Rilatine voorschrift moeilijk te krijgen?

Ik slik zelf ritalin voor een slaapstoornis, zoals hierboven A3-D beschreef. Ik heb echter nog niet de diagnose Narcolepsie gekregen, ik was 16 toen ik me hier op liet onderzoeken. Ze dachten dat dit door een stressvolle/moeilijke periode kwam waar ik toendertijd in verkeerde. Ik laat me binnenkort opnieuw onderzoeken omdat de klachten nog steeds niet weg zijn. Slik het nu ongeveer 3 jaar, 2 of 3 maal 10 mg per keer. Naast dat ik het nodig heb om wakker te blijven merk ik ook echt dat dit mijn studie prestaties verbetert. Niet alleen omdat ik het zonder zwaar heb met wakker blijven maar ook mijn focus is een stuk beter. Ik heb wel 1 test in het ziekenhuis moeten ondergaan en een EEG, ook 2 dagen in een slaapcentrum verbleven met intensief onderzoek en na 2 gesprekken met de arts ritalin voorgeschrevengekregen. Je krijgt het dus niet zo gemakkelijk!

Het gaat om pitolisant. Het wordt enkel voorgeschreven bij narcolepsie. Er zijn op dit moment slechts twee slaapcentra die dit medicijn mogen voorschrijven in Nederland. Het medicijn is nog niet toegelaten op de Nederlandse markt, maar omdat het wel op Europees niveau toegelaten is, mogen zij het enkel in specifieke gevallen toch voorschrijven, zoals ik mijn geval waarbij andere medicatie geen of te weinig effect heeft. Het medicijn wordt op dit moment gratis aangeboden door de farmaceut. Het wordt per post naar mij opgestuurd, wel zo makkelijk. :wink: Ik zit helaas al wel aan de maximale dosis pitolisant en mijn narcolepsie is beter beheersbaar, maar nog niet voldoende. Ik krijg op dit moment wel te weinig slaap, dus mogelijk als ik mijn structuur weer beter op de rit heb, dat het dan goed gaat. Jonge kinderen, druk op het werk, geplande verhuizing, het helpt niet echt mee en structuur is zeer belangrijk bij narcolepsie.

Een vraagje aan A3-D, hoelang duurde het bij jou voordat je de diagnose Narcolepsie kreeg? Bij mij is het niet helemaal duidelijk of het Narcolepsie is of mogelijk een andere stoornis. 3 jaar geleden dachten ze aan narcolepsie, maar door een stressvolle periode en pubertijd hebben ze gezegd dat ik het af moest wachten. Ik heb toendertijd een slaap onderzoek gehad waar ik na ik meen 9 uur slaap de hele dag door dutjes moest doen. Ik viel iedere keer in slaap maar zat net 1 of 2 minuten boven de tijd dat iemand met Narcolepsie in slaap zou vallen
 

Fool

Badass junkie
Uiteraard. Daar heb je zeker een punt. Dat zal vast wel. Ik weet niet hoe het voelt op een "normaal" brein aangezien ik zelf ADHD heb. Ik gebruik tevens ook geen methylfenidaat (Ritalin) maar dextro-amfetamine.
Je kunt je gewoon simpelweg beter concentreren van een dosering amfetamine/methylfenidaat. Totdat je teveel neemt, dan word je weer drukker. (Teveel nemen bij ritalin is, in dit opzicht, een beetje lastig omdat dit vrij snel vervelende bij-effecten veroorzaakt.
. Of je nou ADHD patient bent of niet, er zijn weinig mensen op dze wereld die niet zo nu en dan wat extra concentratie zouden kunnen gebruiken.

Maar goed, als jij een ruime tijd voor je examen de juiste dosering aan vis supplementen toedient, wellicht werkt het dan ook wel hartstikke goed.
Waarschijnlijk gaat het dan ook hardstikke goed, maar ik denk niet dat ik dat dan aan de visolie kan danken. Maar mijn cholestrol zal er over een paar jaar vast blij mee zijn. :wink:
 

A3-D

Newbie
Ik slik zelf ritalin voor een slaapstoornis, zoals hierboven A3-D beschreef. Ik heb echter nog niet de diagnose Narcolepsie gekregen, ik was 16 toen ik me hier op liet onderzoeken. Ze dachten dat dit door een stressvolle/moeilijke periode kwam waar ik toendertijd in verkeerde. Ik laat me binnenkort opnieuw onderzoeken omdat de klachten nog steeds niet weg zijn. Slik het nu ongeveer 3 jaar, 2 of 3 maal 10 mg per keer. Naast dat ik het nodig heb om wakker te blijven merk ik ook echt dat dit mijn studie prestaties verbetert. Niet alleen omdat ik het zonder zwaar heb met wakker blijven maar ook mijn focus is een stuk beter. Ik heb wel 1 test in het ziekenhuis moeten ondergaan en een EEG, ook 2 dagen in een slaapcentrum verbleven met intensief onderzoek en na 2 gesprekken met de arts ritalin voorgeschrevengekregen. Je krijgt het dus niet zo gemakkelijk!

Een vraagje aan A3-D, hoelang duurde het bij jou voordat je de diagnose Narcolepsie kreeg? Bij mij is het niet helemaal duidelijk of het Narcolepsie is of mogelijk een andere stoornis. 3 jaar geleden dachten ze aan narcolepsie, maar door een stressvolle periode en pubertijd hebben ze gezegd dat ik het af moest wachten. Ik heb toendertijd een slaap onderzoek gehad waar ik na ik meen 9 uur slaap de hele dag door dutjes moest doen. Ik viel iedere keer in slaap maar zat net 1 of 2 minuten boven de tijd dat iemand met Narcolepsie in slaap zou vallen
Uiteindelijk heeft het slechts enkele maanden bij mij geduurd voordat ik de diagnose narcolepsie kreeg. Ik heb vanaf mijn jonge puberjaren last van narcolepsie, maar pas rond mijn 25ste is hier serieus onderzoek naar gedaan, omdat toen mijn slaapprobleem niet meer door mij te controleren was. Voor die tijd werd ik omschreven als lui. :wink::cry:

Uit de eerste slaaponderzoeken kwam geen sluitende diagnose, waardoor ik in een ander ziekenhuis alle onderzoeken opnieuw moest laten doen voor een second opinion. Hieruit kwam toen wel de diagnose narcolepsie, zonder kataplexie. Modiodal heeft toen mijn leven veranderd. Het voelde alsof ik herboren was. Ik kende mijn leven niet anders dan met narcolepsie. Het was voor mij een hele schok om te ontdekken dat het ook anders kon. Vele malen minder last van onbedwingbare slaapaanvallen, vele malen minder dromen, praten in mijn slaap en slaapwandelen, betere concentratie.

Ik ben nu meer dan tien jaar verder. Mijn slaapprobleem is helaas de laatste vijf jaar steeds minder te controleren. De neurologen in het ziekenhuis hebben te weinig ervaring met narcolepsie en de wachttijden zijn lang, daarom heeft uiteindelijk mijn huisarts geregeld dat ik naar een slaapcentrum kon gaan vorig jaar dat zich specialiseert in narcolepsie. Alle oude onderzoeken zijn opnieuw uitgevoerd en de diagnose narcolepsie is opnieuw gesteld. Daarna verschillende medicijnen geprobeerd, maar ik had bij de meeste medicijnen teveel last van bijwerkingen. Ik heb een halve lade vol liggen met voornamelijk Methylfenidaat (Ritalin) en Dexamfetamine die ik niet kan gebruiken. :grin:

Ik heb morgen weer een afspraak bij de neuroloog. De Pitolisant helpt helaas ook onvoldoende. Ik ga nu zeer waarschijnlijk overstappen op Xyrem, zeg maar medicinale GHB, dat ik voor en tijdens de nacht in zal moeten nemen. Hopelijk helpt dat mij wel, want ik ben een beetje ten einde raad, omdat ik de meest gangbare medicijnen inmiddels allemaal wel heb gehad.

Als je geen kataplexie hebt zoals ik (ik heb enkel knikkende knieën/zak wat door mijn benen heen bij zeer specifieke, heftige emoties), dan is de diagnose narcolepsie moeilijker te stellen. Bloedonderzoeken zijn tegenwoordig ook mogelijk, maar die geven niet altijd uitsluitsel. Dat had ik ook namelijk. Ze kunnen ook door middel van een ruggenmergpunctie het één en ander vaststellen, als ik mij niet vergis. Bij mij moesten ze het vooral hebben van de verschillende slaaponderzoeken. En daarbij gaat het niet enkel om hoe lang het duurt voordat je in slaap valt. In mijn geval elke keer binnen een minuut ongeveer in slaap vallen, bijna direct in droomtoestand, et cetera. De REM slaap en dergelijke kunnen ze redelijk goed zien via de aangesloten opnameapparatuur. Mijn diagnose is vooral daarop gebaseerd.

Maar er zijn veel slaapstoornissen die leiden tot problemen met wakker blijven. Zelfs depressie kan daaraan ten grondslag liggen. Heb je werkelijk last van slaapaanvallen? Of val je makkelijk in slaap? Daar zit een groot verschil tussen. Neem mijn vader bijvoorbeeld, die valt zeer makkelijk in slaap. Slaapaanvallen heeft hij echter niet. Mogelijk heeft hij last van slaapapneu, mogelijk versterkt door een lichte depressie. Bij een slaapaanval kun je de slaap amper of zelfs helemaal niet tegenhouden. Deze komen, ook al ben je niet moe. Zelfs al heb je de nacht ervoor lang geslapen, dat maakt geen verschil. Het volgende moment ben je weer klaarwakker, alsof er niets gebeurd is. En als je dan in slaap valt, droom je dan meteen? Kun je bijna al jouw dromen navertellen? Praat je in je slaap en slaapwandel je bijvoorbeeld? Ik zeg altijd grappend dat ik een zeer actief nachtleven heb. :wink: Heb je ook last van automatische handelingen? Bijvoorbeeld het doorschrijven terwijl je in slaap bent gevallen? Zomaar wat vragen die je misschien kunnen helpen bij de vraag of je mogelijk narcolepsie hebt.

Geloof mij, als je niet helemaal kwalificeert voor de diagnose narcolepsie, laat dan iets van een algemene slaapstoornis als diagnose opvoeren indien mogelijk. De diagnose narcolepsie wil je echt niet. Het heeft bijvoorbeeld grote gevolgen voor het überhaupt mogen autorijden, waarbij je om de zoveel jaar gekeurd zal moeten worden wil je je rijbewijs behouden. Het besturen van bijvoorbeeld een vrachtwagen, vliegtuig of iets dergelijks mag niet als je de diagnose narcolepsie hebt. Volgens mij levert het zelfs problemen op bij het halen van een vaarbewijs, dat heb ik een keer van een lotgenoot begrepen. Het kan ook problemen geven bij het afsluiten van verzekeringen en daardoor dan ook met het afsluiten van een hypotheek, in het geval van een levensverzekering. Bij iets van een algemene slaapstoornis heb je dergelijke problemen niet, of in ieder geval vele malen minder.
 

Jmths

Badass junkie
Tripreporter
Indd ben zelf uit BE en dat krijg je niet zomaar voorgeschreven. Maar de hypocrisie loopt echt de spuigaten uit toch bij de artsen die ik ga. Benzo's aan de lopende band flunitrazepam, tranxene 50, Staurodorm 30, Valium 10, Halcion 0.250mg en Valium flacons. Dan nog Durogesic nu 100ug pleisters van pijn arts en oxynorm 20 voor doorbraakpijn.
Een psycholoog vertelde mij laatst dat flunitrazepam sinds kort uit de omloop is gehaald in België.

Mijn psychiater schrijft dat voor voor mij en heb geen adhd..
Iedereen heeft tot bepaalde hoogte ADHD. Dat is o.a. een reden dat ADHD vrij standaard wordt gediagnosticeerd bij 'schoolachterstand'. Subtype 1 / AI in ieder geval (ADHD 'zonder hyperactiviteitskenmerken').
 

ZERO-

Badass junkie
Emeritus Mod
Een psycholoog vertelde mij laatst dat flunitrazepam sinds kort uit de omloop is gehaald in België.


Iedereen heeft tot bepaalde hoogte ADHD. Dat is o.a. een reden dat ADHD vrij standaard wordt gediagnosticeerd bij 'schoolachterstand'. Subtype 1 / AI in ieder geval (ADHD 'zonder hyperactiviteitskenmerken').
Als iedereen ADHD heeft dus de norm is ADHD, waarom noemen we ADHD dan nog een stoornis? Een stoornis is iets dat afwijkt van de norm. Dan is een slechte concentratie toch gewoon de nieuwe norm?

Er wordt echt te veel met ADHD gesmeten.

Waar heb je overigens vandaan dat ADHD vrij standaard wordt gediagnosticeerd bij schoolachterstand?
 

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
Iemand een oplossing voor weinig concentratie als rilatine niet te vekrijgen is?
Naar je huisarts gaan en het probleem voorleggen.
Zelf gaan dokteren resulteert heel vaak in problemen. Verslaving, afhankelijkheid. Leer leren zonder medicijnen.
 

Woezoe

Bewuste gebruiker
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. Ik zou zeggen maak een afspraak met de dokter die je kan adviseren naar een psycholoog of andere instantie en doe lekker druk en ga lekker in je eigen wereldje zitten wanneer ze je observeren. Pas op dat je straks niet de diagnose PDD-NOS krijgt als je overdreven gaat doen (bij wijze van spreken) :tearsofjoy:

Iniedergeval succes.
 

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. .

Klopt. In mijn ogen een slechte ontwikkeling...
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. Ik zou zeggen maak een afspraak met de dokter die je kan adviseren naar een psycholoog of andere instantie en doe lekker druk en ga lekker in je eigen wereldje zitten wanneer ze je observeren. Pas op dat je straks niet de diagnose PDD-NOS krijgt als je overdreven gaat doen (bij wijze van spreken) :tearsofjoy:

Iniedergeval succes.

Klopt. In mijn ogen een slechte ontwikkeling...

Ben ik het niet helemaal mee eens. Er wordt teveel en te makkelijk medicatie voorgeschreven. Maar dat mensen altijd roepen dat er veel teveel wordt gediagnosticeerd vind ik een beetje tricky. Vroeger wisten mensen simpelweg niet dat deze (neurobiologische) stoornissen bestonden dus is het logisch dat er nu meer gediagnosticeerd wordt. ADD wordt zelfs vaak ondergediagnosticeerd, zeker bij intelligente volwassen die op een bepaalde manier met bepaalde problemen hebben leren omgaan, ook al kost dat ze vaak veel energie.

In België zijn ze vrij streng. Ik ben zelf een voorbeeld van dat je hier de diagnose niet zomaar krijgt. Ik ben er voor 99% zeker van dat ik ADD heb, heb er twee boeken over gelezen en voldoe klinisch aan bijna alle kenmerken, mijn familie (gezin) en mijn vrienden herkennen mij erin. Maar hier in België hebben ze bij mij in ieder geval de hele hetero-anamnese gewoon overgeslagen. Ik heb een paar weken geleden een vier uur lang durend neuropsychologisch onderzoek moeten doen en uit de uitslagen kwam dat er wel wat zwaktes lagen in die hoek (planning, volgehouden aandacht) maar mijn scores waren ‘te goed’ voor een diagnose. Dit werd gebracht als heel goed nieuws: yay, je hebt geen ADD! Dat is natuurlijk hartstikke fijn, want niemand wil een psychiatrisch stempeltje, maar vervolgens sta je wel min of meer op straat en ondervind ik nog altijd dezelfde problemen als hiervoor, die tot een (min of meer) burn-out hebben geleid. Alles wat hier in België aan behandeling door de psycholoog plaatsvindt, wordt 100% niet vergoed en gaat dus een dure grap worden. Ik zag dit al enigszins aankomen want ik merkte tijdens die testsessie ook al dat dit toch een andere omgeving is (één-op-één, gestructureerd) en dat dingen waar ik normaal moeite mee heb zonder al die ruis toch makkelijker gingen. Ik heb zelf psychologie gestudeerd en vind het goed dat ze ruim waarde toedichten aan neuropsychologische testen. Maar het moet niet de enige methode zijn. Je voelt je zo toch ook niet echt serieus genomen: yo, wat jij zelf ervaart maakt niet zo uit, je familie hoeven we ook niet te spreken, maar je neuroscores waren wel oké, dus we zijn klaar hier, veel succes er nog mee.

Ik laat het er voor nu gewoon bij zitten, want ik deed het vooral voor de erkenning (met name mijn familie vond dat belangrijk, voor hun viel veel op z’n plek hiermee). Als ik er in de toekomst veel klachten van blijf ondervinden laat ik in Nederland nog eens een onderzoek doen. Ik weet van mijn psychologenvriendinnen die diagnostisch onderzoek doen dat in Nederland de hetero-anamnese wel belangrijk wordt gevonden. Ik ben er vrij sterk van overtuigd dat ik de diagnose dan wel krijg, maar weet nog niet of ik het zie zitten om er op die manier naar op zoek te gaan.

Sorry voor deze rant :wink: maar ik wilde hier toch even op reageren. Want ik heb recent dus zelf wel ervaren dat het - in ieder geval in België - dus écht niet zo simpel is om die diagnose te krijgen. En ik vind uitspraken als ‘oh joh iedereen die tegenwoordig wat concentratieproblemen heeft, heeft ADHD’ vaak ook wel wat bagataliserend overkomen richting mensen die wel serieus onder hun diagnose lijden. Ik snap het hoor, ik dacht ook lang dat ADHD en ADD ‘modediagnoses’ waren, maar me er zelf wat meer in verdiept te hebben zie ik dat toch wat genuanceerder. Het zijn serieuze aandoeningen die de aandacht moeten krijgen die ze verdienen, alleen moet het medicatiebeleid strikter gemonitord worden.
 

Iskra

Bewuste gebruiker
Ben ik het niet helemaal mee eens. Er wordt teveel en te makkelijk medicatie voorgeschreven. Maar dat mensen altijd roepen dat er veel teveel wordt gediagnosticeerd vind ik een beetje tricky. Vroeger wisten mensen simpelweg niet dat deze (neurobiologische) stoornissen bestonden dus is het logisch dat er nu meer gediagnosticeerd wordt. ADD wordt zelfs vaak ondergediagnosticeerd, zeker bij intelligente volwassen die op een bepaalde manier met bepaalde problemen hebben leren omgaan, ook al kost dat ze vaak veel energie.

In België zijn ze vrij streng. Ik ben zelf een voorbeeld van dat je hier de diagnose niet zomaar krijgt. Ik ben er voor 99% zeker van dat ik ADD heb, heb er twee boeken over gelezen en voldoe klinisch aan bijna alle kenmerken, mijn familie (gezin) en mijn vrienden herkennen mij erin. Maar hier in België hebben ze bij mij in ieder geval de hele hetero-anamnese gewoon overgeslagen. Ik heb een paar weken geleden een vier uur lang durend neuropsychologisch onderzoek moeten doen en uit de uitslagen kwam dat er wel wat zwaktes lagen in die hoek (planning, volgehouden aandacht) maar mijn scores waren ‘te goed’ voor een diagnose. Dit werd gebracht als heel goed nieuws: yay, je hebt geen ADD! Dat is natuurlijk hartstikke fijn, want niemand wil een psychiatrisch stempeltje, maar vervolgens sta je wel min of meer op straat en ondervind ik nog altijd dezelfde problemen als hiervoor, die tot een (min of meer) burn-out hebben geleid. Alles wat hier in België aan behandeling door de psycholoog plaatsvindt, wordt 100% niet vergoed en gaat dus een dure grap worden. Ik zag dit al enigszins aankomen want ik merkte tijdens die testsessie ook al dat dit toch een andere omgeving is (één-op-één, gestructureerd) en dat dingen waar ik normaal moeite mee heb zonder al die ruis toch makkelijker gingen. Ik heb zelf psychologie gestudeerd en vind het goed dat ze ruim waarde toedichten aan neuropsychologische testen. Maar het moet niet de enige methode zijn. Je voelt je zo toch ook niet echt serieus genomen: yo, wat jij zelf ervaart maakt niet zo uit, je familie hoeven we ook niet te spreken, maar je neuroscores waren wel oké, dus we zijn klaar hier, veel succes er nog mee.

Ik laat het er voor nu gewoon bij zitten, want ik deed het vooral voor de erkenning (met name mijn familie vond dat belangrijk, voor hun viel veel op z’n plek hiermee). Als ik er in de toekomst veel klachten van blijf ondervinden laat ik in Nederland nog eens een onderzoek doen. Ik weet van mijn psychologenvriendinnen die diagnostisch onderzoek doen dat in Nederland de hetero-anamnese wel belangrijk wordt gevonden. Ik ben er vrij sterk van overtuigd dat ik de diagnose dan wel krijg, maar weet nog niet of ik het zie zitten om er op die manier naar op zoek te gaan.

Sorry voor deze rant :wink: maar ik wilde hier toch even op reageren. Want ik heb recent dus zelf wel ervaren dat het - in ieder geval in België - dus écht niet zo simpel is om die diagnose te krijgen. En ik vind uitspraken als ‘oh joh iedereen die tegenwoordig wat concentratieproblemen heeft, heeft ADHD’ vaak ook wel wat bagataliserend overkomen richting mensen die wel serieus onder hun diagnose lijden. Ik snap het hoor, ik dacht ook lang dat ADHD en ADD ‘modediagnoses’ waren, maar me er zelf wat meer in verdiept te hebben zie ik dat toch wat genuanceerder. Het zijn serieuze aandoeningen die de aandacht moeten krijgen die ze verdienen, alleen moet het medicatiebeleid strikter gemonitord worden.

Heb je weleens een streng dieet gevolgd voor een lange tijd (geen suiker, cafeïne, nicotine, koolhydraten, drugs)?
Voor mij persoonlijk verdwijnt de "ADD" dan als sneeuw voor de zon.
Er word wel gezegd dat de buik je tweede hoofd/brein is.

En,
Ik vind eerder dat de maatschappij en haar snelle bestaan een serieuze aandoening is op onze geest.
Je praat veel te feitelijk over iets wat je niet zomaar kan beweren.
 
Laatst bewerkt:

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Heb je weleens een streng dieet gevolgd voor een lange tijd (geen suiker, cafeïne, nicotine, koolhydraten, drugs)?
Voor mij persoonlijk verdwijnt de "ADD" dan als sneeuw voor de zon.
Er word wel gezegd dat de buik je tweede hoofd/brein is.

Ik geloof best dat je de zaken wat kan beïnvloeden met de juiste voeding en goede zelfzorg. Maar als je alle psychiatrische stoornissen kon oplossen door even wat minder suiker te eten dan zag de wereld er voor veel mensen een stuk zonniger uit, fijn dus dat het jou geholpen heeft maar zo simpel is het voor velen niet. (Roken en drugs daargelaten, want natuurlijk heeft dat invloed, maar for your interest: ik rook niet, en als kind gebruikte ik uiteraard ook geen drugs en toch had ik toen al dezelfde klachten.)

Je zet terecht 'ADD' tussen aanhalingstekens, want als jouw klachten verdwenen met goede voeding, dan heb je dus zeer waarschijnlijk geen ADD. Dat is namelijk een ontwikkelingsstoornis = neurobiologische aandoening = aangeboren, oorzaak ligt in het brein = niet te genezen, alleen is wel therapie mogelijk om er beter mee om te kunnen gaan en er zo min mogelijk last van te hebben.

En,
Ik vind eerder dat de maatschappij en haar snelle bestaan een serieuze aandoening is op onze geest.
Je praat veel te feitelijk over iets wat je niet zomaar kan beweren.

Daar moet ik je gelijk in geven. Meer mensen krijgen stempels omdat de maatschappij steeds meer vraagt. Teveel, te gejaagd, te snel, te competitief. Maar dat betekent niet dat AD(H)D als ziekte niet bestaand is. Het is deze doelgroep, samen met die hele grote groep anderen met mentale problemen die door hun kwetsbaarheid niet mee kunnen komen met het algemeen geldende verwachtingspatroon, die het meest 'lijdt' onder de huidige maatschappij.

Je praat veel te feitelijk over iets wat je niet zomaar kan beweren.

Hoe bedoel je die precies? Wat zou ik niet 'zomaar' kunnen beweren?
 

Iskra

Bewuste gebruiker
Niemand zegt dat je alle psychiatrische "stoornissen" kan oplossen door minder suiker te eten, tenminste ik had het niet genoemd. Ik vroeg alleen maar of je ooit zo'n dieet hebt gedaan en daar heb je niet op geantwoord.

Niet elk kind moet precies hetzelfde zijn toch?
In mijn wereld mag één kind oplettend zijn en de andere totaal niet,
de één mag druk zijn en de andere totaal niet. ETC ETC ETC.
Om dan gelijk het als een stoornis te benoemen gaat in mijn ogen best wel ver.

Nu spreek je weer feitelijk terwijl je het waarschijnlijk ergens hebt gelezen.
En dat is best wel gevaarlijk want elke berichtje (zelf op dit forum) heeft kracht op de waarheid,
want de meeste berichtjes van jou of van mij worden uiteindelijk de waarheid.
 
Laatst bewerkt:

Jmths

Badass junkie
Tripreporter
Ik ben vervolgens overgestapt op Dexamfetamine, maar ook daarbij had ik teveel last van bijwerkingen en moest ik helaas stoppen.
Ik trek nu hetzelfde gezicht dat een psychiater maakte toen ik hem vroeg of hij op zijn achterhoofd was gevallen voordat hij mij een benzo script aanbood.

Het gaat om pitolisant.
Bezeenring, chlooratoom op de 4 positie, dan de 'betabrug' er aan vast, begint ergens op te lijken (4-CA :sweatsmile:), en dan... heel veel akylgroepjes, zuurstofatoom, piperdine groep zoals we die wel vaker zien.

"is a potent and selective inverse agonist of the histamine H3 receptor (Ki = 0.16 nM) which was approved for the treatment of narcolepsy in 2016.[1][2][3][4]" Maar liefst vier onderzoeken die dit bevestigen. Die harde tactische ontwijk manoeuvre om het woord (a selectieve) dopamine heropname remmer heen. Misschien is deze interessant om te lezen als je het gaat gebruiken: https://en.wikipedia.org/wiki/Histamine_H3_receptor

Maar ik lees dus dat het nogal tegen viel, Xyrem zal zeker niet te licht vallen. Het WHO stelt dat dit het best werkend medicijn tegen narcolepsie is, als ik het mij correct herinner. Dexamfetamine is wat dat betreft ook een klein 'wondermiddeltje' als je het mij vraagt. Totaal andere context maar gok dat hetzelfde wel zal opgaan.

Je zet terecht 'ADD' tussen aanhalingstekens, want als jouw klachten verdwenen met goede voeding, dan heb je dus zeer waarschijnlijk geen ADD.
DSM stelt dat ADHD symptomen naarmate iemand ouder wordt de tendens hebben minder vaak voor te komen dan wel door biologische 'overgroeiing' of het naar mate ouder worden anders omgaan met de symptomen als ik mij niet vergis. In ieder geval zeker dat ADHD kan verminderen na onbepaalde tijd maar dat dit ook onderschat kan worden door overlapping van externe factoren. Maar dan krijg je alweer het hele biologische versus sociologische debat waarbij je standaard in het kip of ei debat vervalt en een bioloog hard zal roepen dat het logischer is als eerst de kip uit het ei kwam. Smerige autisten en betweters zijn die 'biologen'. Dat vind ik zo leuk aan Midas Dekkers, die kan zichzelf en anderen alleen maar in de zeik nemen omdat hij zich als bioloog profileert.

Ik zie een kip veel beter in staat unieke algoritmes te creëren dan een ei waarbij het holistisch perspectief mij automatisch in het gelijk zal stellen en er dus voor eens en voor altijd geconcludeerd kan worden dat de kip er eerder was dan het ei. Als profilerend socioloog denk ik echter ook dat ik minder oud zal worden dan Midas Dekkers.

Heb je weleens een streng dieet gevolgd voor een lange tijd (geen suiker, cafeïne, nicotine, koolhydraten, drugs)?
Ik vind het een best terechte vraag. Mij is het lang geleden anderhalf jaar gelukt geen suiker/snelle koolhydraten, alcohol of drugs te gebruiken. Heeft denk ik wel twee jaar relatief bewust aansturen geduurd voordat ik aan kwam op dat punt. En natuurlijk, dat merk je gigantisch aan alles. Maar dan kom je bij de keerzijde. Namelijk dat alles holistisch komt en de meeste mensen zich nauwelijks bewust zijn van ons overwegend instinctief handelen en dat hiermee ook geen zwart wit lijn loopt tussen rationeel handelen.

Ik denk dat het simpelweg voor veel (de meeste?) mensen niet mogelijk is. Voor mij was het grotendeels mogelijk omdat ik op dat moment een vrij negatief beeld naar mensen en mijzelf had. Mensen konden alleen maar teleurstellen, ik ervoer veel afgunst naar anderen en mijzelf en vanuit eigenlijk een vrij destructieve mentaliteit dwong ik mijzelf tot een streng regime voor gewoontes. Wellicht overdenk ik de rationele factor hierin en veel factoren sowieso niet.

Hoe dan ook, is het wel haalbaar wat je vraagt. Ik ben er ook van overtuigd dat mensen significant beter in staat zijn tot rationeel denken en handelen wanneer ze zich mentaal en fysiek in betere conditie bevinden, wat dat ook mag zijn.

Ik denk dat deze opmerking in een aanzienlijk aantal gevallen, misschien het merendeel wel, een significante factor kan wezen. En ironisch genoeg krijgt deze toch wel standaard sporadisch terugkomende toevoeging niet bepaald positief ontvangen. Grotendeel cognitieve dissonantie natuurlijk, beschikbaarheidsbias, etc. Niet iemand die snel zal reageren, jup, vrij standaard logisch punt. Bedankt voor je reactie en toevoeging.

Dit deel mag je overslaan tenzij je je verveelt: Ik kan mij een dag herinneren dat ik mij minder prettig voelde, ik was al die maand al aardig (over)vermoeid door een te serieus leven en de nacht daarvoor was een koolstofmonoxide meter af gegaan en moest ik de nacht overslaan. De volgende dag moest ik verplicht bloed laten prikken in NL zijn de vaccinaties net iets anders dan in BE. Ik heb irrationele pesthekel aan naalden, al vanaf kinds aan gehad. Ik vertel meneer dat ik mij zeer slecht voel, vraag hem nog met bibberend stemmetje of het niet een andere dag mogelijk is, nee moet echt vandaag anders mag je 'niet werken', zelfs wat ik niet wil mag ik niet. Meneer zet de naald, ik draai natuurlijk van tevoren verlamd door de angst voor wat gaat komen vanaf seconde 1 zwart. Ik probeer mijzelf nog een paar keer weer stoer overeind te krijgen ondanks meneer blijft herhalen dat ik moet blijven liggen waarna ik weer een paar keer minder stoer weg draai.

20-30minuten later werd ik half bewust bibberend wakker op een stoel in de gang naast prikkantoortje. Ik zit daar een poos (kwartier?), in de gang nog beetje voor mij uit te staren wanneer er ineens uit het niets een Vlaamse engel op mij neer kwam dalen, zo'n knap hertje ergens 20-30 jaar, medestudent met zo'n heerlijk accent. Ze vroeg hoe het met mij ging en of ik nog lang moest wachten, of ik misschien wat cola wou van haar en ze toverde op een later moment een chocoladereep voor mij. Ik begin spontaan weer een beetje te tranen.

Ik wist tot dat punt geen eens dat Vlamingen tot zoverre in staat waren tot informeel contact. Behalve Kato dan natuurlijk, er zit vaak wel ergens zo'n Vlaamse 'excuus seksuologe' tussen die komkommer/augurkengrapjes maakt. Hangt van het seizoen af in Vlaanderen wat voor 'nieuws' je te horen krijgt.

De Vlaamse engel kwam later terug vroeg mij hoe lang ik nog moest wachten want alle andere stoelen waren vrij. Ik vertel haar, totdat ik geroepen wordt door de dokter in het kantoortje. Vlaamse engel ging even vragen voor mij. Ik mocht naar binnen komen. Ik kwam binnen bij het kantoor van de doktor, die zich gescheiden door een dun muurtje al ruim een uur op zo'n 10 meter afstand van mij bevond. Haar gezicht sprak boekdelen en via mijn sociologische bovennatuurlijke krachten voelde ik meteen op objectieve wijze aan dat deze mevrouw er van overtuigd is dat het ei er eerder dan de kip was, zo'n heel rationeel persoon dat nooit een Vlaamse engel zou worden in ieder geval, alleen al door het gebrek aan het accent.

'Dr. Ei(blij)': 'JA, IK HAD UW NAAM GEROEPEN MAAR U KWAM NIET OPDAGEN EN REAGEERDE NIET.'
Og excuses mevrouw, ik moest bloed laten prikken en was er enige tijd niet helemaal bij.
Dr. Ei: 15 MINUTEN LANG WAS JE ER NIET BIJ?
Ik voelde mij al enige tijd niet zo fit, gisteravond ging een koolstofmonoxide meter af en kon ik helaas niet veel slaap vatten.
Dr. Ei: 'IK ZIE DAT U BINNEN KOMT MET EEN FLESJE COLA, CONSUMEERT U WEL GEZOND?'
Dit flesje cola kreeg ik eerder van een medestudent die zag dat het niet zo goed met mij ging na het prikken van bloed.
Dr. Ei: EN DOET U WEL AAN SPORT? DAT ZOU MIJ LOGISCH LIJKEN VOOR IEMAND VAN UW LEEFTIJD.
Og mevrouw, normaal gesproken doe ik minimaal wekelijks aan sport, ik had afgelopen week naast 36 uren gedraaid daarnaast nog 5 vergaderingen en enkele nevenverplichtingen.
Dr. Ei: ZIT U AAN DE DOPE OFSO, JE ZIET ER UIT ALS EEN CRACKPATIËNT.

Waarom krijg ik deze vraag altijd wanneer ik uitgerekend eens een keer niet aan de dope zit? Dit waren voor een sociaal medewerker nog net menselijk haalbaar productieve dagen, hoe denkt ze dat ik dan tegelijkertijd feest loop te bouwen aan de dope? Ik moet zelf lachen om mijn eigen vraag maar ik ben oprecht niet sarcastisch hier.

Oké, dat was niet zo overtuigend, maar in het achterhoofd houdend, het IDEWE is een 'werkkwaliteit controle orgaan'. En ze prikken bloed, dat plan je vrij bewust in. Ik slaap nog altijd samen met een kippie die wel standaard nuchter door het leven gaat en naast mijn smartphone mijn wandelende agenda is. Het laatste argument sloeg nergens op. Nu gooi ik het argument op mijn rationaliteit wat niet erg overtuigend is gezien eerdere uitspraken.

Ik zat aan de methylfenidaat op voorschrift, ik gebruikte een wekker en notities, ik kwam thuis viel in slaap, vriendin kookte en ik viel weer in slaap. Ergens had mevrouw gelijk, ik was mijn grenzen aan het pushen met drugs. Het was gewoon de hatelijke manier waarop ze haar eihoofdmentaliteit forceerde. Uiteindelijk kan erkenning enkel gegund worden, rationaliteit heeft soms weinig meerwaarde in een wereld gevuld met onzin.

En nu is dit wellicht een tikkeltje aangedikt met capslock, maar dit is super sociaal liefde voor het leven oprecht gemeten aan de hand van objectieve observatie waarbij concrete gebruikte woorden werden aangehaald, hoe het gesprek ongeveer verliep. IEDEWE Antwerpen, blijkbaar hebben meerdere studenten een klacht ingediend (bij de onderwijsinstantie, naïeve stumpers). Om nog maar eens objectief te benadrukken dat de kip er eerder was dan het ei, u zult het ei direct herkennen. Dr. Ei moest overigens beoordelen of wij wel mentaal en fysiek geschikt waren om volle werkweken te maken.

Mocht u deze vrouw wezen die mij vroeg of ik wel gezond consumeer, voldoende beweeg en volledig objectief weet te brengen dat ik dit op ieder moment zelf kan bepalen. Dan kom ik nu met mijn kippenpoten door het beeldscherm en schiet ik een warm zuur kippenpoepje in uw gezicht.

Maar u bent deze mevrouw natuurlijk niet, en ik heb niet echt sociologische superkrachten en geen kippenpoten maar dikke spierballen, iets meer rund gelijkend zogezegd. En als ik de kans zou krijgen denk ik objectief te kunnen stellen dat ik deze mevrouw niet in het gezicht zou poepen, Nederlands poepen, niet op zijn Frans 'poppen', die fantasie heb ik enkel naar Vlaamse engelen. Vraag mij niet waarom, er zit waarschijnlijk totaal geen rationaliteit achter.

Ik moest gewoon even mijn ei kwijt, dat gun ik ieder ander ook, tenzij de context compleet ongepast is, een drugsforum ofso.

Maar dat het kip er eerder was dan het ei, dat is zeker. Mijn punt zijnde dat sommige mensen enkel in rondjes kunnen denken. Ik moet nu echt naar bed en mijn gezwans niet plaatsen op een site waar ik mijn berichten niet kan bewerken laat staan verwijderen.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
@Jmths: ik lees straks je reactie wat beter, hier heb ik wat tijd voor nodig. :wink:

Niemand zegt dat je alle psychiatrische "stoornissen" kan oplossen door minder suiker te eten, tenminste ik had het niet genoemd. Ik vroeg alleen maar of je ooit zo'n dieet hebt gedaan en daar heb je niet op geantwoord.

Nee, nooit gedaan. Niet zo’n zin in nog meer gedoe met opletten op wat ik eet (ben vegetariër en vind dat met mijn enorme culinaire luiheid al wel genoeg beperkingen geven). Ben van nature ook niet echt een zoetliefhebber, dus mijn suikerinname valt denk ik sowieso wel mee.

Niet elk kind moet precies hetzelfde zijn toch?
In mijn wereld mag één kind oplettend zijn en de andere totaal niet,
de één mag druk zijn en de andere totaal niet. ETC ETC ETC.
Om dan gelijk het als een stoornis te benoemen gaat in mijn ogen best wel ver.

Het punt wat ik hierboven probeerde te maken was nu net dat het niet ‘gelijk’ als een stoornis benoemd wordt. Daar gaan wel de nodige tests en gesprekken aan vooraf, en een voorwaarde voor een psychiatrische diagnose is sowieso altijd dat de persoon zelf of zijn omgeving onder de klachten lijdt. Prima dat in jouw wereld die persoon mag zijn zoals-ie is, maar in deze wereld heeft die persoon daar blijkbaar last van. En wil geholpen worden. Is toch niks mis mee? Zo lang we niet overmatig gaan hokjesdenken is het toch alleen maar fijn dat mensen die zich ‘anders’ voelen serieus genomen worden?

Nu spreek je weer feitelijk terwijl je het waarschijnlijk ergens hebt gelezen.

Ik beweer echt nergens dat ik expert in dit onderwerp ben ofzo, verre van. Maar de dingen die ik uitkraam baseer ik wel enigszins op wat ik er ooit over heb gelezen ‘ergens’ ja. :wink: Dat doe je nogal eens tijdens zo’n studie psychologie, dingen lezen. Als iemand goede referenties weet naar onderzoeken m.b.t. de effecten van voeding op AD(H)D-symptomen, enlighten me, dat vind ik best een interessant thema namelijk.

En dat is best wel gevaarlijk want elke berichtje (zelf op dit forum) heeft kracht op de waarheid,
want de meeste berichtjes van jou of van mij worden uiteindelijk de waarheid.

Eh, oké.
 

Iskra

Bewuste gebruiker
Het wordt tegenwoordig wel redelijk snel als een stoornis benoemd, tenminste de meerderheid denk sneller in stoornissen dan in oplossingen. Je moet vanaf de Peuterschool al aan een bepaald standaard voldoen, als je daar buiten valt is dat een probleem.
En als je vanaf kinds af aan al die problemen als realiteit beschouwd ga je geloven dat het een stoornis is. Die realiteit hoef je geen eens te proberen te beschouwen, die wordt je wel opgedrongen.

Over dat serieus nemen geef ik je natuurlijk gelijk, maar het zou niet hoeven.
De maatschappij is gebaseerd op het schoolsysteem en dat is jammer.

"Dat doe je nogal eens tijdens zo'n studie psychologie" geweldig, ik kan precies horen met wat voor klank je dat zou zeggen.
Ik zeg alweer nergens dat je een expert op dit gebied bent, lijkt mij nogal vreemd als ik dat zou zeggen.

Laten we er nu maar over ophouden.
Ten eerste wou ik geen eens een discussie met je aangaan.
Het enige wat ik vroeg of je weleens zo'n dieet had gevolgd, en dat heb je niet.

Einde van het verhaal, althans van mijn kant.
Je mag best nog reageren en ik zal het lezen, maar ik ga verder niet meer in op jou over dit onderwerp.
 

Avīci

Bewuste gebruiker
Een voorwaarde voor een psychiatrische diagnose is sowieso altijd dat de persoon zelf of zijn omgeving onder de klachten lijdt. Prima dat in jouw wereld die persoon mag zijn zoals-ie is, maar in deze wereld heeft die persoon daar blijkbaar last van. En wil geholpen worden. Is toch niks mis mee?

De persoon heeft hier last van omdat hij/zij in de optiek van de maatschappij 'afwijkend' gedrag vertoont. Lijkt me nogal wiedes dat je er dan 'last' van hebt. Het heeft uiteindelijk ook met tolerantie te maken. Iedereen vertoont in meer of mindere maten afwijkend gedrag, en zolang je hier maar lang genoeg de nadruk op blijft leggen, ja dan moet er iets aan gedaan worden. Zo sprak ik laatst een homosexuele vriend van me, en hij vertelde me dat als hij een pilletje zou kunnen krijgen om 'gewoon' hetero te worden, dan zou hij dit pilletje slikken. Ik vond dit een vrij shockerende uitspraak, maar hiermee slaat hij wel de spijker op de kop.
 

AcidWarrior

Wijs gebruiker
De persoon heeft hier last van omdat hij/zij in de optiek van de maatschappij 'afwijkend' gedrag vertoont. Lijkt me nogal wiedes dat je er dan 'last' van hebt. Het heeft uiteindelijk ook met tolerantie te maken. Iedereen vertoont in meer of mindere maten afwijkend gedrag, en zolang je hier maar lang genoeg de nadruk op blijft leggen, ja dan moet er iets aan gedaan worden. Zo sprak ik laatst een homosexuele vriend van me, en hij vertelde me dat als hij een pilletje zou kunnen krijgen om 'gewoon' hetero te worden, dan zou hij dit pilletje slikken. Ik vond dit een vrij shockerende uitspraak, maar hiermee slaat hij wel de spijker op de kop.
Met alle respect, maar homoseksualiteit is toch niet te vergelijken met een neurobiologische stoornis zoals ADD?
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Het wordt tegenwoordig wel redelijk snel als een stoornis benoemd, tenminste de meerderheid denk sneller in stoornissen dan in oplossingen. Je moet vanaf de Peuterschool al aan een bepaald standaard voldoen, als je daar buiten valt is dat een probleem.
En als je vanaf kinds af aan al die problemen als realiteit beschouwd ga je geloven dat het een stoornis is. Die realiteit hoef je geen eens te proberen te beschouwen, die wordt je wel opgedrongen.

Over dat serieus nemen geef ik je natuurlijk gelijk, maar het zou niet hoeven.
De maatschappij is gebaseerd op het schoolsysteem en dat is jammer.

"Dat doe je nogal eens tijdens zo'n studie psychologie" geweldig, ik kan precies horen met wat voor klank je dat zou zeggen.
Ik zeg alweer nergens dat je een expert op dit gebied bent, lijkt mij nogal vreemd als ik dat zou zeggen.

Laten we er nu maar over ophouden.
Ten eerste wou ik geen eens een discussie met je aangaan.
Het enige wat ik vroeg of je weleens zo'n dieet had gevolgd, en dat heb je niet.

Einde van het verhaal, althans van mijn kant.
Je mag best nog reageren en ik zal het lezen, maar ik ga verder niet meer in op jou over dit onderwerp.

Je verwoordt het nu al op een heel andere manier dan je straks deed. Met het eerste deel van je reactie ben ik het namelijk volledig eens. Ik denk dat we er grotendeels hetzelfde over denken, maar elkaars reacties verkeerd begrijpen.

Bijzonder dat je precies kan horen met wat voor toon ik dingen zou uitspreken. Het was namelijk op geen enkele manier arrogant bedoeld, als je dat suggereert. Ik vond het gewoon een nogal vreemde aanname van je dat je ervan uitgaat dat ik hier mijn mening verkondig alsof het feiten zijn omdat ik dat toevallig even ‘ergens’ gelezen heb. Dat kwam op mij over alsof je denkt dat ik mezelf heel wat vind (en dat vind ik niet, vandaar mijn opmerking over dat ik geen expert ben) zonder me in het onderwerp verdiept te hebben. En dat doe je nu eigenlijk weer met die opmerking over de toon. Ik vond het gewoon een boeiend onderwerp van discussie en reageerde daarom op jou in de context van dit topic, niet meer, niet minder.

Jammer dat jij dat blijkbaar niet zo ziet/zag dan, je komt een beetje geïrriteerd over. Dus laten we er inderdaad maar over ophouden.
 

Avīci

Bewuste gebruiker
Met alle respect, maar homoseksualiteit is toch niet te vergelijken met een neurobiologische stoornis zoals ADD?

Met alle respect, maar ik vergelijk het ook niet met elkaar. Ik geef alleen maar aan dat mensen liever algemeen geaccepteerd gedrag vertonen dan dat ze hiervan afwijken, omdat ze dan vinden dat het ze belemmert. We willen tegenwoordig alles in een hokje plaatsen, in mijn optiek werkt dit alleen maar bedrukkend en belemmert mensen dit in hun potentieel. En wellicht moeten we daarom wat toleranter naar elkaar zijn i.p.v. gedrag de kop in proberen te drukken d.m.v. medicatie, therapieën en dergelijke meer.
 
Laatst bewerkt:

AcidWarrior

Wijs gebruiker
Tuurlijk is tolerantie naar elkaar toe belangrijk.
Wat ik vooral bedoelde met mijn vorige (wat overhaast ge-poste) reactie (impulsiviteit eh :wink:) was, dat ADD een stoornis is die een bepaald klachtenpatroon veroorzaakt, dewelke naar mijn inziens, helaas niet te verlichten valt zonder medicatie, therapie, allerlei handvatten e.d.
Ik heb zelf ADD en ook al voel ik mij hierdoor niet in een hokje gedrukt of vreemd bekeken, toch heb ik in m’n dagdagelijkse leven handvatten nodig om het leven te kunnen leiden dat IK wil. Dus niet het leven wat anderen willen dat ik leid.
 

Albedo

Wijs gebruiker
Als iemand goede referenties weet naar onderzoeken m.b.t. de effecten van voeding op AD(H)D-symptomen, enlighten me, dat vind ik best een interessant thema namelijk.

Er is zoveel over te vinden. Wat zijn goede referenties voor jou? Je vertrouwt de dokter of dietist?

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9368235
https://www.ggznieuws.nl/home/symptomen-adhd-effectief-te-bestrijden-met-vitamines/

Over magnesium wist ik het al. Niet alleen nuttig hierbij overigens. Is makkelijk bij jezelf te testen.

Wellicht gedateerd, maar het lezen imo waard.
http://www.fonteine.com/adhd.html
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Bovenaan