---> Journalist zoekt Flakka-ervaringsdeskundigen

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik ben toevallig bij hem langsgeweest voor dit interview vandaag ipv deze cynische opmerkingen te plaatsen. Hij is zeer oprecht en niet wat je dacht te interpreteren.
Goed dat je constructief mee probeert te werken.

Voor mij is het al te laat inderdaad. Iets te vaak teleurgesteld door dit soort figuren en de organisaties waarvoor ze werken. Maar ik hoop met je mee dat mijn verwachtingen totaal onterecht waren.
 
Laatst bewerkt:

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
Het is vandaag gepubliceerd.




Betalend artikel:


Gratis artikel:

 
Laatst bewerkt:

FerdFatoehaus

Badass junkie
Het is vandaag gepubliceerd.


Bekijk bijlage 56829

Betalend artikel:


Gratisssss
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Het is vandaag gepubliceerd.


Bekijk bijlage 56829

Betalend artikel:

Okee, je had gelijk. Het is best een prima artikel geworden!

Bij deze ben ik dan ook mijn excuses verontschuldigd want kennelijk heb ik wel te zware verwachtingen geprojecteerd op Jeffrey. Die verwachtingen komen natuurlijk ergens vandaan, namelijk de gebruikelijke gang van zaken bij DPG media en soortgelijke media die constant drug scare stories publiceren. De naam 'flakka' in de oproep triggerde die hele hetze van ongecheckte, zwaar overdreven, en politiek gekleurde publicaties. Maar ik ben heel blij dat Jeffrey beter zijn best heeft gedaan dan veel van zijn collega's. Dus ik heb zijn intenties kennelijk verkeerd ingeschat.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik denk overigens dat we het er hier allemaal wel over eens zijn dat pyro's gewoon echt kut spul zijn. Korte rush, lange nastimulatie, veel bijwerkingen, heel verslavend. Verder dienen ze geen medische doeleinden en ondersteunt het niet de ontwikkeling van een subcultuur of een religie.

Middelen zoals a-PVP en a-PiHP lijken me dus uitermate geschikt om op een verboden lijst te plaatsen.
Mensen en bedrijven die zich zo gedragen als de rc-vendors in het voorbeeld mogen wat mij betreft ook zeker ter verantwoordig geroepen worden. Ik zal het nog wat aandikken: ik zou verwachten dat het drugsbeleid is bedoeld om mensen zoals zulke rc-vendors te straffen.

Maar (en ja sorry, er is bij mij altijd een maar :sweatsmile: ) deze middelen en de verkoop ervan zijn volledig tot stand gekomen volgens de logica van de liberale orde. Die liberale orde heeft bepaald dat klassieke middelen niet mogen, maar zet tegelijkertijd wel economische incentives bij innovatie in de chemische sector, ongeacht gezondheids- of milieuschade. Het zet een logica neer van 'vrije handel, tenzij (..)', waarbij ondernemers winst mogen maken en de behoeftes van grote groepen mensen verder negeren. Het is duidelijk dat veel mensen behoefte hebben aan roesmiddelen. Maar politiek worden die behoeftes miskend, wat leidt tot enorme maatschappelijke problemen. Want het lukt niet om roesmiddelen uit de wereld te bannen. En in de pogingen om totaalonthouding op te leggen worden er veel kansen gemist om de gevaren die er zijn te beheersen (en ja we hebben meer dan genoeg wetenschappelijke inzichten daarover).

Ik vind het dus jammer dat dit artikel (en andere artikelen) die politieke realiteit niet bespreekt. Elke keer worden persberichten van de politie gebruikt als actuele aanleiding om verhalen te maken die precies in het straatje van de politie passen. 'Kijk 's hoe verschrikkelijk drugs zijn! Daarom hebben jullie onze acties nodig om de maatschappij te beschermen tegen de gevaren.' Dat is allemaal leuk en aardig, zulke goed bedoelde waarschuwingen van de politie. Maar journalisten doen vaak alsof ze een democratische functie vervullen door onafhankelijke en maatschappelijk relevante informatie te publiceren, door feiten te checken, hoor en wederhoor te plegen, en een pluriforme berichtgeving na te streven. Ik heb het voor de zekerheid nog even gecheckt, en ik kan dus geen artikelen terugvinden die zijn geschreven op basis van een persbericht van de organisatie Transform, die nog niet zo lang geleden een boek uitbracht over hoe stimulanten zo veilig mogelijk gereguleerd kunnen worden. Hoezo wordt de politie niet gevraagd waarom ze liever een beleidsmodel aanhouden dat steeds maar ergere resultaten lijkt te veroorzaken?

Dus, opnieuw complimenten voor Jeffrey dat hij extra zijn best heeft gedaan met een goed resultaat. Maar ik zie nog meer dan genoeg kansen voor een follow-up. Voor het volgende artikel houd ik mezelf dus aanbevolen om eens te praten over verschillende bestuursmodellen voor drugs, en waarom de politie met haar discursieve macht op dit moment de grootste belemmering blijkt voor de veiligheid rondom middelengebruik.

Zie:
 

MR_CHIP

Badass junkie
wat een heftig verhaal ergens ben ik blij dat ik pyro's nooit gerookt heb (heb alleen mdphp pellets genomen en 4fpihp gesnoven wat weinig deed )
maar altijd alleen maar oraal maar zelfs daarin kan je doorslaan natuurlijk het is echt duivels spul (het bewijs is dat ik dus van die pellets en slaaptekort een drugspsychose heb gehad )
als je gaat roken gaat het pas echt bergafwaarts lees ik maar weer
net als de verhalen van @LucidLucy die ik ook echt erg vindt
 

Sniffle88

Bewuste gebruiker
Dit soort artikelen komen dan toch harder aan als een bericht vanuit de politie die roept dat je bij drugsgebruik bloed aan je handen hebt of iets dergelijks.

Vind het best heftig dat ook zn vrienden en vrouw dan ook gewoon dezelfde kant op zijn gegaan.

Zo hoor ik vaak om me heen ow maar ik word niet verslaafd. Dat hebben deze vrienden misschien ook gezegd toen ze dachten wat vind hij er nou zo lekker aan dus ga het eens proberen.
 

Casrus

DF-koning
Dit soort artikelen komen dan toch harder aan als een bericht vanuit de politie die roept dat je bij drugsgebruik bloed aan je handen hebt of iets dergelijks.

De politie nog wel eens onoprecht is* en mensen dat voelen.

*) Moet ook want als ze alles vertellen vangen ze geen boeven meer, lijkt me.

Vind het best heftig dat ook zn vrienden en vrouw dan ook gewoon dezelfde kant op zijn gegaan.

Zo hoor ik vaak om me heen ow maar ik word niet verslaafd. Dat hebben deze vrienden misschien ook gezegd toen ze dachten wat vind hij er nou zo lekker aan dus ga het eens proberen.

Niet iedereen reageert hetzelfde op drugs.
 

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
Zo hoor ik vaak om me heen ow maar ik word niet verslaafd. Dat hebben deze vrienden misschien ook gezegd toen ze dachten wat vind hij er nou zo lekker aan dus ga het eens proberen.
Niemand die verslaafd is dacht dat ze verslaafd zouden worden, anders ben je een koekwaus. De vriendenkring waarover ik over sprak waren bijna allemaal (ex) DF leden. Het was nog niet zo bekend toen en mensen waren nieuwsgierig. Kon ik de tijd maar terugdraaien.

Het wereldje kan een slippery slope zijn.
Ik ken een handvol mensen die 20+ jaar geen drugsproblematiek hadden maar toch in een verslaving zijn beland. Dat maakt het ook gevaarlijk trouwens. Met veel ervaring kan je jezelf wijs maken dat je niet verslavingsvatbaar bent.

There’s a drug for everybody.
 

ljuv

DF-koningin
Chomsky gaat hier dus verder op in door te veronderstellen dat nieuwsmedia innige banden hebben met justitie, zodat ze regelmatig voorzien worden van nieuwtjes over wat er gebeurt. Zeker bij kwantitatieve nieuwsmedia zoals HLN leidt dat tot veel pageviews en dus tot 'succes'. Dat leidt dan ook tot een afhankelijkheidsrelatie waarbij het lastiger wordt om nog kritisch het functioneren van de politie te bekijken.
Chomsky praat wel over een ander land. En dat het hier niet perfect is is ook wel duidelijk, maar het is wel echt van een heel ander kaliber dan in de VS. Daar valt op elk niveau van weinig onafhankelijkheid in de pers te spreken.

Ik vind dat we in Nederland ook heel goede journalistiek kennen die veel meer losstaat van dit soort praktijken en heel uitgebreid onderzoek doet. Zoals de Correspondent, de Groene Amsterdammer, One World en meer. Vice op z’n tijd…

Ik denk dat je het punt van z'n vraag mist.
Hij vraagt letterlijk informatie van mensen die er iets over kennen om het op een menselijke manier in de media te brengen.
Ik ben toevallig bij hem langsgeweest voor dit interview vandaag ipv deze cynische opmerkingen te plaatsen. Hij is zeer oprecht en niet wat je dacht te interpreteren.
Het is vandaag gepubliceerd.




Betalend artikel:


Gratis artikel:
Wat mag jij trots zijn op jezelf! Ten eerste dat je niet cynisch was en durfde te kijken wat voor mens dit was, welke intenties hij had en of je hem kon helpen met zijn artikel. Ten tweede door het artikel zelf en je openheid er in. Echt moedig van je en mooi artikel geworden.

Tuurlijk, wij forummers hadden liever nog veel meer context gehad. Over de drug zelf, het aantal gebruikers en alles wat hierboven genoemd is. Maar artikelen hebben ook maar een aantal woorden, en lets be honest: de lezers/doelgroep is daar helemaal nog niet klaar voor. Dit is een mooie tussenstap naar een beter begrip over drugs en verslaving.

Prachtige foto’s ook trouwens! Petje af Snuf.

Maar wij moeten dan geloven dat die werkwijze neutraal is, 'de feiten' laat zien, en daarmee een democratische functie vervult door burgers te informeren wat er speelt in de samenleving.
Maar journalisten doen vaak alsof ze een democratische functie vervullen door onafhankelijke en maatschappelijk relevante informatie te publiceren, door feiten te checken, hoor en wederhoor te plegen, en een pluriforme berichtgeving na te streven.
Ik snap je kritiek echt en ik geloof ook niet dat je geheel ongelijk hebt. Maar veel journalisten hebben deze intentie wel en doen daar ook hun uiterste best voor. Veel topics staan inmiddels vol met jouw cynisme erover. Ik vraag me af wat je daarmee wil bereiken… Op mij werkt het heel demotiverend en het leidt snel tot wantrouwen in alles rondom de journalistiek, instituten, whatever. Dat is volgens mij ook niet helemaal terecht en maakt de weg vrij voor complotten en weet ik het nog meer. Gaat dat ons helpen met betere media of een beter begrip over drugs in de maatschappij?

Is het niet helpender om zoals Snuf open én tegelijkertijd ook kritisch te kijken en eventueel in te gaan op dergelijke oproepen? Of als je er zelf te teleurgesteld bent om er nog moeite voor te doen, anderen hier wel toe te stimuleren? Je hebt de kennis om veel mensen de munitie mee te geven om inderdaad journalisten een andere kant te laten zien en te helpen meer gebalanceerdere verslaglegging te doen. Ik vind het ook moeilijk dat je uit blijft gaan van slechte intenties, terwijl er ook veel taboe, emotie en ontwetendheid is rondom het onderwerp. Zoals eigenlijk met elk onderwerp en elke discussie ooit, kun je niet zomaar hier overheen stappen. Dat creëert alleen maar meer afstand en zo houdt je twee groepen tegenover elkaar. Als je wil dat drugs meer genormaliseerd raken, moet je die angsten en aannames ook serieus kunnen nemen. En ja, een goeie journalist kijkt verder, maar niet iedereen heeft die munitie die jij hebt of kan daar makkelijk toe komen.
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Chomsky praat wel over een ander land. En dat het hier niet perfect is is ook wel duidelijk, maar het is wel echt van een heel ander kaliber dan in de VS. Daar valt op elk niveau van weinig onafhankelijkheid in de pers te spreken.

Ik vind dat we in Nederland ook heel goede journalistiek kennen die veel meer losstaat van dit soort praktijken en heel uitgebreid onderzoek doet. Zoals de Correspondent, de Groene Amsterdammer, One World en meer. Vice op z’n tijd…




Wat mag jij trots zijn op jezelf! Ten eerste dat je niet cynisch was en durfde te kijken wat voor mens dit was, welke intenties hij had en of je hem kon helpen met zijn artikel. Ten tweede door het artikel zelf en je openheid er in. Echt moedig van je en mooi artikel geworden.

Tuurlijk, wij forummers hadden liever nog veel meer context gehad. Over de drug zelf, het aantal gebruikers en alles wat hierboven genoemd is. Maar artikelen hebben ook maar een aantal woorden, en lets be honest: de lezers/doelgroep is daar helemaal nog niet klaar voor. Dit is een mooie tussenstap naar een beter begrip over drugs en verslaving.

Prachtige foto’s ook trouwens! Petje af Snuf.



Ik snap je kritiek echt en ik geloof ook niet dat je geheel ongelijk hebt. Maar veel journalisten hebben deze intentie wel en doen daar ook hun uiterste best voor. Veel topics staan inmiddels vol met jouw cynisme erover. Ik vraag me af wat je daarmee wil bereiken… Op mij werkt het heel demotiverend en het leidt snel tot wantrouwen in alles rondom de journalistiek, instituten, whatever. Dat is volgens mij ook niet helemaal terecht en maakt de weg vrij voor complotten en weet ik het nog meer. Gaat dat ons helpen met betere media of een beter begrip over drugs in de maatschappij?

Is het niet helpender om zoals Snuf open én tegelijkertijd ook kritisch te kijken en eventueel in te gaan op dergelijke oproepen? Of als je er zelf te teleurgesteld bent om er nog moeite voor te doen, anderen hier wel toe te stimuleren? Je hebt de kennis om veel mensen de munitie mee te geven om inderdaad journalisten een andere kant te laten zien en te helpen meer gebalanceerdere verslaglegging te doen. Ik vind het ook moeilijk dat je uit blijft gaan van slechte intenties, terwijl er ook veel taboe, emotie en ontwetendheid is rondom het onderwerp. Zoals eigenlijk met elk onderwerp en elke discussie ooit, kun je niet zomaar hier overheen stappen. Dat creëert alleen maar meer afstand en zo houdt je twee groepen tegenover elkaar. Als je wil dat drugs meer genormaliseerd raken, moet je die angsten en aannames ook serieus kunnen nemen. En ja, een goeie journalist kijkt verder, maar niet iedereen heeft die munitie die jij hebt of kan daar makkelijk toe komen.
Nouja ik denk dat je eerst wel moet beginnen bij de juiste probleemstelling. En het probleem is dus veel endemischer dan het lijkt. Allerlei sociale structuren spelen een belangrijke rol bij waarom er steeds maar weer dezelfde soort problemen voorkomen.

Waar ik gewoon niet zo van houd is om die problemen bij individuen neer te leggen. Natuurlijk heb je voor verandering optimisme nodig en een 'can do' houding. Maar het probleem is groter dan dat van het individu en dat je in die zin dus maar beperkte agency hebt.

De titels die je noemt verrichten inderdaad mooi werk en die volg ik ook graag. Bijvoorbeeld Thijs Roes heeft echt een prachtige serie geschreven voor De Correspondent over het drugsbeleid, met zo'n zelfde enthousiaste houding. Maar het probleem is voornamelijk dat dat soort titels best wel niche zijn. En je ziet dus ook dat er uiteindelijk met die serie in De Correspondent niet zoveel effect is gesorteerd. Waarom? Omdat kranten zoals AD en Telegraaf veel vaker worden gelezen en die constant de PR van de politie publiceren met een rechts-conservatieve inborst, en dat andere nieuwsmedia 'neutraal' staan tegenover dat soort praktijken. En dat heeft gewoon een enorme invloed op de beeldvorming en democratische processen. Overigens is Thijs Roes ook maar weer gestopt met zijn 'drugsactivisme' (zoals het door rechts-conservatieven vaak denigrerend wordt weggezet). Want slechts weinigen luisteren en het is heel lastig om carrière te maken met tegen de stroom in zwemmen. Dat zijn dus dingen op je aandacht op te richten. Hoe brengen we het belang van de samenleving meer in lijn met het commerciële belang van bijvoorbeeld nieuwsmedia, of het persoonlijk belang van beleidsmakers.

Dat je gedemotiveerd raakt door het benoemen van die diepliggende problemen is jammer, maar maakt het nog niet minder waar. Je vraagt wat mijn doel is om cynische opmerkingen te maken. Ik ben niet een persoon die uitsluitend dingen zegt om effect te sorteren. Maar ik vind het wel belangrijk om ook te benoemen wat er mis gaat, want die problemen zijn dus zoals gezegd structureel en worden daardoor telkens weer in meer of meer dezelfde vorm herhaald. Uiteindelijk kan dat helpen om de aandacht te richten op zaken waar je wel effectief verandering kan brengen, op verschillende plekken tegelijkertijd met gecoördineerde actie. Opmerkingen over dat het zo wel heel zwaarmoedig wordt zijn wat mij betreft daarom ook niet helpend omdat ze afleiden van hoe groot de uitdaging eigenlijk is.

Daarnaast zal ik zeker toegeven dat cynisme een makkelijke houding is om je te beschermen tegen alweer dezelfde teleurstellingen. Zo van: 'zie je, het is allemaal kut. Dan heb ik tenminste gelijk.' Op een gegeven moment heb je dat ook wel een beetje nodig als je al lang meegaat en je steeds van kwaad tot erger meemaakt, met constant weer dezelfde halsstarrigheid van mensen die niet willen twijfelen aan het systeem omdat dat een te grote opgave is.
 

ljuv

DF-koningin
Nouja ik denk dat je eerst wel moet beginnen bij de juiste probleemstelling. En het probleem is dus veel endemischer dan het lijkt. Allerlei sociale structuren spelen een belangrijke rol bij waarom er steeds maar weer dezelfde soort problemen voorkomen.

Waar ik gewoon niet zo van houd is om die problemen bij individuen neer te leggen. Natuurlijk heb je voor verandering optimisme nodig en een 'can do' houding. Maar het probleem is groter dan dat van het individu en dat je in die zin dus maar beperkte agency hebt.

De titels die je noemt verrichten inderdaad mooi werk en die volg ik ook graag. Bijvoorbeeld Thijs Roes heeft echt een prachtige serie geschreven voor De Correspondent over het drugsbeleid, met zo'n zelfde enthousiaste houding. Maar het probleem is voornamelijk dat dat soort titels best wel niche zijn. En je ziet dus ook dat er uiteindelijk met die serie in De Correspondent niet zoveel effect is gesorteerd. Waarom? Omdat kranten zoals AD en Telegraaf veel vaker worden gelezen en die constant de PR van de politie publiceren met een rechts-conservatieve inborst, en dat andere nieuwsmedia 'neutraal' staan tegenover dat soort praktijken. En dat heeft gewoon een enorme invloed op de beeldvorming en democratische processen. Overigens is Thijs Roes ook maar weer gestopt met zijn 'drugsactivisme' (zoals het door rechts-conservatieven vaak denigrerend wordt weggezet). Want slechts weinigen luisteren en het is heel lastig om carrière te maken met tegen de stroom in zwemmen. Dat zijn dus dingen op je aandacht op te richten. Hoe brengen we het belang van de samenleving meer in lijn met het commerciële belang van bijvoorbeeld nieuwsmedia, of het persoonlijk belang van beleidsmakers.

Dat je gedemotiveerd raakt door het benoemen van die diepliggende problemen is jammer, maar maakt het nog niet minder waar. Je vraagt wat mijn doel is om cynische opmerkingen te maken. Ik ben niet een persoon die uitsluitend dingen zegt om effect te sorteren. Maar ik vind het wel belangrijk om ook te benoemen wat er mis gaat, want die problemen zijn dus zoals gezegd structureel en worden daardoor telkens weer in meer of meer dezelfde vorm herhaald. Uiteindelijk kan dat helpen om de aandacht te richten op zaken waar je wel effectief verandering kan brengen, op verschillende plekken tegelijkertijd met gecoördineerde actie. Opmerkingen over dat het zo wel heel zwaarmoedig wordt zijn wat mij betreft daarom ook niet helpend omdat ze afleiden van hoe groot de uitdaging eigenlijk is.

Daarnaast zal ik zeker toegeven dat cynisme een makkelijke houding is om je te beschermen tegen alweer dezelfde teleurstellingen. Zo van: 'zie je, het is allemaal kut. Dan heb ik tenminste gelijk.' Op een gegeven moment heb je dat ook wel een beetje nodig als je al lang meegaat en je steeds van kwaad tot erger meemaakt, met constant weer dezelfde halsstarrigheid van mensen die niet willen twijfelen aan het systeem omdat dat een te grote opgave is.
Als je systeemverandering wil, dan weet je dat dat een enorm lange en vaak frustrerende weg is. Je hebt een lange adem en een goede omgeving nodig om dat vol te houden. Niet voor niets heeft XR een grote focus op het mentale welzijn van hun rebellen, en vallen sommigen regelmatig uit of nemen bewust een pauze. Maar dat is niet het stukje dat ze uitstralen, wat ze aan de massa willen laten zien. Want dat zou demotiverend werken en dat is precies wat ze in hun strijd niet kunnen gebruiken
Als je cynisch wordt, houd je jezelf en je eigen doel helemaal tegen.

Ik zeg niet dat je de problemen en de complexiteit niet moet benoemen. Dat blijft XR ook steevast doen (om even dat voorbeeld aan te houden). Het lijkt met deze reactie van je ook alsof ik die zou ontkennen, wat natuurlijk onzin is. Ik doelde meer op hoe* je dat doet in mijn ogen, welke woorden je kiest, en hoe dat wantrouwen en gedemotiveerde mensen aanwakkert. Veel strijdbaarheid neem je daarmee weg.

*edit: hoewel een deel zeker waar is, is een deel ook jouw mening/ervaring. Dat er diepliggende complexe structuren zijn is bijvoorbeeld duidelijk. Dat er een “liberale orde” is niet.
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Om overigens wat constructiever aan te raden wat je als individu kan doen:

Niet meer De Telegraaf en AD lezen (of andere DPG Media kranten) en alleen nog interviews geven over die vette realisatie die je ineens had tijdens je LSD-trip of MDMA-space (zie ook mijn onderschrift :wink: )
 
  • Love
Waarderingen: ljuv

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
@ljuv bedankt voor de lieve woorden! Was best een zwaar interview. Het doet veel pijn om naar het verleden te kijken maar soms helpt dat om vooruit te kunnen.

Ik probeer zelf om actief te zijn in verschillende velden op vlak van harm reduction, voorlichting en gewone gesprekken erover zonder boeh of bah.

Ergens snap ik de frustratie, cynisme en uitputting wel. Het is en blijft een moeilijk onderwerp en daar zie ik niet echt snel verandering in komen. Dat is kut want het kan allemaal beter. Eerst drugs stap per stap uit de taboesfeer halen en bij mensen door laten dringen dat 'junkies' ook maar mensen zijn.

Gebruikers kunnen er niet altijd even open over praten door hun omgeving wat bijdraagt tot meer schade en zo blijven we in een cirkel. Er met iemand even over kunnen praten zonder beoordeeld te worden kan veel doen.

Hoop dat het logisch klinkt. Ben nogal moe maar wou wel reageren.
 

Flakkamama

Newbie
Goedemiddag,

Het begon op te komen in de VS, week uit naar NL en kwam uiteindelijk terecht in België. Ik ben een journalist van Het Laatste Nieuws en ben onderzoek aan het voeren rond Flakka, de zogenaamde 'zombiedrug' waarvoor het gerecht hier nu ook voor waarschuwt. Nu wil ik niet opnieuw de 'experts' aan het woord te laten, maar hoop ik vooral de echte ervaringsdeskundigen te horen: de (ex-)gebruikers. Wat is het, wat doet het, hoe voelt het,...?

Zo hoop ik vooral een realistisch beeld te scheppen over de designerdrug en de effecten die het heeft op lichaam en geest.
De gesprekken kunnen volledig anoniem verlopen, indien jullie dat wensen en kunnen zeker telefonisch. Uw identiteit blijft beschermd, ik heb als journalist bronnengeheim.

Wie wil kan me altijd hier contacteren via privé-bericht of via [email protected]

Alvast bedankt en tot binnenkort!
Ik heb een mail gestuurd
 
Bovenaan