psychonaut'86 zei:
En hoe ben je er nu onder?
Hoe gaat het nu met je bedoel ik dan?
en tnx

dat je mijn theorie nog ergens op vond slaan...
(ik vond het zelf ook best nog wel goed gevonden hihi :P)
Hoe het nu gaat..
Ik studeer, ben een leuke moeder, betaal m´n rekeningen en eet gezond. Daarnaast heb ik leuke vrienden en ga ik regelmatig uit.
Redelijk normaal leventje dus. Maar het is vechten om dit normale leventje te hebben.
De hang naar drugs blijft onderhuids altijd borrelen. En dat is niet te combineren met de gezapigheid van het moederschap. Ik ben vaak in de war hierdoor. Voor mij lijkt het op een soort van dubbelleven.
Ik kan niet normaal met genotmiddelen omgaan. Ik probeer het rustig te houden en alleen drank en weed te doen. Maar ik ben dan wel weer zo, dat ik ´s ochtensvroeg al een biertje pak in plaats van een bakje thee. Als m´n kind naar school is. En dat vind ik zelf ook raar, toch doe ik het. Om in de middagpauze weer met een zonnig gezicht en mooie kleren aan het schoolplein te staan tussen de rest van de moeders.
Het komt er op neer, toch iets nemen op ongebruikelijke momenten en er dan schijt aan hebben. Ook met blowen. Geen mens die het merkt, maar ik weet het. En ik heb me weer niet in kunnen houden.
Op een doordeweekse avond, een hoop drank er doorheen jagen.
Als ik uitga, help ik mezelf het liefst volledig vd wereld.
Ik moet iets van drugs op zak hebben, anders voel ik me niet compleet.
Ik doe alles eigenlijk om de drang naar speed te omzeilen. Maar ook hiervan heb ik om de zoveel tijd een terugval. Zoals vandaag. Ik heb vandaag pep op en het hele huis geverfd, tussendoor ben ik nog bij een vriendin op bezoek geweest, en heb ik mijn zoon van en naar school gehaald en gebracht en het eten was op tijd klaar, post-dingetjes geregeld, boodschapjes weer gehaald, hond uitgelaten enzovoorts. En ik was daarbij nog gezellig ook.
Supermammy lijkt het wel. En da´s verdomme allemaal nep als je erbij stilstaat. Als ik nuchter zou zijn geweest had ik misschien de helft gedaan, en met een sjagerijnige bakkes.
Kijk ik eet wel gewoon en ik ga zo ook slapen, ik kan zo ook slapen, en ik heb niet echt strak gestaan. Dus voor deze terugval, vond ik het oké. Dit is te handelen. Nu een biertje en die werkt ook, dus de pep is alweer zo goed als weg.
Dus ja, hoe het nu gaat, ups en downs. Zolang het mijn kind goed gaat, ik mijn zaakjes geregeld kan houden en mijn uiterlijk goed blijft, en ik het hierbij kan houden, oké. Ik hoop dat dit een vervolgfase is van vele jaren verslaving en dat het na deze fase weg ebt en ik geen uitspattingen meer heb. Ik weet niet of dat zo werkt. Maar ik hoop het wel.
Ben nog maar 24, dus ik ben nog jong zat denk ik maar.