Mijn Wiet Verslaving

[Stroopwafel]

Het is absoluut niet mijn bedoeling om je te ontmoedigen, laat dat ff duidelijk zijn
Ik persoonlijk denk gewoon heel sterk dat een verslaafde die gaat minderen, zichzelf aan het kwellen is. Wat stel jezelf nou de vraag: 'Hoelang ga ik minderen?'

Zoals ik lees ben je erachter dat je verslaafd bent. Je kwam dus waarschijnlijk op een punt dat je dacht: 'Ok, mandragora, je blowt te veel. Tijd om te stoppen'. Je zal misschien gemerkt hebben dat bepaalde problemen overduidelijk zijn veroorzaakt door het blowen. Waarom zou je stoppen als je geen problemen hebt?

Maarja ff samengevat dus wat ik bedoel:
Ga bij jezelf na wat je nou precies wilt. Kan ik uberhaupt minderen, of moet ik helemaal stoppen? Hoe zorg ik ervoor dat ik het minderen ga volhouden? En, het allerbelangrijkste: hoe creeer ik driehonderd procent veiligheid? 100 procent veiligheid is niet genoeg geloof me...

Succes man, als jij kan minderen en het vol kan houden ben ik toch goddomme jaloers op jou, wil je niet weten :P Ik kan het niet

 

[mandragora]

Je zal misschien gemerkt hebben dat bepaalde problemen overduidelijk zijn veroorzaakt door het blowen. Waarom zou je stoppen als je geen problemen hebt?

Het probleem hier is: als ik in de dag blow word ik veel te gedemotiveerd om nog iets te ondernemen, daarom blow ik nou in de dag al niets meer en moet zeggen dat het goed lukt.
's nachts rook ik 1 klein jointje om tv te kijken/muziek te beluisteren of te maken, dit word knap lastig om die gewoonte eruit te krijgen gaat veel moeilijker worden dan wiet tijdens de dag te laten.

 

[Stroopwafel]

OK, dus als ik het goed begrijp:

Het probleem dat je ondervindt bij het blowen is het feit dat je in de ochtend en de middag niet goed kan functioneren, en je gedemotiveerd bent. Daarom blow je nu alleen 's avonds waardoor je 's avonds toch nog ff iets kan ondernemen.

Ik snap je wel, dat is het niet. Maar als je dus weet dat je door blowen gedemotiveerd raakt, dan is helemaal stoppen toch veel beter? Dan kan je dus de hele dag die dingen doen die je leuk vind. Dan kan je ook smiddags muziek maken/luisteren, belangrijke dingen regelen etc.

voor de mensen die het nodig vinden om me een triest pappa-figuur te noemen: niet mijn bedoeling. Ik reageer gewoon op de reactie, zeg wat ik ervan denk, thats it.

 

[mandragora]

OK, dus als ik het goed begrijp:

Het probleem dat je ondervindt bij het blowen is het feit dat je in de ochtend en de middag niet goed kan functioneren, en je gedemotiveerd bent. Daarom blow je nu alleen 's avonds waardoor je 's avonds toch nog ff iets kan ondernemen.

Nee je begrijpt het verkeerd,ik blow juist alleen 's nachts omdat ik dan niets ondernemen moet.
muziek maken/beluisteren, tv, etc... zie ik niet als iets ondernemen.

Ik snap je wel, dat is het niet. Maar als je dus weet dat je door blowen gedemotiveerd raakt, dan is helemaal stoppen toch veel beter? Dan kan je dus de hele dag die dingen doen die je leuk vind. Dan kan je ook smiddags muziek maken/luisteren, belangrijke dingen regelen etc.

Aaah nee juist niet, met muziek bezig zijn etc is veel leuker en interessanter als ik geblowd heb.
In nuchtere staat doe ik dat niet gauw.
Helemaal stoppen doe ik niet, vind zelf dat wiet ook zo z'n voordelen heeft.

Met iets ondernemen bedoel ik, het huis uitkomen, dingen doen met vrienden, werk, hulp,...
Vroeger deed ik dat allemaal als ik onder invloed was van wiet en nooit problemen mee gehad, de laatste tijd is er veel nodig om me in actie te zien als ik geblowd heb

Ik reageer gewoon op de reactie, zeg wat ik ervan denk, thats it.

Das de bedoeling van dit forum he , en ik zie je helemaal niet als een triest pappa-figuur.
In veel van je berichten zit zeker een punt van waarheid in..., grts

 

[Stroopwafel]

Ok, je komt op mij over als een slimme kerel die in elk geval weet wat er aan de hand is. Je probeert nu dus alleen te blowen als je al je dag bestedingen hebt gedaan. Stel je voor dat je in de avond nog iets moet doen, iets belangrijks, dan neem ik aan dat je ook niet blowt dan die avond.

Dat is in elk geval een hele goeie instelling. Zoiezo overdag blowen afkappen, en dan alleen nog 's avonds mits je geen verplichtingen hebt.

Zoiets wou ik dus ook proberen. Het probleem bij mij is, dat ik gewoon geen regelmaat kan krijgen. Als ik alleen savonds wil blowen, gaat dat n week goed. Maar daarna blow ik 1 keer overdag, omdat ik bijvoorbeeld vrij heb, en dan is het patroon er weer ingesleten.

Vandaag zoveelste stoppoging ondernemen. Me beste vriend is ook gestopt nu, definitief, en we gaan voortaan alleen nuchter chillen. Geen 300procent veiligheid, dus yoram stein zal het wel niet goedvinden als zogenaamde 'stop-coach', maar ik moet toch iets?

Ik kan toch niet wachten tot het overgaat? Hoe maak ik nieuwe vrienden, zorg ik dat ik zelfverzekerder wordt, en zorg ik dat mijn nieuwe leven zodanig bij me past dat ik niet meer wíl blowen?

Stoppen is niks aan. Easy as pie! Het zijn alleen de achterliggende problemen waar ik mee zit. Zonder die op te lossen, zal stoppen voor mij zwaar en zwaar moeilijk worden. Maar het dilemma is nou juist dat door te blowen, de problemen alleen erger worden. Het is een paradox waar ik niet uit kom. Ik voel me gefrustreerd, en zo ontzettend klote. Ik kan niks meer, wil niks meer, wil alleen maar wachten tot het overgaat. Ik lieg tegen iedereen. Me moeder, me broer, school, werk, ik stel dingen uit, en ik lieg zelfs tegen me therapeut. Ik kijk elke avond in de spiegel en zie mezelf weer met rode ogen, apenstoned. Ik wordt niet meer moe, ik blow mezelf in slaap. Zodra ik thuiskom begint het. De ene na de andere. En ik ga ermee door.

Ik voel me letterlijk opgevreten worden van binnen. Wordt magerder en me gezicht hangt elke dag weer ietsjes omlaag.

Dit is geen leven...

 

[mandragora]

Ok, je komt op mij over als een slimme kerel die in elk geval weet wat er aan de hand is. Je probeert nu dus alleen te blowen als je al je dag bestedingen hebt gedaan. Stel je voor dat je in de avond nog iets moet doen, iets belangrijks, dan neem ik aan dat je ook niet blowt dan die avond.

Presies ja, zelfs wanneer we in het weekend naar een feestje gaan rook ik die dag geen wiet omdat ik anders toch al weet hoe het eindigd, vrienden losgaan op het feestje en ik chillgaan thuis op de bank .

Op sommige feestjes blow ik wel terplekke maar dat geeft een heel ander gevoel als dan je op voorhand (thuis) al geblowd hebt dan heb ik de zin/motivatie niet meer om naar een feestje te gaan wat vroeger wel geheel anders was.

Je moet gewoon dingen zoeken die je bezighouden tijdens de dag, dan smaakt dat ene jointje 's nachts veel beter en kun je't ook blijven volhouden, was het ook moe om tijdens de dag als een slome luiaard rond te zwalpen met gebrek aan initiatief. Ik ervaar er alvast veel voordelen van...

grts

 

[Stroopwafel]

'' ill kill you in your sleep. Spammers deserve death in the worst possible way''

 

[mandragora]

Idd ja , was dat maar mogelijk haha.

Tegen straks is alle spam terug weg hoor.

 

[Stroopwafel]

Ik ga bergafwaarts de laatste maand vanwege mijn verslaving. Heb heel sterk de behoefte om eruit te stappen. Alles achter me te laten. Ik voel zovaak een enorme woede. Waarom? Ik begin goddomme een emo te worden. Maar ik heb helemaal niks meer! Ik voel me gewoon zo leeg, gewoon emotieloos. Waar moet ik beginnen? Ik weet het echt even niet meer.

Ik zie het nut van het leven gewoon niet meer. Ik ben misschien jong, en misschien zeg je dan ah man, je hebt nog zoveel tijd, en zoveel te doen, maar ik voel me dood. Het lijkt alsof ik in een plastic nepwereld leef, alsof ik opgesloten zit in me eigen hoofd.

Ik pleeg geen zelfmoord, ik ga geen gekke dingen doen, het punt is alleen... Ik wil weer leven. Ik wil goddomme weer emoties hebben!


Tijd om op te biechten tegen iedereen. Dit kan zo niet langer, van mijn part naar n kliniek, i don't care...

 

[mandragora]

Ja het zit wel diep bij jou lees ik zo.

Probeer 'nieuwe' leuke hobby's te zoeken en zoek vrienden bij die niet blowen.
Wat hier ook helpt zijn lange natuurwandelingen doen, stippel een route uit in een mooi bosrijk gebied neem wat eten en drinken mee, tijdens die (8u durende wandeling...ik zeg maar iets maar zorg wel dat je een flinke tocht doet) zal je tijdens je wandeling een anti-depressief gevoel krijgen en heb je tijd om problemen helemaal te analyseren en met een heldere geest op te lossen..., ook na zo'n lange tocht zal je't heilzaam effect van die wandeling ervaren.

Als je dan toch nog wiet rookt, probeer dan eens van belachelijk weinig wiet in je jointje te doen. Als die op is zal je ook een voldaan gevoel hebben (bij mij toch althans).

Hopelijk heb je iets aan dit advies...en doe je'r iets mee.

Wat bedoel je met niets meer hebben?

Zelfs al ben je alleen op de wereld dan heb je nog 'alles', je leeft, bent 'gezond', de hele wereld ligt klaar om te ontdekken, je hebt zintuigen die je mooie/lekkere dingen kan laten ervaren.
Iedereen heeft wel eens een dipje in z'n leven, ook dit is leerrijk.
Alles komt wel goed! grts

 

[Stroopwafel]

Dankjewel voor de tips. Ik zit inderdaad heel diep in de put, althans zo voelt het.

Wat betreft het feit dat ik zei 'ik heb niks meer', ik snap wat je zegt. Je moet je voorstellen dat ik 0 vrienden heb, mijn zelfvertrouwen COMPLEET naar de maan is, en ik een grote dagelijkse routine heb zonder enige vorm van afleiding. Alles is hetzelfde, altijd. Ik keer in mezelf, ik word een beetje mensenschuw zegmaar. Ik had nog een vriend, die ook blowde, maar als ik voorstel om een keertje niet te blowen en een nuchtere chillavond te houden, wordt dit direct door hem afgeblazen. Ik heb gewoon 0 sociale contacten.

Het feit dat ik zo in mezelf gekeerd ben maakt het lastig om de eerste stap te maken. Ik weet ook wel dat afleiding, hobby's zoeken, wandelingen maken, bezig zijn etc allemaal helpen, maar die eerste stap lijkt zo onmogelijk ver weg...

Ik ben de laatste tijd ook zo ontzettend onverschillig geworden. Niets intresseert me meer. Ik stel alles uit, en lach het weg. Het komt wel goed denk ik. Ik moet eens een groot plan maken, over alles nadenken, 300 procent veiligheid kunnen creeeren, en de definitieve stopdatum pakken.

 

[mandragora]

Het feit dat ik zo in mezelf gekeerd ben maakt het lastig om de eerste stap te maken. Ik weet ook wel dat afleiding, hobby's zoeken, wandelingen maken, bezig zijn etc allemaal helpen, maar die eerste stap lijkt zo onmogelijk ver weg...

Je mag niet nadenken over die stap, je moet het gewoon doen doen doen.
Eindeloos gaan nadenken of je nou toch al dan niet gaat wandelen werkt niet, tegen die tijd heb je allang je jas aangedaan en ben je al op pad, daar is het toch geen probleem als je wat in jezelf gekeerd bent je komt er haast toch niemand tegen.
Gewoon niet nadenken, doe iets onverwachts..., stap de trein op of in je auto en ga een dagje naar de ardennen of weet ik veel waar.

Al lijkt het voor je eraan begint niet leuk, ik verzeker je eenmaal je weg bent word het leuk.
Probeer die routine te doorbreken door zulke acties.

Ben je een dierenliefhebber? Probeer te praten met je ouders om een hondje aan te schaffen...kan je die gelijk meenemen op pad. Al is het wel een verkeerde reden om een hond aan te schaffen om je depressie te verhelpen, maar als je een hart voor honden hebt kan dat beest je helpen die sleur/routine te doorbreken...en kan jij je volle aandacht op je hond richten.
Al ga je dan niet voor jezelf wandelen dan zal je't voor je hond doen.

grts

 

[Stroopwafel]

Ik probeer wat ik kan. Hond is geen optie, om verschillende redenen. Achja, ik moet dit zelf doen. Het is zo pijnlijk als je erachterkomt wat een plantje met je geest kan doen, hoe het je levenslust totaal kan vernietigen.

Wat wou ik graag n kat zijn :P Die heeft niet eens weet wat voor een ellende zich bij ons voordoet.
Hongersnood, oorlog, verdriet, verslavingen etc.

 

[Cooper]

vervelend man om te horen dat het niet lekker gaat. Ik weet dat het moeilijk is om de eerste stappen richting verbetering te zetten, omdat je dan pas echt voelt wat voor invloed cannabis op je leven heeft.

Maar zoals ik je al heb bericht, mij heeft het mediteren ongelooflijk geholpen. Het is de eerste stap naar een soort rust, veiligheid. Je kunt het altijd doen, waar je ook woont.

1. Probeer eens, als je nuchter bent, op de grond te gaan liggen (niet op bed). Ga liggen met je armen naast je, en ontspan je. Concentreer je op je ademhaling, of de lucht die bij elke ademhaling door je neusgaten stroomt. Probeer enkel hier op te letten.

2. Na een tijdje concentratie mag je toegeven aan gedachten, maar laat ze je niet beklemmen. Probeer te drijven op de zee aan gedachten, jij bent de toeschouwer, je kijkt hoe alle gedachten voorbij komen zonder ze te beoordelen. Probeer nare gedachten niet weg te duwen, maar accepteer ze als natuurlijke processen en aanschouw ze.

Dit kan echt ontzettend helpen, ik ben zo blij dat ik dit ontdekt heb! geeft het ook een kans

succes!

 

[mandragora]

Idd zoals hierboven vermeld is meditatie ook wel een goeie, maak er zelf ook gebruik van.
Je bent nog maar 18, je leven gaat zich nog ontplooien voor je..., komt helemaal goed.
Je ziet zelf ook in vanwaar die problemen komen en je zoekt een oplossing, dus de eerste stap is al gezet.

Mocht je het moeilijk hebben of het even niet meer zien zitten, me pm staat altijd open voor je!

Positivisme, mandragora

 

[Stroopwafel]

Thanks man, allebei... voor alles. Een van me oude blow-kameraden is zojuist een week gestopt. Ik kwam erachter via facebook. Zou mooi zijn als de hele 'groep' ermee kapt, maarja... niet iedereen heeft er zoveel problemen door gekregen.

 

[Stroopwafel]

Je mag niet nadenken over die stap, je moet het gewoon doen doen doen.
Eindeloos gaan nadenken of je nou toch al dan niet gaat wandelen werkt niet, tegen die tijd heb je allang je jas aangedaan en ben je al op pad, daar is het toch geen probleem als je wat in jezelf gekeerd bent je komt er haast toch niemand tegen.
Gewoon niet nadenken, doe iets onverwachts..., stap de trein op of in je auto en ga een dagje naar de ardennen of weet ik veel waar.

Dit zette me aan het denken. Bij mijn vorige stopperiode was het eigenlijk ook een hele impulsieve reactie. Dacht er niet zoveel bij na. Het punt was alleen, ik hield in me hoofd dat ik wilde stoppen, maar ik wou niet voor altijd stoppen. Ik dacht bij mezelf, ik stop gewoon voor een aantal weken, en probeer dan weer rustig recreatief te gebruiken. Ik moet gewoon voorgoed stoppen, en niet te ver in de toekomst kijken. Die gedachte van oh nou kan k nooit meer blowen is nogal deprimerend.

 

[mandragora]

Thanks man, allebei... voor alles. Een van me oude blow-kameraden is zojuist een week gestopt. Ik kwam erachter via facebook.

Neem contact op met die maat van je en doe daar je verhaal eens, als je met 2 bent kan je steun zoeken bij elkaar en kan je samen leuke dingen gaan doen zonder wiet.
Een goed gedacht wetende dat je niet alleen aan het kappen bent.

Die gedachte van oh nou kan k nooit meer blowen is nogal deprimerend.

Dat is begrijpelijk, zou ik ook hebben allesinds.
Niet denken op lange termijn, neem het dag per dag, dan week per week...

Probeer toch al tenminste tijdens de dag niet meer te blowen, mij lukt dat ook dus zal jou dat ook lukken..., ben immers al ongeveer een dikke 10jaar verslaafd.
Ik heb het gevoel nou dat de wiet m'n leven niet meer bepaald (al is dat wel nog zo) dit alles omdat ik gewoon wiet tijdens de dag afgezworen heb.TIP: Als je dan toch blowt ('s nachts), doe dan eens belachelijk weinig wiet in je joint..., je zal geen behoefte hebben om daarna gelijk terug een joint te rollen je zal raar maar waar een voldaan gevoel hebben ( bij mij toch ).
GRTS

 

[Stroopwafel]

hm, dat zou ik raar vinden, aangezien ik altijd stoned wil worden, en niet lichtjes draaierig. ik ben immers verslaafd aan het gevoel, als ik stoned werd van de fruittella zou ik die eten, en allang nie meer blowen

 

[mandragora]

Probeer het maar gewoon, doe de helft in je jointje van wat je normaal gewend bent.

 

[Stroopwafel]

Ik ga morgen ochtend naar de dokter omdat ik laatste maand last heb van ernstige steken op de borst, hoog links, waar me hart zit. Is waarschijnlijk niks, maar stel je voor dat dat nu al door roken en blowen is verkankerd... Brrr

 

[mandragora]

Ik ga morgen ochtend naar de dokter omdat ik laatste maand last heb van ernstige steken op de borst, hoog links, waar me hart zit. Is waarschijnlijk niks, maar stel je voor dat dat nu al door roken en blowen is verkankerd... Brrr

Nee joh geen paniek, kanker zou me sterk lijken zeker op 18 jaar.
Heb ook soms een druk op me borst op de plaats waar jij zegt, wel alleen als ik geblowd heb.

Hoelang blow jij nou al? Hoelang van die periode ben je verslaafd?

 

[Stroopwafel]

Ik zal eens ff eerlijk narekenen hoelang deze waanzin al aan de gang is.

Kwam op de middelbare. 2e klas, net 1 maand 15. Toen, andere school, kwas 15 en zat in de derde. Ik kan me nog een dag herrinneren toen ik 17 was dat ik wiet uit het tapijt zocht...

ik ben nu 18

Ik heb gezondheidsangst btw, heel erg, kword gek als ik iets voel waar dan ook.
Het doet gewoon echt pijn nu, en het is niet eens meer de angst voor hartaanvallen, maar meer de pijn die ik beetje zat ben nu.

 

[mandragora]

Benieuwd wat de dokter je te zeggen had...

 

[Stroopwafel]

Zojuist iets heel raars meegemaakt. Het begon allemaal gisteravond, voelde een hartsteek, een hele erge, en ik als hypochonder dacht meteen: dit is het dan. Was natuurlijk niks, maar het besef dat het leven plotseling op kon houden gaf me zo'n enorme openbaring. Ik wilde dit neit meer. Ik heb alles weggeflikkerd wat ik had, ben in bed gaan liggen en gejankt ongeveer 10 minuten lang.

Volgende dag alles prima, pijn in de borst was er nog wel. Maar ik weet niet wat het is, maar het lijkt alsof... ik droom. Ik heb totaal geen tijdsbesef meer, niks intresseert me meer, ik loop met ideeen rond om op iedereen wraak te nemen, ook al ken ik ze of niet. Ik voel geen verbondenheid met mensen meer. Het lijkt alsof ik de controle over mezelf verloren ben.

Help me, please Wat zou dit kunnen zijn? Ik voel gewoon niet meer dat ik leef

PS: Dokter was in gesprek, op werk wou k nog n keer bellen, maar vond het wel meevallen uiteindelijk en toch maar niet gedaan. Hoorde van collega's dat ik me aanstelde. Dat het allemaal maar een paniekaanval was. Ze zullen het nog wel zien....

 

[Cooper]

Zojuist iets heel raars meegemaakt. Het begon allemaal gisteravond, voelde een hartsteek, een hele erge, en ik als hypochonder dacht meteen: dit is het dan. Was natuurlijk niks, maar het besef dat het leven plotseling op kon houden gaf me zo'n enorme openbaring. Ik wilde dit neit meer. Ik heb alles weggeflikkerd wat ik had, ben in bed gaan liggen en gejankt ongeveer 10 minuten lang.

Volgende dag alles prima, pijn in de borst was er nog wel. Maar ik weet niet wat het is, maar het lijkt alsof... ik droom. Ik heb totaal geen tijdsbesef meer, niks intresseert me meer, ik loop met ideeen rond om op iedereen wraak te nemen, ook al ken ik ze of niet. Ik voel geen verbondenheid met mensen meer. Het lijkt alsof ik de controle over mezelf verloren ben.

Help me, please Wat zou dit kunnen zijn? Ik voel gewoon niet meer dat ik leef

PS: Dokter was in gesprek, op werk wou k nog n keer bellen, maar vond het wel meevallen uiteindelijk en toch maar niet gedaan. Hoorde van collega's dat ik me aanstelde. Dat het allemaal maar een paniekaanval was. Ze zullen het nog wel zien....

Hee, ik zal proberen je te helpen.

je hebt vannacht een soort paniekaanval hebt gehad, gevolgd door een paar indringende gedachten, die je nog niet eerder hebt gehad. Ik begrijp dat dit best indrukwekkend was, dat van afgelopen nacht? Zoiets kan, vooral als je onder invloed bent van drugs, je hersenen triggeren om dingen weg te duwen om zichzelf te beschermen. Dit is in het kort de/een oorzaak van derealistatie. Het lijkt alsof je niet echt leeft, omdat je brein een trauma probeert weg te stoppen. Dit 'trauma' (neem het niet te letterlijk) is waarschijnlijk die ervaring van afgelopen nacht, maar de kans bestaat dat die ervaring 'de druppel was die de emmer deed overlopen'. Alle frustraties die je hebt, stroomden over en dan kan zo overweldigend zijn voor je brein, dat deze zich even afsluit.

Ik denk dat er zoiets gebeurt is. Ik ben geen arts, ik kan het niet met zekerheid zeggen.
Belangrijk nu is; raak niet in paniek, accepteer hoe je je voelt op dit moment. Dat is het beste wat je kunt doen. Vecht niet tegen je gevoelens, hoe vreemd deze ook mogen voelen. wacht af...

verder denk ik dat je aan moet dringen op een doktersafspraak, moet vertellen wat er is gebeurt, en vraag of de dokter je door wil verwijzen naar een psychiater. Een psycholoog kan ook, maar psychologen missen bepaalde kennis als het gaat om drugs en medicijnen.

succes! als je vragen hebt, schroom niet om ze te stellen aan ons.

 

[Stroopwafel]

Thanks man voor je snelle reactie, had ik echt nodig.

Hm, misschien heb je gelijk. Ik ga een mail sturen naar mijn psycholoog, want het is nu echt afgelopen met excuusjes, en smoesjes, en gelieg en al die blinde woede. Ik voel zoveel woede in me, dat ik serieus bang ben dat ik iemand iets aan doe. Op me werk ook, elk klein stukje commentaar gaf me een soort blinde vlek, die ik gelukkig wel kon bedwingen, maar er was iets dat zei: 'Het is payback time'.

Zo ben ik helemaal niet. Ik ben een rustige, introverte, aardige en sociale jongen. Ik zou nooit iemand kwaad willen doen. Deze gedachtes maken me ontzettend angstig.

 

[Cooper]

Thanks man voor je snelle reactie, had ik echt nodig.

Hm, misschien heb je gelijk. Ik ga een mail sturen naar mijn psycholoog, want het is nu echt afgelopen met excuusjes, en smoesjes, en gelieg en al die blinde woede. Ik voel zoveel woede in me, dat ik serieus bang ben dat ik iemand iets aan doe. Op me werk ook, elk klein stukje commentaar gaf me een soort blinde vlek, die ik gelukkig wel kon bedwingen, maar er was iets dat zei: 'Het is payback time'.

Zo ben ik helemaal niet. Ik ben een rustige, introverte, aardige en sociale jongen. Ik zou nooit iemand kwaad willen doen. Deze gedachtes maken me ontzettend angstig.

no problem

Ik begrijp heel goed dat je geschrokken bent, ik ken zulke gevoelens ook van een poosje geleden, toen ik regelmatig onder invloed van amfetamine was. Dan kwam er een soort woede op, die ik haast niet kon bedwingen. Terwijl ik zeker geen agressief persoon ben. Die tijden liggen achter me, en ik ben gaan inzien, dat die woede voortkwam uit het gegeven dat de kloof tussen de wereld en mijn persoon steeds groter werd. Dit zorgd voor frustratie, misverstanden...en wraakgevoelens omdat het voor je gevoel lijkt alsof de wereld de oorzaak van alle ellende is.

Zie je, dat die woede helemaal niet onlogisch is? Je bent niet gek, het is het gevolg van de afstand tussen jou en de mensen om je heen. Geen wonder, dat je boos bent. Daar mag je ook best aan toegeven, zolang je het voor jezelf houdt. De woede is een onderdeel van de afhankelijkheid van wiet (of speed, coke, het maakt niet uit). Je bent niet gek, je bent nog steeds jezelf.

 

[Stroopwafel]

Precies, ik vind nog steeds dat het de schuld van 'de rest' is. Dit is blijkbaar normaal. Ik wil zo graag iemand wat aandoen, of veel mensen iets aandoen, maar zo ben ik niet en dan schrik ik van mezelf.

Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om psychisch zo te veranderen. Om zo'n totale verandering mee te maken dat je bang wordt van jezelf. Dat je gaat nadenken en niet één reden op kan noemen wat voor jou het leven waard maakt. Maar die zijn er zeker wel, ze zitten achter in me hoofd, maar ik kom er niet bij...

 

[Cooper]

Precies, ik vind nog steeds dat het de schuld van 'de rest' is. Dit is blijkbaar normaal. Ik wil zo graag iemand wat aandoen, of veel mensen iets aandoen, maar zo ben ik niet en dan schrik ik van mezelf.

Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om psychisch zo te veranderen. Om zo'n totale verandering mee te maken dat je bang wordt van jezelf. Dat je gaat nadenken en niet één reden op kan noemen wat voor jou het leven waard maakt. Maar die zijn er zeker wel, ze zitten achter in me hoofd, maar ik kom er niet bij...

Ik begrijp wat je bedoelt. Maar bedenk wel, of het nog maar de vraag is of jij echt psychisch veranderd bent. Ik denk, dat je nog steeds bent wie je was. De staat waar je nu in verkeerd, is zo anders, dat het lijkt alsof je als persoon fundamenteel veranderd bent. Dit is een heel beanstigende gedachte, het lijkt alsof je iets hebt stukgemaakt wat je nooit meer terug kunt halen. Maar zo radicaal hoeft het echt niet te zijn; alleen de omstandigheden zijn fundamenteel anders, niet je persoonlijkheid. Je bent nog steeds jezelf, maar je waarneming is verstoord door de wiet en de levensstijl (of non-levenstijl) die erbij komt kijken.

Je zult merken, althans ik heb gemerkt, dat wanneer je je ontworsteld van een periode die draait om drugs, JIJ terugkomt. Je bent er nog steeds, geloof me de true you je alleen verdrukt. Niet veranderd. Hij zal terugkeren. Dit is een heel fijne gedachte, maar je begrijpt, dat er werk aan de winkel is.

Voor nu zou ik op alle fronten rustig aan doen. Ik denk ook dat het verstandig is, om je nu niet al te druk te maken over je verslaving. frustreer jezelf even zo min mogelijk. Maar probeer die afspraak wel te maken

Als je trek hebt in een joint, rook dan eens wat (afghaanse) hasj ipv haze of andere nederwiet. Hasj is minder belastend voor de geest, in vergeljiking met wiet.

 

[Stroopwafel]

Ik heb mezelf letterlijk zien vermageren, en lichamelijk ben ik nogal achteruit gegaan. Ik heb zoveel avonden geblowd gewoon... Dan liep ik zachtjes naar beneden, om me ma niet te wekken, en keek ik in de spiegel. Klootzak, zei ik tegen mezelf, wat the fuck ben je aan het doen? Ik ging in alles achteruit. School ging slecht, gezondheid ging slecht, drie beste vrienden laten vallen, het ging allemaal bergafwaarts met me.

Heb talloze avonden knetterstoned een tosti gemaakt waar me moeder bij zat. Niks over gehoord, maar ik denk dat ze het wel doorhad.

Door mijn sterk ontwikkelde leugentechnieken heb ik dit allemaal verborgen weten te houden voor de rest van de wereld. Niemand had het door, alleen mijn enigste blowmaatje.

Heb zelf talloze openbaringen gehad tijdens het blowen. Dan bedoel ik dus echt zo in en in bad gaan dat je weet: 'Het is afgelopen!' En toch ging ik door. Tot ik erachter kwam dat ik geen vrienden meer had. Het waren allemaal blowmaatjes. Maar die had ik immers niet nodig. Ik had de beste vriend die iemand zich kon wensen: 'Wiet'.

Ben zelf heel veel gepest op scholen. Ik ben van mezelf geen 'mooiboy', maar alleen al het feit dat ik me niet eens meer verzorgde (Ik douchte 's ochtends, that's is) zorgde ervoor dat ik nooit 'echt' kon meedraaien met de wereld. Ik raakte afgezonderd van alles. Mensen die mij tegenkwamen hadden geen idee. Ik wist alleen wat er gebeurde. Mijn leven had twee grote regels:

1. De grootste en belangrijkste regel was dat niemand, maar dan ook niemand er ooit achter mocht komen wat er aan de hand was. Alle vragen die hier een eerlijk en oprecht antwoord op konden krijgen werden gemanipuleerd en verdraaid. Het was niet mijn schuld, dacht ik dan.

2. Zo veel, en zo vaak mogelijk blowen. Omdat blowen voor mij mijn grootste activiteit was met het meeste plezier wilde ik eigenlijk niks anders meer.

En nu nog steeds draai ik niet mee met de normale wereld. Ik word ontweken, mensen hebben een afgunst voor me, en proberen in mijn bijzijn geen vragen te stellen, of uberhaupt enig contact te maken. Ik hoor er nooit helemaal bij, ik mag altijd NET NIET MEEDOEN.

Zelf voordat ik blowde was ik altijd het 'lulletje' van de groep. Ik was altijd de stille en verlegen jongen die op de achtergrond stond, maar er nooit echt was. Ik kon nooit voor mezelf opkomen.

Omdat ik zo ontzettend in mezelf gekeerd was werden mijn depressieve gevoelens zo sterk dat ik eigenlijk al langere tijd de wil om te leven verloren ben. Ik wachtte op de ultieme openbaring, de hulp van de zogenaamde niet bestaande superdokter, die mij in een klap van al mijn problemen afhielp.

Tot ik erachter kwam dat het probleem alleen op te lossen was door mezelf. Deze problemen waren al in zo'n ver stadium dat het onmogelijk leek, ik moest namelijk problemen oplossen die onoplosbaar leken juist door die problemen...

 

[mandragora]

Als ik jou was zou ik toch ff ten rade gaan bij een psycholoog, volgens mij ben je zwaar depressief. Daarom zou het miss beter zijn in jou geval om 'tijdelijk' gepaste medicatie te nemen. Of toch al zeker te stoppen met blowen maar dat weet/wil je zelf ook.
Die agressieve en wraak gevoelens zonder enige aanleiding komt misschien omdat je weet dat je een probleem hebt en er wat aan moet doen maar momenteel geen oplossing ziet, daar word je zwaarmoedig van.
Laat je helpen, heb zo de indruk dat je'r van jezelf niet makkelijk uitkomt (al kan dat natuurlijk wel).

Blijf vooral hier je gevoelens van je afschrijven, zoals je zelf zegt lieg je tegen iedereen zelfs tegen de therapeut daarom is het goed om hier volledig open kaart te spelen.
Niemand gaat je hier 'scheef' bekijken hoor

Veel sterkte man!

 

[Stroopwafel]

Wat een geweldig forum is dit, echt respect voor de moderators en beheerders! Er is plek voor mensen zoals mij, met problemen, die serieus genomen willen worden. Maar er is ook plek voor weetjes, grappen, informatie, ouwehoeren, tips om te stoppen, praten met medegebruikers, echt geweldig.

Vandaag is dus de 2e dag zonder wiet. Gister niet geblowd. Vandaag ook neit van plan. We meoten het nog aanzien.

Ik moet aanstaande maandag naar mijn psycholoog voor een gespreksuurtje (driekwartier) dan ga ik alles vertellen, wat ik hiervoor ook vertelde, maar dan gewoon... ECHT alles. Ik weet wat ze gaat zeggen. Ik weet dat ze zegt dat ik het tegen me moeder moet opbiechten, en tegen de huisarts. Daar zit ik mee. De schaamte is zo ontzettend groot dat ik 'weer' ben begonnen en in me patroon ben teruggevallen na de vorige stopperiode, en om dan als loser, of idioot bestempelt te worden wil ik niet. Tuurlijk doet me ma dat niet. Maar ze gaat allerlei maatregelen treffen die ik niet wil hebben. Zoals bepaalde tijdens thuiskomen, rooster doorgeven, allemaal strenge maatregelen die op het eerste gezicht goed lijken, maar ik kan niet stoppen in zo'n gevangenis.

Ik ga komende week het advies van Yoram Stein opvolgen: Robotten. Ik moet bezig blijven, wat dan ook, maakt niks uit. Ik moet in alle macht proberen niet te gebruiken. Alle focus gaat naar het NIET gebruiken. We gaan het zien

 

[mandragora]

Wat een geweldig forum is dit, echt respect voor de moderators en beheerders! Er is plek voor mensen zoals mij, met problemen, die serieus genomen willen worden. Maar er is ook plek voor weetjes, grappen, informatie, ouwehoeren, tips om te stoppen, praten met medegebruikers, echt geweldig.

Das leuk om te lezen! Dank je

Vandaag is dus de 2e dag zonder wiet. Gister niet geblowd. Vandaag ook neit van plan. We meoten het nog aanzien.

Super! Goed de slaap kunnen vatten?
Gisteren was voor mij de eerste dag (na jaren) dat ik niet heb toegegeven aan me vreetkick.
Weet dat het het onozel klinkt maar heb daar het afgelope jaar(en) wel veel problemen mee, Na me jointje ga ik me ' s nachts vol proppen met de vettigste/ongezondste dingen (echt letterlijk elke nacht), volle bak schranzen. ben in 2 jaar wel fel verdikt, weeg nou al zo'n 80kg dus hoog tijd om de rem erop te zetten! Maar het is echt zo verdomd moeilijk om te laten, hopelijk lukt het straks weer.

De schaamte is zo ontzettend groot dat ik 'weer' ben begonnen en in me patroon ben teruggevallen na de vorige stopperiode, en om dan als loser, of idioot bestempelt te worden wil ik niet.

Schamen is nergens maar dan ook nergens voor nodig!
Je moet juist trots zijn op jezelf hoe jij het nou aanpakt, alvast chapeau.

Ik ga komende week het advies van Yoram Stein opvolgen: Robotten. Ik moet bezig blijven, wat dan ook, maakt niks uit.

That's the spirit!! Dat gaat je goed doen, probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen die je voldoening geven zodat je geen tijd/zin hebt om aan blowen te denken...

Je gaat de goede weg op man! groetjes

 

[Stroopwafel]

Super! Goed de slaap kunnen vatten?
Gisteren was voor mij de eerste dag (na jaren) dat ik niet heb toegegeven aan me vreetkick.
Weet dat het het onozel klinkt maar heb daar het afgelope jaar(en) wel veel problemen mee, Na me jointje ga ik me ' s nachts vol proppen met de vettigste/ongezondste dingen (echt letterlijk elke nacht), volle bak schranzen. ben in 2 jaar wel fel verdikt, weeg nou al zo'n 80kg dus hoog tijd om de rem erop te zetten! Maar het is echt zo verdomd moeilijk om te laten, hopelijk lukt het straks weer.

Naja, om eerlijk te zijn viel ik best snel in slaap. Had verwacht dat k zwetend wakker zou worden. Het is meer de angst om niet te kunnen slapen, maar als je dan eenmaal licht en tis laat en donker en lekker warm in bed valt het best mee. FF nog n film gekeken van te voren, dus ging wel redelijk eigenlijk.

En haha ja kutvreetkicks ook he, zat vaak gehad dat ik in bed lag en nog niks had gegete na t blowen. Dacht letterlijk dat ik dood ging. Ik MOEST iets eten, als ik het had zou ik droge bami eten :P

maja thanks voor je motiverende woorden alweer

 

[Stroopwafel]

Zojuist in het ziekenhuis geweest vanwege die harsteken die ik had. Ik werd plotseling ontzettend duizelig, tintelingen in armen en schouders, droge keel, totale paniek enzo... geen hartaanval geweest, me hart klopte rustig door. Toch ff gegaan, bleek niks te zijn. Maar nu heb ik echt zo'n enorme steek in me linkerborst, echt een constante scherpe pijn die niet te onderdrukken valt door paracetamol...

En dan ook nog die mega craving van wiet die ik nu heb. Gister ging goed, nou minder.
Ga maar ff piano spelen om wat stress kwijt te kunnen. Fuck de buren, schijt aan

 

[mandragora]

Volhouden jonge, weet dat die craving erg is maar probeer je er overheen te zetten.
Kruip optijd je bed in en probeer zo snel mogelijk in dromenland te raken, daar heb je die craving niet . Morgen bij het opstaan ga je weer trots kunnen zijn op jezelf dat je't kunnen laten hebt.

Als je dat helpt speel piano zoveel je wil dan moeten die buren maar oordopjes aanschaffen.
Heb het ook gemerkt, als je met muziek maken bezig bent vliegt de tijd en zit je in een heerlijke flow. Weet waarom je dit doet en zie jezelf als een overwinnaar, elke dag meer niet geblowd is elke dag meer een overwinnaar.
Ook al herval je terug even dat maakt je nog steeds een winnaar want je blijft constant bezig in je hoofd met stoppen, en lukken zal het je ook. Daar ben ik rotsvast van overtuigd!

grts

 

[Stroopwafel]

Als ik terugval ben ik niet meer gestopt. Ben dan nog wel bezig met stoppen in mijn hoofd maar in mijn ogen heb ik dan gefaald, en begin ik weer opnieuw. Tuurlijk, het is heus wel mogelijk dat ik na een uitglijder weer het stoppen oppak, maar toch, ik moet stoppen voor de rest van het leven anders werkt het niet. Ik las in Yorams boek dat stoppen met blowen iets is waar je pas na het stoppen bij realiseert dat het om leven of dood gaat. Hij beschreef de drie stadia waarin iemand afhankelijk raakt aan cannabis. Het ware exact dezelfde als bij mij. Ik zit nu op het punt dat ik het gewoon weet: ik ben verslaafd. En een verslaafde kan nooit meer gebruiken. Als het met alcohol en gokken ook zo is, waarom zou het dan met wiet niet zo zijn? We moeten eens af van die zogenaamde softdrugs stempel. Softdrugs is de grootste en meest misleidende illusie die er is.
Een drug is een drug, punt uit. De een verslavender dan de andere, maar toch, ik heb zovaak alcohol gedronken, maar ik vind het niks. ik hou er totaal niet van. Wiet is echt mijn ding. Mede door mijn persoonlijkheid (ik heb add) is dit echt een uitkomst. Bij me vader lag het anders. Hij vond alcohol geweldig. Maar ik kan me dat dan weer niet voorstellen dat iemand alcoholist wordt.

 

[mandragora]

Maar ik kan me dat dan weer niet voorstellen dat iemand alcoholist wordt.

Dat kan ik mij ook niet voorstellen.

Wat wel is, ben vroeger ook verslaafd aan de speed geweest.
Ben er helemaal vanaf geraakt, lang na die periode heb ik het nog eens gebruikt.
En toen had ik zeker niet de behoefte om het nogmaals te doen, had er eerder een afkeer van nadien.

Ken ook iemand die al een geruime tijd met wiet is gestopt en een periode erna nog eens besloot een jointje te roken, wel die joint had zo'n impact op'm dat ie het zelfs niet kon om gelijk de dag erna terug een joint te roken. Die blowt nou echt sporadisch, eens om de 3 maanden ofzo. En zo te zien lukt het'm aardig. Dus zo kan het ook hoor maar misschien niet voor iedereen weggelegd. En sowieso moet je eerst zien dat je een lange tijd gestopt raakt.
Die gozer was er een klein jaartje met gestopt en heeft nou geen last meer van een wietverslaving ook al blowt ie sporadisch.

groetjes

 

[Stroopwafel]

Ik snap je punt. Ikzelf denk dat jij met je speed, en die jongen met z'n wiet, veel sterker in hun schoenen staan op dit gebied. Ik ben verslavingsgevoelig vanwege mijn add. Maar dan nog, er komt een punt waarop alles ineens kraakhelder is. Een punt waarop je beseft hoe krankzinnig je gedrag is. Hoe nutteloos, en hoe vernietigend het (kan) werken. Omdat deze veranderingen geleidelijk zijn zul je het niet snel merken. Maar door de maanden (bijvoorbeeld) heen kun je pas beseffen wat het met je gedaan heeft.

Zo merkte ik (nog niet eens heel lang geleden) dat ik gewoon zo ontzettend veel ben kwijtgeraakt. Stel dat er een drug bestaat die bij een keer gebruiken hetzelfde effect geeft als een jaar gebruiken. Zou je daarna nog een keer gebruiken? Lijkt me niet. Juist daarom is het zo'n gemeen spul (ook andere drugs, maar ik dwaal af) Niet alleen lichamelijk ga je achteruit, maar ook psychisch. In principe heeft elke drug na één keer al schadelijke gevolgen voor je lichaam, maar deze schade is zo nihil dat het vrijwel onmeetbaar is. De lichamelijke gevolgen moet je eigenlijk niet eens aan denken. Dit is pas écht een probleem als je écht aan het naar binnen schuiven bent en echt problematisch aan het gebruike bent