Moeilijk met mezelf om in het relatie te treden.

Het maakt een ander nogal onzeker over de toekomst. Je blijft toch altijd het gevoel houden volgens mij dat je nummer zoveel bent en dat hij/zij gelijk na de relatie is verbroken al met een ander er vandoor kan gaan alsof je nooit met die persoon iets intiems hebt gehad.. Erg onpersoonlijk en kil..
Sinds wanneer mag je dat niet meer zelf bepalen. Je kan toch prima iets intiems hebben met iemand en als dat uit gaat een week later sex hebben met iemand anders omdat dat lekker is?
 
Sinds wanneer mag je dat niet meer zelf bepalen. Je kan toch prima iets intiems hebben met iemand en als dat uit gaat een week later sex hebben met iemand anders omdat dat lekker is?
Ik zie dat anders. Mag dat ook? En ik bepaal ook helemaal niks. Het is een mening, niks meer, niks minder. Zoals het voor een ander geen bezwaar is om een week na een relatie al in bed met een ander te duiken. Hangt ook van de relatieduur bijvoorbeeld af trouwens. Als je zeg maar tien jaar samen bent geweest en je partner heeft een week later al een relatie, dan vraag je jezelf toch af wat jouw relatie met die persoon voor hem/haar heeft betekend.. Alles staat of valt natuurlijk bij de omstandigheden en hoe de relatie is geweest.
 
Dat is niet waar het over gaat hier.
Goed, het ging de OP over het aantal bedpartners van zijn relatie. Ik heb al uitgelegd dat ik zelf ook niet echt veel problemen met aantallen heb (wel toen ik jonger was), maar ik vind erover opscheppen bijvoorbeeld niet fatsoenlijk naar je partner toe. Ik hecht nog wel enige waarde aan normale omgangsvormen in een relatie. Maar misschien ben ik op sommige punten nog best ouderwets en conservatief.

We zijn natuurlijk allemaal mensen met onze eigen visies en opvattingen over bepaalde dingen. Wat open en liberaal is voor velen, is juist erg negatief voor anderen. Wie zijn wij om te beoordelen wat juist is of niet voor een ander? Er zijn ook jongeren die maagd blijven totdat ze de ware hebben ontmoet en met hem/haar gaan trouwen. Ik zie daar ook niet echt iets verkeerds in.
 
maar de paar opmerkingen die over Mindless' (gebrek aan) 'mannelijkheid' werden gemaakt zijn nogal laag, niet dan?
Mannelijkheid is in mijn ogen iets heel anders dan hoe anderen dat definiëren. De kern is in mijn ogen capabel zijn om een gelukkig leven te leiden zoals je zelf het ideale plaatje ziet, zonder anderen tot last te zijn. Sterker nog, je maakt het ook voor anderen een (extra) plezierig leven.
Wat postmodernisme betreft; de invloed van die ideologie heeft ons de afgelopen tien jaar in laten zien dat het onverstandig is om helemaal geen grenzen te stellen aan hoe iemand zichzelf kan definiëren.
Zoals je daarna hierover schrijft gooi je mijn inziens twee dingen door elkaar. Grenzen stellen en begeleiding. Heel veel mensen, zeker in jonge jaren, weten zelf niet wat ze willen of ze zijn. Bij twijfel worden regelmatig verkeerde opvattingen nagestreefd. Dat is uiteraard op alle vlakken, maar bij gender issues is dat extra cru en geen weg meer terug.
 
Goed, het ging de OP over het aantal bedpartners van zijn relatie. Ik heb al uitgelegd dat ik zelf ook niet echt veel problemen met aantallen heb (wel toen ik jonger was), maar ik vind erover opscheppen bijvoorbeeld niet fatsoenlijk naar je partner toe. Ik hecht nog wel enige waarde aan normale omgangsvormen in een relatie. Maar misschien ben ik op sommige punten nog best ouderwets en conservatief.

We zijn natuurlijk allemaal mensen met onze eigen visies en opvattingen over bepaalde dingen. Wat open en liberaal is voor velen, is juist erg negatief voor anderen. Wie zijn wij om te beoordelen wat juist is of niet voor een ander? Er zijn ook jongeren die maagd blijven totdat ze de ware hebben ontmoet en met hem/haar gaan trouwen. Ik zie daar ook niet echt iets verkeerds in.
Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
 
Wellicht is Mindless (zonder nadenken) tegenwoordig meer bezig met auto's, dan met vrouwen.
Well yeah, it's my job! Ik ben meer bezig met auto's dan met vrouwen ja. Mét nadenken!

En overigens ook veel leuk contact met vrouwen hoor. Dat vind ik onder andere ook zo leuk aan mijn baan: niet alleen maar met mannen omgaan, maar ook met (allemaal verschillende) vrouwen. Om zo allemaal andere perspectieven te horen.
 
Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
Apart, ik vind het een teken van gezond verstand. Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens. Maar die heb je hier niet zoveel op DF zo te zien. Of het ligt aan de regio, ik weet het niet.

Ieder zijn eigen!
 
Apart, ik vind het een teken van gezond verstand. Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens. Maar die heb je hier niet zoveel op DF zo te zien. Of het ligt aan de regio, ik weet het niet.

Ieder zijn eigen!
Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.

Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
 
Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
Hier ben ik het wel met je eens. Dat heeft volgens mij te maken met onzekerheid. En nogmaals, ik had hier bij mijn eerste twee langere relaties last van. Later veel minder. En als je de eerste post van de OP nog eens goed leest, voel je diezelfde onzekerheid.
 
k heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.
 
Laatst bewerkt:
Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.
Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid. Dat is trouwens ook waarom ik me tegen voorgekookte genderrollen keer, want ik heb zelf ervaren hoe onderdrukkend die kunnen zijn. Op dezelfde manier vind ik dus ook niet dat we vrouwen in genderrollen moeten duwen.
 
Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid.
En ik denk dat heel veel mannen (vrouwen?) er net zo over denken. Het haantjesgedrag wordt ze opgelegd. Toch een vorm van maatschappelijke druk. En dat is helaas met social media alleen maar erger geworden. Ik was trouwens ook zo toen ik met daten en uitgaan begon maar niet zo losbandig.
 
Laatst bewerkt:
Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt.
Ik denk dat dat te maken heeft met het zoeken naar stabiliteit en rust in je leven en relatie. Hoe wankel dat ook kan zijn want ik heb veel mensen met lange relaties uit elkaar zien gaan recent. Ik ga er gemakshalve maar vanuit dat de meeste mensen dat ook zoeken.

Ik moest net ook ineens denken aan mijn ouders die in 2009 50 jaar waren getrouwd. Dat lijkt me voor vrijwel de meeste gezinnen nu echt niet haalbaar.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.

Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
Onmogelijk: dat wellicht niet. Wel moeilijker.

O.a. door: bij fysieke intimiteit komt bij vrouwen eerder oxytocine vrij.

En uiteraard zijn er altijd weer uitzonderingen op de regel.
 
O.a. door: bij fysieke intimiteit komt bij vrouwen eerder oxytocine vrij.
Ik ga hier even bullshit callen om meerdere redenen.

1. Dit is wel heel reductionistisch gesteld. Alsof mensen een mechanisch product zijn van wat hormoon-interacties. Ik denk dat je de rol van psychologische processen daarbij onderschat.

2. Over psychologische processen gesproken.. Die kunnen dus ook de afgifte van oxytocine verhogen. Wat dat betreft zou je net zo goed het aantal intieme gesprekken kunnen tellen dat een persoon heeft gehad, in plaats van het aantal bedpartners.

3. Oxytocine veroorzaakt geen gevoelens, maar is een modulator voor prosociaal gedrag. Bij een modulator is er een indirect verband, waarbij een oorzakelijk verband is tussen A en B. Dat oorzakelijk verband kan worden versterkt door de aanwezigheid van C.
Zoals jij het hier veronderstelt lijkt oxytocine een mediator (het oorzakelijk verband tussen A en B loopt via C), en dat is dus niet vastgesteld.

4. Oxytocine wordt (als modulator) in verband gebracht met prosociaal gedrag. Maar je gebruikt het nu om een normatief raamwerk op te stellen waarbij je zegt dat vrouwen zich meer prosociaal moeten opstellen omdat ze vatbaarder zijn voor oxytocine. Je draait het oorzakelijke verband daarmee om.
Als zou kloppen wat je zegt dan zou het normatieve raamwerk niet nodig zijn omdat vrouwen zich automatisch meer hechten aan een bedpartner, vanwege de oxytocine die prosociaal gedrag bevordert.
 
Het blijft een lastig onderwerp. Als je in een nieuwe relatie je hieraan stoort, zul je het toch moeten accepteren na een bepaalde leeftijd dat iemand niet heeft stil gezet. Bijna niemand zit stil.

Mocht het na langere tijd de kop opsteken, kan ik je echt onderstaande boek aanraden. Het is sowieso leuk om te lezen en gaat je helpen. Het focust echt op waarom je voor een partner kiest (waarden/normen) en niet wat er in het verleden heeft afgespeeld.

Overcoming Retroactive Jealousy: A Guide to Getting Over Your Partner's Past and Finding Peace
 
Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Ik word (wij worden) daar net wel gelukkig van 😆
Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
 
Even een andere belichting:

Sex is een natuurlijk iets. Maar er zijn legio mensen die hier door diverse redenen niet meer van kunnen genieten.

Heb je dan een partner die veel ervaring heeft mag je er denk ik vanuit gaan dat hij of zij sex ook nodig heeft cq belangrijk vindt.

Alinea 1 en 2 zijn dan geen match meer. En moeilijke dingen.
Neem dit mee in je achterhoofd als je een relatie begint met een ervaren iemand.
 
Ik ga hier even bullshit callen om meerdere redenen.

1. Dit is wel heel reductionistisch gesteld. Alsof mensen een mechanisch product zijn van wat hormoon-interacties. Ik denk dat je de rol van psychologische processen daarbij onderschat.

2. Over psychologische processen gesproken.. Die kunnen dus ook de afgifte van oxytocine verhogen. Wat dat betreft zou je net zo goed het aantal intieme gesprekken kunnen tellen dat een persoon heeft gehad, in plaats van het aantal bedpartners.

3. Oxytocine veroorzaakt geen gevoelens, maar is een modulator voor prosociaal gedrag. Bij een modulator is er een indirect verband, waarbij een oorzakelijk verband is tussen A en B. Dat oorzakelijk verband kan worden versterkt door de aanwezigheid van C.
Zoals jij het hier veronderstelt lijkt oxytocine een mediator (het oorzakelijk verband tussen A en B loopt via C), en dat is dus niet vastgesteld.

4. Oxytocine wordt (als modulator) in verband gebracht met prosociaal gedrag. Maar je gebruikt het nu om een normatief raamwerk op te stellen waarbij je zegt dat vrouwen zich meer prosociaal moeten opstellen omdat ze vatbaarder zijn voor oxytocine. Je draait het oorzakelijke verband daarmee om.
Als zou kloppen wat je zegt dan zou het normatieve raamwerk niet nodig zijn omdat vrouwen zich automatisch meer hechten aan een bedpartner, vanwege de oxytocine die prosociaal gedrag bevordert.
Dank voor het delen. Eigenlijk verdient dit onderwerp an sich al een eigen topic, zo boeiend!
 
Ik ga hier even bullshit callen om meerdere redenen.

1. Dit is wel heel reductionistisch gesteld. Alsof mensen een mechanisch product zijn van wat hormoon-interacties. Ik denk dat je de rol van psychologische processen daarbij onderschat.

2. Over psychologische processen gesproken.. Die kunnen dus ook de afgifte van oxytocine verhogen. Wat dat betreft zou je net zo goed het aantal intieme gesprekken kunnen tellen dat een persoon heeft gehad, in plaats van het aantal bedpartners.

3. Oxytocine veroorzaakt geen gevoelens, maar is een modulator voor prosociaal gedrag. Bij een modulator is er een indirect verband, waarbij een oorzakelijk verband is tussen A en B. Dat oorzakelijk verband kan worden versterkt door de aanwezigheid van C.
Zoals jij het hier veronderstelt lijkt oxytocine een mediator (het oorzakelijk verband tussen A en B loopt via C), en dat is dus niet vastgesteld.

4. Oxytocine wordt (als modulator) in verband gebracht met prosociaal gedrag. Maar je gebruikt het nu om een normatief raamwerk op te stellen waarbij je zegt dat vrouwen zich meer prosociaal moeten opstellen omdat ze vatbaarder zijn voor oxytocine. Je draait het oorzakelijke verband daarmee om.
Als zou kloppen wat je zegt dan zou het normatieve raamwerk niet nodig zijn omdat vrouwen zich automatisch meer hechten aan een bedpartner, vanwege de oxytocine die prosociaal gedrag bevordert.
Goede reply. Zal als ik minder gaar ben die link eens checken.
 
Ik heb het na 28 jaar nog steeds moeilijk met mezelf & iemand nieuw te leren kennen. Nu het (weeral) zover is, en ik iemand heb leren kennen, merk ik op dat dat meisje "niet stilgezeten" heeft bij wijze van spreken voor mij, als jullie begrijpen wat ik bedoel.

Dat verwacht ik ook niet trouwens, dat zou zo hypocriet van mezelf zijn. Maar er blijft zo een rot gevoel plakken als zij hier (ongewild) haar verhaal over vertelt.

Komt er ook nog bij dat ik soms wat onzeker/stress heb in de slaapkamer, wat nergens voor nodig is want alles gaat meestal perfect. Communicatie is hier ook een belangrijke, dus dat doe ik ook.

Enig idee hoe of tips hoe ik hiermee kan omgaan, zonder haar of mezelf te kwetsen, omdat rot gevoel gewoon maar wat te temperen ...
@RosseGod96 ik zie je vrij regelmatig (wekelijks?) posten dat je coke snuift, gecombineerd met alcohol. Coke is bij uitstek de drug die zorgt voor een schijnzekerheid tijdens gebruik en daar tegenover een aangetast zelfbeeld, minder zelfvertrouwen, onzekerheid en na veelvuldig gebruik zal het zelfs omslaan naar neerslachtigheid, paniek en/of angststoornissen. De alcohol versterkt deze negatieve effecten. Nu is het alles behalve mijn intentie jouw drugsgebruik an sich centraal te stellen in dit topic, maar voor de volledigheid wil ik het in ieder geval even benoemd hebben.
 
ik zie je vrij regelmatig (wekelijks?) posten dat je coke snuift, gecombineerd met alcohol. Coke is bij uitstek de drug die zorgt voor een schijnzekerheid tijdens gebruik en daar tegenover een aangetast zelfbeeld, minder zelfvertrouwen, onzekerheid en na veelvuldig gebruik zal het zelfs omslaan naar neerslachtigheid, paniek en/of angststoornissen. De alcohol versterkt deze negatieve effecten. Nu is het alles behalve mijn intentie jouw drugsgebruik an sich centraal te stellen in dit topic, maar voor de volledigheid wil ik het in ieder geval even benoemd hebben.
Dit was me deze week ook opgevallen. Zag een paar titels van zijn posts maar dacht er verder eigenlijk niet over na..Wel idd belangrijk om dat hier even te benoemen.
 
Terug
Bovenaan