Mesh
Belezen gebruiker
Deze klinkt wel heel intressant, nog nooit van gehoord tbh, in wat voor setting zou je die kunnen gebruiken?
Een leukere ervaring als LSD
Deze klinkt wel heel intressant, nog nooit van gehoord tbh, in wat voor setting zou je die kunnen gebruiken?
24 uur klinkt meer als iboga ja, bij een hoge dosis kan het zelfs wel 3 dagen aanhouden. Sommigen noemen het ook wel aya on steriods. Het enige wat ik me zou kunnen voorstellen is dat ze een trauma hebben verwerkt in een aya trip en daardoor 24 uur hebben zitten huilen, maar dat zou opzich bij elk tripmiddel wel kunnen.
Van een enkele aya dosis trip je niet veel langer dan 2 a 3 uur, met een tweede dosis na 2 uur kun je er nog een uurtje of twee aanplakken. De misselijkheid en andere ongemakken kunnen nog een paar na de trip aanhouden, maar dan is het wel klaar. Ik was persoonlijk zelfs enigszins verbaasd over de korte werking van aya, had overal gelezen dat het ongeveer even lang als psilo zou werken, maar vond het wel beduidend korter. Zonder bijdoseren zat ik na 3 uur wel helemaal op baseline en duurde de piek maar een uur a anderhalf.
Zijn ook vrij onbekend en niet heel populair vanwege de lange werkingsduur. De setting hangt nogal af van wat je zelf wilt en je dosis uiteraard. Bij een niet te hoge dosis zou je het een ideale festival druk kunnen noemen vanwege de euforie, zware stimulatie en lange werkingsduur. Uiteraard moet je dan wel een beetje trip ervaring hebben, anders is psychedelica op een festival al snel veel te heftig. Bij een hoge dosis zou ik dit sowieso thuis doen, maar reken er dan wel op dat je waarschijnlijk moeilijk lang stil kunt zitten.
Mesh
Belezen gebruiker
Klinkt wel heel tof om dit op een festival te proberen, (LSD staat sowieso op mn lijstje om te pakken op n festival) net even rond gevraagd maar niemand kan eraan komen, dus dat is natuurlijk weer balen. Zijn zeker niet als RC beschikbaar?
Rebell
Wijs gebruiker
Als ik zoiets nieuws ga proberen dan doe ik dat zeker niet op een festival.
Maar liever thuis of een bekende plek
Dat moet ik eerst te weten komen wat me staat te wachten. En dat geeft nog geen garantie.
Ik heb een keer LSD gedaan op het strand in de zomer op een goede dag. Maar er waren veel beestjes die dag. Vliegen en wespen. Ook beestjes in het zand.
En de zand zit natuurlijk tussen je billen en tenen.
Maakte me helemaal kriebelig en begon te irriteren. Dus een douche genomen en zijn we op een terras gaan zitten en alles was weer prima.
Soms lijkt een idee heel goed zoals dat of een bepaalde festival. Maar dat pakt dan heel anders uit.
Heb wel eens licht lsd gebruikt op een festival. En dat was zeker leuk.
Maar heb zeker interesse.
Rebell
Wijs gebruiker
Ik heb net een leuke site gevonden die uitlegt hoe je mescaline kan nemen door een cactus te eten. Dat hele proces lijkt mij ook leuk om te doen en de voorbereidingen ervan om er daarna van te spacen.
De link hieronder:
https://www.zamnesia.nl/blog-hoe-je-een-mescaline-cactus-consumeert-n1474
Heb jij dit ook zo gedaan @Psychedelibee ?
De link hieronder:
https://www.zamnesia.nl/blog-hoe-je-een-mescaline-cactus-consumeert-n1474
Heb jij dit ook zo gedaan @Psychedelibee ?
Ik heb het niet zelf bereid, heb het in Peru bij een sjamaan gedaan. Ik weet niet precies hoe ze het maakten, we kregen uiteindelijk een drankje dat een beetje gel achtig was.
Rebell
Wijs gebruiker
Even hierover ben mijn ervaring met deze paddo's echt helemaal kwijt het was een zwart gat. Nu zeiden mensen dat het raar was en het zich niet kunnen voorstellen.
Maar wat bedoel jij met je tekst precies?
Mijn verhaal was echt extreem had het ergens anders gepost.
Het staat nu hier onder.
Holy crap, ik realiseer me net dat we allemaal de olifant in de kamer vergeten zijn:
D
Riep iemand mij? Olifant? DMT, waar?
Mesh
Belezen gebruiker
Ik haal sowieso alijd 1P-LSD vanwege de betrouwbaarheid. Je wilt bij LSD niet hebben dat de dosering mis gaat.
Moet nog alleen t juiste festival vinden om het te doen. Beetje n festival dat mooi is opgezet qua decoratie en waar je plek hebt om ook Rustig even te trippen zou ideaal zijn.
Zo extreem als jij beschrijft was het bij mij zeker niet. Maar klinkt trouwens heel naar, potentieel traumatiserend. zonder overdrijving.
Bij mij was het meer dat ik wel bewust was van absolute bizarheid van mijn ervaring (tijd bestond niet e.d., maar niet op een leuke manier zoals je weleens hoort) maar dat ik dus enige tijd niet het verband legde tussen paddo-inname en de ervaring. Dat wil zeggen, ik had enige tijd ook niet door dat ik paddo's genomen had. Zoiets. Lastig uit te leggen. Het hele idee van de ervaren psychonaut die wel wat gewend is gaat dan uit de deur.
(Zo heb ik wel meer ervaringen gehad waarin je als tripper nederig wordt gemaakt, hoewel ik in die ervaringen nog wel de hele tijd wist dat ik aan het trippen was. En dat is wel een groot verschil met die keer op Hawaiiaanse.)
Die Hawaiaanse (zoals die vroeger werd verkocht) is echt een ervaring op zich. Het is ook geen cubensis.
Er zullen altijd mensen zijn die menen dat het enige verschil tussen paddo's is de hoeveelheid werkzame stoffen die uiteindelijk in het bloed terecht komen, maar in mijn ervaring klopt dat niet. Op de een of andere manier hebben die verhoudingen tussen psilocine en psilocybine (ook al wordt psilocine omgezet in psylocibine meen ik) ook invloed. Of wellicht dat er ook nog andere stoffen op de achtergrond een rol spelen. Alkaloïden e.d.
Heb trouwens ook hele toffe ervaringen gehad op Hawaiiaanse hoor
Ik heb ook een keer gehad dat ik niet meer wist dat ik psilo op had, was toen uit mijn lichaam getreden en mijn geest zweefde door de kamer. Ik vond dat toen heel even eng, was ook pas mijn 4e trip. Maar kon me daar redelijk snel overheen zetten, gewoon door rustig te blijven en je niet te verzetten. Ik was toen nog geen ervaren psychonaut, maar het liet me wel meteen zien dat zolang je je maar niet verzet je in principe alles aankan.
Hawaiaanse paddo's hebben een veel grotere verhouding psilocine ten opzichte van psilocybine inderdaad en het zou me niks verbazen dat ze daarom veel heftiger zijn. Ik heb in verleden een aantal keren een lemon tek gedaan, zo ook bij die ervaring dat ik uit mijn lichaam getreden was en niet meer wist dat ik tripte. En wat de lemon tek in feite doet is psilocybine omzetten naar psilocine in het glas ipv in je lichaam. Mijn ervaring is ook dat het dan echt veel heftiger binnenkomt. De meest logische verklaring lijkt me dat psilocine gewoon stijler piekt dan psilocybine aangezien psilocybine eerst nog omzet moet worden in je lichaam en daardoor iets geleidelijker binnenkomt. Die lemon tek trips piekten ook altijd veel sneller en waren vaak een uurtje eerder afgelopen.
^Oké, het wordt omgezet in psilocine en niet andersom. Dan is het inderdaad een hele aannemelijke verklaring die je geeft. Die manier van opname van psilocine heeft gewoon invloed. Als dat geleidelijker gebeurt waarbij psilocybine wordt omgezet in psilocine is de kans op een 'raket-achtig tripverloop' kleiner.
Wat betreft die lemon-tek heb ik idee dat het in ieder geval meer werkzame stoffen beschikbaar maakt. Maar of die ook al in het glas in psilocine worden omgezet vraag ik me af. Maar het zou me ook weer niet verbazen.
Wat betreft die lemon-tek heb ik idee dat het in ieder geval meer werkzame stoffen beschikbaar maakt. Maar of die ook al in het glas in psilocine worden omgezet vraag ik me af. Maar het zou me ook weer niet verbazen.
Het idee erachter is dat de zuurtegraad van de citroen hetzelfde doet wat normaal de zuurtegraad van je maag doet. Of dat ook echt zo werkt is de vraag inderdaad, maar ik heb wel vaak genoeg de lemon tek gedaan om te weten dat het wel degelijk iets doet waardoor de trip veel sneller en harder komt opzetten.
Mesh
Belezen gebruiker
Ik denk dat je dan sneller en een hevigere piek is doordat zuur je sneller de stoffen opneemt. (Dus ook sneller afneemt) Denk dat je trip dan ook heftiger is?
Misschien leuk om hiermee is te experimenteren. Alhoewel de heftigheid bij mij ook samen hangt met de setting.
Met mao-remmer nooit geprobeerd. Wel is het zo dat thee mijn voorkeur heeft en dan komt het ook sneller opzetten in mijn ervaring, maar ook iets korter.
Bij thee niet te bang zijn trouwens dat het te heet zou zijn. Gewoon twintig minuten in pannetje met heet water en vuurtje eronder, beetje roeren af en toe. Zorgen dat het niet gaat bubbelen, echt koken. Maar liever dat nog naar mijn smaak dat prutsen met een prutje paddo's in een snel afkoelende mok.
Thee kun je ook invriezen. Ook erg goede ervaringen mee.
Bij thee niet te bang zijn trouwens dat het te heet zou zijn. Gewoon twintig minuten in pannetje met heet water en vuurtje eronder, beetje roeren af en toe. Zorgen dat het niet gaat bubbelen, echt koken. Maar liever dat nog naar mijn smaak dat prutsen met een prutje paddo's in een snel afkoelende mok.
Thee kun je ook invriezen. Ook erg goede ervaringen mee.
Rebell
Wijs gebruiker
Ik heb niemand gehoord hier die het zelfde had wat wij hebben gehad. Ik heb deze week nog met die vriendin van mij gesproken. We hebben soms nog wel eens contact. Niemand van ons alle 5 weet wat er is gebeurd die dag vanaf het moment dat hij insloeg tot het moment dat iedereen wakker werd. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat dit geen goede paddo's waren met een veels te hoog gehalte of iets.
^ Vreemd idd.
Ik weet nog wel dat de dosis gedroogd slechts 1 gram was (en dat was al heel heftig voor mij). Dosis voor mexicaanse (en andere cubensissoorten) was 2,5 a 3 gram meen ik.
Dus als de dosis simpelweg te hoog was, dan kunnen dat soort hele vreemde dingen gebeuren.
(Edit betreft paddothee: uiteraard moet iemand die thee bereidt wel de boel eerst in stukjes snijden of vermalen.)
Ik weet nog wel dat de dosis gedroogd slechts 1 gram was (en dat was al heel heftig voor mij). Dosis voor mexicaanse (en andere cubensissoorten) was 2,5 a 3 gram meen ik.
Dus als de dosis simpelweg te hoog was, dan kunnen dat soort hele vreemde dingen gebeuren.
(Edit betreft paddothee: uiteraard moet iemand die thee bereidt wel de boel eerst in stukjes snijden of vermalen.)
Vchip
Badass junkie
Uhm, LSD op zichzelf is al een hele bijzondere drug met originele en intense effecten. Je zou kunnen candyflippen door de lsd te mixen met mdma. Maar zelf zou ik dat nooit doen. Ik heb voldoende aan één zegel lsd, op een zomerse ochtend ergens in een mooie natuurgebied of op het strand aan zee... Ik snap eerlijk gezegd niet hoe je niet genoeg kan hebben aan alleen LSD. Moet de vraag niet zijn: een intensere en zwaardere trip dan LSD? Dan zou je dmt kristallen moeten basen of ga voor de k-hole.
De mensen hier die altijd mdma gebruiken bij lsd (ik las hier ergens dat een groep in Amsterdam dat altijd doet) om te garanderen de trip positief te houden, ik vraag me af hoe zij nu een lsd trip zouden ervaren zonder mdma. Wanneer die positieve steun er niet is en je dus op jezelf aangewezen bent, maar totaal niet hebt geleerd hoe om te gaan met de eventuele donkere dalen van een psychedelische ervaring. Of dat om de een of andere reden de mdma een keer helemaal verkeerd valt (het gebeurt) en de lsd je die ellende 10x harder laat voelen.
Het zijn cheats om maximaal plezier te beleven, maar met psychedelica is dat een spelletje russian roulette. Meestal gaat het goed, tot op een keer... Ik wil niemand bang praten, maar zoals PsychedelicMagic ook zegt: lsd is op zichzelf al zo bijzonder. En ook zo compleet als geestverruimend middel. Het hele ding met psychedelica is dat het niet draait om alleen plezier. Je speelt met vuur als je denkt van wel.
Ik klink nu heel belerend, maar je wilt hier niet op de harde manier achter komen.
Het zijn cheats om maximaal plezier te beleven, maar met psychedelica is dat een spelletje russian roulette. Meestal gaat het goed, tot op een keer... Ik wil niemand bang praten, maar zoals PsychedelicMagic ook zegt: lsd is op zichzelf al zo bijzonder. En ook zo compleet als geestverruimend middel. Het hele ding met psychedelica is dat het niet draait om alleen plezier. Je speelt met vuur als je denkt van wel.
Ik klink nu heel belerend, maar je wilt hier niet op de harde manier achter komen.
Goed verwoord. Denk ook vooral een verschil tussen echte psychonauten en mensen die enkel uitzijn op plezier.
Een echte psychonaut is niet vies van plezier, maar dat is bijzaak en mooi meegenomen.
Lytje pole
Bewuste gebruiker
Mee eens, psychedelica neem ik persoonlijk eigenlijk bijna altijd in een prive setting, in tegenstelling tot andere middelen. Ik heb er wel even mee moeten leren omgaan, dit is nog steeds een proces.
Naast het ordinaire “er even uit zijn” biedt het veel meer diepgang heb ik gemerkt. Het werkt bij mij ook niet zo goed als ik het even “zo maar doe”.
The devil is in the detail.
Hm. Ik vind dit altijd opnieuw weer een beetje een lastige discussie. Wie bepaalt wat een 'echte psychonaut' is en wanneer je dat bent? En dat je dat dus per definitie niet bent wanneer plezier geen bijzaak is maar één van de hoofddoelen?
Om de bron der bronnen Wikipedia maar weer eens te quoten: 'Een psychonaut is iemand die op ontdekkingsreis gaat in het universum van de geest – een mentale reiziger. In de meest gebruikte zin van het woord verkent een psychonaut zijn geest door middel van of met behulp van psychoactieve stoffen.'
Ik ben het met je eens dat als je je eigen geest écht volledig wil verkennen, dat je dan ook het negatieve niet moet schuwen. En in de praktijk zal het doorgaans ook gebeuren dat mensen die frequent trippen en experimenteren met verschillende dosissen die schaduwkanten vroeg of laat ook keihard tegenkomen. Ik bedoel, je kunt daar moeilijk omheen, een sterke trip 'ripped' makkelijk zonder pardon alles van je af en legt bloot wat je probeert te verschuilen of negeren. Het is meer de vraag 'wanneer' dan 'of', wat dat betreft, wanneer je het land der psychedelica betreedt.
Maar plezier als bijzaak en mooi meegenomen zien gaat mij persoonlijk daarin net wat te ver. Het psychonautschap, whatever die term dan ook exact moge betekenen en wie dat bepaalt, kan m.i. best samengaan met plezier als een van de belangrijkste redenen zien om te trippen.
Ik begon ooit met trippen omdat ik hou van kennis. Wetenschappelijke kennis, maar ook zeker kennis door ervaring. Vanwege dit doel ben ik ook geïnteresseerd om middelen te proberen die met een behoorlijke kans een wat mindere ervaring geven (bijv. salvia). En dat ga ik ook zéker nog doen. Maar ik merk wel dat dat wat minder haast heeft. En dat ik al een tijdje wat minder in m'n vel zit betekent ook dat ik al een tijd geen psychedelica gebruik in m'n eentje. Ik vind het heel dubbel: enerzijds zou trippen juist in zo'n toestand extra zinvol kunnen zijn, anderzijds denk ik: neuh, dat komt wel weer als ik sterker ben. Ik ga dan voor nu liever even in de 'ignore'-stand en laat de duistere hoekjes in m'n brein liever even een beetje voor wat ze zijn. De LSD-trips met Eik bijvoorbeeld waren zeer duidelijk spiritueel van aard en best intens, maar daarnaast ook happy en licht en lieflijk. En daar gingen we eigenlijk ook wel een beetje voor. Dat betekent niet dat het niet moeilijk had mogen of kunnen worden want die mogelijkheid moet je altijd in je achterhoofd houden, maar het plezier mag van mij best wel een hoofddoel vervullen als het kan. Je hebt de keuze niet echt, da's een feit, en als psychonaut (ik vind dat eigenlijk maar een stomme term) weet je dat. Sterker nog: dat niet-weten is voor velen denk ik onderdeel van de ervaring, de spanning vooraf, altijd toch weer een beetje Russische roulette. Maar als je de keuze wél zou hebben... ik wist het wel, ik denk dat ik voor een abonnement op leuke, mooie, hemelse, ontroerende, kleurige, lichte trips zou gaan! Maakt dat mij dan een onechte psychonaut? If so, dan draag ik die titel met trots, haha. ^^
Even los daarvan: standaard MDMA nemen tijdens LSD-trips lijkt mij ook niet wenselijk en ik vond het zelfs erg verbazend om te lezen dat er mensen zijn die dit standaard doen. Why would you do that?! LSD heeft alles al in zich. Ik ben super geïnteresseerd om de candy flip een keer te proberen, maar hoe jammer zou het zijn als je de puurheid - en eerlijkheid - van een psychedelisch middel nooit meer zou (durven) ervaren zonder de bemoeienis van MDMA, omdat je bang bent voor negativiteit.
Ik besef dat ik mezelf hiermee een beetje tegenspreek, want waarom dan hierbij wel een kanttekening, als ik vind dat plezier best wel een van de hoofddoelen mag zijn... Mja, ik vind dit dan weer te geforceerd naar de andere kant.
Je mag best gaan trippen in de hoop dat het plezierig wordt, maar als je het plezier wil afdwingen, dan zijn andere middelen wellicht geschikter dan psychedelica.Als je er een hobby van gemaakt hebt om bergen te beklimmen en dan van berg naar berg te springen, mag je best iedere keer weer vurig hopen dat je de overkant haalt, en dat dat dan weer een mega euforische rush/kick geeft. Maar je moet niet verbaasd staan te kijken als je op een dag de kant mist en in het ravijn dondert. Risico van het vak. Je kunt iedere keer een brug bouwen die voorkomt dat je valt, maar dat doet dan toch weer een beetje af aan die kick...
Lytje pole
Bewuste gebruiker
Sterk.
Als je plezier wil afdwingen is een psychedelicum wellicht niet het juiste middel. Plezier mag wel een motivator zijn.
Ik denk dat dit gewoon de kern van het verhaal is.
Met plezier is ook niets mis. Maar mensen die gaan trippen óm het genot en daarbij alles wat dat niet is willen verdrukken is weer wat anders vind ik.
Edit: lol, precies hetzelfde gequote als Lytje pole.
Mesh
Belezen gebruiker
Precies dit, plezier is voor mij persoonlijk een hele belangrijke factor. Waar je dit plezier uithaalt is natuurlijk voot iemand persoonlijk. Kennis, visuals, creatieve inzichten, ontspanning.
Iemand beoordelen waarom die het gebruikt is niet altijd even terecht. Vooral hoe die persoon ermee omgaat beslist in mijn ogen toch wel of iemand er verstandig mee omgaat.
Een Open mind is toch wel heel belangrijk, zelfs al levert je dit een bad trip op.
Rebell
Wijs gebruiker
Ik had in eerdere post ook verteld dat ik het zonder heb gedaan natuurlijk.
Denk een 4 keer 200ug en rond de 250ug.
Maar vond dat ook gewoon minder leuk.
Ook heb ik gehad dat een persoon die er bij was alleen maar issues over zichzelf ging oprakelen en famillie dingen die eigenlijk niet zo erg waren (voor de persoon dus wel) maar van een gelukkige famillie komt en kleine dingen dan ging uitvergroten en dan draait zo een trip al 6 uur lang om een bepaald persoon. Ook al zonder je dan af weer even met iemand af dan bleef dat doorgaan later.
Prima waarschijnlijk met de verkeerde persoon erbij kan gebeuren.
Andere keer zat er een negatief kantje aan de hele avond toen we het zonder MDMA deden.
Mensen begrepen elkaar niet.
En over het algemeen vond ik veel dingen op gezeik eindigen.
Met mijn beste maat waar ik precies mee op 1 lijn lig wel een hele goede trip gehad zonder omdat wij elkaar aanvullen zelfs zonder woorden.
Maar toch miste er iets (ik ben nog nooit fout gegaan ik word alleen maar beter en beter) de euforie! Dat ik in zo een trip ga met zo een goede vibe en helemaal blij ben en me zooo lekker voel en dat dan die LSD daar boven op komt.
"GEWOOON YESSS"
Dus daarom vind ik het gewoon leuker met.
Kom er ook verder mee helpt mij ook in het leven. En leer elke keer weer wat.
Precies iedereen doet het op zijn eigen manier.
Ik doe het dus op alle manieren.
Ook bijvoorbeeld met ketamine erbij.
Maar mijn grootste voorkeur is dus 60mg MDMA 2 uur later 250ug LSD en dan 4 uur later weer 60mg MDMA en dan misschien later nog een heel klein beetje als de trip erg lang duurt.
Soms ook minder de hele avond hele kleine likjes die maximaal 15mg zijn om de zoveel uur.
Als ik die MDMA zou nemen zonder iets zou ik veel te weinig hebben voor een leuke avond dan heb ik meer nodig.
Gebruik het als een milde achtergrond drugs.
En ben daarnaast ook fan van het mixen van verschillende drug.
Zoals gewoonlijk druk ik me weer veel te ongenuanceerd uit, omdat ik even snel tussen de bedrijven door wilde reageren.Hm. Ik vind dit altijd opnieuw weer een beetje een lastige discussie. Wie bepaalt wat een 'echte psychonaut' is en wanneer je dat bent? En dat je dat dus per definitie niet bent wanneer plezier geen bijzaak is maar één van de hoofddoelen?
Om de bron der bronnen Wikipedia maar weer eens te quoten: 'Een psychonaut is iemand die op ontdekkingsreis gaat in het universum van de geest – een mentale reiziger. In de meest gebruikte zin van het woord verkent een psychonaut zijn geest door middel van of met behulp van psychoactieve stoffen.'
Ik ben het met je eens dat als je je eigen geest écht volledig wil verkennen, dat je dan ook het negatieve niet moet schuwen. En in de praktijk zal het doorgaans ook gebeuren dat mensen die frequent trippen en experimenteren met verschillende dosissen die schaduwkanten vroeg of laat ook keihard tegenkomen. Ik bedoel, je kunt daar moeilijk omheen, een sterke trip 'ripped' makkelijk zonder pardon alles van je af en legt bloot wat je probeert te verschuilen of negeren. Het is meer de vraag 'wanneer' dan 'of', wat dat betreft, wanneer je het land der psychedelica betreedt.
Maar plezier als bijzaak en mooi meegenomen zien gaat mij persoonlijk daarin net wat te ver. Het psychonautschap, whatever die term dan ook exact moge betekenen en wie dat bepaalt, kan m.i. best samengaan met plezier als een van de belangrijkste redenen zien om te trippen.
Ik begon ooit met trippen omdat ik hou van kennis. Wetenschappelijke kennis, maar ook zeker kennis door ervaring. Vanwege dit doel ben ik ook geïnteresseerd om middelen te proberen die met een behoorlijke kans een wat mindere ervaring geven (bijv. salvia). En dat ga ik ook zéker nog doen. Maar ik merk wel dat dat wat minder haast heeft. En dat ik al een tijdje wat minder in m'n vel zit betekent ook dat ik al een tijd geen psychedelica gebruik in m'n eentje. Ik vind het heel dubbel: enerzijds zou trippen juist in zo'n toestand extra zinvol kunnen zijn, anderzijds denk ik: neuh, dat komt wel weer als ik sterker ben. Ik ga dan voor nu liever even in de 'ignore'-stand en laat de duistere hoekjes in m'n brein liever even een beetje voor wat ze zijn. De LSD-trips met Eik bijvoorbeeld waren zeer duidelijk spiritueel van aard en best intens, maar daarnaast ook happy en licht en lieflijk. En daar gingen we eigenlijk ook wel een beetje voor. Dat betekent niet dat het niet moeilijk had mogen of kunnen worden want die mogelijkheid moet je altijd in je achterhoofd houden, maar het plezier mag van mij best wel een hoofddoel vervullen als het kan. Je hebt de keuze niet echt, da's een feit, en als psychonaut (ik vind dat eigenlijk maar een stomme term) weet je dat. Sterker nog: dat niet-weten is voor velen denk ik onderdeel van de ervaring, de spanning vooraf, altijd toch weer een beetje Russische roulette. Maar als je de keuze wél zou hebben... ik wist het wel, ik denk dat ik voor een abonnement op leuke, mooie, hemelse, ontroerende, kleurige, lichte trips zou gaan! Maakt dat mij dan een onechte psychonaut? If so, dan draag ik die titel met trots, haha. ^^
Even los daarvan: standaard MDMA nemen tijdens LSD-trips lijkt mij ook niet wenselijk en ik vond het zelfs erg verbazend om te lezen dat er mensen zijn die dit standaard doen. Why would you do that?! LSD heeft alles al in zich. Ik ben super geïnteresseerd om de candy flip een keer te proberen, maar hoe jammer zou het zijn als je de puurheid - en eerlijkheid - van een psychedelisch middel nooit meer zou (durven) ervaren zonder de bemoeienis van MDMA, omdat je bang bent voor negativiteit.
Ik besef dat ik mezelf hiermee een beetje tegenspreek, want waarom dan hierbij wel een kanttekening, als ik vind dat plezier best wel een van de hoofddoelen mag zijn... Mja, ik vind dit dan weer te geforceerd naar de andere kant.
Als je er een hobby van gemaakt hebt om bergen te beklimmen en dan van berg naar berg te springen, mag je best iedere keer weer vurig hopen dat je de overkant haalt, en dat dat dan weer een mega euforische rush/kick geeft. Maar je moet niet verbaasd staan te kijken als je op een dag de kant mist en in het ravijn dondert. Risico van het vak. Je kunt iedere keer een brug bouwen die voorkomt dat je valt, maar dat doet dan toch weer een beetje af aan die kick...
Je hebt helemaal gelijk dat er niks mis is met als hoofddoel voor het plezier te trippen. Maar als psychonaut zou je in mijn optiek het negatieve niet geforceerd uit de weg moeten gaan. Het reizen door je geest betekent dat je mogelijk ook de meer donkere krochten van je geest te zien krijgt. Je hoeft die zeker niet altijd maar op te zoeken natuurlijk, maar het hoort er wel een beetje bij dat je die kunt tegenkomen. Dat is inderdaad gewoon het risico van het vak en bovendien zijn die moeilijke ervaringen tijdens het trippen juist vaak het meest leerzaam mits je je er niet tegen gaat verzetten.
Verder heb ik ook niks tegen LSD en MDMA combineren, maar als je dat standaard doet om maar niet bad te gaan dan ben je denk ik gewoon te geforceerd bezig met een leuke ervaring hebben. Dan lijken andere middelen dan psychedelica of psychedelica zoals 2C-B me meer geschikt. Bovendien kan ik me ook wel voorstellen dat de combi LSD en MDMA niet perse altijd goed valt en dat het juist ook te heftig kan zijn als je een keer pech hebt. Als je middelen zoals LSD gebruikt zul je moeten aanvaarden dat het ook wel eens minder leuk kan worden, anders kom je jezelf uiteindelijk wel een keer tegen.
Rebell
Wijs gebruiker
Tuurlijk daarom doe ik het ook zonder of dus met keta. Ik verken alle hoeken.
Alleen MDMA dus de favoriet.
Maar om on topic te blijven.
Ben gisteren bij een goede vriend geweest en hebben een keta avondje gehad en we gaan die mescaline doen.
Precies zoals in dat verhaal wat ik hierboven heb gedeeld. Een cactus zelf plukken drogen en eten.
Net een heel ritueel
Kan het niet terug vinden wie die tip gaf maar iig thanks!
Dat lijkt mij een leuke nu nog even uitzoeken waar te koop en wat te doen.
Rebell
Wijs gebruiker
Wel jammer dat zo'n cactussapje minder goed smaakt dan het oogt
De geur is ook nog wel lekker, herinner me beetje snoepachtig.
Maar is wel ff een ding om naar binnen te werken...
Voor mij waren de uitwerkingen helaas niet wat ik verwachtte. Had nog meer moeten drinken.
De geur is ook nog wel lekker, herinner me beetje snoepachtig.
Maar is wel ff een ding om naar binnen te werken...
Voor mij waren de uitwerkingen helaas niet wat ik verwachtte. Had nog meer moeten drinken.
Lytje pole
Bewuste gebruiker
Hoe veel had je genomen?Wel jammer dat zo'n cactussapje minder goed smaakt dan het oogt
De geur is ook nog wel lekker, herinner me beetje snoepachtig.
Maar is wel ff een ding om naar binnen te werken...
Voor mij waren de uitwerkingen helaas niet wat ik verwachtte. Had nog meer moeten drinken.
De reden dat ik nog nooit San Pedro heb geprobeerd. Je schijnt er echt veel van te moeten nemen. Neem je net te weinig dan trip je niet echt maar krijg je wel de hevige bodyload met waarschijnlijk overgeven. En het schijnt dus echt goor te zijn. Ben wel echt benieuwd naar het effect.Wel jammer dat zo'n cactussapje minder goed smaakt dan het oogt
De geur is ook nog wel lekker, herinner me beetje snoepachtig.
Maar is wel ff een ding om naar binnen te werken...
Voor mij waren de uitwerkingen helaas niet wat ik verwachtte. Had nog meer moeten drinken.
Het is echt heel lang geleden, bijna tien jaar. Voor de lol even het archief ingedoken hier op df. Lees 'fallische' teksten van mezelf terug als: 'Ik heb thee gezet van deze cactus, die 19 cm lang was en 5 cm in diameter.'
Ik wist toen wel dat het een niet hoge dosis was, maar had n.a.v. een report met een ook niet zo hoge dosis geleerd dat het goed is om voorzichtig te beginnen. Dat was achteraf wel te voorzichtig. Daarna heb ik een tweede keer gereisd op san pedro met (wat ik lees) twee cactussen van vergelijkbare grote.
En tot mijn verbazing lees ik dit terug, dat ik toch wel een redelijke trip heb gehad die tweede keer. Ik was dit echt vergeten:
"Deze keer was het dan ook een 'echte' trip, en dus niet half-half.
Dus blijkbaar heeft het opschroeven van de dosis en/of het aanpassen van de bereidingswijze zijn effect.
Ik zal maar niet te veel op de trip ingaan, want om het goed uit te leggen heb ik wel een a4tje nodig. En daar heb ik nu niet zoveel zin in, en bovendien, de trip was afgelopen nacht/ochtend (heb nog niet geslapen) dus het moet ook allemaal bezinken.
Interessant was dat ik de trip redelijk goed kon sturen. Daar bedoel ik mee dat ik ervoor kon kiezen om me bijvoorbeeld te verliezen in mijn kamerplant, of de smaak van een banaan, of muziek. Maar ik heb er voornamelijk voor gekozen om als het ware af te dalen in mijn lichaam, met gesloten ogen. En zo kwam ik uit bij bepaalde negativiteit die ik voelde als iets drukkends in mijn hart (chakra), en daar heb ik, met wat onderbrekingen, een flink aantal uren 'rondgehangen'. En hoe vrolijk alles leek met mijn ogen open (de hele kamer had iets zonnigs) zo veel ellende zag ik achter mijn gesloten ogen. Tenminste als ik bij dat drukkende gevoel bleef. Echt hel-achtig, pure ellende. Ik zal jullie, en mijn, gemoed niet verpesten door hier expliciete beschrijvingen te geven.
Ik had het gevoel dat ik door het voelen/zien van deze shit als het ware op slag een oud krakkemikkig mannetje werd. De gedachte dat ik de volgende ochtend grijs haar zou hebben leek mij niet eens zo ongeloofwaardig. :P Maar blijkbaar was er toch ergens diep in mij een vertrouwen dat dit zeer nuttig was, om hier bij te blijven, dat het dus helend was."
Edit: reden dat ik het vergeten heb is dat het wel een trip was, maar ook weer niet mind-blowing. ik heb in de verste verte niet het idee dat ik san pedro echt heb leren kennen.
In toekomst zou ik trouwens eerder gaan voor mescalinepoeder.
Similar threads
