De Tweede Kamer stemt over het stofgroepenverbod

VJ_LSD72

Bewuste gebruiker
Komt ook omdat er in de Duitse wet een maximum is bepaald waar de wet ophoudt. Dat is enerzijds bij heel grote moleculen, en anderzijds door specifiek te benoemen wat voor soort substituties vallen binnen het stofgroepenverbod.

Dus ja, de Duitse blanket ban verbiedt meer stofgroepen, maar binnen die stofgroepen zijn er wel meer beperkingen dan in het Nederlandse wetvoorstel.
1D-LSD is in Duitsland op dit moment (nog) legaal. Krijgen we in Nederland nu ook dit kat-en-muis spelletje?
 

Kordie

DF-koning
Krijgen we in Nederland nu ook dit kat-en-muis spelletje?

Ik vrees dat ze zoveel mogelijk gaan verbieden, dat het lastig zal zijn.
Want een RC is makkelijk iets te vervormen, waardoor het andes weer legaal zou zijn.
Als ze dit niet doen is het dweilen met de kraan open
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
1D-LSD is in Duitsland op dit moment (nog) legaal. Krijgen we in Nederland nu ook dit kat-en-muis spelletje?
Nouja de Nederlandse wet geeft dus wat minder mogelijkheden om stoffen te ontwikkelen die nèt buiten de wet vallen.

Ik denk dat het kat-en-muisspel hier voornamelijk zal bestaan uit het aanbieden van andersoortige middelen. Zo zullen tripmiddelen, benzo's, en disso's legaal blijven.

Een mogelijkheid is dat nieuwe rc's ontwikkeld worden (of al klaar liggen) die voortbouwen op bestaande stofgroepen die niet verboden zijn. Zoals bijvoorbeeld tropanen. Sommige daarvan zijn al op de markt.

De vraag is wel of de Nederlandse markt groot genoeg is om als drijfveer voor innovatie te fungeren. Gebruik in Nederland van rc's is nogal beperkt. Maar Nederland speelt internationaal wel een belangrijke rol in de productie, verkoop, en distributie van rc's. Dus het zou kunnen dat vendors met het oog op de internationale markt verder op zoek gaan naar mazen in de wet.
 
Laatst bewerkt:
  • Like
Waarderingen: ljuv

Neo-Shulginist

Badass junkie
Nouja de Nederlandse wet geeft dus wat minder mogelijkheden om stoffen te ontwikkelen die nèt buiten de wet vallen.

Ik denk dat het kat-en-muisspel hier voornamelijk zal bestaan uit het aanbieden van andersoortige middelen. Zo zullen tripmiddelen, benzo's, en disso's legaal blijven.

Een mogelijkheid is dat nieuwe rc's ontwikkeld worden (of al klaar liggen) die voortbouwen op bestaande stofgroepen die niet verboden zijn. Zoals bijvoorbeeld propriamides en tropaan alkaloïden. Sommige daarvan zijn al op de markt, zoals mephedrene (5-MMPA).

De vraag is wel of de Nederlandse markt groot genoeg is om als drijfveer voor innovatie te fungeren. Gebruik in Nederland van rc's is nogal beperkt. Maar Nederland speelt internationaal wel een belangrijke rol in de productie, verkoop, en distributie van rc's. Dus het zou kunnen dat vendors met het oog op de internationale markt verder op zoek gaan naar mazen in de wet.
Wat natuurlijk ook kan is dat mensen gewoon meer terugkeren naar klassieke middelen. Zo is er in het Verenigd Koninkrijk een verschuiving geweest van rc's naar middelen zoals methamfetamine en heroïne toen de blanket ban werd geïmplementeerd.
 
  • Like
Waarderingen: ljuv

ljuv

DF-koningin
1D-LSD is in Duitsland op dit moment (nog) legaal. Krijgen we in Nederland nu ook dit kat-en-muis spelletje?
Ik vrees dat ze zoveel mogelijk gaan verbieden, dat het lastig zal zijn.
Want een RC is makkelijk iets te vervormen, waardoor het andes weer legaal zou zijn.
Als ze dit niet doen is het dweilen met de kraan open
Edit: het hele idee achter de wet is dat het niet meer dweilen met de kraan open is. Cannabinoïden, fenetyoamines en aminopiperidines worden als stofgroep verboden. Dat betekent dus dat ook met een vervorming en molecuul meer of minder, het middel verboden is. Een nieuwe variant is dan ook niet meer legaal. Andere stofgroepen, zoals lysergamides waar 1D-LSD onder valt, staan nog niet in de lijst. Maar deze stofgroepen kunnen dus wel worden toegevoegd hieraan als daar een Kamermeerderheid voor is.
Nouja de Nederlandse wet geeft dus wat minder mogelijkheden om stoffen te ontwikkelen die nèt buiten de wet vallen.

Ik denk dat het kat-en-muisspel hier voornamelijk zal bestaan uit het aanbieden van andersoortige middelen. Zo zullen tripmiddelen, benzo's, en disso's legaal blijven.

Een mogelijkheid is dat nieuwe rc's ontwikkeld worden (of al klaar liggen) die voortbouwen op bestaande stofgroepen die niet verboden zijn. Zoals bijvoorbeeld propriamides en tropaan alkaloïden. Sommige daarvan zijn al op de markt, zoals mephedrene (5-MMPA).

De vraag is wel of de Nederlandse markt groot genoeg is om als drijfveer voor innovatie te fungeren. Gebruik in Nederland van rc's is nogal beperkt. Maar Nederland speelt internationaal wel een belangrijke rol in de productie, verkoop, en distributie van rc's. Dus het zou kunnen dat vendors met het oog op de internationale markt verder op zoek gaan naar mazen in de wet.
Voorlopig sowieso nog niet. LSD-achtigen zijn nog niet opgenomen als groep voor het verbod. Staat in de stukken maar dit is wel overzichtelijker: https://www.changingperspective.info/nieuws/lijst-stoffen-verboden/
 
Laatst bewerkt:

JeetjeMineetje

Bewuste gebruiker
Edit: het hele idee achter de wet is dat het niet meer dweilen met de kraan open is. Cannabinoïden, fenetyoamines en aminopiperidines worden als stofgroep verboden. Dat betekent dus dat ook met een vervorming en molecuul meer of minder, het middel verboden is. Een nieuwe variant is dan ook niet meer legaal. Andere stofgroepen, zoals lysergamides waar 1D-LSD onder valt, staan nog niet in de lijst. Maar deze stofgroepen kunnen dus wel worden toegevoegd hieraan als daar een Kamermeerderheid voor is.

Voorlopig sowieso nog niet. LSD-achtigen zijn nog niet opgenomen als groep voor het verbod. Staat in de stukken maar dit is wel overzichtelijker: https://www.changingperspective.info/nieuws/lijst-stoffen-verboden/
Wel apart eigenlijk dat 'LSD-achtigen' dan juist niet onder dit sleepnetverbod vallen. Want dat zijn (al was het maar als afgeleiden) toch klassieke psychedelica.
Of zie ik hier iets over het hoofd?
 
  • Like
Waarderingen: ljuv

Neo-Shulginist

Badass junkie
Wel apart eigenlijk dat 'LSD-achtigen' dan juist niet onder dit sleepnetverbod vallen. Want dat zijn (al was het maar als afgeleiden) toch klassieke psychedelica.
Of zie ik hier iets over het hoofd?
Klopt, maar het zijn ook middelen die vrijwel geen problemen veroorzaken in de samenleving. Incidenten zijn zeldzaam en verslavingsproblemen komen nagenoeg niet voor. Daarnaast hebben tripmiddelen wel medicinale toepassingen (en culturele en spirituele waarde maar daar geven hoogwaardigheidsbekleders geen fuck om).

Een SGP Kamerlid had nog wel een motie ingediend om 'hallucinerende' middelen aan te pakken. Maar die motie heeft geen meerderheid gehaald.

Het stofgroepenverbod is nogal omvangrijk. En om zo'n verbod nou te gaan toepassen op stofgroepen waarvan al keer op keer is aangetoond dat ze helemaal niet zo gevaarlijk zijn, dat ging zelfs parlementariërs van de VVD en PVV te ver (BBB stemde overigens wel voor de motie, net als alle confessionele partijen, maar dat is logisch want die dulden geen concurrentie met God).

Vermoedelijke speelde bij het resultaat mee dat de motie nogal vaag geformuleerd was (wat zijn hallucinerende middelen bijvoorbeeld?), en dat zowel het RIVM als de Raad van State had geadviseerd om geen generiek verbod door te voeren op alle mogelijke psychoactieve stoffen. Daarmee ging het parlement mee in de denkwijze van het kabinet om alleen de stofgroepen te verbieden die tot aanzienlijke problemen leiden vanwege grote gezondheids- en verslavingsrisico's.
 
Laatst bewerkt:

Hippie Langwaus

DF-koning
Ik heb het wetsvoorstel even vluchtig doorgebladerd, maar ik denk echt dat (bijna) alle Nederlanders ineens de gewijzigde opiumwet overtreden als deze word ingevoerd zoals in de door mij geplaatste link in mijn vorige bericht. 🤣
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Illegale markt word hierdoor alleen maar groter. Dat is hoe ik erover denk. Straks gaan ook de grondstoffen onder de toonbank (wat al gebeurd) en zullen ze alleen maar machtiger worden. Ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden, het enige waar ik mee zit is dat dit niet heel democratisch gaat. Als ik kijk wie er allemaal aan tafel zitten.
 

VJ_LSD72

Bewuste gebruiker
Wel apart eigenlijk dat 'LSD-achtigen' dan juist niet onder dit sleepnetverbod vallen. Want dat zijn (al was het maar als afgeleiden) toch klassieke psychedelica.
Of zie ik hier iets over het hoofd?
In duitsland zouden alle LSD-achtige stoffen op de lijst moeten staan maar toch is het weer gelukt om na het verbod op 1V-LSD de 1D-LSD wel van die lijst te houden. Dit zou te maken hebben met een typfoutje of zetfoutje waar ergens in de formulestructuur ipv een komma een streepje is gebruikt of andersom... Er is dus nog ruimte om te sjoemelen.
 

Zeehond

Badass junkie
Het spel kan best democratischer.
Dit speelt door m’n hoofd. Ik ben iemand die weinig vertrouwen heeft in politiek en politici (op een enkeling na) en ik gebruik dan ook allerlei berichten die mij goed uitkomen om dat standpunt verder te verstevigen.

Maar hoe krijgen we dit democratischer voor elkaar?
Moet ik nou echt in de pen klimmen als eenling, als onbelangrijke burger en een brief schrijven naar een kamerlid of ambtenaar?
Werkt dat echt zo?
Stigmatisering zit zo diep, hoe krijgen we dit ooit democratischer?
Ik vraag me af of democratisch wel juist is. Politieke standpunten wijzigen nauwelijks op dit punt.
Wetenschappers worden stelselmatig genegeerd. Alles is politiek.
Het doel wordt niet bereikt, weten we al.
En over een paar jaar gaan ze zelf evalueren, dat is ook lachwekkend. Want ze snappen er geen kloot van en lullen alles recht wat krom is.
Een mooi verhaal. Ik weet nu al dat ze over een paar jaar zeggen dat het stofgroepenverbod alleen maar winnaars kent, het is een van de grootste successen uit de historie. Wedje doen?

Maak ik me nou druk?
 

kuikentjeh

Experimenterende gebruiker
Iemand gaf dit laatst al reactie op het verbod:
ze kunnen er gewoon een 1p-groep voor zetten, denk aan 1p-LSD, wat officieel geen LSD is en daardoor dus ook niet verboden is.
Maar volgensmij klopt dit niet toch?
 

Kordie

DF-koning
Iemand gaf dit laatst al reactie op het verbod:
ze kunnen er gewoon een 1p-groep voor zetten, denk aan 1p-LSD, wat officieel geen LSD is en daardoor dus ook niet verboden is.
Maar volgensmij klopt dit niet toch?

Dan wijzig je de naam / groep o.a ... maar niet de daadwerkelijke stof.
Volgens mij.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Maar hoe krijgen we dit democratischer voor elkaar?
Goeie vraag!!
Moet ik nou echt in de pen klimmen als eenling, als onbelangrijke burger en een brief schrijven naar een kamerlid of ambtenaar?
Werkt dat echt zo?
Stigmatisering zit zo diep, hoe krijgen we dit ooit democratischer?
Ik vraag me af of democratisch wel juist is. Politieke standpunten wijzigen nauwelijks op dit punt.
Wetenschappers worden stelselmatig genegeerd. Alles is politiek.
Het doel wordt niet bereikt, weten we al.
En over een paar jaar gaan ze zelf evalueren, dat is ook lachwekkend. Want ze snappen er geen kloot van en lullen alles recht wat krom is.
Een mooi verhaal. Ik weet nu al dat ze over een paar jaar zeggen dat het stofgroepenverbod alleen maar winnaars kent, het is een van de grootste successen uit de historie. Wedje doen?

Maak ik me nou druk?
Ik zou zeggen dat in de pen klimmen geen zin heeft. Kijk, de cynische ik in mij zegt wat je voor elkaar wil krijgen is dat mensen met macht een deel van hun macht opgeven zodat anderen kunnen meebeslissen. Je snapt al waarom dat een impopulaire wijziging is. Het probleem is dus ook dat er druk op beleidsmakers zal moeten komen om alsnog te doen wat eigenlijk niet in het belang van hun functie is. Dat ga je niet met een brief voor elkaar krijgen. Want die laten ze gewoon in een lade liggen en dan is de kous af.

In het verleden is ook telkens gebleken dat feiten en wetenschap geen reet uitmaken. Daar cherrypicken ze gewoon de delen uit die voor hen handig zijn, en de rest negeren ze.

Wat je dan wel kan doen? Nouja, allereerst zul je momentum in de samenleving moeten genereren om echt wat te veranderen. Een aardig voorbeeld in die zin vind ik Extinction Rebellion, wat als protestbeweging enorm is gegroeid in de afgelopen vijf jaar doordat ze een vrij krachtig beeld naar buiten weten te brengen: dat de macht van de staat die bezig is om vreedzame protestanten uit de weg te ruimen in plaats van een existentiële dreiging voor de samenleving op te lossen.

Er zijn dus ook sociaal wetenschappers die stellen dat zulke 'reframing' DE manier is om beleidsverandering mogelijk te maken.
Tegelijkertijd, zegt de cynicus in mij, lukt het ook extinction rebellion niet echt om radicale verandering te bewerkstelligen. Zelfs niet bij zo'n enorme dreiging als klimaatverandering.

Toch zie je aan de geschiedenis dat er soms ineens radicale veranderingen plaatsvinden. Soms is daar een revolutie voor nodig. Maar dat brengt weer veel geweld en een onzekere uitkomst met zich mee (immers, wie gaat de gewapende strijd winnen).

Als je dan op zoek gaat naar wat minder radicale veranderingen in de geschiedenis, dan is misschien de Nederlandse oplossing voor de heroïne-epidemie in de jaren '90 een heel goed voorbeeld. Toen besloten beleidsmakers namelijk om gratis heroïne te gaan geven aan verslaafden. Voor veel voorstanders van criminaliseren is dat natuurlijk een totaal krankzinnig idee. Toch heeft het fantastisch goed gewerkt. Maar hoe kregen die (linkse) politici dat dan voor elkaar? Nou, allereerst was het probleem heel groot en hadden andere oplossingen niet gewerkt. Dus er was een nogal drukkende situatie die vroeg om een andere aanpak. Ten tweede was er in de jaren '90 ongekende economische voorspoed, waardoor er veel meer politiek-economische mogelijkheden waren om zorg te financieren. En ten derde hebben beleidsmakers er ook voor gezorgd dat 1. bezorgde burgers werden gehoord en 2. zij gecompenseerd werden voor hun moeite (bijvoorbeeld door nieuwe speeltuinen te bouwen in de buurt).


Als ik dit allemaal samenvat in een advies voor radicale beleidsverandering heb je dus nodig:
  • Een groot maatschappelijke probleem dat met huidige middelen herhaaldelijk niet is opgelost.
  • Beleidsmakers die daardoor in het nauw komen omdat hun oplossingen niet werken en daarvoor publiekelijk verantwoordelijk worden gehouden.
  • Een idee hoe het ook anders zou kunnen.
  • Een vaardige leider die momentum weet te genereren voor dat idee.
  • Compensatie voor de verliezers van het vernieuwde beleid zodat die hun bek houden.

Wat binnen het drugsbeleid voornamelijk mist is een collectieve beweging die politici verantwoordelijk houdt voor het falen van het drugsbeleid. Dit is ook precies waarom er binnen de overheid zo wordt ingezet op van die 'bloed aan je pil' campagnes. Want dat verschuift de verantwoordelijkheid van hen naar ons, waardoor dus burgers tegen elkaar uitgespeeld worden. Klassiek verdeel en heers.

Een goed startpunt is dus het reframen van het drugsbeleid. Bijvoorbeeld door grappige memes, door heel zichtbaar te maken welke problemen het beleid veroorzaakt, maar ook door legitiem gebruik van drugs zichtbaar te maken (zoals bij therapeutisch gebruik, maar bijvoorbeeld ook mensen die drugs gebruiken en daar eigenlijk niet zoveel problemen bij ervaren).
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
In duitsland zouden alle LSD-achtige stoffen op de lijst moeten staan maar toch is het weer gelukt om na het verbod op 1V-LSD de 1D-LSD wel van die lijst te houden. Dit zou te maken hebben met een typfoutje of zetfoutje waar ergens in de formulestructuur ipv een komma een streepje is gebruikt of andersom... Er is dus nog ruimte om te sjoemelen.
Iemand gaf dit laatst al reactie op het verbod:
ze kunnen er gewoon een 1p-groep voor zetten, denk aan 1p-LSD, wat officieel geen LSD is en daardoor dus ook niet verboden is.
Maar volgensmij klopt dit niet toch?
In de Duitse wet staat heel letterlijk welke substituties onder de wet vallen, en welke niet. In het geval van LSD is alleen gezegd dat akyl en akylcarbonil groepen op R1 verboden zijn. Toen dacht de producent van, 'oh, nou, daar kan ik ook wat anders aan plakken', en zo hebben ze 1cP-LSD, 1V-LSD en 1D-LSD gemaakt.
 

VJ_LSD72

Bewuste gebruiker
Iemand gaf dit laatst al reactie op het verbod:
ze kunnen er gewoon een 1p-groep voor zetten, denk aan 1p-LSD, wat officieel geen LSD is en daardoor dus ook niet verboden is.
Maar volgensmij klopt dit niet toch?
Dat is op dit moment van toepassing op de Nederlandse opiumwet. Ik had het over de Duitse wet waar het stofgroepenverbod LSD-achtige stoffen in 1 klap zou moeten verbieden maar voor iedere aanpassing aan LSD nu de wet iedere keer toch weer aangepast moest worden. Nu hadden ze het zover ze dachten alles daarin wel dichtgetimmerd maar door een typfoutje in de structuurformule zitten ze daar nu met 1D-LSD in hun maag bij de regering en is dit niet volgens de huidige wetgeving zomaar snel even te verbieden zoals de bedoeling zou zijn van die wet.

Ik denk dat Nederlandse vendors en de heren/dames chemici in China / India en in dit land wel een stuk sluwer zijn en de gaten in deze nieuwe wet wel zullen gaan vinden. Met alle schadelijke gevolgen van dien. Neem 2MMC of eerder 3CMC, dat zijn nou precies die onlangs aangepaste stoffen die toch net iets schadelijker zijn dan de eerder afgeschoten 3MMC en daarvoor 4MMC.

Krijgen we straks weer een stortvloed aan nieuwe research-chemicals terwijl we nu net een paar hele mooie redelijk onschuldige genotsmiddelen (mits in goede handen) in de online winkel konden vinden.

Zo vind ik zelf Methallyescaline een fijn stofje en de benzofuran stofjes 5(M) & 6-APB zeer de moeite waard. Ik zal als deze niet meer online te koop zijn mijn toevlucht moeten zoeken in andere varianten van deze stoffen buiten de nieuwe wet om, het dark-web moeten bezoeken of het bij een dealer in de buurt scoren... De kwaliteit gaat er in ieder geval niet op voorruit en mijn gezondheid uiteindelijk ook niet. Groot inslaan van deze middelen heeft eigenlijk weinig nut want het zal ook wel een houdbaarheidsdatum hebben uiteindelijk en stel ik het onvermijdelijke eigenlijk alleen maar tijdelijk uit.

Ik koop en gebruik al jaren geen MDMA meer sinds ik makkelijk aan 5-MAPB of 6-APB kan komen. Zelfde geldt natuurlijk ook voor LSD-25. Ik kan me niet voorstellen dat de producenten van 6-APB in China of India hier net als in Nederland hun afvalstoffen ergens achteraf dumpen. En kijk hoeveel politiewerk dit nu scheelt dat ik geen (vervuilde)MDMA hoef te kopen uit het illegale circuit. Natuurlijk zijn de vendors hier in Nederland ook geen heilige boontjes en versnijden ze soms ook hun handelswaar...

Canada schijnt tegenwoordig redelijk progressief te zijn betreft NPS toch? Immigreren dan maar?
 

VJ_LSD72

Bewuste gebruiker
In de Duitse wet staat heel letterlijk welke substituties onder de wet vallen, en welke niet. In het geval van LSD is alleen gezegd dat akyl en akylcarbonil groepen op R1 verboden zijn. Toen dacht de producent van, 'oh, nou, daar kan ik ook wat anders aan plakken', en zo hebben ze 1cP-LSD, 1V-LSD en 1D-LSD gemaakt.
Mijn Duits is niet zo heel erg sterk maar hieronder de uitleg waarom 1D-LSD op dit moment niet op de lijst staat in Duitsland:

"Der Verordnungsgeber hat dort in 'Alkylcarbonyl (bis C10)-Cycloalkylcarbonyl- (Ringgröße C3 bis C6)' einen Bindestrich statt eines Kommas eingebracht." Es geht um den Bindestrich nach (bis C10).
"Der Bindestrich hätte bereits nach 'Alkylcarbonyl' gesetzt werden müssen", schreibt Sobota weiter. "Diese falsche Interpunktion hat inhaltliche Auswirkungen, weil ein Bindestrich zwischen den beiden Teilen eindeutig eine Gesamtgruppe ausdrückt, während mutmaßlich zwei einzelne Gruppen gemeint waren. In chemischer Hinsicht ist die formulierte Stoffgruppe 'Alkylcarbonylcycloalkylcarbonyl' etwas anderes als: 'Alkylcarbonylgrupppe' oder 'Cycloalkylcarbonylgruppe'. Das hat zur Folge, dass zahlreiche LSD-Derivate, die schon verboten wurden, nicht mehr erfasst sind."


@Neo-Shulginist jij kunt hier vast wel chocolade van maken?
 

ljuv

DF-koningin
Wel apart eigenlijk dat 'LSD-achtigen' dan juist niet onder dit sleepnetverbod vallen. Want dat zijn (al was het maar als afgeleiden) toch klassieke psychedelica.
Of zie ik hier iets over het hoofd?
Met je eens.
Maar wordt misschien minder gebruikt? Of anders gebruikt?
Dit heeft te maken met hoe wetsvorming tot stand komt. Bij een (nieuwe) wet moet een zekere doelmatigheid en effectiviteit zijn. Hierop worden wetten ook getoetst door o.a. de eerste Kamer. De RvS heeft voor deze wet al meerdere 'waarschuwingen' gegeven op dit gebied, o.a. omdat ze vonden dat er een te grote groep werd verboden waardoor er te veel uitzonderingen (voor bijvoorbeeld medicijnen) moeten worden gemaakt. Door deze adviezen zijn de wet en de argumentatie ook weer aangepast. Uiteindelijk zijn deze stofgroepen gekozen omdat ze - volgens de ministeries - het meest effectief en doelmatig bijdragen aan de doelen. Die doelen zijn dan weer respectievelijk:
- het beschermen van de volksgezondheid
- het beschermen van de openbare orde
- het meewegen van de Europese context

Maar hoe krijgen we dit democratischer voor elkaar?
Wat een mooie vraag❤️
Het spel kan best democratischer.
Ik was persoonlijk ook al langer benieuwd naar het “hoe dan wel” perpectief van @Neo-Shulginist.

Moet ik nou echt in de pen klimmen als eenling, als onbelangrijke burger en een brief schrijven naar een kamerlid of ambtenaar?
Werkt dat echt zo?
Stigmatisering zit zo diep, hoe krijgen we dit ooit democratischer?
Ik vraag me af of democratisch wel juist is. Politieke standpunten wijzigen nauwelijks op dit punt.
Wetenschappers worden stelselmatig genegeerd. Alles is politiek.
Het doel wordt niet bereikt, weten we al.
En over een paar jaar gaan ze zelf evalueren, dat is ook lachwekkend. Want ze snappen er geen kloot van en lullen alles recht wat krom is.
Een mooi verhaal. Ik weet nu al dat ze over een paar jaar zeggen dat het stofgroepenverbod alleen maar winnaars kent, het is een van de grootste successen uit de historie. Wedje doen?

Maak ik me nou druk?
Goeie vraag!!

Ik zou zeggen dat in de pen klimmen geen zin heeft. Kijk, de cynische ik in mij zegt wat je voor elkaar wil krijgen is dat mensen met macht een deel van hun macht opgeven zodat anderen kunnen meebeslissen. Je snapt al waarom dat een impopulaire wijziging is. Het probleem is dus ook dat er druk op beleidsmakers zal moeten komen om alsnog te doen wat eigenlijk niet in het belang van hun functie is. Dat ga je niet met een brief voor elkaar krijgen. Want die laten ze gewoon in een lade liggen en dan is de kous af.

In het verleden is ook telkens gebleken dat feiten en wetenschap geen reet uitmaken. Daar cherrypicken ze gewoon de delen uit die voor hen handig zijn, en de rest negeren ze.

Wat je dan wel kan doen? Nouja, allereerst zul je momentum in de samenleving moeten genereren om echt wat te veranderen. Een aardig voorbeeld in die zin vind ik Extinction Rebellion, wat als protestbeweging enorm is gegroeid in de afgelopen vijf jaar doordat ze een vrij krachtig beeld naar buiten weten te brengen: dat de macht van de staat die bezig is om vreedzame protestanten uit de weg te ruimen in plaats van een existentiële dreiging voor de samenleving op te lossen.

Er zijn dus ook sociaal wetenschappers die stellen dat zulke 'reframing' DE manier is om beleidsverandering mogelijk te maken.
Tegelijkertijd, zegt de cynicus in mij, lukt het ook extinction rebellion niet echt om radicale verandering te bewerkstelligen. Zelfs niet bij zo'n enorme dreiging als klimaatverandering.

Toch zie je aan de geschiedenis dat er soms ineens radicale veranderingen plaatsvinden. Soms is daar een revolutie voor nodig. Maar dat brengt weer veel geweld en een onzekere uitkomst met zich mee (immers, wie gaat de gewapende strijd winnen).

Als je dan op zoek gaat naar wat minder radicale veranderingen in de geschiedenis, dan is misschien de Nederlandse oplossing voor de heroïne-epidemie in de jaren '90 een heel goed voorbeeld. Toen besloten beleidsmakers namelijk om gratis heroïne te gaan geven aan verslaafden. Voor veel voorstanders van criminaliseren is dat natuurlijk een totaal krankzinnig idee. Toch heeft het fantastisch goed gewerkt. Maar hoe kregen die (linkse) politici dat dan voor elkaar? Nou, allereerst was het probleem heel groot en hadden andere oplossingen niet gewerkt. Dus er was een nogal drukkende situatie die vroeg om een andere aanpak. Ten tweede was er in de jaren '90 ongekende economische voorspoed, waardoor er veel meer politiek-economische mogelijkheden waren om zorg te financieren. En ten derde hebben beleidsmakers er ook voor gezorgd dat 1. bezorgde burgers werden gehoord en 2. zij gecompenseerd werden voor hun moeite (bijvoorbeeld door nieuwe speeltuinen te bouwen in de buurt).


Als ik dit allemaal samenvat in een advies voor radicale beleidsverandering heb je dus nodig:
  • Een groot maatschappelijke probleem dat met huidige middelen herhaaldelijk niet is opgelost.
  • Beleidsmakers die daardoor in het nauw komen omdat hun oplossingen niet werken en daarvoor publiekelijk verantwoordelijk worden gehouden.
  • Een idee hoe het ook anders zou kunnen.
  • Een vaardige leider die momentum weet te genereren voor dat idee.
  • Compensatie voor de verliezers van het vernieuwde beleid zodat die hun bek houden.

Wat binnen het drugsbeleid voornamelijk mist is een collectieve beweging die politici verantwoordelijk houdt voor het falen van het drugsbeleid. Dit is ook precies waarom er binnen de overheid zo wordt ingezet op van die 'bloed aan je pil' campagnes. Want dat verschuift de verantwoordelijkheid van hen naar ons, waardoor dus burgers tegen elkaar uitgespeeld worden. Klassiek verdeel en heers.

Een goed startpunt is dus het reframen van het drugsbeleid. Bijvoorbeeld door grappige memes, door heel zichtbaar te maken welke problemen het beleid veroorzaakt, maar ook door legitiem gebruik van drugs zichtbaar te maken (zoals bij therapeutisch gebruik, maar bijvoorbeeld ook mensen die drugs gebruiken en daar eigenlijk niet zoveel problemen bij ervaren).
Ik denk hier wel echt een beetje anders over dan Neo - zoals eerder ook al duidelijk werd. Ik denk dat instrumenten als burgerberaden, referenda of andere vormen van participatie helemaal niet per se bijdragen aan betere besluitvorming of minder "wantrouwende" burgers. Dit blijkt ook uit veel onderzoek. Kijk bijvoorbeel maar naar het vertrouwen in Zwitserland, waar inwoners véél meer te zeggen hebben en waar een directe democratie is, ivht Nederland:
1705507034987.png

Dat is dus (helaas) helemaal niet zo veel hoger. Volgens mij zijn er andere manieren om hier aan te werken. Daarbij denk ik OOK dat een directere vorm van democratie heel interessant is, maar niet voor "deze doelen".

Daarentegen denk ik absoluut dat het helpt om (lokale) politici aan te schrijven. Heilig van overtuigd zelfs. Maar, in je eentje kost dit gewoon nog meer tijd en effort... Daarom denk ik dat collectieve actie een betere manier is. Ook dat gaat niet over 1 dag ijs, maar het versnelt wel het creëren van momentum en urgentie e.d. Hier zijn door de eeuwen heen ook heel veel succesvolle voorbeelden van!
Ook het voorbeeld van XR. Ik vind dus dat ze HEEL effectief zijn. Het is een piepjonge organisatie he, zeker in NL. Het verschil in aantal mensen dat op de A12 stond toen ze deze voor de eerste keer bezette, en het aantal dat afgelopen zomer daar stond is enorm. En: het heeft wel degelijk iets opgeleverd m.b.t. fossiele subsidies! Daarnaast is dit nog een 'complexere' vorm van collectieve actie, omdat er burgerlijke ongehoorzaamheid bij komt kijken. Dat is iets waar niet extreem veel mensen zich toe geroepen voelen...
Maar 1 ding wat (volgens mij) momentum én collectieve actie echt volledig onderuit haalt: cynisme. Dooddoener to the max imho.

Als laatste wil ik echt toevoegen: Begin klein!!!!! Voor momentum en maatschappelijke veranderingen hebben we een aanzienlijk deel van de maatschappij nodig (overigens: geen meerderheid zoals vaak gedacht wordt). Dus begin bij je eigen omgeving. Vroeger hield ik me heel erg in 'om de lieve vrede te bewaren' of ongemakkelijke situaties te voorkomen, maar inmiddels grijp ik elke kans aan om me uit te spreken voor wat ik belangrijk vind. Dus ik heb het vaak over het drugsbeleid, maar ook racisme, diversiteit en inclusie, feminisme, etc. met mijn vrienden of familie! En roep die mensen ook weer op er met anderen over te praten. Vergeet de kracht niet van het “rimpel” effect.

maar dat is logisch want die dulden geen concurrentie met God
hehehehehehe😂
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Mijn Duits is niet zo heel erg sterk maar hieronder de uitleg waarom 1D-LSD op dit moment niet op de lijst staat in Duitsland:

"Der Verordnungsgeber hat dort in 'Alkylcarbonyl (bis C10)-Cycloalkylcarbonyl- (Ringgröße C3 bis C6)' einen Bindestrich statt eines Kommas eingebracht." Es geht um den Bindestrich nach (bis C10).
"Der Bindestrich hätte bereits nach 'Alkylcarbonyl' gesetzt werden müssen", schreibt Sobota weiter. "Diese falsche Interpunktion hat inhaltliche Auswirkungen, weil ein Bindestrich zwischen den beiden Teilen eindeutig eine Gesamtgruppe ausdrückt, während mutmaßlich zwei einzelne Gruppen gemeint waren. In chemischer Hinsicht ist die formulierte Stoffgruppe 'Alkylcarbonylcycloalkylcarbonyl' etwas anderes als: 'Alkylcarbonylgrupppe' oder 'Cycloalkylcarbonylgruppe'. Das hat zur Folge, dass zahlreiche LSD-Derivate, die schon verboten wurden, nicht mehr erfasst sind."


@Neo-Shulginist jij kunt hier vast wel chocolade van maken?
Hier heb je een Engelse vertaling :wink:


"The base structure 9,10-ergolene may be substituted at the positions shown in the figure
with the following atoms, branched or unbranched atom groups, or ring systems (residues
R1 to R4):
a) R1:
Hydrogen, alkyl- (up to C3) and alkyl carbonyl- (up to C4) groups.
b) R2:
Hydrogen, alkyl- (up to C4), allyl- and prop-2-in-1-yl- groups.
c) R3 and R4:
Hydrogen, alkyl- (up to C5), cyclopropyl-, allyl-, and 1-hydroxyalkyl- (up to C2) groups.
Furthermore, substances in which the amide nitrogen atom is part of a morpholino-,
pyrrolidino-, or dimethylazetidide- ring system are also included."

Dat betekent dus wat ik je net in gewone mensentaal probeerde uit te leggen :wink:
In de Duitse wet staat heel letterlijk welke substituties onder de wet vallen, en welke niet. In het geval van LSD is alleen gezegd dat akyl en akylcarbonil groepen op R1 verboden zijn. Toen dacht de producent van, 'oh, nou, daar kan ik ook wat anders aan plakken', en zo hebben ze 1cP-LSD, 1V-LSD en 1D-LSD gemaakt.
 

Purplext

Badass junkie
Daarnaast is dit nog een 'complexere' vorm van collectieve actie, omdat er burgerlijke ongehoorzaamheid bij komt kijken. Dat is iets waar niet extreem veel mensen zich toe geroepen voelen...
Totdat te veel mensen in de knoei raken of te erg in de knoei. Denk aan de krakersrellen in de jaren 80.
Je ziet dat dit, ondanks het verbod, toch weer meer begint te leven.

Ik heb zelf mijn hoop op burgerlijke ongehoorzaamheid gevestigd.

Maar ik ben dan ook een oude rebel die met weemoed terugkijkt op de tijden dat ik als 16 jarige de snelweg blokkeerde met een enorme groep i.h.k.v. een Legalise Marjiunana rave, waarbij we bloemen en briefjes met informatie uitdeelden aan de ietwat beduusde of boze stilstaande chaffeurs.

Dat deze actie weinig resultaat heeft opgeleverd moge duidelijk zijn, maar er werd wel actie ondernomen.

De kraakbeweging was toen ook veel groter, ik mis die tijden. Ik vind de jeugd van nu vooral veel klagen, maar wel lekker in het systeem blijven hangen. Ga de straat op, kraak een huis, fabriceer je eigen meth, fuck die poppenkast die ingehuurd is om het volk de macht te ontnemen ten bate van mensen met te veel geld.

Maar dat is mijn mening. Die hele ban op RC's is werkelijk een tragikomedie, daar is al genoeg goeds over gezegd hier en heb ik verder niks aan toe te voegen. Ik bel Mo wel om mij te voorzien van mijn medicijnen.
 

Paranoize.

Badass junkie
Dit heeft te maken met hoe wetsvorming tot stand komt. Bij een (nieuwe) wet moet een zekere doelmatigheid en effectiviteit zijn. Hierop worden wetten ook getoetst door o.a. de eerste Kamer. De RvS heeft voor deze wet al meerdere 'waarschuwingen' gegeven op dit gebied, o.a. omdat ze vonden dat er een te grote groep werd verboden waardoor er te veel uitzonderingen (voor bijvoorbeeld medicijnen) moeten worden gemaakt. Door deze adviezen zijn de wet en de argumentatie ook weer aangepast. Uiteindelijk zijn deze stofgroepen gekozen omdat ze - volgens de ministeries - het meest effectief en doelmatig bijdragen aan de doelen. Die doelen zijn dan weer respectievelijk:
- het beschermen van de volksgezondheid
- het beschermen van de openbare orde
- het meewegen van de Europese context


Wat een mooie vraag❤️

Ik was persoonlijk ook al langer benieuwd naar het “hoe dan wel” perpectief van @Neo-Shulginist.



Ik denk hier wel echt een beetje anders over dan Neo - zoals eerder ook al duidelijk werd. Ik denk dat instrumenten als burgerberaden, referenda of andere vormen van participatie helemaal niet per se bijdragen aan betere besluitvorming of minder "wantrouwende" burgers. Dit blijkt ook uit veel onderzoek. Kijk bijvoorbeel maar naar het vertrouwen in Zwitserland, waar inwoners véél meer te zeggen hebben en waar een directe democratie is, ivht Nederland:
Bekijk bijlage 56689

Dat is dus (helaas) helemaal niet zo veel hoger. Volgens mij zijn er andere manieren om hier aan te werken. Daarbij denk ik OOK dat een directere vorm van democratie heel interessant is, maar niet voor "deze doelen".

Daarentegen denk ik absoluut dat het helpt om (lokale) politici aan te schrijven. Heilig van overtuigd zelfs. Maar, in je eentje kost dit gewoon nog meer tijd en effort... Daarom denk ik dat collectieve actie een betere manier is. Ook dat gaat niet over 1 dag ijs, maar het versnelt wel het creëren van momentum en urgentie e.d. Hier zijn door de eeuwen heen ook heel veel succesvolle voorbeelden van!
Ook het voorbeeld van XR. Ik vind dus dat ze HEEL effectief zijn. Het is een piepjonge organisatie he, zeker in NL. Het verschil in aantal mensen dat op de A12 stond toen ze deze voor de eerste keer bezette, en het aantal dat afgelopen zomer daar stond is enorm. En: het heeft wel degelijk iets opgeleverd m.b.t. fossiele subsidies! Daarnaast is dit nog een 'complexere' vorm van collectieve actie, omdat er burgerlijke ongehoorzaamheid bij komt kijken. Dat is iets waar niet extreem veel mensen zich toe geroepen voelen...
Maar 1 ding wat (volgens mij) momentum én collectieve actie echt volledig onderuit haalt: cynisme. Dooddoener to the max imho.

Als laatste wil ik echt toevoegen: Begin klein!!!!! Voor momentum en maatschappelijke veranderingen hebben we een aanzienlijk deel van de maatschappij nodig (overigens: geen meerderheid zoals vaak gedacht wordt). Dus begin bij je eigen omgeving. Vroeger hield ik me heel erg in 'om de lieve vrede te bewaren' of ongemakkelijke situaties te voorkomen, maar inmiddels grijp ik elke kans aan om me uit te spreken voor wat ik belangrijk vind. Dus ik heb het vaak over het drugsbeleid, maar ook racisme, diversiteit en inclusie, feminisme, etc. met mijn vrienden of familie! En roep die mensen ook weer op er met anderen over te praten. Vergeet de kracht niet van het “rimpel” effect.


hehehehehehe😂
Ze zijn hier al 10 jaar lang mee bezig 😂

Mag tijd worden dat het er eens doorheen komt
 
  • Wow
Waarderingen: ljuv

JeetjeMineetje

Bewuste gebruiker
Dit speelt door m’n hoofd. Ik ben iemand die weinig vertrouwen heeft in politiek en politici (op een enkeling na) en ik gebruik dan ook allerlei berichten die mij goed uitkomen om dat standpunt verder te verstevigen.

Maar hoe krijgen we dit democratischer voor elkaar?
Moet ik nou echt in de pen klimmen als eenling, als onbelangrijke burger en een brief schrijven naar een kamerlid of ambtenaar?
Werkt dat echt zo?
Stigmatisering zit zo diep, hoe krijgen we dit ooit democratischer?
Ik vraag me af of democratisch wel juist is. Politieke standpunten wijzigen nauwelijks op dit punt.
Wetenschappers worden stelselmatig genegeerd. Alles is politiek.
Het doel wordt niet bereikt, weten we al.
En over een paar jaar gaan ze zelf evalueren, dat is ook lachwekkend. Want ze snappen er geen kloot van en lullen alles recht wat krom is.
Een mooi verhaal. Ik weet nu al dat ze over een paar jaar zeggen dat het stofgroepenverbod alleen maar winnaars kent, het is een van de grootste successen uit de historie. Wedje doen?

Maak ik me nou druk?
Ben het ook helemaal met je eens.
Weet je: Al een tijd je zit ik al met het idee dat forumleden die hierin geïnteresseerd zijn elkaar fysiek eens moeten treffen om het hier specifiek met elkaar over te hebben.
Want de huidige aanpak werkt gewoon niet. Vanuit de politiek/overheid niet, en ook niet van de consumenten.
Dan doel ik bijvoorbeeld op de amateuristische aanpak van normaaloverdrugs.nl. Mooi gemaakte website natuurlijk maar communicatief erg zwak. Sorry als bepaalde mensen dit misschien niet willen horen. Idem over de website 'High Humans'.
Dit kan echt beter.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik was persoonlijk ook al langer benieuwd naar het “hoe dan wel” perpectief van @Neo-Shulginist.
Eindelijk iemand die het vraagt! :grin:🥳

Ik denk dat het heel belangrijk is om naar elk middel apart te kijken, wat daar de risico's en belangenafwegingen zijn. Ook even een duidelijke kanttekening: in deze aanbevelingen ga ik uit van de huidige samenleving en de huidige liberaal-democratische rechtstaat. Er zijn heel andere samenlevingsvormen denkbaar, maar dan wordt het een te abstracte discussie. De onderstaande aanbevelingen zijn gebaseerd op praktijkvoorbeelden die goed werken in Nederland en het buitenland, en wat rapportages van bijvoorbeeld Transform (Zie hun rapport The Blueprint for Regulation).

Om het wat makkelijker te maken zal ik ingaan op verschillende groepen middelen en beleidsmodellen die erbij passen.

Vrij verkrijgbaar - grotendeels ongereguleerd - Koffie / natuurlijk voorkomende planten / thuisteelt cannabis
De eerste klasse van middelen is grotendeels ongereguleerd. Dat kan twee redenen hebben: sommige middelen zijn gewoon niet zo gevaarlijk en hebben rituelen die zo sterk ingebakken zijn in de cultuur dat verdere regelgeving simpelweg niet nodig is (en de zaken zelfs erger kan maken). Een andere reden kan zijn omdat de middelen eigenlijk niet weg te krijgen zijn uit de handen van burgers. Dan kan je als overheid wel willen dat de situatie anders is, maar machtsmiddelen gebruiken om de situatie te veranderen maakt de boel alleen maar erger (voor een onderbouwing, zie Snyder (2006). Does lootable wealth breed disorder? A political economy of extraction framework, Comparative Political Studies 39( 8 ), https://doi.org/10.1177/0010414006288724 ).

De vrije verkrijgbaarheid geldt daarbij niet per se voor handelaren. Maar denk een beetje aan het smartshopmodel (hoewel dat op sommige punten wat mij betreft nog wel wat meer regulering mag hebben). Ik vind ook dat alle reclames op psychoactieve stoffen verboden zouden moeten zijn, en het liefst zijn verkooppunten non-profits (want een winstprikkel om mensen verslaafd te maken vind ik niet een heel handig idee voor een samenleving). Het voordeel van non-profits is ook dat je kunt eisen dat de opbrengsten terugvloeien naar de (verslavings)zorg, en voorlichting. Zo wordt de samenleving niet opgezadeld met

Smartshopmodel - licht gereguleerd - psychoactieve planten, tabak, alcohol
Ik denk dat de smartshops zoals we die hebben grotendeels goed werken voor middelen zoals kratom, kanna of truffels. Wel zou ik bij truffels een wachtdag aanbevelen, zodat mensen een bedenktijd van 24 uur hebben. Ook zou ik sector (zelf-)regulatie bevorderen door richtlijnen op te stellen voor voorlichting, zoals verplichte trainingen voor personeel en flyers en front-of-pack-labelling die in samenwerking met deskundigen zijn opgesteld (het Trimbos-instituut en Stichting Vakbekwaamheid Cannabis Keten doen nu al dat soort werkzaamheden). Daarnaast denk ik dat het belangrijk is dat gemeenten plekken aanwijzen voor smartshops. Want de situatie zoals die zich nu voordoet in Amsterdam vind ik toch ook wel onwenselijk: dat er allerlei dronken toeristen in een impulsieve bui paddo's gaan kopen in smartshops.

Overigens vind ik dat alcohol ook onder het smartshopmodel zou moeten vallen. Dat middel is enerzijds zo makkelijk zelf te maken en zo ingebakken in de cultuur dat strenge regelgeving onwenselijk is, maar anderzijds zijn de gezondheids- en verslavingsrisico's behoorlijk. Daarom vind ik dat alcohol niet in de supermarkt verkocht zou mogen worden. Blikjes bier bij de snackbar ben ik ook tegen.

Wat betreft tabak is het belangrijk dat het verkocht wordt in aparte winkels. De tabakszaken die we nu hebben fungeren al best aardig. Behalve dan dat er daar nog onvoldoende expertise is om mensen te helpen met stoppen. Er zou dus meer regulatie in die sector moeten komen middels trainingen voor personeel, en de aanwezigheid van hulpmiddelen bij het stoppen met roken. Je zou wat mij betreft ook verplicht mogen stellen dat tabakszaken mensen informeren over de mogelijkheden die er zijn om te stoppen met roken. De maatregelen die de afgelopen jaren zijn ingevoerd vind ik ook een goed idee: bruine verpakkingen met allerlei waarschuwingen en schappen die onttrokken zijn van het zicht om marketingpraktijken tegen te gaan.

Festivalmodel - gereguleerd gebruik - afhankelijk van de subcultuur kan dat alcohol, stimulanten, psychedelica, cannabis, of dissociatieven zijn
Als er drugs verkrijgbaar zijn, dan moeten er ook plekken zijn waar die gebruikt kunnen worden. Zulke plekken zijn er al: festivals. Het probleem is alleen dat beleidsmakers doorgaans eisen dat die een zero tolerancebeleid voeren. Dat is zonde, want juist festivals kunnen een rol spelen in het bevorderen van harm-reduction. Zo is er een Eerste Hulp aanwezig voor als mensen zich beroerd voelen, en beveiliging voor als mensen agressief worden. Verder moet een festival ervoor zorgen dat het evenement niet zorgt voor overlast. Wat natuurlijk ideaal is om overlast door drugsgebruik te voorkomen. Daarnaast kan je bij de toegangspoorten van een festival de leeftijd controleren, waardoor minderjarigen niet onbedoeld in aanraking komen met middelengebruik.
Het is wel belangrijk om je te realiseren dat elke subcultuur zijn eigen middelengebruik heeft. Aangezien elk middel een eigen aanpak nodig heeft, zal de aanpak ook per festival verschillen. Maar de basis is overal hetzelf: drugsgebruik onttrekken van de openbare orde, leeftijdsgrens hanteren, veiligheid bevorderen, medische hulpverlening verzekeren, en overlast tegengaan. Er is nog wat discussie over drugs testen op festival; ik ben daar geen voorstander van. Maar belangrijker: in mijn ideale drugsbeleid zou drugs testen eigenlijk niet of nauwelijks nodig zijn omdat het beleid wordt afgestemd op de behoeften van burgers (en niet de neerknuppeldrang van politieagenten). Zorgvuldig geproduceerde middelen zouden dan de norm worden.

Een mooi voorbeeld van zo'n festivalmodel is Psy-Fi en psychedelica. Het hele festival is ingericht om de omgeving prettig te maken voor trippende mensen: veel natuur, wat rustige plekjes, mooie kunst, een magical garden, Psy Care aanwezig met deskundige mensen die weten hoe je bad trips kunt behandelen, en zelfs een smartshop die gereguleerde truffels verkoopt. LSD zou wat mij betreft ook verkocht mogen worden op een dergelijk festival - mits er een wachtdag wordt geïntroduceerd waarbij mensen die de drug van te voren bestellen voorzien worden van voorlichtingsmateriaal over de effecten en risico's. Dit om te voorkomen dat mensen die onder invloed zijn besluiten dat ze er ook wel even psychedelica bij willen proberen. Psy-Fi duurt ook een week, dus die wachtdag is geen probleem. Mocht dat voor andere festivals wel een probleem zijn, verzorg dan een (privacyvriendelijk) online bestelsysteem.

Social club model - Gereguleerde winkels met eigen gebruikersruimten - cannabis, lachgas, dissociatieven
Middelen die een wat hoger risico op verslaving hebben, maar verder beperkte gezondheidsrisico's, kunnen wat mij betreft het best in social clubs verstrekt worden. Zo was ik een tijd terug in Barcelona in een cannabis social club, en ik was gelijk fan. Voordat je bij de social club naar binnen mocht waren er wat drempels opgeworpen. Allereerst was de ingang van de club niet herkenbaar vanaf de straat. Je moest echt weten dat die er zat en voordat je naar binnen mocht moest je aanbellen. Bij binnenkomst moet je óf je lidmaatschapskaart laten zien, of je laten registreren. Op de pas kan je dan een tegoed zetten waarvoor je drinken, eten en drugs kan kopen in de club. Die drugs moet je in de gebruikersruimte van de club gebruiken en de middelen mogen niet mee naar buiten. Daarnaast kun je nog nadenken over aanvullende regels voor gebruik. Zo zou je in een lachgas-lounge een maximum aantal ballonnen kunnen voorschrijven om te voorkomen dat mensen last krijgen van zenuwschade. Het is wel belangrijk dat er bij zulke besluiten een afweging wordt gemaakt tussen de behoeftes van gebruikers en het bevorderen van de gezondheid. Je kunt mensen niet dwingen om zich gezond te gedragen, en als je het wel probeert dan gaat dat geheid leiden tot problemen met de handhaving (zie het doorgeschoten Australische drugsbeleid).

In de cannabis social club waar ik was hadden ze echt een superchille lounge ingericht waar je lekker kon zitten, waar allerlei vaporizers en bongs aanwezig waren die je gratis kon gebruiken, er stond een rustig muziekje op, er stonden spelletjes en spelcomputers. Er was internet en je mocht er zelfs werken als je zou willen. Het is dus ook een plek waar je zin hebt om even te gaan zitten, of om met mensen te gaan chillen. Dat de doelgroep het fijne plekken vindt is belangrijk, want als de social clubs niet aantrekkelijk zijn voor de doelgroep dan komen ze niet en heb je er geen grip meer op als beleidsmaker.

Wat nog wel belangrijk is bij het social club model is: hoe wordt de productie geregeld?
Ik denk dat het belangrijk is om de productie van de middelen streng te reguleren. Dat betekent hoge productiestandaarden in aparte faciliteiten. Je zou zelfs kunnen denken aan standaarden zoals die nu gelden in de farmaceutische industrie. Hoewel je (bijvoorbeeld in het geval van cannabis) wel moet opletten dat je het product niet onaantrekkelijker maakt voor consumenten. Bij Bedrocan behandelen ze de wiet bijvoorbeeld op zo'n manier dat er bijna geen smaak meer aan zit. Dan weet je zeker dat er geen micro-organismen in zitten. Maar lekker is anders.
Een cannabis-activist heb ik een keer een heel mooie uitspraak horen doen. Die zei dat je de productiecapaciteit kan linken aan het aantal afnemers in de coffeeshop (in dit geval de social club). Stel een social club heeft 1000 leden. Dan mag die social club meebeslissen over wat er dan geproduceerd wordt voor die 1000 leden. Je kunt er dan ook aan denken dat er speciale commissies worden opgericht bestaande uit leden, bestuur, deskundigen, en producenten, die dan samen bedenken hoe de aangeboden producten geoptimaliseerd kunnen worden. Die aanbeveling zou ik overnemen.

Apothekersmodel - Streng gereguleerde winkels (eventueel met Medische Suppletie Unit) - MDMA, speed, cocaïne, heroïne
Hoe Nederland de verstrekking van heroïne heeft geregeld is wat mij betreft echt top. Daar is heel goed gekeken naar de risico's van heroïne, de behoeften van gebruikers, en adviezen van deskundigen hoe je risico's van dat gebruik het best kunt beheersen. De heroïne wordt farmaceutisch geproduceerd, is alleen verkrijgbaar op basis van een recept, en mag alleen in een gebruikersruimte geconsumeerd worden onder toezicht van verpleegkundigen (vanwege de kans op een overdosis).

MDMA, speed en cocaïne zouden wat mij betreft wat losser gereguleerd kunnen worden. Daarvoor zou je een soort mengvorm tussen smartshops en het apothekermodel kunnen nemen. Een voorbeeld was vorig jaar zomer in Utrecht te zien. Daar had Poppi een pop-up museum waar je namaak xtc-pillen kon krijgen in een apotheek, netjes verpakt in een doosje met bijsluiter en aangereikt door deskundig personeel. De risico's van MDMA, speed en cocaïne lopen uiteen, waardoor je per middel apart moet kijken hoe je het best aansluit bij de behoeften van de gebruiker. Zo is er discussie over of je een drugsbewijs moet introduceren, wat je alleen krijgt als je een kennistoets naar behoren hebt afgelegd. Ook kun je discussiëren of de XTC- en cocaïne-winkels toegang moeten hebben tot iemands medisch dossier (bijvoorbeeld om interacties met medicatie te checken en/of adequaat te adviseren in het geval van gediagnoticeerde aandoeningen zoals hartklachten). Wat mij betreft moet je daarbij ook weer de balans zoeken tussen de winkel aantrekkelijk houden voor gebruikers, en de gezondheid van gebruikers. Dus zo streng als nodig, maar aantrekkelijk genoeg voor de gebruiker.

Zie:


Verenigingsmodel - Productie en gebruik in besloten setting - nieuwe psycoactieve stoffen / ayahuasca
Het bovenstaande is allemaal gebaseerd op praktijkvoorbeelden die al goed werken. Maar ik zal hier nog een laatste categorie introduceren die wat mij betreft nodig is om adequaat nieuwe psychoactieve stoffen te reguleren. Daarbij heb ik me laten inspireren door Alexander Shulgin, zijn boeken PIHKAL en TIHKAL, en hoe hij die middelen uittestte met een groep bekenden. Dat lijkt me een goede manier om Nieuwe Psychoactieve Stoffen te reguleren.
Het idee is dat een groepje mensen een vereniging kan starten die als doel heeft om nieuwe psychoactieve stoffen te produceren. Daarbij hebben ze dan een clubhuis nodig, en een productiefaciliteit. De vereniging mag dan zelf de stoffen produceren, maar moet dat wel doen volgens adequate standaarden zoals die nu bijvoorbeeld al zijn vastgelegd in de Wet Voorkoming Misbruik Chemicaliën en milieuwetgeving. De vereniging moet dan bijvoorbeeld ontheffingen aanvragen voor precursors en het deponeren van chemicaliën bij een gespecialiseerde afvalverwerker.
Het voordeel van een vereniging is dat het bestuur in kleine groep democratisch verkozen wordt door leden, dat de leden tijdens de ledenvergadering het bestuur ter verantwoording kan roepen, en dat er geen winstoogmerk is. Je kunt er nog aan denken of je een maximum aantal leden wil opleggen aan NPS-verenigingen. Dat zal misschien nodig zijn om te voorkomen dat een enkele vereniging een te grote invloed krijgt op leden of drugsgebruik in het algemeen. Mocht een nieuw uitgevonden middel heel populair worden, dan kun je dat goed signaleren via de verenigingen, en dan kun je eventueel politiek besluiten dat het nieuwe middel moet worden geschaard onder het apothekers-, social club, festival- of smartshopmodel.

Het verenigingsmodel is ook prima geschikt om gebruik van middelen zoals ayahuasca te reguleren. Wat dat betreft kun je de santo daime kerk als voorbeeld nemen. Dat werkte eigenlijk prima daar. Ze hebben dertig jaar ayahuasca gemaakt en verstrekt en naar eigen zeggen zijn er in die tijd geen ernstige incidenten geweest. Jammer dat de wetgever daar een einde aan heeft gemaakt. Sowieso vond ik daar de belangenafweging scheef: het gevaar van ayahuasca werd zwaar overschat terwijl het recht op vrijheid van religie (als mensenrecht en grondrecht) wel heel makkelijk aan de kant geschoven werd.

Aanvullend beleid om beter onderscheid te maken tussen gebruikers en dealers
Dat Nederland onderscheid maakt tussen gebruik (niet strafbaar) en handel (wel strafbaar) vind ik in de basis een goed idee. Alleen hoe er onderscheid gemaakt wordt tussen gebruikers en handelaren is nogal arbitrair, en leidt tot problemen (zie nieuwsberichten over mensen die uit hun huis worden gezet vanwege de Wet Damocles).
Dit probleem kan wat mij betreft vrij simpel worden opgelost door de bewijslast weer bij het Openbaar Ministerie (OM) te leggen. Als zij iemand willen veroordelen voor drugshandel, bewijs dan dat er sprake is van handel. Dat betekent dat er bewijs van transactie moet zijn. Je kunt daarnaast regels opstellen voor het tegengaan van drugsbezit: dat grote hoeveelheden in beslag worden genomen bijvoorbeeld. Maar dit Beleid Op Speed waarbij Een Pil Te Veel gelijk een crimineel maakt, dat is echt compleet doorgeschoten. Sowieso zouden clandestiene drugsdealers veel minder vaak voorkomen als je bovenstaande aanbevelingen zou doorvoeren, waardoor er meer capaciteit bij justitie is om echt belangrijke zaken op te pakken.
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Eindelijk iemand die het vraagt! :grin:🥳

Ik denk dat het heel belangrijk is om naar elk middel apart te kijken, wat daar de risico's en belangenafwegingen zijn. Ook even een duidelijke kanttekening: in deze aanbevelingen ga ik uit van de huidige samenleving en de huidige liberaal-democratische rechtstaat. Er zijn heel andere samenlevingsvormen denkbaar, maar dan wordt het een te abstracte discussie. De onderstaande aanbevelingen zijn gebaseerd op praktijkvoorbeelden die goed werken in Nederland en het buitenland, en wat rapportages van bijvoorbeeld Transform (Zie hun rapport The Blueprint for Regulation).

Om het wat makkelijker te maken zal ik ingaan op verschillende groepen middelen en beleidsmodellen die erbij passen.

Vrij verkrijgbaar - grotendeels ongereguleerd - Koffie / natuurlijk voorkomende planten / thuisteelt cannabis
De eerste klasse van middelen is grotendeels ongereguleerd. Dat kan twee redenen hebben: sommige middelen zijn gewoon niet zo gevaarlijk en hebben rituelen die zo sterk ingebakken zijn in de cultuur dat verdere regelgeving simpelweg niet nodig is (en de zaken zelfs erger kan maken). Een andere reden kan zijn omdat de middelen eigenlijk niet weg te krijgen zijn uit de handen van burgers. Dan kan je als overheid wel willen dat de situatie anders is, maar machtsmiddelen gebruiken om de situatie te veranderen maakt de boel alleen maar erger (voor een onderbouwing, zie Snyder (2006). Does lootable wealth breed disorder? A political economy of extraction framework, Comparative Political Studies 39(:sunglasses:, https://doi.org/10.1177/0010414006288724 ).

De vrije verkrijgbaarheid geldt daarbij niet per se voor handelaren. Maar denk een beetje aan het smartshopmodel (hoewel dat op sommige punten wat mij betreft nog wel wat meer regulering mag hebben). Ik vind ook dat alle reclames op psychoactieve stoffen verboden zouden moeten zijn, en het liefst zijn verkooppunten non-profits (want een winstprikkel om mensen verslaafd te maken vind ik niet een heel handig idee voor een samenleving). Het voordeel van non-profits is ook dat je kunt eisen dat de opbrengsten terugvloeien naar de (verslavings)zorg, en voorlichting. Zo wordt de samenleving niet opgezadeld met

Smartshopmodel - licht gereguleerd - psychoactieve planten, tabak, alcohol
Ik denk dat de smartshops zoals we die hebben grotendeels goed werken voor middelen zoals kratom, kanna of truffels. Wel zou ik bij truffels een wachtdag aanbevelen, zodat mensen een bedenktijd van 24 uur hebben. Ook zou ik sector (zelf-)regulatie bevorderen door richtlijnen op te stellen voor voorlichting, zoals verplichte trainingen voor personeel en flyers en front-of-pack-labelling die in samenwerking met deskundigen zijn opgesteld (het Trimbos-instituut en Stichting Vakbekwaamheid Cannabis Keten doen nu al dat soort werkzaamheden). Daarnaast denk ik dat het belangrijk is dat gemeenten plekken aanwijzen voor smartshops. Want de situatie zoals die zich nu voordoet in Amsterdam vind ik toch ook wel onwenselijk: dat er allerlei dronken toeristen in een impulsieve bui paddo's gaan kopen in smartshops.

Overigens vind ik dat alcohol ook onder het smartshopmodel zou moeten vallen. Dat middel is enerzijds zo makkelijk zelf te maken en zo ingebakken in de cultuur dat strenge regelgeving onwenselijk is, maar anderzijds zijn de gezondheids- en verslavingsrisico's behoorlijk. Daarom vind ik dat alcohol niet in de supermarkt verkocht zou mogen worden. Blikjes bier bij de snackbar ben ik ook tegen.

Wat betreft tabak is het belangrijk dat het verkocht wordt in aparte winkels. De tabakszaken die we nu hebben fungeren al best aardig. Behalve dan dat er daar nog onvoldoende expertise is om mensen te helpen met stoppen. Er zou dus meer regulatie in die sector moeten komen middels trainingen voor personeel, en de aanwezigheid van hulpmiddelen bij het stoppen met roken. Je zou wat mij betreft ook verplicht mogen stellen dat tabakszaken mensen informeren over de mogelijkheden die er zijn om te stoppen met roken. De maatregelen die de afgelopen jaren zijn ingevoerd vind ik ook een goed idee: bruine verpakkingen met allerlei waarschuwingen en schappen die onttrokken zijn van het zicht om marketingpraktijken tegen te gaan.

Festivalmodel - gereguleerd gebruik - afhankelijk van de subcultuur kan dat alcohol, stimulanten, psychedelica, cannabis, of dissociatieven zijn
Als er drugs verkrijgbaar zijn, dan moeten er ook plekken zijn waar die gebruikt kunnen worden. Zulke plekken zijn er al: festivals. Het probleem is alleen dat beleidsmakers doorgaans eisen dat die een zero tolerancebeleid voeren. Dat is zonde, want juist festivals kunnen een rol spelen in het bevorderen van harm-reduction. Zo is er een Eerste Hulp aanwezig voor als mensen zich beroerd voelen, en beveiliging voor als mensen agressief worden. Verder moet een festival ervoor zorgen dat het evenement niet zorgt voor overlast. Wat natuurlijk ideaal is om overlast door drugsgebruik te voorkomen. Daarnaast kan je bij de toegangspoorten van een festival de leeftijd controleren, waardoor minderjarigen niet onbedoeld in aanraking komen met middelengebruik.
Het is wel belangrijk om je te realiseren dat elke subcultuur zijn eigen middelengebruik heeft. Aangezien elk middel een eigen aanpak nodig heeft, zal de aanpak ook per festival verschillen. Maar de basis is overal hetzelf: drugsgebruik onttrekken van de openbare orde, leeftijdsgrens hanteren, veiligheid bevorderen, medische hulpverlening verzekeren, en overlast tegengaan. Er is nog wat discussie over drugs testen op festival; ik ben daar geen voorstander van. Maar belangrijker: in mijn ideale drugsbeleid zou drugs testen eigenlijk niet of nauwelijks nodig zijn omdat het beleid wordt afgestemd op de behoeften van burgers (en niet de neerknuppeldrang van politieagenten).

Een mooi voorbeeld van zo'n festivalmodel is Psy-Fi en psychedelica. Het hele festival is ingericht om de omgeving prettig te maken voor trippende mensen: veel natuur, wat rustige plekjes, mooie kunst, een magical garden, Psy Care aanwezig met deskundige mensen die weten hoe je bad trips kunt behandelen, en zelfs een smartshop die gereguleerde truffels verkoopt. LSD zou wat mij betreft ook verkocht mogen worden op een dergelijk festival - mits er een wachtdag wordt geïntroduceerd waarbij mensen die de drug van te voren bestellen voorzien worden van voorlichtingsmateriaal over de effecten en risico's. Dit om te voorkomen dat mensen die onder invloed zijn besluiten dat ze er ook wel even psychedelica bij willen proberen. Psy-Fi duurt ook een week, dus die wachtdag is geen probleem. Mocht dat voor andere festivals wel een probleem zijn, verzorg dat een (privacyvriendelijk) online bestelsysteem.

Social club model - Gereguleerde winkels met eigen gebruikersruimten - cannabis, lachgas, dissociatieven
Middelen die een wat hoger risico op verslaving hebben, maar verder beperkte gezondheidsrisico's, kunnen wat mij betreft het best in social clubs verstrekt worden. Zo was ik een tijd terug in Barcelona in een cannabis social club, en ik was gelijk fan. Voordat je bij de social club naar binnen mocht waren er wat drempels opgeworpen. Allereerst was de ingang van de club niet herkenbaar vanaf de straat. Je moest echt weten dat die er zat en voordat je naar binnen mocht moest je aanbellen. Bij binnenkomst moet je óf je lidmaatschapskaart laten zien, of je laten registreren. Op de pas kan je dan een tegoed zetten waarvoor je drinken, eten en drugs kan kopen in de club. Die drugs moet je dan daar in de gebruikersruimte van de club gebruiken en mogen niet mee naar buiten. Daarnaast kun je nog nadenken over aanvullende regels voor gebruik. Zo zou je in een lachgas-lounge een maximum aantal ballonnen kunnen voorschrijven om te voorkomen dat mensen last krijgen van zenuwschade. Het is wel belangrijk dat er bij zulke besluiten een afweging wordt gemaakt tussen de behoeftes van gebruikers en het bevorderen van de gezondheid. Je kunt mensen niet dwingen om zich gezond te gedragen, en als je het wel probeert dan gaat dat geheid leiden tot problemen met de handhaving (zie het doorgeschoten Australische drugsbeleid).

In de cannabis social club waar ik was hadden ze echt een superchille lounge ingericht waar je lekker kon zitten, waar allerlei vaporizers en bongs aanwezig waren die je gratis kon gebruiken, er stond een rustig muziekje op, er stonden spelletjes en spelcomputers. Er was internet en je mocht er zelfs werken als je zou willen. Het is dus ook een plek waar je zin hebt om even te gaan zitten, of om met mensen te gaan chillen. Dit is belangrijk, want als de social clubs niet aantrekkelijk zijn voor de doelgroep dan komen ze niet en heb je er geen grip meer op als beleidsmaker.

Wat nog wel belangrijk is bij het social club model is: hoe wordt de productie geregeld?
Ik denk dat het belangrijk is om de productie van de middelen streng te reguleren. Dat betekent hoge productiestandaarden in aparte faciliteiten. Je zou zelfs kunnen denken aan standaarden zoals die nu gelden in de farmaceutische industrie. Hoewel je (bijvoorbeeld in het geval van cannabis) wel moet opletten dat je het product niet onaantrekkelijker maakt voor consumenten. Bij Bedrocan behandelen ze de wiet bijvoorbeeld op zo'n manier dat er bijna geen smaak meer aan zit. Dan weet je zeker dat er geen micro-organismen in zitten. Maar lekker is anders.
Een cannabis-activist heb ik een keer een heel mooie uitspraak horen doen. Die zei dat je de productiecapaciteit kan linken aan het aantal afnemers in de coffeeshop (in dit geval de social club). Stel een social club heeft 1000 leden. Dan mag die social club meebeslissen over wat er dan geproduceerd wordt voor die 1000 leden. Je kunt er dan ook aan denken dat er speciale commissies worden opgericht bestaande uit leden, bestuur, deskundigen, en producenten, die dan samen bedenken hoe de aangeboden producten geoptimaliseerd kunnen worden. Die aanbeveling zou ik overnemen.

Apothekersmodel - Streng gereguleerde winkels (eventueel met Medische Suppletie Unit) - MDMA, speed, cocaïne, heroïne
Hoe Nederland de verstrekking van heroïne heeft geregeld is wat mij betreft echt top. Daar is heel goed gekeken naar de risico's van heroïne, de behoeften van gebruikers, en adviezen van deskundigen hoe je risico's van dat gebruik het best kunt beheersen. De heroïne wordt farmaceutisch geproduceerd, is alleen verkrijgbaar op basis van een recept, en mag alleen in een gebruikersruimte geconsumeerd worden onder toezicht van verpleegkundigen (vanwege de kans op een overdosis).

MDMA, speed en cocaïne zouden wat mij betreft wat losser gereguleerd kunnen worden. Daarvoor zou je een soort mengvorm tussen smartshops en het apothekermodel kunnen nemen. Een voorbeeld was vorig jaar zomer in Utrecht te zien. Daar had Poppi een pop-up museum waar je namaak xtc-pillen kon krijgen in een apotheek, netjes verpakt in een doosje met bijsluiter en aangereikt door deskundig personeel. De risico's van MDMA, speed en cocaïne lopen uiteen, waardoor je per middel apart moet kijken hoe je het best aansluit bij de behoeften van de gebruiker. Zo is er discussie over of je een drugsbewijs moet introduceren, wat je alleen krijgt als je een kennistoets naar behoren hebt afgelegd. Ook kun je discussiëren of de XTC- en cocaïne-winkels toegang moeten hebben tot iemands medisch dossier (bijvoorbeeld om interacties met medicatie te checken en/of adequaat te adviseren in het geval van gediagnoticeerde aandoeningen zoals hartklachten). Wat mij betreft moet je daarbij ook weer de balans zoeken tussen de winkel aantrekkelijk houden voor gebruikers, en de gezondheid van gebruikers. Dus zo streng als nodig, maar aantrekkelijk genoeg voor de gebruiker.

Zie:


Verenigingsmodel - Productie en gebruik in besloten setting - nieuwe psycoactieve stoffen / ayahuasca
Het bovenstaande is allemaal gebaseerd op praktijkvoorbeelden die al goed werken. Maar ik zal hier nog een laatste categorie introduceren die wat mij betreft nodig is om adequaat nieuwe psychoactieve stoffen te reguleren. Daarbij heb ik me laten inspireren door Alexander Shulgin, zijn boeken PIHKAL en TIHKAL, en hoe hij die middelen uittestte met een groep bekenden. Dat lijkt me een goede manier om Nieuwe Psychoactieve Stoffen te reguleren.
Het idee is dat een groepje mensen een vereniging kan starten die als doel heeft om nieuwe psychoactieve stoffen te produceren. Daarbij hebben ze dan een clubhuis nodig, en een productiefaciliteit. De vereniging mag dan zelf de stoffen produceren, maar moet dat wel doen volgens adequate standaarden zoals die nu bijvoorbeeld al zijn vastgelegd in de Wet Voorkoming Misbruik Chemicaliën en milieuwetgeving. De vereniging moet dan bijvoorbeeld ontheffingen aanvragen voor precursors en het deponeren van chemicaliën bij een gespecialiseerde afvalverwerker.
Het voordeel van een vereniging is dat het bestuur in kleine groep democratisch verkozen wordt door leden, dat de leden tijdens de ledenvergadering het bestuur ter verantwoording kan roepen, en dat er geen winstoogmerk is. Je kunt er nog aan denken of je een maximum aantal leden wil opleggen aan NPS-verenigingen. Dat zal misschien nodig zijn om te voorkomen dat een enkele vereniging een te grote invloed krijgt op leden of drugsgebruik in het algemeen. Mocht een nieuw uitgevonden middel heel populair worden, dan kun je dat goed signaleren via de verenigingen, en dan kun je eventueel politiek besluiten dat het nieuwe middel moet worden geschaard onder het apothekers-, social club, festival- of smartshopmodel.

Het verenigingsmodel is ook prima geschikt om gebruik van middelen zoals ayahuasca te reguleren. Wat dat betreft kun je de santo daime kerk als voorbeeld nemen. Dat werkte eigenlijk prima daar. Ze hebben dertig jaar ayahuasca gemaakt en verstrekt en naar eigen zeggen zijn er in die tijd geen ernstige incidenten geweest. Jammer dat de wetgever daar een einde aan heeft gemaakt. Sowieso vond ik daar de belangenafweging scheef: het gevaar van ayahuasca werd zwaar overschat terwijl het recht op vrijheid van religie (als mensenrecht en grondrecht) wel heel makkelijk aan de kant geschoven werd.

Aanvullend beleid om beter onderscheid te maken tussen gebruikers en dealers
Dat Nederland onderscheid maakt tussen gebruik (niet strafbaar) en handel (wel strafbaar) vind ik in de basis een goed idee. Alleen hoe er onderscheid gemaakt wordt tussen gebruikers en handelaren is nogal arbitrair, en leidt tot problemen (zie nieuwsberichten over mensen die uit hun huis worden gezet vanwege de Wet Damocles).
Dit probleem kan wat mij betreft vrij simpel worden opgelost door de bewijslast weer bij het Openbaar Ministerie (OM) te leggen. Als zij iemand willen veroordelen voor drugshandel, bewijs dan dat er sprake is van handel. Dat betekent dat er bewijs van transactie moet zijn. Je kunt daarnaast regels opstellen voor het tegengaan van drugsbezit: dat grote hoeveelheden in beslag worden genomen bijvoorbeeld. Maar dit Beleid Op Speed waarbij Een Pil Te Veel gelijk een crimineel maakt, dat is echt compleet doorgeschoten. Sowieso zouden clandestiene drugsdealers veel minder vaak voorkomen als je bovenstaande aanbevelingen zou doorvoeren, waardoor er meer capaciteit bij justitie is om echt belangrijke zaken op te pakken.
Ik heb zo mijn best gedaan op deze post dat ik er maar een topic van heb gemaakt. Dit ook om te voorkomen dat er verschillende discussies door elkaar gevoerd gaan worden. Laten we hieronder vooral het nieuwe stofgroepenverbod blijven bespreken, en discussies over het ideale drugsbeleid verplaatsen naar het volgende topic:

 

Gelato43

Bewuste gebruiker
Ik denk zelf dat dit nog niet eens zo erg is, in meerdere landen zijn RC's al compleet verboden en lopen we naar mijn idee redelijk achter. Wel zou ik het jammer vinden als truffels met deze wet verboden zouden worden.

Ze zouden naar mijn mening ook beter mogen kijken naar bepaalde drugs voor therapie, een beetje wat Australië in eind juni vorig jaar heeft gedaan. Zou een grote stap zijn waar misschien de rest van de wereld dan ook meer naar zou gaan kijken.

Zou met het volgende kabinet jammer genoeg niet reëel zijn maar wel leuk om over na te denken.
 

MR_CHIP

Badass junkie
Ik denk zelf dat dit nog niet eens zo erg is, in meerdere landen zijn RC's al compleet verboden en lopen we naar mijn idee redelijk achter. Wel zou ik het jammer vinden als truffels met deze wet verboden zouden worden.

Ze zouden naar mijn mening ook beter mogen kijken naar bepaalde drugs voor therapie, een beetje wat Australië in eind juni vorig jaar heeft gedaan. Zou een grote stap zijn waar misschien de rest van de wereld dan ook meer naar zou gaan kijken.

Zou met het volgende kabinet jammer genoeg niet reëel zijn maar wel leuk om over na te denken.
dus als het in andere landen verboden is moet het hier ook maar
lekker de overheid alles laten bepalen voor de mens
lang leve de criminaliteit x1000
 

Casrus

DF-koning
Ben je gek!
Het was een relatief onbekende straatdichter, Cornelis Vaandrager, maar vooral gewoon een heel Rotterdamse uitdrukking. Theo en Thea pfff😜

Wie zegt hier dat ze het verzonnen hebben?

Maar woonde maar 1 1/2 jaar in Rotterdam...
 
Laatst bewerkt:
  • Like
Waarderingen: ljuv

Zeehond

Badass junkie
Als laatste wil ik echt toevoegen: Begin klein!!!!! Voor momentum en maatschappelijke veranderingen hebben we een aanzienlijk deel van de maatschappij nodig (overigens: geen meerderheid zoals vaak gedacht wordt). Dus begin bij je eigen omgeving. Vroeger hield ik me heel erg in 'om de lieve vrede te bewaren' of ongemakkelijke situaties te voorkomen, maar inmiddels grijp ik elke kans aan om me uit te spreken voor wat ik belangrijk vind. Dus ik heb het vaak over het drugsbeleid, maar ook racisme, diversiteit en inclusie, feminisme, etc. met mijn vrienden of familie! En roep die mensen ook weer op er met anderen over te praten. Vergeet de kracht niet van het “rimpel” effect.
Dank je wel voor je uitgebreide reactie.
Heel waardevol wat je hier schrijft en ik denk dat dit een goed punt is wat ik herken. Klein beginnen en de mensen om ons heen beter informeren. Zoals vrienden, kennissen, collega's en op alle plekken waar je met mensen in gesprek raakt over dit onderwerp. Dat kunnen we prima! Ik doe dat zelf ook, maar kies wel m’n momenten hiervoor.
Eigenlijk zou daar een soort handboek voor moeten zijn met relevante informatie en een historisch perspectief, maar misschien is zoiets er al.

De kracht van het 'rimpel' effect, mooi gezegd.
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan