Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
ik heb rond januari/februari truffels gegeten. ik heb geen idee welke truffels. dit is al heel slim XD verder heb ik ongeveer een half bakje opgegeten.
De trip begon heel mooi en leuk, ik keek ineens heel anders op het leven, ik keek soort van boven af, alles was ook uitgezoomd. ik ging me jas aantrekken omdat ik het steenkoud had. mijn jas voelde niet meer als mijn eigen jas. het leek net hij minder dik was? ik vond dit heel grappig op het moment. ik ging buiten een rondje lopen en vond alles prachtig, hoe alles was ontstaan en dat de sterren mooi zijn.
we zaten met een groepje, maar dit zijn niet me vrienden die ik 100% vertrouw, dus ik zat al in een negatieve sfeer. uiteindelijk kregen me vriendin ruzie met haar vriend. er kwam opeens een negatieve sfeer over mij heen. ik nam een paar hijsen van een blow en op een gegeven moment dacht ik dat mensen spelletjes met mij aan het spelen waren. dit was natuurlijk niet zo, ik kon de realiteit niet meer onderscheiden van de werkelijkheid. er stond irritante muziek op en ik kon niet eens meer naar een video clip kijken van beyonce. ik vond dit zo irritant en raar..
uiteindelijk dacht mijn gevoel dat ik dood ging, ik dacht dat me vrienden 112 moest bellen en wist niet eens meer hoe ik moest slikken. ik zat contineu op me adem te letten of het wel goed ging. ik maakte mezelf zo para dat ik zo graag naar huis wou, maar kon natuurlijk niet op de scooter weg gaan!
de dagen erna voelde ik me opzich wel prima, maar was erg geschrokken. ik ging een paar weken later naar een feestje en vroeg me af of ik wel XTC moest nemen. uiteindelijk toch gedaan, maar wel minder dan normaal. in de dagen erna heb ik nog wiet gerookt en sindsdien is alles helemaal onwerkelijk.
ik vind het zo bizar dat we kunnen leven, dat we kunnen denken en zien. ik vraag me af hoe wij gevormd zijn? en vind het gek dat ons lichaam ons zo kan sturen zonder dat je erbij nadenkt, zoals het lopen. ik loop helemaal vast in me eigen gedachten en krijg contsant angtstaanvallen en heb continue stress. ik werk 6 dagen in de week tot 5 uur. ik heb tijdens me werk deze angstaanvallen continue. maar ik kan natuurlijk niet stoppen met werken, dus de druk ligt nog hoger.
ik heb al 2 sessies gehad met me psycholoog en ze zegt dat het door mezelf komt. dat ik zelf de producent bent van mijn eigen gedachten. ik vind dit vaag, want ik wil mezelf dit helemaal niet aandoen. ik voel mezelf alleen veilig thuis, in bed. overal waar ik anders kom ben ik helemaal van het pad af. hopelijk herkent iemand zich hierin, of kan mij advies geven. het is nu al een aantal maanden zo en ik wil er echt vanaf!
verder heb ik al sinds maart geen drugs meer aangeraakt. ik weet nu wel duidelijk dat ik dit NOOIT meer ga doen, ook geen andere tyves zooi. verder heb ik sinds die tijd 1 avondje wezen stappen met een paar drankjes alcohol erbij.
THNX a lot alvast
ik heb rond januari/februari truffels gegeten. ik heb geen idee welke truffels. dit is al heel slim XD verder heb ik ongeveer een half bakje opgegeten.
De trip begon heel mooi en leuk, ik keek ineens heel anders op het leven, ik keek soort van boven af, alles was ook uitgezoomd. ik ging me jas aantrekken omdat ik het steenkoud had. mijn jas voelde niet meer als mijn eigen jas. het leek net hij minder dik was? ik vond dit heel grappig op het moment. ik ging buiten een rondje lopen en vond alles prachtig, hoe alles was ontstaan en dat de sterren mooi zijn.
we zaten met een groepje, maar dit zijn niet me vrienden die ik 100% vertrouw, dus ik zat al in een negatieve sfeer. uiteindelijk kregen me vriendin ruzie met haar vriend. er kwam opeens een negatieve sfeer over mij heen. ik nam een paar hijsen van een blow en op een gegeven moment dacht ik dat mensen spelletjes met mij aan het spelen waren. dit was natuurlijk niet zo, ik kon de realiteit niet meer onderscheiden van de werkelijkheid. er stond irritante muziek op en ik kon niet eens meer naar een video clip kijken van beyonce. ik vond dit zo irritant en raar..
uiteindelijk dacht mijn gevoel dat ik dood ging, ik dacht dat me vrienden 112 moest bellen en wist niet eens meer hoe ik moest slikken. ik zat contineu op me adem te letten of het wel goed ging. ik maakte mezelf zo para dat ik zo graag naar huis wou, maar kon natuurlijk niet op de scooter weg gaan!
de dagen erna voelde ik me opzich wel prima, maar was erg geschrokken. ik ging een paar weken later naar een feestje en vroeg me af of ik wel XTC moest nemen. uiteindelijk toch gedaan, maar wel minder dan normaal. in de dagen erna heb ik nog wiet gerookt en sindsdien is alles helemaal onwerkelijk.
ik vind het zo bizar dat we kunnen leven, dat we kunnen denken en zien. ik vraag me af hoe wij gevormd zijn? en vind het gek dat ons lichaam ons zo kan sturen zonder dat je erbij nadenkt, zoals het lopen. ik loop helemaal vast in me eigen gedachten en krijg contsant angtstaanvallen en heb continue stress. ik werk 6 dagen in de week tot 5 uur. ik heb tijdens me werk deze angstaanvallen continue. maar ik kan natuurlijk niet stoppen met werken, dus de druk ligt nog hoger.
ik heb al 2 sessies gehad met me psycholoog en ze zegt dat het door mezelf komt. dat ik zelf de producent bent van mijn eigen gedachten. ik vind dit vaag, want ik wil mezelf dit helemaal niet aandoen. ik voel mezelf alleen veilig thuis, in bed. overal waar ik anders kom ben ik helemaal van het pad af. hopelijk herkent iemand zich hierin, of kan mij advies geven. het is nu al een aantal maanden zo en ik wil er echt vanaf!
verder heb ik al sinds maart geen drugs meer aangeraakt. ik weet nu wel duidelijk dat ik dit NOOIT meer ga doen, ook geen andere tyves zooi. verder heb ik sinds die tijd 1 avondje wezen stappen met een paar drankjes alcohol erbij.
THNX a lot alvast