Beginnende 3mmc verslaving

[Pompoen]

+ 1, 100%.

Wat een lastige hè! Damn.

Heel!
Ik merkte in die maanden geheelonthouding wel echt dat ik vaak heel trots op mezelf was, echt meer zelfvertrouwen kreeg op allerlei vlakken, het gevoel had controle te hebben. Veel concentratie en betere focus op werk, scherper, angsten die verminderden. Echt heel fijn. Dat ebt nu weer een beetje weg. Dus misschien moet ik het van die kant proberen te bekijken. in plaats van: “ik mag/kan geen drugs meer” naar “ik kies voor een leven waarin ik de touwtjes in handen heb, me trots voel enz enz. Dan kies je voor iets positiefs ipv het vermijden van iets negatiefs. Maar goed, dat zeg ik nu weer zo mooi en op dit moment ben ik er ook echt wel weer overtuigd van, maar dat is standaard the day after.

Nou fijn dat ik dit toch weer ff gedeeld heb. Heb veel aan zowel de steunende, herkenbare als kritische berichten hier. Stapje voor stapje kom ik wel waar ik zijn moet 😅

 

[Jazz35]

Heel!
Ik merkte in die maanden geheelonthouding wel echt dat ik vaak heel trots op mezelf was, echt meer zelfvertrouwen kreeg op allerlei vlakken, het gevoel had controle te hebben. Veel concentratie en betere focus op werk, scherper, angsten die verminderden. Echt heel fijn. Dat ebt nu weer een beetje weg. Dus misschien moet ik het van die kant proberen te bekijken. in plaats van: “ik mag/kan geen drugs meer” naar “ik kies voor een leven waarin ik de touwtjes in handen heb, me trots voel enz enz. Dan kies je voor iets positiefs ipv het vermijden van iets negatiefs. Maar goed, dat zeg ik nu weer zo mooi en op dit moment ben ik er ook echt wel weer overtuigd van, maar dat is standaard the day after.

Nou fijn dat ik dit toch weer ff gedeeld heb. Heb veel aan zowel de steunende, herkenbare als kritische berichten hier.

Klinkt als een heel gezonde manier van omdenken. Voor mij voelt het precies zo. Geheelonthouding doet me goed, maakt me kalmer en stabieler merk ik. Dat zou ik mezelf (meer) moeten gunnen. Goed dat je het weer even gedeeld hebt en in kaart gebracht voor jezelf. ♥️ Dat helpt inderdaad vaak. Delen delen delen.

 

[_shikantaza]

Oh ja, een hele grote @Mindless @LucidLucy @Koffieb00n - werk. Betaald werk vooral. Daar heb ik al meerdere fellows op stuk zien gaan. Werk boven herstel zetten, want werk is toch goed en ik voel me zo nuttig. Ze vielen allemaal terug. En als ik pasgeleden niet in m'n proeftijd was ontslagen was 't mij waarschijnlijk ook overkomen. Da's echt een venijnige.

Het liefst zou ik er ook niet meer aan beginnen 😂

 

[Damius]

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nodig heb om voor de volle 100% die keuze te maken. Ja, het moet weer een keer gigantisch fout gaan zodat ik bevestiging heb: zie je, het kan écht niet meer. Maar daar wil ik liever niet naartoe werken. Ik vind het gewoon echt wel heel lastig..

Verslaving is progressief. Zonder interventie komt dat moment vanzelf. Maar belangrijker: je lijkt het ietwat uit jezelf te plaatsen in deze alinea. Namelijk: er moet iets ‘van buiten’ gebeuren, of ‘mijn excessieve gebruik moet mij overkomen’. En dat stuur je zelf aan natuurlijk. Ik zou eigenlijk een ander perspectief leidend laten zijn: namelijk het geloof dat je anders wil. En het niet tot dit kritieke moment laat komen, maar het voor bent. Dat moet je echter zelf diep van binnen willen.

 

[_shikantaza]

Verslaving is progressief. Zonder interventie komt dat moment vanzelf. Maar belangrijker: je lijkt het ietwat uit jezelf te plaatsen in deze alinea. Namelijk: er moet iets ‘van buiten’ gebeuren, of ‘mijn excessieve gebruik moet mij overkomen’. En dat stuur je zelf aan natuurlijk. Ik zou eigenlijk een ander perspectief leidend laten zijn: namelijk het geloof dat je anders wil. En het niet tot dit kritieke moment laat komen, maar het voor bent. Dat moet je echter zelf diep van binnen willen.

Het komt inderdaad vanzelf @Pompoen

Misschien ter inspiratie even wat "dagboek" threads doorlezen. Wat je te wachten zou kunnen staan, bijvoorbeeld hier of daar of deze of die maar het
is heel begrijpelijk dat je de motivatie nog niet hebt als je er nog maar weinig gevolgen van hebt ondervonden.

Uiteindelijk is voor velen "de bodem van de put" toch het enige dat helpt. Maar hoe diep die put is blijft de vraag

Bezoekjes aan de SEH, spoedopnames, verwondingen, bijna-dood-ervaringen, noem maar op. Ik heb wel eens (naakt) met een honkbalknuppel
op m'n slaapkamer klaar gezeten om de Hells Angels die met afgezaagde shotguns in huis waren te grazen te nemen. Dat was uiteraard
niet echt, en er is niks gebeurd, en een week later heb ik 't vrolijk nog een keer gedaan. Dus 't kan ook meevallen

En misschien gebeurt er jou wel helemaal niks. Maar misschien ook wel. Het is maar net hoe veel risico je bereid bent te nemen.

 

[Pompoen]

Verslaving is progressief. Zonder interventie komt dat moment vanzelf. Maar belangrijker: je lijkt het ietwat uit jezelf te plaatsen in deze alinea. Namelijk: er moet iets ‘van buiten’ gebeuren, of ‘mijn excessieve gebruik moet mij overkomen’. En dat stuur je zelf aan natuurlijk. Ik zou eigenlijk een ander perspectief leidend laten zijn: namelijk het geloof dat je anders wil. En het niet tot dit kritieke moment laat komen, maar het voor bent. Dat moet je echter zelf diep van binnen willen.

Ik snap wat je zegt. En dat is precies het punt waarbij het bij mij op dit moment soms schommelt. Een periode wilde ik het echt diep van binnen, echter de laatste tijd wankelt dat wat merk ik en dan ga ik dus ook snel weer de mist in. Ik moet er weer wat meer en bewuster mee bezig zijn. Weer meer erover lezen, dingen erover opschrijven (wat nuchter zijn me brengt, wat drugs me vooral niet brengt), doelen stellen. En het ook serieuzer nemen.

Meteen daarin wel weer een klein stapje gezet zojuist. Ik kwam er net achter dat mijn vriend coke over had van gisteren en die thuis heeft neergelegd. Ik heb hem meteen gezegd dat ik dat niet meer in huis wil hebben. Het geeft me onrust en ik vertrouw mezelf er op dit moment niet meer mee. Morgen brengt hij het bij een vriend.

 

[Pompoen]

Het komt inderdaad vanzelf @Pompoen

Misschien ter inspiratie even wat "dagboek" threads doorlezen. Wat je te wachten zou kunnen staan, bijvoorbeeld hier of daar of deze of die maar het
is heel begrijpelijk dat je de motivatie nog niet hebt als je er nog maar weinig gevolgen van hebt ondervonden.

Uiteindelijk is voor velen "de bodem van de put" toch het enige dat helpt. Maar hoe diep die put is blijft de vraag

Bezoekjes aan de SEH, spoedopnames, verwondingen, bijna-dood-ervaringen, noem maar op. Ik heb wel eens (naakt) met een honkbalknuppel
op m'n slaapkamer klaar gezeten om de Hells Angels die met afgezaagde shotguns in huis waren te grazen te nemen. Dat was uiteraard
niet echt, en er is niks gebeurd, en een week later heb ik 't vrolijk nog een keer gedaan. Dus 't kan ook meevallen

En misschien gebeurt er jou wel helemaal niks. Maar misschien ook wel. Het is maar net hoe veel risico je bereid bent te nemen.

Fijn dat je zo meedenkt. Ik ga die dagboek threads bekijken. De bodem van de put met de voorbeelden zoals jij die beschrijft, ken ik inderdaad niet. Heftig ook jouw eigen voorbeeld. Maar misschien is dit een kwestie van tijd en dat moment wil ik echt niet afwachten eigenlijk. Vandaag merk ik weer een sterke motivatie om het anders te willen, ben m’n agenda al weer aan het bekijken op de activiteiten die erin staan komende tijd en hoe ik die nuchter aan ga vliegen (of niet ga). Maar ergens ben ik ook bang dat die motivatie weer wat in gaat kakken als het dus een tijdje goed gaat, zoals afgelopen tijd bleek. Moet er gewoon echt scherp op blijven en daar ligt vooral ook wel een uitdaging.

 

[Damius]

Ik heb hem meteen gezegd dat ik dat niet meer in huis wil hebben. Het geeft me onrust en ik vertrouw mezelf er op dit moment niet meer mee. Morgen brengt hij het bij een vriend.

Heel verstandig. Dit soort onnodige risico’s inderdaad gewoon beperken.

Hoe zit je partner trouwens nog in de wedstrijd? Als ik het goed las een tijdje terug, begreep ik dat hij wilde minderen maar niet geheelonthouden zoals jij besloot te gaan doen. Hoe gaat dat hem af? Lukt het hem om zich aan zijn afspraken te houden?

 

[Pompoen]

Hoe zit je partner trouwens nog in de wedstrijd? Als ik het goed las een tijdje terug, begreep ik dat hij wilde minderen maar niet geheelonthouden zoals jij besloot te gaan doen. Hoe gaat dat hem af? Lukt het hem om zich aan zijn afspraken te houden?

Het gaat zeker beter dan voorheen, als in: er wordt thuis geen dealer meer gebeld als er vrienden gewoon langskomen en hij doet ook steeds vaker met mij mee alcoholvrij (en dan dus ook drugsvrij) of gaat soms eerder mee naar huis bij avonden/feestjes waar wordt gebruikt (en soms ook niet). Ik zie wel dat hij zijn best doet en al met al gebruikt hij zeker minder maar nog steeds wel vaker dan mij lief is eigenlijk. Als we er een gesprek over hebben dan komt dat altijd vanuit mij, er wordt dan ook niet meer gezegd dan “je hebt gelijk” en “ik zal erop letten” waarna er weer even wat minder frequent wordt gebruikt. Ik vind dat soms wel lastig want wil hem niks verbieden, maar vind ook dat ik er iets van mag vinden en zeggen (en dat doe ik ook wel). Dus ook hij is er nog niet, net als ik trouwens.

Ik zie het wat meer dan hij als probleem soms, denk ik. Ik neem me dus ook vaak voor niet te gebruiken wat nu enkele keren niet is gelukt en dan valt het (mij) meteen op dat ik mijn gebruik niet in de hand heb. Hij neemt zich bij voorbaat bij sommige momenten al voor om wél te gebruiken (net als vrienden) en dan lijkt dat dus meteen geen probleem. Hij heeft er nadien ook minder last van dan ik. Ik voel me schuldig, baal van mijn brakheid etc, dat heeft hij niet. Dusja.. dat..

 

[_shikantaza]

Het gaat zeker beter dan voorheen, als in: er wordt thuis geen dealer meer gebeld als er vrienden gewoon langskomen en hij doet ook steeds vaker met mij mee alcoholvrij (en dan dus ook drugsvrij) of gaat soms eerder mee naar huis bij avonden/feestjes waar wordt gebruikt (en soms ook niet). Ik zie wel dat hij zijn best doet en al met al gebruikt hij zeker minder maar nog steeds wel vaker dan mij lief is eigenlijk. Als we er een gesprek over hebben dan komt dat altijd vanuit mij, er wordt dan ook niet meer gezegd dan “je hebt gelijk” en “ik zal erop letten” waarna er weer even wat minder frequent wordt gebruikt. Ik vind dat soms wel lastig want wil hem niks verbieden, maar vind ook dat ik er iets van mag vinden en zeggen (en dat doe ik ook wel). Dus ook hij is er nog niet, net als ik trouwens.

Ik zie het wat meer dan hij als probleem soms, denk ik. Ik neem me dus ook vaak voor niet te gebruiken wat nu enkele keren niet is gelukt en dan valt het (mij) meteen op dat ik mijn gebruik niet in de hand heb. Hij neemt zich bij voorbaat bij sommige momenten al voor om wél te gebruiken (net als vrienden) en dan lijkt dat dus meteen geen probleem. Hij heeft er nadien ook minder last van dan ik. Ik voel me schuldig, baal van mijn brakheid etc, dat heeft hij niet. Dusja.. dat..

Lastig joh, maar een huishouden met één clean en één in gebruik wordt uiteindelijk altijd twee in gebruik

 

[Pompoen]

Lastig joh, maar een huishouden met één clean en één in gebruik wordt uiteindelijk altijd twee in gebruik

Ja ik snap dat je dat zegt. Al kan ik me ook niet meer voorstellen dat ik terug ga naar waar ik vandaan kwam. In die zin is er toch ook echt wel wat veranderd bij mezelf heb ik het idee, al gaat het dus soms wel mis.

ik ben er nu in ieder geval weer helemaal klaar mee 😅 zal wel af en toe een update plaatsen hier

 

[Damius]

Het gaat zeker beter dan voorheen, als in: er wordt thuis geen dealer meer gebeld als er vrienden gewoon langskomen en hij doet ook steeds vaker met mij mee alcoholvrij (en dan dus ook drugsvrij) of gaat soms eerder mee naar huis bij avonden/feestjes waar wordt gebruikt (en soms ook niet). Ik zie wel dat hij zijn best doet en al met al gebruikt hij zeker minder maar nog steeds wel vaker dan mij lief is eigenlijk. Als we er een gesprek over hebben dan komt dat altijd vanuit mij, er wordt dan ook niet meer gezegd dan “je hebt gelijk” en “ik zal erop letten” waarna er weer even wat minder frequent wordt gebruikt. Ik vind dat soms wel lastig want wil hem niks verbieden, maar vind ook dat ik er iets van mag vinden en zeggen (en dat doe ik ook wel). Dus ook hij is er nog niet, net als ik trouwens.

Ik zie het wat meer dan hij als probleem soms, denk ik. Ik neem me dus ook vaak voor niet te gebruiken wat nu enkele keren niet is gelukt en dan valt het (mij) meteen op dat ik mijn gebruik niet in de hand heb. Hij neemt zich bij voorbaat bij sommige momenten al voor om wél te gebruiken (net als vrienden) en dan lijkt dat dus meteen geen probleem. Hij heeft er nadien ook minder last van dan ik. Ik voel me schuldig, baal van mijn brakheid etc, dat heeft hij niet. Dusja.. dat..

Hartstikke goed. Ik lees hier in ieder geval een grote mate van bewustzijn / bewustwording. Zowel bij je partner als bij jou. En het klinkt alsof jullie goed het dialoog voeren. Blijf dat vooral doen zou ik willen zeggen.

Dat hij andere normen en waarden hanteert voor z'n eigen gebruik hoeft natuurlijk geen probleem te zijn. In een gezonde relatie moet dat ook kunnen. Met oog voor de ander natuurlijk. In mijn optiek wordt de situatie pas kritiek wanneer hij zijn eigen gebruik boven jouw herstelproces (noem ik het toch maar even) zet - en dat jij daar uiteindelijk ook weer onder lijdt. Dat kan soms in kleine dingen zitten (toch drugs in jouw aanwezigheid gebruiken, terwijl je dat misschien liever niet wilt omdat het triggert - ik noem maar een voorbeeld).

Nogmaals: ik vind het echt bewonderings-waardig om te zien hoe jij je proces aanpakt. En dat alles zonder professionele hulp. Ergens zie ik gecontroleerd gebruik absoluut nog wel als een realistisch scenario voor jou. Maar als ik de tijd vooruit zou kunnen spoelen, dan zou ik eigenlijk veel meer benieuwd zijn naar of je dat in de toekomst uberhaupt wilt. En niet of je het kunt.

 

[Pompoen]

Dat hij andere normen en waarden hanteert voor z'n eigen gebruik hoeft natuurlijk geen probleem te zijn. In een gezonde relatie moet dat ook kunnen. Met oog voor de ander natuurlijk.

Eens! Dat vind ik dus ook. Ik wil ook wel dat we elkaar hierin vrij kunnen laten mits het binnen de perken blijft.

In mijn optiek wordt de situatie pas kritiek wanneer hij zijn eigen gebruik boven jouw herstelproces (noem ik het toch maar even) zet - en dat jij daar uiteindelijk ook weer onder lijdt. Dat kan soms in kleine dingen zitten (toch drugs in jouw aanwezigheid gebruiken, terwijl je dat misschien liever niet wilt omdat het triggert - ik noem maar een voorbeeld).

En ook eens! Hier moeten we gewoon alert op blijven denk ik.

Ergens zie ik gecontroleerd gebruik absoluut nog wel als een realistisch scenario voor jou. Maar als ik de tijd vooruit zou kunnen spoelen, dan zou ik eigenlijk veel meer benieuwd zijn naar of je dat in de toekomst uberhaupt wilt. En niet of je het kunt.

Grappig dat je dit nu zegt, want precies hierover had ik het net met een vriendin die weet van dit hele proces waar ik doorheen ga. Ik zei dat ik niet meer zo onbezonnen kan gebruiken als voorheen. Ik vind het het naderhand eigenlijk nooit meer waard, merk ik. Hoe leuk Koningsdag ook was, toch zit het me naderhand niet helemaal lekker en baal ik dat ik weer dagen lang moe ben, me minder kan concentreren op werk, korter lontje heb enz. Daarnaast heb ik inmiddels een bepaald beeld van drugs gekregen (door alles wat ik heb gemerkt en wat ik erover heb gelezen/geleerd), dat ik er niet echt meer ongedwongen van kan genieten ofzo. Op het moment wel even, maar ervoor (het verheugen) en erna (nagenieten) niet meer. Dus ik kan me ook zomaar voorstellen dat ik op een gegeven moment tot de conclusie kom dat het me niks meer brengt en ik het niet meer wil.

Dank je wel voor je berichtje 🤗

 

[Koffieb00n]

Mooi geschreven die laatste alinea @Pompoen . Ik heb mijn drugsgebruik van begin tot eind wel eens opgedeeld in bepaalde 'fases'. Precies hoe jij het zo benoemt was bij mij de een na laatste fase:

'De voordelen van gebruik zijn maar van korte duur en eigenlijk wil ik er al een tijd mee stoppen, maar toch lukte het me alleen niet'

Misschien dat jij dit al wel herkent, maar ik had op den duur op een feestje, tijdens het uitgaan of bij iemand thuis ook al dat ik er op een gegeven moment niet meer lekker in kwam. Met mn hoofd zat ik al bij het gegeven dat de comedown weer zwaar zal worden en dat ik er de komende week weer last van ging hebben. Bepaalde afspraken die ik dan had waarvan ik wist dat ik er niet 100% kon zijn en daar maakte ik me dan al weer druk om. Op het feest 😑.

 

[Pompoen]

Mooi geschreven die laatste alinea @Pompoen . Ik heb mijn drugsgebruik van begin tot eind wel eens opgedeeld in bepaalde 'fases'. Precies hoe jij het zo benoemt was bij mij de een na laatste fase:

'De voordelen van gebruik zijn maar van korte duur en eigenlijk wil ik er al een tijd mee stoppen, maar toch lukte het me alleen niet'

Misschien dat jij dit al wel herkent, maar ik had op den duur op een feestje, tijdens het uitgaan of bij iemand thuis ook al dat ik er op een gegeven moment niet meer lekker in kwam. Met mn hoofd zat ik al bij het gegeven dat de comedown weer zwaar zal worden en dat ik er de komende week weer last van ging hebben. Bepaalde afspraken die ik dan had waarvan ik wist dat ik er niet 100% kon zijn en daar maakte ik me dan al weer druk om. Op het feest 😑.

Die fases herken ik wel inderdaad! Het nieuwsgierig zijn naar - het af en toe gebruiken op bepaalde momenten - het standaard gebruiken op bepaalde momenten - het meer gebruiken dan je lief is en besef dat dit anders moet - het minder/niet willen gebruiken maar het lukt niet - het niet meer hoeven te gebruiken.

Bedoel je dit soort fases? Dat laatste, niet eens meer het niet willen, maar het niet hóeven, daar hoop ik steeds meer naartoe te gaan. En stom ja, tijdens gebruik en tijdens feest je al druk maken om de volgende dag, maar tóch door blijven gebruiken. Dat heb ik inderdaad ook wel gehad.. dan voegt het ook écht niks meer toe.

Hoe gaat het jou nu af @Koffieb00n? En jou @Damius? Ik haal veel uit jullie herkenbaarheid

 

[Jazz35]

Heel erg herkenbaar wat jullie allemaal schrijven. Drugs is voor mij zó lang 'normaal' geweest en 'de norm', dat uitgaan zonder drugs (nu nóg) haast onmogelijk lijkt. De ene na de andere drugs viel af voor mij, omdat het vroeg of laat ging fucken met mijn hoofd, tóch is er iets in mij dat het lastig vindt om het helemaal los te laten. En dan sta ik weer op een feest te hopen dat ik me niet rot/anxious ga voelen nadat ik iets heb genomen. Altijd alert of het wel lekker valt, altijd op m'n hoede. Bang dat ik weer ga malen. En als ik mezelf zoals gisteren bijvoorbeeld dan in de dansles zie, dan ben ik zó met volle teugen aan het genieten, met alleen een flesje water langs de kant, dat ik gewoon wéét dat ik het leuk kan hebben zonder. Leuker zelfs, zorgelozer waarschijnlijk. Maar. Het. Lukt. Me. Nog. Niet. Verdomme.

Ik ga 1 en 2 juni naar 909-Festival. Doelstelling voor mezelf is (bedenk ik nu ter plekke) om één van de twee dagen in ieder geval geen drugs te gebruiken!

 

[Dirtyhuismus]

Ha Pompoen, ik volg jouw topic al een hele tijd. Omdat het heel herkenbaar is. Ik ben een vrouw van 30+, leuke vriend, goede baan. Niks aan de hand zou je zeggen. Het enige probleem is dat ik regelmatig drugs gebruikt, maar dat eigenlijk niet (meer) wil. Het is allemaal onschuldig begonnen met een pilletje op een festival. En is sinds corona uit de hand gelopen met wekelijks op thuisfeestjes. Ik ben niet verslaafd, maar zodra ik alcohol drink dan heb ik wel gelijk cravings. Als ik daar nu 1x per maand aan toegeef, heb ik daarna ontzettend last van een mentale kater. Dan neem ik mezelf voor het niet meer te doen. Om het vervolgens een maand later wel weer te doen. Je kent het ik denk dus dat ik diep van binnen niet wil stoppen, maar ik weet stiekem dat dat uiteindelijk wel is waar ik naar toe wil gaan. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die hiermee worstel . I

 

[Koffieb00n]

Hoe gaat het jou nu af @Koffieb00n? En jou @Damius? Ik haal veel uit jullie herkenbaarheid

De laatste dagen is het een flipperkast in mijn hoofd. Hoe ik mij voel wisselt nogal tijdens een dag. Gaat alle kanten op qua gevoel, gedachtes en verlangens. Ik heb momenten dat ik me super voel. Vrolijk, energiek, 'ok'-met mezelf. Maar ik heb ook momenten dat ik weer 'niet-ok' ben met mezelf en m'n leven. Onzekerheid en met de buitenkant bezig zijn en vooral veel in mijn hoofd zitten zijn bij mij van die onderliggende dingetjes die ik veel heb weg gebruikt. Nu nuchter wordt dat allemaal weer wat zichtbaarder. Kwestie van accepteren, in verbinding blijven, de dingen blijven doen waarvan ik weet dat ze goed voor me zijn en vooral: niet te streng zijn op mezelf. Het is ok en het mag er zijn. Afgelopen drie dagen elke nacht gebruikersdromen gehad, vrij intense ook. Das voor mij ook al een tijd geleden dat ik die had. Vervelend, maar het gaat wel weer over.

Gister vroeg iemand uit mijn wijk me op straat nog hoe het gaat, dan antwoord ik eigenlijk altijd met 'goed' haha. Terwijl het veel complexer ligt dan dat.

 

[Pompoen]

Ha Pompoen, ik volg jouw topic al een hele tijd. Omdat het heel herkenbaar is. Ik ben een vrouw van 30+, leuke vriend, goede baan. Niks aan de hand zou je zeggen. Het enige probleem is dat ik regelmatig drugs gebruikt, maar dat eigenlijk niet (meer) wil. Het is allemaal onschuldig begonnen met een pilletje op een festival. En is sinds corona uit de hand gelopen met wekelijks op thuisfeestjes. Ik ben niet verslaafd, maar zodra ik alcohol drink dan heb ik wel gelijk cravings. Als ik daar nu 1x per maand aan toegeef, heb ik daarna ontzettend last van een mentale kater. Dan neem ik mezelf voor het niet meer te doen. Om het vervolgens een maand later wel weer te doen. Je kent het ik denk dus dat ik diep van binnen niet wil stoppen, maar ik weet stiekem dat dat uiteindelijk wel is waar ik naar toe wil gaan. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die hiermee worstel . I

Ha!
Herkenbaar inderdaad.. Heb je wel eens geprobeerd om het niet drinken wat langer vol te houden? Zonder alcohol heb ik ook minder behoefte om te gebruiken. En hoe zit jouw vriend erin?

 

[Pompoen]

De laatste dagen is het een flipperkast in mijn hoofd. Hoe ik mij voel wisselt nogal tijdens een dag. Gaat alle kanten op qua gevoel, gedachtes en verlangens. Ik heb momenten dat ik me super voel. Vrolijk, energiek, 'ok'-met mezelf. Maar ik heb ook momenten dat ik weer 'niet-ok' ben met mezelf en m'n leven. Onzekerheid en met de buitenkant bezig zijn en vooral veel in mijn hoofd zitten zijn bij mij van die onderliggende dingetjes die ik veel heb weg gebruikt. Nu nuchter wordt dat allemaal weer wat zichtbaarder. Kwestie van accepteren, in verbinding blijven, de dingen blijven doen waarvan ik weet dat ze goed voor me zijn en vooral: niet te streng zijn op mezelf. Het is ok en het mag er zijn. Afgelopen drie dagen elke nacht gebruikersdromen gehad, vrij intense ook. Das voor mij ook al een tijd geleden dat ik die had. Vervelend, maar het gaat wel weer over.

Gister vroeg iemand uit mijn wijk me op straat nog hoe het gaat, dan antwoord ik eigenlijk altijd met 'goed' haha. Terwijl het veel complexer ligt dan dat.

Wat knap dat je ondanks deze struggles toch nuchter blijft. Krijg je dan wel cravings of is dat inmiddels wel minder? Bijzonder dat die gebruikersdromen dan toch ineens op komen zetten. Super hardnekkig eigenlijk hè?

Klinkt wel alsof je er op een goede manier mee om probeert te gaan.
Hopelijk voel je je snel weer wat fijner en oké met jezelf!!

 

[Koffieb00n]

Ik krijg dan ook wel last van cravings helaas. Maar is tijdelijk. Tja gebruiken gaat het toch niet beter maken, alleen maar erger, die realisatie maak ik gelukkig wel. Blijft wel lastig hoor, zn craving voelt heel geestvernauwend en obsessief. Er wordt mij vaak aangeraden om dan de telefoon te pakken en te bellen, maar daar ben ik dan weer te eigenwijs voor ofzo 🤷🏻.

 

[_shikantaza]

Ik krijg dan ook wel last van cravings helaas. Maar is tijdelijk. Tja gebruiken gaat het toch niet beter maken, alleen maar erger, die realisatie maak ik gelukkig wel. Blijft wel lastig hoor, zn craving voelt heel geestvernauwend en obsessief. Er wordt mij vaak aangeraden om dan de telefoon te pakken en te bellen, maar daar ben ik dan weer te eigenwijs voor ofzo 🤷🏻.

Bellen bij trek vind ik ook lastig. Het gebeurt me niet zo vaak meer, maar wat mij wel heeft geholpen is even het scenario doordenken: wat als mijn cravings zo heftig worden dat ik ga scoren. En dan de gevolgen, met als mogelijkheid mijn dood. Dan is bellen kang niet zo gek.

 

[Pompoen]

Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.

Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden 🥴. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er níet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna “ja” gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook “nee” gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen 😅 Ook “nee” gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet én weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.

Pfff.

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet oké. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en júíst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met m’n dochter plannen denk ik 😊

Zo, dit moest er even uit..

 

[Jazz35]

Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.

Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden 🥴. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er níet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna “ja” gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook “nee” gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen 😅 Ook “nee” gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet én weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.

Pfff.

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet oké. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en júíst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met m’n dochter plannen denk ik 😊

Zo, dit moest er even uit..

Wat goed dat je het even deelt! Volkomen begrijpelijk, maar ontzettend balen voor je dat je ineens weer zoveel last hebt van cravings. Heel knap dat je je ervan bewust bent en er nu júist niet aan toegeeft. Daar is echt doorzettingsvermogen voor nodig. Heel knap van je. You can do this!

En flippen naar je kind toe is kut (ik ben zelf ook moeder, so i hear you), maar fijn dat je het hebt kunnen goedmaken met haar. Het gebeurt iedereen weleens, echt. Weer only human after all. Sterkte ermee! Trakteer jezelf anders op iets fijns. Een massage, leuke sportles, een bioscoopje of gewoon een leuk nieuw shirtje. Verdien je gewoon. Je bent goed bezig!

 

[Pompoen]

Wat goed dat je het even deelt! Volkomen begrijpelijk, maar ontzettend balen voor je dat je ineens weer zoveel last hebt van cravings. Heel knap dat je je ervan bewust bent en er nu júist niet aan toegeeft. Daar is echt doorzettingsvermogen voor nodig. Heel knap van je. You can do this!

En flippen naar je kind toe is kut (ik ben zelf ook moeder, so i hear you), maar fijn dat je het hebt kunnen goedmaken met haar. het gebeurt iedereen weleens, echt. Weer only human after all. Sterkte ermee! Trakteer jezelf anders op iets fijns. Een massage, leuke sportles, een bioscoopje of gewoon een leuk nieuw shirtje. Verdien je gewoon. je bent goed bezig!

Jouw reactie raakt me even heel erg. Heel lief jouw bericht!!! 😘 Ik vind het een goed idee, ik ga mezelf op iets fijns trakteren. Zit mezelf echt even in de weg..

 

[_shikantaza]

Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.

Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden 🥴. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er níet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna “ja” gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook “nee” gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen 😅 Ook “nee” gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet én weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.

Pfff.

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet oké. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en júíst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met m’n dochter plannen denk ik 😊

Zo, dit moest er even uit..

Prima inzichten. Als je er maar van leert is het goed. Leuk uitje met je dochter is plezier voor 2, je kunt het goedmaken én je hebt afleiding. Win-win-win!

Mediteerde je al? Werkt voor mij goed om meer afstand te krijgen tussen wat ik voel en hoe ik daar op handel.

 

[Javelin FGM-148F]

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar.

Been there done that and blijf af en toe doen. We zijn ook maar mensen he?
Onmacht en frustraties kunnen we niet zomaar wegduwen.
Als we maar onze fouten kunnen toegeven en ook tegen de kinderen excuses aanbieden.

 

[Pompoen]

Prima inzichten. Als je er maar van leert is het goed. Leuk uitje met je dochter is plezier voor 2, je kunt het goedmaken én je hebt afleiding. Win-win-win!

Mediteerde je al? Werkt voor mij goed om meer afstand te krijgen tussen wat ik voel en hoe ik daar op handel.

Ja goeie! Ik mediteer geregeld, maar vaak alleen als ik me gestresst voel of niet kan slapen. Ik ga het vandaag iig weer oppakken, denk dat het inderdaad wel kan helpen. dank voor de reminder!

 

[Pompoen]

Been there done that and blijf af en toe doen. We zijn ook maar mensen he?
Onmacht en frustraties kunnen we niet zomaar wegduwen.
Als we maar onze fouten kunnen toegeven en ook tegen de kinderen excuses aanbieden.

Ja is ook helemaal waar!

 

[Pompoen]

Er is een meerdaags muziekfestival bij ons in de buurt. Gisteravond met vriendinnen de stad in geweest en bewust met de auto gegaan. Vandaag overdag nog met andere vrienden geweest. Heb beide keren rustig aan gedaan (gisteren max 2 biertjes en verder alcoholvrij gedronken en vandaag helemaal 0.0) en ben op tijd weer weggegaan. Echt zonder moeite. De rest gaat nu nog door en ik kan wel voorspellen hoe dat eindigt.

Gelukkig totaal geen fomo, sterker nog: voel me trots en blij. Heb het oprecht heel leuk gehad, genoten, en fris weer naar huis. Het was ook geen optie om meer te drinken of te gebruiken. Omdat ik het gewoon niet wilde en ook de behoefte niet had. Dus geen discussie in m’n hoofd. Dit gevoel herken ik van toen ik nog niet zo lang geleden een langere periode nuchter was: leuke dingen doen met anderen (“mee kunnen doen”), maar dan op een manier waarbij ik bij mezelf blijf en geen spijt heb de dag erna. Love it. Het doet me goed te merken dat “ik dit nog kan”. Klinkt heel dramatisch haha, maar zo voelt het toch echt even 😁

 

[MR_CHIP]

wat ben je goed bezig , goed om te lezen dat de cravings bij mensen minder worden tot zelfs de behoefte ernaar toe wegvalt

 

[Pompoen]

wat ben je goed bezig , goed om te lezen dat de cravings bij mensen minder worden tot zelfs de behoefte ernaar toe wegvalt

Dat is lief, dank je! Nu had ik inderdaad totaal geen cravings, maar dat was een week geleden bijvoorbeeld weer totaal anders. Dus dat zal nog wel de kop opsteken af en toe. Deze ervaring doet me in ieder geval wel goed en geeft weer vertrouwen in komende activiteiten waar normaal veel gedronken en/of gebruikt zou worden: dat het (en ik) nog steeds leuk kan zijn zonder en hoe fijn het achteraf ook is.

Maar jij bent volgens mij ook goed bezig. Nu een maand onderweg?

 

[MR_CHIP]

ik zit nu in mijn 4de week op dag 3
als ik deze en andere weken clean blijf zit ik over de 1 maand tijd wat eindelijk wel eens zou mogen

 

[Jazz35]

Lekker bezig, Pompoen!

Ik heb momenteel wat interne strijd, want ik ga komend weekend twee dagen naar een festival met vrienden en ik twijfel of ik tóch een beetje 3m zal nemen. Ik heb nu ruim een maand niets gebruikt en ga dus vanaf juli sowieso abstinent zijn omdat mijn traject met de diazepam (en de afbouw van bromazolam) dan start. Maar tot die tijd ben ik nog niet zo heel strikt, al heb ik mijn gebruik wel zeer drastisch geminderd en gaat dat eigenlijk prima. Voelt ook als een soort 'laatste kans' om het nog een keer te doen of zo, heel suf. Ben er gewoon echt nog niet over uit. Maar het voelt óók heel goed dat dat tellertje inmiddels op meer dan een maand staat. En ik kan ook gewoon een paar drankjes nemen natuurlijk, en het daarbij laten. 🤔🤐 Lastig dilemmaatje. 😅

 

[_shikantaza]

Lekker bezig, Pompoen!

Ik heb momenteel wat interne strijd, want ik ga komend weekend twee dagen naar een festival met vrienden en ik twijfel of ik tóch een beetje 3m zal nemen. Ik heb nu ruim een maand niets gebruikt en ga dus vanaf juli sowieso abstinent zijn omdat mijn traject met de diazepam (en de afbouw van bromazolam) dan start. Maar tot die tijd ben ik nog niet zo heel strikt, al heb ik mijn gebruik wel zeer drastisch geminderd en gaat dat eigenlijk prima. Voelt ook als een soort 'laatste kans' om het nog een keer te doen of zo, heel suf. Ben er gewoon echt nog niet over uit. Maar het voelt óók heel goed dat dat tellertje inmiddels op meer dan een maand staat. En ik kan ook gewoon een paar drankjes nemen natuurlijk, en het daarbij laten. 🤔🤐 Lastig dilemmaatje. 😅

Neem het er lekker van! Maar realiseer je ook dat het jouw verslaving is die je "nog één keertje dan" wijs blijft maken. Daar is ook altijd een reden voor te vinden om er aan toe te blijven geven. Dat is niet suf. Dat is verslaving

Nog wel even een gewetensvraag: hoe liep het de vorige keer dat je 3MMC gebruikte af? En hoe was de dag/week erna? En hoe waren de cravings in de week erna?

Als je weer aan gebruiken denkt omdat het zo fantastisch zou worden, kijk dan van die film ook eens de aftiteling

 

[Jazz35]

Neem het er lekker van! Maar realiseer je ook dat het jouw verslaving is die je "nog één keertje dan" wijs blijft maken. Daar is ook altijd een reden voor te vinden om er aan toe te blijven geven. Dat is niet suf. Dat is verslaving

Nog wel even een gewetensvraag: hoe liep het de vorige keer dat je 3MMC gebruikte af? En hoe was de dag/week erna? En hoe waren de cravings in de week erna?

Als je weer aan gebruiken denkt omdat het zo fantastisch zou worden, kijk dan van die film ook eens de aftiteling

Dank je! 🙏

De laatste keer was het helemaal niet zo leuk. Ik deed het toen thuis (één kleine dosis maar) en voelde me opgefokt ipv fijn. Heb alles daarna weggeflikkerd. Cravings heb ik niet meer echt. Ik heb 3mmc ook niet lang en intensief gebruikt gelukkig. Ben eigenlijk wel blij en trots dat de teller nu dus al op een maand staat en het voelt zonde om die straks weer op nul te zetten.

Afgelopen weekend was ik (werkgerelateerd) op een krankzinnig groot festival in Las Vegas, waar ik uiteraard geen drugs heb gebruikt. Wél een paar drankjes gedaan (heel erg binnen de perken gebleven) en dat was prima. Nu was dat natuurlijk een iets andere situatie, maar ik heb daar wel gewoon volle bak staan dansen op het dj-deck. Had ik écht geen 3m of X voor nodig of zo. Dus sja, ik weet eigenlijk heel goed dat ik het prima zonder kan.

Ik geef m'n eigen antwoord eigenlijk al hè? 😅🤔

 

[_shikantaza]

Dank je! 🙏

De laatste keer was het helemaal niet zo leuk. Ik deed het toen thuis (één kleine dosis maar) en voelde me opgefokt ipv fijn. Heb alles daarna weggeflikkerd. Cravings heb ik niet meer echt. Ik heb 3mmc ook niet lang en intensief gebruikt gelukkig. Ben eigenlijk wel blij en trots dat de teller nu dus al op een maand staat en het voelt zonde om die straks weer op nul te zetten.

Afgelopen weekend was ik (werkgerelateerd) op een krankzinnig groot festival in Las Vegas, waar ik uiteraard geen drugs heb gebruikt. Wél een paar drankjes gedaan (heel erg binnen de perken gebleven) en dat was prima. Nu was dat natuurlijk een iets andere situatie, maar ik heb daar wel gewoon volle bak staan dansen op het dj-deck. Had ik écht geen 3m of X voor nodig of zo. Dus sja, ik weet eigenlijk heel goed dat ik het prima zonder kan.

Ik geef m'n eigen antwoord eigenlijk al hè? 😅🤔

Hou het dan bij een paar drankjes komend weekend 👍

Hou je 't leuk voor jezelf.

Pas wel op want aangeschoten = drugs scoren.

 

[Jazz35]

Hou het dan bij een paar drankjes komend weekend 👍

Hou je 't leuk voor jezelf.

Pas wel op want aangeschoten = drugs scoren.

Thanks. Ik ga er nog even op kauwen, maar voel eigenlijk ook dat dat de beste (en misschien ook gewoon de gezelligste) optie is voor me. 🙏❤️ Het festival is sowieso overdag, dus voor de energie heb ik het niet nodig.

 

[Pompoen]

Thanks. Ik ga er nog even op kauwen, maar voel eigenlijk ook dat dat de beste (en misschien ook gewoon de gezelligste) optie is voor me. 🙏❤️ Het festival is sowieso overdag, dus voor de energie heb ik het niet nodig.

Als je dit gevoel nu al hebt dan klopt dat waarschijnlijk wel. Het kan dan alleen maar tegenvallen (of je hebt spijt achteraf). Dat “een keertje maar” ken ik.. Ik heb na een aantal maanden abstinent te zijn toch weer een keer de keuze gemaakt iets te gebruiken (bewust geen 3M maar coke), wat tijdens en daarna helemaal oké leek. Toch heb ik de weken erna ineens weer veel meer moeite om het vol te houden, zijn de innerlijke discussies weer aan de gang en komen cravings weer veel meer de kop opsteken. Dus ook al is het maar één keertje, maak je het erna misschien wel weer veel lastiger voor jezelf.

Je bent in ieder geval goed bezig, wat je ook besluit te doen!! 😘

 

[Jazz35]

Als je dit gevoel nu al hebt dan klopt dat waarschijnlijk wel. Het kan dan alleen maar tegenvallen (of je hebt spijt achteraf). Dat “een keertje maar” ken ik.. Ik heb na een aantal maanden abstinent te zijn toch weer een keer de keuze gemaakt iets te gebruiken (bewust geen 3M maar coke), wat tijdens en daarna helemaal oké leek. Toch heb ik de weken erna ineens weer veel meer moeite om het vol te houden, zijn de innerlijke discussies weer aan de gang en komen cravings weer veel meer de kop opsteken. Dus ook al is het maar één keertje, maak je het erna misschien wel weer veel lastiger voor jezelf.

Je bent in ieder geval goed bezig, wat je ook besluit te doen!! 😘

Lief! Ik neig nu inderdaad naar helemaal niets doen (óók niet iets anders zoals coke of zo, wat natuurlijk óók altijd nog een handig achterdeurtje is). Ik durf m'n hand er nog niet voor in het vuur te steken 😅, maar denk dat je gelijk hebt. Dat het me uiteindelijk minder oplevert dan dat het me kost aan spijt, onrust en misschien weer een lastiger tijd (qua cravings) achteraf. Ik zit nu na een maand zonder drugs eigenlijk (en eindelijk!) best goed in m'n vel. Kan dat na anderhalf jaar puinhoop misschien beter even zo houden. Thnx. 😘