Maar ondanks alle ellende is aan alles te merken dat je een vrouw bent die enorm geeft om je familie en ook om jezelf. En als je dát hebt, dan ben je jezelf toch niet verloren? Want het is jezelf die zoveel geeft om je familie en jezelf. Als het je allemaal helemaal niets kon schelen, dán zou er geen mogelijkheid zijn om hier uit te komen. En als je echt diep in de shit zit, dan kan het ook heel erg lijken alsof je daar nooit meer uitkomt hè, maar dat komt omdat je dan met je hoofd in die donkere wolk zit. Je kunt de uitweg dan gewoon niet zien, maar het betekent niet dat die er niet is. Het betekent ook niet dat die donkere wolk er altijd zal blijven. Welke wolk is voor altijd in de lucht gebleven? Geen enkele toch? Zo gaat dat ook met emoties. Emotie = energy in motion. Het zal weer veranderen, het kan niet altijd hetzelfde blijven.24 uur lijkt een eeuwigheid. Nooit gedacht zo te eindigen. Ik mis de vrouw die ik ooit was voor ik aan de oxycodon ben gegaan. Er is niks meer over voor mij. Ben totaal de weg kwijt en niks kan maakt mij nog blij. Ik zie alles zo somber in, zo grijs en niks heeft kleur. Ik haat het dat ik zwanger ben want dat maakt alles zoveel zwaarder. Ik vecht voor 2. Ik heb op advies van @Sterretje1984 videos bekeken over kinderen die geboren worden na gebruik van oxycodon. Het is hartverscheurend wat je ziet. Ik maak niet alleen mezelf kapot maar ook van een onschuldig kindje. Zodra ik 3 weken clean ben vraag ik om inleiding om de baby te halen. Ik kan en wil gewoon niet meer. Ik ben mezelf verloren. Mijn ouders heb ik al weken niet gezien. Omdat ik niet wil dat ze me zo zien. Je ziet enkel botten en mijn gezicht spreekt boekdelen. Terwijl ik vroeger een stevige vrouw was is daar helaas niks van over
Ooit was ik een gewone vrouw en nu is die vrouw verdwenen. Ik mis haar enorm. Mijn vader is ziek en die word niet meer beter. Dat zijn dingen die ik niet kan verwerken. Dingen die voor terugvallen zorgen. Ik weet het echt niet meer.
Dit zeg ik niet alleen maar om je op te beuren, maar ook omdat het waar is.
Ik hoop zo dat het straks allemaal veel beter zal gaan en het goed komt met jou en je kindje. Nu zal je eerst moeten vechten, maar blijf er ook bij stil staan dat je jezelf niet verloren hebt. Je geeft om jezelf en je familie, dat is het bewijs dat jij hier nog helemaal aanwezig bent als degene die daar zoveel om geeft. Als dat niet liefde is...
Sterkte met alles Miems en hou ons op de hoogte