Pointer Checkt: is alcohol slechter dan drugs?

[Neo-Shulginist]

Het journalistieke tv-programma Pointer Checkt wil nog even glashelder maken dat alcohol inderdaad behoort tot de meest gevaarlijke drugs, samen met cocaïne, methamfetamine, en tabak. In een 10-minuten durende video bespreken ze wat voor soort schade je kunt oplopen van die middelen. Voor de meeste mensen op dit forum zal dat geen groot nieuws zijn. Maar toch altijd wel fijn om weer even je gelijk bewezen te zien krijgen, toch?

Wat is slechter voor je: alcohol of drugs? | NPO Start

Is alcohol slechter voor je dan drugs zoals cannabis, cocaïne of XTC? We onderzoeken online claims die stellen dat alcohol veel schadelijker is. Kun je beter blowen of een pilletje nemen dan een pilsje? En wat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek? Met experts kijken we naar verschillende...

npo.nl

 

[Neo-Shulginist]

Misschien ook leuk om die discussie onderling nog wat aan te vullen. Zo ben ik bijvoorbeeld van mening dat het risico van cannabis onderschat wordt. In de uitzending van Pointer Checkt zeggen ze bijvoorbeeld dat de kans op verslaving niet zo hoog is. Het ligt er daarbij ook maar net aan waar je naar kijkt.

Het klopt dat blowers niet zo vaak verzeild raken in zeer ontwrichtende verslavingsproblemen. Dus andere verslavingen zijn wat dat betreft een stuk heftiger. Denk maar eens aan bij crack, waarvan veel drugsgebruikers dakloos raken. Dan is een beetje blowen op de straathoek toch een stuk minder problematisch. Bij cannabis is het risico meer dat je gaat lopen hangen en verder niet zoveel onderneemt. Dat is op zichzelf niet zo erg.. Maar uiteindelijk leiden flink wat mensen daardoor een minder kleurrijk leven.

Bij cannabis vind ik het aandeel gebruikers wat dagelijks blowt best wel groot. De meeste mensen in Nederland blowen niet. Maar als iemand blowt is de kans aanzienlijk dat die zichzelf als blower ziet en elke dag gebruikt. Dat hoor ik bij coke nou nooit: 'Ik ben gewoon een snuiver.'
De dagelijkse blowers leiden dikwijls een semi-functioneel leven leiden, waarin en een flinke rem zit op hun ontwikkeling. Het lastige daarvan is dat je het ook niet zo goed kunt meten. Er is dus een grote groep cannabisgebruikers die wel elke dag gebruikt en daar last van heeft, maar die van zichzelf vindt dat de last wel meevalt.

Daarom vind ik dat je altijd moet blijven waarschuwen voor specifieke gevaren van middelen. Van cannabis word je lui en emotioneel afgestompt, en ja, alcohol is een stuk dodelijker omdat het kanker veroorzaakt en verkeersongevallen, maar dat betekent niet dat cannabis goed is voor je

 

[LucidLucy]

Heb het nog niet gekeken, maar zoals je al zegt voor de meesten hier heen nieuwe informatie.

Ik ben het ook met je eens dat de risico's van cannabis flink onderschat worden. Ik heb bij periodes heilig geloofd dat blowen niet verslavend was. Ik kon makkelijk stoppen als ik wilde, maar ik wilde dat gewoon niet (yeah... right....).

Als ik achteraf terugkijk heeft mijn emotionele ontwikkeling stil gestaan vanaf mijn 15-16e toen ik steeds meer dagelijks begon te blowen. Zeker toen ik 18+ werd, had ik heel vaak het idee dat ik achter liep op leeftijdsgenootjes. Dat zat hem o.a. in het (niet) ontwikkelen van liefdesrelaties en sex. Maar ook in het ondernemen van dingen. Vrije tijd, hobby of juist meer werkgerelateerd. Overal liep ik toch wat achter ofzo.

Het is nooit in me opgekomen dat dat misschien aan de wiet lag. Maar achter gezien had het daar alles mee te maken. Die passiviteit en onderontwikkelde emotie regulatie hebben me veel gekost.

 

[Neo-Shulginist]

Heb het nog niet gekeken, maar zoals je al zegt voor de meesten hier heen nieuwe informatie.

Ik ben het ook met je eens dat de risico's van cannabis flink onderschat worden. Ik heb bij periodes heilig geloofd dat blowen niet verslavend was. Ik kon makkelijk stoppen als ik wilde, maar ik wilde dat gewoon niet (yeah... right....).

Als ik achteraf terugkijk heeft mijn emotionele ontwikkeling stil gestaan vanaf mijn 15-16e toen ik steeds meer dagelijks begon te blowen. Zeker toen ik 18+ werd, had ik heel vaak het idee dat ik achter liep op leeftijdsgenootjes. Dat zat hem o.a. in het (niet) ontwikkelen van liefdesrelaties en sex. Maar ook in het ondernemen van dingen. Vrije tijd, hobby of juist meer werkgerelateerd. Overal liep ik toch wat achter ofzo.

Het is nooit in me opgekomen dat dat misschien aan de wiet lag. Maar achter gezien had het daar alles mee te maken. Die passiviteit en onderontwikkelde emotie regulatie hebben me veel gekost.

Haha, ja, die "ik kan stoppen wanneer ik wil" is zo'n enorme valkuil 😂
Verslaving draait er juist om dat middelen je zin/motivatie kapen waardoor je de hele tijd alleen nog maar zin hebt om te gebruiken. Logisch dus, dat je geen zin had om te stoppen.

Wat dat betreft is het nog extra jammer dat er steeds zo'n karikatuur gemaakt wordt van verslaving. Dat vooral de worst-case scenario's steeds herhaald worden maakt de drugspreventie zo ongeloofwaardig. En het zorgt er ook voor dat mensen pas heel laat hulp zoeken want je wil natuurlijk niet toegeven dat je iets hebt wat lijkt op dat horrorscenario waar iedereen het steeds over heeft.

 

[LucidLucy]

Haha, ja, die "ik kan stoppen wanneer ik wil" is zo'n enorme valkuil 😂
Verslaving draait er juist om dat middelen je zin/motivatie kapen waardoor je de hele tijd alleen nog maar zin hebt om te gebruiken. Logisch dus, dat je geen zin had om te stoppen.

Wat dat betreft is het nog extra jammer dat er steeds zo'n karikatuur gemaakt wordt van verslaving. Dat vooral de worst-case scenario's steeds herhaald worden maakt de drugspreventie zo ongeloofwaardig. En het zorgt er ook voor dat mensen pas heel laat hulp zoeken want je wil natuurlijk niet toegeven dat je iets hebt wat lijkt op dat horrorscenario waar iedereen het steeds over heeft.

Ja dat is zeker zo. Al denk ik dat dat bij mij niets had uitgemaakt. Ik moet best wel veel doen om 'sane' te blijven. Nu weet ik exact waar ik al die moeite voor doe. Want ik wil echt niet terug naar die ellende. Als mijn verslaving nog niet zo ver gevorderd was, had ik waarschijnlijk veel minder energie gestoken in herstel.

Maargoed, dat hoeft niet voor iedereen zo te gelden. Ik zie gelukkig ook best vaak mensen die wel veel eerder aan de bel trekken. Maar dat stereotype beeld van een junk helpt daar niet bij.

Ik vond alles ook best prima gaan, want ik had een baan, een dak boven m'n hoofd, hoefde niet te stelen om m'n drugs te betalen, etc. Maar ondertussen zat ik wel 10+ keer per dag met een naald in m'n arm.