De duivel genaamd Oxycodon. Iemand ervaring met ziekenhuis

24 uur lijkt een eeuwigheid. Nooit gedacht zo te eindigen. Ik mis de vrouw die ik ooit was voor ik aan de oxycodon ben gegaan. Er is niks meer over voor mij. Ben totaal de weg kwijt en niks kan maakt mij nog blij. Ik zie alles zo somber in, zo grijs en niks heeft kleur. Ik haat het dat ik zwanger ben want dat maakt alles zoveel zwaarder. Ik vecht voor 2. Ik heb op advies van @Sterretje1984 videos bekeken over kinderen die geboren worden na gebruik van oxycodon. Het is hartverscheurend wat je ziet. Ik maak niet alleen mezelf kapot maar ook van een onschuldig kindje. Zodra ik 3 weken clean ben vraag ik om inleiding om de baby te halen. Ik kan en wil gewoon niet meer. Ik ben mezelf verloren. Mijn ouders heb ik al weken niet gezien. Omdat ik niet wil dat ze me zo zien. Je ziet enkel botten en mijn gezicht spreekt boekdelen. Terwijl ik vroeger een stevige vrouw was is daar helaas niks van over

Ooit was ik een gewone vrouw en nu is die vrouw verdwenen. Ik mis haar enorm. Mijn vader is ziek en die word niet meer beter. Dat zijn dingen die ik niet kan verwerken. Dingen die voor terugvallen zorgen. Ik weet het echt niet meer.
Maar ondanks alle ellende is aan alles te merken dat je een vrouw bent die enorm geeft om je familie en ook om jezelf. En als je dát hebt, dan ben je jezelf toch niet verloren? Want het is jezelf die zoveel geeft om je familie en jezelf. Als het je allemaal helemaal niets kon schelen, dán zou er geen mogelijkheid zijn om hier uit te komen. En als je echt diep in de shit zit, dan kan het ook heel erg lijken alsof je daar nooit meer uitkomt hè, maar dat komt omdat je dan met je hoofd in die donkere wolk zit. Je kunt de uitweg dan gewoon niet zien, maar het betekent niet dat die er niet is. Het betekent ook niet dat die donkere wolk er altijd zal blijven. Welke wolk is voor altijd in de lucht gebleven? Geen enkele toch? Zo gaat dat ook met emoties. Emotie = energy in motion. Het zal weer veranderen, het kan niet altijd hetzelfde blijven.

Dit zeg ik niet alleen maar om je op te beuren, maar ook omdat het waar is.

Ik hoop zo dat het straks allemaal veel beter zal gaan en het goed komt met jou en je kindje. Nu zal je eerst moeten vechten, maar blijf er ook bij stil staan dat je jezelf niet verloren hebt. Je geeft om jezelf en je familie, dat is het bewijs dat jij hier nog helemaal aanwezig bent als degene die daar zoveel om geeft. Als dat niet liefde is...

Sterkte met alles Miems en hou ons op de hoogte :redheart:
 
Ja, hier worden de juiste woorden gezegd.
Nu: vecht. Met alles wat je hebt.
Na enkele dagen gaat het e l k e dag een beetje beter. Elke dag een uurtje meer rust en vrede in je hoofd.
Zo ging het bij mij ook.
Weet, dat dit echt de beloning zal zijn.
Maar, eerst door de berg rijstenbrij heen werken, en ja, dat is geen makkelijke....
Maar jij kunt dit.
En geloof me, straks zul je je zo ontzettend veel beter voelen!
Hoe zwaarder het begin is, hoe te sterker je wordt om n e e te kunnen zeggen tegen il Diable!
Pijn lijden hoort erbij. Echt. En ja, soms ga je diep.
Als je inziet, dat dit slechts een gedeelte is van een proces van healings, dan kom je er.
Absoluut!
 
Maar ondanks alle ellende is aan alles te merken dat je een vrouw bent die enorm geeft om je familie en ook om jezelf. En als je dát hebt, dan ben je jezelf toch niet verloren? Want het is jezelf die zoveel geeft om je familie en jezelf. Als het je allemaal helemaal niets kon schelen, dán zou er geen mogelijkheid zijn om hier uit te komen. En als je echt diep in de shit zit, dan kan het ook heel erg lijken alsof je daar nooit meer uitkomt hè, maar dat komt omdat je dan met je hoofd in die donkere wolk zit. Je kunt de uitweg dan gewoon niet zien, maar het betekent niet dat die er niet is. Het betekent ook niet dat die donkere wolk er altijd zal blijven. Welke wolk is voor altijd in de lucht gebleven? Geen enkele toch? Zo gaat dat ook met emoties. Emotie = energy in motion. Het zal weer veranderen, het kan niet altijd hetzelfde blijven.

Dit zeg ik niet alleen maar om je op te beuren, maar ook omdat het waar is.

Ik hoop zo dat het straks allemaal veel beter zal gaan en het goed komt met jou en je kindje. Nu zal je eerst moeten vechten, maar blijf er ook bij stil staan dat je jezelf niet verloren hebt. Je geeft om jezelf en je familie, dat is het bewijs dat jij hier nog helemaal aanwezig bent als degene die daar zoveel om geeft. Als dat niet liefde is...

Sterkte met alles Miems en hou ons op de hoogte :redheart:
Dank je wel. Wat een mega lief bericht echt net wat ik nodig heb. Heb mezelf, mijn man en mijn kinderen gister weer teleurgesteld door toch weer toe tegeven. Ik was alleen thuis. Mijn man was aan het werk. Kindjes beiden ziekjes en maar huilen, ik kon ze niet verschonen, niet tillen. Heb echt lopen janken ales een gek. Kruipend in huis om toch iets gedaan te krijgen met ze. Eindstand toegegeven aan de duivel. Wat ik nog had daarna ook vannacht door de wc gespoeld en mezelf weer beloofd er nu weer voor te gaan. Voor het eerst in heel mijn leven dacht ik aan de dood en of dat een uitweg kan zijn maar ik wil echt niet dood, ik wil leven en worden wie ik was. Ik wil weer groen gras zien. Wil weer auto kunnen rijden, wil mijn ouders weer bezoeken maar het meest van al ik wil weer kunnen voelen zoals ik ooit deed. Ik wil mezelf zo graag terug. Genieten van mijn gezin. Ik ga het gewoon weer proberen, hopelijk blijf ik staan en leven.
 
Ja, hier worden de juiste woorden gezegd.
Nu: vecht. Met alles wat je hebt.
Na enkele dagen gaat het e l k e dag een beetje beter. Elke dag een uurtje meer rust en vrede in je hoofd.
Zo ging het bij mij ook.
Weet, dat dit echt de beloning zal zijn.
Maar, eerst door de berg rijstenbrij heen werken, en ja, dat is geen makkelijke....
Maar jij kunt dit.
En geloof me, straks zul je je zo ontzettend veel beter voelen!
Hoe zwaarder het begin is, hoe te sterker je wordt om n e e te kunnen zeggen tegen il Diable!
Pijn lijden hoort erbij. Echt. En ja, soms ga je diep.
Als je inziet, dat dit slechts een gedeelte is van een proces van healings, dan kom je er.
Absoluut!
Ik beloofd het dat ik nu echt alles ga geven. Ik typ dit bericht echt snikkend omdat het echt binnenkomt. Jullie berichten hebben mijn ziel echt geraakt. Ik beloof het dat ik bij elke verleiding meteen van me af kom schrijven. Ik moet onthouden dat de pijn tijdelijk is en het overgaat. Wat is het zwaar en moeilijk maar er zijn me vele voor gegaan. Nee zo wil ik echt niet eindigen.
 
Lieve @Miems Schaam je niet. Je bent ziek en je moet beter worden. Ik schrik er wel van dat je weer bent terug gevallen vooral voor je baby in je buik. Ik wil je een paar dingen echt op het hart drukken. Vertel je verloskundige / gyneacoloog alsjeblieft over je terug vallen. Het is belangrijk dat deze weten wanneer je voor het laatst gebruikt hebt. Mocht je bevalling zich onverhoopt te vroeg aandienen is het voor je baby van levensbelang dat er een team van kinderartsen en specialisten klaar staan die weten welk stofje in het bloed van de baby zit zodat ze daar op in kunnen spelen namelijk. Als ze denken dat jij sinds eind november clean bent dan zien ze dingen over het hoofd die heel belangrijk kunnen zijn voor de gezondheid van je baby.
En 2. Besef je ook heel goed dat alle dagen afkick pijn en ellende telkens voor niets ziJn geweest elke keer als jij terug valt. DAt is toch dood zonde?? Dan heb je je zo ellendig gevoelt voor niets. Telkens als je zo graag oxy wilt denk dan eens aan die ellende die je nu voelt (en voelde in de kliniek) EN maak een keuze. Wil je dat die ellende over gaat? Ik denk het wel maar door te wel nemen gaat het alleen op dat moment over maar komt het kei hard terug als de oxy is uitgewerkt. Als je kiest om niet te nemen gaat die ellende niet direct weg maar kan ik je beloven dat als je die keuze een paar dagen achter elkaar maakt die ellende wel ook weg gaat, en het grote voordeel, de ellende komt dan ook niet meer terug in die heftigheid.
Je hebt mijn telefoonnummer, alsjeblieft schrijf hier van je af als je het zwaar hebt of bericht me, ik ben geen proffessional maar na 10 jaar oxy gebruik en 6x Stoppen waaronder in de zwangerschap en nu zelf midden in het afkickproces zitten denk ik dat ik me vrij goed kan verplaatsen in hoe jij je voelt en wil je echt helpen hier voor eens en altijd af te blijven. Voel je niet bezwaard, misschien help je mij ook wel op mijn rotmomenten, zie het als ons mini afkickclubje om elkaar er doorheen te trekken. En wat je schrijft over dood willen, geloof me dat herken ik ook, dat stoppen met oxy maakt je een soort van wanhopig en depressief maar ook dat gevoel gaat over. Straks komt ipv de schaamte een gevoel van trots voor wat je bereikt hebt. Trots dat je zo een goede moeder bent dat je deze hel hebt overwonnen uit liefde voor je kinderen. En ik beloof je dat gevoel is zo een goed gevoel, daar kan een dagje oxy roes niet tegenop! Kom op nu niet terug kijken naar je fouten van terug vallen maar vooruit kijken naar je goede keuzen van niet meer nemen, clean worden en jezelf weer worden en zijn!!! Je kan het echt waar! En hulp vragen en accepteren is geen zwakte maar kracht, dus laat zien aan ons, je gezin, je baby en vooral aan jezelf hoe ontzettend sterk jij bent powervrouw!!! 💪💪💪😘
 
Alweer
De juiste woorden!
VECHT NU voor twee!
Jij kunt dit
Zet hem op! NU!
Schrijf zoveel je wilt
Je staat er niet alleen voor!
Het is nu zeer zwaar maar dat blijft n i e t zo!
En dat weet je.
De appel is zuur in het begin maar als je doorzet wordt hij zoet als honing...
 
Weet iemand of wiet schadelijke effecten op een ongeboren baby heeft? Of cdb druppels, wiet, of snoepjes? Eventueel is dat anders een tijdelijke optie om door de zuurste appel heen te komen om enigsinds iets te ontspannen en de bekkenpijn in controle te houden. Want hoe slecht oxycodon is, de gevolgen van extreme stress zijn ook niet bevordelijk voor de baby.
 
Lieve @Miems ik kan je niet uit mijn gedachten zetten. En telkens als je hier stil bent en niet reageert ben ik bang dat je toch weer een misstap hebt gemaakt.

Je hebt hier eerder aangegeven dat het zwaarste voor jou komt als de baby geboren is er dan af te blijven. Wat ik bedacht. Kun je je baby geen borstvoeding gaan geven? Dan is oxy uit den boze en voor jou een stok achter de deur dus niet te gebruiken. Dan ben je weer zo een paar maanden clean verder en is het makkelijker er af blijven na die maanden.

Ik hoop snel wat van je te lezen.

Ik maak zelf ook een kleine misstap. Door mijn val van de trap maandag is mijn rug bont en blauw en pijnlijk. Ik slaap normaal op miJn rug en dat kan nu niet. Heb al 3 nachten max. 2 uur geslapen. Eerder deze avond 20mg temazepam en 30mg oxazepam genomen maar dat is niet voldoende voor mij om moe te worden helaas. Ik ga die dosis nu weer nemen in de hoop vanacht nog een beetje te slapen. Alles om maar geen oxy tegen de pijn te nemen en na 1 goede nacht kan ik er zeker weer een paar dagen met pijn tegen aan .
 
Er is geen enkel ander gif bekend dat zo ontzettend lang in je lijf aanwezig blijft, als cannabinoide (THC)
Dit ga je je nieuwe mensje toch niet aandoen, met hem of haar dit te geven??!
Ik raad het af!
Je wint er niets mee...cbd olie is Haarlemmer olie.
Daarvan is niets bewezen dat het " werkt"..
Ik vind deze stoffen niet geschikt.
Er moet een arts bij betrokken zijn.
 
Lieve lieve zielen, wat super lief dat jullie aan mij denken. Ik reageer niet veel omdat ik gewoon helemaal op ben. Lichaamelijk en geestelijke. Er spelen zoveel dingen dat het gewoon haast onmenselijk lijkt om dit aan te kunnen. Naast mijn verslaving spelen er gewoon teveel dingen die aan mij trekken het is teveel. Maar ik moet door. Ik heb een paar prive berichten en ik beloof dat zodra ik minder pijn heb ik hier op zal reageren.

Er word mij veel geadviseerd toch hulp te zoeken weer bij mijn huisarts/gynaecoloog etc. Helaas kan ik dit echt niet doen omdat ik doodsbang ben mijn kinderen kwijt re raken aan veilig thuis. Zij zullen mij echt niet meer vertrouwen terwijl ik echt alles doe voor mijn kindjes. Ik zorg echt dat ze niks tekort komen ondanks mijn helse pijn en gevecht. Ze eten elke dag warm en zo gezond mogelijk, fruit, etc. Ik doe ze elke avond voor het slapen gaan in bad. Ze groeien supergoed, zijn nooit bij de eerste hulp beland (niet dat dat iets betekend over een goede moeder zijn) ik weet dat als ik aangeef weer een terugval te hebben gehad veilig thuis meteen in mijn nek zal hijgen en ik de kinderen kwijt zal raken of dat ze onder toezicht zullen komen. Dit zou mij zonder twijfel fataal worden als ze worden weggehaald bij mij daarom vecht ik zo hard ik kan hier zelf uit te komen. Want een huisarts etc heeft ook meldplicht in zulke gevallen.

Borstvoeding is mij bij de vorige 2 nooit gelukt en kwam ondanks professionele hulp niet op gang omdat ik gewoon niet genoeg kon eten en drinken na de bevalling. Door mijn maagverkleining kan ik zo weinig eten. Er kwam gewoon niks op gang helaas. Maar het is zeker het proberen waard om weer alles te geven om te kijken of het dit keer wel lukt.

De pijn die ik momenteel voel dat gun ik echt mijn ergste aartsvijand nog niet toe. Ik probeer afleiding te zoeken en heb ook echt niks aan oxy in huis en ben ook niet van plan dese te kopen. Maar om het toch op safe te gooien ga ik mijn gynaecoloog zometeen bellen en vragen of ze mij aub voor het weekend wilt laten opnemen om even bij te tanken met slaapmedicatie of wat dan ook. Dat ik niet wakker hoef te liggen. Mocht dit niet lukken voor dit weekend dan is plan B logeren bij mijn zus die ik weer wel de waarheid zal vertellen over mijn terugvallen. Ik ga dan de kinderen thuis laten bij mijn man en in elke geval tot maandag bij haar slapen zodat ik die eerste "dagen" doorkom zonder toch weer iets te gaan zoeken. Ik kan anderen misschien wel voor de gek houden maar de enige die ik voor de gek houd ben ik zelf. Op momenten dat de pijn en verdriet zo heftig is dan vertrouw ik mezelf gewoon niet, dit is helaas de waarheid en als ik bij me zus ben dan weet ik zeker dat ze haar leven zal geven om te zorgen dat ik nergens aan kan komen. Zij is zelf ook werkzaam in de zorg en heeft veel ervaring met soortgelijke gevallen.

Zij is namelijk jarenlang werkzaam geweest op de afdeling waar baby's van verslaafde moeders lagen. Ik word de eerste 4 a 5 dagen opgenomen omdat de baby meteen aan de monitor gaat zeiden ze. Ik zal straks laten weten welke optie het word dus of ik opgenomen word in het ziekenhuis om bij te tanken of dat ik ga logeren bij mijn zus. Nogmaals dank voor al jullie steun. Ik voel me hier echt geliefd en begrepen en vooral gesteund. Dit is iets wat ik nooit nooit te nimmer zal vergeten.
 
Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.
 
Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.
Wat super fijn meis.. 🙏😘
 
Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.


Goed bezig , en ik hoop voor je dat je 2 nachtjes mag blijven ;)

Hou vol , ik ben trots op je dat je zo goed bezig bent!♥️
 
Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.

Goed zo! Duim voor je dat je er goed op slaapt en een beetje kracht daardoor terug vind.
 
Goed zo! Duim voor je dat je er goed op slaapt en een beetje kracht daardoor terug vind.
Ik voel me zo vreselijk onrustig. Mijn hart bonkt zo erg. Vreselijk zwaar gevoel op de maag alsof ik een examen moet afleggen of elke moment slecht nieuws verwacht. Ik kan het niet uitleggen maar het is het uitputtend.
 
Heb je trouwens een idee wat ze precies geven om te slapen? Benzo? Dat is ook niet goed toch?

Ik kreeg tijdens mijn zwangerschap als ik daar ging slapen altijd temazepam. Onder toezicht van de gyneacoloog kan het geen kwaad en ze laten je maar 2 keer per week slapen om daar niet afhankelijk van te worden.
 
Temazepam is een inslaper, werkt ca. 2 uur.
Omdat je zeer vermoeid bent, ga je straks maar eens goed bijtanken!
2 x per week Temazepam is just enough.
Als je meer zou krijgen, is het een verslavende benzo.
Succes!!
 
Ik kreeg tijdens mijn zwangerschap als ik daar ging slapen altijd temazepam. Onder toezicht van de gyneacoloog kan het geen kwaad en ze laten je maar 2 keer per week slapen om daar niet afhankelijk van te worden.
Oke ja ik zie het zo wel. Ik baal enorm want mijn dochtertje heeft gister haar 14 maanden vaccinatie gehad en uit het niets toch hoge koorts en voel me zo vreselijk om haar achter te laten. Ik heb jou verhaal vandaag even opnieuw gelezen, ik heb er dus de vorige keer gewoon overheen gelezen dat jij dit ook hebt geslikt tijdens je zwangerschap tot week 36. Wat knap dat je in 2 weken gewoonvoor je kindje bent gegaan en ondanks de hel in een keer gestopt bent.. echt respect.

Als ik hier eenmaal van af kom echt never nooit dat ik het ooit nog aanraak. Ik smeek god me hier doorheen te helpen want ik heb een hoop trauma's achter de rug maar dit gevecht met de duivel himself is echt next level. Ben zo bang dat ik ineens moet bevallen een van deze dagen en de baby verslaafd geboren word en ik de kinderen dan kwijtraak aan veilig thuis. Dit bezorgd mij zoveel stress ik kan er niet van ontspannen en juist stress moet ik nu vermijden.
 
Miems
Één ding moet je je goed realiseren.
Als je verliest in deze oorlog, en je valt terug of erger nog, dan is zonneklaar, dat je he kinderen gaat verliezen...
Want dan wordt er via anderen voor gezorgd dat dit gebeurt!
Dus, VECHT
Dit mag niet gebeuren, daar komen alleen maar verliezers van....voorkom dit! als je wint, dan win je alles.
Verlies je de strijd tegen satan, dan verlies je meer, dan dat je je nu kunt realiseren.
Dit is mss hard, maar wel de waarheid.
Houd vol. Het wordt minder! En minder....en minder.Geen experimenteren meer met a l le soorten morfine!
 
Oke ja ik zie het zo wel. Ik baal enorm want mijn dochtertje heeft gister haar 14 maanden vaccinatie gehad en uit het niets toch hoge koorts en voel me zo vreselijk om haar achter te laten. Ik heb jou verhaal vandaag even opnieuw gelezen, ik heb er dus de vorige keer gewoon overheen gelezen dat jij dit ook hebt geslikt tijdens je zwangerschap tot week 36. Wat knap dat je in 2 weken gewoonvoor je kindje bent gegaan en ondanks de hel in een keer gestopt bent.. echt respect.

Als ik hier eenmaal van af kom echt never nooit dat ik het ooit nog aanraak. Ik smeek god me hier doorheen te helpen want ik heb een hoop trauma's achter de rug maar dit gevecht met de duivel himself is echt next level. Ben zo bang dat ik ineens moet bevallen een van deze dagen en de baby verslaafd geboren word en ik de kinderen dan kwijtraak aan veilig thuis. Dit bezorgd mij zoveel stress ik kan er niet van ontspannen en juist stress moet ik nu vermijden.

Ik snap trouwens dat je je rot voelt omdat je dochtertje ziek is van haar vaccinatie en jij er niet bent. Maar besef je ook dat ze veel meer heeft aan een mama die goed voor haarzelf zorgt dan aan een mama die omvalt van vermoeidheid. Ik heb je inmiddels al gesproken via een andere weg en hoop echt dat je na het weekend wel gebruik maakt van het slapen in het ziekenhuis. Ik neem aan dat haar papa ook goed voor haar zorgt en voor jou is een zieke dochter toch een extra belasting. Zie het als de mondkapjes in het vliegtuig. Je krijgt altijd de instructie eerst die van jezelf op te doen en dan die van je kind. Omdat je pas goed voor je kind kan zorgen als het ook goed met jou gaat! En hoe moeilijk dat als moeder ook is, het gaat tegen alle natuurlijke oergevoelens in die er maar bestaan, maar zet jezelf nu heel even op nummer 1! Als je dat doet en doorstaat hebben je kinderen daar hierna hun leven lang profijt van!

Edit. Ik snap dat je bang bent voor veilig thuis. Maar zo een vaart zal dat niet lopen. Ze hebben naast jou toch ook een papa die goed voor ze zorgt? In mijn zwangerschap en tijdens het gebruik van de oxy is veilig thuis door geen een arts benoemt. Het is niet dat je schijt hebt aan de kinderen en maar blijft gebruiken zonder dat je het erg vind en je niet druk maakt om de gevolgen van de baby. Je probeert er toch aan te werken en beter te worden. Dat zullen de artsen ook zien, ik weet niet hoe de geschiedenis in je gezin is maar als je partner een stabiele persoon is raak jij je kinderen om alleen deze reden echt niet kwijt!!
En ik begrijp het maar al te goed. Ik schakel ook geen hulp in van de huisarts omdat ik bang ben dat er wel een melding van komt en dat ik niet zit te wachten op meekijken van veilig thuis. En ook ik heb een partner die heel stabiel is en mijn kinderen hebben een goed thuis, komen niets te kort en worden perfect verzorgt. Waarschijnlijk een zeer onterechte angst. Maar wel een reden waarom ik dus altijd zonder hulp stop. Enige voordeel in mijn situatie is dat mijn omgeving van mijn probleem af weet. dus als ik cold turkey stop kan ik als ik wil 4 weken me opsluiten in mijn kamer, in bed gaan liggen en me afsluiten voor de wereld. Ik heb zo een grote achterban met enorm veel begrip die alles (huishouden, kinderen, koken, boodschappen) van me overnemen waardoor ik me 100% kan focussen op herstellen. Ik kan me voorstellen dat als je herstel een geheim is voor je directe naasten zoals jouw partner die niet weet van je terug vallen dat dat heel veel moeilijker is. Daarom is mijn advies voor jou vertrouw je partner en vertel hem de waarheid, dan valt er een last van je schouders af en kan hij je steunen en beschermen als je het moeilijk hebt. En zolang je dat niet doet mag je mij 24/7 berichten en doe ik mijn uiterste best je hierdoorheen te praten. Ik gun het je zo dat je zult ervaren dat na een kleine week de ergste lichamelijke klachten achter de rug zijn. dat je dan zelf zult gaan ervaren dat het elke dag wat beter gaat en je zelf zult zien en voelen dat er echt licht schijnt aan het einde van deze donkere tunnel!! Liefs van mij!!!
 
Laatst bewerkt:
Hier ben ik ook zeer benieuwd naar!
@Sterretje1984 jou heb ik inmiddels terug bericht. @Legio Patria Nostra overnachting is verplaatst voor na het weekend omdat mijn dochter gister goed ziek is geworden. Ze hield haar voeding niet meer binnen en braakte alles terug. Ik kon haar echt niet achterlaten. Dus nu kan ik maandag bellen en dan opnieuw een dag inplannen. Ik voel me helaas nog niet beter. Mijn benen doen zeer, zit 24/7 met een zeer onrustige gevoel in de maag. Mijn leven word momenteel beheerst door angst en paniek. Ik wil zo graag beter worden, ik wil echt zo graag. Kon ik maar slapen en pas wakker worden wanneer ik weer de oude ben.
 
Wij in de kroeg hadden als lijfspreuk:
" het leven is hard".
En zo is het!
Zoete broodjes worden er niet gebakken....en het leven is niet altijd leuk, dat weet je al.
Volhouden!, en probeer eens te gaan liggen op de rug, ogen dicht, en daarna a l l e e n op je ademhaling te letten, en adem rustig diep in, en rustig weer uit.
Probeer vanuit je b u i k te ademen.
Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, maar deze oefening zal je gedachten afleiden van de rottigheid die je nu voelt.
In...1 - 2 -3 - 4. Even vasthouden.
Uit. 1 -2- 3 - 4..even vast en opnieuw. En weer opnieuw.
Dit werkt echt, het is een begin van een goede meditatie.
En omdat je veel, en lang aan de oxcycodon hebt gezeten duurt het langer maar:

Het wordt echt beter!
Echt, maar houd vol en blijf er af!
 
Laatst bewerkt:
Wij in de kroeg hadden als lijfspreuk:
" het leven is hard".
En zo is het!
Zoete broodjes worden er niet gebakken....en het leven is niet altijd leuk, dat weet je al.
Volhouden!, en probeer eens te gaan liggen op de rug, ogen dicht, en daarna a l l e e n op je ademhaling te letten, en adem rustig diep in, en rustig weer uit.
Probeer vanuit je b u i k te ademen.
Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, maar deze oefening zal je gedachten afleiden van de rottigheid die je nu voelt.
In...1 - 2 -3 - 4. Even vasthouden.
Uit. 1 -2- 3 - 4..even vast en opnieuw. En weer opnieuw.
Dit werkt echt, het is een begin van een goede meditatie.
En omdat je veel, en lang aan de oxcycodon hebt gezeten duurt het langer maar:

Het wordt echt beter!
Echt, maar houd vol en blijf er af!

Goede tip, hier werkt mindfullness om de ergste spanning te verminderen (klinkt zweverig en ben ik totaal niet). Dat is een van de weinige dingen die ik in een jaar revalidatie heb geleerd en waar ik iets positief aan over heb gehouden wat me echt helpt bij pijn en onrust.
 
Wij in de kroeg hadden als lijfspreuk:
" het leven is hard".
En zo is het!
Zoete broodjes worden er niet gebakken....en het leven is niet altijd leuk, dat weet je al.
Volhouden!, en probeer eens te gaan liggen op de rug, ogen dicht, en daarna a l l e e n op je ademhaling te letten, en adem rustig diep in, en rustig weer uit.
Probeer vanuit je b u i k te ademen.
Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, maar deze oefening zal je gedachten afleiden van de rottigheid die je nu voelt.
In...1 - 2 -3 - 4. Even vasthouden.
Uit. 1 -2- 3 - 4..even vast en opnieuw. En weer opnieuw.
Dit werkt echt, het is een begin van een goede meditatie.
En omdat je veel, en lang aan de oxcycodon hebt gezeten duurt het langer maar:

Het wordt echt beter!
Echt, maar houd vol en blijf er af!
Ik kan je niet genoeg bedanken voor je inzet en reacties op mijn berichten. Soms heb ik van die dagen dan is het zo zwaar dan denk ik echt nee gewoon nee dit ga ik niet halen. Maar dat zit tussen mijn oren en ik weiger dit gevecht te verliezen.
 
Goede tip, hier werkt mindfullness om de ergste spanning te verminderen (klinkt zweverig en ben ik totaal niet). Dat is een van de weinige dingen die ik in een jaar revalidatie heb geleerd en waar ik iets positief aan over heb gehouden wat me echt helpt bij pijn en onrust.
Jij bent een soldaat. Echt een voorbeeld voor mij in elk geval.
 
Dag iedereen,

ik heb een account aangemaakt om hier te kunnen reageren op dit topic. Eerst en vooral aan @Miems en @Sterretje1984: bedankt voor jullie openheid rond oxy tijdens de zwangerschap
Ik ben 30 weken zwanger. Voor mijn zwangerschap nam ik 5 x 5mg snelwerkende Oxynorm per 24 uur. Dit omdat ik rugpatient ben en zo kon ik blijven werken en functioneren. Mijn huisarts en gynaecoloog zijn beiden op de hoogte. Ik heb nu tijdens de zwangerschap afgebouwd naar eerst: 3 x 5 mg per 24 uur en nu zit ik aan 1x 5 mg per 24 uur. Het is zwaar, ik heb veel last van cravings en hevig bewegende benen. ‘s Nachts word ik constant wakker van de pijn. Maar ik moet en zal doorzetten. Binnenkort ga ik dus ook die laatste pil 5 mg per 24 uur stoppen. En dan ben ik clean. Ik ben bang voor die bijwerkingen als ik die laatste 5 mg stop. Ik vind het niet kunnen slapen het ergst tot nu toe.
 
Dag iedereen,

ik heb een account aangemaakt om hier te kunnen reageren op dit topic. Eerst en vooral aan @Miems en @Sterretje1984: bedankt voor jullie openheid rond oxy tijdens de zwangerschap
Ik ben 30 weken zwanger. Voor mijn zwangerschap nam ik 5 x 5mg snelwerkende Oxynorm per 24 uur. Dit omdat ik rugpatient ben en zo kon ik blijven werken en functioneren. Mijn huisarts en gynaecoloog zijn beiden op de hoogte. Ik heb nu tijdens de zwangerschap afgebouwd naar eerst: 3 x 5 mg per 24 uur en nu zit ik aan 1x 5 mg per 24 uur. Het is zwaar, ik heb veel last van cravings en hevig bewegende benen. ‘s Nachts word ik constant wakker van de pijn. Maar ik moet en zal doorzetten. Binnenkort ga ik dus ook die laatste pil 5 mg per 24 uur stoppen. En dan ben ik clean. Ik ben bang voor die bijwerkingen als ik die laatste 5 mg stop. Ik vind het niet kunnen slapen het ergst tot nu toe.

Iedereen is anders dat voorop, maar van de keer dat ik heb afgebouwd (alle andere keren zo gestopt) heb ik het meeste last gehad van die laatste dosis naar 0 toe. Maar het grote voordeel het word ook weer beter. Wat goed van je trouwens dat je al zo ver bent gekomen met afbouwen petje af hoor!!
 
Er zijn medicijnen voor restless legs.
Maar, eerst bevallen! Dan kan ik zeggen overleg eens met jouw huisarts over sifrol?
Werkt uitstekend bij mij.

Restless legs zijn naast ontwenningsklachten van oxycodon ook een veelvoorkomende zwangerschapskwaal welke na de zwangerschap vanzelf vaak weer overgaat. Wat tijdens de zwangerschap helpt is na het douchen even afsluiten met een koude douche over de benen. Ook koude compressen helpen iets te verlichten.
 
Ja, dat klopt.
Het laatste beetje is heel erg veel...ook, omdat het geestelijk een vaarwel betekent.
Lichamelijk is het peanuts, 5 mg, maar gezamenlijk geestelijk en Lichamelijk, dat doet auw....
Iig heb ik de helft afgebouwd van mijn met.
Over 2 weken weer 1 derde deel eraf, over een 4 weken moet het karwei geklaard zijn.
 
@Sterretje1984 heb restless legs al meer dan 10 jaar, lichtjaren voor m’n zwangerschap
Vanavond ga ik over naar 2,5 mg (breek mn tablet in 2) en dan eind deze week zit ik normaal aan 0.
Goed bezig qua oxy. Merk je dat de restless legs erger worden nu je afbouwt of dat niet?
En verstandig nog dat kleine tussenstapje. Al is het maar voor je gevoel en gemoedsrust.
 
@Sterretje1984 Dank je wel. 1 van de redenen dat ik oxy nam voor het slapen was dus die restless legs, ik vond het goed werken ertegen en kreeg zo 8 u slaap per nacht. Maarja, ik stop voor de baby. Ik vind de restless legs niet erger door ontwennen, even erg als als voordien. Na m’n bevalling gaat de anesthesist kijken in de pijnpoli of hij nog iets kan doen. Ik had inderdaad een tussenstapje nodig mentaal om van 5 naar 0 mg te gaan.
 
Een " tussenstapje?!
Van nog iets, naar helemaal niets is één van de grootste stappen, die je nemen moet!
Maar jij kunt dit halen, dat lees ik tussen de regels door!
Je bent iig al heel ver gekomen, knap!
Nog even, dan ben je clean en snoer je de duivel himself zijn bek dicht...je zult beslist nog wel cravings krijgen, als het zwaar wordt, schrijf het op df maar op want wij staan achter je!!
 
Terug
Bovenaan