
Nouja, als

Okey ik ben het er mee eens dat het een vreemde vraag is. Maar als je veel verhalen hoort over drugs, of bijvoorbeeld de Spuiten en Slikken serie van NPO3, dan merk je toch wel echt dat ze doelen op dat drugs het hoogtepunt van je leven is
Dat is denk ik toch echt wat jij er in hoort. Ze laten ook de heel donkere kant van drugs zien… Hoe het levens kan verwoesten. Dus in die zin: drugs kan voor mensen het hoogtepunt zijn, en voor diezelfde persoon het dieptepunt van geluk betekenen.
Je hebt het ook over het “gebruik” van je vriend. Maar hij heeft 1 keer iets van xtc gebruikt zei je? Of klopt die conclusie niet. Want het lijkt me wel heftig om na een drugservaring van een ander, ál deze conclusies voor jezelf te stellen.

Al met al komt het voor mij vooral neer op: Definieer wat voor jou geluk betekent en welke dingen jou wél gelukkig maken en handel daar naar.

De vergelijking met anderen, zeker als het onbekend voor je is, gaat je niet helpen.
 

Javelin FGM-148F

Wijs gebruiker
Maar een keer eigenlijk. Maar blijkbaar was dat genoeg om zijn hele leven waardevoller te maken en ja als het dus echt kleurrijker is en intenser... Dan kan hij vast niet meer genieten van het echte leven ook
Is dat jouw mening dat hij van het echte leven niet meer kan genieten of is t wat hij zelf zegt?
Ik lees je berichten en naar mij mening ben je te bezig met overthinking
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Heb je de memo gemist dat bepaalde BN’ers in en uit klinieken gaan? Of is dat het deel wat je niet wil weten?
Nee dat weet ik wel moet ik toegeven. Maar daar hoor je die Emma Wortelboer nooit over, enkel Shownieuws ofzo. Dan zijn er ook nog drugs die nauwelijks verslavings gevoelig werken. Die moet je natuurlijk het liefst elke dag gebruiken om echt wat te beleven. Zo komt het tenminste op mij over bij al die drugs items. Ze doen enorm hun best om enkel de gaafheid te belichten. De risicos en gevaren zijn enkel een detail
 

Spyro

DF-koning
Nee dat weet ik wel moet ik toegeven. Maar daar hoor je die Emma Wortelboer nooit over, enkel Shownieuws ofzo. Dan zijn er ook nog drugs die nauwelijks verslavings gevoelig werken. Die moet je natuurlijk het liefst elke dag gebruiken om echt wat te beleven. Zo komt het tenminste op mij over bij al die drugs items. Ze doen enorm hun best om enkel de gaafheid te belichten. De risicos en gevaren zijn enkel een detail
Waar heb je het over?
 

Saaiedrugslozezak

Experimenterende gebruiker
Dat is denk ik toch echt wat jij er in hoort. Ze laten ook de heel donkere kant van drugs zien… Hoe het levens kan verwoesten. Dus in die zin: drugs kan voor mensen het hoogtepunt zijn, en voor diezelfde persoon het dieptepunt van geluk betekenen.
Je hebt het ook over het “gebruik” van je vriend. Maar hij heeft 1 keer iets van xtc gebruikt zei je? Of klopt die conclusie niet. Want het lijkt me wel heftig om na een drugservaring van een ander, ál deze conclusies voor jezelf te stellen.

Al met al komt het voor mij vooral neer op: Definieer wat voor jou geluk betekent en welke dingen jou wél gelukkig maken en handel daar naar.

De vergelijking met anderen, zeker als het onbekend voor je is, gaat je niet helpen.
Die conclusie klopt inderdaad, maar één keer. Maar wel een keer om nooit te vergeten voor mijn tenminste. Ookal is het nu bijna twee jaar geleden, het heeft mijn beeld over jezelf zijn en genoeg zijn compleet veranderd. Sinds dat gebruik denk ik toch bij mezelf dat jezelf zijn niet genoeg is. Blijkbaar is een pil nodig om het beste in jezelf naar boven te halen
 
  • Sad
Waarderingen: ljuv

ljuv

DF-koningin
Kee, hier wat recente topics over hoe drugs heel erg ongelukkig maken:

En hier wat over hoe ze je heel gelukkig kunnen maken:
En dit gaat door tot in den eerste krochten van de df-geschiedenis: prachtige verhalen en heel nare verhalen. Het is persoons- en situatie afhankelijk.

Misschien geeft het je een wat breder perspectief. Maar bovenal: probeer voor jezelf na te gaan wat jou geluk kan brengen zonder het waardeoordeel van anderen. Good luck💕


Die conclusie klopt inderdaad, maar één keer. Maar wel een keer om nooit te vergeten voor mijn tenminste. Ookal is het nu bijna twee jaar geleden, het heeft mijn beeld over jezelf zijn en genoeg zijn compleet veranderd. Sinds dat gebruik denk ik toch bij mezelf dat jezelf zijn niet genoeg is. Blijkbaar is een pil nodig om het beste in jezelf naar boven te halen
Dat klinkt echt heel naar en heel heftig… Hebben jullie het hier samen over? Ervaart je vriend dit zelf ook zo? Helpt het als ik je vertel over mijn eerste xtc ervaring vertel en hoe ik daarna aankeek tegen mezelf zijn, etc?
Imho is het namelijk een enorm overhaaste conclusie…
 
Bovenaan