De duivel genaamd Oxycodon. Iemand ervaring met ziekenhuis

Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.
 
Laatst bewerkt:
Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt me!

Waardoor is juist n u je hart gebroken?
 
Miems zei:
Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.
Klik om te vergroten...
Veel moed Miems, goed dat je belde naar de huisarts voor hulp
 
Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!
 
joetsie zei:
Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!
Klik om te vergroten...

Slaappil (of inslaappil als temezepam) mag inderdaad in de zwangerschap maar in de termijn waar @Miems zit, bijna 36 weken, is de grote voorkeur wel in het ziekenhuis slapen daarmee zodat ze de baby extra kunnen controleren dmv ecg in de ochtend na het slapen.
 
Legio Patria Nostra zei:
Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt
Klik om te vergroten...

Legio Patria Nostra zei:
Zij moet onder toezicht slaap krijgen!
Het duurt veel te lang zo ....
Klik om te vergroten...
Legio Patria Nostra zei:
Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt me!

Waardoor is juist n u je hart gebroken?
Klik om te vergroten...
Zoveel zaken maar wat mij het meest opbreekt is mijn lieve vader die we aan het verliezen zijn. Ik kan dat niet verwerken. Door mijn verslaving heb ik hem de afgelopen maanden zwaar verwaarloosd. Hij gaat mega hard achteruit en heel soms weet ie ook niet meer wie ik ben.

Daarnaast heb ik ook een hele zieke mama en zij kan niet door 1 deur met mijn vader. Dus zolang ik leef is het een en al trauma en dat zal zo blijven tot hun dood helaas. Er spelen zoveel dingen. Ik weet niet meer waar ik moet beginnen met verwerken. En de bevalling die bijna voor de deur staat.
 
Dit alles komt er dus nog een keer bovenop!
Dat maakt het extra zwaar.
Deze trauma's gaan niet " zomaar" over, als beide ouders er niet meer zijn. Eerder het tegendeel.
Maar terugvallen in gebruiken werkt echt niet....!
Tanden op elkaar, en doorvechten!
Je bent al zo goed op weg...
Houd vol!

En dan nog dit:
Iedereen heeft wel zijn eigen rugzak vol met narigheid, trauma's, het gaat erom hoe je ermee omgaat...
Druggebruik is niet een goede manier. Nee.
Toen ik mijn grootste trauma ervaring kreeg, heb ik dit jarenlang onderdrukt met hash en weed.
Daarna alcohol en benzodiazepines.
Waar heeft dit toe geleid?
Naar een totale stilstand van het verwerkingsproces!

Stop je vervolgens met gebruiken, dan komt de hele zooi weer naar boven en zegt:
Daar ben ik weer....en nu ga ik je alsnog onderuit halen!
En dit gebeurde dus ook.
Nu, 40 (!) Jaar exact op de dag af, ben ik nog altijd niet te genieten in deze donkere dagen voor kerst.
Het trauma laat nog even merken, dat " het" er nog altijd is.

Ik heb dan ook een pestpokkehekel aan Kerstmis...
 
Miems,ik kan het niet laten,maar jou verhaal herken ik zo goed.Na bijna drie jaar internist gelopen met medicatie voor de schildklier,ging het goed.Ik wilde een tweede kind.Ook mijn lieve moeder werd ongeneeselijk ziek,en met mij ging het ook niet goed.Mijn vader was gebroken van verdriet.Hij ging drinken.Ma overleed,,een jaar later mijn vader.Ik dronk,de kinders waren 7 en 3 jaar.Ik wilde niet aan de antidepresivia.Jaren later toch gedaan.Had ik dat maar eerder gedaan.DRonk alleen savonds toen.Ik ben 65 jaar oud heb 3 kleinkids.Ouders overlijden dat hoort bij het leven.Als iedereeen zijn rugzak op tafel gooit,en je mocht kiezen,pak je je eigen rugzak.
LIefs
 
Bedankt voor jullie reacties. Zodra de kinderen slapen zal ik er op reageren @Legio Patria Nostra op de een of andere manier voel ik een connectie met jou (of u) ik weet niet wat je liever hebt. Je bent netzoals @Sterretje1984 fijn om mee in gesprek te gaan.

Vandaag dan eindelijk datum vast geprikt wanneer mijn kindje geboren word. Dag en tijd dat ik ingeleid word om te bevallen.Nu is het echt aftellen en haal ik het echt niet in me kop nog maar een misstap te maken. Nee neee neee echt niet, ik ben zo dichtbij hem eindelijk in mijn armen te sluiten. Ik hoop dat hij mij zal vergeven want ik zal hem alle liefde geven die hij verdient en meer
 
joetsie zei:
Miems,ik kan het niet laten,maar jou verhaal herken ik zo goed.Na bijna drie jaar internist gelopen met medicatie voor de schildklier,ging het goed.Ik wilde een tweede kind.Ook mijn lieve moeder werd ongeneeselijk ziek,en met mij ging het ook niet goed.Mijn vader was gebroken van verdriet.Hij ging drinken.Ma overleed,,een jaar later mijn vader.Ik dronk,de kinders waren 7 en 3 jaar.Ik wilde niet aan de antidepresivia.Jaren later toch gedaan.Had ik dat maar eerder gedaan.DRonk alleen savonds toen.Ik ben 65 jaar oud heb 3 kleinkids.Ouders overlijden dat hoort bij het leven.Als iedereeen zijn rugzak op tafel gooit,en je mocht kiezen,pak je je eigen rugzak.
LIefs
Klik om te vergroten...
Gecondoleerd. Ondanks je verdriet voel ik aan dat je een sterke ziel hebt. Zo ontzettend dankbaar voor deze groep.
 
Miems
Het gaat mij om jullie beiden.
Als ik ook maar 1 persoon ( in jouw geval 2) van de zooi kan afhelpen, dan is mijn dag al goed....!
Houd vol, je bent er bijna!
Nu tegenwoordig is het mijn taak om..... " te redden".
Vroeger is het mij geleerd om ".... te nemen".
En dit zo snel en efficiënt mogelijk.
Je Is goed. Ook al ben ik een oldtimer hier.
 
Legio Patria Nostra zei:
Miems
Het gaat mij om jullie beiden.
Als ik ook maar 1 persoon ( in jouw geval 2) van de zooi kan afhelpen, dan is mijn dag al goed....!
Houd vol, je bent er bijna!
Nu tegenwoordig is het mijn taak om..... " te redden".
Vroeger is het mij geleerd om ".... te nemen".
En dit zo snel en efficiënt mogelijk.
Je Is goed. Ook al ben ik een oldtimer hier.
Klik om te vergroten...
ja wij schelen niet veel in leeftijd.Maar ouder meer ervaring toch?
 
Op sommige gebieden zeer zeker.
Op andere gebieden is het vaak zoals Harry Slinger vroeger zong:
Als ik naar mezelf kijk,
Oud word en grijs,
Zonder na te denken,
Ik lijk weer eens niet goed wijs......
Ooooo ik heb weer dom gedaan,
Wat doe ik mezellef aan,
Ooooo wat heb ik dom gedaan... wat doe ik mezellef weer aan!
Want zo is het.
 
Ik wil even een korte update doen, omdat ik veel hulp haal uit het lezen hier. Ik ben nu een week volledig van de oxy af. Ik heb vandaag echter een diagnose gekregen van mijn nachtelijke pijn: levator ani syndroom. Na de bevalling over een week of 7 mag ik als ik genezen ben terugkomen voor een behandeling: gabapentine, botox inspuitingen,... we zien wel. Maar ik heb dus hoop op pijnverlichting. Hopelijk heb ik geen oxy meer nodig. @Miems ik denk aan je en hoop dat alles goed gaat met je
 
Update..

Hier ben ik dan weer lieve mensen. Afgelopen zaterdag ben ik weer trotse mama geworden van een prachtige prinsje. Het was een heftige bevalling waar geen einde aan leek te komen. Echt ik wil er niet eens aan terug denken.

Gelukkig heeft hij niks erg overgehouden aan de oxycodon. Tenmiste geen ontwenning. Maar helaas ligt hij toch wel op de neo omdat ik dus al langer met gebroken vliezen heb gelopen (hoelang weten ze niet) ook heeft mijn zoontje flink gepoept in het vruchtwater en dit ook gedronken. Einde van de bevalling moest hij dan ook echt met spoed komen want ctg gaf aan dat zijn hartje hard achteruit ging. Hij is heel erg misselijk en de uitslag van de kweek was positief dus er zijn wel infecties en bloedwaarden ook. Maar wat voor infecties en hoe en wat dat weten ze helaas niet zo goed. Mijn hart is gebroken maar ben ook dankbaar voor de zorg die ze hem geven. Hij krijgt nu enkel antibiotica om de infecties tegen te gaan. Hopelijk mag hij snel naar huis. Voor nu moet ik op en neer reizen en dat valt me zwaar. Mijn lichaam doet zoveel pijn. En het is toch wel een kleine 15 km naar het ziekenhuis. Maar goed ben al blij dat hij niet moest ontwennen. Jullie zijn een onwijs grote steun geweest. Dank jullie wel
 
Blij dat je zoontje er is en hij niks ergs heeft overgehouden aan de oxycodon! Gefeliciteerd!!
 
Miems zei:
Update..

Hier ben ik dan weer lieve mensen. Afgelopen zaterdag ben ik weer trotse mama geworden van een prachtige prinsje. Het was een heftige bevalling waar geen einde aan leek te komen. Echt ik wil er niet eens aan terug denken.

Gelukkig heeft hij niks erg overgehouden aan de oxycodon. Tenmiste geen ontwenning. Maar helaas ligt hij toch wel op de neo omdat ik dus al langer met gebroken vliezen heb gelopen (hoelang weten ze niet) ook heeft mijn zoontje flink gepoept in het vruchtwater en dit ook gedronken. Einde van de bevalling moest hij dan ook echt met spoed komen want ctg gaf aan dat zijn hartje hard achteruit ging. Hij is heel erg misselijk en de uitslag van de kweek was positief dus er zijn wel infecties en bloedwaarden ook. Maar wat voor infecties en hoe en wat dat weten ze helaas niet zo goed. Mijn hart is gebroken maar ben ook dankbaar voor de zorg die ze hem geven. Hij krijgt nu enkel antibiotica om de infecties tegen te gaan. Hopelijk mag hij snel naar huis. Voor nu moet ik op en neer reizen en dat valt me zwaar. Mijn lichaam doet zoveel pijn. En het is toch wel een kleine 15 km naar het ziekenhuis. Maar goed ben al blij dat hij niet moest ontwennen. Jullie zijn een onwijs grote steun geweest. Dank jullie wel
Klik om te vergroten...
Gefeliciteerd met de geboorte van je zoontje... 😘🙏🌹❤️
Wat fijn dat hij goede zorg heeft .
Ik hoop dat hij snel mee naar huis mag.
Heel veel geluk gewenst..!!! 😘♥️🌹
 
Van harte gefeliciteerd!
De rest komt straks wel, nu eerst je nieuwe spruit naar huis zien te krijgen zogezegd...
 
Miems zei:
Update..

Hier ben ik dan weer lieve mensen. Afgelopen zaterdag ben ik weer trotse mama geworden van een prachtige prinsje. Het was een heftige bevalling waar geen einde aan leek te komen. Echt ik wil er niet eens aan terug denken.

Gelukkig heeft hij niks erg overgehouden aan de oxycodon. Tenmiste geen ontwenning. Maar helaas ligt hij toch wel op de neo omdat ik dus al langer met gebroken vliezen heb gelopen (hoelang weten ze niet) ook heeft mijn zoontje flink gepoept in het vruchtwater en dit ook gedronken. Einde van de bevalling moest hij dan ook echt met spoed komen want ctg gaf aan dat zijn hartje hard achteruit ging. Hij is heel erg misselijk en de uitslag van de kweek was positief dus er zijn wel infecties en bloedwaarden ook. Maar wat voor infecties en hoe en wat dat weten ze helaas niet zo goed. Mijn hart is gebroken maar ben ook dankbaar voor de zorg die ze hem geven. Hij krijgt nu enkel antibiotica om de infecties tegen te gaan. Hopelijk mag hij snel naar huis. Voor nu moet ik op en neer reizen en dat valt me zwaar. Mijn lichaam doet zoveel pijn. En het is toch wel een kleine 15 km naar het ziekenhuis. Maar goed ben al blij dat hij niet moest ontwennen. Jullie zijn een onwijs grote steun geweest. Dank jullie wel
Klik om te vergroten...
Dikke proficiat met de geboorte! Wat goed om te horen dat hij niet moet ontwennen, ik duim dat je zoon snel op krachten is en uit neo mag.
Mijn zoontje komt over een week of 6-7.
 
Miems zei:
Ja ik het kindje, ben momenteel bijna 7 weken zwanger dus nog erg pril. Ik heb nog 2 kleine kindjes mijn zoontje van bijna 2 was wel gepland, daarna kwam mijn dochter door de pil heen die is nu 8 maanden. En ben nu weer door de spiraal zwanger geraakt. Abortus is voor mij geen optie. Ik wil daarom ook echt nu meteen afkicken en hopen dat tegen de tijd dat ik moet bevallen ik clean ben. Heb echt een mega moeilijke tijd achter de rug en voor mij nooit meer zulke troep pijnstillers. Door de zwangerschap ben ik ook de hele dag door misselijk en braak ik zeker 6 a 8 keer per dag. Ben helemaal uitgeput. Ik hoop dat ik na deze opname weer de oude word want ik mis mezelf echt vreselijk erg. Wat is er toch met mij gebeurd :'-(
Klik om te vergroten...
Zorg dat als je er niet afkomt, je op z'n minst overstapt op methadon. en eigenlijk is nu afkicken een gevaar voor je ongeboren kind. Ik weet niet hoe ver je bent, maar overdenk iig alles, tis niet zomaar wat, zwanger tijdens verslaving. Hoop dat je er wat aan hebt
 
Hi allen,

Hoe gaat het met iedereen?
Hier een update van mij met op het einde een vraag waarop ik hoop dat iemand er antwoord op weet.

Hier ging het stoppen weer met vallen en opstaan. Half december 2 ribben gebroken en een paar ribben en rug gekneusd. De pijn zorgde voor een terugval van een ruime week. Daarna mega snel afgebouwd en op 30 december nog 1x en voor het laatst oxy genomen in 1x in grote hoeveelheid (240mg). Om een beetje door de ontwenning heen te komen, want die was na 1 week terugval ineens weer heftig, mijn oxazepam en temazepam gigantisch misbruikt (100mg oxa en 80mg tema per dag, de oxazepam verdeeld over 40mg ochtend en 60mg avond en de tema in 1x in de avond) daardoor was ik na 1,5 week al door mijn maandvoorraad heen dus op 6 januari ook hier mee gestopt. Tot nu toe heb ik sinds 30 december nog een keer of 4 oxycodon genomen maar dat maar 1x per dag en ook maar 10mg als we "iets" gepland hadden en ik dan gezellig voor mijn omgeving wilde zijn. Die 10mg was voldoende om even warm te worden en niet te trillen.
Nu gaat het eindelijk goed. Ik slaap weer goed, wel kort maar word echt uitgerust wakker. Dat was met alle medicatie heel anders dan sliep ik lang maar was ik overdag nog heel moe. Ook heb ik het idee dat ik voor het eerst sinds lange tijd weer helder ben In mijn hoofd en gedachten. Er is een soort mist verdwenen en dat gevoel is fijn, heel fijn ook voor mijn omgeving heb ik het idee.

9 februari staat er weer een nek operatie gepland en ik moet er nu voor waken dat ik dan door pijn niet terug val in gebruik gewoontes. Als ik het die periode bij 2x 10mg langwerkende oxy per dag (als nodig en niet elke dag) weet te houden ben ik tevreden met mezelf en is mijn missie geslaagd. Ook hoop ik dat ik de benzo's echt alleen indien nodig kan gaan gebruiken met de tijd, de behoefte daaraan (het compleet knock out gaan) is nu groter dan die aan de oxycodon. Waar ik tot 2 maanden terug het oxy roesje nog het meest lekkere vond wat er was is dat nu ik nog maar zo weinig slaap de werking van de benzo's in grote hoeveelheid geworden. Maar ook die behoefte gaat vast wel weer over.

En dan nog 1 vraag aan de experts hier. Sinds ik gestopt ben met de oxy en vooral de benzo's heb ik regelmatig gigantisch last van maagpijn. Aanvallen van een kleine minuut die zo een pijn doen dat het zweet me dan uitbreekt en ik bijna moet braken van de pijn. Bij de ontwenning van oxy heb ik hier nooit eerder last van gehad. Komt iemand dit bekend voor bij ontwenning van benzo's? Het varieert van soms wel 10X op 1 dag zo een aanval tot andere dagen maar 1 of 2x maar nog geen dag zonder aanval gehad. Doet me denken aan galstenen qua pijn maar dat kan niet want mijn galblaas is er uit.
 
Maagpijn krijgen door ontwenning is idd mogelijk, maar zoals jij het beschrijft zou ik toch maar weer de huisarts hierover informeren...
Je bent goed bezig mbt de oxcycodon. Jazeker.
En ja, het is zwaar, met oxcycodon stoppen, algemeen bekend....
Maar wat jij met temazepam doet, is ronduit tamelijk gevaarlijk!
Van dit middel mag je in 24 uur hooguit 20 (!!) Milligram nemen, en daar zit je dus 200% boven...
Hierdoor kan je in de problemen komen zoals vallen, dingen uit je handen laten vallen, een gestoorde maagfunctie, (!) en je bouwt nu zeer snel een benzoverslaving op...en om deze weer kwijt te raken is geen pretje!
Waarom zoveel, en overdag?
Waarvoor precies neem je dit in die enorme hoeveelheid in?
Je ruilt de ene verslaving in voor een andere op deze manier, en temazepam is geen kindersnoepje, al lijkt dit mss zo...
Ik raad je echt aan om asap te stoppen met dat misbruik van deze benzo!
Snel afbouwen is nu de boodschap...
Anders gaat het beslist niet goedkomen, echt waar.
Linke mik zo!
 
Sterretje1984 zei:
Hi allen,

Hoe gaat het met iedereen?
Hier een update van mij met op het einde een vraag waarop ik hoop dat iemand er antwoord op weet.

Hier ging het stoppen weer met vallen en opstaan. Half december 2 ribben gebroken en een paar ribben en rug gekneusd. De pijn zorgde voor een terugval van een ruime week. Daarna mega snel afgebouwd en op 30 december nog 1x en voor het laatst oxy genomen in 1x in grote hoeveelheid (240mg). Om een beetje door de ontwenning heen te komen, want die was na 1 week terugval ineens weer heftig, mijn oxazepam en temazepam gigantisch misbruikt (100mg oxa en 80mg tema per dag, de oxazepam verdeeld over 40mg ochtend en 60mg avond en de tema in 1x in de avond) daardoor was ik na 1,5 week al door mijn maandvoorraad heen dus op 6 januari ook hier mee gestopt. Tot nu toe heb ik sinds 30 december nog een keer of 4 oxycodon genomen maar dat maar 1x per dag en ook maar 10mg als we "iets" gepland hadden en ik dan gezellig voor mijn omgeving wilde zijn. Die 10mg was voldoende om even warm te worden en niet te trillen.
Nu gaat het eindelijk goed. Ik slaap weer goed, wel kort maar word echt uitgerust wakker. Dat was met alle medicatie heel anders dan sliep ik lang maar was ik overdag nog heel moe. Ook heb ik het idee dat ik voor het eerst sinds lange tijd weer helder ben In mijn hoofd en gedachten. Er is een soort mist verdwenen en dat gevoel is fijn, heel fijn ook voor mijn omgeving heb ik het idee.

9 februari staat er weer een nek operatie gepland en ik moet er nu voor waken dat ik dan door pijn niet terug val in gebruik gewoontes. Als ik het die periode bij 2x 10mg langwerkende oxy per dag (als nodig en niet elke dag) weet te houden ben ik tevreden met mezelf en is mijn missie geslaagd. Ook hoop ik dat ik de benzo's echt alleen indien nodig kan gaan gebruiken met de tijd, de behoefte daaraan (het compleet knock out gaan) is nu groter dan die aan de oxycodon. Waar ik tot 2 maanden terug het oxy roesje nog het meest lekkere vond wat er was is dat nu ik nog maar zo weinig slaap de werking van de benzo's in grote hoeveelheid geworden. Maar ook die behoefte gaat vast wel weer over.

En dan nog 1 vraag aan de experts hier. Sinds ik gestopt ben met de oxy en vooral de benzo's heb ik regelmatig gigantisch last van maagpijn. Aanvallen van een kleine minuut die zo een pijn doen dat het zweet me dan uitbreekt en ik bijna moet braken van de pijn. Bij de ontwenning van oxy heb ik hier nooit eerder last van gehad. Komt iemand dit bekend voor bij ontwenning van benzo's? Het varieert van soms wel 10X op 1 dag zo een aanval tot andere dagen maar 1 of 2x maar nog geen dag zonder aanval gehad. Doet me denken aan galstenen qua pijn maar dat kan niet want mijn galblaas is er uit.
Klik om te vergroten...
Ik heb geen ervaring met ontwenning van benzo’s maar wat je beschrijft qua maagklachten ken ik wel zeer goed. Ik heb 3x een maagzweer gehad en dat voelde zoals hoe jij het beschrijft. Ik werd door de huisarts naar een gastro-enteroloog gestuurd voor een gastroscopie en moest toen maagbeschermmers nemen (omeprazole) en het genas.
 
Even een update,
Inmiddeks is onze spruit iets langer als een week thuis. Wat een lieve tevreden baby is het. Helaas toch wel weer postnatale depressie gevoelens maar hier krijg ik hulp voor en heb ik 1 keer in de week gesprek met mijn psycholoog. Hoopr dwt het met iedereen goed gaat
 
De Zandman zei:
Houd je taai
Dan doe ik dat ook....!
Klik om te vergroten...
Ik doe me best maar het is zo zwaar om positief te blijven. Had echt gehoopt op een fijne kraamtijd zonder die vreselijke sombere wolken. Helaas. Ik geniet van mijn kindje dat zeker wel, alleen tegen de donkere wolk kan ik niet op. Ik haat het. Hoop dat ook de kraamtranen snel weer vertrekken. Bah bah
 
Update, met de kleine gaat het super, hij groeit als een kool en is een super tevreden baby.. Met mij gaat het helaas wel minder. Zit midden in een helse postnatale depressie. Ik zie gewoon geen uitweg meer. 3e kindje waar ik niet kan genieten van mijn kraamtijden. Waarom moet dit nou weer gebeuren. Ik verga van de angst en paniek aanvallen. Heb inmiddels een halve apotheek aan benzo's gehad voor de onrust en angst maar die doen echt niks met mij.
 
Hoi Miems, net je hele topic gelezen en wat ben jij sterk zeg! Enorm knap hoe je telkens toch blijft doorzetten! Ook heel knap dat je hulp durft te vragen, dat durf ik zelf niet eens. Hoop dat je PND snel weer beter gaat.
Heb wel een vraag aan je, ik ben zelf verslaafd aan oxy/tramadol. Ik slikte enorme hoeveelheden oxy per dag maar 20 januari ben ik daarmee gestopt maar nog wel doorgegaan met 5x tramadol per dag wat ik heb afgebouwd tot 2x tramadol per dag en vanaf daar ben ik cold turkey gegaan. Lang verhaal maar gisteren is het helemaal fout gegaan en had ik zulke afschuwelijke pijn dat ik toch hulp heb gevraagd en blijk een been hernia te hebben en gister een morfine injectie gehad en een berg oxy-tramadol-diazepam om het uit te houden tot mijn operatie. De diazepam heb ik gelijk weggegeven, de oxy blijf ik vanaf en slik weer 2 tramadol per dag. Ook ik ben een moeder en ik moet en zal clean worden maar ik heb echt hulp nodig alleen ben ik enorm bang dat mijn kinderen weg worden gehaald omdat ik een junk ben... Kan jij wat meer vertellen over je ervaringen met verslaafd zijn en jeugdzorg/ veilig thuis? Mag jij je kinderen gewoon houden? Mijn verslaving is mijn enige probleem en verder gewoon een stabiel huwelijk, financieel hebben we het erg ruim, met de kinderen gaat het goed etc maar durf mijzelf niet te laten opnemen want ik wil mijn 4 prachtige zoons niet kwijt.
 
Een opname in een verslaving kliniek zal niet meteen leiden tot het wegnemen van je kinderen.
Ik heb wel vrouwen meegemaakt in de kliniek, maar ik heb deze nooit horen spreken over kinderen uit huis plaatsen...
 
Dank je wel voor je reactie. Mijn grootste angst is mijn kinderen kwijtraken, tot nu toe hou ik het vol op 2 tramadol per dag maar toen ik stopte was het echt ellende.
 
Langzaam aan afbouwen is mijn advies. In 1 x gaat niet lukken....dus langzaam aan!
Jouw kinderen nemen ze echt niet zomaar even af....welnee.
Daarvoor is veel meer nodig dan een beetje tramadol.
 
Ja Nouja het is NU een beetje tramadol, het was een hele berg oxy en tramadol. Binnenkort wordt ik geopereerd en hoop dat ik dan helemaal kan stoppen. Heb het echt geprobeerd maar zo’n helse pijn gekregen dat ik compleet in paniek naar de huisarts ben gegaan-direct door kon naar het ziekenhuis en na 4(!) jaar eindelijk een diagnose voor mijn pijn heb en nu pas legaal aan de opiaten.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer

Similar threads

Baloudekoe
Verslaafd aan Oxycodon
2 3 4
Reacties
122
Weergaven
8K
Baloudekoe
Baloudekoe
P
Ik heb NU echt steun en hulp nodig oxycodon verslaving
2
Reacties
46
Weergaven
2K
Brakka Mang
Brakka Mang
ThePharmacy
Kan ik eerlijk zijn tegen de arboarts en neuroloog over mijn GHB-verslaving zonder problemen met mijn werkgever te krijgen?
Reacties
16
Weergaven
2K
Neo-Shulginist
Neo-Shulginist
Raver
Hooked sinds fentanyl in het ziekenhuis
Reacties
9
Weergaven
422
SoulAssassins
SoulAssassins
Brad Pittig
Dosering recreatief gebruik oxycodon
Reacties
12
Weergaven
475
Neo-Shulginist
Neo-Shulginist
Terug
Bovenaan