Schreeuw je cravings en frustratie eruit!

FerdFatoehaus

Badass junkie
Heb mezelf herpakt met behulp van m'n coach voor m'n autisme om me terug te trekken in de basis nadat de roes van de clonazepam was verdwenen.
Het idee gekregen om voor de eerste keer mijn slowcooker te gebruiken en het ligt nu voor 6 uur in de pan.

Bedankt aan alle mensen die me wat wijsheden en tips hebben gegeven!
Weet niet wat ik anders gedaan had .
Slow life is good life!
 

merelkerel12

Belezen gebruiker
Heb mezelf herpakt met behulp van m'n coach voor m'n autisme om me terug te trekken in de basis nadat de roes van de clonazepam was verdwenen.
Het idee gekregen om voor de eerste keer mijn slowcooker te gebruiken en het ligt nu voor 6 uur in de pan.

Bedankt aan alle mensen die me wat wijsheden en tips hebben gegeven!
Weet niet wat ik anders gedaan had .
Fijn om te horen <3
 

Jester

Experimenterende gebruiker
Meestal heb ik zin om in mn eentje goed te gaan drinken, maar de laatste dagen mis ik het dronken opstap gaan met vrienden vooral. Ik ga ook gewoon nuchter opstap nu en word dan ook niet getriggerd en heb alsnog zeker wel n leuke avond, maar het grootste verschil is toch wel dat als je dronken opstap gaat je echt dat gevoel hebt van ‘dit is echt de beste avond van mn leven!!!!’ en dat mis ik even heel erg.

& dan heb ik ergens van binnen ook zoiets van: zou ik het écht niet kunnen, alleen met vrienden drinken zonder weer in mn eentje te gaan drinken..?
Maar ben ondertussen al vaak genoeg in die val getrapt: nee, dat kan ik helaas niet. Maar toch, die gedachtes.. pff, vermoeiend soms wel.
 

Brakka Mang

Badass junkie
Ik crave gigantisch hard fysieke intimiteit met een meid. Dat mis ik pas echt
Als het alleen dat is ben je voor 50-100 euro verlost haha

Meestal heb ik zin om in mn eentje goed te gaan drinken, maar de laatste dagen mis ik het dronken opstap gaan met vrienden vooral. Ik ga ook gewoon nuchter opstap nu en word dan ook niet getriggerd en heb alsnog zeker wel n leuke avond, maar het grootste verschil is toch wel dat als je dronken opstap gaat je echt dat gevoel hebt van ‘dit is echt de beste avond van mn leven!!!!’ en dat mis ik even heel erg.

& dan heb ik ergens van binnen ook zoiets van: zou ik het écht niet kunnen, alleen met vrienden drinken zonder weer in mn eentje te gaan drinken..?
Maar ben ondertussen al vaak genoeg in die val getrapt: nee, dat kan ik helaas niet. Maar toch, die gedachtes.. pff, vermoeiend soms wel.
Ik las net jouw alcohol topic, drink je nog steeds niet en ga je nog naar meetings? Die klachten die je had passen wel echt bij alcohol ontwenning. Als je deze zomer nuchter bent doorgekomen ben je al een heel eind 😄🙏
 

SoulAssassins

Badass junkie
Geen hoer man voor intimiteit moet het van 2 kanten komen, wederzijdse lust. Anders dan is er niks intiems aan voor mij
Een hoer zal nooit intiem zijn ,ze laat je niet toe tot haar gevoelige plekje.
Ik vind er ook geen ruk meer aan maar vroeger reed ik geregeld naar den haag ,als vendor wil je geen kermis aan je lijf van een vrouw die je werk kan beïnvloeden.
Nu moet ik er niet aan denken om me paar tientjes uit te geven om te lozen ,want meer is het ook niet.

En ik heb zin om te nodden op Oxy!
Gelukkig heb ik niets meer al een tijd maar die craving maakt me soms geestelijk kapot god damn..
 

Jester

Experimenterende gebruiker
Als het alleen dat is ben je voor 50-100 euro verlost haha


Ik las net jouw alcohol topic, drink je nog steeds niet en ga je nog naar meetings? Die klachten die je had passen wel echt bij alcohol ontwenning. Als je deze zomer nuchter bent doorgekomen ben je al een heel eind 😄🙏

Yess nog steeds sober en heb de meetings ook weer opgepakt! Dat de ontwenning zo verlopen is heeft wel geholpen met sober blijven haha, wil dat liever niet nog n keer meemaken 😂 vooral niet omdat t op werk gebeurde en de weken erna op werk waren ook niet top
Maar thanks!
 

Climbatize

Bewuste gebruiker
Geen hoer man voor intimiteit moet het van 2 kanten komen, wederzijdse lust. Anders dan is er niks intiems aan voor mij
Ik weet precies wat je bedoelt, want ik ben ook zo. Er bestaat een definitie voor mensen zoals wij: demi-seksueel.

O.T.: ik heb enorm zin om te rollen! Ik mis mdma 😢
 

Raver

Badass junkie
Een zeurende drang en verlangen naar cannabis. Een bongrip, om vervolgens even te ontsnappen van de soms pijnlijke werkelijkheid. Ik mis het gewoon zo erg soms, kutzooi! Waarom ben ik verslaafd.

Dit komt de laatste week regelmatig terug, een bepaald gevoel. Van ah ja, ik wil dat.

Begonnen met EMDR deze week, veel gebruikersdromen en 90 dagen behaald. Er gebeurd zoveel, en mijn vlucht is gebruiken. Want ik vind het mezelf in de kern soms gewoon nog niet waard ofzo, waarom wil ik toch terug naar de eenzaamheid van verslaving als ik trek heb?
 

Kordie

DF-koning
EMDR is heel pittig Raver.
Ze hebben mij verteld (en ik heb ervaren) dat voor je de berg op klimt je eerst stuk omlaag rolt.

Mogelijk speelt je EMDR dus een cruciale rol. Je hebt niet voor niets EMDR. Daar voor ben je vroeger mogelijk oa door gaan gebruiken, gaan wegvluchten.

En ja, ik kan me voorstellen dat je een oud levenspatroon mist. Google maar eens op levend verlies. Ik heb over die theorie veel geleerd qua inzicht (maar accepteren is ander verhaal). Levend verlies is pijnlijk en kan je het gevoel van ontspannen geven.

Blijf sterk!
 

Climbatize

Bewuste gebruiker
Patience! Het wordt makkelijker, maar het duurt lang en je moet vooral niet gaan twijfelen. You're om the right track!
Dit! Volhouden en vooruitgaan, @Raver !

Mijn eerste trajectbegeleidster heeft me eens
EMDR-therapie sterk aangeraden. Ik wilde toen nog wachten, ik voelde me "nog niet klaar". We zijn eigenlijk nooit klaar voor zoiets; er is nooit een "goed moment" of de "ideale omstandigheden" om zo diep in de shit te moeten gaan. Maar het is noodzakelijk 🤷🏼‍♀️

Ooit zal ik het ook moeten doen; ik ben er nu ongeveer een beetje mee bezig. Die lelijke skeletten uit onze kasten moeten ooit eruit komen, het is een van onze taken in dit leven.

Sterkte! Komt goed 🍀💚
 

N3K0

Badass junkie
Heb zelf nog geen gezonde manier gevonden wat werkt.
Ik heb zelf ook een flinke tijd geautomutileerd in mijn tienerjaren (14//15 toen een hele tijd niet tot ik 24//28 was nu al +/- 9 jaar niet meer)
En wat mij hielp was o.a een ijsklontje laten smelten in me hand. Enof wat andere ook zeggen met een pen/stift aande slag gaan.

En ik heb ooit een boek gelezen de symbiotische planeet dat heeft mij gek genoeg ook geholpen om minder te snijden. ( Gaat over het onstaan vande planeet is geen hulp boek ofzo)

Stoppen met benzo's ( kreeg toen 3x per dag lorazepam en 3x serequel voorgeschreven voor zo nodig)
Achteraf gezien hebben die meds mijn gebrek aan emotie regulatie alleen maar versterkt.

Het gaan zitten met (vervelende) emoties. Dat ze er mogen zijn en niet weg moeten/anders moeten maar aandacht, begrip en liefde nodig hebben ( het kleine meisje in mij) dat oefenen in tijden dat het beter ging.

Mindfullness heeft mij ook veel geholpen, door in het hier en nu te leven het vooral anders te willen en mijzelf zien over 10 jaar als ik door zou gaan met mijn destructieve gedrag.Ik was het vooral ontzettend beu om mijzelf dat aan te doen.

Emotie regulatie problemen aanpakken. Boosheid loslaten, mensen vergeven en mijzelf vergeven.

En soms werkte natuurlijk niks van al deze mooie dingen. Maar uiteindelijk dus wel. Veel oefenen met dingen anders doen ( anders willen) en lief zijn voor mijzelf. Beste vrienden worden met mijzelf.

Want heb nu 8/9 jaar niet meer gesneden en kan met zekerheid zeggen (99%) dat ik daar ook nooit meer zal komen in dat diepe dal.
 

Brakka Mang

Badass junkie
Een zeurende drang en verlangen naar cannabis. Een bongrip, om vervolgens even te ontsnappen van de soms pijnlijke werkelijkheid. Ik mis het gewoon zo erg soms, kutzooi! Waarom ben ik verslaafd.

Dit komt de laatste week regelmatig terug, een bepaald gevoel. Van ah ja, ik wil dat.

Begonnen met EMDR deze week, veel gebruikersdromen en 90 dagen behaald. Er gebeurd zoveel, en mijn vlucht is gebruiken. Want ik vind het mezelf in de kern soms gewoon nog niet waard ofzo, waarom wil ik toch terug naar de eenzaamheid van verslaving als ik trek heb?
Moet je gewoon ff doorheen, gewoon blijven doen wat je moet doen 💪🙏
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
FRUSTRATIE

Op deze manier wil ik echt niet lang meer hoor.
De cirkel uitkomen lijkt onmogelijk en zit me erg dwars dat dit mij niet lukt.
Het feit dat ik pas 1 vodka heb gedronken en nog aan het zweten ben, geen eetlust heb en stress ervaar maakt me nerveus.
Ik maak wel stappen alleen lijkt de overgave er niet te komen, bedoel ermee dat wat ik ook probeer dit niet werkt.
Ik weet dat het niet alleen gaat lukken maar met de gangbare zorg merk ik ook niet.
De gesprekken zijn zoals jaren terug hetzelfde, ik schiet daar niets mee op. Het zit me echt dwars dat ik moet sparen om in behandeling te kunnen.
Uitstellen betekend cirkels lopen, vergeten en ontkennen na een tijd en voor ik het weet ben ik weer een decennia verder of is het zover uit de hand gelopen dat mijn gezondheid op het spel komt.
De methode CRA is te zwak in mijn geval en ken ik wel, dat veranderd mij niet.
Al verwacht ik weer reacties zoals "dit is de verslaving die je dit wijsmaakt"
Ik heb gewoonweg een hardere aanpak nodig.
Ik sta weer op een wachtlijst voor een behandeling en dat maakt me echt hopeloos en boos zelfs.
En de vraag is überhaupt of ik wel in aanmerking kom.
Ik weet echt niet meer wat te doen.
Ik weet ook 100% dat ik niet verslaafd ben aan middelen al klinkt dat natuurlijk bizar, maar ik moet verdoven vanwege mijn psychische gezondheid wat jaren geleden al geconstateerd was door IrisZorg.
Ik kan wel CRA gaan doen of een andere methode, maar dat lost niets op.
Ik heb echt een GGZ traject nodig.
 
Laatst bewerkt:

Kordie

DF-koning
Uitstellen betekend cirkels lopen, vergeten en ontkennen na een tijd en voor ik het weet ben ik weer een decennia verder

Ik herken je gevoel helemaal en je bent niet gek dat je zo denkt. Ook niet dat je nerveus bent.

Tegen mij is gezegd dat cirkels lopen er bij hoort en dat te snel qua tijd juist averechts werkt. Of ik het geloof weet ik nog niet maar ik sta er voor open om het te gaan proberen te geloven en ervaren.
Ik hoop dat jij dezelfde weg gaat proberen te lopen. En ja, in die weg zitten diepe kuilen maar je bent sterk genoeg om er over heen te springen.


Ik heb gewoonweg een hardere aanpak nodig.

Goed dat je jezelf kent. En ook uit eigen ervaring weet ik dat dat vaak beter helpt dan dat softe gedoe. Alleen is net vaak de kunst om de juiste hulpverlening te vinden die hard kunnen zijn. Maar maak dit bespreekbaar.

En de vraag is überhaupt of ik wel in aanmerking kom

Ja, zoiets vind ik echt triest in dit land.
Deze onzekerheid maakt mensen echt zieker dan ze al zijn. Ik val soms van mijn stoel hoe snel mensen naar een afkick kliniek kunnen, en hoe lang daar in tegen de ggz zorg bv is.

Hopelijk morgen een betere dag voor je. Blijf die lichtpuntjes zoeken. Hoe klein en zwak ze ook zijn ... Ze zijn er wel
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Tegen mij is gezegd dat cirkels lopen er bij hoort en dat te snel qua tijd juist averechts werkt.

Ik wil niet narigheid brengen maar dit klinkt als een probleem niet oplossen maar ermee leren leven en dat is voor mij geen optie.
Ik zit er echt te lang in, ik kan en wil niet langer meer op deze manier m'n tijd verprutsen.
Wat ik me nu besef is dat ik vaak dingen buiten mezelf zoek zoals focussen op een goede basis wat eindelijk stabiel is eindelijk na 28jaar.
Maar nu kom ik weer op het besef dat dit pas een begin is. Ik kan niet meer genoegen nemen met "neem maar de tijd" ik ben bijna 30 jaar en heb geen baan (WAO jong, wajong) ben erg ongelukkig en lijd een getraumatiseerd bestaan waar ik niet uitkom.
Ik wil veranderen en gaan leven. Ik leef niet, zit bijna heel de dag binnen cirkels te lopen en ondanks dat dit best deprimerend overkomt heb ik het wel goed, de comfortzone is mijn zwakke punt en word passief ervan.
Ik heb altijd het idee gehad dat ik passief word door het blowen of het drinken maar als ik niet blow of drink ben ik nog passiever en vermoed dat de comfortzone mij erin houd wat langzaam veranderd in een zelf gecreëerde isolatiecel.
Waar ik me nogal over verbaasd heb en nog steeds eigenlijk is dat ze me vaak vragen of ik "gecontroleerd wil gebruiken" wat is dat voor iets? Ik kom daar niet om uit m'n neus te eten. Ik kom daar voor herstel en als verslaafde betekent dat je er geen controle over hebt en van jezelf en de wereld verwijderd blijft omdat je gebruikt.

Alleen is net vaak de kunst om de juiste hulpverlening te vinden die hard kunnen zijn. Maar maak dit bespreekbaar.

Ik heb dit al besproken bij IrisZorg en ook gezegd dat ik twijfel aan de methode.
Als ik wekelijks maar 45min afspraak heb lijkt me gewoonweg zinloos.
Ik ga deze week bellen naar een andere plek waar deeltijdbehandeling gedaan word, echter is dit financieel lastig op het moment en zijn er ook aantal dingen onduidelijk.
Wat ik ook vervelend vind is dat mijn moeder niet mee werkt, wat essentieel is bij die partij.
Als ik morgen na m'n drukke dag nog de energie heb denk ik naar een AA meeting te gaan. Ik zit sinds maandag al te zoeken en heb iets gevonden wat 45/60min fietsen is. Anders is zondag nog een optie.
En wil nog een ding zeggen, ik heb eigenlijk nooit slechte dagen denk ik.. ik heb een ontwikkeling's probleem wat me altijd slecht laat voelen en denken, zelfs wanneer ik een topdag heb gehad. Soms kan ik me dat beseffen en dat helpt wel, vaak ook niet.

Nou, laatste vodka erin en dan hopelijk val ik in slaap.
En, bedankt voor je reactie. Fijn dat je een actief forumlid bent en altijd mensen wilt helpen echt een topper! Vergeet vooral jezelf niet :)
 

Kordie

DF-koning
Ik wil niet narigheid brengen maar dit klinkt als een probleem niet oplossen maar ermee leren leven en dat is voor mij geen optie.

Mee leren leven is inderdaad de op zet. Eerlijk gezegd ben ik daar ook niet van en weet ik net als jou niet of dat bij me past.
Maar men zegt dat als je tijdelijk je nieuwe ik accepteert, je vanaf daar weer verder kan groeien.
Deels geloof ik daar in, deels ook niet.
Maar ik zeg maar zo en raad ik anderen ook aan; probeer of iets werkt en maak dan keuzes.

Ik moet nu ook dingen doen die zo niet bij mij passen en waarvan ik twijfel of dit is wat ik wil en nodig heb. Maar als ik ik het niet proberen ga dan weet ik het niet.

ik ben bijna 30 jaar en heb geen baan (WAO jong, wajong) ben erg ongelukkig en lijd een getraumatiseerd bestaan waar ik niet uitkom.

Met bijna dertig jaar heb je nog een heel leven voor je. Ik ben met je eens dat ze er dan alles aan moeten doen om je uit dat spinnenweb te halen.

Ik heb altijd het idee gehad dat ik passief word door het blowen of het drinken maar als ik niet blow of drink ben ik nog passiever en vermoed dat de comfortzone mij erin houd wat langzaam veranderd in een zelf gecreëerde isolatiecel.

Alcohol hoeft niet altijd slecht te zijn in bepaalde mate.
Zolang je de rem maar weet te houden en je niet gaat drinken om je slechte gevoel te veranderen bijvoorbeeld.

Wat ik aan alcohol merk is dat ik het niet moet drinken als ik me slecht voel, want dan wordt dat gevoel tijdelijk goed en daarna nog veel slechter.
Ik zie echter ook het positieve stukje: het kan ook zorgen voor afschakelen.

Ik heb dit al besproken bij IrisZorg en ook gezegd dat ik twijfel aan de methode.
Als ik wekelijks maar 45min afspraak heb lijkt me gewoonweg zinloos.

Met je eens. 45 minuten per week is veel te weinig. Maar zo gaat dat tegenwoordig helaas in de zorg.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik wil niet narigheid brengen maar dit klinkt als een probleem niet oplossen maar ermee leren leven en dat is voor mij geen optie.
Ik zit er echt te lang in, ik kan en wil niet langer meer op deze manier m'n tijd verprutsen.
Wat ik me nu besef is dat ik vaak dingen buiten mezelf zoek zoals focussen op een goede basis wat eindelijk stabiel is eindelijk na 28jaar.
Maar nu kom ik weer op het besef dat dit pas een begin is. Ik kan niet meer genoegen nemen met "neem maar de tijd" ik ben bijna 30 jaar en heb geen baan (WAO jong, wajong) ben erg ongelukkig en lijd een getraumatiseerd bestaan waar ik niet uitkom.
Ik wil veranderen en gaan leven. Ik leef niet, zit bijna heel de dag binnen cirkels te lopen en ondanks dat dit best deprimerend overkomt heb ik het wel goed, de comfortzone is mijn zwakke punt en word passief ervan.
Ik heb altijd het idee gehad dat ik passief word door het blowen of het drinken maar als ik niet blow of drink ben ik nog passiever en vermoed dat de comfortzone mij erin houd wat langzaam veranderd in een zelf gecreëerde isolatiecel.
Waar ik me nogal over verbaasd heb en nog steeds eigenlijk is dat ze me vaak vragen of ik "gecontroleerd wil gebruiken" wat is dat voor iets? Ik kom daar niet om uit m'n neus te eten. Ik kom daar voor herstel en als verslaafde betekent dat je er geen controle over hebt en van jezelf en de wereld verwijderd blijft omdat je gebruikt.



Ik heb dit al besproken bij IrisZorg en ook gezegd dat ik twijfel aan de methode.
Als ik wekelijks maar 45min afspraak heb lijkt me gewoonweg zinloos.
Ik ga deze week bellen naar een andere plek waar deeltijdbehandeling gedaan word, echter is dit financieel lastig op het moment en zijn er ook aantal dingen onduidelijk.
Wat ik ook vervelend vind is dat mijn moeder niet mee werkt, wat essentieel is bij die partij.
Als ik morgen na m'n drukke dag nog de energie heb denk ik naar een AA meeting te gaan. Ik zit sinds maandag al te zoeken en heb iets gevonden wat 45/60min fietsen is. Anders is zondag nog een optie.
En wil nog een ding zeggen, ik heb eigenlijk nooit slechte dagen denk ik.. ik heb een ontwikkeling's probleem wat me altijd slecht laat voelen en denken, zelfs wanneer ik een topdag heb gehad. Soms kan ik me dat beseffen en dat helpt wel, vaak ook niet.

Nou, laatste vodka erin en dan hopelijk val ik in slaap.
En, bedankt voor je reactie. Fijn dat je een actief forumlid bent en altijd mensen wilt helpen echt een topper! Vergeet vooral jezelf niet :)
Yo man. Je hebt nog een heel leven voor je. Pak 't aan en je kunt een fijn leven krijgen. Softe aanpak werkte voor mij ook niet, en Iriszorg al helemaal niet. Er zijn wel behandelingen, klinieken waar de zweep er overheen gaat hoor. Zeker als ze ervaringsdeskundigen erbij betrekken, die prikken overal vaak wel doorheen.

Als je blijft blowen en drinken houd je jezelf passief. Het duurt een tijd voordat de energie terugkomt. Ik zou zeggen dat ik het mestal na 9-12 maanden bij de mensen om me heen wel zie gebeuren. Als je om de paar dagen drinkt ben je eigenlijk permanent aan het bijkomen.

Kijk eens naar welke stappen je nu kunt ondemen om een beetje beter in je vel te komen zitten. Mediteren, dankbaarheidslijstje 's avonds schrijven, naar een meeting inderdaad (AA is over het algemeen vrij soft, als je CA in de buurt hebt past dat misschien beter, anders NA). Elke dag wandelen. Als je een soort dagprogrammaatje voor jezelf opstelt en je daar aan houdt zal het langzaam aan beter gaan. Een quick fix is er gewoonweg niet, accepteer dat. Anders word je misschien weer ontevreden over het tempo daarvan.
 

Raver

Badass junkie
Ik weet ook 100% dat ik niet verslaafd ben aan middelen al klinkt dat natuurlijk bizar, maar ik moet verdoven vanwege mijn psychische gezondheid wat jaren geleden al geconstateerd was door IrisZorg.

Je zoekt overgave, maar je vind jezelf niet verslaafd. Wat maakt jou anders dan een ander die middelen inzet om psychische problemen te verdoven?

De ander is wel verslaafd.

Verslaving is een groter probleem dan alleen stoppen met gebruiken, als de onderliggende problemen de rede zijn voor gebruik. Waarom dan zeggen dat je niet verslaafd bent.

Eigenlijk zie ik vooral dat je de schuld aan alles en iedereen geeft. Behalve aan jezelf.
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Je zoekt overgave, maar je vind jezelf niet verslaafd. Wat maakt jou anders dan een ander die middelen inzet om psychische problemen te verdoven?

De ander is wel verslaafd.

Verslaving is een groter probleem dan alleen stoppen met gebruiken, als de onderliggende problemen de rede zijn voor gebruik. Waarom dan zeggen dat je niet verslaafd bent.

Eigenlijk zie ik vooral dat je de schuld aan alles en iedereen geeft. Behalve aan jezelf.

Ja, heb die momenten dat ik op die manier probeer te vertellen dat stoppen opzichzelfstaand niet moeilijk is voor mij maar door de psyche weer ernaar grijp. En ja, in feiten is dat verslaving, een coping om ermee om te kunnen gaan.
Ik heb de werkelijkheid nooit onder ogen gehad door of middelen of m'n psyche en vraag me af waar ik moet zijn om dit op te lossen.

Dit is wel wat ik nodig heb, iemand die me erop wijst hoe het daadwerkelijk is want ik zie dat niet.
Zeker als ze ervaringsdeskundigen erbij betrekken, die prikken overal vaak wel doorheen.
Heb ik in het verleden in het begin wel een gehad, toen was ik nog niet zover.
Lijkt mee goed idee!
Mediteren, dankbaarheidslijstje 's avonds schrijven, naar een meeting inderdaad (AA is over het algemeen vrij soft, als je CA in de buurt hebt past dat misschien beter, anders NA). Elke dag wandelen. Als je een soort dagprogrammaatje voor jezelf opstelt en je daar aan houdt zal het langzaam aan beter gaan.
Dit gaat vreemd klinken, maar dit is door de Wajong nog moeilijker geworden.
Het is niet zo simpel zoals het lijkt. Ik kan niet zomaar iets proberen of naar binnen lopen en zeggen "kan ik vrijwilligerswerk doen" want ik moet eerst met UWV contact opnemen, gesprekken voeren papieren ondertekenen en dan pas kan ik gaan zoeken. Dit proces is voor heel veel mensen vrij eenvoudig, voor mij niet.
Leg ik het weer buiten mezelf.
De wereld word enorm klein als je geen mensen om je heen hebt, een klein dorp woont èn regelgeving je zo strak in de greep heeft met het idee er niet uit te komen. En vanaf 2026 is dat nog flink aangescherpt ook nog.

Mijn dag bestaat sinds kort wel uit vaste routines en dat gaat 2 maanden goed nu en ben er blij mee.
Waar nog ruimte zit is vanaf de middag, daar zou wel wat bij kunnen in de toekomst.
Ik heb wel wat ideeën zoals een kookcursus volgen om zo mensen te ontmoeten, maar daar kan ik natuurlijk niet dagen mee invullen.

Maar men zegt dat als je tijdelijk je nieuwe ik accepteert, je vanaf daar weer verder kan groeien.
Hoe doe je zoiets? Iemand die slechte dingen doet kun je ook niet zomaar positief benaderen en belonen. Althans mij lukt dat niet naar mezelf.
Heb enorm afkeer zelfs, dus de acceptatie heb ik nog niet bereikt en gaat ook niet gebeuren vermoed ik.
Ik moet nu ook dingen doen die zo niet bij mij passen en waarvan ik twijfel of dit is wat ik wil en nodig heb. Maar als ik ik het niet proberen ga dan weet ik het niet.
Proberen zit er wel in, vasthouden daarin niet.
Ik kan het lastig uitleggen, ik ben zo wisselvallig dat elke paar uur van de dag zo anders kan zijn en niet goed weet hoe ik dat moet aanpassen continue.

Verder in het algemeen: ik denk dat we het hierbij moeten laten. Ik vermoed dat ik nu op een punt ben dat dit forum niet meer werkt voor mij in de zin van activering. Dat ligt echt aan mij en niet aan het forum.
Zoals Raver al zei ; ik leg alles buiten mezelf en de acceptatie is er nog niet.
Het enige wat heel de tijd in m'n hoofd blijft hangen zijn de onderliggende problematiek waarvan ik vind dat dat het probleem is.
Zolang ik dat niet kan aanpakken gaat er weinig veranderen.
Ik heb daar echt proffesionele hulp voor nodig en dat gaat niet via een huisarts of forum.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ja, heb die momenten dat ik op die manier probeer te vertellen dat stoppen opzichzelfstaand niet moeilijk is voor mij maar door de psyche weer ernaar grijp. En ja, in feiten is dat verslaving, een coping om ermee om te kunnen gaan.
Ik heb de werkelijkheid nooit onder ogen gehad door of middelen of m'n psyche en vraag me af waar ik moet zijn om dit op te lossen.

Dit is wel wat ik nodig heb, iemand die me erop wijst hoe het daadwerkelijk is want ik zie dat niet.

Heb ik in het verleden in het begin wel een gehad, toen was ik nog niet zover.
Lijkt mee goed idee!

Dit gaat vreemd klinken, maar dit is door de Wajong nog moeilijker geworden.
Het is niet zo simpel zoals het lijkt. Ik kan niet zomaar iets proberen of naar binnen lopen en zeggen "kan ik vrijwilligerswerk doen" want ik moet eerst met UWV contact opnemen, gesprekken voeren papieren ondertekenen en dan pas kan ik gaan zoeken. Dit proces is voor heel veel mensen vrij eenvoudig, voor mij niet.
Leg ik het weer buiten mezelf.
De wereld word enorm klein als je geen mensen om je heen hebt, een klein dorp woont èn regelgeving je zo strak in de greep heeft met het idee er niet uit te komen. En vanaf 2026 is dat nog flink aangescherpt ook nog.

Mijn dag bestaat sinds kort wel uit vaste routines en dat gaat 2 maanden goed nu en ben er blij mee.
Waar nog ruimte zit is vanaf de middag, daar zou wel wat bij kunnen in de toekomst.
Ik heb wel wat ideeën zoals een kookcursus volgen om zo mensen te ontmoeten, maar daar kan ik natuurlijk niet dagen mee invullen.


Hoe doe je zoiets? Iemand die slechte dingen doet kun je ook niet zomaar positief benaderen en belonen. Althans mij lukt dat niet naar mezelf.
Heb enorm afkeer zelfs, dus de acceptatie heb ik nog niet bereikt en gaat ook niet gebeuren vermoed ik.

Proberen zit er wel in, vasthouden daarin niet.
Ik kan het lastig uitleggen, ik ben zo wisselvallig dat elke paar uur van de dag zo anders kan zijn en niet goed weet hoe ik dat moet aanpassen continue.

Verder in het algemeen: ik denk dat we het hierbij moeten laten. Ik vermoed dat ik nu op een punt ben dat dit forum niet meer werkt voor mij in de zin van activering. Dat ligt echt aan mij en niet aan het forum.
Zoals Raver al zei ; ik leg alles buiten mezelf en de acceptatie is er nog niet.
Het enige wat heel de tijd in m'n hoofd blijft hangen zijn de onderliggende problematiek waarvan ik vind dat dat het probleem is.
Zolang ik dat niet kan aanpakken gaat er weinig veranderen.
Ik heb daar echt proffesionele hulp voor nodig en dat gaat niet via een huisarts of forum.
Maak het zo eenvoudig mogelijk voor jezelf, begin klein. 5 minuten mediteren heb je geen UWV voor nodig. Bouw stukje bij beetje dingen in je dag in die je goed doen en probeer het een paar weken. Je kunt zo veel meer dan je denkt.
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Ik wil niet narigheid brengen maar dit klinkt als een probleem niet oplossen maar ermee leren leven en dat is voor mij geen optie.
Ik zit er echt te lang in, ik kan en wil niet langer meer op deze manier m'n tijd verprutsen.
Wat ik me nu besef is dat ik vaak dingen buiten mezelf zoek zoals focussen op een goede basis wat eindelijk stabiel is eindelijk na 28jaar.
Maar nu kom ik weer op het besef dat dit pas een begin is. Ik kan niet meer genoegen nemen met "neem maar de tijd" ik ben bijna 30 jaar en heb geen baan (WAO jong, wajong) ben erg ongelukkig en lijd een getraumatiseerd bestaan waar ik niet uitkom.
Ik wil veranderen en gaan leven. Ik leef niet, zit bijna heel de dag binnen cirkels te lopen en ondanks dat dit best deprimerend overkomt heb ik het wel goed, de comfortzone is mijn zwakke punt en word passief ervan.
Ik heb altijd het idee gehad dat ik passief word door het blowen of het drinken maar als ik niet blow of drink ben ik nog passiever en vermoed dat de comfortzone mij erin houd wat langzaam veranderd in een zelf gecreëerde isolatiecel.
Waar ik me nogal over verbaasd heb en nog steeds eigenlijk is dat ze me vaak vragen of ik "gecontroleerd wil gebruiken" wat is dat voor iets? Ik kom daar niet om uit m'n neus te eten. Ik kom daar voor herstel en als verslaafde betekent dat je er geen controle over hebt en van jezelf en de wereld verwijderd blijft omdat je gebruikt.



Ik heb dit al besproken bij IrisZorg en ook gezegd dat ik twijfel aan de methode.
Als ik wekelijks maar 45min afspraak heb lijkt me gewoonweg zinloos.
Ik ga deze week bellen naar een andere plek waar deeltijdbehandeling gedaan word, echter is dit financieel lastig op het moment en zijn er ook aantal dingen onduidelijk.
Wat ik ook vervelend vind is dat mijn moeder niet mee werkt, wat essentieel is bij die partij.
Als ik morgen na m'n drukke dag nog de energie heb denk ik naar een AA meeting te gaan. Ik zit sinds maandag al te zoeken en heb iets gevonden wat 45/60min fietsen is. Anders is zondag nog een optie.
En wil nog een ding zeggen, ik heb eigenlijk nooit slechte dagen denk ik.. ik heb een ontwikkeling's probleem wat me altijd slecht laat voelen en denken, zelfs wanneer ik een topdag heb gehad. Soms kan ik me dat beseffen en dat helpt wel, vaak ook niet.

Nou, laatste vodka erin en dan hopelijk val ik in slaap.
En, bedankt voor je reactie. Fijn dat je een actief forumlid bent en altijd mensen wilt helpen echt een topper! Vergeet vooral jezelf niet :)

Ik onderschrijf wat @_shikantaza zegt. Mijn gevoel zegt ook dat jij meer baat zou hebben bij de CA. Als dat er niet is, zou ik NA eerst proberen.

AA heeft veel verscheidenheid in groepen. Sommigen gaan echt goed diep. Anderen zijn heel mild en meer een praatclubje in mijn ervaring.

Daarnaast ligt de gemiddelde leeftijd bij AA ook wat hoger dan de andere groepen.
 

Kordie

DF-koning
Hoe doe je zoiets? Iemand die slechte dingen doet kun je ook niet zomaar positief benaderen en belonen. Althans mij lukt dat niet naar mezelf.
Heb enorm afkeer zelfs, dus de acceptatie heb ik nog niet bereikt en gaat ook niet gebeuren vermoed ik.

Goeie vraag, waar ik zelf het antwoord ook nog heel moeilijk op vindt.
In de theorie leer je inderdaad heel makkelijk dat je het maar moet accepteren.
De praktijk wijst uit dat het toch veel moeilijker is.

Maar de eerste stap is denk ik dat je niet negatief over jezelf moet denken.
Je bent ziek, daar kun je niks aan doen, en daarom gebeuren er dingen die jij niet wilt dat er gebeuren.
Ik weet ook dat dat heel moeilijk is. De PTSS variant van mijzelf kan ik ook niet volledig accepteren.
Vooral de gevolgen niet.
Maar het scheelt al dat ik kan denken "het is me overkomen" . Ik hoop dat jij ook die weg kan inslaan.
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
AA heeft veel verscheidenheid in groepen. Sommigen gaan echt goed diep. Anderen zijn heel mild en meer een praatclubje in mijn ervaring.
Ik ga zondag voor het eerst en ga het wel een kans geven. Ondertussen zoek ik naar andere mogelijkheden. Bedankt voor het delen van je ervaring.

Maar de eerste stap is denk ik dat je niet negatief over jezelf moet denken.
Je bent ziek, daar kun je niks aan doen, en daarom gebeuren er dingen die jij niet wilt dat er gebeuren.
Ik weet ook dat dat heel moeilijk is. De PTSS variant van mijzelf kan ik ook niet volledig accepteren.
Vooral de gevolgen niet.
Maar het scheelt al dat ik kan denken "het is me overkomen" . Ik hoop dat jij ook die weg kan inslaan.

Ik besef dat mijn slechte acties niet zijn wie ik ben zoals jij ook zegt. Het enige waar ik echt mee worstel is de activatie en positieve effecten die weinig vruchten afwerpen. Zoals @_shikantaza al aangaf dat het 6-9 maanden duurt voor je de fijne effecten creëert en dat houd ik tot nu toe niet vol iedere keer omdat m'n psychische kwetsbaarheid groter en heftiger word vaak. Hopelijk lukt dat wel deze keer met de juiste mensen.

Maak het zo eenvoudig mogelijk voor jezelf, begin klein. 5 minuten mediteren heb je geen UWV voor nodig. Bouw stukje bij beetje dingen in je dag in die je goed doen en probeer het een paar weken. Je kunt zo veel meer dan je denkt.

Ik mediteer dagelijks wel aantal minuten al tijdje, heb ook weleens gedeeld maar kan dat niet terug vinden. In ieder geval doe ik dat al een tijd.
Het eenvoudig houden vind ik wel lastig en heb daar nu ook op geanticipeerd door met m'n autisme coach een afspraak gemaakt te hebben regelmatig kort te bellen zodat het overzichtelijk blijft.
De afspraak is net afgelopen en was een goed gesprek gaat ook veranderingen maken die ik nog even voor mezelf houd, heb het druk vandaag.


Dank voor jullie bijdrage allen, was nogal negatief in m'n vorige bericht over dat het allemaal geen zin heeft blabla, maar dat is niet zo. Het gaat gewoon niet allemaal in een keer en zal echt wat minder verwachtingen moeten hebben.
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Ik ga zondag voor het eerst en ga het wel een kans geven. Ondertussen zoek ik naar andere mogelijkheden. Bedankt voor het delen van je ervaring.

Goed dat je het een kans geeft! Laat mijn gematigde boodschap over AA je niet tegenhouden en bevooroordeeld naar binnen gaan. Ik heb ook echt AA meetings bijgewoond waar keihard herstel te halen viel 😃
 

Raver

Badass junkie
Als ik een nier zou moeten afstaan om op een normale manier met wiet te kunnen omgaan zou ik dat misschien overwegen.

Vandaag echt tegen veel oud zeer aangelopen. Ik voel me zovaak minderwaardig tegenover werkrelaties.

Ik had nog geen 3 jaar geleden een eigen zaak, dik spaargeld, een knappe auto en was een gewaardeerde zorgverlener.

Nu word mijn betaalverzoek van €23,- afgewezen door de bewindvoering. Geen ruimte voor!!! Mag een mens naar de kapper of niet?

Ja het verschil is gewoon zo groot. En als ik dan mijn werkrelaties hoor spreken over hun nieuwe ideeën en al uitgevoerde plannen qua bedrijfsvoering denk ik echt shit...... Wtf heb ik dan joh.

En mijn verslaafde brein denkt dan.... Cannabis is you're key to succes. Ja succes naar de goot zeker!! Waarom verteld mijn brein me dat.... Oja verslaafd.

Accepteer wat je niet kan veranderen.

Ik ga weer clean naar bed zo DF.
 

Relmuis

Wijs gebruiker
Ik voel me zovaak minderwaardig tegenover werkrelaties.

Ik had nog geen 3 jaar geleden een eigen zaak, dik spaargeld, een knappe auto en was een gewaardeerde zorgverlener.
Wat een negatief etiket.
Vinden die werkrelaties dat ook?
Dat vraag ik me sterk af.
Het lijkt op invulling; ik zou dat helemaal niet denken, het gaat uiteindelijk om de persoon, niet om de auto.
Maar je schrijft 'oud zeer', dat is altijd een venijnige.
Je doet er iets mee?
 

Tinus Teelbal

Bewuste gebruiker
Vinden die werkrelaties dat ook?
Dat vraag ik me sterk af.

Precies dit. De grootste vijand zijn we vaak zelf. Die werkrelaties zijn helemaal niet zo met jou bezig, en oordelen veel minder dan je denkt en zeker veel minder dan dat je over jezelf oordeelt. Wees niet te streng voor jezelf en vergelijk jezelf niet met anderen, dat is appels met peren vergelijken.

Ik ga weer clean naar bed zo DF.

Dit lukt heel veel verslaafden niet, dikke kans dat die werkrelaties van jou dit niet voor elkaar zouden krijgen hoor. Je mag best een beetje (veel) trots op jezelf zijn…
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Ik ga zondag voor het eerst en ga het wel een kans geven. Ondertussen zoek ik naar andere mogelijkheden. Bedankt voor het delen van je ervaring.



Ik besef dat mijn slechte acties niet zijn wie ik ben zoals jij ook zegt. Het enige waar ik echt mee worstel is de activatie en positieve effecten die weinig vruchten afwerpen. Zoals @_shikantaza al aangaf dat het 6-9 maanden duurt voor je de fijne effecten creëert en dat houd ik tot nu toe niet vol iedere keer omdat m'n psychische kwetsbaarheid groter en heftiger word vaak. Hopelijk lukt dat wel deze keer met de juiste mensen.



Ik mediteer dagelijks wel aantal minuten al tijdje, heb ook weleens gedeeld maar kan dat niet terug vinden. In ieder geval doe ik dat al een tijd.
Het eenvoudig houden vind ik wel lastig en heb daar nu ook op geanticipeerd door met m'n autisme coach een afspraak gemaakt te hebben regelmatig kort te bellen zodat het overzichtelijk blijft.
De afspraak is net afgelopen en was een goed gesprek gaat ook veranderingen maken die ik nog even voor mezelf houd, heb het druk vandaag.


Dank voor jullie bijdrage allen, was nogal negatief in m'n vorige bericht over dat het allemaal geen zin heeft blabla, maar dat is niet zo. Het gaat gewoon niet allemaal in een keer en zal echt wat minder verwachtingen moeten hebben.

Hoe was de meeting zondag? 🙂
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Als ik een nier zou moeten afstaan om op een normale manier met wiet te kunnen omgaan zou ik dat misschien overwegen.

Vandaag echt tegen veel oud zeer aangelopen. Ik voel me zovaak minderwaardig tegenover werkrelaties.

Ik had nog geen 3 jaar geleden een eigen zaak, dik spaargeld, een knappe auto en was een gewaardeerde zorgverlener.

Nu word mijn betaalverzoek van €23,- afgewezen door de bewindvoering. Geen ruimte voor!!! Mag een mens naar de kapper of niet?

Ja het verschil is gewoon zo groot. En als ik dan mijn werkrelaties hoor spreken over hun nieuwe ideeën en al uitgevoerde plannen qua bedrijfsvoering denk ik echt shit...... Wtf heb ik dan joh.

En mijn verslaafde brein denkt dan.... Cannabis is you're key to succes. Ja succes naar de goot zeker!! Waarom verteld mijn brein me dat.... Oja verslaafd.

Accepteer wat je niet kan veranderen.

Ik ga weer clean naar bed zo DF.
Misschien heb je hier al over nagedacht, maar misschien zit 'op een normale manier met wiet omgaan' er voor jou simpelweg niet in.

Bij mij heeft de praktijk namelijk precies dat uitgewezen: blijkbaar kon ik niet wiet gebruiken zonder toch over mijn zelf-gestelde grenzen heen te gaan. Wiet veranderde namelijk mijn gedachten, mijn mening, zodat mijn eerder gestelde grenzen als niet meer geldig beschouwd werden.

Toen ik dat helemaal inzag, was het duidelijk: gewoon helemaal stoppen. En dat koste geen moeite, want nu was er niet meer die volgende keer die ik eerder aan mezelf beloofde.

Je denkt dat je iets waardevols gaat verliezen, maar als je echt clean bent kijk je daar heel anders op terug. Ik heb niet het gevoel iets van waarde te zijn verloren door te stoppen met wiet. Ik heb iets van grote waarde teruggekregen: nuchter kunnen ontspannen en nuchterheid op zichzelf.
 

Deadwing

Wijs gebruiker
Je denkt dat je iets waardevols gaat verliezen, maar als je echt clean bent kijk je daar heel anders op terug. Ik heb niet het gevoel iets van waarde te zijn verloren door te stoppen met wiet. Ik heb iets van grote waarde teruggekregen: nuchter kunnen ontspannen en nuchterheid op zichzelf.
Ik heb precies hetzelfde gevoel met nicotine. Zeven maanden geleden gestopt en absoluut niet het idee dat ik echt iets mis. En ik heb ruim dertig jaar veel gerookt.
 
Bovenaan